Ακολουθήστε μας

Κύπρος (Εθνική Φρουρά, Κύπρος 1974)

Λύση χωρίς κυπριακό

Δημοσιεύτηκε

στις

Στην Κύπρο για να υπάρξει προοπτική για το μέλλον επιβάλλεται να ύπαρξη «λύση χωρίς κυπριακό»

Στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 1980 και συγκεκριμένα την 28η Οκτωβρίου, μια βδομάδα δηλαδή πριν τις κάλπες, οι δύο διεκδικητές της προεδρίας διεξήγαγαν την τελευταία από τις προκαθορισμένες προεδρικές συζητήσεις (presidential debates).

Στην διάρκεια της ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών Ρέηγκαν απευθυνόμενος, όχι στον αντίπαλό του τον τότε νυν πρόεδρο Κάρτερ και υποψήφιο των Δημοκρατικών αλλά στα εκατομμύρια των πολιτών που παρακολουθούσαν την συζήτηση, τους έθεσε το εξής ρητορικό ερώτημα: «Are you better off now than you were four years ago?» – «Είστε σε καλύτερη κατάσταση τώρα από ότι πριν τέσσερα χρόνια;»

Ήταν η ερώτηση που κέρδισε τις εκλογές για τον Ρέηγκαν και τους Ρεπουμπλικανούς. Τότε η Αμερική του Προέδρου Κάρτερ βίωνε την ομηρία των 52 διπλωμάτων της στην Τεχεράνη από το καθεστώς των μουλάδων και την ταυτόχρονη ταπείνωση της αποτυχίας της στρατιωτικής τους προσπάθειας για την απελευθέρωσή τους. Επιπρόσθετα και κυριότερα για τους Αμερικανούς η οικονομία είχε τα χάλια της με διψήφιο πληθωρισμό. Οι Αμερικανοί δεν έβλεπαν με αισιοδοξία το μέλλον με μια ακόμη προεδρία Κάρτερ.

Στο ρητορικό ερώτημα του Ρέηγκαν ο αμερικανικός λαός απάντησε στις 4 Νοεμβρίου δίδοντας στον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο μια συντριπτική νίκη.

Είναι αξίωμα πως οι άνθρωποι λαμβάνουν αποφάσεις στη βάση των εκτιμήσεων τους ως προς τις προοπτικές για το μέλλον. Και το θεμελιακό προαπαιτούμενο για αυτή την συνθήκη, δηλαδή για την οικοδόμηση και την εμπέδωση της ειρήνης, είναι η ύπαρξη αισθήματος ασφάλειας. Στην περίπτωση της Κύπρου, αμοιβαίου αισθήματος ασφάλειας.

Στην Κύπρο για να υπάρξει προοπτική για το μέλλον επιβάλλεται να ύπαρξη «λύση χωρίς κυπριακό». Αυτό σημαίνει λύση χωρίς μόνιμες αποκλίσεις από τα κεκτημένα του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. «Λύση χωρίς κυπριακό» σημαίνει το κυπριακό κράτος να μην βρίσκεται υπό την «εποπτεία» άλλων κρατών, δηλαδή υπό την «εγγύηση» τους με μονομερή δικαιώματα επέμβασης. Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν νομιμοποιούνται σήμερα να παριστάνουν τον «εγγυητή» ή τους «εγγυητές» κανενός τρίτου κράτους. Εγγυητές μπορεί να είναι, αλλά μόνο του δικού τους κράτους. Το «εγγυητικό» καθεστώς της Ζυρίχης για την Κύπρο είναι κατάλοιπο της αποικιοκρατίας και νεο-ιμπεριαλιστικών αντιλήψεων της προ του Β´ΠΠ περιόδου. Η αναβίωση και ειδικά η επιβολή του στην Κύπρο υπέκρυπτε τέτοιες ακριβώς ανομολόγητες αντιλήψεις. Η συνθήκη αυτή ισχύει και σήμερα.

Σήμερα «καθεστώτα εγγυήσεων» είναι ανυπόστατα αναχρονιστικά και χρεοκοπημένα. Η όποια νέα προσπάθεια επαναεπιβολής του στην Κύπρο θα καταλήξει σε μπούμερανγκ διότι θα δημιουργήσει καθολικό αίσθημα ανασφάλειας σε ένα μεγάλο μέρος του κυπριακού λαού. Αυτό ακριβώς συνέβη το 2004 κατά έναν από τους αρχιτέκτονές του, τον Λόρδο Χάνεϊ, οποίος εκ των υστέρων παραδέχθηκε πόσο «απερίσκεπτα γενναιόδωρο» προς τους Τούρκους ήταν το Σχέδιο Ανάν. Στη κορυφή της απερισκεψίας υπήρξε η απαξιωτική και συγκαταβατική αντίληψη ως προς το αίσθημα ανασφάλειας και της προοπτικής για το μέλλον της πλεοψηφίας του κυπριακού λαού.

Ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ειδικός αντιπρόσωπο του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο (2024-2017) θεωρείται, αλλά και αυτοπροσδιορίζεται ως επαΐων σε ζητήματα ασφάλειας. Έχει μελετήσει το ζήτημα της ασφάλειας αλλά έχει και την απαιτούμενη πρακτική εμπειρία ως «ειρηνοποιού» σε χώρες της Αφρικής και των Βαλκανίων, όταν διορίσθηκε ως ειδικός αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο.

Υπήρξε ερευνητής σε ζητήματα ασφάλειας στο Norwegian Institute of International Relations, και υπήρξε συνεπιμελητής συλλογικής μελέτης άμεσα σχετικής με ζητήματα που άπτονται στην εμπέδωση της ειρήνης και της ασφάλειας σε περιοχές του κόσμου που ταλανίζονται την απουσία συνθηκών ασφάλειας.

Ιδού τι γράφει Άιντα για το μείζων ζήτημα της ασφάλειας:

«Αντιλήψεις περί ασφάλειας είναι εξ´ορισμού αντιλήψεις για το μέλλον.» Και συνεχίζει: «…εκείνο που πρέπει να επιτευχθεί είναι ένα …αίσθημα ασφάλειας ανάμεσα στο ευρύ κοινό. Στέρεα και διαρκής ειρήνη απαιτεί περισσότερα από την έλλειψη σύγκρουσης. Ο κόσμος προσδοκεί ότι θα υπάρξει ειρήνη στο μέλλον και ανάλογα λαμβάνει αποφάσεις…. Στο τέλος της ημέρας οι πολλές αποφάσεις που λαμβάνονται …αποφασίζονται στη βάση εκτιμήσεων για το μέλλον. Εκεί που οι άνθρωποι δεν πιστεύουν σε ένα ειρηνικό μέλλον…, δεν λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις…». (Eide, Barth Espen and Holm,Tanke Tor, Peacebuilting and Policy Reform. London: Routledge, 2013. Δείτε ειδικά την Εισαγωγή και το Postscript, που είναι δικά του κείμενα.)

Ο,τιδήποτε άλλο συνεπάγεται «λύση με κυπριακό». Συνεπάγεται δηλαδή με αδιέξοδα, με αντιπαραθέσεις, πιθανόν ακόμη και με συγκρούσεις, καθώς επίσης και με επανάληψη των λαθών του παρελθόντος: εσαεί πολιτικές και συνταγματικές δουλείες, ξένους εγγυητές και λογής-λογής ξένους μπάστακες.

⦁ Είναι πολιτικά εφικτή μια λύση «χωρίς κυπριακό»; Θα υπάρξει προοπτική για το μέλλον; Θα είναι καλύτερα τα πράγματα από ό,τι ήταν πριν; Θα απαντήσω ως εξής: η όποια λύση χρειάζεται νομιμοποιητική βάση, η οποία πρέπει να έχει τη συναίνεση του κυπριακού λαού. «Λύση με κυπριακό» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι ισοδυναμεί με «τουρκική ειρήνη» στην Κύπρο. Σημαίνει αυτό που κάποτε υπογράμμισε ο Κίσινγκερ με την αφοριστικό λόγο που τον διέκρινε: η επιδίωξη απόλυτης ασφάλειας από μια πλευρά παράγει απόλυτη ανασφάλεια στην άλλη. Μια «τουρκική ειρήνη» σημαίνει μηδέν προοπτική για το μέλλον της Κύπρου και ολόκληρου του λαού της. Εκτός βέβαια με τη μορφή τουρκικής σατραπείας.

*Πρέσβης ε.τ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Εξωτερική Πολιτική

Κυπριακό: Οι Τούρκοι θέλουν τριμερή συνάντηση χωρίς ουσία

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο Ερσίν Τατάρ θα στοχεύει σε ανοικτή ατζέντα προκειμένου να βάλει στο τραπέζι τις αξιώσεις του

Μια τριμερή χωρίς να αγγίζει την ουσία, δηλαδή το πως θα επανεκκινήσει ο διάλογος, επιδιώκει η τουρκική πλευρά, με τον Ερσίν Τατάρ θα στοχεύει σε ανοικτή ατζέντα προκειμένου να βάλει στο τραπέζι τις αξιώσεις του.

Με τη γνωστοποίηση, το βράδυ της Τετάρτης, της συμφωνίας για πραγματοποίηση μιας άτυπης συνάντησης στη Νέα Υόρκη, στις 15 Οκτωβρίου, άρχισαν να διαφαίνονται εκατέρωθεν και οι προθέσεις των δύο πλευρών. Νίκος Χριστοδουλίδης και Ερσίν Τατάρ κατέγραψαν άμεσα ή έμμεσα τους στόχους τους πριν καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Ανακοινώνοντας το δείπνο στη Νέα Υόρκη το γραφείο του Ερσίν Τατάρ φρόντισε την ίδια ώρα να στείλει το μήνυμα ότι «το άτυπο δείπνο δεν θα έχει καμία ατζέντα και οι δύο ηγέτες θα ανταλλάξουν απόψεις σε κοινωνικό περιβάλλον». Σχεδόν ταυτόχρονα, από τη Νέα Υόρκη όπου βρίσκεται, ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, διαμήνυε πως «δεν θα συζητηθεί η ομοσπονδία» και ότι «σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί η συμμετοχή τους σε αυτή τη συνάντηση ως διαπραγμάτευση για ομοσπονδία».

Οι τοποθετήσεις αυτές της τουρκοκυπριακής πλευράς καταδεικνύουν και τους στόχους που έχει θέσει και οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση με το βασικό στόχο της τριμερούς που είναι η αναζήτηση τρόπων επανέναρξης του διαλόγου στο Κυπριακό.

Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης φρόντισε πάντως χθες να ξεκαθαρίσει πως η ατζέντα της τριμερούς συνάντησης της 15ης Οκτωβρίου είναι πολύ συγκεκριμένη και αφορά τις προοπτικές επανέναρξης των συνομιλιών. Ενώ διαμήνυσε τόσο προς τα Ηνωμένα Έθνη όσο και προς την τουρκοκυπριακή πλευρά ότι στη Νέα Υόρκη δεν πάει για να συζητήσει την ατζέντα που προσπαθεί να περάσει ο Ερσίν Τατάρ.

Προσερχόμενος το πρωί στο Cyprus Forum 2024, στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων είπε ότι η τριμερής συνάντηση δεν είναι ανοικτής ατζέντας: “Δεν υπάρχει οτιδήποτε που είναι ανοιχτής ατζέντας. Η συζήτηση γίνεται με έναν και μόνο σκοπό: να δούμε αν υπάρχουν οι προοπτικές για επανέναρξη των συνομιλιών και θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα“.

Πρόσθεσε ότι ήταν κάτι που επιδιώκαμε εδώ και καιρό. “Από κει και πέρα, είπε, επικεντρωνόμαστε στο να υπάρξει αποτέλεσμα που για μας ένας είναι ο στόχος, η επανέναρξη των συνομιλιών στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου και από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά“.

Σημείωσε ότι “αναμένουμε να δούμε, προετοιμαζόμαστε για συνάντηση”, την οποία χαρακτήρισε “θετική εξέλιξη“. “Με απόλυτη σοβαρότητα θα προσέλθουμε σε αυτό το δείπνο και θα πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν για να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα“, είπε. Ο Πρόεδρος σχολίασε ότι “είναι θετικό ότι γίνεται αυτό το δείπνο. Από ‘κει και πέρα, δεν θέλω να πω πολλά, επικεντρώνομαι στη συζήτηση, στο αποτέλεσμα. Να υπάρξει αποτέλεσμα, αυτό με ενδιαφέρει“, επεσήμανε.

Ο υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, σε δηλώσεις του στο ΡΙΚ επεσήμανε πως το δείπνο στη Νέα Υόρκη αποτελεί το επόμενο σημείο αναφοράς στο Κυπριακό, μετά τη Γενική Συνέλευση, το οποίο δεν μπορεί να παραγνωρίζεται, μετά τη μακρά περίοδο απουσίας κινητικότητας.  Ο υπουργός Εξωτερικών πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η ύπαρξη κινητικότητας δεν συνεπάγεται ότι θα επιτευχθεί ο βασικός στόχος, της επανέναρξης των συνομιλιών, κάτι που, όπως είπε, “δεν εξαρτάται μόνο από τη δική μας πλευρά”.

Ο Κωνσταντίνος Κόμπος σημείωσε ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από την επιδίωξη διαλόγου, αφού αυτός είναι ο μόνος τρόπος για κατάληξη σε επίλυση του Κυπριακού. Σημείωσε, επίσης, ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό ό,τι βρίσκεται εκτός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και ότι αν, στο δείπνο, ακουστεί απλώς η ρητορική και επιχειρηματολογία της άλλης πλευράς το αποτέλεσμα δεν θα είναι θετικό.

Φιλελεύθερος

Συνέχεια ανάγνωσης

Αιγαίο

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης στο ελληνοτουρκικό σύστημα

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Του Νίκου Ιγγλέση
26/09/2024 

Η συνάντηση Κ. Μητσοτάκη – Ρ.Τ. Ερντογάν στη Ν. Υόρκη, στις 24-9-24, ήταν η έκτη τούς τελευταίους δεκαπέντε μήνες. Πρόκειται για «πολιτικό έρωτα» μεταξύ των δύο ηγετών, ιδιαίτερα μετά τη Διακήρυξη των Αθηνών (Δεκέμβριος ’23) ή για το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» όπου το θύμα μέσω ψυχολογικών και συναισθηματικών διεργασιών καταλήγει να ερωτευθεί το θύτη του;

Σε τί αλήθεια αποσκοπούν όλες αυτές οι συναντήσεις, οι συνομιλίες, τα «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης», η λεγόμενη θετική ατζέντα κ.α.; Πού είναι το «παράθυρο ευκαιρίας» που βλέπει η Κυβέρνηση;  Ένα είναι βέβαιο: Όλα αυτά δεσμεύουν την Ελλάδα να μην επιχειρήσει να ανατρέψει το, δυσμενές γι’ αυτήν, status quo στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο και απενοχοποιούν, στη διεθνή σκηνή, την αναθεωρητική – επεκτατική Τουρκία.

Ποιά είναι τα διαχρονικά ζητήματα της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης που, κατά την Κυβέρνηση, θα προωθήσει τη λύση τους ο διάλογος;

1) Η Ελλάδα δικαιούται να ασκήσει το μονομερές δικαίωμα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας να αυξήσει, δηλαδή, τα χωρικά ύδατά της μέχρι τα 12 ν.μ. στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο και την άρση τού, επ’ αυτού, τουρκικού casus belli; Όχι, υποστηρίζει η Άγκυρα.

2) Τα ελληνικά νησιά που μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη δραστηριότητα διαθέτουν την ίδια ΑΟΖ (μέχρι 200ν.μ.) με αυτήν της ηπειρωτικής χώρας, όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας; Όχι, διαθέτουν μόνο χωρικά ύδατα 6 ν.μ. αντιτείνει η Τουρκία.

3) Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δικαιούνται να είναι στρατιωτικοποιημένα γιατί απειλούνται; Θυμίζουμε το «Θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά». Όχι, πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένα σύμφωνα με τις Συνθήκες Λωζάνης-Παρισίων, λέει η Τουρκία.

4) Η Ελλάδα μπορεί να καταθέσει στην ΕΕ τους χάρτες του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, όπως έχει κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία; Μια τέτοια ενέργεια θα σήμαινε ανακήρυξη (όχι οριοθέτηση) της συνολικής ελληνικής ΑΟΖ, χωρίς αυτό να προκαλέσει τη σφοδρή τουρκική αντίδραση;

5) Τα Θαλάσσια Πάρκα, που εξαγγέλθηκαν, θα υλοποιηθούν ή ξεχάστηκαν για να μην χαλάσει το θετικό κλίμα; Η Άγκυρα δήλωσε ότι απαιτείται η συναίνεσή της.

6) Το παράνομο, κατά το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, Τουρκολυβικό Μνημόνιο θα ακυρωθεί ή θα παρεμποδίζει την όποια εκμετάλλευση της οριοθετημένης ελληνικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο;

7) Τα αφηγήματα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των «Γαλάζιων Αιθέρων» αποτελούν ευθεία αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος. Η Τουρκία διεκδικεί το μισό Αιγαίο, ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού και όλη τη θαλάσσια έκταση μεταξύ Ρόδου και Κύπρου (βλέπε χάρτη). Μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει αποδεκτό;

8) Στην Κύπρο η Τουρκία ζητάει τη διεθνή αναγνώριση της κατεχόμενης ζώνης ως ανεξάρτητο κράτος. Παράλληλα διακηρύσσει ότι τα κατοχικά στρατεύματά της θα παραμείνουν εσαεί στη νησί. Ο Ελληνισμός μπορεί να το αποδεχτεί;

9) Η μουσουλμανική μειονότητα της Δ. Θράκης που η Άγκυρα, ενάντια στη Συνθήκη της Λωζάνης, αποκαλεί τουρκική, χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια ως «στρατηγική μειονότητα» για την υβριδική αποσταθεροποίηση της Ελλάδας και επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις της. Η Κυβέρνηση και το υπόλοιπο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα δεν αντιδρούν για να μη θυμώσει η Τουρκία.

Όλα αυτά και άλλα σημαντικά ζητήματα προδιαγράφουν το αποτέλεσμα του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Η Τουρκία κερδίζει χρόνο και ισχυροποιείται. Η Διακήρυξη των Αθηνών διευκόλυνε την Άγκυρα στην απόκτηση των αμερικανικών F-16 (40 + 80 αεροσκάφη και άφθονα όπλα). Η συνέχιση του διαλόγου διευκολύνει την Τουρκία για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων στην πολεμική βιομηχανία της και ίσως στην απόκτηση των F-35. Η Ελλάδα χάνει χρόνο, δεν ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά της και δεν ανατρέπει το status quo, στο οποίο έχει εγκλωβιστεί. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επιμένει να προβάλλει συνεχώς τις διεκδικήσεις της, όταν απαιτείται τις επιβάλλει δια του καταναγκασμού (π.χ. πρόσφατα στην Κάσο) και στο τέλος θα επικαλεστεί «τις πραγματικότητες επί του πεδίου»  ως ένα είδος «χρησικτησίας» για να τις νομιμοποιήσει στη διεθνή σκηνή.

Το Μεταναστευτικό  

Η Κυβέρνηση προβάλλει ως επιτυχία του διαλόγου τη συνεργασία με την Τουρκία για τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών. Πρόκειται για προπαγάνδα εσωτερικής κατανάλωσης. Αλήθεια, πώς φτάνουν οι μετανάστες από την Κεντρική Ασία, το Κέρας ή την υποσαχάρια Αφρική στην Τουρκία; Έρχονται περπατώντας; Όχι βέβαια. Φτάνουν με πτήσεις των τουρκικών αερογραμμών (χωρίς visa) στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί προωθούνται στον Έβρο και στις ακτές του Αιγαίου. Υπάρχει κανείς αφελής που πιστεύει ότι όλο αυτό το traffic γίνεται εν αγνοία των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας; Οι διακινητές είναι απλώς τα εκτελεστικά όργανα των υβριδικών επιχειρήσεων της Τουρκίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Frontex το πρώτο οκτάμηνο του 2024 οι μεταναστευτικές ροές από την Α. Μεσόγειο προς την Ελλάδα  αυξήθηκαν κατά 39% (πάνω από 37.000 άτομα). Αντίθετα από την Κεντρική Μεσόγειο προς την Ιταλία μειώθηκαν κατά 64%. Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Ν. Παναγιωτόπουλος, σε πρόσφατη συνέντευξή του, ανέφερε ότι οι ροές, το πρώτο οκτάμηνο αυξήθηκαν, κατά 60%. Ίσως ξέρει κάτι περισσότερο. Αυτοί οι αριθμοί αφορούν όσους εντοπίζονται και καταγράφονται. Χιλιάδες άλλοι διέρχονται λαθραία από τα σύνορα. Κάθε μέρα στον Έβρο και στην Εγνατία οδό συλλαμβάνονται αλλοδαποί και ημεδαποί διακινητές με κλεμμένα αυτοκίνητα να προωθούν λαθρομετανάστες στο εσωτερικό της χώρας. Εκείνος ο φράκτης στον Έβρο προχωράει με «ρυθμό χελώνας».

Αλήθεια, γιατί η Κυβέρνηση δεν αναστέλλει τη χορήγηση ασύλου για έξι μήνες, όπως έκανε η Κυπριακή Δημοκρατία με αποτέλεσμα την κατακόρυφη μείωση των αφίξεων μεταναστών; Αλλά πώς να το κάνει όταν ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι είναι ευτυχής που η ελληνική κοινωνία μεταλλάσσεται σε πολυπολιτισμική! Όταν οι Έλληνες, δηλαδή, θα γίνουν μια από τις διάφορες μειονότητες που θα διαβιούν στην ελληνική επικράτεια.

Το Κυπριακό

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κράτους διεθνώς αναγνωρισμένου, μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών παρακαλάει για μια συνάντηση με τον επικεφαλής της αποσχιστικής οντότητας της Βόρειας Κύπρου για να επαναρχίσει ο διάλογος για λύση του Κυπριακού. Μόνο που τη λύση του Κυπριακού δε θα την αποφασίσει ο όποιος Ερσιν Τατάρ αλλά η Άγκυρα. Αν ο Ν. Χριστοδουλίδης ήθελε να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του και ιδιαίτερα το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα έπρεπε να ζητάει διάλογο με τον Ερντογάν. Από κοντά ο Κ. Μητσοτάκης και ο Υπουργός του των Εξωτερικών δηλώνουν ευτυχείς που υπάρχει κινητικότητα στο Κυπριακό. Κινητικότητα για να προκύψει τι; Για να απενοχοποιείται ο εισβολέας και κατακτητής;

Μετά 50 χρόνια κανένα κράτος και κανείς διεθνής οργανισμός δε ζητάει την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής από την Κύπρο. Όλοι ζητούν διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων και αμοιβαίες υποχωρήσεις για την εύρεση της όποιας λύσης. Η Τουρκία είναι στο απυρόβλητο. Εδώ έχουν οδηγήσει τον Ελληνισμό 50 χρόνια κατευναστικής πολιτικής  Για αποτροπή, ανάσχεση και απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου δε μιλάει ούτε η Αθήνα ούτε η Λευκωσία.

 Ο Ερντογάν ζητάει από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τη διεθνή αναγνώριση ως ανεξάρτητου κράτους των κατεχομένων εδαφών και οι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης μια Δικοινοτική –Διζωνική Ομοσπονδία που μπορεί να είναι χειρότερη ακόμη και της διχοτόμησης, αφού θα θέσει και τις ελεύθερες περιοχές υπό τον γεωπολιτικό έλεγχο της Τουρκίας.

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση είτε ο Ελληνισμός θα αποδεχτεί όλους τους τουρκικούς όρους είτε η Τουρκία θα πρέπει να υποχρεωθεί να εγκαταλείψει τους γεωστρατηγικούς στόχους της. Μέση λύση δεν υπάρχει, γιατί αν δώσουμε μόνο ορισμένα απ’ όσα απαιτεί η Άγκυρα, «για να μην είμαστε καθημερινά με το δάκτυλο στη σκανδάλη» όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης, απλώς θα της ανοίξουμε την όρεξη και για τα υπόλοιπα όντας σε ακόμη πιο αδύναμη θέση. Εκτός αν το «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» έχει καταλάβει ολοκληρωτικά το πολιτικό προσωπικό σε Αθήνα και Λευκωσία.

Υ.Γ. 1 Πέρασε ίσως απαρατήρητη η αναφορά του Κ. Μητσοτάκη κατά την ομιλία του στη «Σύνοδο Κορυφής για Το Μέλλον» του ΟΗΕ. Είπε: «Το παγκόσμιο συμφέρον διαπερνά το μεμονωμένο συμφέρον των κρατών». Ποιος αλήθεια ορίζει το παγκόσμιο συμφέρον; Η παγκοσμιοποίηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, η Σύνοδος του Νταβός ή κάποιος άλλος;

Υ.Γ. 2 Απορεί κανείς με την εμμονή των ελλήνων πολιτικών να μιλούν για ενδεχόμενη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Τουρκία. Αγνοούν ότι στην ΑΟΖ περιλαμβάνεται και η υφαλοκρηπίδα; Ή εξυπηρετούν την Άγκυρα που δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και θέλει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ώστε να ισχυριστεί ότι τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου κάθονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας;

 

Πηγή: www.ellinikiantistasi.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Κύπρος (Εθνική Φρουρά, Κύπρος 1974)

Κύπρος – Πρόεδρος Ν. Χριστοδουλίδης: Πολύ συγκεκριμένη η ατζέντα της τριμερούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Η συζήτηση γίνεται για να δούμε αν υπάρχουν οι προοπτικές για επανέναρξη των συνομιλιών

Ανδρέας Πιμπίσιης

Η ατζέντα της τριμερούς συνάντησης της 15ης Οκτωβρίου είναι πολύ συγεκριμένη και αφορά τις προοπτικές επανέναρξης των συνομιλιών, τόνισε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης. Σπεύδοντας την ίδια ώρα να διαμηνύσει πως δεν πάει στη Νέα Υόρκη για να συζητήσει την ατζέντα που προσπαθεί να περάσει ο Ερσίν Τατάρ και η τουρκική πλευρά.

Προσερχόμενος το πρωί στο Cyprus Forum 2024, στη Λευκωσία, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων είπε ότι η τριμερής συνάντηση δεν είναι ανοικτής ατζέντας: “Δεν υπάρχει οτιδήποτε που είναι ανοιχτής ατζέντας. Η συζήτηση γίνεται με έναν και μόνο σκοπό: να δούμε αν υπάρχουν οι προοπτικές για επανέναρξη των συνομιλιών και θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα“.

Πρόσθεσε ότι ήταν κάτι που επιδιώκαμε εδώ και καιρό. “Από κει και πέρα, είπε, επικεντρωνόμαστε στο να υπάρξει αποτέλεσμα που για μας ένας είναι ο στόχος, η επανέναρξη των συνομιλιών στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου και από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά“.

Σημείωσε ότι “αναμένουμε να δούμε, προετοιμαζόμαστε για συνάντηση”, την οποία χαρακτήρισε “θετική εξέλιξη“. “Με απόλυτη σοβαρότητα θα προσέλθουμε σε αυτό το δείπνο και θα πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν για να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα“, είπε.

Ο Πρόεδρος σχολίασε ότι “είναι θετικό ότι γίνεται αυτό το δείπνο. Από ‘κει και πέρα, δεν θέλω να πω πολλά, επικεντρώνομαι στη συζήτηση, στο αποτέλεσμα. Να υπάρξει αποτέλεσμα, αυτό με ενδιαφέρει“, επεσήμανε.

Στα κατεχόμενα, ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου έσπευσε να διαμηνύσει πως στη Νέα Υόρκη δνε θα συζητηθεί το θέμα της ομοσπονδίας.

Σε δηλώσεις του στην Νέα Υόρκη, μετά την ολοκλήρωση των συναντήσεων του, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει η διαδικτυακή «Κίπρις Πόστασι», αναφερόμενος στο άτυπο δείπνο στις 15 Οκτωβρίου μεταξύ των δύο ηγετών και του ΓΓ του ΟΗΕ είπε ότι «αυτό που διευκρινίσαμε είναι ότι δεν θα πραγματοποιηθεί σε μια ατμόσφαιρα συζήτησης της ομοσπονδίας». Είπε ακόμα ότι η «κυριαρχία και η παρουσία» τους ψευδοκράτους είναι μη διαπραγματεύσιμα θέματα.

Ανάφερε ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ κάλεσε τους δύο ηγέτες για άτυπο δείπνο στις 15 Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη «πρόσκληση που ο Ερσίν Τατάρ αποδέχτηκε», είπε και επανέλαβε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την «αναγνώριση» της παρουσίας του ψευδοκράτους.

Φιλελεύθερος

Συνέχεια ανάγνωσης

Ινφογνώμων

Infognomon Logo

Περιηγηθείτε στα κορυφαία βιβλία του βιβλιοπωλείου μας

Προβολή όλων

Δημοφιλή