Ακολουθήστε μας

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Έκκληση μέσα από τη φυλακή στο Μπακού από τον φυλακισμένο πρόεδρο της Βουλής του Αρτσάχ

Ο Ταβίτ Ισχανιάν ζητά από τον Συνήγορο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας να επισκεφθεί τους Αρμένιους κρατούμενους και να διαπιστώσει τις παραβιάσεις που, όπως καταγγέλλει, σημειώθηκαν κατά την ανάκριση και τη δικαστική διαδικασία.

Δημοσιεύτηκε στις

Έκκληση μέσα από τη φυλακή στο Μπακού απηύθυνε ο φυλακισμένος πρόεδρος της Βουλής του Αρτσάχ, Ταβίτ Ισχανιάν, ζητώντας από τον Συνήγορο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας να επισκεφθεί τους Αρμένιους κρατούμενους και να διαπιστώσει τις παραβιάσεις που, όπως καταγγέλλει, σημειώθηκαν κατά την ανάκριση και τη δικαστική διαδικασία.

Ο Ισχανιάν αναφέρθηκε στην πρόσφατη έκκληση του Ρουπέν Βαρτανιάν προς τον Συνήγορο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας, σημειώνοντας ότι μια επίσκεψη στους Αρμένιους ομήρους θα έδινε πληρέστερη εικόνα για όσα συμβαίνουν στις φυλακές του Αζερμπαϊτζάν.

Όπως υποστήριξε, η έρευνα και η δίκη διεξήχθησαν με «σοβαρές και κατάφωρες παραβιάσεις» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του διεθνούς δικαίου, των διεθνών κανόνων, αλλά και των ίδιων των ποινικών διαδικασιών του Αζερμπαϊτζάν.

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά του στο πολιτικό νόημα της δίκης. Ο Ισχανιάν τόνισε ότι δεν πρόκειται απλώς για μια υπόθεση εναντίον 15 προσώπων, αλλά για μια διαδικασία που, όπως είπε, στρέφεται συνολικά εναντίον του αρμενικού λαού και της αρμενικής κρατικής υπόστασης.

«Αυτή η δίκη δεν έχει κινηθεί εναντίον 15 ατόμων. Αυτή η δίκη έχει κινηθεί εναντίον του αρμενικού λαού και της αρμενικής κρατικής υπόστασης, με σαφείς στόχους και μακροπρόθεσμη στρατηγική», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο φυλακισμένος πρόεδρος της Βουλής του Αρτσάχ υποστήριξε ακόμη ότι κατά την τελευταία του δήλωση στο δικαστήριο δεν του επετράπη να ολοκληρώσει την τοποθέτησή του, καθώς, όπως είπε, τουλάχιστον το 30% με 40% της ομιλίας του δεν ακούστηκε.

Παράλληλα, αποκάλυψε ότι τον επισκέφθηκε η Συνήγορος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αζερμπαϊτζάν, Σαμπίνα Αλίεβα, στην οποία κατάφερε να παραδώσει επιστολή που είχε ετοιμάσει από τις 12 Μαρτίου.

Με την επιστολή αυτή ζητά να μεσολαβήσει ώστε να παραδοθούν στην οικογένεια και τους συγγενείς του οι πλήρεις εκδοχές της δικαστικής απόφασης, τόσο στα αζερικά όσο και στα αρμενικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αλίεβα υποσχέθηκε ότι θα παραδώσει την αζερική εκδοχή στην οικογένειά του και ότι θα επιχειρήσει να μεσολαβήσει.

Ο Ισχανιάν απηύθυνε επίσης προφορικό αίτημα προς τον Συνήγορο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας, ζητώντας του να παρέμβει μέσω των αρμόδιων αρχών του Αζερμπαϊτζάν, ακόμη και μέσω της ομολόγου του στο Μπακού, ώστε να εξασφαλιστούν τα πλήρη κείμενα των κατηγορητηρίων και των δικαστικών αποφάσεων.

Το μήνυμά του κλείνει με έκκληση προς τον αρμενικό λαό για ψυχική δύναμη, θέληση και ενότητα.

«Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, θέλω μόνο να ευχηθώ στον λαό μας δύναμη ψυχής, θέληση και ενότητα. Να είστε δυνατοί», ανέφερε.

Η παρέμβαση Ισχανιάν έρχεται να επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των Αρμενίων κρατουμένων στο Αζερμπαϊτζάν, ένα θέμα που παραμένει ανοιχτή πληγή μετά την κατάληψη του Αρτσάχ και τον εκτοπισμό του αρμενικού πληθυσμού.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Μοναστήρι: Ένα διαχρονικό γεωστρατηγικό γεωπολιτικό σημείο

Μια αλησμόνητη ιστορική αναδρομή στη μνήμη των Δυτικών Βαλκανίων και μιας πολύ σημαντικής χαμένης ελληνικής αστικής πολιτείας.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).

Μια αλησμόνητη ιστορική αναδρομή στη μνήμη των Δυτικών Βαλκανίων και μιας πολύ σημαντικής χαμένης ελληνικής αστικής πολιτείας.

Τα Μπίτολα — το ιστορικό Μοναστήρι— δεν αποτελεί απλώς μία πόλη της νότιας Πελαγονίας και νυν Βόρειας Μακεδονίας. Συνιστά έναν από τους σημαντικότερους πυρήνες του ελληνισμού των Δυτικών Βαλκανίων, έναν χώρο όπου ο ελληνικός πολιτισμός, η εμπορική ευφυΐα, η παιδεία και η αστική αρχοντιά οικοδόμησαν έναν σπάνιο κόσμο υψηλής κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτοί οι άνθρωποι διωχθέντες από τα διάφορα πολιτικά καθεστώτα αναγκαστικά πηγαίνουν αρκετοί στο Βελιγράδι όπου έδωσαν και εκεί μια σπάνια νέα κοινωνική, πολιτισμική, οικονομική ώθηση.

Το Μοναστήρι υπήρξε για αιώνες το φυσικό κέντρο του ελληνισμού της ευρύτερης Δυτικής Μακεδονίας, της Πελαγονίας και της ενδοβαλκανικής εμπορικής αρτηρίας που συνέδεε τη Θεσσαλονίκη με το εσωτερικό της Βαλκανικής. Η ελληνική παρουσία δεν υπήρξε περιστασιακή· υπήρξε από αιώνες οργανική, δομική και ηγεμονική.

Οι μεγάλες ελληνικές οικογένειες της πόλης —πολλές εξ αυτών βλαχόφωνοι ή και Σαρακατσάνοι στην ιδιωματική καθημερινότητά τους, αλλά αδιαμφισβήτητα με την βαθειά ελληνική εθνική συνείδηση — δημιούργησαν την αστική φυσιογνωμία της μαγευτικής πόλης του Μοναστηρίου. Τα χαρακτηριστικά κίτρινα νεοκλασικά και με ευρωπαϊκή αισθητική οικοδομήματα, που ακόμη τώρα στέκουν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας άλλης εποχής, αποτελούν το μοναδικό αρχιτεκτονικό αποτύπωμα αυτής της ελληνικής αστικής τάξεως της εποχής τους.

Ο βλαχόφωνος ή και ο λιγότερο σλαβόφωνος ελληνισμός του Μοναστηρίου και των πέριξ περίπου τριάντα χωρίων, υπήρξε ιστορικά ως φορέας παιδείας, εμπορίου, ομολογίας, εθνικής αντοχής και μαρτυρίας. Η χρήση του βλαχικού ιδιώματος, ουδέποτε αναιρούσε την βαθύτατη ελληνική πολιτισμική τους ταυτότητα· αντιθέτως, οι κοινότητες αυτές, υπήρξαν από τους μεγαλύτερους ευεργέτες, χρηματοδότες των ελληνικών σχολείων, των ορθοδόξων ναών και των εθνικών ιδρυμάτων μας.

Κατά τον 19ο αιώνα, το Μοναστήρι μεταβλήθηκε σε μοναδικό κέντρο ελληνικής παιδείας. Ελληνικά σχολεία, φιλεκπαιδευτικοί σύλλογοι, βιβλιοθήκες και εκκλησιαστικά ιδρύματα συγκρότησαν έναν ισχυρό και απαράμιλλο πνευματικό ιστό. Η ελληνική γλώσσα συναποτελούσε το δημόσιο, κοινωνικό, πολιτιστικό και κύριο όργανο της ανώτερης παιδείας και της εμπορικής επικοινωνίας.

Η ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχείας περί το 1870 υπήρξε μία αρνητική και καθοριστική καμπή. Η βουλγαρική εκκλησιαστική και εθνική διείσδυση στη Δυτική Μακεδονία εγκαινίασε μία περίοδο ενός παράδοξου εθνικισμού και σκληρού ανταγωνισμού, απάνθρωπων διωγμών και κοινωνικών ρήξεων. Οι ελληνικές οικογένειες του Μοναστηρίου βρέθηκαν υπό την ασφυκτική πίεση, κοινωνική, οικονομική, εθνική και πολιτική.

Το λεγόμενο Μακεδονικό Ζήτημα ανέδειξε τη πόλη του Μοναστηριού ως το κεντρικό πεδίο της παρανοϊκής αντιπαραθέσεως μεταξύ ελληνικών, βουλγαρικών και σερβικών εθνικών επιδιώξεων. Οι ελληνικές κοινότητες αγωνίστηκαν και κράτησαν μια ισχυρή παρουσία, αλλά οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις των Βαλκανικών Πολέμων ανέτρεψαν οριστικά τον παλαιό κόσμο στην περιοχή του Μοναστηρίου.

Μετά τη χάραξη των νέων Βαλκανικών συνόρων και κυρίως μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, το Μοναστήρι εντάχθηκε στη σερβική κρατική σφαίρα, αφήνοντας εκτός του ελληνικού κράτους δεκάδες ελληνόφωνα και βλαχόφωνα χωριά της περιοχής. Αυτή η ιστορική εξέλιξη υπήρξε τραυματική για τις τοπικές ελληνικές κοινότητες, οι οποίες βρέθηκαν αποκομμένες από τον εθνικό κορμό. Ήδη από τότε είχε αρχίσει να τεμαχίζουν τη πατρίδα μας οι δήθεν Δυτικές Φίλες Δυνάμεις. Ο πολύς Βενιζέλος που πρότεινε τον σφαγέα μας Κεμάλ για Νόμπελ, δέχθηκε αυτά τα νέα σύνορα εις βάρος των ελληνικών οικογενειών της περιοχής. Γνώρισα ο ίδιος γέροντες εκείνης της εποχής και μου τα διηγήθηκαν, καθότι αναγκάστηκαν να φύγουν για το Βελιγράδι και εκεί το καθεστώς του Τίτο να τους αναγκάσει να αλλάξουν επίθετο όπως ο δικαστικός διερμηνέας Μίτρε Ντιμιτρόβσκι από Δημήτριος Δημητρόπουλος και η σπιτονοικοκυρά μου προκειμένου τα παιδιά της να ανέλθουν τη δημόσια ιεραρχία.

Η ανθελληνική πίεση για μετανάστευση προς τη γείτονα Φλώρινα, τη Θεσσαλονίκη και το Βελιγράδι υπήρξε μαζική. Οικογένειες με πλούτο, με μόρφωση και με κοινωνική συγκρότηση αναζήτησαν νέα πατρίδα, διωγμένοι και ταπεινωμένοι. Πολλοί κατόπιν κατέστησαν εξέχοντα μέλη της πρώην Γιουγκοσλαβίας της κρατικής διοίκησης, του εμπορίου και της επιστήμης. Γράφω σχετικό πολυσέλιδο βιβλίο μου με τίτλο Δαλματία, η παρουσία των Ελλήνων από την Τεργέστη έως το Δυρράχιο και από την Αδριατική έως το Δούναβη.

Η κομμουνιστική περίοδος στη πρώην Γιουγκοσλαβία του Τίτο, έφερε ένα νέο κύμα σιωπής και αναγκαστικών προσαρμογών. Τα περισσότερα αν όχι όλα τα ελληνικά επώνυμα σλαβοποιήθηκαν, οικογενειακές ταυτότητες αλλοιώθηκαν, και η δημόσια αναφορά στην ελληνική καταγωγή συχνά περιοριζόταν. Η αλλαγή των ονομάτων, όπως σε πολλές οικογένειες της περιοχής, δεν υπήρξε μόνο μία διοικητική πράξη· αλλά υπήρξε μέγιστο εθνικό και ιστορικό τραύμα.

Το Μοναστήρι είχε ενταχθεί στην επαρχία Βαρδάρσκα (όπως δηλώνουν και γραμματόσημα της εποχής), αλλά ακόμα και σήμερα διατηρεί τα ίχνη εκείνης της ωραίας ελληνικής εποχής, τα σχολεία, τα αρχοντικά, τους ελληνορθόδοξους ναούς, τα εμπορικά κτήρια, τη μνήμη των οικογενειών. Η ιστορία του δεν είναι απλώς τοπική· είναι κεφάλαιο του ευρύτερου ορθοδόξου διαβαλκανικού ελληνισμού.

Οι αλησμόνητες ελληνικές πατρίδες μας δεν θα χάνονται όσο επιβιώνει η μνήμη μας. Και το Μοναστήρι παραμένει ένα ζωντανό αρχείο του ελληνισμού της Μακεδονίας μας· ένας τόπος όπου η αρχοντιά, η παιδεία και η ιστορική αξιοπρέπεια των Ελλήνων άφησαν το ανεξίτηλο αποτύπωμα της ειρηνικής προόδου.

Η ιστορική μνήμη δεν είναι μόνο νοσταλγία. Είναι και  χρέος. Και το Μοναστήρι με τα χωριά του, το παλαιό ελληνικό Μοναστήρι της Πελαγονίας, απαιτεί όχι τη λήθη, αλλά την επισκεψιμότητα και την διεθνή ιστορική δικαίωση, κι ας αφήσουν όσοι είναι ανιστόρητοι διπλωμάτες και πολιτικοί με τους παχυλούς μισθούς την επικίνδυνη ημιμάθειά τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Η Τουρκία παρουσίασε πύραυλο εμβέλειας 6000 χλμ – Διχάζει ο «Γιλντιρίμχαν» – Επίδειξη ή σοβαρή απειλή;

Τούρκοι αναλυτές και παρατηρητές της αμυντικής βιομηχανίας εκφράζουν από έντονο σκεπτικισμό έως ανοιχτή στήριξη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο μήνυμα ισχύος επιχειρεί να στείλει η Τουρκία μέσω της αμυντικής της βιομηχανίας, παρουσιάζοντας στη διεθνή έκθεση SAHA Expo 2026 στην Κωνσταντινούπολη τον βαλλιστικό πύραυλο «Yildirimhan».

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, ο νέος πύραυλος φέρεται να έχει εμβέλεια 6.000 χιλιομέτρων, στοιχείο που, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα τον κατατάσσει στην κατηγορία των συστημάτων στρατηγικής κρούσης μεγάλης ακτίνας.

Τα ίδια μέσα παρουσιάζουν τον «Yildirimhan» ως τον πρώτο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο της Τουρκίας, αναφέροντας ότι μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητες από Mach 9 έως Mach 25.

Η παρουσίασή του έγινε στο πλαίσιο της SAHA Expo 2026, η οποία πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη από τις 5 έως τις 9 Μαΐου και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βιτρίνες της τουρκικής αμυντικής και αεροδιαστημικής βιομηχανίας.

Η Άγκυρα τα τελευταία χρόνια επενδύει συστηματικά στην ανάπτυξη εγχώριων οπλικών συστημάτων, από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραυλικά συστήματα μέχρι ναυτικές πλατφόρμες και αεροδιαστημικές εφαρμογές. Η παρουσίαση ενός πυραύλου με τέτοια χαρακτηριστικά εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια της Τουρκίας να προβάλει εικόνα τεχνολογικής αυτονομίας και στρατηγικής αποτροπής.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι πληροφορίες για τις πραγματικές δυνατότητες του «Yildirimhan» προέρχονται από τουρκικά μέσα ενημέρωσης και δεν συνοδεύονται από ανεξάρτητη τεχνική επιβεβαίωση. Αυτό σημαίνει ότι τα στοιχεία για την εμβέλεια, την ταχύτητα και την επιχειρησιακή ωριμότητα του συστήματος πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη.

Ακόμη κι έτσι, η επικοινωνιακή σημασία της παρουσίασης είναι προφανής. Η Τουρκία επιδιώκει να εμφανιστεί ως δύναμη που δεν περιορίζεται πλέον σε συμβατικά οπλικά συστήματα, αλλά διεκδικεί ρόλο σε κατηγορίες στρατηγικών όπλων που μέχρι πρότινος ανήκαν σε πολύ ισχυρότερους παίκτες.

Για την Ελλάδα, την Κύπρο και συνολικά την Ανατολική Μεσόγειο, η εξέλιξη παρακολουθείται με ενδιαφέρον, καθώς εντάσσεται στη μακροχρόνια προσπάθεια της Άγκυρας να αναβαθμίσει το στρατιωτικό της αποτύπωμα και να ενισχύσει την εικόνα αποτροπής της.

Διχασμένη η κοινή γνώμη

Η παρουσίαση του νέου διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου της Τουρκίας «Γιλντιρίμχαν» στην αμυντική έκθεση SAHA 2026 στην Κωνσταντινούπολη πυροδότησε έντονη συζήτηση στην πλατφόρμα Χ, με Τούρκους αναλυτές και παρατηρητές της αμυντικής βιομηχανίας να εκφράζουν από έντονο σκεπτικισμό έως ανοιχτή στήριξη.

Η συζήτηση γύρω από τον «Γιλντιρίμχαν» αποτυπώνει έναν ευρύτερο διχασμό στην τουρκική αμυντική κοινότητα: από τη μία, ανησυχία για υπερβολές, έλλειψη διαφάνειας και κινδύνους αξιοπιστίας, από την άλλη, έντονη άμυνα απέναντι σε αυτό που εκλαμβάνεται ως συντονισμένη υπονόμευση του νέου επιθετικού όπλου της Τουρκίας.

Σκεπτικισμός για την αξιοπιστία και την κατεύθυνση του προγράμματος

Σημαντικό μέρος των σχολίων κινείται σε κριτικό τόνο, με αναλυτές να αμφισβητούν τη σοβαρότητα και τη ρεαλιστικότητα των ανακοινώσεων γύρω από τον νέο πύραυλο και συναφή προγράμματα.

Ο χρήστης KadoSanJP σημειώνει πως «οι περισσότεροι συντάκτες αμυντικής βιομηχανίας που γνωρίζω και θεωρώ ικανούς μιλούν αρνητικά και με σκεπτικισμό για τον κινητήρα 42.000 και τον Γιλντιρίμχαν. Στο Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Άμυνας, το περιγράφουν ως πορεία προς το να μοιάσει στο Ιράν και ως μη σοβαρό βήμα».

Άλλοι αναλυτές επισημαίνουν ότι επικρατεί σύγχυση σχετικά με το επίπεδο ωριμότητας των συστημάτων και ζητούν σαφείς διευκρινίσεις από τις αρμόδιες αρχές.

Ο χρήστης Catfish Blues αναφέρει ότι «όλοι είναι μπερδεμένοι σχετικά με τον κινητήρα turbofan και τον διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο Γιλντιρίμχαν που παρουσίασε το Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Μια απλή εξήγηση θα ξεκαθάριζε αυτή τη σύγχυση: Αυτά τα προϊόντα βρίσκονται σε αυτό το στάδιο (σχεδιασμός, πρωτότυπο, δοκιμές, τελικό προϊόν) και θα ενταχθούν στο απόθεμα τότε. Έτσι όλοι θα ηρεμήσουν και θα είναι ικανοποιημένοι».

Στο ίδιο πνεύμα, προσθέτει πως «δεν πρέπει ποτέ να χάσουμε τη σοβαρότητά μας όσον αφορά την αμυντική βιομηχανία. Διαφορετικά, θα χάσουμε την εμπιστοσύνη στα τουρκικά προϊόντα, την οποία αποκτήσαμε με κόπο».

Κριτική για «επίδειξη» αντί ουσίας

Ορισμένες τοποθετήσεις εστιάζουν στην ανάγκη για πιο ρεαλιστική και τεχνικά τεκμηριωμένη προσέγγιση, επικρίνοντας πρακτικές εντυπωσιασμού.

Ο Ερκάν Κοζάν υπογραμμίζει ότι «στην προηγούμενη έκθεση, το Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Άμυνας παρουσίασε επίσης υλικά που είχε συγκεντρώσει από άλλους και μη ρεαλιστικά προϊόντα. Τέτοιοι θεσμοί πρέπει να είναι πιο σοβαροί· αντί να κάνουν επίδειξη, θα πρέπει να ακολουθήσουν μια πορεία όπως το TÜBİTAK SAGE. Η παρούσα κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Πρέπει να γίνει πιο σοβαρή. Μια εταιρεία Έρευνας και Ανάπτυξης είναι ένας θεσμός».

Σε δεύτερη ανάρτησή του επισημαίνει πως «η δουλειά με τους κινητήρες δεν είναι απλώς το να πούμε “το κάναμε”. Ένα ολόκληρο σύστημα πρέπει να λειτουργεί υπό δύσκολες συνθήκες. Πάρτε το πολύ σοβαρά και δείτε το με ενδιαφέρον».

Αντεπίθεση: Καταγγελίες για «συντονισμένη προπαγάνδα»

Στον αντίποδα, υπάρχουν φωνές που υπερασπίζονται το πρόγραμμα και κάνουν λόγο για οργανωμένη προσπάθεια υπονόμευσης της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Ο χρήστης ΚΑΑΝΤΦ αναφέρει πως «όλα τα δίκτυα που έχουν φωλιάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της αμυντικής βιομηχανίας επιτίθενται στο Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Άμυνας, με εντολές από ένα “ενιαίο κέντρο”».

Και προσθέτει πως «η σκοτεινή προπαγάνδα ότι το KAAN απέχει χρόνια, ότι πρέπει επειγόντως να αγοράσουμε αεροσκάφη και να γίνουμε εξαρτημένοι, κατέρρευσε στις 5 Μαΐου 2026, στη SAHA 2026. Γι’ αυτό επιτίθενται τώρα στη Δημοκρατία της Τουρκίας και στο Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Άμυνας».

Καταλήγει δε με σαφή πολιτικό τόνο: «Το τουρκικό έθνος δεν θα δώσει καμία σημασία σε αυτά τα άτομα. Το τουρκικό έθνος στέκεται στο πλευρό της Δημοκρατίας της Τουρκίας και του τουρκικού κράτους. Η άμυνα είναι εκτός πολιτικής. Δεν πρέπει να δοθεί χώρος σε όσους στοχοποιούν τη Δημοκρατία της Τουρκίας, το Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης του Υπουργείου Άμυνας και τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις».

Το ερώτημα πλέον είναι αν ο «Yildirimhan» αποτελεί πραγματικά ώριμο επιχειρησιακό πρόγραμμα ή κυρίως επίδειξη φιλοδοξίας και τεχνολογικού προσανατολισμού. Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία θέλει να δείξει ότι το πυραυλικό της πρόγραμμα περνά σε νέα φάση.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ

Τουρκικά ΜΜΕ: Το Ισραήλ θέλει να μετατρέψει την Κύπρο σε κράτος-δορυφόρο

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι κινήσεις αυτές εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική γεωπολιτικής εδραίωσης στην περιοχή, μέσω οικονομικών και ιδιοκτησιακών παρεμβάσεων.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Επιμέλεια: Μαρία Ζαχαράκη, SigmaLive

Στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Γενί Σαφάκ σήμερα υποστηρίζεται ότι επιταχύνεται ένα ευρύτερο σχέδιο του Ισραήλ με στόχο τη μετατροπή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε «κράτος δορυφόρο» στην ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι κινήσεις αυτές εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική γεωπολιτικής εδραίωσης στην περιοχή, μέσω οικονομικών και ιδιοκτησιακών παρεμβάσεων.

Αγορά χωριού στη Λεμεσό και περιορισμοί πρόσβασης

Επικαλούμενη πληροφορίες από την ιστοσελίδα Skala Times, η εφημερίδα αναφέρει ότι Ισραηλινοί επενδυτές απέκτησαν μεγάλο μέρος του εγκαταλελειμμένου χωριού Τροιζήνα, στην περιοχή της Λεμεσού. Οι ίδιες πηγές κάνουν λόγο για περιορισμούς πρόσβασης σε ορισμένα σημεία, ακόμη και σε εκκλησιαστικό χώρο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις σε τοπικό επίπεδο.

Οι τοπικές αστυνομικές αρχές φέρονται να επιβεβαιώνουν την αλλαγή ιδιοκτησίας σε εκτεταμένες εκτάσεις, επισημαίνοντας παράλληλα ότι, εφόσον πρόκειται για ιδιωτική περιουσία, είναι δυνατή η επιβολή περιορισμών στην πρόσβαση.

Αντιδράσεις και ανησυχίες για δημογραφικές επιπτώσεις 

Το ζήτημα δεν περιορίζεται στην ιδιοκτησία, αλλά επεκτείνεται – σύμφωνα με το δημοσίευμα – σε ανησυχίες για πιθανές αλλαγές στην τοπική ταυτότητα και τη δημογραφική ισορροπία. Η μαζική αγορά γης από ξένους επενδυτές εγείρει ερωτήματα για τον κοινωνικό και πολιτισμικό μετασχηματισμό της περιοχής.

Επέκταση ενδιαφέροντος και σε άλλες περιοχές

Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι επενδυτικό ενδιαφέρον εκδηλώνεται και για άλλο εγκαταλελειμμένο χωριό στην περιοχή της Πάφου, γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες για ευρύτερη στρατηγική επέκτασης.

 

ΣΧΟΛΙΟ GEOPOLITICO: Είναι οξύμωρο τουρκικά ΜΜΕ να μιλούν για δημογραφική αλλοίωση, όταν στα Κατεχόμενα από το 1974 έχει συντελεστεί γενοκτονία δια της μεθόδου του εποικισμού. Επίσης στη Θράκη, είναι γνωστό, ότι Τούρκοι αγοράζουν περιουσίες σε τιμές εξευτελιστικές είτε απευθείας είτε μέσω άλλων πολιτών Ευρωπαϊκής Ένωσης και τουρκικής καταγωγής.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ51 δευτερόλεπτα πριν

Έκκληση μέσα από τη φυλακή στο Μπακού από τον φυλακισμένο πρόεδρο της Βουλής του Αρτσάχ

Ο Ταβίτ Ισχανιάν ζητά από τον Συνήγορο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Αρμενίας να επισκεφθεί τους Αρμένιους κρατούμενους και να διαπιστώσει τις...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 ώρες πριν

Μοναστήρι: Ένα διαχρονικό γεωστρατηγικό γεωπολιτικό σημείο

Μια αλησμόνητη ιστορική αναδρομή στη μνήμη των Δυτικών Βαλκανίων και μιας πολύ σημαντικής χαμένης ελληνικής αστικής πολιτείας.

Άμυνα3 ώρες πριν

Η Τουρκία παρουσίασε πύραυλο εμβέλειας 6000 χλμ – Διχάζει ο «Γιλντιρίμχαν» – Επίδειξη ή σοβαρή απειλή;

Τούρκοι αναλυτές και παρατηρητές της αμυντικής βιομηχανίας εκφράζουν από έντονο σκεπτικισμό έως ανοιχτή στήριξη.

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 ώρες πριν

Τουρκικά ΜΜΕ: Το Ισραήλ θέλει να μετατρέψει την Κύπρο σε κράτος-δορυφόρο

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, οι κινήσεις αυτές εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική γεωπολιτικής εδραίωσης στην περιοχή, μέσω οικονομικών και...

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ4 ώρες πριν

Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Gerald Ford εγκατέλειψε την Μεσόγειο

Ερασιτεχνικές φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο του κόσμου να διασχίζει το Στενό του Γιβραλτάρ με κατεύθυνση...

Δημοφιλή