Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Σκέψεις ενός Ποντίου για την οργάνωση του Παγκόσμιου Ελληνισμού

Δημοσιεύτηκε στις

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ
ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΘΕΙΣΗΣ
ΚΡΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

*Κυριάκος Ιορδανίδης
Ζούμε σε μίαν εποχήν
θυελλωδών κοινωνικο-πολιτικών ταραχών σε διάφορες ηπείρους και χώρες, όπου τα
γεγονότα συντελούνται με καλειδοσκοπικήν ταχύτηταν. Τα επακόλουθα της βαθείας
οικονομικής κρίσεως στην ιστορική μας Πατρίδαν, την Ελλάδαν, προκαλούν ιδιαιτέραν
οξύτηταν και πόνον σ’ εμάς, τους εκπροσώπους της Διασποράς των Ελλήνων στις
χώρες του μετασοβιετικού χώρου.
      Δυστυχώς, είμεθα αναγκασμένοι να διαπιστώνουμε την ακόμα βαθυτέραν κρί-σιν, την οποίαν βιώνει το Παγκόσμιον Κοινωνικόν
Κίνημα των Ελλήνων
.

      Οι επανειλημμένες
προσπάθειες επί είκοσι πέντε ήδη έτη διά την δημιουργίαν ενός  Παγκοσμίου Οργάνου με αποτελεσματικές
ενέργειες, είχαν έως σήμερον ένα θλιβερόν αποτέλεσμα: την αποτυχίαν είτε την
δημιουργίαν τυπικών ψευδοοργανώσεων, όπως είναι σήμερον το ΠΑΣΠΕ (Παγκόσμιον Συμβούλιον Ποντιακού Ελληνισμού), στην σύνθεσιν
του οποίου περιλαμβάνονται μία και ημισεία Ομοσπονδία Ποντίων, δηλαδή, η
Ελληνική ΠΟΠΣ και μία από τις δύο
Ομοσπονδίες της Αυστραλίας.
      Το ίδιον συμβαίνει, θα
λέγαμε, και με την σημερινήν ΔΙΣΥΠΕ
(Διεθνής Συνομο-σπονδία Ποντιακού Ελληνισμού) μίαν άλλην, ονομαζομένην
Παγκοσμίαν Οργάνωσιν των Ποντίων. Θλιβεράν τύχην είχε και το περίφημον ΣΑΕ (Συμβούλιον Αποδήμου Ελληνισμού), το οποίον τελευταίως κινείται
σπασμωδικώς. 
      Ας προσπαθήσουμε να αναλύσωμεν συντόμως,
τι συμβαίνει εις το ποντιακόν μας οικοκυριόν και, γενικώς, ποία είναι τα αίτια
αυτών των αποτυχιών σε επίπεδον Οργά-νων του Παγκοσμίου Ελληνισμού και,
ειδικότερον, του Ποντιακού.
      Ο Παγκόσμιος Ελληνισμός στις αρχές του
ΚΑ΄ αιώνος, εξεταζόμενος από εμάς σε επίπεδον Κοινωνικών Οργανώσεων, θέτει
ενώπιόν μας, δι’ άλλην μίαν φοράν, το θέμα της δημιουργίας ορισμένων
οργανωτικών δομών, διά την πραγματοποίησιν προγραμ-ματικών σκοπών και
καθηκόντων πανεθνικού χαρακτήρος.
      Γνωρίζουμε ό,τι τις τελευταίες δεκαετίες
επανειλημμένως κατεβλήθησαν ανάλογες προσπάθειες.
      Ενθυμούμεθα ό,τι στα τέλη της δεκαετίας
1980 με αρχές της δεκαετίας 1990, όταν στην Σοβιετικήν Ένωσιν και, παραλλήλως,
σε πολλές χώρες του μετασοβιετικού χώρου ενεφανίσθησαν δεκάδες και εκατοντάδες
Σύλλογοι, Πολιτιστικά Κέντρα και Ομοσπονδίες Ποντιακών Συνδέσμων. Ήτο εποχή
πρωτοφανούς αναβρασμού του Ελ-ληνικού Εθνικού Κινήματος στις χώρες μας, καθώς
επίσης σε πολλές άλλες χώρες:
      •  1991 – επραγματοποιήθη το πρώτον και,
δυστυχώς, το μοναδικόν Συνέδριον των Ελλήνων της πρώην ΕΣΣΔ. Μετά την
κατάρρευσιν της Σοβιετικής Ενώσεως, συντόμως, καταρρέει και η Πανενωσιακή Οργάνωσις Ελλήνων της ΕΣΣΔ
«Πό-ντος», η οποία ιδρύθη σ’ αυτόν
το Συνέδριον. 
      •  Την ιδίαν εποχήν και μετέπειτα στην
Θεσσαλονίκην, πραγματοποιούνται τα πολυδιαφημισθέντα Παγκόσμια Συνέδρια Ποντιακού Ελληνισμού, που απέβησαν εορτές
ενώσεως διά μερικές ημέρες: ωραίες εκκλήσεις, συνθήματα, πομπώδη λόγια και…
πλήρης σιγή μέχρι τις επόμενες ευρείες αντιπροσωπευτικές ομηγύρεις…
      •  Τέλος, το 1999, στην Βοστώνην δημιουργείται
το ΠΑΣΠΕ (Παγκόσμιον Συμ-βούλιον
Ποντιακού Ελληνισμού), ήτοι, καθογητικόν και συντονιστικόν Όργανον, εις το
οποίον εισήλθαν εκείνην την εποχήν πολλές, αλλά όχι όλες οι Ποντιακές
Ομο-σπονδίες της Υφηλίου.
      Πάλιν ευφορία, νέες
ελπίδες, νέες αναμονές. Το αποτέλεσμα είναι γνωστόν: ασί-γαστος επί 25 έτη
εμφύλιος πόλεμος μεταξύ διαφόρων Ομοσπονδιών, πρωτίστως και κυρίως στην
Ελλάδαν, ο οποίος μετεφέρθη και σε άλλες χώρες.
      •  Το 1995,
με την άμεσον αρωγήν της κυβερνήσεως της Ελλάδος, δημιουργείται το ΣΑΕ (Συμβούλιον Αποδήμου Ελληνισμού),
το οποίον εδημιουργήθη και λειτουργεί συμφώνως με την Ελληνικήν Νομοθεσίαν και
χρηματοδοτείται από το Ελληνικόν κράτος.
      Και αυτό το Όργανον
έχει πλήρως παγώσει, με εξαίρεσιν τις Περιφέρειες των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ.
      Τοιουτοτρόπως, μετά
πάροδον ενός τετάρτου του αιώνος είμεθα αναγκασμένοι, δυστυχώς, να
διαπιστώσουμε τα εξής: παρά τις πολυάριθμες προσπάθειες, σε αυτόν τον
Πανελλήνιον, συμπεριλαμβανομένου του Ποντιακού, χώρον, δεν ενεφανίσθη ουδεμία
σοβαρά, αποτελεσματικώς ενεργούσα Διεθνής Οργάνωσις.
      Οι Ποντιακές ΠΑΣΠΕ και ΔΙΣΥΠΕ υπάρχουν, όπως ήδη ελέχθη, μόνον κατ’ ευφημισμόν, όσον δε,
το πάλαι ποτέ ισχυρόν ΣΑΕ απεξηράνθη, αφήνοντας πίσω του μόνον την πέμπτην
Περιφέρειαν.
      Βεβαίως, αναφύεται η
λογική ερώτησις:
      Πού έγκεινται τα αίτια αυτής της μακροχρονίου ποντιακής μας και, γενικώς, πανεθνικής ασθενείας, η οποία επί
μερικά ήδη έτη κατατρώγει την ενότητάν μας και εις τι πρέπει να ελπίζουμε;
      Κατά την γνώμην μου,
είναι δυνατόν, από αυτήν την άποψιν, να διακρίνουμε ορισμένα αίτια. Παραθέτω μερικά από αυτά:
1.  Ως πρώτον αίτιον προκύπτει το εξής: Η κρίσις
στην Ελλάδαν
είχεν ως επακό-λουθον την κρίσιν όλων αυτών των Οργανώσεων.
Αυτό, βεβαίως, έλαβεν χώραν. Όλες αυτές οι Οργανώσεις, λειτουργούσαν βασικώς,
χάριν των ελληνικών, εννοώ τα κρατικά χρήματα. Τελείωσαν τα χρήματα, ετελείωσε
και η δραστηριότης αυτών των Οργανώσεων. Όμως, οι ενδείξεις της βαθείας κρίσεως
του ΣΑΕ ήσαν καταφανείς και
ενωρίτερον, ενώ στις Ποντιακές Οργανώσεις αυτό συνεχίζεται πάνω από δύο δεκάδες
ετών. Η κρίσις της Ελλάδος απεκάλυψε μόνον τις βαθιές ρίζες των αντιθέσεων στο
Ποντιακόν και Πανεθνικόν Κίνημα, συμπεριλαμβανομένου του ΣΑΕ.
2.  Ως ένα
άλλον αίτιον
των οργανωτικών μας προβλημάτων, ομιλώντας διά τον Πο-
ντιακόν Ελληνισμόν, θα ανέφερα τον ασίγαστον πόλεμον, άλλως δεν
είναι δυνατόν να ονομασθή, μεταξύ των
Ποντιακών Ομοσπονδιών εντός της ιδίας της Ελλάδος
. Στην αρχήν εκφραζόταν με
τις αντενέργειες μεταξύ ΠΟΠΣ
(Πανελλήνιος Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων) και ΟΠΣΝΕ (Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλά-δος), ενώ σήμερον
διεξάγεται πάλη ζωής και θανάτου μεταξύ ΠΟΕ
(Παμποντιακή  Ομοσπονδία Ελλάδος) και ΠΟΠΣ.
      Τα κύρια αίτια αυτού
του πολέμου, δυνάμεθα να τα συνοψίσουμε στερεοτύπως ως εξής: ήτο και παραμένει
ισχυρά πάλη διά την ηγεσίαν του Ποντιακού Κινήματος τόσον στην Ελλάδαν, όσον
και σε Παγκόσμιαν κλίμακαν, η υπέρμετρος κομπορρημοσύνη ορισμένων καθοδηγητών
Ποντιακών Οργανώσεων περί της απολύτου ανωτερότητός τους («ποιος είναι ο πρώτος
στο χωριό»), μέσω των οποίων προσεπάθησαν και προ-σπαθούν να αποκτούν διάφορα
κέρδη: πολιτικά, οικονομικά και παντοειδών άλλων, συμπεριλαμβανομένου του
τίτλου του «Εθνάρχου».
      Όλα αυτά, δυστυχώς,
ελάμβαναν και λαμβάνουν χώραν, ως σήμερον.
      Αυτή η πάλη των
Ποντιακών Ομοσπονδιών στην Ελλάδαν συνεχίζεται μέχρι σήμε-ρον και, κατά την
γνώμην μου, πρακτικώς, δεν υπάρχουν πραγματικές προϋποθέσεις ό,τι θα λήξη με
την ποθητήν εκεχειρίαν στο εγγύς μέλλον.
      Ωστόσον, κατά την
γνώμην μου, κύριον αίτιον είναι άλλον:
3.  Οι
Οργανώσεις μας
, οι οποίες ως προς το καθεστώς και τον χαρακτήραν τους είναι
κοινωνικές, όμως, ενώ δεν είναι
πολιτικές οργανώσεις
, κατευθύνουν
τις δραστηριότητές τους στα πεδία των πολιτικών παιγνίων
.  
      Δι’ αυτόν τον λόγον, υπόκεινται στην επίδρασιν όλων
των παραγόντων, που επηρεάζουν τον
σχηματισμόν και την λειτουργίαν πολιτικών ομάδων και ενώσεων,
προτίστως δε, των συμφερόντων: προσωπικών, ομαδικών, συντεχνιακών,
οικονομι-κών, πολιτικών και παντοειδών άλλων. Είναι ευνόητον ό,τι «αδύνατος
κρίκος», από αυτήν την άποψιν, είναι οι Ποντιακές Ομοσπονδίες της Ελλάδος, οι
οποίες τακτικώς ησθάνοντο και αισθάνονται την ασαφήν αλλά ισχυράν πίεσιν εκ μέρους
διαφόρων κρατικών οργανώσεων και αξιωματούχων, με σκοπόν να τις προσελκύσουν
προς το μέρος τους κατά τις βουλευτικές ή εκλογές Τοπικής Αυτοδιοικήσεως.
Γεγονός, που στερεοτύπως εμφυτεύει τους δηλητηριώδεις σπόρους της
αντιπαρατάξεως και της διχόνοιας στο Ποντιακόν περιβάλλον.
      Είναι απαραίτητον, βεβαίως, να σημειωθή
ό,τι αυτό είναι, κάθε άλλον, παρά ελληνικόν φαινόμενον, διότι το αυτόν συμβαίνει
πολιτισμένως και όχι τόσον, σε όλες τις χώρες. Πρόκειται διά νομοτέλειες
λειτουργίας αυτού του ζώντος οργανισμού, της ανθρωπίνης κοινωνίας. Αυτό
συνέβαινε στο παρελθόν, αυτό συμβαίνει σήμερον και αυτό θα συμβαίνη στο μέλλον.
Ωστόσον στην Ελλάδαν αυτή η πάλη διά την επίδρασιν επί των μαζών, μέσω των
κοινωνικών οργανώσεων, συχνάκις ελάμβανε τερατώδεις μορφές.
4.  Ουσιαστικόν αίτιον των προβλημάτων μας είναι
η σχέσις του κράτους (εννοώ, βε-βαίως, το ελληνικόν κράτος) και του ΣΑΕ, των Παγκοσμίων Ποντιακών και άλλων Οργανώσεων.
      Δυστυχώς, είμεθα
αναγκασμένοι να διαπιστώσουμε ό,τι αυτό ενεφανίσθη πλέον παραστατικώς στο
παράδειγμα του ΣΑΕ, πως στην Ελλάδαν δεν υπήρχε σοβαρή στρατηγική
διά την Διασποράν των πολλών εκατομμυρίων Αποδήμων Ελλή-νων
.
      Αυτό ακριβώς και θεωρώ ως βασικόν αίτιον
της καταρρεύσεως του ΣΑΕ και της
απομονώσεως, κατά καιρούς δε, της βαθείας αντιπαραθέσεως των Ποντιακών
Οργα-νώσεων. Οι κρατικές δομές και Οργανώσεις στο πρόσωπον των Κομμάτων της
Βου-λής, εξεδήλωναν πρωτοφανήν δραστηριότηταν, ιδιαιτέρως προ των εκλογών,
επιδιώ-κοντας μικροκομματικούς στόχους. Συχνάκις τα Κόμματα δεν ήσαν φειδωλά σε
δωρο-δοκίες και υποσχέσεις, διαιρώντας το Πανελλήνιον σε μικρές
αντιπαρατιθέμενες ομά-δες. Ιδιαιτέρως φανερόν ήτο αυτό τόσον εντός της Ελλάδος,
όσον και μεταξύ της Διασποράς πολυαρίθμων Ελλήνων στην Γερμανίαν και άλλες
χώρες της Ευρώπης, πολλές χιλιάδες εκπροσώπων της οποίας ελάμβαναν και
λαμβάνουν μέρος στις βουλευτικές εκλογές της Ελλάδος.
      Η ιδέα της δημιουργίας
Παγκοσμίου Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού ήτο απλώς θαυμασία. Αμερολήπτως
πρέπει να σημειώσουμε ό,τι τα πρώτα έτη επραγματο-ποιήθη μεγάλη και
ενδιαφέρουσα εργασία σχετικώς με την εκλαΐκευσιν και διάδοσιν της ελληνικής
γλώσσης και του ελληνικού πολιτισμού, της πνευματικότητός μας, του
προσηλυτισμού των διαχρονικών ιδεών και αξιών της Ορθοδοξίας, στην σημαντικήν
διεύρυνσιν και αναζωπυρώσεως των σχέσεων της Διασποράς και, πρωτίστως της
νεολαίας, με την ιστορικήν Πατρίδαν.
      Όμως, αντί της
προσηλωμένης στον σκοπόν διευρύνσεως και αναπτύξεως της δραστηριότητος προς
αυτήν την κατεύθυνσιν, καθώς επίσης της χρήσεως αυτού του μοναδικού μηχανισμού
διά την λύσιν των γεωπολιτικών μας προβλημάτων (έστω και σε μικρόν βαθμόν), διά
την ενίσχυσιν των πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων με τις χώρες
διαμονής των αποδήμων Ελλήνων, χρησιμοποιώντας δι’ αυτόν τον σκοπόν και τις
παρασκηνιακές ενέργειες των Ελλήνων παραγόντων του τόπου (Ελληνικόν Lobby),
το φίλτατόν μας Ελληνικόν κράτος περιορίσθη σε ερωτοτροπίες με αυτό το
Παγκόσμιον Όργανον της Διασποράς.
      Το ΣΑΕ απέβη όργανον στα χέρια κρατικών
αξιωματούχων στις κοντόφθαλμες και μικρές διακομματικές τους συγκρούσεις και
αντεγκλήσεις. Εδημιουργήθη κωμικο-τραγική κατάστασις: το κράτος προσποιήτο πως
ενδιαφέρεται διά την γνώμην και τις θέσεις του ΣΑΕ, ενώ στην πράξιν το περιφρονούσε πλήρως, το δε ΣΑΕ επιθυμούσε να φαίνεται Όργανον, που
επιδρά στην διαμόρφωσιν της πολιτικής στην Ελλάδαν ως προς τα θέματα της
Διασποράς, ενώ δεν είχε καμμίαν πραγματικήν επίδρασιν. Ήτο οφθαλμοφανές ό,τι
αυτό το Πανελλήνιον Όργανον αδυνατούσε να ακολουθή ανεξά-ρτητον πολιτικήν σε
συνθήκες πλήρους οικονομικής εξαρτήσεως από το κράτος. Και ήδη από τα πρώτα έτη
λειτουργίας του ηχούσαν φωνές διά την ανάγκην οικονομικής απεξαρτήσεως του ΣΑΕ.
      Παραθέτουμε και κάτι
άλλο, που δεν είναι ολιγότερον σημαντικόν.
      Επίσης είναι αδύνατον
να αποβής αποτελεσματικώς ενεργός «κυβέρνησις» της τεραστίας Διασποράς του
Αποδήμου Ελληνισμού, ασχολουμένη με αυτό το θέμα ερα-σιτεχνικώς. Το Προεδρείον
συνήρχετο 2-3 φορές ετησίως επί μερικές ημέρες, ενώ όλα τα μέλη του ησχολούντο
με την βασικήν εργασίαν τους και ήσαν διασκορπισμένα σε διάφορες χώρες και
ηπείρους.
      Χρειαζόταν επαγγελματικός χειρισμός.
      Εκτός αυτού, ο αιών των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της
νανοτεχνο-λογίας απαιτεί επιστημονικόν χειρισμόν ενός τέτοιου περιπλόκου
φαινομέ-νου
, όπως η Διασπορά, που περιλαμβάνει πολλά εκατομμύρια άτομα,
διασκο-ρπισμένα ανά την υφήλιον.
      Με άλλα λόγια,
ομιλούμε περί αναγκαιότητος να διαθέτης
ιδικήν σου δεξα-μενήν σκέψεως
, ήτοι
μικρόν Κέντρον Ερευνών
(είτε
Ινστιτούτον
), διά τα προ-βλήματα της
Διασποράς
.
      Έστω μίαν ολιγάριθμον
ομάδαν εμπειρογνωμόνων, που θα συλλέγη και θα ανα-λύη πληροφορίες και θα κάνη
συστάσεις. Είτε, επαναλαμβάνω, το ΣΑΕ πρέπει να διαθέτη ιδικήν του, θα
λέγαμε, κυβέρνησιν, ήτοι επαγγελματικώς
λειτουργούντος μηχανισμού
, αποτελουμένου
εκ συνεργατών υψηλής καταρτίσεως
.
   
      Η αποτελουμένη εκ
πολλών εκατομμυρίων ατόμων Διασπορά μας διαθέτει τερά-στιον πολιτικόν,
οικονομικόν και διανοητικόν δυναμικόν, που στην Ελλάδαν δεν είναι δυνατόν να
κατατάσσεται στα αζήτητα. Είναι πολύ παράξενον, πως ακόμα και σήμε-ρον, την
εποχήν της βαθείας οικονομικής κρίσεως στην Ελλάδαν, η ιστορική Πατρίδα μας να
μην προσπαθή, έστω με κάποιον τρόπον, να ενεργοποιήση αυτόν τον μοναδι-κόν
παράγοντα. 
      Εν τω μεταξύ, το
κράτος διαθέτει έναν ενδιαφέροντα έμεσσον μηχανισμόν
νε-κραναστάσεως αυτού του σημαντικού Οργάνου
, που είναι το ΣΑΕ. Εννοώ την ψήφισιν νόμου διά το δικαίωμα ψήφου των αποδήμων Ελλήνων και την
συμ-μετοχήν εκπροσώπων των στο Ανώτατον Νομοθετικόν Όργανον της Ελλάδος
.
      Αυτό, πιθανόν να φέρη
συμβολικόν χαρακτήραν, αλλά θα επιτρέψη την αναγέν-νησιν του ΣΑΕ, θα ανεβάση ουσιαστικώς τον ρόλον
και το κύρος του στην πολύπλο-κον εποχήν μας και, το κυριότερον, θα ανεβάση σε
ένα νέον επίπεδον τις αμοιβαίες σχέσεις της Διασποράς, η οποία διαθέτει επτά
εκατομμύρια άτομα, με την ιστορικήν Πατρίδαν. Προς τι, το ΣΑΕ εδώ, μπορούν κάποιοι
να προβάλουν αντιρρήσεις στην πρότασίν μου. Η απάντησις είναι απλή: Ο τύπος των
αμοιβαίων σχέσεών τους δεν είναι δύσκολον να επινοηθή. Το ερώτημα αυτό, όπως
γνωρίζετε, πολλές φορές συνεζητήθη στην Βουλήν των Ελλήνων, αλλά, δυστυχώς, δεν
έχει λυθεί.
      Εάν η Ελλάδα είναι
έτοιμη να επιστρέψη στην εξέτασίν του, άγνωστον. Ο καιρός θα δείξη.
5.  Μου φαίνεται πολύ σημαντικόν και κάτι
άλλο: Στα πανώ των
οργανώσεων μας, πρακτικώς, δεν υπήρξε κάποια ορθολογική πανεθνική ιδέα, που θα
μπορούσε να μας ενώση, όντας τόσον διαφορετικοί, ζώντας σε διαφορετικές
συνθήκες, μερικές δε φορές και με διαφορετικήν νοοτροπίαν.
      Γνωρίζουμε ότι τους
ανθρώπους τους ενώνουν τα ενδιαφέροντα.
      Τι μπορεί να μας ενώση
εμάς, τους Ποντίους Έλληνες, κατοίκους πολλών χωρών της υφηλίου;
      Ετησίως και σε διάφορες ευρείες
αντιπροσωπευτικές ομηγύρεις, ακούμε ένα και το αυτόν, τις ίδιες κοινές
εκκλήσεις. Πόσους
πυρίνους λόγους στον κατάλληλον χρόνον και παραπλήσιον έχουμε ακούσει διά την
γενοκτονίαν του Ποντιακού Ελληνισμού; Αλλά τι ακριβώς έγινε προς αυτήν την
κατεύθυνσιν; Πολύ λίγα.
      Ας πούμε ό,τι η Παμποντιακή Ομοσπονδία
Ελλάδος, η ΠΟΕ, οι καθοδηγητές της
οποίας δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν ότι συνενώνουν άνω των 400 Συλλόγων
και θεωρούν κυριότερον επίτευγμά τους την ετησίαν πραγματοποίησιν εκδηλώσεως
στην πλατείαν της Αγίας Σοφίας στην Θεσσαλονίκην, την 19ην Μαΐου,
Ημέραν Γενο-κτονίας των Ποντίων Ελλήνων στην Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν, μέχρι
σήμερον, πρακτικώς, περιορίζονται σ’ αυτήν την πολύ σημαντικήν, αλλά καθαρώς
εσωτερικήν ελληνικήν εκδήλωσιν. Δεν είναι δύσκολον να πραγματοποιούνται τέτοιες
εκδηλώσεις εντός της Ελλάδος και, βασικώς, με κρατικά χρήματα, αλλά οποία είναι
η απήχησις;  Ενδεχομένως, δεν είναι
τυχαίον το γεγονός ό,τι χρόνον με τον χρόνον σ’ αυτές τις εκδηλώσεις
προσέρχονται όλον και ολιγότερα άτομα και όλον και ολιγότερον ενδια-φέρον
επιδεικνύουν δι’ αυτές ακόμα και τα ΜΜΠ. Διά να μην αναφέρουμε ό,τι τέτοιες
εκδηλώσεις δεν έχουν καμμίαν Διεθνήν απήχησιν. Άραγε δεν είναι σαφές ότι είναι
απαραίτητον να πραγματοποιούνται πιο σοβαρές ενέργειες και με κάποιες άλλες
μορφές, πχ, τακτικές και ισχυρές Διεθνείς ενέργειες σε πρωτεύουσες της υφηλίου,
οι οποίες διαθέτουν επιρροήν, μαζί με άλλες ενδιαφερόμενες δυνάμεις (Εβραίους,
Αρμε-νίους, Ασσυρίους), με την συμμετοχήν αλληλέγγυων προς εμάς σημαντικών
πολιτι-κών με κύρος και την ισχυρήν εξασφάλισιν πληροφοριών εκ μέρους μεγάλων
ξένων ΜΜΠ; Μόνον τότε θα μπορέσουμε να ελπίζουμε σε κατανόησιν και υποστήριξιν
άλλων χωρών του κόσμου. Άλλως τε, είναι απαραίτητον να υπογραμμίσουμε και κάτι
άλλο: είναι δύσκολο να υπολογίζουμε σε ευόδωσιν αυτού του προβλήματος, χωρίς
ενεργείς θέσεις και αφοσιωμένες στον σκοπόν ενέργειες του ελληνικού κράτους,
που, δυστυ-χώς, δεν υπήρξαν, σε διάκρισιν, θα λέγαμε από την Αρμενίαν. Χωρίς,
βεβαίως, να αναφερθούμε στην πρόσφατον προκλητικήν ανακοίνωσιν του Υπουργού
Παιδείας της Ελλάδος σχετικώς με την Γενοκτονίαν, που μας επιστρέφει στο
θέατρον του παρα-λόγου.  
      Εκκινώντας από το
λεχθέν, θα επιτρέψω στον εαυτόν μου την εξής ερώτησιν:
      Είναι ορθόν σήμερον,
όταν ακόμα και το προσφιλές μας κράτος καταλαμβάνει μίαν τόσον ολισθηράν θέσιν
έναντι αυτού του Πανεθνικού προβλήματος, καθιστώντας δυσκολοτέραν, ως προς την
διευθέτησίν του, την πολιτικήν έκκλησιν διά την μονα-δικήν ενωτικήν μας ιδέαν;
      Βεβαίως, δεν δυνάμεθα
να ξεχάσουμε την τραγωδίαν του λαού μας, την ιστορίαν μας. Ο αγώνας διά την
αναγνώρισιν της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, όλων των Ελλήνων της Μικράς
Ασίας είναι διά τον καθέναν από εμάς ιερός.
      Όμως, πρέπει να
αναζητούμε και να προβάλουμε επίσης και
άλλες ιδέες
, προ-τάσεις και συνθήματα, που είναι κατανοητά και προσφιλή
στον λαό μας, διά την αντι-μετώπισιν των σημερινών προβλημάτων του.
      Οι
συνταξιούχοι-επαναπατρισθέντες από τις χώρες της μετασοβιετικής εποχής και την
Βόρειον Ήπειρον, πχ, παντελώς δεν θα μας κατανοήσουν, αν στα πανώ μας
ανα-γράψουμε εκκλήσεις περί της Γενοκτονίας στην Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν, στην
αρχήν του περασμένου αιώνος, αποσιωπώντας τελείως την οικονομικήν Γενοκτονίαν
τους στην σημερινήν Ελλάδαν, την Πατρίδαν μας, όταν η προσφιλής κυβέρνησις
στερή τις 15-20 χιλιάδες υπερηλίκων και ανίσχυρων πολιτών της χώρας την
μονα-δικήν πηγήν υπάρξεως, ήτοι την σύνταξιν των ανασφάλιστων πολιτών της
Ελλάδος (Νόμος 4093/2012).  
      Πολύ σημαντική είναι
και μία άλλη πλευρά του προβλήματος: Δεν
είναι δυνατόν να δημιουργής
, βασιζόμενος
μόνον στο παρελθόν σου
. Χρειάζονται
νέες Πα-νεθνικές ιδέες
, που θα
υιοθετηθούν και θα προσελκύσουν πολλούς
, πρωτί-στως δε, την νέαν
γενεάν
.  
      Η ιστορία μας
υπαγορεύει και μας δίνει αρκετά παραδείγματα, όταν ισχυρός ενοποιητικός παράγων
δύναται να αποβή κάποια ελκυστική ιδέα: ιδεολογική, θρη-σκευτική, Πανεθνική
κλπ. Το δυσκολότερον και σημαντικότερον είναι η επισήμανσις αυτής της ιδέας, η
οποία δύναται να μας ενώση, ασχέτως των διαφορών μας.
      Υπάρχει, άραγε, τέτοια ορθολογική ιδέα, ποντιακή, Πανεθνική;
      Είναι δύσκολη υπόθεσις
να ενώσης άτομα διαφορετικού τύπου, σε διάφορες χώρες της υφηλίου, γύρω από
μίαν αφηρημένην ποντιακήν ιδέαν. Οι προσπάθειες να παίξη κανείς με τα
συναισθήματά μας, εξαπατώντας μας με αφηρημένες λέξεις περί του πατριωτισμού
μας και του καθήκοντός μας, είναι καταδικασμένες σε αποτυχίαν. Η θέσις ότι
είμαστε Πόντιοι και θα πρέπη να είμεθα μαζί, δεν λειτουργεί στην περίπτωσιν αυτήν
ως κατηγορική προσταγή.
      Είμεθα Πόντιοι, αλλά
έχουμε διαφορές. Ζούμε σε διαφορετικές χώρες με διαφορε-τικές
κοινωνικο-πολιτικές, οικονομικές και άλλες συνθήκες, οπότε είναι φυσικόν να
έχουμε διαφορετικές νοοτροπίες και κοσμοθεωρητικές απόψεις, διαφορετική στάση και αντίληψη του κόσμου, μερικές φορές δε, διαμετρικώς αντίθετες. 
      Όμως, είμαι βέβαιος,
ότι υπάρχει μία τέτοια ιδέα, ελκυστική και ενωτική, δική μας, ποντιακή.
      Οι ρίζες της είναι βαθείες:
•  στην καθημερινή μας ζωήν, με
τα καθημερινά προβλήματα
·
•  στην ιστορική μας μνήμην, την πλήρην πρωτόγνωρων εξάρσεων και
φοβε-ρών πτώσεων
·
• στην εθνικήν μας
συνείδησιν
, καλλιεργημένην στο
γόνιμον πεδίον της Αρχαιότητος και της Ορθοδοξίας
.
      Αυτή η ιδέα ευρίσκεται στην διασταύρωσιν ακριβώς αυτών των φαινο-μένων
του παρελθόντος μας και της σημερινής μας διαβιώσεως
.
      Και ακριβώς ενώπιον
αυτών των προβλημάτων εστάθη ο ηγέτης των Ελλήνων του μετασοβιετικού χώρου Ιβάν
Σαββίδης, στην προγραμματικήν του ομιλίαν στην Γερμα-νίαν, κατά το φεστιβάλ
Ποντιακών χορών, που οργάνωσεν η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων της Ευρώπης.
      Πρωτίστως, πρόκειται:
•  Περί των διαχρονικών
ιδεωδών της Ορθοδοξίας (η οποία
υποβάλλεται σε ισχυρήν πίεσιν τόσον από την Δύσιν, όσον και από την Ανατολήν –
νέες προκλήσεις των καιρών)·
•   περί μερίμνης διά την μεγάλην κληρονομίαν μας στον
ιστορικόν Πόντον
, την τραγικήν τύχην των μνημείων του πολιτισμού μας σ’
αυτά τα εδάφη (πχ, η ιστορική εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούνταν,
καθώς επίσης στην Νίκαιαν έχουν μετατραπεί από το 2013 σε τζαμιά· δυνάμεθα,
άραγε, να πραγματοποιήσωμεν κάτι εποικοδομητικόν στην προκειμένην περίπτωσιν;)·
•  περί του προβλήματος της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού (δεν
γί-νεται λόγος περί στερεοτύπων, τυπικών εισφορών στην πλατείαν της Αγίας
Σοφίας στην Θεσσαλονίκην, ήτοι περί αυτοκαθησυχάσεως, αλλά περί νέας ποιοτικής
μορφής εργασίας σε Παγκόσμιον επίπεδον)·
•  περί διατηρήσεως και
αναπτύξεως των παραδόσεων και εθίμων μας,
τον προ-παγανδισμόν της τεραστίας
κληρονομίας μας
, συμπεριλαμβανομένων των σχολι-κών βιβλίων·
•  περί της εκμαθήσεως και διαδόσεως της ελληνικής γλώσσης και του
ελλη-νικού πολιτισμού
·
      Πρωτίστως δε, μεταξύ:
• της ελληνικής νεολαίας
της Διασποράς
, την διαπαιδαγώγησιν
σε αυτήν υψηλής πνευματικότητος και εθνικής συνειδήσεως
·
•  περί των προβλημάτων των Ελλήνων-επαναπατρισθέντων, πρωτίστως δε,
των ανασφάλιστων συνταξιούχων, πολιτών της Ελλάδος, που το προσφιλές κράτος στα
γεράματα τους επέταξε στον δρόμον, αφήνοντάς τους χωρίς κάποιον επίδομα –
μαρτυρίαν νέας μορφής οικονομικής
Γενοκτονίας
·
•  περί των εμφανιζομένων σε
διάφορα θερμά σημεία του πλανήτου
προβλη-μάτων των συμπατριωτών μας
, όπως συνέβη με τους χριστιανούς της
Συρίας και όπως συμβαίνει σήμερον με τους συμπατριώτες μας Έλληνες του Ντονμπάς
στην Ουκρανίαν·
•  περί ενισχύσεως των πολυπλεύρων και στενών σχέσεων της Διασποράς με την ιστορικήν Πατρίδαν, την Ελλάδαν.   
      Ακριβώς σ’ αυτό το
σημείον, στο σταυροδρόμιον αυτών των προβλημάτων και γεγονότων, ευρίσκεται,
κατά την γνώμην μου, εκείνη η καλλιεργηθείσα ποντιακή ιδέα, η οποία δύναται να
ενώση πολλούς.
      Η ιδέα, η οποία κυριεύει τις
μάζες και αποβαίνει κινητήριος δύναμις ενός πραγματικού και ισχυρού Ποντιακού
κινήματος
.
      Οφθαλμοφανές
παράδειγμα της μεγάλης ενωτικής δυνάμεως στην πράξιν, προέβαλεν ο γνωστός
συμπατριώτης μας Ιβάν Σαββίδης, χάριν των απίστευτων προσπαθειών του οποίου και
της αγαστής συνεργασίας του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη διά πρώτην φοράν τα
τελευταία 88 έτη, στα ερείπια του μοναστηρίου «Παναγία Σουμελά», στον ιστορικόν
Πόντον, πάλιν ετελέσθη θεία λειτουργία και διά πρώτην φοράν στην ιστορίαν της
το 2010 εχοροστάτησεν ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Πρόκειται διά ιστορικόν
γεγονός όχι μόνον διά τον Ποντιακόν Ελληνισμόν. Ήτο ένα ρήγμα και νέα έξαρσις
πνευματικού ξεσπάσματος, της ενότητός μας και των ελπίδων μας. 
      Περί αυτού ομιλούσαν
με θαυμασμόν σε όλες τις χώρες, όπου ζουν Έλληνες, Ορθόδοξοι και όχι μόνον.
      Πρόκειται περί συμβάντος, όταν
η Πανεθνική ιδέα
, εφαρμοζομένη με
αδιάπτωτον προσοχήν και ορθήν προσέγγισιν
, δύναται να αποβή ελκυστική και ενωτική διά εκατοντάδες χιλιάδες
συμπατριωτών μας
.
      Δι’ αυτόν τον λόγον
τολμώ να επιβεβαιώσω πως σε αυτές τις μεταβατικές και κρισίμους περιόδους της
νεωτέρας ιστορίας μας, εξαιρετικώς ουσιαστικός δύναται να είναι ο ρόλος τέτοιου Πανεθνικού ηγέτου.
Αυτός ακριβώς είναι εκείνος ο κρίκος
στο πολύπλοκον και πλήρες προβλημάτων σύστημα του Παγκοσμίου Ελληνισμού, που δύναται να τον αποσπάση από την κατάστασιν
αδρανείας διαφόρων κρίκων
. Ένας
χαρισματικός άνθρωπος  και απεριορίστως
πιστός στα ιδεώδη της Ορθοδοξίας
, ο οποίος είναι εις θέσιν να ενώση όλες
τις κυριότερες Οργανώσεις μας, να εμφυσήση νέες δυνάμεις και να ανοίξη νέαν
σελίδαν στην νεωτέραν ιστορίαν του Ελ-ληνικού Πανεθνικού κινήματος. Τέτοια προσωπικότης ήτο χθες ο Ανδρέας
Άθενς
, Πρόεδρος του ΣΑΕ, διακεκριμένος
εκπρόσωπος της Ελληνικής Διασποράς.
 
      Σήμερον, τέτοια χαρισματική προσωπικότης είναι ο Ιβάν Σαββίδης, η
πολύπλευρος και καρποφόρος δραστηριότης του είναι εξαιρετικώς γνωστή. 
      Χρειάζεται, άραγε, αυτό στον ίδιον, τον
γνωστόν πολιτικόν και επιτυχημένον επι-χειρηματίαν, και θα θελήση να
πραγματοποιήση αυτήν την ιστορικήν επιλογήν διά την ένωσιν όλων των δυνάμεων
του Ποντιακού Ελληνισμού  – δεν γνωρίζω.
Πρόκειται δε, δι’ άλλον θέμα.   
      Ωστόσον, η νεωτέρα ιστορία του λαού μας, ήδη έθεσε στην ημερησίαν
διάταξιν αυτό το θέμα.
      Κλείνω το παρόν άρθρον
με μίαν ρητορικήν ερώτησιν, η οποία ετέθη εξ αρχής:
«Είναι,
άραγε, απαραίτητη αυτή η ενοποιημένη Παγκόσμια οργάνωσις του Ποντιακού
Ελληνισμού;».
      Δεν νομίζω
ότι χρειάζεται να θεμελιώσουμε αυτήν την τελευταίαν διαβεβαίωσιν – το
αδιαμφισβήτητον «Ναι», σ’ αυτό το σημείον, είναι απολύτως οφθαλμοφανές: στο Ποντιακόν
μας και, συνολικώς, στο Πανελλήνιον πεδίον, συσσωρεύθησαν πολλά Πανεθνικά
προβλήματα θεμελιακού χαρακτήρος, και απαιτείται η ύπαρξις ενός τέτοιου
μηχανισμού διά την λύσιν τους. Ήτοι, με απλά λόγια, επιβεβαιώνουμε τα εξής:
είτε εμείς, γενικώς, παύουμε να ομιλούμαι περί ιστορικού Πόντου και των
διαχρονικών συμβόλων του Ποντιακού Ελληνισμού σ’ αυτήν την ιεράν δι’ εμάς γην,
διά τις τραγω-δίες και το μεγαλείον του λαού μας, διά τα προβλήματα της
Διεθνούς αναγνωρίσεως της Γενοκτονίας των Ποντίων, διά την πνευματικότηταν και
την ιερότηταν δι’ εμάς της Ορθοδοξίας, διά την κληρονομικότηταν των γενεών και
το μέλλον της νεολαίας μας, διά την διαμόρφωσιν της εθνικής συνειδήσεως των
τέκνων και εγγονών μας, πρω-τίστως στις χώρες της Διασποράς, είτε γενικώς, δεν
λέγομαι απολύτως ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ περί όλων
αυτών, είτε εμείς, οι εκπρόσωποι του οργανωμένου Ποντιακού Ελληνισμού,
ασχολούμεθα με αυτά, βασιζόμενοι στα γνωστά θεσπίσματα και κανόνες λειτουργίας
των Διεθνών εγκύρων οργανώσεων. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει!
      Ο άλλος δρόμος απλώς
ονομάζεται απομίμησις και αυταπάτη.
*Κυριάκος Ιορδανίδης
Διευθύνων Σύμβουλος του ΣΑΕ
Περιφερείας των χωρών της πρώην ΕΣΣΔ.   
 
Μετάφραση από την ρωσικήν γλώσσαν:
Κώστας Μαυρόπουλος
Δημοσιογράφος-συγγραφεύς

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.

Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.

Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.

Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.

Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.

Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector

Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.

Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.

Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».

Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.

Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.

Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.

Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.

Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.

Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026

Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.

Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.

Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.

Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.

Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.

Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.

Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;

Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.

Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.

Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.

Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.

Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή23 λεπτά πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις58 λεπτά πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή2 ώρες πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Δημοφιλή