Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ρωσία, Τουρκία και Ισραήλ: Μια νέα ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή

Δημοσιεύτηκε στις

Russie, Turquie et Israël : un Nouvel Equilibre des Puissances au Moyen-Orient
F. William Engdahl, Réseau International (France)
Αν η φύση απεχθάνεται το κενό, η γεωπολιτική το απεχθάνεται
ακόμα περισσότερο. Η ψηφοφορία με
πλειοψηφία των πολιτών της Βρετανίας, για να εγκαταλείψουν τη κακώς
ονοματισμένη και δυσλειτουργική «Ευρωπαϊκή Ένωση», αντιστοιχεί σε συμπτώματα για
κάτι πολύ βαθύτερο από την άποψη της τεκτονικής μετατόπισης στη παγκόσμια
γεωπολιτική. Είναι σαν σπάει ένα
μεγάλο φράγμα, και σαν τα κύματα που απελευθερώνονται να μετατρέψουν το χώρο του κόσμου. Το φράγμα είναι το αήττητο της Ουάσιγκτον και των
Ηνωμένων Πολιτειών ως μοναδική παγκόσμια ηγεμονική υπερδύναμη, που προσπαθεί
απεγνωσμένα να συγκρατήσει τα κύματα της αλλαγής που σπάνε επάνω στο κόσμο. Και το κενό, που δημιουργήθηκε πρόσφατα από την
απότομη πτώση της αμερικανικής παγκόσμιας δύναμης, βρίσκεται στη διαδικασία της
εμφάνισης της απάντησης ανά τον κόσμο: και μία από τις πτυχές της, ίσως πολύ
εκπληκτική, είναι η πρόσφατη ομόνοια που εμφανίστηκε μεταξύ του Βλαντιμίρ
Πούτιν, του «Μπίμπι» Νετανιάχου και περισσότερο από κάθε άλλου: του Ρετζέπ
Ταγίπ Ερντογάν.

Ο ρυθμός των διεθνών εξελίξεων και η αποτυχία των
ΗΠΑ να παρέχουν πειστική ηγεσία, εποικοδομητική και θετική τα τελευταία χρόνια
(κυρίως από το Σεπτέμβριο 2001) δημιουργεί γρήγορα αυτό που η Ουάσιγκτον και οι
ολιγάρχες που ελέγχουν την πολιτική της, βλέπουν ως το χειρότερο εφιάλτη τους:
το τέλος του Αμερικανικού αιώνα.
Το Brexit, παρά τις
«εντολές» που απευθύνθηκαν στο βρετανικό λαό τον Απρίλιο από τον πρόεδρο των
Ηνωμένων Πολιτειών έτσι ώστε να παραμείνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έδειξε ότι
είναι πλέον δυνατό να βαδίσει κανείς ενάντια στις αμερικανικές υπαγορεύσεις. Τώρα η Ρωσία, το Ισραήλ και ιδιαίτερα μεταξύ όλων
των χωρών, η Τουρκία, έχουν ανοίξει τριγωνικές συνομιλίες με σκοπό να
σφυρηλατήσουν μια νέα συνεργασία σε ευρεία και στρατηγικά θέματα όπως είναι οι
αγωγοί φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Αυτό θα είχε ως
αποτέλεσμα το κλείσιμο της πολιτικής και στρατιωτικής υποστήριξης στο Νταές από
τη Τουρκία, καθώς και τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αυτών
των τριών παικτών, με σκοπό να τερματιστεί η συριακή σύγκρουση.
Ωστόσο, το περασμένο Νοέμβριο, ενώ ένα τουρκικό πολεμικό
αεροπλάνο κατέρριπτε ένα ρωσικό τακτικό βομβαρδιστικό αεροπλάνο στο εναέριο
χώρο της Συρίας, και ενώ ο Ερντογάν είχε τότε αρνηθεί να ζητήσει συγγνώμη, τέτοιες
συνομιλίες θα είχαν θεωρηθεί ως εντελώς αδύνατες.
Εξάλλου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι,
και ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχαν εμπλακεί έντονα τους τελευταίους μήνες για
να πείσουν το Ισραήλ και την Τουρκία να ξανανοίξουν τις σχέσεις τους. Αυτό, διατηρώντας παράλληλα ένα μάτι και την ελπίδα
να πάρουν τις μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν στα ανοικτά
των ισραηλινών ακτών, από το λεγόμενο κοίτασμα «Λεβιάθαν», για να αντικατασταθεί
τουλάχιστον μια σημαντική εξάρτηση της Τουρκίας έναντι της ρωσικής εταιρείας Gazprom.
Στις 27 Ιουνίου, μετά από τη βρετανική ψηφοφορία
για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ισραήλ και η Τουρκία ανακοίνωσαν πράγματι
ότι είχαν υπογράψει μια συμφωνία συμφιλίωσης. Εδώ φαίνεται να αποκατασταθεί η πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του
Ισραήλ και της Τουρκίας, μετά από έξι χρόνια εχθρότητας. Οι υπηρεσίες πληροφοριών, η συνεργασία σε θέματα
ασφάλειας, κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, και επενδύσεις στον τομέα της
ενέργειας και της άμυνας, είναι μέρος αυτής της συμφωνίας [1] .
Σύμφωνα με το DEBKAfile , ένα online blog κοντά στις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών, η νέα
αυτή συμφωνία αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερής ατζέντας παρόμοιων συμφωνιών που
πρέπει να περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Τουρκία, την Αίγυπτο και την Ιορδανία, που
θα πρέπει να περιορίσει την επιρροή της διαβόητης τρομοκρατικής αδελφότητας των
Αδελφών Μουσουλμάνων, που περιποιούνται από την κυβέρνηση Ομπάμα, την Χίλαρι
Κλίντον και τον Ντέιβιντ Πετρέους. Οι Αδελφοί
Μουσουλμάνοι, οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο του τελευταίου βιβλίου μου, «  Η χαμένη ηγεμονία: αυτήν που οι ίδιοι οι θεοί θα κατέστρεφαν “[2] , ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη CIA από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, και είναι η
μητρική οργάνωση από την οποία γεννήθηκαν οι Αφγανοί μουτζαχεντίν στη δεκαετία
του 1980, οι οποίοι έδωσαν αργότερα την Αλ Κάιντα του Μπιν Λάντεν, το μέτωπο Αλ-Νούσρα
στη Συρία, και το Νταές/ΙΚ. Το τελευταίο
φαίνεται εξάλλου να είναι παντού αυτές τις μέρες[3] …
Στο κέντρο αυτής της συμφωνίας μεταξύ του Ισραήλ
και της Τουρκίας, είναι μια διάταξη σύμφωνα με την οποία η Τουρκία θα αγοράσει
σημαντικές ποσότητες υπεράκτιου ισραηλινού φυσικού αερίου ( offshore ), από το κοίτασμα του Λεβιάθαν [4] .
Σαν μια καφέ αρκούδα στη σούπα …
Ο Τζον Κέρι εμπλάκηκε ξέφρενα σε αυτή την
αποκατάσταση των ισραηλινο-τουρκικών σχέσεων. Στις 26 Ιουνίου, κάλεσε πράγματι τον Νετανιάχου στη Ρώμη για να οριστικοποιηθεί
η συμφωνία με την Τουρκία, η οποία μόλις είχε ανακοινωθεί [5]. Οι λόγοι αυτής της εμπλοκής της Ουάσιγκτον, είναι
τα πάντα πλην ειρηνικοί. Η Ουάσινγκτον
επιθυμεί για την Τουρκία, το ισραηλινό αέριο να αντικαταστήσει το ρωσικό φυσικό
αέριο (που εισέρχεται σήμερα στο 60% της κατανάλωσης φυσικού αερίου στην
Τουρκία), και για το Ισραήλ, να εμπλακεί περισσότερο απευθείας στη Συρία μαζί
με Τούρκους εναντίον του Μπασάρ αλ-Άσαντ, έτσι ώστε η Ουάσιγκτον να μπορέσει
επίσης να ανοίξει το δρόμο για τον έλεγχο από τις ΗΠΑ του πετρελαίου της Μέσης
Ανατολής και του φυσικού αερίου που διέρχονται από τη Συρία: αυτή είναι η
απόλυτη γεωπολιτική επιβράβευση που κυνηγάει η Ουάσιγκτον εδώ και πέντε χρόνια με
την ευκαιρία αυτού του αποτυχημένου πολέμου.
Ας φανταστούμε τώρα τη φρίκη που αναδύθηκε στο
χλωμό πρόσωπο του Τζον Κέρι, όταν έμαθε ότι ήταν έτοιμη να αποκαλυφθεί μια άλλη
εξέλιξη μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ: Ο Ερντογάν, από τι φαίνεται μετά ισραηλινή
επιμονή, ζητήθηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τη Ρωσία, για το ρωσικό
βομβαρδιστικό που καταρρίφθηκε το Νοέμβριο 2015, και να συμφωνήσει να καταβάλει
χρηματική αποζημίωση στο ρωσικό κράτος και την οικογένεια του δολοφονημένου πιλότου. Και εκεί που δεν το περίμενε κανείς, ο Ερντογάν το
έκανε: ζήτησε δημοσίως συγγνώμη, και συμμορφώθηκε με όλες τις προϋποθέσεις που απαίτησαν
οι Ρώσοι για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων. Υπάρχει μια παλιά έκφραση στ Νέα Υόρκη, «μια μύγα στη σούπα», που υπονοεί
ότι μικρές λεπτομέρειες μπορούν να καταστρέψουν μια συνταγή για ζωμό σούπας. Για τον Κέρι, τη Ουάσινγκτον και τους ολιγάρχες που
τους ελέγχουν,  ο Πούτιν μόλις εμφανίστηκε
σαν τη τεράστια ρωσική καφέ αρκούδα στη σούπα της αμερικανικής Μέσης Ανατολής.
Η Τουρκία ζητά συγγνώμη, η Ρωσία άνοιξε συνομιλίες.
Στις 27 Ιουνίου, την ίδια ημέρα κατά την οποία
ανακοινώθηκε η συμφωνία συμφιλίωσης Ισραήλ-Τουρκίας, ο εκπρόσωπος της ρωσικής
Προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ, ανακοίνωσε ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ
Ερντογάν απέστειλε μήνυμα προς τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν που του έλεγε
« Λυπάμαι » για το ρωσικό αεροσκάφος που καταρρίφθηκε. Ο Ερντογάν υπέβαλε «τη συμπάθεια και τα βαθιά συλλυπητήρια του» στην οικογένεια του νεκρού πιλότου και « ζήτησε να συγχωρεθεί ». Η Τουρκία συμφώνησε επίσης να καταβάλει χρηματική
αποζημίωση. Δεν είναι καθόλου αυτό το είδος επίδειξης
ταπεινότητας, το οποίο μας είχε συνηθίσει ο πρόεδρος της Τουρκίας αυτές τις
μέρες …
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ισραήλ ήταν πίσω
από τη δημιουργία αυτής της συμφιλίωσης: είναι κάτι που σίγουρα δεν ήταν μέρος
της ατζέντας της Ουάσιγκτον. Ήταν προφανώς το αντικείμενο
μιας σειράς συναντήσεων ολοένα και πιο φιλικές τους τελευταίους μήνες μεταξύ
του Ισραηλινού πρωθυπουργού και του προέδρου Πούτιν στη Ρωσία [6] . Η συμφωνία που
προέκυψε περιλαμβάνει τώρα τη Ρωσία, τη Τουρκία και το Ισραήλ σε μια νέα πολυσύνθετη
 γεωπολιτική ευθυγράμμιση, η οποία θα ακτινοβολεί
από τις συνέπειές της πολύ πιο πέρα από τη Συρία ή τα κοιτάσματα φυσικού αερίου
της περιοχής.
Όπως το έγραψα πριν από λίγο, για τη συνάντηση
μεταξύ του Νετανιάχου και του Πούτιν που πραγματοποιήθηκε στη Ρωσία τον
περασμένο Απρίλιο: « Ο Νετανιάχου και ο Πούτιν συζήτησαν για το δυνητικό
ρόλο του ρωσικού κρατικού συμπλέγματος
Gazprom, του μεγαλύτερου παγκόσμιου παραγωγού και διανομέα φυσικού αερίου, ως ενδιαφερομένων
στον ισραηλινό κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν.
 Η συμμετοχή της Ρωσίας σε αυτό το έργο ανάπτυξης του ισραηλινού φυσικού
αερίου που ήταν στα βράχια, θα μειώσει τον οικονομικό κίνδυνο για το Ισραήλ
στις επιχειρήσεις έρευνας πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ανοικτή θάλασσα,
αυξάνοντας παράλληλα την ασφάλεια αυτών των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, επειδή
οι σύμμαχοι η Ρωσία, όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο, και το Ιράν, δεν θα τολμήσουν
να στοχεύσουν μια ρωσική κοινοπραξία
[7] .
Αν οι ρωσικές πληροφορίες αποδειχθούν ακριβείς, θα
σήμαιναν ένα σημαντικό νέο βήμα προς τα εμπρός στον τομέα της ενεργειακής
γεωπολιτικής του Πούτιν στη Μέση Ανατολή, ένα βήμα που θα μπορούσε να
προκαλέσει μια μεγάλη ήττα στη Ουάσιγκτον, εμποδίζοντας της όλο και περισσότερο
άσχετες κινήσεις της για να ελέγχει το παγκόσμιο κέντρο του πετρελαίου και του
φυσικού αερίου».
Αυτό φαίνεται να είναι πράγματι αυτό που
εκτυλίσσεται τώρα. Αληθεύει, αυτό θα επρόκειτο
για την πιο έξυπνη κίνηση γεωπολιτικού σκακιού που πραγματοποιείται  από τη Ρωσία που έχουμε δει τους τελευταίους
μήνες. Πολύ μακριά από κάθε αντι-ρωσική κίνηση του
Ερντογάν να αγοράσει το ισραηλινό αέριο και να βγάλει την Gazprom εκτός.
Η Ρωσία, το Ισραήλ και η Τουρκία είναι σήμερα
λοιπόν σε συνομιλίες για να ενώσουν τις δυνάμεις τους στην τεράστια αγορά φυσικού
αέριου της ΕΕ: παρέχοντας τόσο το ισραηλινό φυσικό αέριο και όσο και το ρωσικό
φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας, ο Ερντογάν θα πραγματοποιήσει το όνειρό του για
τουρκικό σταυροδρόμι του φυσικού αερίου, ανεξαρτητοποιημένος πλέον από την
προηγούμενη ανάγκη του να το κλέψει από τη Συρία ή το Ιράκ. Το DEBKAfile είχε επίσης παρουσιάσει μια προηγούμενη έκθεση, που
αποσύρθηκε τώρα, σύμφωνα με την οποία ένα μέρος της συμφωνίας μεταξύ του Πούτιν
και του Ερντογάν περιλαμβάνει επίσης τον τερματισμό της τουρκικής καλυμμένης
υποστήριξης στο Νταές στη
Συρία. Ακόμα καλύτερα, η Τουρκία θα απαλλαγεί από την άρση
της ρωσικής απαγόρευσης του ρωσικού τουρισμού στην Τουρκία, μια απαγόρευση που
έχει κοστίσει ακριβά στη τουρκική οικονομία.
Δεικνύοντας ότι οι λεπτομέρειες αυτής της
συμφιλίωσης μεταξύ του Ερντογάν και της Ρωσίας μέσω ισραηλινής επέμβασης είχαν
ξεκινήσει να αναπτύσσονται σε μυστικές συνομιλίες με διαμετακόμιση μέσω
ανεπίσημων διαύλων, εβδομάδες πριν από την επίσημη απολογία του Ερντογάν στη
Ρωσία στις 27 Ιουνίου 2016, την ίδια 27 Ιουνίου, ο εκπρόσωπος της Gazprom Σεργκέι Kupriyanov αποκάλυψε στο πρακτορείο
ειδήσεων Interfax ότι ήταν « ανοιχτός στο διάλογο » για το σχέδιο Turkish Stream, το οποίο διέρχεται κατά μήκος του πυθμένου της Μαύρης θάλασσας. Ο Πρόεδρος Πούτιν είχε κόψει τις συνομιλίες σχετικά
με αυτό το σχέδιο το 2015, ως απάντηση επιβολής κυρώσεων για το ρωσικό
αεροσκάφος που καταρρίφθηκε από τους Τούρκους.
Αν αυτά τα δυο πράγματα επρόκειτο να υλοποιηθούν
(συμμετοχή της Ρωσίας μέσω Gazprom στην ανάπτυξη του κοιτάσματος
του φυσικού αερίου Λεβαθιάν του Ισραήλ, που συμπεριλαμβάνει την εξαγωγή του
ισραηλινού αερίου μέσω κοινοπραξίας με την Gazprom στις αγορές της ΕΕ, σε συνδυασμό με την επανενεργοποίηση του Turkish Stream μεταξύ της Τουρκίας
και της Gazprom κάτω από τη Μαύρη θάλασσα και μέσω της Τουρκίας
προς τα ελληνικά σύνορα), η Ρωσία θα πραγματοποιούσε ένα  σημαντικό κέρδος επιρροής στη Μέση Ανατολή, τη
πιο ασταθή περιοχή του κόσμου, μόνο και μόνο επειδή ήταν η περιοχή με τα μεγαλύτερα
αποδεδειγμένα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Και αυτό, ενώ η αμερικανική επιρροή καταρρέει ώρα με την ώρα …
Ίσως να μην είναι τυχαίο, αν σε λιγότερο από 48
ώρες μετά, τόσο, τη ρωσο-τουρκική συμφιλίωση όσο και μετά την ανακοίνωση, που
έγινε σαφή στον κόσμο, μιας ρωσο-τουρκο-ισραηλινής ανάπτυξης, έλαβε χώρα μια μεγάλη
βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας (σκοτώνοντας πάνω από 40 ανθρώπους και
τραυματίζοντας εκατοντάδες), στο διεθνές αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης. Την ίδια μέρα, ένα επιζών κοιμισμένο κύτταρο του
Νταές επανέλαβε τις επιθέσεις του στο Νταγκεστάν, στη Ρωσία. Αυτό οδήγησε σε μια δήλωση για αντιτρομοκρατική
επιχείρηση των ρωσικών ειδικών δυνάμεων σε τρεις ορεινές περιοχές του
Νταγκεστάν που συνορεύουν με την Τσετσενία[8] .
Μήπως ήταν ένας τρόπος για τον John Kerry να εκφράσει τις ευχαριστίες του τόσο στον Ερντογάν
όσο και στον Πούτιν, για πολλοστό Coup Monté sous Faux Drapeau ( False Flag coup, CMFD); 
Αν αυτό συνέβαινε, θα ήταν πραγματικά θλιβερό …
Μετάφραση αγγλικά-γαλλικά, Jean–Maxime Corneille, για Διεθνές Δίκτυο , αρχικό άρθρο στο http://www.williamengdahl.com/index.php.
Μετάφραση γαλλικά-ελληνικά, Κριστιάν Άκκυριά για τον Ινφογνώμονα Πολιτικά,
Αθήνα, 13.8.2016

[2] “The Lost Hegemon: Whom
the gods would destroy”
, mineBooks, Wiesbaden, 2016.
[4] DEBKAfile, op. cit.
[5] NDT : « Israël: rencontre
Netanyahu-Kerry dimanche à Rome
 
» (LeFigaro.fr/ AFP, 22/06/2016 ).
 [6] Yekaterina Chulkovskaya, 
“Could Netanyahu become a
mediator between Russia and Turkey?”,
RBTH, 14 juin 2016.

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις47 λεπτά πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή1 ώρα πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom3 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Δημοφιλή