Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Περί “απορριπτικών”: Η απόρριψη του συλλογικού θανάτου και η υπεράσπιση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας ως ‘Μη Λύση”…

Δημοσιεύτηκε στις

… και η διαιώνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι, ευκαιρίας δοθείσης, να τερματιστούν τα παράνομα τετελεσμένα της βίας

%ce%ba%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82%cf%87%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-1974Τέσσερεις δεκαετίες ανορθολογικών προσεγγίσεων και αδιεξόδων απαιτούν ξεκάθαρες και ριζικά διαφορετικές θέσεις και μια άλλη στρατηγική όσον αφορά την Τουρκία και την διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δεν χρειάζονται αξιολογικά ουδέτερες περιγραφές και σχοινοβατούσες ακαδημαϊκές ή άλλες ακροβασίες ή αποστασιοποιήσεις όταν κανείς υπερασπίζεται την Ελευθερία. Η Ελευθερία είναι έσχατη και υπέρτατη λογική κάθε ανθρώπου, κάθε κοινωνίας και κάθε κράτους. Απορρίπτεται κάθετα και προγραμματικά οτιδήποτε καταστρατηγεί την Ελευθερία.
Η Ελευθερία ως πολιτική έννοια διακρίνεται στην συλλογική ελευθερία που στις μέρες μας ενσαρκώνεται στην κοσμοθεωρία της Εθνικής Ανεξαρτησίας και στην πολιτική Ελευθερία που σχετίζεται με τις βαθμίδες δημοκρατικής συγκρότησης μιας Πολιτείας.
Αποτυπώνεται νομικά, πολιτικά και κοσμοθεωρητικά στις υψηλές αρχές του διεθνούς δικαίου όπως κωδικοποιήθηκαν και επικυρώθηκαν πανηγυρικά από όλα τα κράτη στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ το 1945.
Εθνική Ανεξαρτησία σημαίνει, κατά βάση και ουσιαστικά, εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία η οποία διασφαλίζει εσωτερική πολιτική αυτοδιάθεση σύμφωνα με την ετερότητα κάθε κυρίαρχης κοινωνικής οντότητας.
Η υπεράσπισή της εθνικής ανεξαρτησίας αποτελεί υποχρέωση όλων των πολιτών  όλων των κρατών. Αντίθετες στάσεις κατατάσσουν τους δράστες στην μεγάλη συνομοταξία των Εφιαλτών της ιστορίας. Στον ανελέητο διαχρονικό ανταγωνισμό μεταξύ κρατών, πάντως, τους Εφιάλτες, όπως συνηθίζεται να λέγεται, πολλοί χρησιμοποιούν κανείς όμως δεν αγαπά.
Προς αποφυγή κάθε παρανόησης διευκρινίζεται αφετηριακά ότι οι υψηλές αρχές του πολιτικού πολιτισμού περί εσωτερικής και εξωτερικής κυριαρχίας, μη επέμβασης, εσωτερικής αυτοδιάθεσης και εθνικής ανεξαρτησίας, δεν είναι «κανόνες» με την έννοια που το αντιλαμβανόμαστε στην ενδοκρατική δικαιοταξία αλλά αρχές και η εφαρμογή τους δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται.
Φυλακισμένα ΜνήματαΜε διαφορετικά λόγια, οι νομικές πτυχές του διεθνούς συστήματος ενέχουν πολιτικές όψεις που αφορούν την εθνοκρατοκεντρική δομή της διεθνούς πολιτικής, την ανισότητα ισχύος και το γεγονός πως αφορούν την διεθνή τάξη και όχι κάποια διεθνή δικαιοσύνη με την έννοια πως κάποιοι μπορούν να αποφανθούν για το τι συνιστά δικαιοσύνη στην χάραξη των συνόρων διαμέσου της ιστορίας.
Η χάραξη των συνόρων συνήθως μετά από κάθε πόλεμο ή διάλυση Αυτοκρατοριών είναι, ουσιαστικά, η διεθνής τάξη. Τα σύνορα που ορίζονται με διεθνείς Συνθήκες αποτυπώνουν την εκάστοτε αποδεκτή διεθνή τάξη και όπως καθημερινά καταμαρτυρείται αυτή η τάξη αμφισβητείται με αναθεωρητικές αξιώσεις ή με αξιώσεις επικυριαρχίας και κατοχής πλουτοπαραγωγικών πόρων σε «αμφισβητούμενες» περιοχές του πλανήτη. Αυτή είναι η σύγχρονη διεθνής πολιτική.
Κάνουμε λοιπόν σαφές ότι η νομικίστικη θεώρηση της διεθνούς πολιτικής θεωρούμε είναι λάθος. Οι υψηλές αρχές του διαχρονικού πολιτισμού δεν είναι κανόνες. Κάθε κυρίαρχο κράτους τους καθιστά κανόνες με το να φροντίζει να κατέχει επαρκείς συντελεστές ισχύος οι οποίοι θα διασφαλίζουν την εσωτερική ομαλή πολιτική ζωή και θα προσφέρουν εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια. Αυτά καταμαρτυρούμενα ισχύουν για όλα τα κράτη. Γι’ αυτό, θεωρούμε τις συζητήσεις των τελευταίων δεκαετιών περί το κυπριακό τερατώδεις και πολιτικά διαστρεμμένες.
Αυτή η διαστροφή οφείλεται στο ανάλγητο και ανορθολογικό δόγμα των Αθηνών η «Κύπρος είναι μακριά» που οδήγησαν την Κύπρο και την Ελλάδα αντί σε ανένδοτη αξίωση τερματισμού των τετελεσμένων, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας για την διεθνή τάξη (βλ. και πιο κάτω), σε συζήτηση νομιμοποίησης των τετελεσμένων. Για όσους δεν το γνωρίζουν ή δεν το σκέφτηκαν, έτσι είναι που η Ελληνική πλευρά οδηγήθηκε από το ένα αδιέξοδο στο άλλο και σε ανυπόστατα λεκτικά παιχνίδια πρώτα περί δικοινοτικής, μετά περί διζωνικής κα στην τερατώδη διαιρετική διχοτομική πολιτική ισότητα που αποτελεί συνταγή θανάτωσης του κράτους και της κοινωνίας του.
andreas-demetriou-cyprusΤερατώδεις και αδιέξοδες είναι οι διαρκείς υποχωρήσεις που οδηγούν στην αποδοχή των τετελεσμένων στην Κύπρο, στην αποδοχή μιας τερατώδους λογικής ότι 82%=18% στην πολιτειακή συγκρότηση (και μάλιστα με δικαίωμα βέτο), στην νομιμοποίηση των εγκλημάτων πολέμου και στην ως εκ τούτου δημιουργία ενός τουρκικού κράτους εντός μιας διαλυμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτά εάν γίνουν αποδεκτά ή αν διολισθήσουμε και εξαναγκαστούμε να τα αποδεχθούμε, θα σημαίνει την ουσιαστική ένταξη της Κύπρου στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας. Η μόνη ορθολογική στάση ήταν και συνεχίζει να είναι:
  • Ανένδοτη αξίωση τερματισμού των τετελεσμένων
  • Ανένδοτη αξίωση τερματισμού και όχι ενίσχυσης των αποικιακών διατάξεων του διαίρει και βασίλευε.
  • Απόρριψη κάθε ιδέας που διαιρεί, διχοτομεί και καταργεί την Κυπριακή Δημοκρατία η οποία μετά το 2004 είναι και πλήρες κράτος μέλος της ΕΕ.
  • Αξίωση εφαρμογής των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας για την αποκατάσταση της διεθνούς τάξης στην Κύπρο (και τίποτα άλλο βλ. πιο κάτω)
  • Διαιώνιση και ενίσχυση της κυρίαρχης και αναγνωρισμένης από όλους Κυπριακής Δημοκρατίας.
  • Μη λύση μέχρι να δοθεί η ευκαιρία τερματισμού των τετελεσμένων.
  • Οτιδήποτε άλλο σημαίνει θάνατο της Κυπριακής Δημοκρατίας, απώλεια της Ελευθερίας της Κυπριακής κοινωνίας και μετατροπή της Κύπρου σε κρατικό βασανιστήριο και πεδίο συγκρούσεων και πολέμου.
  • Εγγυήσεις δεν ισχύουν καθότι πέραν της αποικιακής προέλευσής τους αναιρέθηκαν από τους ίδιους τους «εγγυητές».
  • Τα στρατεύματα είναι παράνομα και αξιώνεται η άμεση αποχώρησή τους (τίποτα μεταβατικό, μερικές μέρες αρκούν, όπως έγινε με την Ελληνική Μεραρχία).
  • Οι έποικοι είναι έγκλημα πολέμου και ζητείται άμεση αποχώρησή τους σύμφωνα με τις διατάξεις των σχετικών συμβάσεων.
  • Το πρόβλημα δεν είναι ενδοκυπριακό αλλά ζήτημα ξένης εισβολής και δημιουργίας παράνομων τετελεσμένων της βίας.
  • Τα τετελεσμένα δεν αναγνωρίζονται, τα κατεχόμενα παραμένουν αδούλωτα και αγωνιζόμαστε να απελευθερωθούν. Ακόμη και αν δεν επιτευχθεί αυτό είναι το λιγότερο χειρότερο από το πολύ χειρότερο που είναι η θανάτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82Θα προσπαθήσουμε τώρα να συνοψίσουμε στοιχειωδώς την αιτιολογική βάση των προαναφερθέντων.
Η Ελευθερία όπως είπαμε διακρίνεται στην συλλογική ελευθερία, η οποία στην αρχαιότητα ονομαζόταν το ιδεώδες της ανεξαρτησίας (σήμερα εθνική ανεξαρτησία) και στην πολιτική ελευθερία που κορυφώνει την δημοκρατία.
Η εθνική ανεξαρτησία νοούμενη ως απαλλαγή έξωθεν καταναγκασμών αποτελεί προϋπόθεση για την απερίσπαστη άσκηση της εσωτερικής αυτοδιάθεσης και τον δημοκρατικό προσανατολισμό προς την πολιτική ελευθερία.
Χωρίς εθνική ανεξαρτησία δεν υπάρχει κράτος και πολιτική κυριαρχία. Κατά συνέπεια η κοινωνία δεν είναι ελεύθερη και ασφαλώς περιττεύει καν να μιλάμε για δημοκρατία γιατί ένα υπόδουλο έθνος δεν μπορεί να έχει κοινωνικοπολιτικό σύστημα το οποίο είναι απαλλαγμένο έξωθεν καταναγκασμών που το υποτάσσουν σε ξένα συμφέροντα.
Ο όρος δημοκρατία τώρα μπορεί να οριστεί μόνο αν παρακάμψουμε εκλογικεύσεις, προπαγάνδες και αξιώσεις ξένων δυνάμεων, εάν και όταν απαιτούν διαίρεση ενός κράτους, υποταγή του σε ξένα συμφέροντα και μετατροπή του σε κρατίδιο-υποχείριο στρατηγικών παιγνίων.
%cf%80%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b7%ce%bb%ce%ac%cf%80%ce%b7%ce%b8%ce%bf%cf%82Απαλλαγμένοι από τέτοιες βεβαρημένες προθέσεις η δημοκρατία συμβολίζεται και ενσαρκώνεται από τα εξής:
  • Η πολιτική προσανατολίζεται με τρόπο που καθιστά τον πολίτη ολοένα και περισσότερο εντολέα της εκάστοτε (ανακλητής) εξουσίας και την κοινωνία ως πολιτικό σώμα κάτοχο του κράτους.
  • Το Πολιτειακό γεγονός συγκροτεί νόμους οι οποίοι προσδιορίζουν τα πολιτικά δικαιώματα τα οποία τόσο περισσότερη δημοκρατία έχουμε όσο περισσότερο καθιστούν τους πολίτες εντολείς της πολιτικής εξουσίας.
  • Εντός μιας ελεύθερης και δημοκρατικά προσανατολισμένης Πολιτείας δεν υπάρχουν διακρίσεις και διαιρέσεις σε εθνική ή ρατσιστική βάση καθόσον στον προσδιορισμό ή στην αλλαγή των πολιτικών δικαιωμάτων συμμετέχουν όλοι οι πολίτες ανεξαρτήτως φυλετικών ή εθνικών καταβολών και πεποιθήσεων.
  • Κύρια διάκριση και διαφορά μεταξύ της ενδο-Πολιτειακής τάξης και της δια-Πολιτειακής τάξης είναι ότι στην πρώτη είναι καθημερινά εφικτό να αλλάζουν οι νόμοι και οι ηθικές-κανονιστικές δομές. Στην διεθνή τάξη και όταν τα κράτη διαφωνούν για τις οριοθετήσεις της Επικράτειάς του δεν υπάρχει αλλαγή αλλά διατήρηση του status quo με ισορροπία δυνάμεων και αποτρεπτική στρατηγική ή αλλαγή του status quo με πόλεμο. Σπανίως όταν αυτό που διακυβεύεται δεν είναι ζωτικό και σπουδαίο υπάρχει και «ειρηνική» επίλυση οριακών διαφορών.
  • Τουτέστιν, η αλλαγή των νόμων εντός ενός κράτους που προσδιορίζουν την τάξη και την διανεμητική δικαιοσύνη εντάσσεται σε ένα διαρκή και απρόσκοπτα διεξαγόμενο συλλογικό πολιτικό βίο. Πολιτικός βίος ο οποίος αναζητεί, προσδιορίζει και αλλάζει την πολιτική ηθική και την νομιμοποιητική διανεμητική δικαιοσύνη. Νομιμοποιεί έτσι και καθιστά αποδεκτό τον ανά πάσα στιγμή συλλογικό τρόπο ζωής. «Τρόπος ζωής» ο οποίος σμιλεύεται μέσα στην Πολιτική, νομιμοποιείται από την διανεμητική δικαιοσύνη και ρυθμίζεται κανονιστικά.
  • Διανεμητική δικαιοσύνη, συλλογική αλήθεια, συλλογικός τρόπος ζωής, νόμοι και κανονιστικές διατάξεις είναι όλα ένα άθλημα συλλογικού κατ’ αλήθειαν βίου το οποίο κινείται μέσα στην δίνη του Κοινωνικού και Πολιτικού γεγονότος. Αυτά δεν προσδιορίζονται προγραμματικά και μάλιστα διαιρετικά και διχοτομικά σε εθνική/ρατσιστική όπως οι πολιτικά διαστρεμμένες «ενδοκυπριακές διαπραγματεύσεις» επιχειρούν να κάνουν. «Διαπραγματεύσεις» στις οποίες οι Κύπριοι σύρθηκαν λόγω αδυναμίας και εγκατάλειψής τους από την Αθήνα και από τις οποίες έχουν κάθε δυνατότητα να τερματίσουν όποτε θέλουν αξιώνοντας αδιαπραγμάτευτα την εφαρμογή της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας.
  • Η συγκρότηση κα συγκράτηση εύτακτου και νομιμοποιημένου συλλογικού βίου στο πλαίσιο αυτού του αθλήματος είναι πάντα κοινωνικοπολιτική σχοινοβασία η οποία σταθεροποιεί και στην συνέχεια αλλάζει κριτήρια πολιτικής ηθικής τα οποία ανά πάσα στιγμή ενσαρκώνουν την συνισταμένη των πολιτικών βουλήσεων των μελών της κοινωνίας. Όσο περισσότερο ισχύει αυτό εντός ενός δημοκρατικά προσανατολισμένου Πολιτειακού βίου τόσο περισσότερη δημοκρατία έχουμε και το αντίστροφο.
  • Τα πολιτικά δικαιώματα συγκεκριμενοποιούν τον ρόλο του εντολέα πολίτη και που διασφαλίζουν σε όλους τους πολίτες την άσκηση του ρόλου αυτού ανεξαρτήτως εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών ή άλλων χαρακτηριστικών.
    • Αυτό διασφαλίζει μια πολιτική ανθρωπολογία η οποία ενώ στηρίζεται στην πλειοψηφούσα κυρίαρχη άποψη επί κάθε πολιτικού ζητήματος δεν διαιρεί εσωτερικά την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα σε ρατσιστική ή εθνική βάση ενώ διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες τα ίδια πολιτικά δικαιώματα.
    • Αυτό εξηγεί γιατί παρά το γεγονός ότι εντός των κρατών υπάρχουν εθνικές πλειοψηφίες και μειονότητες δεν υπάρχουν εσωτερικά πολιτικά ή άλλα σύνορα σε εθνική ή ρατσιστική βάση. Αυτό κανείς μπορεί να το παρατηρήσει σε κάθε κράτος ακόμη και στις ομοσπονδίες όπου τέτοιες διαιρέσεις δεν υιοθετούνται.
    • Η συγκρότηση και η συγκράτηση μιας νομιμοποιημένης πολιτικής δομής ποτέ δεν ήταν εύκολη και ποτέ δεν θα είναι. Το κράτος είναι θεσμικό εποικοδόμημα το οποίο θεμελιώνεται πάνω σε εθνικούς πολιτισμούς και εθνικές πολιτικές παραδόσεις οι οποίες το νομιμοποιούν και διαιωνίζουν ενιαίο. Η διαίρεση στην βάση εθνικών πολιτικών παραδόσεων είναι συνταγή πολιτικών διαιρέσεων, συγκρούσεων, διχοτόμησης και ξένων επεμβάσεων.
  • kyrenia-castle-north-cyprusΠιο συγκεκριμένα σε όλα τα κράτη υπάρχουν μειοψηφούσες εθνικές οντότητες και σε όλα ανεξαιρέτως κάθε αντικειμενική παρατήρηση εδραιώνει την θέση ότι οι βαθμίδες συμμετοχής στην πολιτική των μειονοτικών εθνικών οντοτήτων και η διασφάλιση των πολιτικών τους δικαιωμάτων συναρτάται με τις βαθμίδες δημοκρατικής συγκρότησης και όχι με διχοτόμηση της Πολιτειακής δομής εντός της οποίας όλοι οι πολίτες μπορούν να εγκαθίστανται και να ασκούν τα πολιτικά τους δικαιώματα χωρίς περιορισμούς.
  • Στην σύγχρονη εποχή, μάλιστα, αναπτύχθηκαν και συγκεκριμένες συμβάσεις με τις οποίες τα πλείστα κράτη είναι συμβεβλημένα. Εντός ενός δημοκρατικά προσανατολισμένου κράτους αυτές οι Συμβάσεις αποτελούν μια επιπρόσθετη ασφαλιστική δικλείδα που ενισχύεται ακόμη περισσότερο όταν ένα κράτος όπως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής έννομης τάξης που συγκροτεί την ΕΕ.
  • Η διαίρεση σε εθνική-ρατσιστική βάση, τονίζεται και υπογραμμίζεται ποτέ και πουθενά δεν διασφαλίζει οτιδήποτε παρά μόνο προκαλεί συγκρούσεις και/ή διχοτόμηση του κράτους και/ή την κατάληψή του από ξένες δυνάμεις.
  • Στην συγκεκριμένη περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι εξωφρενικό (αλλά όχι ανερμήνευτο στην διεθνή πολιτική) να ακούει κανείς τουρκικές θέσεις ή κυμαινόμενες θέσεις άλλων ανάλογα με τα συμφέροντά τους στην Ανατολική Μεσόγειο, να μιλούν για ρατσιστική/εθνική διαίρεση της Κύπρου η οποία υπήρξε θύμα αποικιοκρατικού διαίρει και βασίλευε και δύο εξωτερικών επεμβάσεων (της ξενόβαλτης Χούντας των Αθηνών και της Τουρκίας) (την στιγμή που πχ η Τουρκία δεν προηγείται στην εφαρμογή τέτοιων διαιρέσεων όσον αφορά τους Κούρδους που αποτελούν κοντά το ένα τρίτο του πληθυσμού).
  • Πέραν των πιο πάνω και εάν σταθούμε στην Κύπρο υπογραμμίζεται ότι πέραν των αποφάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης, της ιδιότητας πλήρους μέλους της ΕΕ και του γεγονότος ότι οι αποικιακές ρυθμίσεις οδήγησαν σε πόλεμο, η διαίρεση συμπεριλαμβάνει τους εποίκους οι οποίοι σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, επαναλαμβάνουμε και υπογραμμίζουμε, αποτελούν έγκλημα πολέμου.
%ce%b8%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%85%ce%b4%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-4Η ένταξη της Κύπρου στα πεδία της επικυριαρχίας του Τουρκικού κράτους –ενός δηλαδή ασταθούς και διαχρονικά μετά την ίδρυσή του πριν ένα αιώνα αμφιλεγόμενου και εσωτερικά κοσμοθεωρητικά διχασμένου κράτους– κανένα δεν θα εξυπηρετήσει σίγουρα όχι τους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Θα αποτελέσει επιπλέον πεδίο αστάθειας και πολέμου για όλους τους εμπλεκόμενους.
Με «ένταξη στα πεδία της Τουρκικής επικυριαρχίας» εννοούμε όχι μόνο των κατεχομένων αλλά επιπλέον, αφενός αυτών που δήθεν θα «επιστραφούν» και αφετέρου των σημερινών μη κατεχομένων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας που θα εκλείψει. Θα παύσει δηλαδή να υπάρχει ως κυρίαρχο κράτος προικισμένο όπως όλα τα άλλα μέλη του ΟΗΕ με εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία που του επιτρέπει να διεξάγει ένα ελεύθερο πολιτειακό βίο.
Κοντολογίς, όλα αυτά που προτείνονται στις λεγόμενες ενδοκυπριακές διαπραγματεύσεις και κυρίως η λεγόμενη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα σε εθνική/ρατσιστική βάση (ΔΔΟ), μια με κάθε κριτήριο τερατώδης πρόταση, είναι προφάσεις και υποκρισίες για να καταργηθεί το κράτος των Κυπρίων και να ενταχθεί όλο το νησί στα πεδία της Τουρκικής επιρροής ή τελικά και Τουρκικής επικράτειας και ταυτόχρονα να διαιωνιστούν τα αποικιακά ερείσματα της πρώην αποικιακής δύναμης.
Συνοψίζουμε λοιπόν και υπογραμμίζουμε ότι όσοι χαρακτηρίζονται από ΤΟΝ ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΤΙΤΛΟ «ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΟΣ» είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι όταν ένα κράτος καταληφθεί από εισβολέα ο σκοπός είναι η απελευθέρωση και όχι η προσφορά υπηρεσιών στον κατακτητή.
Η μετατροπή δηλαδή μιας ελεύθερης κοινωνίας σε υποτελή ακταρμά φοβισμένων ατόμων τα οποία –όσα δεν θα μεταναστεύσουν έγκαιρα– θα είναι υπόδουλα στην θηριώδη τουρκική βούληση. Ας δούμε γύρω τι κάνουν στους Κούρδους, τι κάνουν στις άλλες μειονότητες και τι έκαναν στους ίδιους τους πολίτες τους όταν πριν διαφωνούσαν με τον Κεμαλισμό και τώρα όταν διαφωνούν με τον ακραίο νέο-ισλαμισμό.
Όσοι δεν μεταναστεύσουν η πείρα δείχνει ότι πολλοί θα λειτουργήσουν ως γενίτσαροι, άλλοι ως αξιοθρήνητοι λεβαντίνοι και άλλοι θα αλλαξοπιστήσουν. Ας ρίξουμε μια ματιά στην Τουρκία γιατί αυτά είναι τρανταχτή πραγματικότητα.
Κοντολογίς μόνο ανευθυνότητα και ακραία επικίνδυνες θέσεις και απόψεις υποστηρίζουν την επικύρωση των τετελεσμένων της εισβολής του 1974 και τη δημιουργία ενός τερατώδους κρατιδίου υπό τουρκική επικυριαρχία. Αυτά σημαίνουν αναπόδραστη εθνοκάθαρση των κατοίκων της για να εποικιστεί όλο το νησί από ισλαμιστές κάθε είδους.
Τίτλος τιμής είναι λοιπόν όποιος κατηγορείται ότι είναι απορριπτικός επειδή απορρίπτει φρικτά εγκλήματα. Αξιοθρήνητοι είναι επιπλέον όσοι συνειδητά ή ανεπίγνωστα δεν κατανοούν πως τερματίζεται ο ελεύθερος πολιτικός τους βίος εάν αφήνονται να συρθούν σε αδιέξοδες διαπραγματεύσεις η Κυπριακή Δημοκρατία σε αδιέξοδες και θανατηφόρες καταστάσεις.
ceb5cebbceb5cf85ceb8ceb5cf81ceafceb1ceb4ceb7cebccebfcebacf81ceb1cf84ceafceb1Συνοψίζουμε λοιπόν και ως προς κάποια επαναλαμβάνουμε τι προϋποθέτει ο τιμητικός τίτλος «απορριπτικός» στην παρούσα συγκυρία.
  • Απορρίπτονται τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής της Τουρκίας.
  • Απορρίπτεται οτιδήποτε καταργεί, αποδυναμώνει ή συρρικνώνει την κρατική κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός δηλαδή κυρίαρχου κράτους-μέλους του ΟΗΕ, μέλος της ΕΕ και αναγνωρισμένο από όλα τα κράτη του πλανήτη.
  • Απορρίπτεται ο τουρκικός αναθεωρητισμός σε όλο το φάσμα και υποστηρίζεται ότι η αποτροπή εκπλήρωσης των τουρκικών κατακτητικών σκοπών.
  • Χάραξη εθνικής στρατηγικής με απαραβίαστες κόκκινες γραμμές.
  • Απορρίπτεται το έγκλημα πολέμου του εποικισμού.
  • Απορρίπτεται η διατήρηση των εγκληματικών αποικιακών εγγυήσεων και η παραμονή στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο.
  • Απορρίπτεται αποδοχή μεταβατικής περιόδου παραμονής στρατευμάτων (και για όσους μιλούν για μακρά περίοδο ξέγνοιαστης αποχώρησης ας ρωτήσουν πόσο χρόνο χρειάστηκε η αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο την δεκαετία του 1960).
  • Απορρίπτεται η δημιουργία ενός τερατόμορφου κρατιδίου διαιρεμένου σε εθνική/ρατσιστική βάση όπου οι συμμετέχοντες θα πρέπει να αποφασίζουν ομόφωνα, δηλαδή 82%=18%.
  • Απορρίπτεται η λεγόμενη ΔΔΟ ως τερατώδης και ανεφάρμοστη και υπογραμμίζεται το γεγονός πως αποτελεί μεγάλη ασθένεια της νεοελληνικής πολιτικής το γεγονός ότι δεν έχει ήδη απορριφθεί από όλους και ομόφωνα.
  • Απορρίπτονται τα εθελόδουλα μουρμουρητά πως δήθεν η ΔΔΟ αποτελεί απόφαση του ΟΗΕ, κάτι στο οποίο θα πρέπει να επιμείνουμε. Πιο συγκεκριμένα, ο ΟΗΕ είναι αρμόδιος μόνο για την διεθνή τάξη [Κεφάλαιο Ι, Άρθρο 2. 7. «Καμιά διάταξη αυτού του Χάρτη δεν θα δίνει το δικαίωμα στα Η.Ε. να επεμβαίνουν επί ζητημάτων που ανήκουν ουσιαστικά στην εσωτερική διαδικασία οποιουδήποτε κράτους και δεν θα αναγκάζει τα Μέλη να υποβάλλουν τέτοια θέματα για ρύθμιση σύμφωνα με την τους όρους αυτού του Χάρτη».
    • Το μείζον και μόνο ισχύον των αποφάσεων του ΣΑ είναι η έκκληση για την αποκατάσταση της διεθνούς τάξης, δηλαδή της κρατικής κυριαρχίας της ΚΔ και όχι οι παραινέσεις για να συνεχίσουμε τις συνομιλίες στο σημείο που διακόπηκαν την τελευταία φορά ενώ πάντα είχαμε και είχαμε το δικαίωμα απαγκίστρωσης από αποτυχημένες διαδικασίες τεσσάρων διαδικασιών και από συζητήσεις που παραβιάζουν τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και την έννομη τάξη της ΕΕ της οποίας η Κύπρος είναι πλήρες μέλος ενώ εντάχθηκε ως de jure κυρίαρχο επί όλου του νησιού.
  • ceb5cebbceb5cf85ceb8ceb5cf81ceafceb1ceb4ceb7cebccebfcebacf81ceb1cf84ceafceb1Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΔΙΑΣΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΒΑΣΤΑΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΟΛΟΙ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΟΙ:
    • α) ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ως ακραία παράλογη η θέση πως πρέπει δήθεν να αυτοκτονήσουμε από φόβο μήπως και αρρωστήσουμε και πεθάνουμε στο μέλλον,
    • β) ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ η θέση πως πρέπει να αυτοκτονήσουμε από φόβο μήπως και δεν καταφέρουμε σύντομα αυτό που θέλουμε να γίνει (και που πρέπει να γίνει) και
    • γ) ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ πως θα πρέπει να αυτοκτονήσουμε εάν παρά το γεγονός ότι θα προσπαθούμε (χωρίς χρονικό περιορισμό) τελικά ενδέχεται να μην επιτύχουμε αυτό που θέλουμε (και που πρέπει να γίνει). ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΙ ΚΑΘΕ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ταυτόχρονα και ανεπίστροφη στρατηγική παγίδευση του νεοελληνικού κράτους.
  • ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ τα καρότα των Τούρκων περί επιστροφής κάποιων περιοχών που θα διχάσουν την κοινωνία χωρίς λόγο καθότι αν καταργηθεί το κράτος χάνονται τόσο τα κατεχόμενα όσο και το νυν ελεύθερο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων, δηλαδή, και αυτό που θα … «επιστραφούν».
  • ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ οποιαδήποτε μεταβατική φάση μιας πορείας προς δήθεν μια λύση που θα καταργεί την Κυπριακή Δημοκρατία γιατί δεν θα είναι μετάβαση σε οποιαδήποτε λύση αλλά προσφορά στην Άγκυρα ελεύθερου πεδίου παιγνίων εκφοβισμού, απειλών και νέων εθνοκαθάρσεων ή και τελικής πλήρους κατάληψης του νησιού.
Φέροντας λοιπόν με περηφάνεια τον τίτλο του «απορριπτικού» λέμε ότι οτιδήποτε από τα πιο πάνω εάν δεν απορριφθεί:
  • σημαίνει απώλεια ελευθερίας,
  • αποκλεισμό κάθε ενδεχομένου δημοκρατικής συγκρότησης στην Κύπρο
  • αναπόδραστα τελικό θάνατο της κυπριακής κοινωνίας
  • καταφυγή όσων δεν σφαχτούν ή υποδουλωθούν στην προσφυγομάνα Ελλάδα.
  • Παγίδευση, συρρίκνωση και κατήφορο αυτού που απέμεινε ως νεοελληνικό κράτος.
Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή