Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ

Δημοσιεύτηκε στις

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ/Δήμητρας Α.
Παπανδρέου/ Λιβάνης , Αθήνα 2015
Βιβλιοπαρουσίαση.
Δ. Αλευρομαγειρος, Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού

Κυρία Δήμητρα Αντρέα Παπανδρέου, 
Κυρίες και Κύριοι,
Πρέπει να το πούμε ευθύς εξ αρχής
Το βιβλίο της κυρίας Δήμητρας Παπανδρέου είναι πολιτικό βιβλίο 100%.
Ένα βιβλίο που με αφορμή τα όσα ακολούθησαν μετά την παραίτηση για λόγους
υγείας του Ανδρέα Παπανδρέου τον Ιανουάριο του 1996 και ιδιαίτερα μετά τον
θάνατόν του τον Ιούνιο του 1996, προσφέρει με ντοκουμέντα, όσα όχι μόνον δεν
μπόρεσαν αναγκαστικά να ειπωθούν από τον ίδιο τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ , αλλά και
όσα εν συνεχεία διαστρεβλώθηκαν πολιτικά σε τραγικό βαθμό. 

Η συγγραφεύς αισθάνθηκε την ηθική και πολιτική υποχρέωση χρησιμοποιώντας αυτά
τα ντοκουμέντα γιά να αμυνθεί της πολιτικής μνήμης του συζύγου της, κάτι που σε
καμιά περίπτωση όχι μόνον δεν έγινε από τους πολιτικούς επιγόνους του αλλά
τουναντίον σε μεγάλο βαθμό διαστρεβλώθηκαν όχι βέβαια για προσωπικούς λόγους
αλλά για καθαρά πολιτικούς. 
Οι πολιτικοί επίγονοι του Αντρέα Παπανδρέου με ασύλληπτη ταχύτητα γκρέμισαν ότι
είχε απομείνει από την Εθνική στρατηγική του ιδρυτού του ΠΑΣΟΚ και σε ελάχιστο
χρονικό διάστημα κατόρθωσαν ώστε ακόμα και τα όποια πολιτικά λάθη του Α.
Παπανδρέου , όπως π.χ. η συνάντηση του Νταβός που οδήγησε τον ίδιον στο “mea culpa” να μοιάζουν ως πταίσματα μπροστά στην καταιγίδα
της ενδοτικής τους πολίτικης, 
Θα περιστραφώ μόνον σε σημαντικά σημεία του τομέα της Εξωτερικής πολιτικής και
της πολίτικης Εθνικής Άμυνας όπως αυτή είχε διαμορφωθεί και πως εν συνεχεία
ανετράπη πλήρως με πολύ δυσάρεστες συνέπειες τις οποίες υφιστάμεθα και σήμερα,
Ο Ελληνικός Λαός ενθυμείται πιστεύω την ιστορική συνέντευξη του Ανδρέα
Παπανδρέου τον Οκτωβρη του 1981, ελάχιστες ημέρες μετά τις εκλογές, στο
αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC όπου παρ όλην την , έστω και με ευγένεια διατυπουμένη
αντιπαλότητα του δημοσιογράφου ο Αντρέας Παπανδρέου όχι μόνον δεν παγιδεύτηκε
από τις πολύ προσεκτικές ερωτήσεις αλλά με απόλυτη ψυχραιμία και
αποφασιστικότητα έδωσε το στίγμα της εξωτερικής πολιτικής καθιστώντας σαφές
πχ.για το θέμα της Τουρκίας ότι δεν είναι δυνατόν να αποσιωπάται το γεγονός ότι
το ΝΑΤΟ ούτε επί στιγμήν δεν πίεσε τη Τουρκία στο τότε πρόσφατο παρελθόν αλλά
τουναντίον την στηρίζει στο έγκλημα της κατοχής της μισής Κύπρου.[να μου
επιτρέψτε να σας προτείνω να ξαναδείτε αυτη τη συνέντευξη στο διαδίκτυο]
Και εδω και πριν φτάσω στις λεπτομέρειες αυτών των θεμάτων στο βιβλίο το οποίο
παρουσιάζεται, δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να υπενθυμίσω ότι στο εκδοθέν το
2010 βιβλίο[πάλι από τις εκδόσεις Λιβάνη] από τους Μιχάλη Ιγνατίου και Μάριο
Ευρυβιάδη “CIA, Ο
απόρρητος φακελλος του Ανδρέα” καταγράφεται με ντοκουμέντα η
“εκτίμηση’ αμερικανικών υπηρεσιών για τον κίνδυνο πραξικοπήματος στην
Ελλάδα σε περίπτωση εκλογικής νίκης του Αντρέα Παπανδρέου το 1981… Ο καθένας
μας μπορεί να σχολιάσει εκείνη την αμερικανική εκτίμηση….
* * *
Τα θέματα τα οποία απασχολούν εδω και πολλά χρόνια και είναι ιδιαίτερα επίκαιρα
και σήμερα στους τομείς εξωτερικής πολιτικής και άμυνας είναι, το Κυπριακό και
οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις με συνεπακόλουθα τα θέματα Αιγαίου- Θράκης, το
λεγόμενο “Μακεδονικό” καθώς και τα θέματα της Μέσης Ανατολής, το
αιώνιο δηλαδή Ανατολικό ζήτημα.
Η σύγχρονη τραγωδία της απώλειας της μισής Κύπρου το 1974, στην οποία συνέβαλε
τα μέγιστα η χούντα του 1967 ήδη από τον Νοέμβριο του 1967 όταν απεσύρθη με
επαίσχυντο τρόπο η Μεραρχία την οποίαν είχε στείλει εκεί μετά από συνεννόηση με
τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ο Γεώργιος Παπανδρέου έδωσε και το τελικό κτύπημα για
την κατάρρευση της πανικόβλητης χούντας ,απετέλεσε δε -και αποτελεί μέχρι
σήμερα -το κορυφαίο εθνικό μας θέμα.
Η πολιτική του Αντρέα Παπανδρέου ήδη και προ του 1981 ήταν ξεκάθαρη και σαφής
και διατυπώθηκε με τον πλέον έντονο τρόπο με το περίφημο “Βυθίσατε το
Χόρα” το οποίο το έκανε πράξη στην κρίση του Μαρτίου του 1987, όταν όχι
μόνον αρνήθηκε κατηγορηματικά να συναντήσει τον τότε αμερικανό πρέσβη Κηλλυ,
αλλά με κινήσεις φορσέ ανάγκασε τον ευρισκόμενο στο Λονδίνο Οζάλ να δηλώσει το
βράδυ της 24ης Μαρτίου και ενώ το πλοίο ερευνών της Τουρκίας είχε ήδη εξέλθει
στο Αιγαίο ότι “Ε, δεν θα κάνουμε και πόλεμο για ένα πλοίο”. Στο
βιβλίο η συγγραφεύς παραθέτει πλήθος στοιχείων για την επιτυχή αντιμετώπιση της
τουρκικής πρόκλησης. Εμείς θα σημειώσουμε και τη σημειολογική κίνηση να
συγκαλέσει το ΚΥΣΕΑ στον φυσικό του χώρο , στην αίθουσα επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ
, παρουσία και του Προέδρου της Δημοκρατίας και ας κάνουμε και κάποιες
συγκρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης των Ιμίων 9 χρόνια μετά…..
Η συμπεριφορά της Τουρκίας τόσο για το Κυπριακό όσο και για τα συνεπακόλουθα
θέματα Αιγαίου-Θράκης αποτελούσαν για τον Αντρέα Παπανδρέου τη βασική αιτία
χάραξης της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής Εθνικής άμυνας. Ήδη με την
ανάληψη της Πρωθυπουργίας το 1981 ανέλαβε και το Υπουργειο Εθνικής Άμυνας για
ουσιαστικούς αλλά και σημειολογικούς λόγους. Από την εποχή του Ευάγγελου Αβέρωφ
το δόγμα της εθνικής στρατηγικής είχε διαμορφωθεί δεχόμενο ως κύρια απειλή την
Τουρκία, εξ ου και η νόμιμη με τους διεθνείς κανόνες και με βάσει το άρθρο 51
του καταστατικού του ΟΗΕ αλλά και ως αποτέλεσμα και εφαρμογής και της συνθήκης
του Μοντρέ, στρατιωτική οχύρωση των νησιών του κεντρικού και νοτίου Αιγαίου και
Δωδεκανήσου αλλά και των Λήμνου- Σαμοθράκης, 
Με την ανάληψη όμως του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ο Αντρέας Παπανδρέου είχε την
διορατικότητα προβλέποντας τις εξελίξεις του 88-89 να μετατρέψει το δόγμα της
εθνικής στρατηγικής , ως προς τους βόρειους γείτονες και ενθυμούμεθα όλοι και
καταγράφεται και στο βιβλίο την κίνηση του Αντρέα Παπανδρέου μέσω του Υπουργού
Εξωτερικών Κάρολου Παπουλια να επισκεφτεί στην κρίση του Μαρτίου του 1987 τον
Πρόεδρο της Βουλγαρίας Ζηφκωφ.
Στο βιβλίο η συγγραφεύς παρουσιάζει πλήθος στοιχείων της διαμάχης του Αντρέα
Παπανδρέου στις συνόδους του ΝΑΤΟ τόσο για την πολιτική της Τουρκίας όσο και
για την πίεση του ΝΑΤΟ στο θέμα των νατοϊκών ασκήσεων στην Λήμνο.
Ο Αντρέας Παπανδρέου δεν δίστασε να αποδώσει ευθύνες στις ΗΠΑ τόσο γιά την
απόσυρση της Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967 όσο και για τα σχέδια του ΝΑΤΟ για
τη διχοτόμηση της Κύπρου και αρνήθηκε πεισματικά να μετέχει στην σοσιαλιστική
διεθνή λόγω της πολιτικής της στα θέματα αυτά. Για τους ίδιους λόγους αρνήθηκε
επίσης την έναρξη συζητήσεων για ένταξη της Τουρκίας στην ΕΟΚ τον Ιούνιο του
1986 ενώ πάγωσε το χρηματοδοτικό πρωτόκολλο ΕΟΚ -Τουρκίας τον Απρίλιο του 1988.
Κορυφαία όμως πρακτική της στρατηγικής του στο Κυπριακό θεωρώ την θέσπιση του
Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας -Κύπρου. Ήμουν Υπαρχηγός στο
Επιτελείο τότε[1993-1994] και γνωρίζω ότι η πρωτοβουλία ανήκει στον Υπουργό
Γεράσιμο Αρσένη την οποία υιοθέτησε ασμένως ο Αντρέας Παπανδρέου. Πρέπει εδω να
σημειώσω τον πλήρη αιφνιδιασμό της Τουρκίας η οποία όταν εξηγγέλθη το δόγμα
θεώρησε ότι ήταν πολιτική μπλόφα…Σήμερα το αεροδρόμιο Πάφου φέρει το όνομα
Αντρέας Παπανδρέου αλλά οι επίγονοι του Αντρέα κατόρθωσαν να κοιμίσουν το δόγμα
και κάνω έκκληση σήμερα τόσο στον Υπουργό Άμυνας όσο βέβαια και στην Κυβέρνηση
να το επαναφέρουν στη ζώη στην κρίσιμη φύση που βρίσκεται πάλι το κυπριακό.

Δεχόταν στα Ελληνοτουρκικά, ως
μόνο θέμα συζήτησης το θέμα της υφαλοκρηπίδας ..Σημειώνω εδω ότι απο το 1976 στο
Ελσίνκι η Κυβέρνηση Καραμανλή είχε υπογράψει με την Κυβέρνηση Ετσεβιτ συμφωνία
για την παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο διεθνές δικαστήριο αλλά στη
συνέχεια η Τουρκία κατά παγίαν τακτική της αναίρεσε την υπογραφή της
επικαλούμενη συνολική αντιμετώπιση των ελληνοτούρκικων θεμάτων, κάτι το οποίο
αρνήθηκε ο Αντρέας Παπανδρέου με το σωστό αιτιολογικό ότι μια τέτοια συζήτηση
μόνον την Τουρκία ωφελεί η οποία μονιμως απαιτεί χωρίς να κάνει καμία
παραχώρηση….
Τι να πούμε σήμερα όταν με πρωτοβουλία του υιού του Αντρέα ,Γιώργου
εγκαινιάστηκε κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων Ελλάδας και Τουρκίας
την στιγμή που δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου..Ας
ελπίσουμε ότι οι τελευταίες κυβερνητικές κινήσεις με τις τριμερείς Ελλάδας -Κύπρου
-Αιγύπτου και Ελλάδας – Κύπρου -Ισραήλ και θα τελεσφορήσουν και θα έχουν
πρακτική συνέχεια επ’ ωφελεία των εθνικών μας συμφερόντων. 
Εν όψει της σημερινής κατάστασης του Κυπριακού, αποτέλεσμα της φιλοσοφίας του
απορριφθέντος άθλιου σχεδίου Ανναν, το οποίο βέβαια σε καμία περίπτωση δεν θα
τολμούσε να εμφανιστεί επί Αντρέα Παπανδρέου, θα μου επιτραπεί να διαβάσω από
το βιβλίο δέκα γραμμές από τις απόψεις Αντρέα Παπανδρέου για τη λεγόμενη
διζωνική προοπτική βάσει του ψηφίσματος 649/1990 του ΟΗΕ,[διαβάζω από τη σελίδα
136 του βιβλίου
……..”χειρότερη δεν μπορεί να υπάρξει, χειρότερο είναι πλήρης κατοχή
της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα. Η σημερινή κατάσταση στην Κύπρο
τουλάχιστον μας επιτρέπει να λέμε ότι υπάρχει ελληνική Κύπρος και ότι υπάρχει
Πρόεδρος Έλληνας. Εάν πάμε σε αυτή την πορεία θα έχουμε ένα επιστέγασμα που θα
είναι όμως ομοσπονδιακό με διαδοχή τούρκου και έλληνα προέδρου και θα έχουμε
επομένως και όχι πλέον μία ελληνική Κύπρο, η οποία θα κατευθύνεται και θα
καθοδηγείται από το επιστέγασμα της ομοσπονδίας ή της συνομοσπονδίας.
Επιτρέψτε μου να πώ και κάτι άλλο. Και ο Καναδάς είναι συνομοσπονδία. Αλλά εκεί
μπορείς να φύγεις από τη μία πολιτεία ή επαρχία, όπως τις λένε, και να πάς στην
άλλη, να αγοράσεις σπίτι, να εγκατασταθείς, να ασκήσεις το επάγγελμά σου. Τί
σόι συνομοσπονδία είναι αυτή , που οι τρείς βασικές ελευθερίες δεν πρόκειται να
γίνουν πραγματικότητα αμέσως; Και πώς μπορούμε εμείς να δεχθούμε τα στρατεύματα
κατοχής της Τουρκίας να παραμένουν ή να έχουμε επικοισμό της τάξεως των
εβδομήντα χιλιάδων[σημειώνω σήμερα , το 2016,ειναι πάνω απο τριακόσιες
χιλιάδες]από την ανατολική Τουρκία; αυτό αποτελεί λύση του κυπριακού;,
-Να σας πώ τι αποτελεί, Αποτελεί διευκόλυνση της Τουρκίας. Διότι από την ώρα
που θα πείς ότι το σημερινό καθεστώς με τις παραλλαγές αυτές τις οποίες σας
παρουσίασα, πάμε στο 649 που αποτελεί τη λύση, σημαίνει πλέον ότι η Τουρκία δεν
κατηγορείται γιά παράνομη πράξη και έχει ελεύθερο το πεδίο δράσης στον
ευρωπαϊκό χώρο. Η Ελλάδα τί κέρδισε; Η Κύπρος τί κέρδισε; Να τα πούμε καθαρά τα
πράγματα”]
Πέραν τούτου ως αιτιολογία για μη έναρξη διαλόγου στο Κυπριακό ανέφερε πάντα
ότι δεν μπορείς να συζητάς όταν είναι επάνω στο νησί οι δυνάμεις κατοχής, κάτι
που δυστυχώς έχει ξεφύγει τελείως σήμερα ενώ θα έπρεπε να είναι η σημαία μας.
Με την ίδια αιτιολογία αρνήθηκε να συμμετάσχει στις γιορτές για τα 100 χρόνια
του Κεμαλ[1981]λέγοντας οτι εκπτώσεις συνειδήσεως δεν επιτρέπονται σε
ηγέτες….Στο ίδιο μήκος κύματος επέπληξε τις ΗΠΑ οτι υποστηρίζουν την Τουρκία
όταν την κουρδική εθνότητα την παρομοιάζουν ως τρομοκρατική οργάνωση…
Φαντάζεται κανείς την αντίδραση του Ανδρέα Παπανδρέου στην υπόθεση Οτσαλαν;
Κάπου βλέπω εδω τον Αρχιπλοίαρχο Αντώνη Ναξακη ο οποίος βρέθηκε κατηγορούμενος
με την Βούλα Δαμιανακου γιατί έκαναν ότι ένας ελεύθερος και δημοκρατικός
άνθρωπος έπρεπε να κάνει και που έπρεπε η ίδια η πολιτεία να κάνει. Υπάρχει
κάποιος που να πιστεύει ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου θα παρέδιδε τον Οτσαλαν στους
τούρκους;;;
Για το θέμα των κίνδυνων στην Θράκη πιστεύω οτι θα αναφερθεί ο παριστάμενος
Θρακιώτης Υπουργός Παναγιώτης Σγουρίδης. Θα αρκεσθώ μόνον και επειδή η κυρία
Παπανδρέου κάνει και ορθώς αναφορά στον αγωνιστή και αιώνιο έφηβο Βάσο
Λυσσαρίδη να πω τους κινδύνους που έχει επισημάνει ο γιατρός για την
κυπροποιηση της Θράκης ενώ πρέπει να επισημανθεί ότι επί Ανδρέα Παπανδρέου και
Υπουργού Γεράσιμου Αρσένη κατηργήθησαν οι μπάρες προς τα πομακοχωρια και
ανέλαβε τεράστιο έργο ενίσχυσης τους και υγειονομικής τους φροντίδας το Δ.ΣΣ,
το οποίο και εξέδωσε και το πρώτο ελληνοπομακικο λεξικό το οποίο παράλληλα και
σε συνέχεια ανέλαβε μαζυ με άλλες σημαντικές ενέργειες προ την ιδίαν κατεύθυνση
ο πατριώτης επιχειρηματίας Πρόδρομος Εμφιετζόγλου.
* * *
Για τα Σκόπια, 
Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας βρίσκει τον Αντρέα Παπανδρέου στην αντιπολίτευση.
Όμως από το πρώτο λεπτό κατακεραυνώνει τις δυνάμεις που επέφεραν την διάλυση
και την τοτε Κυβέρνηση για τους χειρισμού της και ιδία για το θέμα των Σκοπίων
,Την επικρίνει ότι με την πολιτική της αναίρεσαν ακόμα και την υπόσχεση του
Κλίντον ότι δεν θα αναγνωρίσει το όνομα Μακεδονία και αναλύει τους λόγους της
άρνησης του να δεχτεί το όνομα έστω και ως συνθετικό. “Μακεδονία , το
όνομα μας είναι η ψυχή μας” ανέφερε και με το εμπάργκο που επέβαλε στα
Σκόπια -και για το οποίο τόσο τον πολέμησαν διάφοροι δήθεν προοδευτικοί οι
οποίοι ταυτόχρονα ήταν και υπέρ των νατοϊκών βομβαρδισμών στην Γ/Β- κατορθώνει
να αφαιρεθεί από τη σημαία των Σκοπίων ο ήλιος της Βεργίνας. 
Μέση Ανατολή, Παλαιστινιακό, Διεθνείς σχέσεις
Ο Αντρέας Παπανδρέου είχε μιαν εκπληκτική ικανότητα και να πληροφορείται αλλά
και να οσφραίνεται τον διεθνή ορίζοντα, ικανότητα αναλυτική και ταυτόχρονα
συνθετική . Ενέργειες του όπως η δήλωση του για την κατάρριψη του νοτιοκορεατικού
Μπόινγκ 747 από την ΕΣΣΣΔ [1/9/1983], η επίσκεψη του στον Γιαρουζέλσκι [1984],
άφησαν ενεούς τους διεθνείς αναλυτές και όπως απεδείχθη στη συνέχεια είχε και
τις δυο φορές δίκιο. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε παγκοσμίως η δήλωση υποστήριξης
της ΕΣΣΔ για το μποινγκ της νότιου Κορέας όπου έχασαν τη ζωή τους 269
άτομα..την έκανε δέ μόλις δύο ώρες μετά την κατάρριψη.. Σημειώνω για όσους το
αγνοούν ότι οι οικογένειες των θυμάτων της κατάρριψης κατόρθωσαν να
αποζημιωθούν από την εταιρεία η οποία δέχτηκε ότι το αεροσκάφος παρεξεκλεινε
της πορείας του και ευρεθη επάνω από τις κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις
της ΕΣΣΔ, [έχει πιστεύω ενδιαφέρον και σήμερα να διαβάσετε όλα όσα εν τω μεταξύ
διεθνώς έχουν γραφτεί γι αυτήν την υπόθεση]
Για το Παλαιστινιακό είναι γνωστόν ότι πρώτος προσκάλεσε τον Γιασερ Αραφάτ όταν
ετιτλοφορειτο παγκοσμίως ακόμα ως τρομοκράτης και ανεγνώρισε την Οργάνωση για
την απελευθέρωση της Παλαιστίνης επισήμως,[εδω να μου επιτρέψτε μια προσωπική
μαρτυρια,το 1992 βρέθηκα με άλλους φίλους στην Ιερουσαλήμ σε μια προσπάθεια
στήριξης του Πατριαρχείου γιατί εκείνη την εποχή στρατιωτικές δυνάμεις του
Ισραήλ είχαν καταλάβει δυο κτίσματα του Πατριαρχείου[Πατριάρχης ο εκ Χίου
Διόδωρος].Στα πλαίσια της επίσκεψης μας επισκεφτήκαμε και τον πρόξενο της
Ελλάδας στην Ιερουσαλήμ , έναν ευγενέστατο διπλωμάτη, ο οποίος και μας παρέθεσε
γεύμα. Εκεί λοιπόν τον ρώτησα πως αντέδρασαν οι παλαιστίνιοι στην αναγνώριση
του Ισραήλ από την Ελλάδα[είχε τότε πρόσφατα αναγνωριστεί από την Κυβέρνηση
Μητσοτάκη]. Έκπληκτος άκουσα τον πρέσβη να μου λέει. “Οι Παλαιστίνιοι
ενθυμούνται τον Αντρέα Παπανδρέου να υποδέχεται προσωπικά στον Πειραιά τον
Γιασερ Αραφάτ, ύστερα από αυτό πιστεύουν ότι ότι κάνει η Ελλάδα το κάνει και
για το καλό της Παλαιστίνης”
Ο Αντρέας Παπανδρέου έμπρακτα επίσης βοήθησε του παλαιστινίους όταν το 1983
ναύλωσε πλοία και τους μετέφερε στην Τύνιδα και την Β. Υεμένη. 
Η πολιτική αντίληψη του Αντρέα Παπανδρέου και με τα παραδείγματα που παρέθεσα
για τους Παλαιστίνιους και για τους Κούρδους ήταν έντιμη, όπως χαρακτηριστικά γράφει
η συγγραφέας, έναντι του αραβικού κόσμου. Και ,συνεχίζει η Κυρία Παπανδρεου, η
εντιμότητα του αυτή προφυλάσσει ακόμα από τις γεωπολιτικές παρενέργειες που
προκύπτουν από τις συγκρούσεις που μαίνονται στην περιοχή.
Λοιπά.
Πριν κλείσω θα ήθελα επίσης να επισήμανα την τεράστια ικανότητα του Αντρέα
Παπανδρέου να έχει καλές προσωπικές σχέσεις με διεθνείς προσωπικότητες όπως
εκείνη με τον Φρανσουά Μιτεράν, η οποία και τον οδήγησε να προκαλέσει την
τριμερή συνάντηση με τον Καντάφι στην Ελούντα αλλά και τον σεβασμό που του
έδειξε ο Μπιλ Κλίντον το 1994 στην επίσκεψη του στις ΗΠΑ και δεν γνωρίζω αν
όταν ήρθε ο Κλίντον στην Ελλάδα το 1999 και έκανε εκείνη τη δήλωση συγγνώμης
για την στάση των ΗΠΑ επί χούντας, είχε επηρεαστει από εκείνη [του 1994]
συνάντηση του με τον Αντρέα,
Τέλος και επειδή είναι και αυτό επίκαιρο, πρέπει να σημειώσω την αναφορά του
βιβλίου στο θέμα των Γερμανικών οφειλών..ο Αντρέας Παπανδρέου σε επίσημη
συζήτηση που είχε τον Ιανουάριο του 1965 ως Υπουργός τότε του Γ.Παπανδρεου σε
συνάντηση του με τον τότε καγκελάριο Εχαρντ, ο τελευταίως συμφώνησε ότι αμέσως
μόλις υπάρξει συμφωνία ειρήνης και κλείσει το θεμα του Β’Π.Π θα καταβληθούν οι
αποζημιώσεις και οι τόκοι”.
Η συμφωνία ειρήνης έχει από καιρό κλείσει αλλά η Γερμάνια αρνείται τη συζήτηση
και οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν βρει ακόμα τον “κατάλληλο
χρόνο” για τη ρηματική διακοίνωση προς την Γερμανία. …….
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Κυρία Δήμητρα Παπανδρέου , τον εκδότη Λιβάνη και
τον Αλέξανδρο Χρυσανθακοπουλο για την πρόσκληση και , σας κυρίες και κύριοι για
την ευγένεια σας να με ακούσετε._
* * * 
[η παρουσίαση έγινε στην ΕΣΗΕΑ την 11η Φεβρουαρίου 2016 και ωραν 1830 με την
συμμετοχή ακόμα των κ.κ. Βασίλη Φίλια Καθηγητού και πρώην πρύτανη του Παντείου
Πανεπιστημίου, Παναγιώτη Σγουρίδη Υφυπουργού Υποδομών και πρώην αντιπροέδρου
της Βουλής και του Αλέξανδρου Χρυσανθακοπούλου πρώην βουλευτού ενώ τη συζήτηση
συντόνιζε ο δημοσιογράφος Χρήστος Χαλαζιας]

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή