Γενικά θέματα

Επίθεση εναντίον της Κίνας

Δημοσιεύτηκε στις

2 Φεβρουαρίου 2016 στις 10:15

από τον

andpik

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ

Η τιτανομαχία του κίτρινου γίγαντα με
τους κερδοσκόπους, στόχος της οποίας είναι η υποτίμηση του νομίσματος,
εξελίσσεται ήδη – με πιθανό αποτέλεσμα ένα παγκόσμιο αποπληθωριστικό
σοκ, μαζί με ένα χρηματιστηριακό κραχ

Οι περισσότεροι θα θυμούνται ασφαλώς πως όταν η Ελλάδα είχε βρεθεί
στο στόχαστρο των κερδοσκόπων, κάπου στα τέλη του 2009, με αποτέλεσμα να
στοιχηματίσουν εναντίον της με διάφορα χρηματοπιστωτικά όπλα μαζικής
καταστροφής, κυρίως με τα CDS, η τότε κυβέρνηση της τους προειδοποιούσε ανόητα ότι θα αποτύχουν – με άρθρα της στα ΜΜΕ, με δηλώσεις του υπουργού οικονομικών, καθώς επίσης με οτιδήποτε άλλο είχε στη διάθεση της.
Τελικά δεν απέτυχαν, ενώ ουσιαστικά βοηθήθηκαν από τις σπασμωδικές ενέργειες της κυβέρνησης, αφού τεκμηρίωναν πως η Ελλάδα φοβόταν
– επομένως ότι, το πρόβλημα στην οικονομία της υπήρχε, οπότε ήταν θέμα
χρόνου να αποκαλυφθεί και να χάσει το «παιχνίδι» μαζί τους.

Κάτι ανάλογο φαίνεται να διαδραματίζεται σήμερα στην Κίνα (πηγή), κρίνοντας από τις πρόσφατες αναφορές των κρατικών ΜΜΕ, τα οποία «απειλούν» τον G. Soros – διαμηνύοντας του πως «πρέπει να αφήσει τα χέρια του από το γουάν, επειδή διαφορετικά θα τα κάψει».
Εν τούτοις, οι απειλές αυτές έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα –
αφού δίνουν την εντύπωση στους υπόλοιπους κερδοσκόπους πως είναι η
κατάλληλη εποχή για να τοποθετηθούν μαζικά εναντίον του κινεζικού
νομίσματος, ευελπιστώντας σε μεγάλα κέρδη.
Προβλέπεται λοιπόν μία τιτανομαχία, η οποία θα θυμίζει την επίθεση του 1992 εναντίον της βρετανικής στερλίνας. Θα αφορά όμως μία αρκετά μεγαλύτερη χώρα, με πολύ σημαντικές συνέπειες τόσο για την ίδια, όσο και για την παγκόσμια οικονομία – ειδικά εάν κάτι λειτουργήσει διαφορετικά, σχετικά με αυτά που σχεδιάζουν οι δύο αντιμαχόμενοι.
.

Η οργάνωση και τα πιθανά αποτελέσματα της επίθεσης

Αναλυτικότερα, μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια (Hedge funds), όπως το «Corrientes Partners» με έδρα το Τέξας, στοιχηματίζουν ήδη τεράστια ποσά στην ξαφνική και ραγδαία πτώση του κινεζικού νομίσματος, την οποία υπολογίζουν έως και -50% εντός των επομένων μηνών.
Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε θα προκαλούταν ένα αποπληθωριστικό σοκ παγκοσμίως, το οποίο θα είχε ως αποτέλεσμα ένα χρηματιστηριακό κραχ άνευ προηγουμένου στην ιστορία του πλανήτη
– πολύ περισσότερο, επειδή οι φούσκες που έχουν δημιουργηθεί διεθνώς
είναι πάρα πολλές και τεραστίου μεγέθους, ενώ οι κεντρικές τράπεζες
έχουν καταναλώσει όλα τους τα όπλα.
Ο κίνδυνος υποτίμησης του γουάν άλλωστε έχει κλιμακωθεί, μετά την
υιοθέτηση των αρνητικών επιτοκίων από την ΕΚΤ, από την Ιαπωνία πρόσφατα,
καθώς επίσης από πολλές άλλες κεντρικές τράπεζες – οι οποίες επιδιώκουν να αυξηθεί ο ρυθμός ανάπτυξης των οικονομιών τους,
μεταξύ άλλων υποτιμώντας τα νομίσματα τους για να αυξηθούν οι εξαγωγές,
καθώς επίσης πιέζοντας τα νοικοκυριά να ξοδεύουν τα χρήματα τους και να
μην τα αποταμιεύουν.
Οι προσπάθειες τους όμως αυτές δεν έχουν στεφθεί με επιτυχία, κρίνοντας από το ότι όσο μειώνονται τα επιτόκια, τόσο αυξάνονται οι καταθέσεις
(γράφημα) – επειδή οι άνθρωποι συνδέουν εύλογα την πτώση των επιτοκίων
με μία οικονομική κρίση, οπότε προσπαθούν να είναι καλύτερα
προετοιμασμένοι για το μέλλον τους.
.

.
Περαιτέρω, ο συνδυασμός ενός «αποπληθωριστικού σοκ» με ένα
χρηματιστηριακό κραχ, πόσο μάλλον με τις κεντρικές τράπεζες άοπλες, θα
«έκαιγε» τεράστια ποσά χρημάτων σε πάρα πολλές χώρες – ενώ μία υποτίμηση του κινεζικού νομίσματος σε αυτά τα ύψη, θα ανάγκαζε χιλιάδες βιομηχανίες της Δύσης να χρεοκοπήσουν, αδυνατώντας να αντισταθούν στην πλημύρα των φθηνών κινεζικών προϊόντων που θα κατέκλυζαν τις αγορές τους.
Σε κάθε περίπτωση ο συναλλαγματικός πόλεμος, ο οποίος διεξάγεται στον πλανήτη τα τελευταία χρόνια (ανάλυση), με θύματα κυρίως τα νομίσματα των αναπτυσσομένων οικονομιών (γράφημα), θα μπορούσε να εξελιχθεί ακαριαία σε μία ολοκληρωτική πυρηνική σύρραξη με οικονομικά υπερόπλα – ενώ φαίνεται πως η αφετηρία της επίθεσης εναντίον της Κίνας ήταν η είσοδος του γουάν στο καλάθι των νομισμάτων του ΔΝΤ (άρθρο), η οποία αποτελούσε ενδεχομένως μία μεγάλη παγίδα των Η.Π.Α.
.
ΓΡΑΦΗΜΑ---Αναπτυσσόμενες-αγορές,-Εξέλιξη-των-ισοτιμιών-των-νομισμάτων
.
Συνεχίζοντας, δεκάδες βιομηχανικοί κλάδοι της Ευρώπης, ειδικά αυτοί
που υποφέρουν ήδη, όπως οι παραγωγοί ατσαλιού, θα οδηγούταν στην
καταστροφή – αφού εκατοντάδες εκατομμύρια τόνων από την υπερβάλλουσα παραγωγική δυναμικότητα της Κίνας θα πλημύριζαν τις αγορές, με τιμές που θα ήταν αδύνατον να τις ανταγωνιστούν οι Ευρωπαίοι.
Αμέσως μετά η ανεργία θα εκτοξευόταν στα ύψη, ενώ οι μισθοί θα κατέρρεαν, οδηγώντας σε απόγνωση πολλά κράτη
– ακόμη και αυτά που θεωρούνται ως μη υπερχρεωμένα και υγιή, όπως η
Γερμανία. Πολύ περισσότερο φυσικά τα υπερχρεωμένα, όπως η Ελλάδα, για τα
οποία ο αποπληθωρισμός αποτελεί μία θανατηφόρο ασθένεια.

Οι δυνατότητες της Κίνας

Θεωρητικά βέβαια η κινεζική ηγεσία θα μπορούσε να οχυρωθεί αποτελεσματικά, απέναντι σε μία τέτοια χρηματοπιστωτική επίθεση – επειδή διαθέτει μία διπλή, διαχωρισμένη αγορά για το νόμισμα της.
Υπάρχει το εγχώριο γουάν (Onshore – CNY RMB), καθώς επίσης το διεθνές (Offshore – CNH RMB), για τα οποία μπορούν να υιοθετηθούν διαφορετικές νομισματικές πολιτικές (γράφημα) – όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (πηγή).
.

.
Για παράδειγμα, η Κίνα θα μπορούσε να εμποδίσει την κερδοσκοπία εναντίον του διεθνούς γουάν (CNH RMB), αυξάνοντας ισχυρά τα επιτόκια μόνο σε αυτό – χωρίς να προκαλέσει προβλήματα στο εσωτερικό της, όπως η ύφεση από μία πιθανή αύξηση των επιτοκίων του εγχωρίου νομίσματος.
Εν τούτοις, οι αμερικανοί κερδοσκόποι έχουν συμπεριλάβει στα σχέδια τους αυτό το ενδεχόμενο
– τοποθετούμενοι ταυτόχρονα στην πτώση εκείνων των νομισμάτων, τα οποία
θα υποτιμούταν στον απόηχο της πιθανότητας κατάρρευσης του γουάν.
Πρόκειται για τη Μαλαισία (Ringgit), για τη Νότια Κορέα (Won), καθώς επίσης για το Χονγκ Κονγκ (δολάριο)
– χώρες που δεν έχουν ανάλογες δυνατότητες στήριξης των νομισμάτων τους
με την Κίνα, οπότε θα βιώσουν πολύ δύσκολες καταστάσεις, τόσο όσον
αφορά τα νομίσματα τους, όσο και τα χρηματιστήρια.
Περαιτέρω, η λογική πίσω από αυτά τα στοιχήματα εναντίον του γουάν
είναι απλή και προφανής: οι διαχειριστές των κερδοσκοπικών κεφαλαίων
προσδοκούν πως, λόγω της πτώσης του ρυθμού ανάπτυξης της χώρας, καθώς
επίσης της κατάρρευσης του χρηματιστηρίου της, σε συνδυασμό με τις
φούσκες που έχουν δημιουργηθεί στο σκιώδη τραπεζικό τομέα, στα ακίνητα
κοκ., οι εκροές κεφαλαίων τόσο εκ μέρους
των φοβισμένων Κινέζων, όσο και των διεθνών επενδυτών θα είναι τόσο
μεγάλες, ώστε δεν θα μπορεί η κεντρική τράπεζα της να αμυνθεί – παρά τα τεράστια συναλλαγματικά αποθέματα που διαθέτει (περί τα 3.000 δις $).
Η πιθανότητα αυτή ενισχύεται άλλωστε από το γεγονός ότι, οι εκροές κεφαλαίων μόνο το Δεκέμβρη υπερέβησαν τα 100 δις $ – ενώ αναμένεται ένα επόμενο μαζικό κύμα μετά τις γιορτές της κινεζικής πρωτοχρονιάς
(δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου), όπου οι Κινέζοι ανταλλάσσουν μεταξύ
τους κόκκινους φακέλους που περιέχουν πολλά χρήματα. Εκείνη την εποχή
οι Πολίτες της χώρας αλλάζουν τις αποταμιεύσεις τους σε γουάν με δολάρια
– τα οποία συνήθως μεταφέρουν στο εξωτερικό, κυρίως στις Η.Π.Α. ή σε
άλλα υπεράκτια κέντρα (Offshore centers).
Αυτό σημαίνει με τη σειρά του ότι, η κινεζική κεντρική τράπεζα θα
υποχρεωθεί να αγοράσει, χρησιμοποιώντας τα αποθέματα της σε δολάρια, όλη
αυτή την πλημύρα των γουάν – έτσι ώστε να στηρίξει την ισοτιμία του
νομίσματος. Εάν όμως δεν τα καταφέρει, τότε θα καταρρεύσει το γουάν – με τις πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο να είναι πολύ μεγάλες.
.

Οι ομοιότητες με την επίθεση εναντίον της στερλίνας

Τα παραπάνω θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις οδυνηρές εμπειρίες της Μ. Βρετανίας από το 1992, όπου ο G. Soros, μαζί με ορισμένους άλλους κερδοσκόπους, γονάτισαν την κυβέρνηση και τη στερλίνα – η οποία είχε συνδεθεί το 1990 με την ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα, από την M. Thatcher.
Τότε είχαν υιοθετηθεί σταθερές ισοτιμίες μεταξύ των ευρωπαϊκών νομισμάτων, όπου όμως οι Βρετανοί είχαν αυξήσει τη συναλλαγματική ισοτιμία της στερλίνας – παρά το ότι η οικονομία της χώρας τους υποχωρούσε, όπως συμβαίνει σήμερα με την Κίνα.
Έτσι οι κερδοσκόποι, υπό την ηγεσία του G. Soros, αντιλήφθηκαν τη
μεγάλη ευκαιρία και ξεκίνησαν μία μετωπική επίθεση εναντίον του
νομίσματος, τοποθετώντας πολλά χρήματα στην πτώση του – ταυτόχρονα με συνεντεύξεις και με ανακοινώσεις στα ΜΜΕ, για να προσελκύσουν ακόμη περισσότερους «συναδέλφους» τους.
Μόνο ο εμβληματικός κερδοσκόπος δανείσθηκε (πούλησε ανοιχτά)
στερλίνες μίας τάξης μεγέθους των 10 δις $, αγοράζοντας άλλα νομίσματα –
όπως γερμανικά μάρκα και γαλλικά φράγκα. Ως εκ τούτου, η ισοτιμία του νομίσματος μειώθηκε σημαντικά, οπότε η κεντρική τράπεζα της χώρας αύξησε τα επιτόκια για να την στηρίξει.
Επειδή όμως τα επιτόκια ήταν ήδη πολύ υψηλά, η πραγματική οικονομία της
Βρετανίας επιβραδύνθηκε επικίνδυνα – γεγονός που έγινε αντιληπτό από
τους άλλους κερδοσκόπους, οι οποίοι τοποθετήθηκαν επίσης εναντίον της
στερλίνας, μαζί με τον Soros.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πιεσθεί ακόμη περισσότερο το βρετανικό
νόμισμα – έως ότου ο τότε πρωθυπουργός (J. Major), καθώς επίσης η
Τράπεζα της Αγγλίας συνθηκολόγησαν, αποδεσμεύοντας το νόμισμα στις
16.9.1992 από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά. Έτσι η στερλίνα υποτιμήθηκε ραγδαία και ο κερδοσκόπος κέρδισε περί το 1 δις $ – ενώ όλοι οι υπόλοιποι ανάλογα μεγάλα ποσά.
Επανερχόμενοι στην Κίνα, εάν η ηγεσία της μειώσει αργά αλλά σταθερά
την ισοτιμία του νομίσματος, για να μπορέσει να ελέγξει τις
παρενέργειες, τότε θα προκαλέσει ανασφάλεια στις χρηματαγορές – όσον αφορά την αποφασιστικότητα της, καθώς επίσης την επιλογή ή μη της σωστής χρονικής στιγμής (timing).
Η ανασφάλεια αυτή θα είχε ως αποτέλεσμα την κλιμάκωση των κερδοσκοπικών πιέσεων, επειδή οι διστακτικές κινήσεις των κυβερνήσεων θεωρούνται πάντοτε ως αδυναμία από τους επιτιθέμενους – σε καμία περίπτωση ως δείγμα ισχύος, όπως θα ήταν περισσότερο λογικό.
Πόσο μάλλον όταν το κινεζικό νόμισμα στις διεθνείς αγορές (CNH RMB), το οποίο πριν από μερικούς μήνες αποτιμούταν στο 6,20 σε σχέση με το δολάριο, έφτασε έως το 6,80 – αν και σήμερα ευρίσκεται στα 6,60 (πηγή).
Βέβαια, στις επόμενες εβδομάδες θα τεκμηριωθεί ποιός είναι πιο ψύχραιμος ή διαθέτει πιο πολλά όπλα
– με τους περισσότερους να εύχονται να κερδίσει το μεγάλο παιχνίδι η
Κίνα, αφού στην αντίθετη περίπτωση θα έχαναν πολλές άλλες χώρες μαζί
της, παρά το ότι δεν συμμετέχουν στο πόκερ με τους κερδοσκόπους.
.

Επίλογος

Θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς πως η επίθεση εναντίον της Κίνας ενορχηστρώνεται από τις ίδιες τις Η.Π.Α. – λόγω της συνεργασίας της με τη Ρωσία, καθώς επίσης με τις υπόλοιπες χώρες των BRICS, παράλληλα με την πρόθεση της να αποτελέσει το διάδοχο της υπερδύναμης.
Εν τούτοις, επειδή η Κίνα δεν θα ήταν ο μεγάλος χαμένος από τυχόν
πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος της, εάν το απελευθέρωνε έγκαιρα, αφού
θα αυξανόταν οι εξαγωγές, θα μειωνόταν οι εισαγωγές και θα δημιουργούσε
μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της
(όπως άλλωστε ήδη συμβαίνει), ενώ η Δύση θα υφίστατο τεράστιες ζημίες
από τον ανταγωνισμό των προϊόντων της, ο ισχυρισμός αυτός δεν φαίνεται
απόλυτα λογικός.
Από την άλλη πλευρά όμως, η μαζική εκροή κεφαλαίων θα μπορούσε να της δημιουργήσει άλλου είδους προβλήματα (ανάλυση), επειδή είναι ήδη βυθισμένη σε μία μεγάλη κρίση – με τρομακτικές φούσκες σε όλους σχεδόν τους τομείς της οικονομίας της.
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς τίποτα, ειδικά
επειδή τα κεφάλαια που θα εγκατέλειπαν την Κίνα θα κατευθύνονταν κυρίως
στις Η.Π.Α., μετά την αύξηση των βασικών επιτοκίων από τη Fed – με θετικά αποτελέσματα για την υπερχρεωμένη οικονομία τους.
Ολοκληρώνοντας, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι διευρυμένοι νομισματικοί πόλεμοι οδηγούν, με κριτήριο την εμπειρία, σε παγκοσμίους πολέμους
– κάτι που δεν θα ήθελε κανείς να συμβεί, αφού οι οικονομικές
συρράξεις, όσο επώδυνες και αν είναι, δεν προκαλούν ποτέ τέτοιες
καταστροφές, ενώ δεν κοστίζουν τόσο πολλές ανθρώπινες ζωές, όσο οι
στρατιωτικές.
.

Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος,
πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο
του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά
χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας.
Έχει εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική
κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και
έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία,
καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Σχετικά θέματαΚίνα

andpik

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

10 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

2 εβδομάδες πριν

στις

4 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

2 εβδομάδες πριν

στις

3 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11^ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Με λίγα λόγια, ένα έργο ενός Ιταλού καλλιτέχνη (με Βενετσιάνικη εκπαίδευση) που απεικονίζει μια «Ελληνίδα» (στην πραγματικότητα τη σύζυγό του) έγινε το θεμέλιο της ουγγρικής εθνικής συλλογής. Αυτό αντανακλά την πολυεθνική και πολυπολιτισμική πραγματικότητα της Αψβουργικής Ουγγαρίας του 19ου αιώνα.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr