Διεθνή
Για Λύση (Τουρκικής Στρατιωτικής) Εγγύησης ΝΑΤΟ Πιέζουν οι Αμερικανοί στο Κυπριακό – Υπόνοιες εκβιασμού του Αναστασιάδη, αναφέρει Αμερικανός «blogger” από τη Μόσχα.
κυπριακού υπό Νατοϊκό πηλίκιο συζήτησε σε Κύπρο, Αθήνα και Άγκυρα, κατά την
πρόσφατη επίσκεψή της, η κ. Βικτώρια Νούλαντ, βοηθός υπουργός Εξωτερικών των
ΗΠΑ και καθοδηγήτρια της αντικατάστασης προέδρου και καθεστώτος στην Ουκρανία –ερήμην
και σε πείσμα των προτιμήσεων της Γερμανίας
(«Fuck E.U.»)
σχεδίου Ανάν- αντικαθιστά τις τρείς εγγυήτριες χώρες (Βρετανία- Τουρκία-
Ελλάδα) με εγγυητή το ΝΑΤΟ, του οποίου την επί τόπου ένοπλη παρουσία θα
υλοποιούν τα τουρκικά στρατεύματα – που θα αποχωρήσουν ως
στρατεύματα κατοχής και θα επιστρέψουν ως δύναμις του ΝΑΤΟ.
Τις ανωτέρω πληροφορίες, (οιοποίες συμπίπτουν με την περί «τουρκικής λύσης Νούλαντ» αναφορά του γράφοντος,
σε άρθρο της 20/3 ), μεταδίδει από τη
Μόσχα ο Αμερικανός ανιχνευτής δημοσιολόγος Τζων Χέλμερ, στην ιστοσελίδα του
«Dancing with the Bears», προθέτοντας ότι προς την ίδια κατεύθυνση εργάζονται
επίσης οι απεσταλμένοι του ΟΗΕ την Κύπρο κ. ΄Εσπεν Μπάρθ ΄Είντε και η κ. Λίζα
Μπάτενχάϊμ.
ενέργειες έχουν καταγγελθεί στην Κύπρο ως ασυμβίβαστες με την ιδιότητα και τον
ρόλο του), είναι πρώην υπουργός ΄Αμυνας και Εξωτερικών της Νορβηγίας, φίλος και
προστατευόμενος του Νορβηγού τέως πρωθυπουργού και τώρα Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γιενς
Στόλτενμπεργκ. Η κ. Βάττενχάϊμ, Αμερικανίδα, είναι αξιωματούχος του ΟΗΕ, με
προϋπηρεσία στην Ιερουσαλήμ, στο Κόσσοβο και στο Βελιγράδι.
επικαλείται πηγές στην Κύπρο, όπου έζησε επί μακρόν και διατηρεί δίκτυο σχέσεων
με πολιτικούς παράγοντες, όπως και δηλώσεις Ρώσων διπλωματών.
στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες, ουδέποτε υποστήριξαν την αποχώρηση των
τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Κύπρο ή την συμμόρφωση της Τουρκίας με
τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Αντιθέτως συνιστούσαν την ένταξη και των δύο τμημάτων της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Η
τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ήταν απρόθυμη, φοβούμενη ότι μια λύση
ένταξης στο ΝΑΤΟ θα αλλοίωνε την υφή του στρατού τους στη νήσο. Το σχέδιο
Νούλαντ στοχεύει να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της Τουρκίας και να υπερπηδήσει
τις ελληνο-κυπριακές αντιρρήσεις. (Περί ελληνικών αντιρρήσεων δεν υπάρχει μνεία
στο ρεπορτάζ, προφανώς επειδή δεν υπήρξαν. Οι αναγνώστες θα ενθυμούνται το
κλίμα διαχύσεων που αποτύπωσαν οι φωτογραφίες του τετ-α-τετ Νούλαντ-Τσίπρα.)
Η κ. Νούλαντ είπε επίσης στονπρόεδρο Αναστασιάδη ότι επιθυμεί την επιτάχυνση συμφωνίας πάνω στους όρους του
διακανονισμού πριν από της αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου. Η κ. Νούλαντ
είναι, ως γνωστόν, το κορυφαίο στέλεχος των ψυχρο-θερμο-πολεμικών νεοσυντηρητικών,
(επιλογή της Χίλαρυ Κλίντον στην
κυβέρνηση Ομπάμα) και τυχόν εκλογή του
εσωστρεφούς Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ απειλεί να αφήσει το έργο της
μετέωρο…
εάν υπερπηδήθηκαν και οι τουρκικές
αντιρρήσεις στην αμερικανική προσφορά, ή εάν διεκδικούνται από την
΄Αγκυρα κάποιες προσθήκες στο δώρο –μια ισχυρή ένδειξη για τις οποίες ασφαλώς
είναι οι βάναυσες παραβιάσεις στις Οινούσες και άλλα νησιά και οι ναυτικές
προκλήσεις στο Αιγαίο. Προσφερόμενο επίσης για αμερικανο-τουρκικές συναλλαγές,
όσο «ανήκει στα ψάρια του»…
προεδρικός Τύπος της Κύπρου εκθείασε την αμερικανική υποστήριξη για λύση του
κυπριακού και τις υποσχέσεις για πακτωλούς δολαρίων οικονομικής βοήθειας και
επενδύσεων.
της κ. Νούλαντ με τον κ. Αναστασιάδη δεν ανακοινώθηκε τίποτα το ουσιαστικό στη
Λευκωσία. Το Στέητ Ντηπάρτμεντ επίσης δεν παρέσχε διευκρινίσεις. Ετόνισε την
αξία της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ. Στις 20 Απριλίου ο εκπρόσωπός του δήλωσε:
« Θα πω μόνο, θα επαναλάβω μόνο αυτό που έχω πει και άλλοτε και αυτό είναι ότι
εκτιμούμε τη σχέση μας με την Τουρκία. Βεβαίως εκτιμούμε τη συμμαχία μαζί της
μέσω του ΝΑΤΟ».
υπουργός των Εξωτερικών κ. Λαβρώφ επεσήμανε ότι το προτεινόμενο από τους
Αμερικανούς σχέδιο θα είναι απαράδεκτο για τη Ρωσία: «Οι δυο πλευρές-είπε- θα
πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνίες που θα παρέχουν αυτές τις εγγυήσεις επί μιας
ριζικά νέας βάσεως, που θα είναι αποδεκτή και από τις δύο κοινότητες. Και αυτός
ο ρόλος βασικά ανήκει στο Συμβούλιο Ασφαλείας.»
επίσκεψη Νούλαντ, ο Μόνιμος Γ.Γ. του κυπριακού ΥΠΕΞ, Αλέξανδρος Ζήνων,
συναντήθηκε στη Μόσχα με τον βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Αλεξέϊ Μεσκώφ.
Ανακοινωθέν ανέφερε την ρωσική στήριξη στις διακοινοτικές συνομιλίες, υπό την
αιγίδα του ΟΗΕ, για την εξεύρεση δίκαιης και μόνιμης λύσης, στη βάση των
σχετικών αποφάσεων του ΟΗΕ, λύσης που θα ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και των
δύο κοινοτήτων και θα απορρέει από την οικειοθελή συγκατάθεσή τους».
συμφωνίας, η Μόσχα υπογράμμιζε: «Είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε απόπειρα
επιβολής στους συμμετέχοντες στις διακοινοτικές διαπραγματεύσεις οποιασδήποτε
φόρμουλας διακανονισμού, τεχνητών προγραμμάτων διαπραγμάτευσης και διαιτησιών.»
Τρεις μπηχτές σε μια φράση- σημειώνει ο
Χέλμερ. Μια για το ΝΑΤΟ, μια τη Νούλαντ και μια για τον Μπάρθ ΄Ειντε.
μεγάλη πλειοψηφία Κυπρίων είναι αντίθετη σε οποιαδήποτε εγγύηση ή στη παρουσία
τουρκικών στρατευμάτων στη νήσο και ότι οι δημοσκοπήσεις, εν όψει των εκλογών
της 22 Μαΐου, δείχνουν πως το ΔΗΣΥ του Αναστασιάδη χάνει έδαφος, υπέρ του ΑΚΕΛ
και των μικροτέρων κομμάτων. Και ότι δεσπόζουν στις φροντίδες των Κυπρίων η
οικονομική κατάσταση, η ανεργία και οι όροι μιας διακοινοτικής συμφωνίας.
Μεταφέρει επίσης ο αρθρογράφοςπροβλέψεις, φήμες και ανησυχίες ότι ο Αναστασιάδης θα υποβληθεί σε σκληρό
εκβιασμό, λόγω εμπλοκής του δικηγορικού γραφείου του και του συνεταίρου του
Θεοφάνη Φιλίππου στη διεθνή εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων, σε διεθνές σκάνδαλο
με τον καταχραστή Ρώσο φυγάδα Λεονίντ Λεμπέντεφ, καταζητούμενο ή υπόδικο σε
αμερικανικά και ιρλανδικά δικαστήρια.
τη δήλωση «Κύπριου αναλυτή που παρακολουθεί στενά τον Αναστασιάδη», που του
είπε: « Μπορεί να δεις τον Αναστασιάδη να συμφωνεί στο σχέδιο της Νούλαντ να
καμουφλάρει τον τουρκικό στρατό στη Βόρειο Κύπρο ως συνεταιρισμό του ΝΑΤΟ για
την ειρήνη. Αλλά μην ξεχνάς ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα μαθευτεί και κάτι
τέτοιο δεν περνάει με τίποτα στο κόσμο, ούτε σε μερικούς από τους δικούς του.»
By John Helmer, Moscow
The US is intensifying the pressure on Cyprus to accept a secret NATO plan to keep Turkish forces on the island.
Victoria Nuland, the State Department official in charge of regime
change in Russia and Ukraine, met for talks last week with the President
of Cyprus, Nicos Anastasiades, and with Turkish Cypriot figures. The
State Department and US Embassy in Nicosia have kept silent on what was
said. A well-informed Cypriot source reports Nuland “was in Cyprus to
pre-empt any likelihood of future deepening in relations with Russia.
Anastasiades may not want to, but he may have no other option.” A second
Cypriot political source said: “[Nuland] will try to blackmail him. I’m
not sure how he will react.”
Andros
Kyprianou, head of AKEL, the Cyprus Communist Party running strongly
against Anastasiades’s party in next month’s parliamentary election,
issued an unusual warning against the Nuland plan. “For us”, Kyprianou
(right) said,
there is only one acceptable outcome to negotiations between the Greek
and Turkish communities for the reunification of the island. This is a
“solution that ends the occupation and colonization, restoring the
sovereignty, independence, territorial integrity and unity of the
Republic, based on UN resolutions, the High Level Agreements,
International and European Law. The solution is to demilitarize Cyprus
and excludes any guarantee and intervention rights in the internal
affairs of the country by foreign forces.”
Right – current map, showing British and Turkish occupied territory;right, Turkish troops on parade in the north
The day before Nuland’s arrival, Anastasiades hinted
that he favours a military plan so long as it has European government
backing. The Cyprus government, Anastasiades said of the communal
settlement negotiations, they are “proceeding in some partnerships not
excluding defense cooperation, and it is expected that [there will be a]
positive contribution of Britain in resolving the Cyprus problem.”
British forces already occupy extensive military bases on Cyprus.
Over the years these have been used for signals intelligence and attack
operations against Egypt, Libya, Lebanon, Syria, and Iraq. The UK
protectorate was one of the terms the Cypriots accepted for an end to
their fight to liberate the island from British occupation during the
1950s. The 1960 “treaty of guarantee” preserved the British bases. It provided for Greece and Turkey also to “guarantee the independence, territorial integrity, and security of the Republic of Cyprus.”
After its attack and military occupation of the north in 1974, Turkey
has insisted on keeping its forces on the island as a security
“guarantee”, and refuses to comply with United Nations (UN) resolutions
ordering their withdrawal.
US military commanders and political leaders have never advocated
Turkish withdrawal from the island, or compliance with the UN
resolutions. Instead, they have recommended incorporating both parts of
Cyprus into the North Atlantic Treaty Organization
(NATO). The political and military commands in Ankara have been
reluctant to accept a NATO solution for Cyprus because they object to
what they regard as “dilution” of their army on the island. The Nuland
plan is the latest attempt to give Ankara what it wants, and override
Greek Cypriot objections. Nuland has also told Anastasiades she wants to
accelerate agreement on the terms of settlement before the US
presidential election in November.
Anastasiades has already declared himself in favour of joining NATO
by signing the preliminary Partnership for Peace programme, but AKEL has
been able to block it. For the time being, Cyprus is not a NATO
member, and cannot accept another NATO base on its territory. “How can
Nuland now push through a Turkish base on the island”, a well-known
Cypriot strategist asks – “that isn’t a Turkish base and isn’t a NATO
base either, but meets Ankara’s demand for a military ‘guarantee’, and
will be accepted by Anastasiades?”
This, political sources in Nicosia say, is what Nuland (below, right) and Anastasiades (left) discussed last week.
Source: http://www.newsbomb.gr/ru/story/689764/na-kipr-s-vizitom-pribyla-pomoshnik-gossekretarya-ssha-po-delam-evropy-i-evrazii-viktoriya-nuland
The US Embassy issued no press release after the talks, and neither
did Anastasiades. The local newspaper supporting Anastasiades and his
Democratic Rally(DISY) party, the Cyprus Mail, headlined a report on
their meeting: “Nuland expresses US support for Cyprus peace process”.
Promises of US Government cash and US investment in Cyprus as the
financial reward for Anastasiades’ agreement was highlighted,
the military plan downplayed. “’We also noted that US investment in
Cyprus is up sevenfold over the last two years’”, the newspaper quoted
Nuland as saying. “There was a lot of excitement in energy about what is
happening here. Nuland said that they also talked about security
relations and regional relations.” Other pro-American and pro-NATO
newspapers in Cyprus declared
that if Anastasiades will agree to the deal Nuland has put on the
table, Cypriots are “awaiting the dollars of the solution.”
The Turkish regime in the north says
it is counting on a parallel payoff. At Nuland’s Turkish talks there
was a UN representative, Lisa Buttenheim. Buttenheim, an American, has
served as a UN official in Jerusalem, Kosovo, and Belgrade.
Buttenheim (below, left) is not the only UN official engaged in the
Cyprus negotiations in favour of a NATO “guarantee” of Cyprus. A
presidential-level Cypriot source says Espen Barth Eide (right),
Buttenheim’s superior and the Special Representative of the UN
Secretary-General on Cyprus, “is working on NATO guarantee through his
party comrade and childhood friend, the current Norwegian
Secretary-General of NATO.” Barth Eide is a former Norwegian defence
minister and foreign minister, whose career has been advanced by former
party leader and former prime minister Jens Stoltenberg. Stoltenberg
became NATO’s Secretary-General in October 2014.
A US Embassy cable from Oslo of 2008, published
by Wikileaks, has reported Barth Eide as “a skilled and subtle
interagency player who is largely pro-U.S…On several important issues
Barth Eide has been helpful, such as missile defense (where he helped
prevent a Norwegian veto of NATO plans)…[he] also takes pains to stress
NATO as the cornerstone of GON [Government of Norway] security policy
and the importance of the Norwegian-U.S. relationship.”.
The State Department has provided no clarification of Nuland’s talks
with Anastasiades; it has repeated its endorsement of Turkey’s value to
NATO. On April 20, State’s spokesman said:
“I would only say that – I’d only repeat what I said before, and that’s
that we value our relationship with Turkey. We certainly value our
alliance with them through NATO.”
For weeks now in Moscow, there have been public hints that Nuland has
resuscitated the scheme for withdrawing Turkish forces under the
Turkish flag, then returning them under a NATO flag. In Nicosia in
December, Foreign Minister Sergei Lavrov warned that such a scheme would
be unacceptable to Russia. “The sides should reach agreements that
would provide these security guarantees on a fundamentally new basis,”
Lavrov said, “which will be acceptable to both Cypriot communities…This
role should be primarily played by the UN Security Council.” For more
details, read this.
In February,
Lavrov’s spokesman at the ministry in Moscow attacked statements by
Turkish President Recep Tayyip Erdogan for his “calls on the Cypriot
Turks to take a tough, uncompromising stance in the ongoing
intercommunal talks in Cyprus, including on territorial delimitation, a
very sensitive issue. This is in stark contrast to Ankara’s statements
on its commitment to facilitating a peaceful settlement on the island in
the near future. It is obvious that by addressing such calls to one of
the parties to the inter-Cypriot dialogue, Turkey’s leaders are rudely
interfering in the negotiation process with a view of promoting their
own interests.”
On April 5, just before Nuland’s arrival in Nicosia, senior Russian
and Cypriot officials, Deputy Foreign Minister Alexei Meshkov (below,
left) and the Permanent Secretary of the Cyprus Foreign Ministry,
Alexandros Zenon (right), met in Moscow.
Their communique said
that “during an exchange of views on the Cyprus settlement, the Russian
side reiterated its commitment to the efforts made in the framework of
the continuing intra-Cypriot talks under the UN aegis to promote a fair
and lasting solution on the basis of the relevant UN Security Council
resolutions, a solution that would meet the interests of both Cypriot
communities and stem from their voluntary consent.”
As for the terms to be agreed, Moscow has added:
“We oppose any attempts at imposing on the participants of the
intra-Cypriot negotiations any formulas of settlement, artificial
negotiating schedules, and arbitration.” That’s three strikes in a row —
one at NATO; one at Nuland; and one at Barth Eide.
On April 15,
the Foreign Ministry added an unusually explicit criticism of Turkish
military deployments “ in Northern Cyprus while Washington does not
object.”
In the Cyprus opinion polls ahead of the May 22 election,
Anastasiades’ DISY party has been losing ground to AKEL, and also to
the small nationalist parties.
CYPRUS VOTER SUPPORT FOR PARTIES IN PARLIAMENTARY ELECTION
Source: https://en.wikipedia.org/wiki/Cypriot_legislative_election,_2016
The polls indicate that the top three issues for voters are the
economic situation; unemployment; and the terms for the inter-communal
settlement. A large majority of Cypriots is opposed to any form of security guarantee or the presence of Turkish troops on the island.
Anastasiades has been forced into publicly defending himself and
his associates from widely published, widely believed allegations of
corruptly protecting their wealth when, in return for the European
Union’s bailout of the Cyprus banks, Anastasiades agreed to the
“haircut” – the confiscation of Cypriot depositors’ bank accounts on
March 25, 2013. Anastasiades has also been linked to extortion by a
former deputy attorney-general now on trial for abuse of power; and to
privatization scams.
The president told a press conference of selected reporters on April 18 that he and his government have had “zero tolerance” for official corruption.
He claimed his administration had been aiming particularly at
“politically exposed persons [PEPs] by giving control to approved
auditors for disclosure of their property declarations.” For more
details on the international rules for PEPs, read this.
One of the leading investigative media in Cyprus, Second Reading (Δέφτερη Ανάγνωση), has recently reported
on the involvement of Anastasiades, his law partner Theofanis
Philippou, and their Imperium management group in transactions with a
well-known PEP from Russia, Leonid Lebedev. He is now a fugitive from
Russian charges of grand larceny and fraud. In 2011 the Anastasiades
law firm helped Lebedev obtain Cyprus citizenship, which Philippou
later concealed in a Cyprus court proceeding against Lebedev by a German
bank. The Anastasiades law firm and Imperium have also set up offshore
company schemes for Lebedev, and a Cyprus trust for moving untaxed cash
out of Cyprus into US banks.
Lebedev has introduced his offshore business record into court cases
in London and in New York, where he is claiming he is owed $2 billion
for oil company shares from Victor Vekselberg and Len Blavatnik, former
shareholders in the TNK-BP oil company. They say they bought Lebedev out
for $600 million between 2005 and 2006. Tracing that money is now
crucial to the outcome of the New York Supreme Court case. For
background on the court deliberations so far, read the backfile.
Last week, lawyers for Vekselberg and Blavatnik asked Supreme Court
judge Salliann Scarpulla to make an official request to the High Court
of Ireland so that they can subpoena witnesses and obtain documents
revealing — they have told the court — that Lebedev and his associates
used a Dublin front company, Coral Petroleum, to take, then hide the
$600 million, after the payoff from Vekselberg and Blavatnik.
According to the publicly accessible court files,
if the New York judge agrees to issue her request, and the Irish court
accepts it, then the “owner, director, employee and/or agent” of Coral
Petroleum and its accountant in Dublin, Roberts Nathan, will be ordered
to reveal all “communications between Coral and Lebedev (and/or his
agents and representatives.” Since 2011 the principal agents and
representatives at Coral Petroleum have been Philippou, the Anastasiades
law firm, and their Imperium Group.
So will the New York and Dublin courts identify Anastasiades and
Philippou as the key witnesses in Lebedev’s $2 billion claim? And is
there evidence of Anastasiades’ personal involvement in Lebedev’s
financial transactions through Cyprus which may expose him to the same
test of transparency and propriety he claimed publicly on April 18 to
apply to other officials in his government?
On April 18, Second Reading reported
on the Lebedev case, and published several questions for Anastasiades
to answer: “According to many recent Cyprus press reports, you and your
partner, Theofanis Philippou, were in charge of the Anastasiades law
firm and the associated Imperium group of companies which arranged the
grant of Cyprus citizenship and passport to Lebedev, when he was a
Politically Exposed Person according to the Cyprus money-laundering
rules? Are you aware of the criminal offences in Cyprus of Lebedev and
his Cyprus lawyer, Mr Philippou, your law partner, including perjury in
the Cyprus courts; violation of the Aliens & Immigration Law and
regulations; concealment of the proceeds of crime in violation of the
Central Bank regulations on admitting Politically Exposed Persons (PEPs)
to Cyprus; and money-laundering on a billion-dollar scale?” So far the
president hasn’t replied.
Does the evidence of the Lebedev case provide opportunity for US
officials like Nuland to pressure Anastasiades with threats of a
criminal investigation of the Lebedev case evidence by US prosecutors?
A Cypriot analyst following Anastasiades closely says: “you can see
Anastasiades agreeing to Nuland’s plan for camouflaging the Turkish
forces in northern Cyprus as a NATO partnership for peace. But don’t
forget that any kind of deal will surface, and something like that is a
non-starter among people, even some of his own supporters. In secret he
can do one thing, and say another thing in public. The difference
between this and the haircut [of March 2013] is that with the Eurogroup
Anastasiades was making the final decision. But here [for the
inter-communal settlement] it is the entire population. This is a very
important difference.”
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας