Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Λέσχη Μπίλντερμπεργκ: Μερικά στοιχεία που αγνοούμε

Δημοσιεύτηκε στις

Αναδημοσίευση από ανάρτηση της 8.6.2011
του Thierry Meyssan

Για αρκετά χρόνια, διαδόθηκε η ιδέα ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ θα ήταν το έμβρυο μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.

Μετά την πρόσβαση στα αρχεία αυτής της πολύ μυστικής λέσχης, ο Thierry Meyssan τεκμηριώνει ότι αυτή η άποψη είναι ένα παραβάν πίσω από το οποίο κρύβεται η πραγματική ταυτότητα της λέσχης: H Μπίλντερμπεργκ (Bilderberg) είναι μια δημιουργία του ΝΑΤΟ. 

Στόχος της Λέσχης είναι να πείθει τους ηγέτες να χειραγωγούν την κοινή γνώμη των χωρών τους για την δράση της Ατλαντικής Συμμαχίας

Η πρώτη συνεδρίαση της Λέσχης στο ξενοδοχείο
Μπίλντερμπεργκ (Ολλανδία, 1954)

Κάθε χρόνο, από το 1954, εκατό από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής συγκεντρώνονται -κεκλεισμένων των θυρών και με υψηλή προστασία- στο πλαίσιο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. 

Το σεμινάριο διαρκεί τρεις ημέρες και τίποτα δεν διαδίδεται για το περιεχόμενο των συζητήσεων τους.
Από την εποχή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, δημοσιογράφοι ενδιαφέρθηκαν για αυτή την ελιτίστικη και μυστική οργάνωση.
Μερικοί συγγραφείς την είδαν σαν  έμβρυο μιας παγκόσμιας κυβέρνησης και της αποδίδουν την ευθύνη των αποφάσεων  των  μεγάλων πολιτικών, πολιτιστικών, οικονομικών και στρατιωτικών γεγονότων του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα. 
Μια ερμηνεία που υποστήριξε ο Φιντέλ Κάστρο, αλλά τίποτα δεν ήρθε να το επιβεβαιώσει ούτε να το αρνηθεί.
Για να ανακαλύψω τι είναι και τι δεν είναι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, αναζήτησα  έγγραφα και μάρτυρες. 
Είχα πρόσβαση σε όλα τα αρχεία της για την περίοδο 1954-1966 και σε πολλά μεταγενέστερα και μπόρεσα να συνομιλήσω με έναν από τους πρώην καλεσμένους της, που γνωρίζω από χρόνια. 
Κανένας δημοσιογράφος μέχρι σήμερα, και σίγουρα ούτε οι συγγραφείς  «μπεστ σελλερ» που διέδωσαν τα παρόντα στερεότυπα δεν είχαν πρόσβαση στα εσωτερικά έγγραφα της Μπίλντερμπεργκ.
Τι ανακάλυψα και τι κατάλαβα:
Η πρώτη συνάντηση
70 προσωπικότητες από 12 χώρες συμμετείχαν στην πρώτη συνεδρίαση της Λέσχης. Πρόκειται για ένα τριήμερο σεμινάριο, από 29 έως 31 Μαΐου 1954, κοντά στο Άρνεμ (Arnhem, Κάτω Χώρες). Οι επισκέπτες χωρίστηκαν και  σε δύο άλλα ξενοδοχεία στην περιοχή, αλλά οι συζητήσεις διεξήχθησαν στο κύριο ξενοδοχείο το οποίο έδωσε το όνομά του σε αυτή τη λέσχη.
Οι προσκλήσεις, με επιστολόχαρτο του Ολλανδικού Παλατιού Σούσνταικ (Soestdijk Palace), ήταν μυστηριώδεις.
« Θα εκτιμούσα πολύ την παρουσία σας στη διεθνή διάσκεψη, χωρίς επίσημο χαρακτήρα, που θα πραγματοποιηθεί στην Ολλανδία στα τέλη Μαΐου. Το συνέδριο αυτό επιθυμεί να διερευνήσει μια σειρά θεμάτων μεγίστης σημασίας για το Δυτικό πολιτισμό και προορίζεται να τονώσει τη καλή θέληση (goodwill ) και την αμοιβαία κατανόηση μέσω της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων».
Υπογράφονται από τον σύζυγο-πρίγκιπα της Ολλανδίας Bernhard zur Lippe-Biesterfeld, και συνοδεύονται από μερικές σελίδες διοικητικών πληροφοριών σχετικά με τη μετακίνηση και τη στέγαση. 
Μάθαμε  ότι οι αντιπρόσωποι προήλθαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από 11 δυτικοευρωπαϊκά Κράτη, έγιναν 6 συνεδρίες των 3 ​​ωρών.
Λαμβάνοντας υπόψη το ναζιστικό παρελθόν του πρίγκιπα Bernhard (ο οποίος υπηρέτησε στο ιππικό των SS μέχρι το γάμο του το 1937 με την Πριγκίπισσα Γιουλιάνα (Princess Juliana)) και στα πλαίσια του Μακαρθισμού, είναι σαφές ότι «τα ζητήματα μεγίστης σημασίας για το Δυτικό πολιτισμό» περιστρέφονται γύρω από τον αγώνα κατά του κομμουνισμού.
Ωστόσο, η εντύπωση των επισκεπτών μετριάζεται από τους δύο πρόεδρους: Ο Αμερικάνος επιχειρηματίας John S. Coleman και ο εξερχόμενος Βέλγος Υπουργός Εξωτερικών Paul van Zeeland. 
Ο πρώτος είναι ακτιβιστής του ελεύθερου εμπορίου, ο δεύτερος είναι υποστηρικτής της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας (ΕΑΚ, CED) [ 1 ].
Τέλος, μόλις διακρίνεται στην άκρη του φόρουμ ο Ιωσήφ Ρέτινγκερ (Joseph Retinger), η φαιά ουσία των Βρετανών. 
Όλα αυτά δείχνουν ότι η ολλανδική και βρετανική μοναρχία έχουν χρηματοδοτήσει αυτή τη συνάντηση για την υποστήριξη της Κοινοτικής Ευρωπαϊκής Άμυνας (ΚΕΑ) και του φιλελεύθερου καπιταλιστικού οικονομικού μοντέλου της ελεύθερης αγοράς κατά του αντι-αμερικανισμού που προωθούν οι κομμουνιστές και οι Γκωλικοί (Gaullists).
Ωστόσο, τα φαινόμενα απατούν. 
Δεν πρόκειται για εκστρατεία υπέρ της ΚΕΑ, αλλά για μια κινητοποίηση των ελίτ υπέρ του  Ψυχρού Πολέμου.
Η Αυτού Υψηλότατης  Πρίγκιπας Bernhard επελέγη για τη σύγκληση αυτής της διάσκεψης, διότι το καθεστώς του ως σύζυγος-πρίγκιπας του δίνει μια κρατική υπόσταση χωρίς να είναι επίσημη. 
Κρύβει την ουσία: μια διακυβερνητική οργάνωση που σκοπεύει να χειραγωγήσει τις κυβερνήσεις των Κρατών μελών της.
Ο John S. Coleman δεν είναι ακόμα πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά μόλις δημιούργησε την Επιτροπή Πολιτών για την Εθνική Πολιτική Εμπορίου (ΕΠΕΠΕ) (Citizen’s Committee for a National Trade Policy — CCNTP).
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόλυτη ελευθερία των συναλλαγών, δηλαδή, η παραίτηση από όλους του τελωνειακούς δασμούς, θα επιτρέψει στις σύμμαχες με τις Ηνωμένες Πολιτείες χώρες να αυξήσουν τον πλούτο τους και να χρηματοδοτήσουν την Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα (δηλ. οδηγεί στον επανεξοπλισμό της Γερμανίας και την ενσωμάτωση της στην στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ)
Ωστόσο, από τα έγγραφα που τέθηκαν στη διάθεσή μας, φαίνεται  ότι η ΕΠΕΠΕ — CCNTP ανήκει στους πολίτες από το όνομα της και μόνο. 
Στην ουσία πρόκειται για πρωτοβουλία του Charles D. Jackson, του συμβούλου για ψυχολογικό πόλεμο του Λευκού Οίκου. 
Στην άλλη πλευρά του ατλαντικού, η κίνηση διευθύνεται από τον William J. Donovan, πρώην διοικητή μίας   μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ για θέματα του δεύτερου π. πολέμου και  που έγινε ιδρυτής μιας νέας μυστικής υπηρεσίας στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, η Gladio [ 2 ].
Ο Paul van Zeeland δεν είναι μόνο ο υποστηρικτής της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας, αλλά είναι επίσης ένας πολιτικός με μεγάλη εμπειρία. 
Κατά την Απελευθέρωση, τέθηκε πρόεδρος της Ανεξάρτητης Λίγκας για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία (ILAE) της οποίας στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια τελωνειακή και νομισματική ένωση. 
Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε από τον Joseph Retinger, που ήδη αναφέρθηκε.
Συγκεκριμένα ο Retinger, ο οποίος ενήργησε ως γραμματέας της διάσκεψης της Μπίλντερμπεργκ, υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του πολέμου στην αγγλική μυστική υπηρεσία (OES) του Στρατηγού Κόλιν Γκάμπινς. 
Πολωνός τυχοδιώκτης, ο Ρέτινγκερ βρέθηκε σύμβουλος της εξόριστης κυβέρνησης Σικόρσκι (Sikorski) στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Στο Λονδίνο, κινούσε το μικρό σώμα των εξόριστων κυβερνήσεων, και απέκτησε το καλύτερο καρνέ διευθύνσεων της απελευθερωμένης Ευρώπης.
Ο φίλος του, ο Σερ Γκάμπινς είχε εγκαταλείψει επίσημα την υπηρεσία και η αγγλική μυστική υπηρεσία (OES)  διαλύθηκε. 
Διοικούσε  μια μικρή επιχείρηση χαλιών και υφασμάτων, η οποία του χρησίμευε ως «κάλυμμα». 
Στην πραγματικότητα, παράλληλα με τον ομόλογό του Ντόνοβαν, ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία του αγγλικού υποκαταστήματος της Gladio. 
Συμμετείχε σε όλες τις προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις της διάσκεψης της Μπίλντερμπεργκ και ήταν παρών μεταξύ των προσκεκλημένων, καθισμένος δίπλα στον Τσαρλς Δ. Τζάκσον.
Εν αγνοία λοιπόν των συμμετεχόντων, οι μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ είναι οι κινητήριες δυνάμεις της υπόθεσης «Μπίλντερμπεργκ». 
Οι Bernhard, Coleman και Van Zeeland χρησιμοποιούνται σαν ομπρέλες
Ο Χένρι Κίσινγκερ, μέλος του σκληρού πυρήνα
και υπεύθυνος για τις προσκλήσεις

Με τον κίνδυνο να δυσαρεστήσω τους δημοσιογράφους με φαντασία, οι οποίοι πιστεύουν να έχουν διακρίνει στην  Μπίλντερμπεργκ μια επιθυμία για την δημιουργία μιας μυστικής παγκόσμιας διακυβέρνησης, αυτό το κλαμπ προσωπικοτήτων με επιρροή δεν είναι παρά μόνο ένα ισχυρό εργαλείο άσκησης πίεσης για την προώθηση των συμφερόντων του ΝΑΤΟ. 

Είναι πολύ πιο σοβαρό και επικίνδυνο, γιατί είναι το ΝΑΤΟ που φιλοδοξεί να είναι μια μυστική κυβέρνηση που εγγυάται τη βιωσιμότητα του παγκόσμιου status quo  και την επιρροή των ΗΠΑ.
Εξάλλου, η ασφάλεια της κάθε μεταγενέστερης συνεδρίασης, δεν θα παρέχεται από την φιλοξενούσα αστυνομία, αλλά από τους στρατιώτες της Συμμαχίας.
Ανάμεσα στους δέκα εγγεγραμμένους ομιλητές, υπήρξαν δύο πρώην πρωθυπουργοί (Guy Mollet, Γαλλία, Alcide de Gasperi, Ιταλία), τρεις υπεύθυνοι του Σχεδίου Μάρσαλ, το γεράκι του Ψυχρού Πολέμου (Paul H. Nitze) και κυρίως ένας πολύ ισχυρός τραπεζίτης, ο Νταίηβιντ Ροκφέλερ (David Rockefeller).
Σύμφωνα με τα προπαρασκευαστικά έγγραφα, είκοσι από τους συμμετέχοντες γνώριζαν περί τίνος πρόκειται. 
Ήξεραν λίγο- πολύ με λεπτομέρεια, ποιοι τραβάνε τα σχοινιά  και προετοίμαζαν εκ των προτέρων τις ομιλίες τους. 
Είχαν προετοιμαστεί και οι πιο μικρές λεπτομέρειες και δεν άφησαν κανένα στοιχείο αυτοσχεδιασμού. 
Αντιθέτως, οι πενήντα άλλοι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν τίποτα!
Είχαν επιλεγεί για να επηρεάσουν τις κυβερνήσεις τους και τη κοινή γνώμη στις χώρες τους. 
Το σεμινάριο οργανώθηκε για να τους πείσει και να τους ωθήσει να διαδώσουν τα μηνύματα που ήθελαν.
Οι παρεμβάσεις δεν αντιμετώπισαν τα μεγάλα διεθνή προβλήματα, αλλά ανέλυσαν την υποτιθεμένη ιδεολογική στρατηγική των Σοβιετικών και καθόρισαν  το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί στον «ελεύθερο κόσμο».
Οι πρώτες παρεμβάσεις αξιολόγησαν την κομμουνιστική απειλή: 
Οι  «συνειδητοί κομμουνιστές» είναι άτομα που σκοπεύουν να θέσουν την πατρίδα τους στην υπηρεσία της Σοβιετικής Ένωσης για να επιβάλει ένα κολεκτιβιστικό σύστημα στο κόσμο. Θα πρέπει να καταπολεμηθούν. Αλλά αυτός ο αγώνας είναι δύσκολος, επειδή αυτοί οι  «συνειδητοί κομμουνιστές» κρύβονται στην Ευρώπη  πίσω από μια μάζα ψηφοφόρων που δεν γνωρίζουν τίποτα για τα σκοτεινά σχέδια τους και τους ακολουθούν με την ελπίδα καλύτερων κοινωνικών συνθηκών.
Σταδιακά, η ρητορική σκλήρυνε. 
Ο «ελεύθερος κόσμος» πρέπει να αντιμετωπίσει την «παγκόσμια κομμουνιστική συνωμοσία», όχι μόνο γενικά, αλλά και απαντώντας σε συγκεκριμένες ερωτήσεις για τις επενδύσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη ή για την απόαποικιοποίηση.
Τέλος, οι ομιλητές κατέληξαν στο βασικό πρόβλημα, που οι Σοβιετικοί, όπως είπαν, εκμεταλλεύονται προς όφελος τους: για πολιτιστικούς και ιστορικούς λόγους οι ηγέτες του «ελεύθερου κόσμου» θα χρησιμοποιούν διαφορετικά επιχειρήματα στις ΗΠΑ και διαφορετικά στην Ευρώπη, ακόμα και αν μερικές φορές αντιφάσκουν μεταξύ τους. 
Η πιο χαρακτηριστική υπόθεση είναι αυτή των εκκαθαρίσεων που οργανώθηκαν  από το γερουσιαστή Μακάρθυ (McCarthy) στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν  απαραίτητες για να σωθεί η δημοκρατία, αλλά η επιλεγείσα μέθοδος θεωρήθηκε  στην Ευρώπη σαν μια μορφή ολοκληρωτισμού.
Το τελικό μήνυμα ήταν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα διπλωματικής διαπραγμάτευσης, κανενός συμβιβασμού με τους «κόκκινους».
Πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία στους κομμουνιστές να διαδραματίσουν ένα ρόλο στη Δυτική Ευρώπη, αλλά θα χρειαστεί πονηριά: καθώς δεν μπορούμε να τους συλλάβουμε και να τους πυροβολήσουμε, θα πρέπει να τους εξουδετερώσουμε με διακριτικότητα, χωρίς οι ψηφοφόροι τους να το καταλάβουν. 
Με λίγα λόγια, η ιδεολογία που αναπτύσσεται είναι αυτή του ΝΑΤΟ και της Gladio. 
Δεν ειπώθηκε ποτέ ότι οι εκλογές θα ήταν κάλπικες, ούτε ότι θα δολοφονούσαν τους χλιαρούς, αλλά όλοι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι για να σωθεί ο «ελεύθερος κόσμος», θα έπρεπε η ελευθερία να τεθεί σε παρένθεση.
Παρά το γεγονός ότι η προτεινόμενη Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα (EDC) απέτυχε τρεις μήνες αργότερα κάτω από τα κτυπήματα των κομμουνιστών βουλευτών και των «εξτρεμιστών εθνικιστών» (δηλαδή, των γκωλικών) στο Γαλλικό Κοινοβούλιο, η Διάσκεψη θεωρήθηκε επιτυχής.
Σιγά – σιγά  οι Δυτικοευρωπαίοι απέκτησαν όλο και μικρότερη συνείδηση των ελευθεριών που έχαναν ενώ μάθαιναν ολοένα και περισσότερο για τις ελευθερίες που στερούνταν οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης.
Η  Μπίλντερμπεργκ γίνεται οργανισμός
Μια δεύτερη διάσκεψη πραγματοποιήθηκε στη Γαλλία από 18 έως 20 Μαρτίου 1955. Στο Μπαρμπιζόν (Barbizon).
Συνειδητοποίησαν ότι αυτά τα συνέδρια θα είναι ετήσια και απαιτείται  μια μόνιμη Γραμματεία.
Ο Πρίγκιπας Bernhard αποσύρεται, όταν πιάστηκε επ’ αυτόφωρο για αθέμιτη άσκηση επιρροής (σκάνδαλο Lockheed Martin). 

Ο Ετιέν Νταβινιόν, Γενικός Γραμματέας

της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ

Παραδίδει στον πρώην Πρωθυπουργό της Βρετανίας Alec Douglas Home (1977-80) την Προεδρία που στη συνέχεια θα αποκτήσουν ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας και Πρόεδρος Walter Scheel (1981-1985), ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Eric Roll (1986-89), ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Peter Carrington (1990-1998) και  τέλος ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ετιέν Νταβινιόν (από το 1999 μέχρι σήμερα).

Για πολλά χρόνια ο πρόεδρος της Λέσχης  Bilderberg επικουρείται από δύο Γενικούς Γραμματείς, έναν για την Ευρώπη και τον Καναδά (τα υποτελή Κράτη) και έναν για τις ΗΠΑ (ο Φεουδάρχης), ενώ από το 1999 δεν υπάρχει παρά μόνο ένας γενικός γραμματέας.
Από χρόνο σε χρόνο, οι συζητήσεις επαναλαμβάνονται και  γίνονται άκρως περιττές, ώστε χρειάζεται να αλλάζουν οι επισκέπτες. 
Υπάρχει πάντα ένας σκληρός πυρήνας που προετοιμάζει το σεμινάριο εκ των προτέρων και οι νεοφερμένοι που διδάσκονται την αναθεωρημένη ατλαντική ρητορική εκείνης της στιγμής.
Αυτή την εποχή, τα ετήσια σεμινάρια συγκεντρώνουν πάνω από 120 συμμετέχοντες, από τους οποίους το ένα τρίτο αποτελούν τον σκληρό πυρήνα. 
Οι τελευταίοι επιλέγονται  από τη Συμμαχία βάσει της σημασίας των σχέσεων τους και της ικανότητάς τους να επηρεάζουν, ανεξαρτήτως των καθηκόντων τους, την κοινωνία. Έτσι, παραμένουν μέλη αυτού του σκληρού πυρήνα ακόμη όταν αλλάζουν εργασία.
Ακολουθεί στο τέλος του άρθρου, ο ακριβής κατάλογος του σκληρού πυρήνα, συμπεριλαμβανομένων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, τα οποία χρησιμοποιούνται σαν καθρέφτης για τους επισκέπτες, και άλλα λιγότερο επίλεκτα μέλη να μην τρομάξουν οι νεοεισερχόμενοι.
Οι συμμετέχοντες στη Λέσχη δεν δεσμεύουν τις εταιρείες ή ιδρύματα όπου εργάζονται. 
Ωστόσο, είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε την ποικιλομορφία των επαγγελματικών τομέων τους.
Το λόμπι της ισχυρότατης παγκόσμιας στρατιωτικής οργάνωσης
Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των θεμάτων που συζητήθηκαν στα ετήσια σεμινάρια έχει αυξηθεί σύμφωνα με τη διεθνή επικαιρότητα. 
Αλλά αυτό δεν μας λέει τίποτα, γιατί αυτές οι συζητήσεις δεν έχουν κανένα αντικείμενο από μόνες τους, είναι απλά δικαιολογίες για να περάσουν τα μηνύματα. 
Δυστυχώς, δεν είχαμε  πρόσβαση στα πιο πρόσφατα προπαρασκευαστικά έγγραφα και μπορούμε μόνο να κάνουμε εικασίες για τα συνθήματα που προσπαθεί το ΝΑΤΟ να μεταδώσει μέσω αυτών των διαμορφωτών της κοινής γνώμης.
Η φήμη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ οδήγησε ορισμένους συγγραφείς να της εκχωρήσουν δυνατότητες διορισμού. 
Για παράδειγμα, αναφέρθηκε ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρυ Κλίντον εξαφανίστηκαν για μία ημέρα, στις 6 Ιουνίου 2008, για να διαπραγματευτούν, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας,  το τέλος της αντιπαλότητας τους.
Στην πραγματικότητα πήγαν στο ετήσιο σεμινάριο της Λέσχης Μπίντερμπεργκ στη Chantilly (Βιρτζίνια, ΗΠΑ). 
Την επόμενη μέρα, η κα Κλίντον ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τον αγώνα. Μερικοί συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η απόφαση ελήφθη κατά τη συνεδρίαση της Λέσχης. 
Αυτό δεν είναι λογικό, δεδομένου ότι η απόφαση ήταν βέβαιη τις τρεις τελευταίες ημέρες λόγω του αριθμού των εκλεκτόρων για τον γερουσιαστή Ομπάμα στην επιτροπή ανάδοχης  του Δημοκρατικού Κόμματος.
Σύμφωνα με την πηγή μας, κάτι άλλο συνέβη. 
Ο Μπαράκ Ομπάμα και η Χίλαρυ Κλίντον σύναψαν μια οικονομική και πολιτική συμφωνία. 
Ο γερουσιαστής Ομπάμα γέμισε το ταμείο της αντιπάλου του και της πρόσφερε μια θέση στη διοίκησή του (η κ. Κλίντον αρνήθηκε την αντιπροεδρία και επέλεξε το Υπουργείο Εξωτερικών) σε αντάλλαγμα για την ενεργή υποστήριξή της κατά τη διάρκεια της εκστρατείας κατά του ρεπουμπλικάνου υποψήφιου Μακέιν . 
Στη συνέχεια, οι δύο ηγέτες εισήχθησαν από τον James A. Johnson  στη διάσκεψη της Μπίλντερμπεργκ, όπου διαβεβαίωσαν τους συμμετέχοντες ότι θα συνεργαστούν.
Από πολύ καιρό πριν, ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν ο υποψήφιος του ΝΑΤΟ. 
Ο κ. Ομπάμα και η οικογένειά του δούλευαν πάντα για τη CIA και το Πεντάγωνο [ 3 ]. 
 Οι πρώτες χρηματοδοτήσεις της εκστρατείας του χορηγήθηκαν από το Στέμμα της Αγγλίας μέσω του επιχειρηματία Nadhmi Auchi. 
Παρουσιάζοντας τον μαύρο γερουσιαστή στα μέλη της  Μπίλντερμπεργκ, η Ατλαντική Συμμαχία διοργάνωνε, σε παγκόσμια κλίμακα, τις διεθνείς δημόσιες σχέσεις του μελλοντικού προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επίσης, αναφέρθηκε ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ οργάνωσε ένα αυτοσχέδιο δείπνο, εκτός σεμιναρίου, στις 14 Νοεμβρίου 2009 στο Chateau de Val Duchesse, που ανήκει στον βασιλιά του Βελγίου. 
Ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου Herman van Rompuy εκφώνησε μια ομιλία. 
Ωστόσο, πέντε ημέρες αργότερα εξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Και πάλι, μερικοί συγγραφείς συμπέραναν λάθος ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ήταν το «kingmaker».
Στην πραγματικότητα, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα μπορούσε να επιλεγεί εκτός των κύκλων του ΝΑΤΟ αφού –να το θυμίσουμε- η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε από τις μυστικές ρήτρες του Σχεδίου Μάρσαλ. 
Και αυτή η επιλογή έπρεπε να εγκριθεί από τα κράτη μέλη. 
Αυτό το είδος απόφασης απαιτεί μακρόχρονες διαπραγματεύσεις και δεν παίρνεται σε ένα δείπνο μεταξύ φίλων.
Επίσης σύμφωνα με την πηγή μας, ο Πρόεδρος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ Ετιέν Νταβινιόν, συγκάλεσε αυτό το εξαιρετικό δείπνο για να παρουσιάσει τον van Rompuy στους κύκλους επιρροής του. 
Το πράγμα ήταν ακόμη περισσότερο αναγκαίο διότι το πρώτο πρόσωπο που κατέλαβε τη νέα θέση του προέδρου της Ένωσης ήταν εντελώς άγνωστο έξω από τη  χώρα του. 
Κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο κ. Van Rompuy παρουσίασε το πρόγραμμα του για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού φόρου για τη άμεση χρηματοδότηση των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, χωρίς να περάσουν από τα κράτη μέλη.
Τα μέλη της Μπίλντερμπεργκ ανέλαβαν την υποχρέωση να διακηρύξουν παντού όπου μπορούσαν, ότι γνωρίζουν τον Herman von Rompuy και επιβεβαιώνουν τις ικανότητες του για να προεδρεύει την Ένωση.
Ο Νταίηβιντ Ροκφέλερ, το αρχαιότερο μέλος
της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ

Η πραγματικότητα για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ είναι λοιπόν λιγότερη ρομαντική από ότι  φαντάστηκαν ορισμένοι επιτυχείς συγγραφείς. 

Η απίστευτη ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνάμεων για την εξασφάλιση της ασφάλειας της δεν αποσκοπεί τόσο στην προστασία της παρά στον εντυπωσιασμό  των συμμετεχόντων. 
Δεν δείχνουν τη δύναμή τους, αλλά  δείχνει ότι η μόνη πραγματική εξουσία στη Δύση, είναι το ΝΑΤΟ. 
Οι  επισκέπτες είναι ελεύθεροι να την στηρίζουν και να στηρίζονται από αυτήν ή να την καταπολεμήσουν και να συνθλίβονται αδυσώπητα.
Επιπλέον, αν και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ανάπτυξε στην αρχή μια αντι-κομμουνιστική ρητορική, δεν στράφηκε εναντίον της ΕΣΣΔ και τώρα δεν στράφηκε εναντίον της Ρωσίας.
Ακολουθεί τη στρατηγική της Συμμαχίας που δεν είναι ένα σύμφωνο κατά της Μόσχας, αλλά για την άμυνα –και την ενδεχομένη επέκταση- της ζώνης επιρροής της Ουάσιγκτον. 
Στην ίδρυση του, το ΝΑΤΟ ήλπιζε να ενσωματώσει την Σοβιετική Ένωση, που θα ισοδυναμούσε με τη δέσμευση από τη Μόσχα να μην αμφισβητήσει τη διαίρεση του κόσμου μετά  την διάσκεψη του Πότσνταμ και της Γιάλτας. 
Πρόσφατα, η Συμμαχία καλωσόρισε τον Πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ στη Σύνοδο Κορυφής της Λισσαβόνας και πρότεινε στην Ρωσία να ενωθεί. 
Δεν θα επρόκειτο για υποταγή, αλλά για αναγνώριση της Νέας Παγκοσμίας Τάξης, στην οποία όλη η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πέρασε στην τροχιά των ΗΠΑ. 
Η προσχώρηση της Ρωσίας θα ήταν κατά κάποιο τρόπο μια Συνθήκη Ειρήνης: Η Μόσχα θα αποδέχονταν την ήττα της στον Ψυχρό Πόλεμο και την νέα διαίρεση του κόσμου.
Στην περίπτωση αυτή, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ θα προσκαλεί και  Ρώσους στις ετήσιες συναντήσεις της. 
Δεν θα τους ζήταγε να επηρεάσουν την κοινή γνώμη της Ρωσίας για να την εξαμερικανίσουν, αλλά να την πείσουν να παραιτηθεί από τα όνειρα του μεγαλείου του παρελθόντος.

[ 1 ] Η ΔΑΠ είναι ένα πρόγραμμα που στόχευε στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού ενταγμένου στο ΝΑΤΟ. Απορρίφθηκε από το Γαλλικό Κοινοβούλιο το 1954 με πρωτοβουλία των γκωλικών και του Κομμουνιστικού Κόμματος. Έπρεπε να περιμένουμε το 2010-11 για να βρει αυτό το σχέδιο το ντεμπούτο του με την γαλλο-βρετανική συμμαχία μέσα στο ΝΑΤΟ και τον πόλεμο της Λιβύης.
[ 2 ] ” Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ “, του Daniele Ganser. 
[ 3 ] ” Η κρυφή βιογραφία  του Ομπάμα: μια  οικογένεια στην υπηρεσία της CIA »(2 μέρη), από τον Wayne Madsen,  Δίκτυο Βολταίρος, στις 30 Αυγούστου και 20 Σεπτέμβρη 2010.



Διοικητικό Συμβούλιο

Josef Ackermann
Ελβετός τραπεζίτης, επικεφαλής της Deutsche Bank, Αντιπρόεδρος του Φόρουμ του Νταβός.
Roger C.Altman
U. S. Banker, πρώην σύμβουλος της εκστρατείας για να Τζον Κέρι και Χίλαρι Κλίντον, διευθυντής της επενδυτικής τράπεζας Evercore Partners Inc.
Francisco Pinto Balsemão
Ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Πορτογαλίας (1981-1983), πρόεδρος και ιδρυτής της μεγαλύτερης ομάδας της SIC πορτογαλικό τηλεοπτικό κανάλι. (Τ)
Fran Bernabe
αφεντικό της Telecom Italia (Τ)
Henri de Castries
Διευθύνων Σύμβουλος της γαλλικής ασφαλιστικής AXA
Juan Luis Cebrian
Διευθυντής του ομίλου μέσων ενημέρωσης Prisa και μετάδοσης στα ισπανικά.
W. Edmund Clark
Καναδός τραπεζίτης, PDF, Toronto-Dominion Bank Financial Group
Ο Kenneth Clarke
Πρώην Αντιπρόεδρος της British American Tobacco (1998-2007), Σφραγιδοφύλακας και υπουργός Δικαιοσύνης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κινήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο.
George A.David
Διευθύνων Σύμβουλος της Coca-Cola Ελλάδος.
Etienne Davignon
Βέλγος επιχειρηματίας, πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1981-1985), νυν Αντιπρόεδρος της Suez-Tractebel.
Anders Eldrup
Διευθύνων Σύμβουλος της δανικής εταιρείας DONG Energy πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Τόμας Έντερς
Διευθυντής της Airbus.
Victor Halberstadt
Καθηγητής Οικονομικών στο ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Leiden, συμβουλεύει διάφορες εταιρείες όπως η Goldman Sachs και η Daimler-Chrysler.
James A.Johnson
ΗΠΑ, ήταν ο κύριος συντελεστής για το Δημοκρατικό Κόμμα και αρχιτέκτονας της υποψηφιότητας του Μπαράκ Ομπάμα. Είναι αντιπρόεδρος της Περσέα επενδυτικής τράπεζας.
John Kerr των Kinlochard
Ο πρώην πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ουάσιγκτον, ο αντιπρόεδρος της Βασιλικής Ολλανδικής ομάδας Shell Oil (Τ)
Klaus Kleinfeld
Γερμανός, Διευθύνων Σύμβουλος του γίγαντα αλουμινίου των ΗΠΑ, Alcoa.
Μουσταφά V. Koç
Διευθύνων Σύμβουλος της Koç Holding, η πρώτη τουρκική εταιρεία.
Marie-Josée Kravis Drouin-
Οικονομική αρθρογράφος σε έντυπα και  ραδιοτηλεοπτικά μέσα στον Καναδά. Ερευνήτρια  στο Ινστιτούτο Hudson πολύ μιλιταριστική. Είναι η τρίτη σύζυγος του Ερρίκου Kravis.
Jessica T.Mathews
Η πρώην διευθύντρια του Global Υποθέσεων στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών. Τρέχουσα διευθύντρια του Ιδρύματος Carnegie.
Thierry de Montbrial
Οικονομολόγος, ιδρυτικός διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (IFRI) και της Παγκόσμιας Πολιτικής Διάσκεψης .
Mario Monti
Ιταλός οικονομολόγος, πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Ανταγωνισμού (1999-2005), συν-ιδρυτής της Ομάδας Spinelli για τον ευρωπαϊκό φεντεραλισμό.
Egil Myklebust
Πρώην πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της νορβηγικής  Scandinavian Airlines System (SAS).
Matthias Nass
Αναπληρωτής Διευθυντής της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit
Jorma Ollila
Φινλανδή επιχειρηματίας, πρώην Διευθύνουσα Σύμβουλος της Nokia, και νυν πρόεδρος της Βασιλικής Ολλανδικής ομάδας Shell Oil.
Richard N.Μαργαριτάρι
Πρώην Πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας στο Πεντάγωνο, αλλά και ένας βασικός ηγέτης της στρωσιανής σχολής (δάσκαλος Leo Strauss)
Heather Reisman
Καναδική Διευθύνουσα Σύμβουλος της Publishing Group Indigo-κεφαλαίων.
Rudolf Scholten
Ο πρώην αυστριακός υπουργός Οικονομικών, Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας.
Peter D.Sutherland
Ο πρώην ιρλανδός Ευρωπαίος Επίτροπος για τον ανταγωνισμό, τότε Γενικός Διευθυντής του ΠΟΕ. Πρώην διευθυντής της BP. Νυν πρόεδρος της Goldman Sachs International. Πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού τμήματος της Τριμερούς Επιτροπής, και ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Στρογγυλής Τράπεζας Βιομηχάνων, τώρα επίτιμος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κινήματος της Ιρλανδίας.
Ι. Μάρτιν Τέιλορ
Ο πρώην Βρετανός βουλευτής, διευθύνων σύμβουλος του γίγαντα χημικών και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων της Syngenta.
Peter A.Thiel
 Διευθύνων Σύμβουλος της PayPal, πρόεδρος της Clarium Capital Management μέτοχος του Facebook.
Daniel L.Vasella
Διευθύνων Σύμβουλος της ελβετικής φαρμακευτικής Novartis.
Jacob Wallenberg
Σουηδός τραπεζίτης, είναι ένας σκηνοθέτης πολλών πολυεθνικών εταιρειών.
Τα μέλη του κρυφού πυρήνα
Καρλ Μπιλντ
Ο πρώην Φιλελεύθερος πρωθυπουργός της Σουηδίας (1991-94), πρώην ειδικός απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών στα Βαλκάνια (1995-97, 1999-2001), νυν  Υπουργό  Εξωτερικών. (Τ)
Oscar Bronner
Διευθύνων Σύμβουλος της αυστριακή εφημερίδα Der Standard .
Timothy Γ.Collins
ΗΠΑ, διευθυντής του επενδυτικού κεφαλαίου Ripplewood. (Τ)
John Elkann
Διευθύνων Σύμβουλος του ιταλικού ομίλου Fiat Auto (ο παππούς του Gianni Agnelli ήταν για σαράντα χρόνια ένας από τους ηγέτες της Ομάδας Bilderberg. Έχει κληρονομήσει την οικογενειακή περιουσία μετά το θάνατο του παππού του Giovanni και τον πρόωρο θάνατο του  Edoardo, θείου του. Ωστόσο, αστυνομικές πηγές ήταν πεπεισμένες ότι ο Edoardo δολοφονήθηκε μετά την προσχώρηση του στο σιιτικό ισλαμιστή,  ώστε ο πλούτος να παραμείνει στο  εβραϊκό μέρος  της οικογένειας).
Martin S.Feldstein
Ο πρώην οικονομικός σύμβουλος του Ρόναλντ Ρέιγκαν (1982-84), και νυν  οικονομικός σύμβουλος του Μπαράκ Ομπάμα.  Ήταν, επίσης, σύμβουλος του Τζορτζ Μπους. Διδάσκει στο Χάρβαρντ. (Τ)
Ο Χένρι Κίσινγκερ
Ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και  Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κεντρική φιγούρα του  στρατιωτικο-βιομηχανικού  συμπλέγματος των ΗΠΑ. Πρόεδρος της εταιρείας συμβούλων Kissinger Associates.
Henry R. Kravis
ΗΠΑ, διαχειριστής της  KKR.  Διοργάνωσε  έναν σημαντικό έρανο για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Neelie Kroes
Ολλανδή πρώην φιλελεύθερη υπουργός Μεταφορών, Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για τον ανταγωνισμό και νυν για την ψηφιακή κοινωνία.
Bernardino Leon
Ισπανός διπλωμάτης, ο Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο.
Frank McKenna
Πρώην μέλος της Ελεγκτικής Επιτροπής, καναδική υπηρεσία πληροφοριών ασφάλειας, πρέσβης του Καναδά στην Ουάσιγκτον (2005-06), Αντιπρόεδρος της Toronto-Dominion Bank.
Βεατρίκη της Ολλανδίας
Βασίλισσα της Ολλανδίας. Είναι η κόρη του Πρίγκιπα Bernhard.
George Osborne
Βρετανός υπουργός Οικονομικών. θεωρείται νεο-συντηρητικός Ευρωσκεπτικιστής.  Αντίθετος στη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Robert S.Prichard
Καναδός οικονομολόγος, διευθυντής της Torstar.
David Rockefeller
Ο πατριάρχης μιας μεγάλης σειράς των τραπεζιτών. Είναι το παλαιότερο μέλος του πυρήνα της Μπίλντερμπεργκ. Είναι επίσης πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής, μια παρόμοια οργάνωση που ενσωματώνει και ασιάτες.
James D.Wolfensohn
Αυστραλός, ο οποίος πήρε την αμερικανική υπηκοότητα για να γίνει Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας (1995-2005), νυν διευθυντής της εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων Wolfensohn & Co
Robert B.Zoellick
Διπλωμάτης των ΗΠΑ, πρώην εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών Εμπορίου (2001-05), σημερινός πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Thierry Meyssan
Γάλλος λόγιος, ιδρυτής και πρόεδρος του Δικτύου  Βολταίρου και της διάσκεψης του άξονα για την Ειρήνη. Δημοσιεύει τις αναλύσεις του για την εξωτερική πολιτική στον αραβικό τύπο, στη Λατινική Αμερική και στη Ρωσία. Τελευταίο βιβλίο στα γαλλικά: 

Μετάφραση Christian Haccuria

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή