Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Στο «Μικροσκόπιο» των ΗΠΑ η Ενεργειακή Αυτοκρατορία του Ερντογάν: Το Σκάνδαλο Δωροδοκίας στη Γκάνα που Εκθέτει την Άγκυρα

Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι ο Μπέρκο, ανώτερα στελέχη της Aksa και διασυνδεδεμένοι ενδιάμεσοι από τη Γκάνα ενορχήστρωσαν ένα μείζον σχέδιο δωροδοκίας και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ξεπλύματος χρήματος) μεταξύ Δεκεμβρίου 2014 και Μαρτίου 2017, καταβάλλοντας τουλάχιστον 700.000 δολάρια σε αξιωματούχους της Γκάνας για να λάβουν την κυβερνητική έγκριση για έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας.

Δημοσιεύτηκε στις

Μια τουρκική εταιρεία ενέργειας, της οποίας πλέον ηγείται πρώην υπουργός Οικονομικών και ανώτερος προεδρικός αξιωματούχος επί Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φέρεται να παρείχε και να αποζημίωσε χρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δωροδοκία αξιωματούχων της Γκάνας προκειμένου να εξασφαλίσει μια πολυκερδή σύμβαση ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με έγγραφα ομοσπονδιακού δικαστήριου των ΗΠΑ σε υπόθεση που μόλις πρόσφατα οδηγήθηκε σε δίκη στο Μπρούκλιν.

Η εταιρεία Aksa Enerji Üretim A.Ş. (Aksa), μέρος του τουρκικού ομίλου Kazancı Holding, ο οποίος κατέχει το 80% της Aksa, επισημάνθηκε ως ασκείν κομβικό ρόλο στο ομοσπονδιακό κατηγορητήριο σε βάρος του Ασάντε Κουάκου Μπέρκο (Asante Kwaku Berko), πρώην επενδυτικού τραπεζίτη της Goldman Sachs και διπλού πολίτη ΗΠΑ και Γκάνας.

Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι ο Μπέρκο, ανώτερα στελέχη της Aksa και διασυνδεδεμένοι ενδιάμεσοι από τη Γκάνα ενορχήστρωσαν ένα μείζον σχέδιο δωροδοκίας και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ξεπλύματος χρήματος) μεταξύ Δεκεμβρίου 2014 και Μαρτίου 2017, καταβάλλοντας τουλάχιστον 700.000 δολάρια σε αξιωματούχους της Γκάνας για να λάβουν την κυβερνητική έγκριση για έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας.

Η Aksa και τα τουρκικά στελέχη που ταυτοποιήθηκαν ως μη κατηγορηθέντες συνωμότες δεν έχουν ακόμη διωχθεί ποινικά, και παραμένει ασαφές εάν οι Αμερικανοί εισαγγελείς προτίθενται να διευρύνουν την υπόθεση απαγγέλλοντας ποινικές κατηγορίες εναντίον Τούρκων υπηκόων στο μέλλον. Σε κάθε περίπτωση, τα δικαστικά έγγραφα έχουν εκθέσει δημοσίως σοβαρούς ισχυρισμούς ότι η τουρκική εταιρεία και τα στελέχη της χρησιμοποίησαν δωροδοκίες και πολιτικές διασυνδέσεις για να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά στην Αφρική και να διευρύνουν το μερίδιο αγοράς τους.

Η Aksa, μια σχετικά μικρή οικογενειακή επιχείρηση, έχει αναπτυχθεί σημαντικά αφότου ο Ερντογάν ανήλθε στην εξουσία το 2002 και άρχισε να εξασφαλίζει μεγάλες συμβάσεις στην Τουρκία, φερόμενη να απολαμβάνει πολιτικές χάρες σε μη ανταγωνιστικούς διαγωνισμούς από την κυβέρνηση. Αυτοπροβάλλεται σήμερα ως ο μεγαλύτερος εισηγμένος στο χρηματιστήριο ανεξάρτητος παραγωγός ενέργειας της Τουρκίας, δραστηριοποιούμενος σε επτά χώρες και απασχολώντας 1.618 εργαζομένους. Η εταιρεία αναφέρει ότι έχει κατασκευάσει και λειτουργήσει περισσότερους από 40 σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με χρήση τεχνολογιών φυσικού αερίου, μαζούτ (fuel oil), άνθρακα, αιολικής, υδροηλεκτρικής και βιοαερίου. Η συνολική εγκατεστημένη ισχύς παραγωγής της είχε φτάσει τα 3.188 megawatt έως τα τέλη Μαρτίου 2026.

(Το κατηγορητήριο του αμερικανικού σώματος ενόρκων κατά του Ασάντε Κουάκου Μπέρκο)

Η μητρική της εταιρεία, Kazancı Holding, είναι ένας οικογενειακά ελεγχόμενος όμιλος ετερογενών δραστηριοτήτων που δραστηριοποιείται στην παραγωγή, διανομή και πώληση ηλεκτρικής ενέργειας, στη διανομή φυσικού αερίου και κατασκευή γεννητριών. Σύμφωνα με τις δικές της εκθέσεις, ο όμιλος δραστηριοποιείται σε 25 χώρες, απασχολεί περισσότερους από 17.000 εργαζομένους, παράγει σε τέσσερις ηπείρους και πραγματοποιεί εξαγωγές σε 180 χώρες.

Με την πολιτική στήριξη της κυβέρνησης Ερντογάν, η Aksa ξεκίνησε τη διεθνή της επέκταση το 2015, επιλέγοντας την Αφρική ως την πρώτη της μεγάλη αγορά στο εξωτερικό. Το επιχειρηματικό της μοντέλο επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στην ταχεία εγκατάσταση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής σε χώρες που αντιμετωπίζουν ελλείψεις ηλεκτρικής ενέργειας και στην πώληση της παραγωγής τους βάσει μακροπρόθεσμων εγγυήσεων αγοράς με κυβερνητική κάλυψη, γενικά εκπεφρασμένων σε δολάρια ΗΠΑ ή ευρώ.

Έως τον Μάρτιο του 2026, η εταιρεία λειτουργούσε μονάδες στη Γκάνα, το Μάλι και τη Δημοκρατία του Κονγκό και διατηρούσε θυγατρικές ή υπό ανάπτυξη έργα στο Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, τη Σενεγάλη, την Γκαμπόν, την Μπουρκίνα Φάσο και τη Γουινέα. Η εταιρεία ανέφερε περίπου 16,5 δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες σε δαπάνες για αφρικανικά έργα που βρίσκονταν ακόμη υπό κατασκευή στις 31 Μαρτίου 2026.

Η Γκάνα έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των αφρικανικών δραστηριοτήτων της Aksa. Η εταιρεία κατέχει το 75% της Aksa Energy Company Ghana Limited και ελέγχει πλήρως τη μητρική εταιρεία Aksa Ghana B.V., εγγεγραμμένη στην Ολλανδία. Ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής Tema ισχύος 370 megawatt αναπτύχθηκε βάσει της συμφωνίας του 2015 που βρίσκεται στο επίκεντρο της ποινικής υπόθεσης των ΗΠΑ.

Η αρχική σύμβαση προέβλεπε την πώληση ηλεκτρικής ενέργειας βάσει εξάμισης ετών εγγύησης αγοράς με τιμολόγιο εκπεφρασμένο σε δολάρια ΗΠΑ. Ο σταθμός άρχισε να λειτουργεί με 192,5 megawatt τον Μάρτιο του 2017 και έφτασε πλήρως τη χωρητικότητά του των 370 megawatt το 2018. Η Aksa αναφέρει ότι η ηλεκτρική ενέργεια πωλείται στην κρατική Εταιρεία Ηλεκτρισμού της Γκάνας (Electricity Company of Ghana) βάσει συμφωνίας εγγυημένης αγοράς, η οποία παρατάθηκε για άλλα 15 χρόνια τον Οκτώβριο του 2022.

Έκτοτε η Aksa επεκτάθηκε περαιτέρω στη Γκάνα. Το 2023 υπέγραψε ξεχωριστή 20ετή συμφνολογία εκπεφρασμένη σε δολάρια με την Εταιρεία Ηλεκτρισμού της Γκάνας για έναν προγραμματισμένο σταθμό φυσικού αερίου 350 megawatt στο Κουμάσι. Η πρώτη φάση ξεκίνησε μερική εμπορική παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2025 και έφτασε τα 130 megawatt τον Ιανουάριο του 2026. Μαζί, οι εγκαταστάσεις στο Tema και το Κουμάσι έδωσαν στην Aksa επιχειρησιακή ισχύ 500 megawatt στη Γκάνα έως τον Μάρτιο του 2026, καθιστώντας τη χώρα κεντρική βάση για την αφρικανική επέκταση της εταιρείας.

Η ανώτατη ηγεσία της εταιρείας αντικατοπτρίζει επίσης τις στενές διασυνδέσεις της με το κυβερνών καθεστώς της Τουρκίας. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Νατζί Αγμπάλ (Naci Ağbal), ο οποίος προηγουμένως ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Στρατηγικής και Προϋπολογισμού της Προεδρίας και υπηρέτησε ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας, ανέλαβε τις θέσεις του διευθύνοντος συμβούλου και προέδρου της εκτελεστικής επιτροπής της Aksa στις 26 Ιανουαρίου 2026. Ο Αγμπάλ υπηρετεί επίσης ως αντιπρόεδρος τόσο της Aksa Enerji όσο και της Kazancı Holding, ενώ ο Σαμπάν Τζεμίλ Καζαντζί (Şaban Cemil Kazancı) προεδρεύει των διοικητικών συμβουλίων της Aksa Enerji, της Kazancı Holding και της Aksa Elektrik.

Η ομοσπονδιακή υπόθεση των ΗΠΑ που περιλαμβάνει την Aksa επικεντρώνεται σε έναν σταθμό ηλεκτροπαραγωγής 370 megawatt που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου σοβαρών ελλείψεων ηλεκτρικής ενέργειας στη Γκάνα. Οι εισαγγελείς αναφέρουν ότι ο Μπέρκο άρχισε να διερευνά το έργο στα τέλη Νοεμβρίου 2014 ενώ εργαζόταν ως εκτελεστικός διευθυντής στο τμήμα επενδυτικής τραπεζικής της Goldman Sachs International στο Λονδίνο.

Εκείνη την εποχή, η Goldman Sachs ήταν τόσο σύμβουλος της Aksa όσο και κάτοχος περίπου του 16% των μετοχών της τουρκικής εταιρείας. Η τράπεζα ανέμενε να διοργανώσει δάνειο ύψους περίπου 190 εκατομμυρίων δολαρίων για τη χρηματοδότηση της κατασκευής του σταθμού, καθώς και μια ενέγγυα επιστολή ύψους περίπου 75 εκατομμυρίων δολαρίων για τη Γκάνα. Εάν η χρηματοδότηση είχε ολοκληρωθεί, η Goldman Sachs θα συνέλεγε περίπου 10,3 εκατομμύρια δολάρια σε προμήθειες δανείου και πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια για την ενέγγυα επιστολή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Η τράπεζα τελικά αποσύρθηκε από τη χρηματοδότηση και δεν έλαβε καμία από αυτές τις προμήθειες.

Για να κατασκευάσει και να λειτουργήσει τον σταθμό, η Aksa χρειαζόταν μια συμφωνία έκτακτης ανάγκης για την ηλεκτρική ενέργεια (Power Purchase Agreement – PPA) με την κυβέρνηση της Γκάνας. Το έργο απαιτούσε την υπογραφή ανώτερου αξιωματούχου του Υπουργείου Ενέργειας καθώς και εγκρίσεις από το υπουργικό συμβούλιο, το κοινοβούλιο, την Εταιρεία Ηλεκτρισμού της Γκάνας, την κρατική Ghana Grid Company και τη Ρυθμιστική Αρχή Δημόσιων Ωφελειών.

Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι ο Μπέρκο και οι συνεργάτες του αποφάσισαν να λάβουν αυτές τις εγκρίσεις πληρώνοντας αξιωματούχους μέσω δύο εταιρειών συμβούλων της Γκάνας. Οι εταιρείες, οι οποίες παρέμειναν ανώνυμες στο κατηγορητήριο, ταυτοποιήθηκαν στα δικαστικά έγγραφα του Μπέρκο ως Tricorp Group Ltd. και RMG De Ghana Ltd.

Η Tricorp φέρεται να συνέλεγε χρήματα από την Aksa για δωροδοκίες και πληρωμές σε μέλη της συνωμοσίας. Η RMG φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για την υποβολή ψευδών τιμολογίων για δήθεν συμβουλευτικές υπηρεσίες, επιτρέποντας στην Aksa ή στη μητρική της εταιρεία να αποζημιώσει τις δωροδοκίες που ο Μπέρκο και οι ενδιάμεσοι της Γκάνας είχαν ήδη καταβάλει. Οι μεταφορές κεφαλαίων ξεκίνησαν από την Τουρκία, πέρασαν από ανταποκρίτριες τράπεζες στη Νέα Υόρκη και κατέληξαν σε λογαριασμούς της Γκάνας, συμπεριλαμβανομένων λογαριασμών που ελέγχονταν από τον Μπέρκο.

Η επιχείρηση άρχισε να διαμορφώνεται τον Δεκέμβριο του 2014, όταν ο Μπέρκο κανόνισε συναντήσεις μεταξύ εκπροσώπων της Aksa και ανώτερων αξιωματούχων της Γκάνας. Τον Ιανουάριο του 2015 ο Μπέρκο, ένας μη ταυτοποιημένος υπάλληλος της Goldman Sachs, αξιωματούχοι της Γκάνας και ένας συγγενής του τότε προέδρου της Γκάνας ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη για συνομιλίες με δύο ανώτερα στελέχη της Aksa, τα οποία ταυτοποιούνται στο κατηγορητήριο ως Συνσυνωμότες 2 και 3.

Μετά τη συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη, η Aksa υπέβαλε προσφορά για τη συμφωνία έκτακτης ανάγκης. Τα δικαστικά έγγραφα αναφέρουν ότι ο Μπέρκο και οι ενδιάμεσοι της Γκάνας χρησιμοποίησαν την πρόσβασή τους σε κυβερνητικούς αξιωματούχους και συγγενείς ανώτερων πολιτικών προσώπων για να προωθήσουν την πρόταση μέσω της γραφειοκρατίας της Γκάνας.

Η εικαζόμενη διευθέτηση δεν περιορίστηκε στην αποζημίωση σχετικά μικρών δωροδοκιών. Ξεκινώντας την άνοιξη του 2015, ο Μπέρκο και οι συνεργάτες του διαπραγματεύτηκαν μια ξεχωριστή σύμβαση υπηρεσιών βάσει της οποίας η Aksa ή η μητρική της εταιρεία θα κατέβαλλε στην Tricorp δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Τα πρώτα σχέδια προέβλεπαν ότι η Tricorp θα λάμβανε μεταβλητή ετήσια αμοιβή συνδεδεμένη με την παραγωγή ενέργειας, όχι όμως μικρότερη από 10 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Τα οικονομικά μοντέλα της Aksa προέβλεπαν πληρωμές περίπου 9,7 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Τα σχέδια περιλάμβαναν επίσης αμοιβή 5 εκατομμυρίων δολαρίων πληρωτέα όταν εξασφαλιζόταν η συμφωνία ενέργειας, κατανεμημένη σε πληρωμές-ορόσημα συνδεδεμένες με την υπογραφή της συμφωνίας, την ολοκλήρωση της ενέγγυας επιστολής και την έναρξη λειτουργίας της μονάδας.

Μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας συνάντησης τον Αύγουστο του 2015 στο Λονδίνο, η μητρική εταιρεία της Aksa και η Tricorp υπέγραψαν σύμβαση στις 29 Σεπτεμβρίου 2015, η οποία προέβλεπε συνολικές πληρωμές 42 εκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια της συμφωνίας ισχύος. Οι εισαγγελείς χαρακτηρίζουν τις εταιρείες συμβούλων ως οχήματα που χρησιμοποιήθηκαν τόσο για τη χρηματοδότηση δωροδοκιών όσο και για τον πλουτισμό μελών της συνωμοσίας.

Η εταιρεία ανέμενε αρχικά ότι η εγκατάσταση θα άρχιζε να λειτουργεί σταδιακά τον Μάρτιο του 2016 και θα αύξανε σημαντικά τη λειτουργική της κερδοφορία από το τρίτο τρίμηνο εκείνου του έτους. Η Aksa περιέγραψε το έργο ως την είσοδό της στις αφρικανικές αγορές που απαιτούν μεγάλες επενδύσεις σε ενέργεια και υποδομές, αναφέροντας ότι είχε ως στόχο την αύξηση της κερδοφορίας, τη διεύρυνση των πωλήσεων σε δολάρια και τη μείωση της έκθεσής της στη διακύμανση των ισοτιμιών.

Η πρώτη μείζων συναλλαγή που αναφέρεται στο αμερικανικό κατηγορητήριο συνέβη στις 14 Απριλίου 2015, όταν ένας ενδιάμεσος ετοίμασε τιμολόγιο 500.000 δολαρίων από την RMG. Το τιμολόγιο περιέγραφε την πληρωμή ως αποζημίωση για συμβουλευτικές υπηρεσίες και περιλάμβανε οδηγίες για τη διοχέτευση των χρημάτων μέσω τράπεζας της Νέας Υόρκης στη Γκάνα.

Πέντε ημέρες αργότερα, ένας ενδιάμεσος από τη Γκάνα έστειλε κατεπείγον ηλεκτρονικό μήνυμα σε ανώτερο στέλεχος της Aksa, κοινοποιώντας το στον προσωπικό λογαριασμό του Μπέρκο. «Παρακαλώ κανονίστε τα πρώτα 500 χιλιάδες δολάρια να βρίσκονται στη Γκάνα αυτή την εβδομάδα», έγραψε ο ενδιάμεσος, προσθέτοντας ότι ο «προβλεπόμενος παραλήπτης με πιέζει».

(Ο Νατζί Αγμπάλ, Διευθύνων Σύμβουλος της τουρκικής Aksa Energy, η οποία φέρεται να διανείμει δωροδοκίες σε αξιωματούχους της Γκάνας για να εξασφαλίσει κυβερνητική σύμβαση για την κατασκευή σταθμού ηλεκτροπαραγωγής)

Ο ενδιάμεσος δήλωσε ότι σκόπευε να δώσει 250.000 δολάρια στον σύμβουλο του Υπουργείου Ενέργειας που ταυτοποιήθηκε ως Αξιωματούχος 1 της Γκάνας, περιγράφοντάς το ως μερική πληρωμή. Σε άλλο μήνυμα την ίδια ημέρα, έγραψε: «500 τώρα!!! Πολύ επείγον», προσθέτοντας ότι ήταν προς το συμφέρον όλων να διασφαλιστεί ότι «τα απαραίτητα γίνονται τώρα».

Στις 20 Απριλίου 2015, το στέλεχος της Aksa απάντησε ότι τα χρήματα ήταν καθ’ οδόν και έδωσε εντολή στον ενδιάμεσο να «πληρώσει [τον Αξιωματούχο 1 της Γκάνας]». Εκείνη την ημέρα, η Aksa μετέφερε 500.000 δολάρια από τουρκικό τραπεζικό λογαριασμό στον λογαριασμό της RMG στη Γκάνα, χρησιμοποιώντας ανταποκρίτρια τράπεζα στη Νέα Υόρκη. Η τραπεζική μεταφορά έφερε τον ίδιο αριθμό αναφοράς με το εικαζόμενο εικονικό τιμολόγιο.

Τέσσερις ημέρες αργότερα, μια αντιπροσωπεία περίπου πέντε αξιωματούχων της Γκάνας ταξίδεψε στην Τουρκία για να επιθεωρήσει τον εξοπλισμό που προτεινόταν για τη μονάδα. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, ο Μπέρκο και ένας ενδιάμεσος από τη Γκάνα πλήρωσαν τα αεροπορικά εισιτήρια και τα έξοδα ξενοδοχείου των αξιωματούχων και έδωσαν σε καθέναν από αυτούς 5.000 δολάρια.

Μετά την επιστροφή τους από την Τουρκία, οι αξιωματούχοι υπέβαλαν ευνοϊκή αξιολόγηση για τον εξοπλισμό της Aksa. Η έκθεσή τους διαβιβάστηκε στον ανώτερο αξιωματούχο του Υπουργείου Ενέργειας, η υπογραφή του οποίου ήταν απαραίτητη για το έργο.

Το κατηγορητήριο ισχυρίζεται ότι η σημασία του Αξιωματούχου 1 της Γκάνας ήταν κατανοητή τόσο από τους Τούρκους όσο και από τους συμμετέχοντες από τη Γκάνα. Σε ηλεκτρονικό μήνυμα της 2ας Μαΐου, στέλεχος της Aksa παράπονιόταν για δυσκολίες με τον σύμβουλο και αναγνώριζε ότι ο ανώτερος αξιωματούχος που ήταν υπεύθυνος για την υπογραφή της σύμβασης ενδέχεται να δίσταζε εάν ο σύμβουλος υπέβαλε αρνητική έκθεση.

Ο ανώτερος αξιωματούχος της Γκάνας υπέγραψε τη συμφωνία έκτακτης ανάγκης για την ηλεκτρική ενέργεια στις 12 Μαΐου 2015. Την ίδια ημέρα, οι ενδιάμεσοι ετοίμασαν ένα άλλο υποτιθέμενο τιμολόγιο παροχής συμβουλών, αυτή τη φορά για 1,5 εκατομμύριο δολάρια.

Η Aksa μετέφερε το 1,5 εκατομμύριο δολάρια στην RMG στις 22 Μαΐου. Στις 11 Ιουνίου, η RMG μετέφερε 75.000 δολάρια σε έναν από τους τραπεζικούς λογαριασμούς του Μπέρκο στη Γκάνα. Αρκετές εβδομάδες αργότερα, ο Μπέρκο μετακίνησε περίπου 50.000 δολάρια από αυτόν τον λογαριασμό σε τραπεζικό λογαριασμό στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

(Στις 13 Οκτωβρίου 2023, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απένειμε βραβείο στον Τζεμίλ Καζαντζί, τότε Διευθύνοντα Σύμβουλο της Aksa Enerji, σε αναγνώριση των επιχειρηματικών επενδύσεων της εταιρείας στην Αφρική κατά τη διάρκεια του 4ου Επιχειρηματικού και Οικονομικού Φόρουμ Τουρκίας-Αφρικής)

Το κοινοβούλιο της Γκάνας επικύρωσε τη συμφωνία στις 17 Ιουλίου 2015. Η κυβέρνηση της Γκάνας και η Aksa την υπέγραψαν επίσημα στις 10 Αυγούστου.

Σε δύο δημόσιες γνωστοποιήσεις που εκδόθηκαν στις 10 και 25 Αυγούστου 2015 για το χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης, η Aksa Enerji ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει πενταετή συμφωνία αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με την κυβέρνηση της Γκάνας για την εγκατάσταση και λειτουργία σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με βαρέα καύσιμα (μαζούτ) ισχύος 370 megawatt. Η συμφωνία, που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο της Γκάνας, εγγυόταν την αγορά όλης της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από την εγκατάσταση σε τιμές εκπεφρασμένες σε δολάρια ΗΠΑ και μπορούσε να παραταθεί με κοινή συναίνεση πριν από τη λήξη της αρχικής θητείας.

Η Aksa ανέφερε ότι η σύμβαση με βάση το δολάριο θα προστάτευε την εταιρεία από συναλλαγματικές ζημίες και θα δημιουργούσε ταχείες ταμειακές ροές σε σκληρό νόμισμα μόλις η μονάδα τεθεί σε λειτουργία.

Μόλις εξασφαλίστηκε η σύμβαση, οι συνωμότες στράφηκαν στην αποζημίωση των χρημάτων που είχαν ήδη διανεμηθεί μεταξύ των αξιωματούχων, ισχυρίζονται οι εισαγγελείς. Ένα ηλεκτρονικό μήνυμα τον Αύγουστο του 2015 περιείχε αναλυτική κατανομή αιτήματος αποζημίωσης ύψους 250.000 δολαρίων.

Η λίστα περιελάμβανε 20.000 δολάρια για τη Ρυθμιστική Αρχή Δημόσιων Ωφελειών, 10.000 δολάρια για τον Αξιωματούχο 2 της Γκάνας, 20.000 δολάρια για τρεις γυναίκες που εργάζονταν στο Υπουργείο Ενέργειας, 25.000 δολάρια για μέλη κυβερνητικής ομάδας ενέργειας, 20.000 δολάρια για μηχανικούς της GridCo, 45.000 δολάρια για το ταξίδι των αξιωματούχων στην Τουρκία, 30.000 δολάρια για βουλευτές και 35.000 δολάρια που περιγράφονταν ως προσωπική δαπάνη του Μπέρκο.

«Αυτές είναι οι σημαντικές πληρωμές που έγιναν», έγραψε ο ενδιάμεσος από τη Γκάνα. «Παρακαλώ κάντε τα μαγικά σας».

Όταν ένας αξιωματούχος της Aksa αμφισβήτησε το αιτούμενο συνολικό ποσό, ο ενδιάμεσος παρείχε πιο λεπτομερή λογαριασμό. Είπε ότι ο ρυθμιστής κοινής ωφέλειας είχε λάβει 120.000 δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 100.000 δολαρίων από το τουρκικό στέλεχος και 20.000 δολαρίων από τον Μπέρκο.

Κάθε επιθεωρητής που ταξίδεψε στην Τουρκία είχε λάβει 5.000 δολάρια επιπλέον των αεροπορικών εισιτηρίων και της διαμονής, ανέφερε το email. Ο ενδιάμεσος περιέγραψε τις τρεις γυναίκες υπαλλήλους του Υπουργείου Ενέργειας ως «τις πιο ζωτικές για την επικοινωνία μας και την απόκτηση πληροφοριών», λέγοντας ότι τους είχαν υποσχεθεί 30.000 δολάρια και είχαν λάβει 20.000 δολάρια.

Έγραψε επίσης ότι ο Μπέρκο είχε πληρώσει όλα τα χρήματα που προορίζονταν για βουλευτές και είχε προσθέσει άλλα 10.000 δολάρια κατά την τελευταία του επίσκεψη. Ο ενδιάμεσος εκτίμησε ότι ο Μπέρκο είχε διανείμει περίπου 46.000 δολάρια σε κοινοβουλευτικά πρόσωπα.

Οι μηχανικοί της GridCo φέρονται να πληρώνονταν επανειλημμένα για να παρέχουν πληροφορίες και βοήθεια. Τα μέλη της ομάδας έκτακτης ανάγκης για την ενέργεια της κυβέρνησης έγιναν «πολύ δεκτικά» μετά τη διαπραγμάτευση των πληρωμών, ανέφερε το email.

Τα μέρη διευθέτησαν τελικά τη διαφορά αποζημίωσης στις 140.000 δολάρια. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2015, η Aksa μετέφερε αυτό το ποσό από τουρκικό τραπεζικό λογαριασμό σε λογαριασμό που ανήκε σε υπάλληλο μιας από τις εταιρείες συμβούλων της Γκάνας. Έξι ημέρες αργότερα, 99.900 δολάρια μεταφέρθηκαν από αυτόν τον λογαριασμό σε άλλον λογαριασμό στο όνομα του Μπέρκο.

Το κατηγορητήριο περιγράφει πρόσθετες μεταφορές μετά την εξασφάλιση της κύριας συμφωνίας ισχύος. Τον Φεβρουάριο του 2016 η Aksa έστειλε 200.000 δολάρια στον λογαριασμό του υπαλλήλου της εταιρείας συμβούλων της Γκάνας. Ημέρες αργότερα, 194.000 δολάρια μεταφέρθηκαν στον λογαριασμό του Μπέρκο.

Τον Σεπτέμβριο του 2016, η μητρική εταιρεία της Aksa μετέφερε 1 εκατομμύριο δολάρια στην Tricorp βάσει της σύμβασης παροχής υπηρεσιών. Ένας ενδιάμεσος ετοίμασε στη συνέχεια ένα ηλεκτρονικό μήνυμα ευχαριστώντας την τουρκική εταιρεία για την πληρωμή ενός τιμολογίου, σημειώνοντας παράλληλα ότι ένα άλλο τιμολόγιο 2 εκατομμυρίων δολαρίων παρέμενε σε εκκρεμότητα.

Μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου 2016, η Aksa φέρεται να μετέφερε άλλο 1,5 εκατομμύριο δολάρια απευθείας σε λογαριασμό στη Γκάνα που ελεγχόταν από τον Μπέρκο. Επιπλέον 500.000 δολάρια μεταφέρθηκαν στον ίδιο λογαριασμό τον Φεβρουάριο του 2017, λίγο πριν ο Μπέρκο αποχωρήσει από την Goldman Sachs. Ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής τέθηκε σε λειτουργία αργότερα εκείνο το έτος.

(Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διακρίνεται με τον Πρόεδρο της Γκάνας Τζον Ντραμάνι Μαχάμα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ερντογάν στη Γκάνα την 1η Μαρτίου 2016)

Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι οι συμμετέχοντες έλαβαν σκόπιμα μέτρα για να αποκρύψουν την αληθινή φύση των πληρωμών από το προσωπικό συμμόρφωσης (compliance) της Goldman Sachs. Οι συζητήσεις για τις δωροδοκίες διεξάγονταν μέσω προσωπικών λογαριασμών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Σε μία ανταλλαγή μηνυμάτων, αφού έλαβε πληροφορίες σχετικά με αναμενόμενη πληρωμή 250.000 δολαρίων και έναν αξιωματούχο της Γκάνας που περίμενε αυτό που αποκαλείτο «ιερή βροχή», ο Μπέρκο έδωσε εντολή σε έναν συνεργάτη να απαντήσει χρησιμοποιώντας «Gmail μόνο!».

Όταν οι υπάλληλοι της Goldman αμφισβήτησαν τα έξοδα παροχής συμβουλών, στέλεχος της Aksa περιέγραψε την Tricorp απλώς ως τοπικό εταίρο που κανόνιζε στέγαση, ασφάλεια και βοήθεια για την έκδοση αδειών. Τα τουρκικά στελέχη δήλωσαν αργότερα ότι η εταιρεία είχε παράσχει ρουτινιάρικες υπηρεσίες, όπως η εξασφάλιση θεωρήσεων (βίζα) και η ενοικίαση αυτοκινήτων.

Ένας αξιωματούχος της Aksa δήλωσε στην Goldman Sachs ότι η Tricorp είχε πληρωθεί 300.000 δολάρια. Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται ότι η τουρκική εταιρεία είχε στην πραγματικότητα μεταφέρει περισσότερα από 2 εκατομμύρια δολάρια στην Tricorp και την RMG μέχρι εκείνη τη στιγμή και είχε συμφωνήσει στη ξεχωριστή σύμβαση των 42 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ο Μπέρκο κοινοποιήθηκε στην αλληλογραφία, αλλά δεν διόρθωσε αυτό που οι εισαγγελείς αποκαλούν ψευδείς εξηγήσεις. Όταν η τράπεζα πίεσε την Aksa για πρόσθετα δικαιολογητικά, ένα τουρκικό στέλεχος απάντησε: «Συγγνώμη. Δεν έχουμε χρόνο για αυτά».

Η Goldman Sachs τελικά αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το έργο μετά τη διενέργεια ελέγχου δέουσας επιμέλειας (due diligence) που αποκάλυψε τις επικοινωνίες του Μπέρκο με τους ενδιάμεσους της Γκάνας. Ο Μπέρκο αποχώρησε από την τράπεζα τον Μάρτιο του 2017.

Η κυβέρνηση έχει υποδείξει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία της δίκης θα περιλαμβάνουν χρηματοοικονομικά αρχεία, ηλεκτρονικά μηνύματα μεταξύ του Μπέρκο, στελεχών της Aksa και ενδιάμεσων της Γκάνας, υλικό που εξήχθη από τον λογαριασμό iCloud και τις ηλεκτρονικές συσκευές του Μπέρκο, αρχεία από ιστοσελίδες της κυβέρνησης της Γκάνας και διαγράμματα που ιχνηλατούν τη ροή των χρημάτων από την Τουρκία μέσω αμερικανικών τραπεζών στη Γκάνα. Οι εισαγγελείς σχεδιάζουν επίσης να εισαγάγουν αποσπάσματα από μια ηχογράφηση συνάντησης μεταξύ του Μπέρκο και μιας μυστικής πηγής, η οποία έγινε με τη συνδρομή του FBI.

Η μυστική πηγή έχει γίνει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πτυχές της διαδικασίας. Σύμφωνα με τους δικηγόρους του Μπέρκο, η πηγή προέβη σε πολύ πιο εκτεταμένους ισχυρισμούς κατά την αρχική έρευνα, ισχυριζόμενη ότι δύο συγγενείς του τότε προέδρου της Γκάνας Τζον Ντραμάνι Μαχάμα ζήτησαν αρχικά 50 εκατομμύρια δολάρια ως αντάλλαγμα για την εξασφάλιση της προεδρικής υποστήριξης και ότι τα μέρη συζήτησαν αργότερα για περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια.

Η πηγή ισχυρίστηκε επίσης ότι είδε μεγάλες στοίβες μετρητών που προορίζονταν για κυβερνητικούς αξιωματούχους και δήλωσε ότι ένας τεχνικός σύμβουλος του υπουργού Ενέργειας έλαβε 1 εκατομμύριο δολάρια. Αυτοί οι ισχυρισμοί εμφανίστηκαν σε ένορκη βεβαίωση που χρησιμοποιήθηκε για την έκδοση εντάλματος για τον προσωπικό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Μπέρκο.

Η υπεράσπιση του Μπέρκο υποστήριξε ότι η αξιοπιστία της πηγής δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ και ότι η ένορκη βεβαίωση του FBI απέτυχε να διασταυρώσει τους πιο εκρηκτικούς ισχυρισμούς με ανεξάρτητα στοιχεία. Οι δικηγόροι του ζήτησαν την απόρριψη των emails και την ακύρωση του κατηγορητηρίου, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση βασίστηκε σε μια ανεπιβεβαίωτη πηγή, κράτησε αδικαιολόγητα το κατηγορητήριο σφραγισμένο και παραβίασε το δικαίωμά του σε ταχεία δίκη.

Οι εισαγγελείς απέρριψαν αυτά τα επιχειρήματα, λέγοντας ότι οι πληροφορίες της πηγής είχαν διασταυρωθεί με πολλαπλούς τρόπους και ότι το ένταλμα θεμελίωνε εύλογη αιτία ακόμη και χωρίς τις δηλώσεις της πηγής. Είπαν επίσης ότι το κατηγορητήριο σωστά παρέμεινε σφραγισμένο ενώ ο Μπέρκο βρισκόταν στο εξωτερικό, επειδή η ειδοποίηση του ίδιου ή πολιτικά διασυνδεδεμένων συνσυνωμοτών στη Γκάνα θα μπορούσε να πυροδοτήσει φυγή ή να θέσει σε κίνδυνο την έρευνα.

Η κυβέρνηση ανέφερε ότι θεωρούσε μια προσπάθεια έκδοσης του Μπέρκο από τη Γκάνα αμφίβολο να επιτύχει λόγω των θέσεων που κατείχαν τα εμπλεκόμενα άτομα στο εικαζόμενο σχέδιο και των σημαντικών πολιτικών διασυνδέσεων του Μπέρκο. Οι ερευνητές περίμεναν αντίθετα να ταξιδέψει σε μια χώρα όπου θα μπορούσε να συλληφθεί χωρίς τους ίδιους κινδύνους.

Η δικαστής Ντιάν Γκουτζαράτι (Diane Gujarati) απέρριψε τις ενστάσεις της υπεράσπισης τον Δεκέμβριο του 2025, επιτρέποντας στη δίωξη και στα αποδεικτικά στοιχεία που ελήφθησαν από τον προσωπικό λογαριασμό email του Μπέρκο να προχωρήσουν. Η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν θα καλέσει τη μυστική πηγή ως μάρτυρα στη δίκη ούτε θα προσφέρει τις δηλώσεις του ως απόδειξη των ισχυρισμών. Τα ηχογραφημένα σχόλιά του θα χρησιμοποιούνταν μόνο για να παράσχουν το πλαίσιο για τις απαντήσεις του ίδιου του Μπέρκο, δήλωσαν οι εισαγγελείς.

Ο Μπέρκο συνάντησε για πρώτη φορά οικειοθελώς ερευνητές του Υπουργείου Δικαιοσύνης και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC) στη Νέα Υόρκη τον Μάιο του 2017, αφού έλαβε επιστολή ασφαλούς διέλευσης (safe-passage letter). Η συνέντευξη διήρκεσε περισσότερες από οκτώ ώρες. Ένα ομοσπονδιακό σώμα ενόρκων απαήγγειλε κατηγορίες εναντίον του υπό σφραγίδα τον Αύγουστο του 2020, λίγο πριν λήξει η σχετική παραγραφή.

Συνελήφθη στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου στις 3 Νοεμβρίου 2022 και εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιούλιο του 2024. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση εν αναμονή της δίκης. Ο Μπέρκο έχει δηλώσει αθώος και αντιμετωπίζει μία κατηγορία συνωμοσίας για παραβίαση του Νόμου περί Πρακτικών Διαφθοράς στο Εξωτερικό (FCPA), μία ουσιαστική κατηγορία FCPA και μία κατηγορία συνωμοσίας για διάπραξη νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

(Τα ποσοστά συμμετοχής της Aksa Energy σε άλλες εταιρείες)

Η ποινική δίωξη ακολούθησε μια σχετική αστική υπόθεση της SEC. Τον Ιούνιο του 2021, ο Μπέρκο συναίνεσε σε τελική απόφαση που του επιβάλλει την επιστροφή 275.000 δολαρίων και την καταβολή 54.163,92 δολαρίων σε τόκους. Η SEC ισχυρίστηκε ότι είχε κανονίσει τη διοχέτευση τουλάχιστον 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε έναν ενδιάμεσο της Γκάνας, βοήθησε στην καταβολή περισσότερων από 200.000 δολαρίων σε κυβερνητικούς αξιωματούχους και διένειμε προσωπικά περισσότερα από 60.000 δολάρια σε βουλευτές και άλλους αξιωματούχους.

Η σύμβαση στο επίκεντρο της υπόθεσης εξελίχθηκε σε ένα μακροπρόθεσμο και πολύτιμο έρεισμα για την Aksa στη Γκάνα. Η εταιρεία αναφέρει ότι ο σταθμός των 370 megawatt ολοκληρώθηκε σε εννέα και μισό μήνες και τέθηκε σε λειτουργία το 2017. Τον Οκτώβριο του 2022, η Aksa και η κρατική Εταιρεία Ηλεκτρισμού της Γκάνας υπέγραψαν νέα 15ετή συμφωνία πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας εκπεφρασμένη σε δολάρια ΗΠΑ για την ενέργεια που παράγεται στην εγκατάσταση.

Ως εκ τούτου, η δίκη αναμένεται να εξετάσει όχι μόνο τη συμπεριφορά του Μπέρκο αλλά και μια διαδρομή εγγράφων που οι εισαγγελείς αναφέρουν ότι δείχνει ανώτερα στελέχη της τουρκικής εταιρείας να εγκρίνουν πληρωμές, να συζητούν για συγκεκριμένους παραλήπτες στη Γκάνα και να αποζημιώνουν χρήματα μετά την εξασφάλιση βασικών κυβερνητικών εγκρίσεων. Το κατά πόσον αυτά τα στοιχεία αποδεικνύουν τις κατηγορούμενες συνωμοσίες πέραν πάσης εύλογης αμφιβολίας θα αποφασιστεί από το σώμα των ενόρκων.

Η υπόθεση έχει παρόλα αυτά εκθέσει ισχυρισμούς σχετικά με το πώς μια μεγάλη τουρκική εταιρεία, η Aksa Enerji, η μητρική της Kazancı Holding και ανώτερα τουρκικά στελέχη επιδίωξαν επιχειρηματικές ευκαιρίες στην Αφρική μέσω δωροδοκίας και πολιτικής επιρροής, συμπεριλαμβανομένων πιέσεων (lobbying) από αξιωματούχους της κυβέρνησης Ερντογάν προς υποστήριξη της σύμβασης ηλεκτρικής ενέργειας στη Γκάνα.

Η Aksa Enerji ανακοίνωσε έσοδα πρώτου τριμήνου 2026 ύψους 9,95 δισεκατομμυρίων τουρκικών λιρών (περίπου 224 εκατομμύρια δολάρια) και EBITDA (κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων). Οι δραστηριότητες στο εξωτερικό παρήγαγαν σχεδόν το ήμισυ των πωλήσεων της Aksa και το 84% των EBITDA της, υπογραμμίζοντας την αυξανόμενη εξάρτησή της από κρατικά υποστηριζόμενες συμβάσεις ηλεκτρικής ενέργειας στην Αφρική και την Κεντρική Ασία.

Η εταιρεία ανέφερε 138,9 δισεκατομμύρια λίρες (3,12 δισεκατομμύρια δολάρια) σε συνολικό ενεργητικό και 70 δισεκατομμύρια λίρες (1,57 δισεκατομμύρια δολάρια) σε ίδια κεφάλαια, ενώ έφερε 52,9 δισεκατομμύρια λίρες (1,19 δισεκατομμύρια δολάρια) σε καθαρό χρηματοοικονομικό χρέος. Τα αριθμητικά στοιχεία καθιστούν σαφές ότι η διεθνής επέκταση της Aksa υποστηρίζεται από μακροπρόθεσμες συμφωνίες ηλεκτρικής ενέργειας σε σκληρό νόμισμα και σημαντικό δανεισμό.

Η εταιρική γνωστοποίηση της Aksa Enerji τον Μάιο του 2026 δείχνει ότι η εταιρεία λειτουργεί μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου θυγατρικών που εκτείνεται στην Τουρκία, την Αφρική, την Κεντρική Ασία και την Ευρώπη. Το αφρικανικό χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει εταιρείες παραγωγής ενέργειας στη Γκάνα, το Καμερούν, το Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη, το Μάλι, τη Σενεγάλη, την Γκαμπόν, την Μπουρκίνα Φάσο και τη Γουινέα, μαζί με εταιρείες συμμετοχών (holding) που ιδρύθηκαν για τη διαχείριση ορισμένων από αυτές τις επενδύσεις.

Για παράδειγμα, η Aksa κατέχει το 75% της Aksa Energy Cameroon PLC, το 80% της Aksa Taboth IPP, το 85% της Ndar Energies SA με έδρα τη Σενεγάλη και το 60% της Aksa–Ndar Holding SA, ενώ διατηρεί την πλήρη κυριότητα θυγατρικών στο Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη, το Μάλι, την Γκαμπόν, την Μπουρκίνα Φάσο και τη Γουινέα.

Η γνωστοποίηση απεικονίζει την κλίμακα της επέκτασης της Aksa στις αφρικανικές αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και την εξάρτησή της από τοπικά εγγεγραμμένες θυγατρικές και δομές συμμετοχών για τη διαχείριση έργων ηλεκτροπαραγωγής. Εγείρει επίσης ερωτήματα σχετικά με το εάν η εταιρεία χρησιμοποίησε επίσης δωροδοκίες και πολιτικές πιέσεις από την κυβέρνηση Ερντογάν για την εξασφάλιση συμβάσεων και σε άλλες αφρικανικές χώρες.

Οι ισχυρισμοί ταιριάζουν επίσης σε ένα ευρύτερο μοτίβο χρήσης δωροδοκίας από την Άγκυρα για την προώθηση των συμφερόντων της στην Αφρική. Σε μια διαγραφείσα πλέον συνέντευξη το 2022, ο πρώην αξιωματικός των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Αλί Μπουράκ Νταριτζίλι (Ali Burak Darıcılı) αποκάλυψε αθέλητα ότι η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών MİT χρησιμοποίησε δωροδοκίες και τοπικούς συνεργάτες σε αφρικανικές χώρες και χώρες της Κεντρικής Ασίας για να διευκολύνει την απαγωγή και την αναγκαστική επιστροφή εικαζόμενων μελών του κινήματος Γκιουλέν, μιας θρησκευτικής ομάδας που έχει ασκήσει δριμεία κριτική στη διάχυτη διαφθορά υπό την κυβέρνηση Ερντογάν. Ο Νταριτζίλι παρατήρησε ότι το να γνωρίζει κανείς ποιον να δωροδοκήσει ήταν από μόνο του ένα σημαντικό μέρος τέτοιων επιχειρήσεων πληροφοριών.

Η υπόθεση Μέλτζερ/Μπέρκο χρησιμεύει επίσης ως προειδοποίηση προς τους Τούρκους υπηκόους ότι το μακρύ χέρι της αμερικανικής δικαιοσύνης ενδέχεται τελικά να φτάσει τις διεφθαρμένες πρακτικές που περιλαμβάνουν τουρκικές εταιρείες, ακόμη και όταν αυτές οι εταιρείες απολαμβάνουν προστασία από την κυβέρνηση Ερντογάν.

Η υπόθεση εγείρει την πιθανότητα Τούρκοι υπήκοοι να μπορέσουν πολύ καλά να διωχθούν ποινικά βάσει του αμερικανικού Νόμου περί Πρακτικών Διαφθοράς στο Εξωτερικό (FCPA), όταν οι εισαγγελείς θεμελιώνουν επαρκή δικαιοδοτικό σύνδεσμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και αποφασίζουν να προχωρήσουν. Τα στελέχη της Aksa μπορούν επίσης να αντιμετωπίσουν κατηγορίες όπως νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, συνωμοσία ή ηλεκτρονική απάτη βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας.

nordicmonitor.com

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Μάχη εις Βάθος! Η Θεολογία της Ισχύος

Δεν είναι μια ιστορική μέθοδος εγκλωβισμένη στην εποχή των τεθωρακισμένων αλλά ένας τρόπος να αντιλαμβανόμαστε τον πόλεμο ως σύγκρουση σύνθετων συστημάτων. Άρθρο του Κωνσταντίνου Γρίβα.

Δημοσιεύτηκε

στις

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΕΙΣ ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας

Εισαγωγή: Τα θεολογικά αόρατα θεμέλια της στρατιωτικής επιστημολογίας

Η πολεμική τέχνη και επιστήμη δεν αναπτύσσεται ποτέ σε πολιτισμικό κενό. Αντιθέτως, τα στρατιωτικά δόγματα, οι στρατηγικές έννοιες και οι μέθοδοι διαχείρισης της βίας αποτελούν την άμεση, υλική απόληξη των βαθύτερων οντολογικών, γνωσιολογικών και θεολογικών παραδοχών ενός πολιτισμού.

Η δυτική στρατιωτική παράδοση, από τον Jomini και τον Alfred Thayer Mahan μέχρι το γερμανικό Schwerpunkt και τη νατοϊκή έννοια του Center of Gravity (Κέντρου Βάρους), δεν συνιστά μια απλή, «αντικειμενική» οργάνωση της ισχύος στο πεδίο. Αποτελεί τη στρατιωτική μετάφραση της δυτικής νοησιαρχίας, της οντολογίας της ισχύος και μιας διάχυτης, υπόγειας εσχατολογίας.

Χρησιμοποιώντας ως ερμηνευτικό εργαλείο τη φιλοσοφική και θεολογική σκέψη του π. Νικολάου Λουδοβίκου, ιδιαίτερα την κριτική του στη δυτική κλειστή πνευματικότητα, τη Θεολογία της Ισχύος και τη νοησιαρχική υποταγή του Είναι στο ανθρώπινο υποκείμενο το παρόν δοκίμιο επιχειρεί να εξετάσει το δυτικό νευτώνειο παράδειγμα (paradigm) πολέμου ως αποτέλεσμα μιας γεωπολιτισμικής μηχανικής τα αόρατα θεμέλια της οποίας βρίσκονται στις γνωσίες και κοσμοαντιλήψεις που δημιούργησε ο λεγόμενος Δυτικός Χριστιανισμός. Παράλληλα, το θέτει σε ριζική αντίθεση με τη ρωσοσοβιετική στρατηγική παράδοση, η οποία, ακόμη και στην «ανθρωποθεϊκή» σοβιετική της εκδοχή, διατήρησε μια οργανική, πλουραλιστική και εγγενώς «χαοπλεξική» (ChaoPlexic) αντίληψη για την τέχνη του πολέμου.

1. Το Δυτικό Τρίπτυχο: Νοησιαρχία, Εσχατολογικό Σημείο και Καθυπόταξη

Στο έργο του, ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος αναλύει πώς η δυτική νεωτερικότητα, εκκινώντας από το καρτεσιανό cogito και φτάνοντας στον γερμανικό ιδεαλισμό, εγκλωβίστηκε σε μια «κτητική συνείδηση». Η νόηση στη δυτική παράδοση παύει να είναι μια σχέση κοινωνίας με το οντολογικό βάθος του κόσμου και μετατρέπεται σε ένα εργαλείο εννοιοκρατικής αδράνειας και καθυπόταξης. Το ανθρώπινο υποκείμενο αυτοανακηρύσσεται σε κυρίαρχο της πραγματικότητας, πιστεύοντας ότι μπορεί να αναγάγει τα πάντα σε λογικά αρχιτεκτονήματα, ελεγχόμενα πλήρως από την ανθρώπινη διάνοια και την ανθρώπινη βούληση.

Αυτή η νοησιαρχική ψευδαίσθηση του απόλυτου ελέγχου μεταφέρεται αυτούσια στη δυτική «επιστήμη του πολέμου» μέσω ενός νευτώνειου μηχανιστικού παραδείγματος. Η «κυρίαρχη μεταφορά» (dominant metaphor) σε αυτό το επιστημολογικό παράδειγμα είναι ένας κόσμος – ρολόι. Δηλαδή ένα μηχανικό σύστημα απόλυτης αιτιοκρατίας, όπου όταν γυρίσει ένας τροχός αυτός θα γυρίσει έναν γρανάζι, το οποίο με τη σειρά του θα γυρίσει έναν άλλο τροχό κοκ και εν τέλει θα λάβεις ένα αποτέλεσμα, το οποίο θα είναι το ίδιο κάθε φορά που θα ακολουθείται αυτή η διαδικασία. Άρα, αν κάνεις τις προβλεπόμενες κινήσεις πάντα θα έχεις το αποτέλεσμα που επιθυμείς. Έτσι, ο πόλεμος αντιμετωπίζεται ως μια προβλέψιμη μηχανή, ο εχθρός ως ένα στατικό αντικείμενο, και το πεδίο μάχης ως ένα «γεωγραφικό κουτί».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η δυτική στρατηγική συγκροτεί ένα συγκεκριμένο τρίπτυχο:

Α. Κατανόηση της Πραγματικότητας (Νοησιαρχία/Ρασιοναλισμός): Η ακλόνητη πίστη ότι ο στρατιωτικός νους μπορεί να χαρτογραφήσει πλήρως το πεδίο, να εξαλείψει την αβεβαιότητα μέσω των πληροφοριών και να μετατρέψει το χάος σε γραμμική εξίσωση.

Β. Το Κρίσιμο/Εσχατολογικό Σημείο: Εδώ εκδηλώνεται η υπόγεια εσχατολογία του δυτικού πολιτισμού. Η εμμονή της Δύσης με την «αποφασιστική μάχη» (decisive battle), το Schwerpunkt (σημείο εστίασης) και το Center of Gravity (Κέντρο Βάρους) αντανακλούν τη θεολογική αναζήτηση μιας «τελικής λύσης». Η Δύση πιστεύει ότι υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο, ένα μυστικό κλειδί του εχθρικού συστήματος. Αν ο στρατηγός καταφέρει να εντοπίσει αυτό το οντολογικό θεμέλιο του εχθρού, ο πόλεμος θα λυθεί ακαριαία, εσχατολογικά, και η ιστορία θα ηρεμήσει.

Γ. Καθυπόταξη διά της Ισχύος: Μόλις εντοπιστεί το εσχατολογικό σημείο, η Δύση ρίχνει εκεί όλη τη συντριπτική, υλική της ισχύ (Mass). Είναι η βίαιη καθυπόταξη του φαινομένου από το κυρίαρχο υποκείμενο. Η «Μάχη των Καννών» του Σλίφεν, η διάσπαση του Γκουντέριαν στο Σεντάν το 1940, ή το νατοϊκό δόγμα “Shock and Awe” (Σοκ και Δέος) αποτελούν την απόλυτη έκφανση αυτού του μυστικισμού της ισχύος.

2. Η Ρωσο-Σοβιετική Αντίθεση: Ρευστότητα, Προσαρμοστικότητα και η Αποδοχή του Χάους

Απέναντι σε αυτό το δυτικό, αρχιτεκτονικό μοντέλο, η ρωσική και μετέπειτα σοβιετική στρατιωτική σκέψη λειτούργησε πάνω σε ένα εντελώς διαφορετικό επιστημολογικό παράδειγμα. Όπως επισημαίνει ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος, η ανατολική/πατερική οντολογία δεν αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως μια κλειστή, κτητική δομή, αλλά ως ένα γίγνεσθαι-εν-κοινωνία, μια ρευστή και δυναμική πραγματικότητα.

Αυτή η πολιτισμική διαίσθηση επέτρεψε στους Ρώσους στρατιωτικούς θεωρητικούς να αναπτύξουν ένα μοντέλο που σήμερα αναγνωρίζεται ως Χαοπλεκτικό (Chaoplexity).

Από την «Επιστήμη της Νίκης» του Σουβόροφ μέχρι το δόγμα της Μάχης εις Βάθος (Deep Battle) του Έλληνα Τριανταφύλλοφ, η ρωσική σχολή απέρριψε τη δυτική νοησιαρχία και την εμμονή με το ένα «αποφασιστικό σημείο»:

Το Πλουραλιστικό Πεδίο: Οι Ρώσοι κατάλαβαν ότι το «αποφασιστικό σημείο» δεν υπάρχει εκ των προτέρων μέσα στο χάος του πολέμου. Είναι μια αυταπάτη. Οι Διαδοχικές Επιχειρήσεις (Consecutive Operations) σε Ευρύ Μέτωπο (Μπρουσίλοφ) και η Μάχη εις Βάθος (Τριανταφύλλοφ) αποτελούν την παραδοχή ότι το πεδίο είναι ένα Πολύπλοκο Προσαρμοστικό Σύστημα.

Η Λογική της Ανάδυσης (Emergence): Αντί ο στρατηγός να επιβάλλει βίαια ένα προκατασκευασμένο γραμμικό πλάνο, ο ρωσικός στρατός πιέζει ταυτόχρονα και διαδοχικά ολόκληρη τη δομή του εχθρού στον Χρόνο. Οι Ρώσοι περιμένουν τη ρωγμή να αναδυθεί οργανικά από το ίδιο το χάος. Δεν ψάχνουν το Κέντρο Βάρους (Center of Gravity) για να το χτυπήσουν μετωπικά. Αντίθετα, προκαλούν τέτοια εντροπία στο σύστημα του εχθρού, ώστε το Κέντρο Βάρους του να καταρρεύσει μόνο του λόγω εσωτερικής αστάθειας. Αξίζει εδώ να επισημανθεί ότι ένας από τους οξυδερκείς θεωρητικούς του πολέμου στη Δύση, ο John Boyd, που έχει καθιερώσει το μοντέλο του κύκλου OODA (Observe, Orient, Decide, Act) έθετε τη δημιουργία εντροπίας στο εχθρικό σύστημα ως βασική στοχοθέτηση.

Πρωτοβουλία από τα Κάτω (Αυτο-οργάνωση): Ενώ η δυτική νοησιαρχία τείνει προς τη μικροδιοίκηση (micromanagement) για να διατηρήσει τον έλεγχο, η ρωσική παράδοση (ξεκινώντας από τον Σουβόροφ) επενδύει στην εκπαίδευση του απλού στρατιώτη να ενεργεί αυτόνομα. Στο χαοπλεκτικό μοντέλο, η επιβίωση επιτυγχάνεται μέσω της αυτο-οργάνωσης των μικρών μονάδων στο πεδίο, και όχι μέσω των άκαμπτων διαταγών ενός κεντρικού αρχηγείου.

3. Η Σχετικότητα του Χώρου: Η Εξαίρεση του Ναπολέοντα

Η δυτική εμμονή με το «γεωγραφικό κουτί» θεωρεί ορισμένες καταστάσεις ως απόλυτα μειονεκτήματα με βάση τους κανόνες της γεωμετρίας. Για παράδειγμα, ο «εγκλωβισμός» μιας δύναμης ανάμεσα σε δύο εχθρικές στρατιές (στρατηγική περικύκλωση) θεωρείται γραμμικά ως βέβαιη ήττα.

Ωστόσο, ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ο οποίος λειτούργησε ως μια προ-χαοπλεξική διάνοια που έσπασε τα νευτώνεια στερεότυπα της εποχής του, απέδειξε ότι ο Χώρος είναι σχετικός, όταν κυριαρχείς στον Χρόνο. Μέσα από τη Στρατηγική των Εσωτερικών Γραμμών, ο Ναπολέων μετέτρεπε τη γεωγραφική περικύκλωση σε θριαμβευτικό πλεονέκτημα.

Χρησιμοποιώντας ένα καταιγιστικό χρονικό Tempo, ο Γάλλος αυτοκράτορας χτυπούσε τον πρώτο εχθρό με όλη του την ισχύ, τον διέλυε, και προτού ο δεύτερος εχθρός προλάβει να επεξεργαστεί την πληροφορία και να αντιδράσει, είχε ήδη στραφεί εναντίον του. Ο Ναπολέων συμπίεζε τον χρόνο τόσο βίαια, που «βραχυκυκλώνε» τον κύκλο OODA των αντιπάλων του, αποδεικνύοντας ότι μικροί, αστάθμητοι και δυναμικοί παράγοντες μπορούν να ανατρέψουν οποιοδήποτε στατικό, αρχιτεκτονικό πλάνο.

4. Η Επιχειρησιακή Ήττα της Δυτικής Ψευδαίσθησης

Συμπερασματικά, η δυτική πολεμική επιστήμη παραμένει βαθιά εγκλωβισμένη στη «θεολογία της ισχύος» και τη νοησιαρχική ψευδαίσθηση ότι η τεχνολογική υπεροχή και η πληροφοριακή κυριαρχία μπορούν να καταργήσουν το χάος του πολέμου. Έννοιες όπως το Schwerpunkt και το Center of Gravity, παρά την τακτική τους χρησιμότητα, φέρουν το οντολογικό βάρος μιας εσχατολογικής αναζήτησης που αρνείται να δεχθεί τη μη-γραμμικότητα της ιστορικής πραγματικότητας.

Αντιθέτως, η ρωσο-σοβιετική σχολή, αλλά εν μέρει και η γερμανική, χάρη στην επιρροή του Ρομαντισμού και σήμερα η Ισραηλινή εναρμονισμένες με μια πιο ανοιχτή, σχεσιακή και δυναμική οντολογία, αποδέχθηκαν το Χάος ως το φυσικό περιβάλλον του πολέμου. Δεν επεδίωξαν τη χειρουργική «τελική» μάχη, αλλά τη διαρκή, χρονική ροή των επιχειρήσεων.

Στους πολέμους του 21ου αιώνα, όπου τα drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και η Τεχνητή Νοημοσύνη συμπιέζουν τον χρόνο σε κλάσματα δευτερολέπτου, το δυτικό, νευτώνειο αρχιτεκτόνημα του απόλυτου ελέγχου καταρρέει. Η νίκη δεν ανήκει πλέον σε αυτόν που κατέχει την επαρκή υλική ισχύ για να πλήξει ένα υποτιθέμενο «κρίσιμο σημείο», αλλά σε αυτόν που διαθέτει την ευελιξία να πλοηγηθεί μέσα στο Χάος, μετατρέποντας τον Χρόνο στο απόλυτο στρατηγικό του όπλο.

5. Η Ουκρανία και η κρίση των μεγάλων σχηματισμών μάχης

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι το πεδίο της μάχης γίνεται ολοένα περισσότερο διαφανές. Drones, θερμικοί αισθητήρες, δορυφορικές εικόνες, ηλεκτρονική επιτήρηση και δικτυωμένα πυρά καθιστούν τις μεγάλες συγκεντρώσεις δυνάμεων εξαιρετικά ευάλωτες. Η παραδοσιακή μηχανοκίνητη σφήνα κινδυνεύει να εντοπιστεί και να προσβληθεί πριν αποκτήσει την αναγκαία ορμή.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει το τέλος της Μάχης εις Βάθος αλλά ότι πρέπει να αλλάξει η μορφή της.

Οι δυνάμεις διασπείρονται σε μικρότερα στοιχεία, ενώ τα αποτελέσματά τους επανασυγκεντρώνονται μέσω δικτύων. Μικρές ομάδες εφόδου, drones αναγνώρισης και προσβολής, περιπλανώμενα πυρομαχικά, ηλεκτρονικός πόλεμος, πυροβολικό και μη επανδρωμένα χερσαία συστήματα μπορούν να ενεργούν ως μέρη ενός ενιαίου, κατανεμημένου σχηματισμού.

Η νέα αρχή είναι: διασπορά των δυνάμεων στον χώρο, συγκέντρωση των αποτελεσμάτων στον χρόνο.

Δεν πρόκειται λοιπόν για πλήρη αποκέντρωση ούτε για κατάργηση της μάζας. Η μάζα επιστρέφει με διαφορετική μορφή. Επιστρέφει ως μεγάλος αριθμός αισθητήρων, πυρομαχικών, ψευδών στόχων, αυτόνομων συστημάτων και ταυτόχρονων διλημμάτων που επιβάλλονται στον αντίπαλο. Η ποσότητα μετατρέπεται σε ποιότητα όταν δημιουργεί περισσότερες απειλές από όσες μπορεί να επεξεργαστεί το εχθρικό σύστημα διοίκησης.

6. Η κατανεμημένη Μάχη Εις Βάθος (Distributed Deep Battle)

Η μελλοντική Μάχη εις Βάθος δεν θα αποτελέσει λοιπόν μια επιστροφή στις σοβιετικές τεθωρακισμένες στρατιές αλλά θα είναι μια σύνθεση φυσικού ελιγμού, ηλεκτρονικού πολέμου, αλγοριθμικής επεξεργασίας, ρομποτικής και μαζικών πυρών ακριβείας.

Για να καταστεί ξανά δυνατή η επιχειρησιακή κίνηση, θα απαιτηθεί μια πολυεπίπεδη ομπρέλα επιβιωσιμότητας. Ηλεκτρονικές παρεμβολές, παραπλάνηση, καπνογόνα, κινητική αντι drone πυρά (από λειόκανα μέχρι πυρομαχικά AHEAD), συστήματα κατευθυνόμενης ενέργειας και επιθετική προσβολή των εχθρικών χειριστών, αισθητήρων και δικτύων. Βέβαια καμία «ασπίδα» δεν θα είναι απολύτως στεγανή. Σκοπός της θα είναι να δημιουργήσει ένα προσωρινό και τοπικό παράθυρο μειωμένης εχθρικής αντίληψης.

Μέσα σε αυτό το παράθυρο, μη επανδρωμένες εμπροσθοφυλακές θα αναζητούν ρωγμές, θα προκαλούν την αποκάλυψη των εχθρικών θέσεων και θα προετοιμάζουν την είσοδο των επανδρωμένων δυνάμεων. Η διάρρηξη δεν θα προκαλείται κατ’ ανάγκην από μία μεγάλη συγκεντρωμένη δύναμη, αλλά από την ταυτόχρονη σύγκλιση κατανεμημένων ενεργειών.

Το αποφασιστικό βάθος του αντιπάλου δεν θα βρίσκεται μόνο στα μετόπισθέν του αλλά στα δεδομένα του, στις επικοινωνίες του, στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, στους αλγορίθμους διοίκησης, στις ενεργειακές υποδομές και στην ικανότητά του να κατανοεί εγκαίρως τι συμβαίνει. Η Μάχη εις Βάθος του μέλλοντος θα επιδιώκει όχι μόνο να διασπάσει τη διάταξη, αλλά να αποσυνδέσει τον εχθρό από την ίδια του την πραγματικότητα.

Επίλογος

Από τον Σουβόροφ μέχρι τον Τριανταφύλλοφ και από τον Ογκάρκοφ μέχρι τα σημερινά drones, η ανθεκτικότερη ιδέα της ρωσικής στρατιωτικής σκέψης είναι ότι ο αντίπαλος δεν νικιέται απλώς εκεί όπου βρίσκεται η πρώτη γραμμή του. Νικιέται όταν καταρρεύσουν οι σχέσεις που συνδέουν τις δυνάμεις, τις εφεδρείες, τα πυρά, τη διοίκηση και την πολιτική του βούληση.

Η Μάχη εις Βάθος δεν είναι, επομένως, μια ιστορική μέθοδος εγκλωβισμένη στην εποχή των τεθωρακισμένων αλλά ένας τρόπος να αντιλαμβανόμαστε τον πόλεμο ως σύγκρουση σύνθετων συστημάτων. Η μορφή της αλλάζει μαζί με την τεχνολογία, αλλά ο πυρήνας της παραμένει. Ταχύτητα στην αντίληψη, ορμή στην ενέργεια, διαδοχή των πληγμάτων και προσβολή του αντιπάλου σε ολόκληρο το λειτουργικό του βάθος.

Ο Σουβόροφ αναζήτησε την ταχύτητα του ανθρώπου. Ο Τριανταφύλλοφ την ταχύτητα της βιομηχανικής πολεμικής μηχανής. Ο Ογκάρκοφ την ταχύτητα του πληροφοριακού δικτύου. Η επόμενη επανάσταση θα αναζητήσει την ταχύτητα της συλλογικής νοημοσύνης ανθρώπων και μηχανών.

Και ίσως τότε αποδειχθεί ότι η Μάχη εις Βάθος δεν επιστρέφει. Απλώς δεν έπαψε ποτέ να εξελίσσεται.


(**) To Schwerpunkt αποδίδεται ως το σημείο της κύριας προσπάθειας (point of main effort) και αποτελεί το θεμέλιο της πρωσικής και εν συνεχεία της γερμανικής πολεμικής φιλοσοφία. Η βασική του θέση είναι ότι ένας στρατός δεν πρέπει να διασπείρει τις δυνάμεις του ομοιόμορφα, αλλά να τις συγκεντρώνει με τη μέγιστη δυνατή πυκνότητα σε ένα και μοναδικό, εξαιρετικά κρίσιμο σημείο του εχθρικού μετώπου. Στόχος είναι να επιτευχθεί τοπική, συντριπτική υπεροχή ώστε να σπάσει η άμυνα του εχθρού ακαριαία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τί λένε στο Ισραήλ για τις επικείμενες επισκέψεις Μητσοτάκη σε Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία;

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούν στο Ισραήλ τις κινήσεις της Αθήνας στη Μέση Ανατολή, μετά τη νέα μεγάλη αμυντική συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ. Οι επικείμενες επαφές του Κυριάκου Μητσοτάκη με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία παρουσιάζονται από τους Times of Israel ως μέρος μιας ελληνικής στρατηγικής που επιχειρεί να συνδυάσει τη στενή αμυντική σχέση με το Ισραήλ με την παράλληλη εμβάθυνση των δεσμών με τις σημαντικότερες αραβικές δυνάμεις της περιοχής. Στο φόντο βρίσκεται για ακόμη μία φορά η Τουρκία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την περιφερειακή στρατηγική που αναπτύσσει η Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει δημοσίευμα των Times of Israel, με αφορμή τις επικείμενες επαφές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία.

Το ισραηλινό μέσο δίνει ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι οι ελληνικές κινήσεις πραγματοποιούνται μόλις λίγες ημέρες μετά την υπογραφή της μεγάλης συμφωνίας με το Ισραήλ για την ελληνική αεράμυνα.

Η κεντρική ανάγνωση του δημοσιεύματος είναι ότι η Αθήνα εμβαθύνει τη στρατηγική αμυντική συνεργασία της με το Ισραήλ, χωρίς όμως να εγκαταλείπει την προσπάθεια οικοδόμησης ισχυρών σχέσεων με τον αραβικό κόσμο.

Η αμυντική σχέση με το Ισραήλ

Οι Times of Israel επισημαίνουν ότι οι σχέσεις Ελλάδας και Ισραήλ, ιδιαίτερα στους τομείς της άμυνας, της ασφάλειας και της ενέργειας, έχουν ενισχυθεί σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία.

Παράλληλα, γίνεται αναφορά στην καλή προσωπική σχέση που έχει αναπτύξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Το ισραηλινό δημοσίευμα δεν παραλείπει να εντάξει την ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση και στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον, σημειώνοντας ότι οι κοινές ανησυχίες για την Τουρκία έχουν συμβάλει στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη συμφωνία που υπεγράφη στις 31 Αυγούστου και αφορά τη δημιουργία του νέου ελληνικού πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας με ισραηλινή συνδρομή.

Οι Times of Israel αποτιμούν την αξία της συμφωνίας σε περίπου 3 δισ. ευρώ – 3,5 δισ. δολάρια, παρουσιάζοντάς την ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του βάθους που έχει πλέον αποκτήσει η αμυντική σχέση Αθήνας–Ιερουσαλήμ.

Από το Ισραήλ στο Κάιρο

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μεταβαίνει την Τρίτη στο Κάιρο για συνομιλίες με τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι.

Η επίσκεψη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Αίγυπτος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εταίρους της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Αθήνα επιδιώκει έτσι να διατηρήσει παράλληλα ισχυρούς διαύλους με δύο βασικούς περιφερειακούς πόλους: το Ισραήλ και την Αίγυπτο.

Το μήνυμα που προκύπτει από την ισραηλινή ανάγνωση είναι ότι η ελληνική στρατηγική δεν περιορίζεται στη δημιουργία μιας αποκλειστικής συμμαχίας με το Ισραήλ. Αντιθέτως, επιχειρεί να διαμορφώσει ένα ευρύτερο πλέγμα περιφερειακών συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Στο Ριάντ ο επόμενος σταθμός

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Σαουδική Αραβία.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός ανακοίνωσε από τη Θεσσαλονίκη ότι σκοπεύει να επισκεφθεί σύντομα το βασίλειο, διαμηνύοντας παράλληλα ότι η πρόσφατη αμυντική συμφωνία μεταξύ Πακιστάν, Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας δεν μεταβάλλει τις σχέσεις Αθήνας–Ριάντ.

Η επισήμανση έχει ιδιαίτερη σημασία, ακριβώς επειδή η Τουρκία επιχειρεί παράλληλα να διευρύνει τη στρατιωτική και πολιτική παρουσία της στον Κόλπο.

Η Αθήνα, από την πλευρά της, έχει ήδη οικοδομήσει σημαντικό κεφάλαιο αμυντικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία.

Οι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία

Το ισραηλινό δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα διατηρεί από το 2021 συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, στο πλαίσιο της ελληνικής στρατιωτικής συνδρομής για την προστασία κρίσιμων υποδομών του βασιλείου.

Σύμφωνα με τους Times of Israel, από τον περασμένο Ιούλιο οι ελληνικοί Patriot έχουν χρησιμοποιηθεί τέσσερις φορές για την κατάρριψη μη επανδρωμένων αεροσκαφών και βαλλιστικών πυραύλων που φέρονται να προέρχονταν από την Υεμένη και να κατευθύνονταν προς σαουδαραβικά διυλιστήρια.

Η συγκεκριμένη παρουσία αποτελεί απτή απόδειξη ότι η σχέση Ελλάδας–Σαουδικής Αραβίας έχει αποκτήσει και επιχειρησιακή στρατιωτική διάσταση.

Και πάλι στο κάδρο η Τουρκία

Η Τουρκία αποτελεί έναν από τους κοινούς παρονομαστές του ισραηλινού δημοσιεύματος.

Οι Times of Israel συνδέουν τις υψηλές ελληνικές αμυντικές δαπάνες με τη μακροχρόνια ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις τουρκικές αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπενθύμισε από τη Θεσσαλονίκη ότι η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των μόλις πέντε χωρών του ΝΑΤΟ που δαπανούν τουλάχιστον 3,5% του ΑΕΠ τους για τον πυρήνα των αμυντικών δαπανών.

Στο ίδιο πλαίσιο τέθηκε και το ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.

Ερωτηθείς για την επιθυμία που έχει εκφράσει ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ να πωληθούν τα προηγμένα μαχητικά στην Άγκυρα, ο Έλληνας πρωθυπουργός απάντησε ότι δεν πρόκειται να υποδείξει στις Ηνωμένες Πολιτείες τι πρέπει να κάνουν.

Υπενθύμισε, ωστόσο, ότι εξακολουθούν να υπάρχουν νομικά εμπόδια λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στην Τουρκία μετά την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400.

Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, αναμένεται να παραλάβει τα πρώτα από τα 20 F-35 στα τέλη του 2028, ενώ διαθέτει δικαίωμα προαίρεσης για ακόμη 20 αεροσκάφη.

Η ελληνική στρατηγική των πολλαπλών αξόνων

Η εικόνα που σκιαγραφεί το ισραηλινό δημοσίευμα είναι αυτή μιας Αθήνας που επιχειρεί να κινηθεί σε πολλαπλούς άξονες ταυτόχρονα.

Η Ελλάδα επενδύει στη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ και προχωρά σε μεγάλης κλίμακας αμυντική συνεργασία. Παράλληλα, όμως, ενισχύει τις σχέσεις της με το Κάιρο και επιδιώκει να διατηρήσει το υψηλό επίπεδο συνεργασίας με το Ριάντ.

Αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία σε μία περίοδο κατά την οποία και η Τουρκία επιχειρεί να αποκαταστήσει ή να ενισχύσει τις σχέσεις της με τις μεγάλες δυνάμεις του αραβικού κόσμου.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι επισκέψεις Μητσοτάκη σε Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία δεν αποτελούν αποσπασματικές διπλωματικές κινήσεις. Εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Ελλάδας να εδραιώσει τη θέση της ως σταθερού εταίρου σε ένα δίκτυο συνεργασιών που εκτείνεται από το Ισραήλ και την Κύπρο μέχρι την Αίγυπτο και τον Κόλπο.

Και το γεγονός ότι αυτή η στρατηγική αναλύεται πλέον με ιδιαίτερη προσοχή και από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης δείχνει τη σημασία που αποκτούν οι ελληνικές κινήσεις στη νέα γεωπολιτική εξίσωση της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Ινδία επιχειρεί να ανακόψει την Κίνα στους BRICS – Ο αγώνας για την ηγεσία του Παγκόσμιου Νότου

Μια διαφορετική ανάγνωση του ρόλου της Ινδίας στους BRICS παρουσιάζει ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής στο Νέο Δελχί. Σύμφωνα με τον αναλυτή, το πραγματικό διακύβευμα για την Ινδία είναι να εμποδίσει την Κίνα να μονοπωλήσει την εκπροσώπηση του Παγκόσμιου Νότου και παράλληλα να αποτρέψει τη μετατροπή των BRICS σε έναν ανοιχτά αντιδυτικό συνασπισμό υπό την επιρροή Πεκίνου, Μόσχας και Τεχεράνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ισορροπίες στο αναδυόμενο πολυπολικό διεθνές σύστημα παρουσιάζει η ανάλυση του Imran Khurshid στο Middle East Forum, ενόψει της 18ης Συνόδου Κορυφής των BRICS, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Νέο Δελχί στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2026.

Ο αναλυτής υποστηρίζει ότι η Ινδία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη στρατηγική εξίσωση: από τη μία πλευρά επιδιώκει να εδραιωθεί ως ηγετική δύναμη του Παγκόσμιου Νότου και από την άλλη δεν επιθυμεί οι BRICS να εξελιχθούν σε μέτωπο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και συνολικά τη Δύση.

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται αναπόφευκτα η αντιπαλότητα με την Κίνα.

Η μάχη για το ποιος θα εκφράσει τον Παγκόσμιο Νότο

Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία βαθαίνουν οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Βορρά και Νότου αλλά και Ανατολής και Δύσης.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη παραμένουν ανοικτοί, ενώ πολλές αναπτυσσόμενες οικονομίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενο χρέος και κίνδυνο δημοσιονομικών κρίσεων.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα διευρύνει συστηματικά το οικονομικό και στρατηγικό της αποτύπωμα στον αναπτυσσόμενο κόσμο μέσω χρηματοδοτήσεων, κατασκευής υποδομών και μιας σειράς διεθνών πρωτοβουλιών.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η διαδικασία αυτή δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης και επιτρέπει στο Πεκίνο να διαμορφώνει σταδιακά το στρατηγικό περιβάλλον προς όφελός του.

Ακριβώς σε αυτό το πεδίο επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφορετική πρόταση η Ινδία.

Η ινδική απάντηση στην κινεζική «διπλωματία του χρέους»

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ινδία επέλεξε ως κεντρικό θέμα της φετινής προεδρίας των BRICS το «Building for Resilience, Innovation, Cooperation and Sustainability», δηλαδή την οικοδόμηση ανθεκτικότητας, καινοτομίας, συνεργασίας και βιωσιμότητας.

Το Νέο Δελχί επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τη γενική γεωπολιτική αντιπαράθεση σε συγκεκριμένους μηχανισμούς συνεργασίας και ανάπτυξης.

Ο Khurshid αντιπαραβάλλει αυτή την προσέγγιση με την κινεζική πολιτική χρηματοδότησης έργων και χρέους, η οποία έχει προκαλέσει ανησυχίες για τη δημιουργία μακροχρόνιων στρατηγικών εξαρτήσεων.

Η ινδική πρόταση στηρίζεται, σύμφωνα με τον ίδιο, στην προβολή ενός μοντέλου βιώσιμης, διαφανούς και υπεύθυνης ανάπτυξης χωρίς πολιτικά και στρατηγικά ανταλλάγματα.

«Χωρίς την Ινδία οι BRICS θα γίνονταν αντιδυτικός συνασπισμός»

Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη θέση της ανάλυσης του Middle East Forum.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σημειώνει ο Khurshid, αντιμετώπιζαν επί χρόνια τους BRICS κυρίως μέσα από το πρίσμα της Κίνας και της Ρωσίας.

Ωστόσο, η Ινδία λειτουργεί ως δύναμη εξισορρόπησης στο εσωτερικό του σχήματος.

Η εκτίμηση του αναλυτή είναι σαφής: χωρίς την παρουσία της Ινδίας, η Κίνα, η Ρωσία και το Ιράν θα μπορούσαν να μετατρέψουν τους BRICS σε έναν περισσότερο ξεκάθαρο αντιδυτικό συνασπισμό.

Το Νέο Δελχί δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.

Αντιθέτως, επιχειρεί να διατηρήσει τους BRICS ως πλατφόρμα διαλόγου και πρακτικής συνεργασίας, αποφεύγοντας να τους μετατρέψει σε γεωπολιτικό αντίπαλο του δυτικού κόσμου.

Η Ινδία δεν θέλει πόλεμο κατά του δολαρίου

Χαρακτηριστική είναι και η στάση του Νέου Δελχί απέναντι στην πολυσυζητημένη «αποδολαριοποίηση».

Η Ινδία δεν αντιμετωπίζει την αποδυνάμωση του δολαρίου ως στρατηγικό στόχο των BRICS.

Η αιτία, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι βαθύτερη από τις σχέσεις της με την Ουάσινγκτον.

Μία οργανωμένη προσπάθεια περιορισμού της διεθνούς κυριαρχίας του δολαρίου, χωρίς την ύπαρξη μιας αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης, θα μπορούσε τελικά να ενισχύσει δυσανάλογα την Κίνα.

Ειδικότερα, θα μπορούσε να επιταχύνει τη διεθνοποίηση του κινεζικού γουάν, δίνοντας στο Πεκίνο ακόμη μεγαλύτερη οικονομική επιρροή.

Για την Ινδία, η αντικατάσταση της αμερικανικής νομισματικής κυριαρχίας από μια κινεζική δεν αποτελεί ελκυστική προοπτική.

Οι BRICS δεν είναι τόσο ενωμένοι όσο φαίνονται

Η ανάλυση αποδομεί παράλληλα την εικόνα ενός συμπαγούς στρατοπέδου των BRICS.

Η εσωτερική ενότητα του σχήματος χαρακτηρίζεται ουσιαστικά ως ψευδαίσθηση.

Ινδία και Κίνα είναι στρατηγικοί ανταγωνιστές. Ιράν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν διαφορετικά και σε ορισμένα πεδία ανταγωνιστικά περιφερειακά συμφέροντα. Τα κράτη-μέλη διαθέτουν διαφορετικά πολιτικά συστήματα, οικονομικές προτεραιότητες και διεθνείς συμμαχίες.

Οι αποκλίσεις τους γίνονται ακόμη μεγαλύτερες όταν καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι σε μεγάλες διεθνείς κρίσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η επίτευξη ουσιαστικής κοινής διακήρυξης στη Σύνοδο του Νέου Δελχί μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη.

Ο ρόλος της Ινδίας ως «γέφυρα»

Η στρατηγική που αποδίδει το Middle East Forum στην Ινδία είναι εκείνη της γέφυρας ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Από τη μία πλευρά, το Νέο Δελχί θέλει να ηγηθεί της προσπάθειας για μεγαλύτερη εκπροσώπηση των αναπτυσσόμενων κρατών και να ενισχύσει τη θέση του ως μία από τις σημαντικότερες φωνές του Παγκόσμιου Νότου.

Από την άλλη, η Ινδία είναι η μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου και ένας ολοένα σημαντικότερος στρατηγικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων δυτικών κρατών.

Η οικονομική πραγματικότητα έχει επίσης βαρύνουσα σημασία.

Η συνέχιση της ινδικής ανάπτυξης εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την πρόσβαση σε δυτικά κεφάλαια, τεχνολογία, αγορές και επενδύσεις. Συνεπώς, μια πλήρης γεωπολιτική ρήξη με τη Δύση θα ήταν αντίθετη προς τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Νέου Δελχί.

Το δίλημμα Μόντι: Δύση χωρίς εγκατάλειψη του Παγκόσμιου Νότου

Αυτό ακριβώς συνιστά και τη μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι.

Η Ινδία δεν μπορεί να εγκαταλείψει τους BRICS, καθώς κάτι τέτοιο θα άφηνε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό χώρο στην Κίνα να εμφανιστεί ως ο κυρίαρχος εκπρόσωπος του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Δεν μπορεί όμως και να επιτρέψει στους BRICS να μετατραπούν σε όχημα της κινεζικής και ρωσικής αντιπαράθεσης με τη Δύση.

Για τον Khurshid, η απάντηση βρίσκεται στην προώθηση μιας πρακτικής ατζέντας που θα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, στη χρηματοδότηση, στο εμπόριο, στην τεχνολογία, στην ενέργεια και στην επισιτιστική ασφάλεια.

Με άλλα λόγια, η μάχη μέσα στους BRICS δεν αφορά μόνο το μέλλον του ίδιου του οργανισμού. Αφορά το ποιος θα καθορίσει την πολιτική ταυτότητα και τις προτεραιότητες του Παγκόσμιου Νότου τις επόμενες δεκαετίες.

Και σε αυτή την αναμέτρηση, σύμφωνα με την ανάλυση του Middle East Forum, ο σημαντικότερος ανταγωνισμός δεν είναι απαραιτήτως μεταξύ BRICS και Δύσης. Είναι ο ανταγωνισμός Ινδίας και Κίνας στο εσωτερικό του ίδιου του Παγκόσμιου Νότου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μάχη εις Βάθος! Η Θεολογία της Ισχύος

Δεν είναι μια ιστορική μέθοδος εγκλωβισμένη στην εποχή των τεθωρακισμένων αλλά ένας τρόπος να αντιλαμβανόμαστε τον πόλεμο ως σύγκρουση σύνθετων...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τί λένε στο Ισραήλ για τις επικείμενες επισκέψεις Μητσοτάκη σε Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία;

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούν στο Ισραήλ τις κινήσεις της Αθήνας στη Μέση Ανατολή, μετά τη νέα μεγάλη αμυντική συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ....

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Από τον Όμηρο στο σταυρικό πολίτευμα

Ο Θεόφιλος Πουταχιδης και ο Νίκος Μαυριδης συζητάνε για τον Σωκράτη και το Σταυρικό Πολίτευμα, τον Όμηρο και τον Άγιο...

Διεθνή3 ώρες πριν

Μπαλουχιστάν: Βαθαίνει η κρίση για το Πακιστάν – Ο BLA ισχυρίζεται ότι σκότωσε 25 στρατιώτες

Σε σοβαρή κρίση ασφαλείας εξελίσσεται η κατάσταση στο Μπαλουχιστάν, όπου το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ολοένα εντονότερη ένοπλη εξέγερση....

Πολιτική3 ώρες πριν

Στην Κύπρο ο Χέρτζογκ – Βαθαίνει ο άξονας Ισραήλ–Κύπρου–Ελλάδας εν μέσω έντασης με την Τουρκία

Στη Λευκωσία μεταβαίνει στις 10 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ για συνομιλίες με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, με επίσημο...

Δημοφιλή