Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Προφητείες και σύγχρονη γεωπολιτική πραγματικότητα

Δημοσιεύτηκε στις

Στο άρθρο αυτό δεν θα προφητολογίσουμε, ούτε και θα θεολογίσουμε απλώς θα καταδείξουμε μια απτή πραγματικότητα όσον αφορά τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την πορεία της Τουρκίας στο προσεχές μέλλον εκλαμβάνοντας τις προρρήσεις αγιορειτών και άλλων επιφανών αγίων σαν ενορατικές θέσεις με γνώμονα καθαρά το γεωπολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο σε συνδυασμό ασφαλώς με τις γεωπολιτικές θεωρίες Ελλήνων πολιτικών αναλυτών και καθηγητών διεθνών σχέσεων. Θεωρώ πως αν εκλαμβάναμε τους μοναχούς του Αγίου Όρους σαν Χριστιανούς πολιτικούς αναλυτές ή σαν Ορθόδοξους Στοχαστές, θα τους μελετούσαμε αδιαλείπτως και θα είχαμε προετοιμαστεί ψυχικά, πνευματικά αλλά και υλικά για την αλλαγή της γεωπολιτικής ανακατατάξεως που ενδέχεται να αναταράξει τα μεσογειακά νερά μας και να μεταβάλλει την διεθνή θέση της χώρας μας.
Γράφει ο  Γεώργιος Χ. Τορνικίδης (ΓΕΩΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ)
‘’ΘΡΑΚΗ και η παράμετρος ελληνοτουρκικού πολέμου’’ 

Ο τελευταίος μεγάλος Έλληνας πολιτικός αναλυτής Παναγιώτης Κονδύλης έγραφε στο πολύκροτο έργο του ‘’Η Θεωρία του Πολέμου’’ στο κεφάλαιο ‘’Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου’’ πως ‘’η μοναδική περίπτωση πιθανής ανταπόδοσης της Ελλάδος προς την Τουρκία σε περίπτωση επίθεσης της δεύτερης και κατάληψης κάποιων νήσων στο Αιγαίο εις βάρος της πρώτης, θα ήταν από την πλευρά μας μόνο το έδαφος της Θράκης προσοδοφόρο και διαθέσιμο ώστε να κερδίσει κάποια εδάφη από την προέλαση του ελληνικού στρατού στην Ανατολική Θράκη με αποτέλεσμα να το χρησιμοποιήσει ως διπλωματικό μέσο για την απόσυρση των τουρκικών δυνάμεων από τις ελληνικές νήσους’’.
Η στρατηγική αυτή ονομάζεται και ‘’Στρατηγική ισοδύναμου τετελεσμένου και της ευέλικτης ανταπόδοσης’’ την οποία θιασώτης είναι και ο γνωστός καθηγητής της Σχολής Εθνικής Αμύνης, Γεώργιος Φίλης. Ο ίδιος σε ομιλίες του έχει πάρει ουκ ολίγες φορές θέση υπέρ της άνωθεν στρατηγικής κρούοντας τον κώδωνα προς την ελληνική κυβέρνηση πως το σύγχρονο ερώτημα δεν είναι αν θα συγκρουστούμε με την Τουρκία αλλά το πότε. Δεν θα διστάσει μάλιστα να μιλήσει και υπέρ της απελευθέρωσης των Ελλήνων στρατιωτικών μας και να υποδείξει πως καθήκον του ελληνικού κράτους και των ελληνικών ένοπλων δυνάμεων της χώρας είναι μετά τον αντικειμενικό στόχο, να μην αφήνει πίσω του αιχμαλώτους στα χέρια του εχθρού.
Δυστυχώς, το θέμα των 2 νεαρών στρατιωτικών είχε εξ’ αρχής τελείως λάθος χειρισμό με την πρόωρη ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Στρατού με αποτέλεσμα να δώσει στην τουρκική πλευρά ένα ελαφρυντικό και να ομιλεί τώρα για καταπάτηση τουρκικού εδάφους και με κίνδυνο να φυλακιστούν από 2-5 χρόνια στις τουρκικές φυλακές. Έχοντας ασφαλώς επισημάνει πολλάκις διάφοροι πολιτικοί αναλυτές ότι η πολιτική της αιχμαλωσίας αποτελεί την νέα πολιτική του νέο-οθωμανικού κράτους του Ερντογκάν, γνωστή η περίπτωση Γερμανού δημοσιογράφου όπου κρατήθηκε έναν χρόνο πριν πάρει ανταλλάγματα από την Γερμανία αλλά και η περίπτωση του Αμερικάνου πάστορα της Σμύρνης όπου κρατείται ακόμη με την κατηγορία της κατασκοπίας και ζητώντας προς αντάλλαγμα τον ιδεολογικό του αντίπαλο, Φετίχ Γκιουλέν αλλά και όσους έχουν εντρυφήσει στην Ιστορία της οθωμανικής αυτοκρατορίας και στα μελανά γράμματα της διπλωματικής της ιστορίας θα διαπιστώσει ευθύς αμέσως πως ήταν μια πάγια πολιτική της Υψυλής Πύλης να κρατάει αιχμαλώτους κρατικούς υπαλλήλους άλλης χώρας π.χ. Ρωσίας και να τους ανταλλάσσει με επαναστάτες που ‘’αναστάτωναν’’ την κραταιά τους αυτοκρατορία όταν αυτοί κατέφευγαν στην αντίστοιχη χώρα, π.χ. Έλληνες επαναστάτες προς Ρωσία.
Δυστυχώς, η προφητεία που έχουμε από τον τελευταίο μεγάλο αγιορείτη, Πάτερ Παίσιο είναι πως ‘’η σύρραξη θα ξεκινήσει από ένα μεγάλο διπλωματικό επεισόδιο το οποίο δεν θα μπορεί να λυθεί’’ και πως ‘’όταν η Ελλάς αποσύρει την πρεσβεία της από την Τουρκία και μετά πράξει το ίδιο και η Τουρκία, τότε έρχεται ο πόλεμος’’. Το μόνο θετικό αν επαληθευτούν οι προφητείες, οι οποίες παρεμπιπτόντως μέχρι στιγμής βρίσκονται μέσα στο ρεαλιστικό πλαίσιο των γεωπολιτικών συγκρούσεων και των πολυεθνικών ανταγωνισμών είναι πως μετά την απόσυρση της ελληνικής πρεσβείας, δεν θα υπάρξει Τουρκία ώστε να την ξαναστείλουμε.
‘’ΑΙΓΑΙΟ και θαλάσσια ισχύς’’ 
Το Αιγαίο Πέλαγος αποτελεί την καρδιά του Ελληνισμού και πηγή ζωής για το ελληνικό κράτος. Όπως έλεγε ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας ιστορικός αλλά γεωπολιτικός με την σύγχρονη έννοια, Θουκυδίδης ‘’Μέγα το της θαλλάσης κράτος’’. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν αντιληφθεί από πολύ νωρίς τα πλεονεκτήματα της θάλασσας, τα κέρδη που αυτή αποφέρει από την διακίνηση του εμπορίου αλλά και λόγω της ναυτικής ισχύος εις βάρος χερσαίων δυνάμεων.
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά Αθήνα – Σπάρτη, Δυνάμεις Αντάντ – Κεντρικές Αυτοκρατορίες, Συμμαχικές Δυνάμεις – Δυνάμεις Άξονος, κ.α. όπου σε όλε στις περιπτώσεις την σημαία της νίκης ύψωσαν οι δυνάμεις του ύδατος. Θα τολμούσα να υποδείξω πως το μήνυμα για τον έλεγχο του Αιγαίου Πελάγους και τα Στενά των Δαρδανελλίων μας το είχε κληρονομήσει με τον δικό του μοναδικό και ποιητικό τρόπο ο μεγάλος μας ποιητής, ο Όμηρος, όπου στην Ιλιάδα του αναφέρει την γεωπολιτική και ιδεολογική σύγκρουση μεταξύ των Αχαιών (ελληνικό φύλο), στην ευρωπαική πλευρά έναντι των Τρώων (επίσης ελληνικό, κατά πάσα πιθανότητα πρωτοπελασγικό) στην μικρασιατική πλευρά με απώτερο σκοπό την ηγεμονία στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Πολύς λόγος γίνεται για την Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, όμως η Πόλις αποτελεί το κλειδί για την πρόσβαση στις θερμές θάλασσες, ευσεβείς πόθος των Ρώσων για κάθοδο σύμφωνα με το δόγμα Nikolai Danilevskhy, αλλά και προσπάθεια αποτροπής της ρωσικής πολιτικής με οποιοδήποτε κόστος από τις δυτικές ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις της Δύσεως με τα αντίστοιχα γεωπολιτικά τους δόγματα, Αγγλία και δόγμα Halford Makinder, Αμερική και δόγμα Alfred Mahan και Γερμανία και δόγμα Friedrich Ratzel και Carl Haushofer, ενώ το Αιγαίο είναι ο προορισμός και το ‘’βασίλειο της γης’’. Καθότι ‘’Όποιος ελέγχει την καρδιά της γης, ελέγχει την παγκόσμιο νήσο και όποιος ελέγχει την παγκόσμιο νήσο, ελέγχει τον κόσμο’’ γράφει ο Μakinder στο δόγμα του αναφερόμενος στο Heartland. Ο δικός μας διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, Ιωάννης Λουκάς θα ισχυριστεί στο πόνημα του ‘’Ελληνικό Κράτος και Θαλάσσια Ισχύς’’ πως τα ελληνικά όπλα στέφθηκαν με επιτυχία και με δάφνες διότι από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως μέχρι την δημιουργία του ελληνικού κράτους και από την έναρξη των βαλκανικών πολέμων μέχρι την μικρασιατική εκστρατεία, η Ελλάς και οι ελληνικές ηγεσίες με προεξέχοντα τον Ελευθέριο Βενιζέλο σε αυτόν τον τομέα, επένδυσαν στο υγρό στοιχείο και στην εξωστρέφεια του Ελληνισμού και του επιχειρηματικού του δαιμόνιου, όντας ως ναυτικός λαός και επέκτειναν τα σύνορα του τότε ελληνικού κράτους αγκαλιάζοντας εκατομμύρια ελληνικές ψυχές και καλωσορίζοντας τους στην κοινή τους πλέον πατρίδα. Σαφώς, ο καθένας μπορεί να καταλάβει με μια διεισδυτική ματιά στην ιστορία και στον ανταγωνιστικό πόλεμο των Μεγάλων Δυνάμεων με πεδίο δράσεως την Ανατολική Μεσόγειο, πως για κανέναν λόγο δεν ήθελαν η Ελλάς να ελέγχει και τις δύο πλευρές του Αιγαίου και να απελευθερώσει την πραγματική της πρωτεύουσα καθότι αυτό αυτομάτως θα την καθιστούσε Νέα Περιφερειακή Δύναμη με παγκόσμια ακτινοβολία, έχοντας ήδη δύο προυπάρχουσες στο βιογραφικό της, αυτής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αυτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Τούρκος είναι η κληρονομιά που μας άφησε η Δύση ώστε να παίζει τον χωροφύλακα της περιοχής και να δημιουργεί προβλήματα στην Ελλάς κάθε φορά που αυτή θα σηκώνει ανάστημα περισσότερο απ’ ότι έχει συμφωνηθεί με τους εταίρους και με την αμερικανική πολιτική των σιαμαίων διδύμων περί ίσης μεταχείρισης, κοινής οικονομικής ανάπτυξης και αμφοτεροβαρής στρατιωτικής συνεργασίας.
Φτάνοντας σε αυτό το σημείο, όπου η Τουρκία παρουσιάζεται δυναμική, επιθετική, απαιτητική και διεκδικητική απέναντι σε μια Ελλάδα των μνημονίων, της οικονομικής εξαθλίωσης, της πολιτικής αστάθειας, των κοινωνικών αναστατώσεων και του δημοσίου χρέους προς την Ευρωπαική Ένωση δεν μπορούν παρά να έρχονται συνεχώς στο μυαλό μου τα λόγια και πάλι του Παναγιώτη Κονδύλη ‘’πως δεδομένου πως η Τουρκία αποτελεί μία σημαντική και επικερδής χώρα για την Ευρώπη για να την αγνοήσει και πως δεδομένης της νομοτελειακώς πολιτικής και οικονομικής χρεωκοπίας της Ελλάδος, η ίδια η Ευρώπη θα αδυνατεί να καλύψει τα απαιτούμενα της Τουρκίας και μην θέλοντας να την απογοητεύσει εξ’ ολοκλήρου, να κληθεί η Ελλάς να πληρώσει με δικά της έξοδα’’. It’s all about business που λένε και οι Αμερικάνοι!! Και μετά τα ‘’προφητικά’’ λόγια του Κονδύλη, έρχονται στον συλλογισμό μου οι ενορατικές θέσεις του Γέροντα Παισίου ‘’πως την περίοδο της κλιμάκωσης, θα έχετε κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην έχετε, θα σας βάλλουν φόρους μέχρι και στα παράθυρα και πως η Ελλάδα θα αντιμετωπίζει εσωτερικές αναταραχές’’ όπου οι εσωτερικές αναταραχές να παίρνουν την μορφή των κατσαπλιάδων αναρχικών, των κομμουνιστών ληστοσυμμοριτών και των λαθρομεταναστών που εισέβαλλαν στην χώρα μας με τις ευλογίες του πολιτικού συστήματος σε Ελλάδα και Ε.Ε.
Ασφαλώς, αιτία πολέμου για την Τουρκία αποτελεί η επέκταση των 6 ναυτικών μιλίων στα 12, τα οποία η Ελλάς έχει κάθε δικαίωμα να το πράξει με βάση το διεθνές δίκαιο, την υπεράσπιση των εθνικών της συμφερόντων αλλά και ως απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα καθιστώντας έτσι το Αιγαίο, μια κλειστή ελληνική λίμνη. Σύμφωνα με την πρόρρηση του αγιορείτη μας, ‘’όταν ακούσετε για την επέκταση των 12 μιλίων, τότε να μετρήσετε έξι μήνες’’. Ο νυν υπουργός εξωτερικών ανακοίνωσε ήδη την επέκταση στα 12 μίλα στο Ιόνιο Πέλαγος και έπεται συνέχεια. Αυτή όμως η πολιτική δεν θα ασκηθεί από την τωρινή πολιτική κυβέρνηση λόγω εθνοκεντρικής πολιτικής και αμυντικής στάσης αλλά δεδομένου ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις αποτελούν τους εγκάθετους της Δύσεως με σκοπό να οδηγούν πάντα το καράβι που λέγεται Ελλάς εκεί όπου αυτοί επιθυμούν και λόγω της αποστασίας και της αλαζονείας της τουρκικής ηγεσίας, θα κληθούμε να πάρουμε μέτρα κατά της Τουρκίας στέλνοντας της το μήνυμα σαν αγγελιοφόροι και εντολοδόχοι της Δυτικής Συμμαχίας.
ΚΥΠΡΟΣ και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 
Η πολύπαθη και λεβεντογέννα Κύπρο αποτελεί σύμφωνα με τις απόψεις του καθηγητή Γεωπολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας, Ιωάννη Μάζη, το κεντρικό σημείο αναφοράς και πεδίο δράσεως της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής με βάση και τα τελευταία γεγονότα και τις συνεχιζόμενες παρενοχλήσεις των Τούρκων στην περιοχή ξένων πλοίων γεωτρήσεως και έρευνας με σκοπό να οδηγήσει τις ενδιαφερόμενες εταιρίες σε διάλογο και διαπραγμάτευση μαζί της ‘’σαν να της ανήκει το χωράφι που σκάβουν’’.
Ο Ιωάννης Μάζης είναι από τους διαπρύσιους καθηγητές όπου κηρύττει την ανάγκη οριοθέτησης της ΑΟΖ και την σύναψη και επικύρωση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος με την Κύπρο με σκοπό την υπεράσπιση των εθνικών ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων μας και την δημιουργία ενός ‘’αόρατου’’ τείχους προς οποιαδήποτε κάθοδος ή πλεύση του τουρκικού στόλου και την παρενόχληση των ξένων εμπορικών στόλων προς εξόρυξη του ορυκτού πλούτου που εβρίσκετο μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Ο ίδιος θεωρεί πως όλο το παιχνίδι παίζεται στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου και πως οι παραβιάσεις στον εναέριο και υδάτινο χώρο αποτελούν απλώς αντιπερισπασμούς μέχρι να δοθεί το τελικό χτύπημα.
Όποιος έχει μελετήσει Σου Τσου και την ‘’Τέχνη του Πολέμου’’ του σίγουρα δεν θα έχει καμία αμφιβολία. Μήπως όμως και η προφητεία του Γέροντα Παίσιου ‘’πως η Τουρκία θα πάρει 2 -3 νησάκια αλλά δεν θα προχωρήσει περαιτέρω…….’’ δεν παραπέμπει στις ανησυχίες του εν λόγω καθηγητή; Mήπως τα δύο αυτά νησάκια δεν θα είναι στο Αιγαίο όπως πολύ πίστευαν, αλλά με βάση τα νέα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά συμφέροντα, θα είναι το Καστελόριζο και ίσως η Στρογγυλή; Και ίσως να μην υπάρξει καθαρή κατάληψη των νήσων αλλά έντεχνη και στρατηγικής σημασίας ένταξη στην δική της σφαίρα επιρροής αποκόβοντας τη Ελληνική Α.Ο.Ζ. κατά αυτόν τον τρόπο να εφάπτεται της Κυπριακής και δημιουργώντας έτσι ένα τετελεσμένο γεγονός εισβάλλοντας στο γεωπολιτικό συμπόσιο χωρίς να έχει θέση;
Για να καταλάβουμε την γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου για την Τουρκία αρκεί η τελευταία δήλωση από στόμα αξιωματούχου της πως ‘’Ο τουρκικός πληθυσμός στην Βόρειο Κύπρο δεν είναι ο βασικός λόγος ενδιαφέροντος της Τουρκίας αλλά μια ακόμη αιτία. Ακόμα και να μην υπήρχε τουρκικός πληθυσμός η Τουρκία θα ήταν αδύνατον να αγνοήσει την Κύπρο και την στρατηγική της θέση’’.
Ότι δηλαδή ισχύει ή θα έπρεπε να ισχύει ορθώς και για τα συμφέροντα της Ελλάδος και του Ελληνισμού για το Αιγαίο, ‘’Το Αιγαίο πρέπει να καταστεί ελληνική λίμνη είτε η κυβέρνηση της Ελλάδος είναι δημοκρατική, είτε κομμουνιστική, είτε εθνικιστική’’!!!
ΕΛΛΑΣ και Εταιρικές Συμμαχίες. 
Το σύνδρομο των Ελλήνων για την απελευθέρωση της πατρίδος αλλά και την λύσις των εθνικών ζητημάτων της από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις αποτελεί ένα ισχνό στοιχείο της προεπαναστατικής περιόδου το οποίο εκπηγάζει από την χαμηλή αυτοεκτίμηση του τότε υποτελούς λαού μας, την έλλειψη αυτοσυνειδησίας και των εθνικών δυνατοτήτων μας αλλά και την σταδιακή καλλιέργεια εξάρτησης των εταίρων από τους χρυσοκάνθαρους και αργυρώνητους πολιτικάντηδες της ελληνικής βουλής.
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής και Γεωγραφίας της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων  Κωνσταντίνος Γρίβας, παρατηρεί πως ‘’ζούμε τη φαντασίωση της Ε.Ε., της εξωτερικής βοήθειας και προχωρούμε χωρίς εθνοκεντρική πολιτική’’. Ο ίδιος συνεχίζει πως ‘’μια παθογένεια του ελλαδικού κράτους είναι πως δεν έχει μάθει να λειτουργεί εθνοκεντρικά και αυτόφωτα, να εξυπηρετεί τα εθνικά του συμφέροντα και εξυπηρετούσε και συνεχίζει να εξυπηρετεί πολιτικές και στρατηγικές αλλότριες και πως αν η Ελλάς δεν επενδύσει εκ νέου στον ευατο της, δεν στηριχθεί στις δυνάμεις της, με βάση το μεταβατικό στάδιο που διανύουμε στην παγκόσμια ιστορία, θα οδηγηθούμε σε ολοκληρωτική έκλειψη της Ελλάδος ως χώρας αλλά και ολόκληρου του Ελληνισμού’’.
Αυτά την ώρα όπου οι εταίροι συμμετέχουν στα ανατολίτικα παζάρια που έστησε ο Ερντογκάν καλούμενος στη Βάρνα της Βουλγαρίας, όπου η Ε.Ε. υπόσχεται τρισεκατομμύρια στον νεοσουλτάνο, όπου οι ευρωπαικές επενδύσεις αποτελούν το 70% – 80% στη ισλαμική Τουρκία. Το ΝΑΤΟ να δηλώνει πως οι διαφορές ενός κράτους – μέλους της Ατλαντικής Συμμαχίας με ένα άλλο κράτος – μέλος οφείλουν να λύνουν μόνοι τους τις διαφορές τους, βέβαια όποιος είχε διαβάσει το καταστατικό της συμμαχίας δεν θα μένει έκπληκτος από την δήλωση του γραμματέως του ΝΑΤΟ και την Ρωσία να επιτρέπει την εισβολή του τουρκικού στρατού στο Αφρίν από την στιγμή που διατηρεί μια πλασματική και προσωρινή συμμαχία με την σουλτανική Τουρκία. Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσουν οι προαναφερθείσες συμμαχίες, ούτε και την ημέρα λήξεως τους, σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι εθνικών εγωισμών, πολυεθνικών ανταγωνισμών, συγκρουσιακών συμφερόντων και έπαρσης και αλαζονείας.
Το μόνο βέβαιο είναι πως η Τουρκία δεν θα περιπαίζει για πάντα Ρωσία και Αμερική και πως η Ευρώπη με κύριο αντιπρόσωπο την επιβλητική Γερμανία και την περήφανη Γαλλία δεν θα δεχτεί εφόρου ζωής τους τραμπουκισμούς και τις ραδιουργίες ενός ισλαμιστή ηγέτη. Και πως όταν ένας λαός ή ένας ηγέτης οδηγείται στην εωσφορική αλαζονεία και νομίζει πως είναι Σουλτάνος, τότε φτάνει τα όρια της αρχαιοελληνικής Ύβρις και δεν απομένει παρά να έρθει η Νέμεσις! Ίσως τελικά να έχει πάλι δίκιο ο μεγάλος Καππαδόκας προφήτης μας πως ‘’την Τουρκία θα την διαμελίσουν οι μεγάλες δυνάμεις, εμείς δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτόν τον πόλεμο και θα είναι ευτύχημα μεγάλο διότι όποιος συμμετάσχει σε αυτόν τον πόλεμο, θα καταποντιστεί ολοσχερώς’’ και πως ‘’στην αρχή οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα κρατούν ουδέτερη στάση, μετά όμως θα δουν πως έχει ψωμί η υπόθεση και θα τρέξουν να αρπάξουν κι αυτοί ότι μπορούν’’.
Έτσι από ιστορικής σκοπιάς ίσως να έχουμε και πάλι μια επανάληψη του κατακερματισμού της Τουρκίας, αυτή τη φορά ολοκληρωτικού, όπως είχαμε της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τις Δυνάμεις της Δύσεως τον 19ο αιώνα από την στιγμή που δεν τους κάνει πλέον τα χατίρια, ίσως να ακούγεται δυσάρεστο ότι οι Δυτικοί και οι Ρώσοι θα κόβουν μικρασιατική πίτα με την παντελής απουσία μας και θα μοιράζονται τα δικά μας ιστορικά εδάφη με το κερασάκι (Κωνσταντινούπολη) να πηγαίνει στους Ρώσους αλλά αποτελεί άξιον στοχασμού αν η ίδια η Δύση το επεδίωξε αυτό με την αποστολή εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων στο εσωτερικό της χώρας μας και άξιον λόγου αν η Ελλάς θα έπρεπε με την σειρά της να ακολουθήσει το παράδειγμα του Στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο και να απέχει κι αυτή από τον επερχόμενο πόλεμο καθότι έχει πληρώσει βαρύτατο φόρο αίματος, νιότης και ενέργειας και έχει προδοθεί και πικραθεί όλα αυτά τα χρόνια.
Όσον αφορά την Πόλη των Πόλεων, σύμφωνα και πάλι με την προφητεία, δεν θα μας την παραδώσουν οι Ρώσοι γιατί μας αγαπούν, αν και ο ρωσικός λαός τρέφει εγκάρδια συναισθήματα για τους Έλληνες, αλλά γιατί θα πιεστούν από τις δυτικές δυνάμεις να την παραχωρήσουν στην Ελλάδα όχι διότι και αυτοί εξ’ αίφνης γίνανε Φιλέλληνες αλλά για να μην πραγματοποιηθεί το δόγμα του Danilevskhy και περατωθεί η κάθοδος των Ρώσων στις θερμές θάλασσες.
Ίσως τελικά να έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου και μετά την σύρραξη με την Τουρκία, την πολιτειακή ανωμαλία που θα επακολουθήσει στην πατρίδα μας, τον διωγμό και το κρέμασμα των κοινοβουλευτικών ‘’αντιπροσώπων’’ της βουλής από τον αγανακτισμένο ελληνικό λαό και την ανάληψη της διακυβέρνησης από τίμιους στρατιωτικούς και νέους ηθικούς πολιτικούς, σύμφωνα πάντα με τον τελευταίο αγγελιοφόρο του Θεού μας, να επαληθευθεί και η πρόρρηση του Κοσμά του Αιτωλού πως ‘’οι Τούρκοι θα φύγουν, μα θα ξαναέρθουν και μετά θα φύγουν για πάντα μέχρι την Κόκκινη Μηλιά’’ και ‘’πως θα έρθει το ποθούμενο, αυτό όμως θα είναι ψευτορωμέικο, (το γραικυλικό κράτος μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καπποδίστρια) μετά θα φύγει και αυτό και θα ανθίσει και πάλι η ρωμιοσύνη’’.
Στο νου μου έρχονται δύο λογισμοί, ο ένας από την αρχαιότητα κι ο άλλος από την επικαιρότητα, και τα δυο όμως υπάγονται στην διαχρονικότητα με διαφορετική τοποθέτηση αλλά όμοια στην ουσία τους, το ‘’Συν Αθηνά και χείρα κίνει’’ και το ‘’Ο άνθρωπος κάνει τα δυνατά και ο Θεός κάνει τα αδύνατα’’…..

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO57 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή