Διεθνή
ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΆ ΚΑΙ Η ΘΑΝΑΤΗΦΌΡΑ ΑΚΙΝΗΣΊΑ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ

Σχόλιο
Π. Ήφαιστος. Ο Φίσερ δεν είναι τυχαίος Γερμανός πολιτικός. Υπήρξε
υπουργός εξωτερικών σε μια κρίσιμη μεταβατική φάση της
μεταψυχροπολεμικής εποχής από το 1998 μέχρι το 2005. Επτά χρόνια
υπουργός της μεγαλύτερης δύναμης της Ευρώπης είναι γνώστης πολλών
ειδοποιών διαφορών των ευρωστρατηγικών προβλημάτων και γι’ αυτό ότι
γράφει και όπως το γράφει είναι σημαντικό. Αναρτάται αυτή η παρέμβασή
του γιατί καταμαρτυρεί μερικές αλήθειες που έχουμε κατά καιρούς αναλύσει
εκτεταμένα.
Πρώτον, την στρατηγική ανυπαρξία της Ευρώπης.
Δεύτερον, την μετακίνηση του κέντρου βάρους της Αμερικανικής
στρατηγικής που άρχισε εδώ και δύο δεκαετίες, γεγονός που προκαλεί
ολοένα μεγαλύτερη αμηχανία στην Ευρώπη.
Τρίτον, την ανυπαρξία
ευρωπαϊκής στρατηγικής επί ζητημάτων της άμεσης περιφέρειάς της. Αυτό
άρχισε ήδη με τις Βαλκανικές κρίσεις την δεκαετία του 1990 και
συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Τέταρτον, επειδή όπως συχνά γράφουμε [ΗΘΙΚΗ και ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ
Η μη θεσπισμένη ισχύς στην διεθνή πολιτική. Πολιτική θεολογία versus
πολιτική θεωρία και η σημασία της αξιολογικά ελεύθερης περιγραφής και
ερμηνείας των διεθνών φαινομένων http://wp.me/p3OqMa-13c – http://wp.me/p3OlPy-1bH]
σε ευρωπαϊκό επίπεδο η πολιτική ηθική που θεμελιώνει και νομιμοποιεί
τις αποφάσεις απουσιάζει -επειδή ακριβώς απουσιάζει μια ευρωπαϊκή
κοινωνία και ένα ευρωπαϊκό κοινωνικοπολιτικό σύστημα- και γι’ αυτό ο
σκοπός, οι στρατηγικές και οι τακτικές ως προς τις περιφερειακές κρίσεις
δεν συγκλίνουν. Θα προσθέταμε πως μεγάλες διαφορές δεν αναδύονται στην
επιφάνεια επειδή τις σταθεροποιεί η συνεχιζόμενη Αμερικανική στρατηγική
παρουσία.
Πέμπτον, ο καθείς λέει αυτό που σκέφτεται ή αυτό που
είναι εθνικό συμφέρον με αποτέλεσμα Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ηγέτες ή
πολιτικές προσωπικότητες να μιλούν για στρατηγικά ζητήματα τα οποία υπό
άλλες περιστάσεις θα έπρεπε να υπάρχει κοινή στάση. Για παράδειγμα όσον
αφορά τον περιφερειακό ρόλο της Ρωσίας ή την σύνδεση της Ουκρανίας με
την Συρία ή άλλα ζητήματα στα οποία όλοι εμπλέκονται.
Έκτον, η
Γερμανία από καιρό κάθεται πάνω σε ένα στρατηγικό μεταίχμιο που
σχετίζεται με τον “Γερμανικό ζήτημα” [ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ
ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2009-14 ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΊΑ ΤΗΣ ΕΕ http://wp.me/p3OlPy-Q7
], δηλαδή την θέση και τον ρόλο στα ευρωστρατηγικά του ισχυρότερου
ευρωπαϊκού κράτους. Ισχυρότερου κράτους πλην μη πυρηνικού. Οι υποθέσεις
αυτές συνδέονται και με το μεγαλύτερο ζήτημα των ευρωστρατηγικών
ισορροπιών, δηλαδή την σχέση Ρωσίας και Γερμανίας. Κατευνασμός;
Συμμαχία; Εξισορρόπηση; Όπως και να έχει είναι μέγα ζήτημα και
ορθάνοικτο. Είναι πάντως εμφανείς οι σχοινοβασίες ως προς τούτο του
πρώην Γερμανού ΥΠΕΞ. Και πολλών άλλων Γερμανών σε άλλες περιστάσεις.
Έβδομον, γίνεται ολοένα και πιο φανερό ακόμη και στρατηγικά τυφλούς πως
το μεγαλύτερο ζήτημα της Ευρώπης είναι οι στρατηγικές σχέσεις της
Γερμανίας με την Ρωσία σε συνάρτηση με το κέντρο βάρους της Αμερικανικής
στρατηγικής. Οι δύο άλλες μεγάλες δυνάμεις, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία,
βασικά καιροφυλακτούν έντρομες και αμήχανες.
Βέβαια, στην
Ελλάδα αυτά τα καίρια και σημαντικά δεν τα συζητούσαμε. Είμαστε έρμαιο
επικοινωνιακών τεχνασμάτων, φτηνής ειδησεογραφίας και προπαγάνδας. Η
“ευρωπαϊστική” αποχαύνωση, η ουτοπιστική διεθνιστική ή κοσμοπολίτικη
προκατάληψη, η ημιμάθεια για την αληθινή φυσιογνωμία της ΕΕ, η παντελής
απουσία γνώσης και τα ασίγαστα στρατηγικά διλήμματα μεταξύ των μεγάλων
δυνάμεων της Ευρώπης και τα λοιπά, είναι ζητήματα άγνωστα που το πολύ
προκαλούν περιέργεια. Στο δε επίπεδο του κράτους εάν υπάρχουν
απειροελάχιστες εξαιρέσεις όπως ο νυν ΥΠΕΞ ισχύει το “ένα χελιδόνι δεν
φέρνει την άνοιξη”. Μεγάλα στρατηγικά ζητήματα που αφορούν ζωτικά τους
νεοέλληνες όπως οι Αμερικανικές στρατηγικές επιλογές και όλα τα
συμπαρομαρτούντα δεν συζητούνται στον δημόσιο ή τον λεγόμενο
επιστημονικό διάλογο. Όλα επισκιάζονται από τον νομικισμό, την
θεσμολογνεία, την διεθνιστική νοηματοδότηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης,
ιδεολογήματα όπως αυτό της “παγκοσμιοποίησης” και ασφαλώς από την σχεδόν
παντελή άγνοια των πλανητικών στρατηγικών εξελίξεων.
Περισσότερα σε μια αναρτημένη ανάλυση που διαρκώς ανανεώνεται και που
αφορά τις ευρωστρατηγικές ισορροπίες, την θέση και τον ρόλο των μεγάλων
δυνάμεων της Ευρώπης και το μέλλον της ΕΕ: ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΣΕΙΣΜΙΚΕΣ
ΠΛΑΚΕΣ ΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ http://wp.me/p3OlPy-rf
Αυτά τα μεγάλα ζητήματα της Ευρώπης και της διεθνούς πολιτικής ίσως,
πλέον, να μην αφορούν καταβυθισμένα κράτη όπως η Ελλάδα τα οποία
βρίσκονται υπό ξένο έλεγχο. Αυτό γιατί όταν και εάν και όπως και να
εξελιχθεί η ευρωπαϊκή πολιτική -το ίδιο ισχύει για την ευρύτερη διεθνή
πολιτική – όπως εξελίσσεται η Ελλάδα θα βρεθεί παράλυτη λόγω παντελούς
πλέον κυριαρχίας των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων τους οποίους κάποιοι
εγχώριοι πραιτοριανοί εκπροσωπούν “επαξίως”. Ακόμη και η εξόντωση δια
τουφεκισμού -ρητορικά μιλώντας καθότι υπάρχουν εξοντώσεις πολλών ειδών,
όπως η οικονομική και ο θάνατος λόγω στεναχώριας και αυτοκτονίας όπως
συνέβηκε σε χιλιάδες συνανθρώπους μας που είναι ήδη νεκροί – των Ελλήνων
πολιτών, μπορεί να εκτελεστεί αδίστακτα. Φτάνει πια να είναι “νόμιμο”
σε μεταμεσονύκτιες “ψηφοφορίες”. Το έτσι “νόμιμο” εδώ στην Ελλάδα
θεωρείται από τους εκάστοτε καρεκλοκένταυρους και δήθεν νομιμοποιημένο.
Τα περί νόμιμου και ηθικού βοά από καιρό ως μάχαιρα πλην έξω στην οδό
ουδέν άκουγε ο “λαός”.
Το άρθρο του Γιόσκα Φίσερ:
Οι ΗΠΑ
αρνούνται να αναλάβουν το ρόλο ηγέτη και η ευρώπη αδυνατεί στρατιωτικά
Ευρωπαϊκή συμμαχία με τη Ρωσία διαγράφει ο γόρδιος δεσμός της Συρίας
Ρωσικό αεροσκάφος πλήττει θέσεις του ISIS στη Συρία. Η Μόσχα μέσω της
συριακής κρίσης επιχειρεί να αναβαθμίσει τον διεθνή ρόλο της Εδώ και
τέσσερα χρόνια μαίνεται ένας αιματηρός πόλεμος στη Συρία. Αυτό που
ξεκίνησε ως μια δημοκρατική εξέγερση κατά της δικτατορίας του Μπασάρ αλ
Ασαντ έχει εξελιχθεί σε ένα σύμπλεγμα συγκρούσεων που εν μέρει αντανακλά
μια βίαιη μάχη για την περιφερειακή κυριαρχία μεταξύ αντιπροσώπων του
Ιράν, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας. Αυτή η σύγκρουση, όπως
έχει αποδειχθεί και από τις συρράξεις στην Υεμένη, μπορεί να
αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή. Και τώρα η Ρωσία μέσω της
στρατιωτικής της επέμβασης για λογαριασμό του Ασαντ επιδιώκει να
ενισχύσει τη θέση της ως παγκόσμιας δύναμης έναντι της Δύσης (ειδικότερα
έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής).
Η σύγκρουση στη
Συρία λοιπόν εκτυλίσσεται σε τουλάχιστον τρία επίπεδα: τοπικό,
περιφερειακό και παγκόσμιο. Και επειδή οι συρράξεις αφέθηκαν να
φουντώσουν και να εξαπλωθούν, έχουν χάσει τη ζωή τους περίπου 250.000
άνθρωποι. Εφέτος το καλοκαίρι η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους
Πρόσφυγες υπολόγισε τον αριθμό των προσφύγων που έχουν τραπεί σε φυγή
από τη Συρία στα τέσσερα εκατομμύρια, συν τα 7,6 εκατομμύρια των
εκτοπισμένων στο εσωτερικό της χώρας. Εν τω μεταξύ η ροή σύρων προσφύγων
προς την Ευρώπη έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις
που αντιμετώπισε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Ο συριακός εμφύλιος
αποτελεί πλέον μία από τις πιο επικίνδυνες ζώνες ανάπτυξης της
ισλαμιστικής τρομοκρατίας, όπως έχουν δείξει οι επιθέσεις του Ισλαμικού
Κράτους (ISIS) στην Αγκυρα, στη Βηρυτό και στο Παρίσι, καθώς και η
έκρηξη βόμβας σε ρωσικό επιβατικό αεροσκάφος πάνω από τη Χερσόνησο του
Σινά. Επιπλέον η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία έχει
αυξήσει τον κίνδυνο να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο και οι μεγάλες
δυνάμεις. Για όλους αυτούς τους λόγους ο συριακός πόλεμος πρέπει να
τερματιστεί το συντομότερο δυνατόν.
Λουτρό αίματος και νέα ευκαρία
Επειτα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι
εμφανίστηκε μια νέα ευκαιρία να δοθεί ένα τέλος στην αγωνία της Συρίας
καθώς όλες οι σημαντικές δυνάμεις (εκτός του ISIS) είναι πλέον πρόθυμες
να καθήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, παρότι όλες οι
δυνάμεις έχουν συμφωνήσει πρώτα απ’ όλα να πολεμήσουν το ISIS, το μεγάλο
ερώτημα είναι αν όντως θα το κάνουν.
Οι Κούρδοι στη Βόρεια Συρία
και το Ιράκ είναι οι πιο αποτελεσματικοί μαχητές εναντίον του ISIS, αλλά
οι δικές τους εθνικές φιλοδοξίες τούς θέτουν σε αντιπαράθεση με την
Τουρκία. Το Ιράν και η Σαουδική Αραβία μάχονται κατά κύριο λόγο ο ένας
εναντίον του άλλου για την περιφερειακή κυριαρχία, βασιζόμενοι σε μη
κρατικούς φορείς. Η Ρωσία μάχεται για το διεθνές κύρος της και εναντίον
οποιασδήποτε αλλαγής καθεστώτος.
Η Ρωσία βρίσκεται συνεπώς στο
πλευρό του Ιράν όσον αφορά την υποστήριξη της δικτατορίας του Ασαντ και
το Ιράν, με τη σειρά του, υπηρετεί τα δικά του γεωπολιτικά συμφέροντα
υποστηρίζοντας τον σιιτικό του σύμμαχο στον Λίβανο, τη Χεζμπολάχ, για
την οποία η συριακή ενδοχώρα είναι απαραίτητη. Η Γαλλία έχει πάρει πιο
σοβαρά από οποιαδήποτε άλλη φορά την υπόθεση της καταπολέμησης του ISIS,
ενώ η Γερμανία και άλλοι Ευρωπαίοι αισθάνονται υποχρεωμένοι να τη
βοηθήσουν.
Οι ΗΠΑ εν τω μεταξύ δρουν με τραβηγμένο το χειρόφρενο.
Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμαθέλει πρωτίστως να αποφύγει την εμπλοκή των ΗΠΑ
σε άλλον έναν πόλεμο στη Μέση Ανατολή πριν από τη λήξη της θητείας του.
Με την κύρια παγκόσμια δύναμη ωστόσο να παραμένει στο περιθώριο, το
αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ένα άκρως επικίνδυνο κενό εξουσίας το οποίο
ο επιδιώκει να εκμεταλλευτεί ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.
Η προβληματική συμμαχία Ρωσίας – ΕΕ
Ειδικότερα, επειδή οι ΗΠΑ αρνούνται να αναλάβουν ρόλο ηγέτη και η
Ευρώπη είναι πολύ αδύναμη στρατιωτικά για να επηρεάσει μόνη της τις
εξελίξεις στη Συρία, υπάρχει η απειλή μιας de facto ευρωπαϊκής συμμαχίας
με τη Ρωσία του Πούτιν. Αυτό θα ήταν ένα σοβαρό σφάλμα, δεδομένου ότι
οποιαδήποτε συνεργασία με τη Ρωσία δεν θα περιόριζε ούτε θα τερμάτιζε
τον πόλεμο στη Συρία.
Οποιαδήποτε συνεργασία της Δύσης με τη Ρωσία
θα πρέπει να αποφύγει δύο εκβάσεις: τη συσχέτιση του συριακού ζητήματος
με το Ουκρανικό και τη στρατιωτική συνεργασία με τον Ασαντ. Αντ’ αυτού,
θα πρέπει να καταβληθεί μια προσπάθεια προκειμένου να συνδεθεί η
στρατιωτική επέμβαση εναντίον του ISIS με μια συμφωνία για μια
διαδικασία πολιτικής μετάβασης η οποία θα περάσει από την εκεχειρία σε
μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας για τη Συρία, κάτι που θα σημάνει το
τέλος του καθεστώτος Ασαντ.
Εν τέλει η αποφασιστική μάχη κατά του
ισλαμιστικού εξτρεμισμού θα λάβει χώρα εντός της κοινότητας των
σουνιτών. Ποια μορφή του σουνιτικού Ισλάμ θα επικρατήσει: η ουχαμπιτική
εκδοχή της Σαουδικής Αραβίας ή μια πιο σύγχρονη και πιο μετριοπαθής
εκδοχή; Αυτό είναι το καθοριστικό ερώτημα για την καταπολέμηση του ISIS
και των ομοίων του. Στο πλαίσιο αυτό σημαντικός παράγοντας θα είναι ο
τρόπος με τον οποίο η Δύση θα αντιμετωπίζει τους μουσουλμάνους: ως
ευπρόσδεκτους πολίτες με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις ή ως μόνιμα
παρείσακτους και βορά για τους στρατολόγους των τζιχαντιστών.
Ο κ. Γιόσκα Φίσερ ήταν υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας από το 1998 ως το 2005.
Πηγή. Βήμα
https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/permalink/953376438070523/
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

