Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η τουρκική άποψη

Δημοσιεύτηκε στις

Γιατί τα Ίμια δεν ανήκουν στην Ελλάδα


Η Τουρκο-Ιταλική συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932 που επικαλείται η Ελλάδα για το θέμα της κυριαρχίας στο Αιγαίο δεν επικυρώθηκε ποτέ στην Τουρκία

Φατίχ Έρμπας
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Χουλουσί Ακάρ επισκέφθηκε μαζί με τους αρχηγούς των τριών όπλων την περιοχή όπου βρίσκονται οι βραχονησίδες Κάρντακ (Ίμια), κατά την 21η επέτειο της κρίσης των Κάρντακ.
Σε ανακοίνωση που έγινε από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αναφέρθηκε πως κατά την επίσκεψη δυο πυραυλάκατοι του Πολεμικού Ναυτικού περιέπλευσαν στην περιοχή των βραχονησίδων και ότι ο στρατηγός Ακάρ σημείωσε πως «σε όλες τις δράσεις των ΤΕΔ στη Θάλασσα του Αιγαίου για την υπεράσπιση των ενδιαφερόντων και των συμφερόντων μας στην θάλασσα, λαμβάνουμε πάντα υπόψη την φιλία και την ειρήνη, επίσης, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν και επαυξάνουν με σθένος και αποφασιστικότητα τις προσπάθειες τους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της χώρας και του έθνους μας στην ξηρά, στην θάλασσα και στον αέρα».

Τι συνέβη στις βραχονησίδες Κάρντακ
Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε στις βραχονησίδες Κάρντακ που βρίσκονται σε απόσταση 3,8 μιλίων από τα παράλια του Μπόντρουμ. Η Ελλάδα επιχείρησε να διασώσει το πλοίο με το πρόσχημα ότι βρίσκεται στα δικά της χωρικά ύδατα. Επενέβη και η Τουρκία λέγοντας ότι η συγκεκριμένη περιοχή της ανήκει. Η Ελλάδα ύψωσε σημαία σε μια από τις βραχονησίδες, η Τουρκία ανταπέδωσε στις 30 Ιανουαρίου υψώνοντας σημαία στην άλλη βραχονησίδα. Οι δυο χώρες βρέθηκαν στα πρόθυρα σύρραξης. Η κλιμάκωση της κρίσης σε πόλεμο αποφεύχθηκε χάρη στις προσπάθειες του Προέδρου των ΗΠΑ και του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ.
Όλα τα νησιά, οι νησίδες και οι βραχονησίδες του Αιγαίου, πλην των Κυθήρων (Τσούχα) που αφέθηκε στους Ενέτους, περιήλθαν πλήρως στην οθωμανική κυριαρχία με τη Συνθήκη του Πασάροβιτς που υπογράφηκε στις 21 Ιουλίου 1718, μετατρέποντας το Αιγαίο σε εσωτερική θάλασσα του οθωμανικού κράτους. Το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε ακατάπαυστα μέχρι το 1830 που ιδρύθηκε η Ελλάδα. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα νησιού, νησίδας ή βραχονησίδας δίχως κυριότητα. Ένα μέρος αυτών των γεωγραφικών σχηματισμών που ανήκαν στο οθωμανικό κράτος μεταβιβάστηκαν, με ονομαστική αναφορά,  στην Ιταλία και την Ελλάδα μέσω συνθηκών, δηλαδή με διεθνείς νομικές πράξεις.
Με τη Συνθήκη της Εντίρνε της 14ης Ιουλίου του 1829 και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου του 1830 προέκυψε μια Ελλάδα με ασαφή σύνορα. Καθότι φαίνεται και στα οθωμανικά έγγραφα, νησιά, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά, στις περιοχές των Βόρειων Σποράδων (στο βορειοδυτικό Αιγαίο) και των Κυκλάδων (νοτιοδυτικό Αιγαίο), αφέθηκαν στην Ελλάδα κατά την ίδρυση της. Η ονομαστική αναφορά έχει μεγάλη σημασία διότι εδώ ακριβώς κείται όλο το πρόβλημα. Η Ελλάδα με μια συλλογική αντίληψη όσον αφορά τα νησιά του Αιγαίου, διεκδικεί όλους τους γεωγραφικούς σχηματισμούς στις περιοχές των νησιών που απαριθμήθηκαν ονομαστικά, η Τουρκία υποστηρίζει ότι δεν μεταβιβάστηκε ποτέ στο πλαίσιο των νόμων η κυριαρχία των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στην Ελλάδα εκτός από αυτά που διευκρινίζονται στις συνθήκες. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο βρίσκονται και οι βραχονησίδες Κάρντακ.
Από την ίδρυση της Ελλάδας και μέχρι την μεταβίβαση της κυριαρχίας των Επτάνησων στην Ελλάδα το 1864 δεν άλλαξε τίποτα στο Αιγαίο. Το 1864 η Αγγλία παραχώρησε τα Επτάνησα στην Ελλάδα, το Οθωμανικό Κράτος δέχτηκε την παραχώρηση το 1865.
Η Ιταλία δεν αποχώρησε από τα κατεχόμενα νησιά
Το νομικό καθεστώς των υπολοίπων νησιών του Αιγαίου, εκτός από τα προαναφερόμενα (παρά το γεγονός ότι ήταν τουρκικά νησιά υπό ιταλική και ελληνική κατοχή) δεν άλλαξε μέχρι τη Συνθήκη της Λωζάννης, δηλαδή παρέμειναν τουρκικά.
Το 1912 η Ιταλία εισέβαλε στα νησιά του νότιου Αιγαίου για να εμποδίσει τον ανεφοδιασμό των τουρκικών στρατευμάτων κατά τον πόλεμο της Τριπολιτίδας. Πρόκειται για 16 νησιά στην περιοχή των Νησιών Μεντεσέ (Δωδεκάνησα) που απαριθμούνται ονομαστικά. Αργότερα, ονομαστική αναφορά στα συγκεκριμένα νησιά γίνεται στο 122ο άρθρο  της συνθήκης των Σεβρών, στο 15ο άρθρο της συνθήκης της Λωζάννης και στο 14ο άρθρο της ειρηνευτικής συνθήκης των Παρισίων του 1947.
Σύμφωνα με τη συνθήκη του Ουσί που υπέγραψαν η Ιταλία και το Οθωμανικό Κράτος, η Ιταλία η οποία έπρεπε να εγκαταλείψει τα κατεχόμενα νησιά του Αιγαίου μετά την αποχώρηση του Οθωμανικού Κράτους από την Τριπολιτίδα και από τη Βεγγάζη, δεν τήρησε το συγκεκριμένο άρθρο και συνέχισε να κατέχει τα νησιά.
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πόλεμου που ξεκίνησε το 1912 η Ελλάδα εισέβαλε στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Κάποια από αυτά επρόκειτο για νησιά υπό ιταλική κατοχή. Το Οθωμανικό Κράτος δεν δέχτηκε την κατοχή των νησιών. Μάλιστα εξακολούθησε να πληρώνει το μισθό των υπαλλήλων που υπηρετούσαν σε αυτά τα νησιά. Μετά το Βαλκανικό Πόλεμο το Οθωμανικό Κράτος δέχθηκε να εναποθέσει στις Μεγάλες Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστρο-Ουγγαρία, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία και Ιταλία) να αποφασίσουν για την ελληνική κυριαρχία πάνω στην Κρήτη και την τύχη όλων των υπολοίπων νησιών.
 Οι Μεγάλες Δυνάμεις έδωσαν στην Ελλάδα όλα τα υπό ελληνική κατοχή νησιά πλην του Γκιοκτσέαντα, του Μποζτζάντα και της Μέις και στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 κοινοποιήσαν στο Οθωμανικό Κράτος την απόφαση τους.
 Το Οθωμανικό Κράτος απέρριψε την απόφαση και η κατάσταση παρέμεινε μετέωρη μέχρι τη συνθήκη της Λωζάννης.
Η συνθήκη των Σεβρών που υπεγράφη στις 10 Αυγούστου 1920 και δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ περιείχε άρθρα για τη μεταβίβαση των νησιών στην Ελλάδα (84) και την Ιταλία (122) και την πλήρη παραίτηση του Οθωμανικού Κράτους από κάθε δικαίωμα στα νησιά του Αιγαίου (132).
Η συνθήκη της Λωζάννης είναι το σημαντικότερο έγγραφο
Το σημαντικότερο έγγραφο που καθορίζει το νομικό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου είναι η συνθήκη της Λωζάννης της 24ης Ιουλίου 1923. Στο άρθρο 12 της συνθήκης επιβεβαιώνεται η τουρκική κυριαρχία στα νησιά τα οποία απαριθμούνται ονομαστικά, και στα νησιά βάσει του κανόνα των τριών μιλίων, απαριθμούνται ονομαστικά τα νησιά που παραχωρούνται στην Ελλάδα και το θέμα των νησιών που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με την απόφαση των Έξι Μεγάλων Δυνάμεων του Φεβρουάριου του 1914.
 Στο άρθρο 15 απαριθμούνται ονομαστικά τα νησιά που παραχωρούνται στην Ιταλία και το θέμα των νησίδων που παραχωρήθηκαν ως φυσικό επακόλουθο της εξάρτησης τους στα νησιά που απαριθμήθηκαν.
Η Τουρκία με το άρθρο 16 της συνθήκης της Λωζάννης δήλωνε ότι παραιτείται από κάθε τίτλο και δικαίωμα στα νησιά που αναφέρονται στα άρθρα 12 και 15. Στο συγκεκριμένο άρθρο ωστόσο γίνεται αναφορά στην Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος σε μελλοντικές αποφάσεις όσον αφορά την τύχη αυτών των νησιών.
Ένα άλλο έγγραφο το οποίο επικαλείται η Ελλάδα για το θέμα της κυριαρχίας στο Αιγαίο είναι η Τουρκο-Ιταλική συμφωνία της 4ης Ιανουαρίου 1932. 
Η Ελλάδα αν και υποστηρίζει ότι βάσει των διατάξεων της προαναφερθείσας συμφωνίας η Τουρκία παραιτήθηκε από τα δικαιώματα της, το έγγραφο αυτό δεν πρόκειται για μια έγκυρη συμφωνία καθότι δεν ολοκληρώθηκε η εσωτερική νομική διαδικασία.
Είναι αβάσιμοι οι ισχυρισμοί της Ελλάδας
Με την ειρηνευτική συνθήκη των Παρισίων που υπογράφηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1947, η Ιταλία μεταβίβασε στην Ελλάδα τα κατεχόμενα νησιά. Η Ελλάδα παρουσιάζει τη συγκεκριμένη συνθήκη ως αποδεικτικό στοιχείο.
 Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τις αποφάσεις αυτές τόσο επειδή δεν ήταν συμβαλλόμενη στη συγκεκριμένη συνθήκη, όσο και λόγω των ελληνικών διεκδικήσεων στα νησιά στα οποία η Τουρκία δεν δέχτηκε ποτέ την ιταλική κυριαρχία.
Εν κατακλείδι, οι βραχονησίδες Κάρντακ σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα κομμάτι πατρίδας που αφέθηκε στην Ελλάδα. 
Ούτε και πρόκειται για το μοναδικό μέρος στο Αιγαίο που ισχύει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν νησιά, νησίδες και βραχονησίδες σε όλο το Αιγαίο των οποίων σε καμία περίοδο της ιστορίας η κυριαρχία δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. 
Η Τουρκία έχει επανειλημμένα κοινοποιήσει τις θέσεις της στη διεθνή κοινότητα όσον αφορά το εν λόγω θέμα.
 Η Τουρκία δεν θα παραιτηθεί από τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της στο Αιγαίο Πέλαγος.
 Η παραίτηση της Ελλάδας από άνομες και αβάσιμες διεκδικήσεις στο Αιγαίο, στο πλαίσιο των σχέσεων καλής γειτονίας, θα έχει θετικά αποτελέσματα για την ασφάλεια της περιοχής.
[Ο ειδικός σε θέματα στρατηγικών διεθνής ασφαλείας διδάκτορας Φατίχ Έρμπας την περίοδο 1986-2014 ανέλαβε διάφορα καθήκοντα σε μονάδες και διοικήσεις του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων και της Διοίκησης της Νότιας Πτέρυγας του ΝΑΤΟ, δίδαξε στη Διοίκηση Ακαδημιών Πολέμου και στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Ερευνών]

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO35 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή