Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ «ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ»!

Δημοσιεύτηκε στις

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
Όλοι γνωρίζουν ότι με σειρά αποφάσεων της Προέδρου της Βουλής της προηγούμενης βουλευτικής περιόδου Ζωής Κωνσταντοπούλου και, ουσιαστικά, με την ίδια Κυβέρνηση (του ίδιου πρωθυπουργού και των ίδιων κομμάτων) που κυβερνά και σήμερα, συστήθηκε, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, η «Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους» (αποφάσεις 1448/4.4.15, 2053/7.5.15, 7944/18.5.15 και 11131/7164/25.8.15). Η Επιτροπή αυτή, με γενικό συντονιστή τον Βέλγο καθηγητή Eric Toussaint, με μέλη επιστήμονες από την Ελλάδα και δέκα χώρες, με συνεργάτες πολλούς έλληνες και ξένους επιστήμονες, καθώς και με τη συνδρομή της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, προεδρευόταν από την Πρόεδρο της Βουλής, την ευρωβουλευτή Σοφία Σακοράφα και το συντονιστή της Επιτροπής Eric Toussaint.

Η σύσταση της εν λόγω διεθνούς Επιτροπής είχε, έχει και θα έχει και στο μέλλον μεγάλη και ουσιαστική σημασία για την πορεία του θεσμού των διεθνών συμβάσεων και κυρίως των συμβάσεων δανεισμού των κρατών, όχι μόνο για την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους της χώρας μας, αλλά για την πορεία του θεσμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσον αφορά δε ειδικότερα το καθεστώς του ελληνικού δανεισμού, που επιβλήθηκε στη χώρα μας παράνομα, άρχισε να πληροφορείται η διεθνής κοινή γνώμη και οι διεθνείς οργανισμοί τί πραγματικά συμβαίνει στον ελληνικό λαό. Οι πρώτοι απόηχοι είναι ήδη πολύ σημαντικοί. Γι’ αυτό ας δούμε λίγο περισσότερα για την «Επιτροπή Αλήθειας»:
Αντικείμενο της Επιτροπής, σύμφωνα με την εντολή της Βουλής,  ήταν η διερεύνηση του ελληνικού δημόσιου χρέους με επισκόπηση της ιστορίας του από το 1980 μέχρι σήμερα και, ακολούθως, η διενέργεια επιστημονικού λογιστικού ελέγχου και ελέγχου της νομιμότητάς του σήμερα. Η έρευνα αυτή είχε σκοπό να φωτίσει σε όλο του το ιστορικό βάθος το μεγάλο αυτό αντικείμενο και να εξετάσει τη νομιμότητα, την ορθότητα και την αναγκαιότητα του καθεστώτος αντιμετώπισής του που υφίσταται ο ελληνικός λαός από το 2010 μέχρι σήμερα, καθώς και τις σχετικές ευθύνες.  Όπως είναι κατανοητό, ο λογιστικός έλεγχος, στην ουσία του, είναι έλεγχος νομιμότητας των οικονομικών μεγεθών, καθώς και της λειτουργίας, των συνεπειών και της σκοπιμότητάς τους. Η έρευνα, όμως, επεκτείνεται και ευρύτερα, τόσο ως προς τα οικονομικά δεδομένα, όσο και ως προς την  τήρηση των αρχών νομιμότητας γενικά στην πολιτειακή δράση που αφορά στο δανεισμό του κράτους, από όπου δημιουργείται το όλο δημόσιο χρέος.  Βασικός στόχος της έρευνας ήταν η ενημέρωση του ελληνικού λαού, ώστε να μπορεί να σχηματίσει τη σωστή πολιτική βούληση για το κρίσιμο αυτό θέμα της ιστορίας της Ελλάδας, να ασκήσει τα πολτικά του δικαιώματα και να λειτουργήσει η δημοκρατία με βάση την πραγματική του θέληση,  να οπλίσει  με τα κατάλληλα όπλα τις ελληνικές κυβερνήσεις για την άσκηση πολιτικής για το πραγματικό συμφέρον του λαού και να επισημάνει στους διεθνείς οργανισμούς και στους θεσμούς που εμπλέκονται στο ζήτημα του δημόσιου χρέους μας την αλήθεια και τις ευθύνες τους.
Η έναρξη των εργασιών της Επιτροπής έγινε επίσημα στην «Αίθουσα Γερουσίας» της Βουλής με παρουσία και ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος ενίσχυσε με θερμά λόγια τό κύρος της Ειτροπής και τη σημασία της σχετικής απόφασης της Προέδρου της Βουλής, επισημαίνοντας, μάλιστα, ότι ο έλεγχος της νομιμότητας του δημόσιου χρέους αποτελεί υποχρέωση των κρατών με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.
Η Επιτροπή, λόγω και της μακράς εμπειρίας και των ειδικών επιστημονικών γνώσεων των μελών της, κατόρθωσε μέσα σε έλαχιστο χρόνο να διατυπώσει και να παραδώσει στη Βουλή το πρώτο πόρισμα, την «προκαταρκτική Έκθεση», η οποία τυπώθηκε σε πολλά αντίτυπα για να πληροφορηθούν όσοι περισσότεροι πολίτες ήταν δυνατό. Το πρώτο αυτό πόρισμα περιορίστηκε, λόγω των άμεσων αναγκων της επικαιρότητας, στην τρέχουσα κρίσιμη περίοδο αντιμετώπισης του δημόσιου χρέους της χώρας, στην περίοδο του δανεισμού από το 2010-2015, για να συνεχίσει την ευρύτερη έρευνα του αντικειμένου της αμέσως μετά.  Η μόνη διάδοση του πορίσματος στον ελληνικό λαό  έγινε με το δωρεάν μοίρασμά του στο χώρο της Βουλής και από ενημερωτικά στοιχεία του τηλεοπτικού της σταθμού, μόνο κατά τις λίγες μέρες που κράτησε η προηγούμενη βουλευτική περίοδος με πρόεδρο την Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η – προφανώς από τότε χειραγωγημένη –  κυβέρνηση, ολόκληρη η χειραγωγημένη – ή τυφλή – αντιπολίτευση και όλα τα χειραγωγημένα ΜΜΕ, ραδιοτηλεοπτικά και έντυπα, όχι απλώς παρέλειψαν να αναφέρουν, αλλά έθαψαν κυριολεκτικά τόσο την ύπαρξη και τη δράση της Επιτροπής, όσο  και το πόρισμα. Η νομιμότητα του χρέους ήταν, άλλωστε, από το 2010 αυστηρά απαγορευμένο ζήτημα –ακόμη και ως σκέψη.
Το έχομε επανειλημμένως υπογραμμίσει: αυτό που φοβούνται οι δανειστές μας και κυρίως οι στρατηγοί των δυνάμεων που είναι πίσω τους είναι ένα και μόνο πράγμα: η αποκάλυψη ότι οι συμφωνίες και το καθεστώς δανεισμού που επιβλήθηκε στην Ελλάδα είναι αντίθετα στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, στο διεθνές δίκαιο γενικά και στις Συνθήκες της ΕΕ. Το φοβούνται όχι τόσο ως νομικό ζήτημα, αλλά ως πολιτικό, του οποίου η αποκάλυψη η θα προκαλέσει στους λαούς της Ευρώπης, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο αντιδράσεις, γιατί θα αποκαλυφθεί το σύγχρονο μέσο χειραγώγησής τους. Αν αποκαλυφθεί αυτή η παραβίαση αρχών και πάρει έκταση, θα ματαιωθεί στην Ευρώπη το πείραμα με την Ελλάδα για υπεξαίρεση των εθνικών οικονομιών και για γεωπολιτική χειραγώγηση των μικρών κρατών. Ότι όχι απλά το φοβούνται, αλλά το τρέμουν είναι ολοφάνερο, γι’ αυτό και δεν άφησαν, ούτε αφήνουν την κυβέρνηση Τσίπρα και τις προηγούμενες κυβερνήσεις και σήόμως,﷽﷽﷽﷽﷽ους του κοινωνικού συσοκαλμερα αντιπολιτεύσεις, καθώς και κανένα μεγάλο ΜΜΕ ούτε καν να αναφέρουν θέμα νομιμότητας και κύρους  του χρέους. Ο σημερινός πρωθυπουργός, παρά τις παλαιότερες απειλές του, δεν τόλμησε καν να το θέσει. Σήμερα δε καταργεί και την «Επιτροπή Αλήθειας» που συστήθηκε επί πρωθυπουργίας του. Άρα, αφού φοβάται ο εχθρός αυτό το όπλο, αυτό έπρεπε και πρέπει να προβληθεί.
Όλα αυτά τα έχομε ξαναπεί και τα βλέπομε συνεχώς από το 2010. Αυτό, όμως, που έγινε από τη σημερινή κυβέρνηση  και βουλή σε σχέση με τη διεθνή επιστημονική «Επιτροπή Αλήθειας» για το ελληνικό χρέος έδωσε άλλη μια θλιβερή πρωτιά στην Ελλάδα μεταξύ των χωρών της αστικής δημοκρατίας. Ας το δούμε:
Πρώτ’ απ’ όλα, θα ήθελα να ρωτήσω, αν γνωρίζει κανείς – γιατί πραγματικά εγώ δε γνωρίζω – αν έχει καταργηθεί σε αστική δημοκρατία από κυβέρνηση ή από αντιπροσωπευτικό σώμα τέτοια επιτροπή ή ομάδα επιστημονικής έρευνας – και μάλιστα χωρίς λόγο και χωρίς αντικατάσταση με άλλη. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να ξέρομε. Εκείνο που ξέρω – και ξέρομε οι περισσότεροι πολτες﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽πιστημονικ συνεχίτες – είναι ότι, από τη Γαλλική Επανάσταση και εδώ, η πιο ευρεία εγγύηση ελευθερίας που ισχύει είναι η ελευθερία της επιστήμης, της έρευνας και της διδασκαλίας. Είναι η μόνη ελευθερία που διακηρύσσεται χωρίς κοινωνικούς περιορισμούς. Αυτή, μάλιστα, η ελεύθερη, ρητή και κατηγορηματική, «φιγουράρει» – γιατί μόνο ως φιγούρα έμεινε – στο Σύνταγμά μας χωρίς καμία επιφύλαξη δυνατότητας περιορισμού της για λόγους εθνικού ή κοινωνικού συμφέροντος (άρθρο 16 παρ. 1). Η μόνη εξαίρεση περιορισμού που θα μπορούσε να είναι ανεκτή – και που εφαρμοζεται στην πράξη – είναι ο περιορισμός ή η απαγόρευση της έρευνας και της διδασκαλίας για κατασκευή και χρήση μέσων καταστροφής του ανθρώπου (όπλων μαζικής καταστροφής ή σοβαρής βλάβης της υγείας μεγάλου μέρους του κοινωνικού συνόλου, όπως τα ναρκωτικά, επικίνδυνες  για τη ζωή και την υγεία χημικές ουσίες κ.τ.ό). Μήπως η νομιμότητα του δημόσιου χρέους εντάσσεται, από τους δανειστές μας και από την κυβέρνηση, σ’ αυτή την κατηγορία κινδύνων… Από την εποχή της αστικής επανάστασης, που κατέλυσε το μοναρχικό φεουδαλισμό, γνωρίζομε ότι οι τρείς αυτές ύψιστες δημιουργικές δράσεις του ανθρώπινου νου καταργούνται μόνο από αυταρχικά καθεστώτα. Στην πρόσφατη ιστορία μας έχομε τέτοια παραδείγματα από τη γερμανική κατοχή, από το εμφυλιοπολεμικό αστυνομικό κράτος και από τη δικτατορία. Και όμως,  έγινε και τώρα!
Με την υπ’ αριθμ. 15288/3.11.15 απόφαση του νέου Προέδρου της Βουλής Νικολάου Βούτση αφαιρέθησαν τα γραφεία από την Επιτροπή που της είχαν διατεθεί για τις εργασίες της στο Κτήριο Μητροπόλεως 1. Με την απόφαση υπ’ αριθμ. 15908/12.11.15 του ιδίου Προέδρου κηρύχθηκε «η λήξη των εργασιών» της Επιτροπής, χωρίς να αναφέρει κανέναν απολύτως λόγο. Όπως θα εκθέσομε αμέσως πιο κάτω, η εν λόγω επιστημονική επιτροπή δεν είχε ολοκληρώσει το έργο της και το πόρισμά που είχε παραδόσει στη Βουλή ήταν προκαταρκτικό. Δεν έφτανε δε η πρωτοφανής αυτή πράξη άσκησης εξουσίας «ελέω Λαού», αλλά ακολούθησαν και τρεις  αδιανόητες και απαράδεκτες  απρέπειες:
Η πρώτη απρέπεια ήταν ότι «ξέχασε» ο Πρόεδρος να κάνει αυτό  που γίνεται σε μέλη επιτροπών ή ομάδων εργασίας (ιδίως όταν είναι και χωρίς αμοιβή, πολλώ δε μ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ εάλλον όταν είναι ξένοι): να πεί έστω ένα γενικό ευχαριστώ, είτε προφορικά, καλώντας τους να τους αποχαιρετήσει, είτε έστω εγγράφως,  για το έργο τους ή την παροχή των υπηρεσιών τους και για τη συμβολή τους στη λειτουργία της Υπηρεσίας που τις χρησιμοποίησε. Τίποτε απολύτως! Η μόνη, μάλιστα, επικοινωνία –απρεπής και αυτή-  που «καταδέχτηκε» να κάμει ο Πρόεδρος ήταν να δώσει εντολή σομε ﷽﷽﷽﷽﷽ικοινωνιτροπή της οδουπεστη Προϊσταμένη της Υπηρεσίας Λειτουργίας Γραφείων Βουλευτών να στείλει στα μέλη της Επιτροπής την υπ’αριθ, 16416/19.11.15 επιστολή, με την οποία μας πληροφορούσε ότι τα Γραφεία που είχε παραχωρήσει η Βουλή στην Επιτροπή της οδού Μητροπόλεως 1 έχουν διατεθεί στην υπηρεσία για τις ανάγκες των βουλευτών και να επικοινωνήσομε (τα μέλη της) με την εν λόγω υπηρεσία «εντός πέντε ημερολογιακών ημερών προκειμένου να παραλάβετε τα προσωπικά σας είδη και αρχεία» (sic). (Καλά που δεν τα δήμευσαν κατά τον ποινικό κώδικα ως … producta ή instrumenta sceleris…).
Η δεύτερη απρέπεια, ήταν πολύ χειρότερη, γιατί προσέβαλε το κύρος της Ελλάδας απέναντι σε συνέδρους παγκόσμιου συνεδρίου: Την «κατάργηση» της Επιτροπής την έκανε ο Πρόεδρος της Βουλής την παραμονή έναρξης του Συνεδρίου της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματολόγων (στις 12.11.15), ενώ λίγες μέρες πριν της είχε αφαιρέσει τα Γραφεία εργασίας της. Πρέπει να σημειώσομε ότι το Συνέδριο είχε οργανωθεί από την Ένωση Ελλήνων Συνταγματολόγων και η διεξαγωγή του τέθηκε υπό την αιγίαδα του Προέδρου της Βουλής και φιλοξενήθηκε στην αίθουσα Γερουσίας του Κοινοβουλίου. Τη φιλοξενία στη Βουλή είχε αποφασίσει η πρώην Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, μετά από αίτημα του Πρόεδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής και Προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων καθηγητή Κώστα Μαυριά και του Υπουργού Γιώργου Καντρούγκαλου. Την πρωτοβουλία και την όλη φροντίδα για τη  διεξαγωγή του συνεδρίου είχαν οι καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου Κώστας Μαυρίας, επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου, και Γιώργος Κατρούγκαλος, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ίδιας Διεθνούς Ένωσης, ο οποίος ήταν και ο σύνδεσμος μεταξύ της Επιτροπής Αλήθειας και της Κυβέρνησης.  Αντικείμενο του Συνεδρίου ήταν, μετά από πρόταση των καθηγητών Μαυριά και Κατρούγκαλου, που είχαν την πρωτοβουλία, το κρίσιμο για την Ελλάδα θέμα: «Το Δημόσιο Χρέος υπό το φώς του Συνταγματικού Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου». Με αυτό τον τρόπο θα δινόταν η ευκαιρία, σε ελέυθερο βήμα, να ενημερωθεί και να εκθέσει τη γνώμη της η παγκόσμια επιστημονική  κοινότητα για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, παράλληλα με τη διεθνή Επιτροπή Αλήθειας.
Στο σημείο αυτό σημειώνεται μια σοβαρή παράλειψη που καταλήγει στην τρίτη απρέπεια της Βουλής. Αν εξαιρέσομε την εισήγηση του καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου Αντώνη Μπρεδήμα και τις παρεμβάσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου και τη δική μου, οι εισηγήσεις και η όλη επιστημονική συζήτηση στο συνεδριο με το τόσο κρίσιμο για τη χώρα μας αντικείμενο είχαν γενικό περιεχόμενο επιστημονικού προβληματισμού, χωρίς καμία σχέση με το καθεστώς δανείου της Ελλάδας,  σαν να διαξαγόταν το Συνέδριο σε μια άλλη ήπειρο και σαν να μην υπήρχε καν το ζήτημα του ελληνικού δημόσιου χρέους. Σ’ αυτό δε φταίνε, φυσικά, οι ξένοι, αλλά οι οργανωτές και η Βουλή των Ελλήνων, που παρέλειψαν να θέσουν ως βασικό ζήτημα για έρευνα ην ελληνική εμπειρία του δημόσιου χρέους, να θέσουν τα κείμενα των συμφωνιών δανεισμού της Ελλάδας στη διάθεση των συνέδρων, έστω τα κείμενα του πρώτου πακέτου του Μαϊου 2010 που ήταν ευκολότερα προσιτό, να μοιράσουν το επιστημονικό πόρισμα της Ειδικής Επιτροπής για την Αλήθεια του Χρέους, καθώς και λίστα των βασικότερων επιστημονικών ζητημάτων για το ελληνικό δημόσιο χρέος. Με αυτό τον τρόπο θα έμπαινε το ελληνικό δημόσιο χρέος στον ευρύτερο προβληματισμό και στην επιστημονική συζήτηση του συνεδρίου. Το πόρισμα, τελικά, της Επιτροπής Αλήθειας, που παρουσίαζε όλες τις σοβαρές παραβιάσεις των αρχών και των κανόνων του Συντάγματος, του δικαίου των Συνθηκών της ΕΕ και του διεθνούς δικαίου και ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο για τους συνέδρους, έφερε η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε αρκετά αντίτυπα και έτσι μπόρεσαν να πάρουν οι σύνεδροι.  Όσον αφορά δε τα κείμενα των συμφωνιών του δανείου του 2010 (του Α΄ Μνημονίου), όταν έλαβα το λόγο για χαιρετισμό του συνεδρίου ως ιδρυτικό μέλος και επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης, ζήτησα από την παριστάμενη αντιπρόεδρο της Βουλής και εκπρόσωπο του Προέδρου να φροντίσει να έλθουν για διανομή στους συνέδρους αντίτυπα των εν λόγω συμφωνιών. Η εκπρόσωπος του Πρόεδρου της Βουλής υποσχέθηκε ότι θα το φρόντιζε, αλλά τα αντίτυπα δεν ήλθαν ποτέ -μάταια δε τα αναζητούσαν οι σύνεδροι. Έτσι, η απλή παράλειψη κατέληξε σε κακή συμπεριφορά.
Προβήκαμε στην περιγραφή του θλιβερού αυτού γεγονότος, γιατί δείχνει, πού έχει φτάσει η υποδούλωση της Ελλάδας και η χειραγώγηση του πολιτικού μας συστήματος και πού έχει καταντήσει η «πολιτική της εκπροσώπηση»: να μεταβληθεί ολοκληρωτικά σε εκπροσώπηση των δανειστών μας και των δυνάμεων κατοχής μας. Η περιγραφή αυτή αποβλέπει, κυρίως,  στο να δείξει δυό πράγματα που φοβούνται οι δανειστές και κατακτητές της Ελλάδας: Ότι πρέπει όλοι, αφήνοντας προσωρινά κατά μέρος και κρατώντας μέσα μας τις κομματικές και ιδεολογικοπολιτικές επιλογές μας, να αγωνιστούμε σε ένα μέτωπο για να αλλάξει ολόκληρο το σύστημα πολιτικής σκέψης στη λειτουργία του πολιτεύματός μας, με βάση τις αρχές του ΟΗΕ και του ευρωπαϊκού δικαίου, με βάση τον άνθρωπο, τα δικαιώματα του ανθρώπου και τη δημοκρατία. Αντι δε να κλαίμε και να αυτομαστιγονόμαστε, να προβάλομε με όλες μας τις δυνάμεις το όπλο που φοβούνται: την κατάρριψη του απάνθρωπου και παράνομου χρέους, με το οποίο κατέκτησαν, ποδοπατούν και ερημώνουν τη χώρα μας.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ
Ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
_________
Γεννήθηκε το 1932 στο Λιβάδι Κυθήρων από γονείς αγρότες.
Σπουδές
Σπούδασε Νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακές σπουδές στις Νομικές Σχολές των Πανεπιστημίων του Μονάχου (Γερμανία) και της Βέρνης (Ελβετία).
Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου το 1965. Εντεταλμένος Υφηγητής και καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1973-1999. Πρόεδρος του Ιονίου Πανεπιστημίου τα έτη 1985-1990, κατά τα οποία οργανώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία το Πανεπιστήμιο. Ιδρυτής και Διευθυντής, από την ίδρυσή του (1989) μέχρι το 2012, του Ινστιτούτου Συνταγματικών Ερευνών. Τα έτη 1993-1997 ήταν Πρόεδρος του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1999 είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δράση Δημόσιου Λειτουργού
Από το 1981 μέχρι το 1988 υπήρξε Διευθυντής του Νομικού Γραφείου Πρωθυπουργού και Νομικός Σύμβουλος Πρωθυπουργού. Από το 1997 μέχρι το 1998 υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Κατά τα έτη 1982-1985 μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της UNESCO. Από το 2003 είναι μέλος εξ εξωκοινοβουλευτικών προσωπικοτήτων του Διοικητικού Συμβουλίου του «Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία». Είχε ενεργό συμμετοχή στο προπαρασκευαστικό στάδιο της κατάρτισης του Συντάγματος το 1975 και ήταν ο συντάκτης του Σχεδίου Αναθεώρησης του Συντάγματος του 1986. Υπήρξε πρόεδρος ή μέλος πολλών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών και συλλογικών οργάνων της Διοίκησης. Το 2005-2006 Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων υπό τον Πρωθυπουργό για τη Δημόσια Διοίκηση. Από το 1982 μέχρι το 2006 ήταν μέλος του Νομικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος. 
Επιστημονικές, Πολιτικές ή Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Ιδρύματα
Ήταν ιδρυτικό μέλος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου επί σειρά ετών και τα έτη 1992- 997 Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων. Ιδρυτικό μέλος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου, από το 1995 Αντιπρόεδρος και από το 2004 Επίτιμος Πρόεδρος της ίδιας Ένωσης. Από το 1992, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και επανειλημμένα Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Δικαστικών Μελετών. Διετέλεσε, επίσης: μέλος της πολιτικής ένωσης «Όμιλος Παπαναστασίου» από το 1966 μέχρι τη βίαιη διάλυσή τoυ από τη στρατιωτική δικτατορία της 21.4.1967, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μέλος της Επιτροπής για τον Επαναπατρισμό των Πολιτικών Προσφύγων και Αντιπρόεδρος της Κίνησης για την Εθνική Ανεξαρτησία και τη Διεθνή Ειρήνη και τον Αφοπλισμό. Το 2005 ήταν μέλος της Διεθνούς Ομάδας  Ειδικών Εμπειρογνωμόνων που δημοσίευσε και παρουσίασε στην ΕΕ τη Διακήρυξη Αρχών του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου για Βιώσιμη Λύση του Κυπριακού. Πρόεδρος ή μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου πολλών άλλων επιστημονικών, κοινωφελών και φιλανθρωπικών οργανώσεων.
Επαγγελματική δράση
Δικηγόρος Αθηνών από το 1960 μέχρι το 2010.
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο ανέρχεται σε εκατοντάδες τίτλων. Αναφέρομε εδώ: Τα συνταγματικά όρια της ιδιοκτησίας, Αθήνα 1972, Η αρχή της επικουρικότητος του κράτους, Αθήνα 1974, Συνταγματικό Δίκαιο – Οι λειτουργίες του κράτους, Αθήνα 1980, Συνταγματική Δικαιοσύνη, Αθήνα 1999, Η Μετάβαση στη Δημοκρατία και το Σύνταγμα του 1975, Αθήνα 2005, Ο Αλέξανδρος Σβώλος και η εποχή του, Αθήνα 2010, Οι Παράνομες Συμβάσεις Δανεισμού της Ελλάδας, Αθήνα 2011, Μελέτες  8 τόμοι και 2 τόμοι υπό έκδοση και δεκάδες άλλων δημοσιευμάτων. Επίσης, υπήρξε Επιστημονικός Διευθυντής πολλών επιστημονικών σειρών και εκδόσεων. Οργάνωσε πλήθος επιστημονικών – διεθνών και εθνικών – συνεδρίων, ημερίδων και διαλέξεων στην Αθήνα και έλαβε μέρος σε δεκάδες συνεδρίων στο εξωτερικό.
Διεύθυνση κατοικίας: Νικης 5, 185 39 Πειραιάς, τηλ. 0030 210 4516316, 45 35358, Fax. 0030 210 4282328, Κύθηρα, Λιβάδι, τηλ. 27360-31649 και  Fax. 27360-31107, E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

“>giokassim@ath.forthnet.gr

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή