Διεθνή
Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!

.
«Αδειάστε την Μικρά Ασία από τα
ιθαγενή στοιχεία που σας στέκονται εμπόδιο, έλεγε εκείνο τον καιρό η
Πρωσσική κυβέρνηση στους Ταλαάτ και Εμβέρ. Είσαστε δάσκαλοι στην τέχνη
της εκκένωσης. Και εμείς θα αντικαταστήσουμε τους σκύλους τους Έλληνες,
τους ταραχοποιούς και άχρηστους με καλούς και τίμιους Γερμανούς,
υποταγμένους και υπάκουους, οι οποίοι θα σας αποδώσουν στο
εκατονταπλάσιο αυτό που η εξαφάνιση των Ελλήνων θα σας έχει στερήσει.
Και τα οφέλη από την επιχείρηση θα είναι για σας σημαντικότερα απ΄ ότι
όλοι οι θησαυροί του χαλίφη».
Από το βιβλίο «Berlin – Bagdad» του Gerhard Albert Ritter
(1929 – 2015) όπως αποδίδεται στο βιβλίο «Τουρκία και Ανατολικά
ζητήματα» του Θεόδωρου Μπατρακούλη, εκδόσεις Ινφογνώμων, σελίδα 321.
Η κατανόηση όσων συμβαίνουν στις μέρες μας στην ευρύτερη περιοχή στην
οποία ανήκουμε, προϋποθέτει στοιχειώδη επισκόπηση γεωπολιτικών
δεδομένων και μακροπρόθεσμων στρατηγικών σχεδιασμών της ισχυρότερης
σήμερα Ευρωπαϊκής δύναμης, της Γερμανίας η οποία σε υποτυπώδη συνεργασία
με την Γαλλία, ρυθμίζει τις τύχες ολόκληρης της Ευρώπης.
Ασφαλώς και είναι αδύνατο μέσα στις λίγες γραμμές ενός άρθρου να
αποκρυπτογραφηθούν εξαιρετικά πολύπλοκα και αλληλοσυγκρουόμενα
συμφέροντα υπερδυνάμεων, μεγάλων και μικρών χωρών αλλά και πολλών ομάδων
που πολεμούν σαν εθνικές οντότητες, μισθοφόροι ή ιδεολόγοι στον πόλεμο
επαναχάραξης των συνόρων της Μέσης Ανατολής που διεξάγεται εδώ και
αρκετά χρόνια.
Αξίζει όμως τον κόπο να εστιάσουμε στα στρατηγικά συμφέροντα της
ισχυρότερης Ευρωπαϊκής δύναμης η οποία από την εποχή του πρώτου
παγκοσμίου πολέμου είχε πανίσχυρη επιρροή στους νεότουρκους που
κατέλαβαν την εξουσία μετά την κατάρρευση της πολυεθνικής Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας. Ο Γερμανός στρατηγός Όθων Λίμαν Φον Σάντερς υπήρξε
αρχιστράτηγος του Οθωμανικού στρατού, μετά τις ήττες που υπέστησαν ο
Τζεμάλ Πασάς από τους Ρώσους και ο Εβέρ Πασάς από τις δυνάμεις της
Αντάντ, με στόχο να προωθήσει τα συμφέροντα της Γερμανίας στην Μέση
Ανατολή.
Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η επιτήδεια ουδετερότητα της Τουρκίας
υποστήριξε ουσιαστικά την Γερμανία. Η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με
τη ναζιστική Γερμανία τον Ιούλιο του 1941 ενώ την 1η Ιουνίου 1942
υπέγραψε μία κρίσιμης σπουδαιότητας για τον πόλεμο εμπορική συμφωνία με
την οποία η Γερμανία εξασφάλισε συνολικά 135.000 τόνους πολύτιμου
χρωμίου έναντι οπλισμού και κλεμμένου από τους Εβραίους χρυσού. Μόνο τις
τελευταίες μέρες του δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, στις 23 Φεβρουαρίου
1945, η Τουρκία «κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία», όταν η ήττα του άξονα
ήταν πλέον δεδομένη και βέβαιη.
Στην σύγχρονη εποχή η Τουρκία αποτελεί «το μακρύ χέρι» της Γερμανίας
στην Μέση Ανατολή συνεχίζοντας να εξυπηρετεί τα Γερμανικά συμφέροντα. Η
ενεργειακή εξάρτηση της κυρίαρχης στην Ευρώπη Γερμανίας από την Ρωσία
δεν μπορούσε παρά να είναι προσωρινή στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς
της.
Στους σχεδιασμούς αυτούς η Τουρκία αποτελεί το κομβικό κέντρο βάρους
της Γερμανικής πολιτικής κάτι που επέβαλε πρώτα την απεξάρτηση της
Τουρκικής οικονομίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην συνέχεια
την σύνδεση των οικονομιών της Κύπρου και της Ελλάδος με την μέγγενη
του ΔΝΤ.
Πράγματι, η Τουρκική οικονομία (ο μεγαλύτερος δανειστής του ΔΝΤ με 46
συνολικά δις Δολάρια) διέκοψε τις σχέσεις της με το ΔΝΤ το 2008, εννέα
χρόνια μετά την έναρξη δανειοδότησης της από αυτό, με την Τουρκική
οικονομία να αναπτύσσεται με την αποφασιστική συνδρομή της Γερμανίας. Οι
τρείς από τους τέσσερις όμως αγωγούς που σχεδίασαν οι Γερμανοί από τις
αρχές της δεκαετίας του 2000 περνούν υποχρεωτικά μέσα από την Τουρκία
και ο ένας από την Κύπρο, κάτι που προϋποθέτει την επίλυση του
Κυπριακού, σύμφωνα με τους Γερμανικούς σχεδιασμούς που εύνουν
σκανδαλωδώς την Τουρκία.
Δύο χρόνια μετά (Απρίλιος 2010) η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο και στους μηχανισμούς στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης
με αποτέλεσμα να παραμένει, εδώ και έξη χρόνια παγιδευμένη χωρίς να
μπορεί να δανειστεί από πουθενά αλλού, αποδεχόμενη υποχρεωτικά ολοένα
και μεγαλύτερες απώλειες κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας.
Στις αρχές του 2013 με αχίλλειο πτέρνα το Τραπεζικό σύστημα, η Κύπρος
οδηγήθηκε και αυτή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο οποίο παραμένει
μέχρι σήμερα παρά τα «εύσημα» για την καλή πορεία του προγράμματος.
Το ζητούμενο δεν είναι άλλο από την πλήρη συνθηκολόγηση Ελλάδας και
Κύπρου ώστε να ικανοποιηθούν οι Τουρκικές και Γερμανικές απαιτήσεις για
διχοτόμηση της Κύπρου (ανεξάρτητα από το πώς θα βαπτιστεί η «λύση» –
Σχετικό είναι το άρθρο μας 11ης Φεβρουαρίου 2014 με τίτλο «Κυπριακό: Ευκαιρία ή παγίδα;») αλλά και η διχοτόμηση του Αιγαίου.
Κάτω από την γεοπολιτική αυτή οπτική εξηγούνται πολλά από τα «ανεξήγητα» που παρατηρούμε στις μέρες μας:
Η κατάρριψη του Ρωσικού αεροσκάφους
μέσα στην Συρία από την Τουρκία αντιπροσωπεύει τον τρόμο της Γερμανίας
για το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός αγωγού που δεν θα περνά μέσα από το
χέρι της, δηλαδή την Τουρκία, αλλά μέσα από Κουρδικές περιοχές
καταλήγοντας στην Μεσόγειο. Η πιθανότητα, μετά την απελευθέρωση του
Κομπάνι από κάθε πίεση του χαλιφάτου (Σχετικό είναι το άρθρο μας 14ης Οκτωβρίου 2014 με τίτλο «Ισλαμικό Χαλιφάτο, Κομπάνι, Τουρκία: Η μεγάλη έκρηξη πλησιάζει επικίνδυνα»)
και την Ρωσική επέμβαση, να καταληφθεί η Τζαραμπλούς, η τελευταία πύλη
ανεφοδιασμού του Ισλαμικού κράτους από την Τουρκία σε συνδυασμό με την
προσπάθεια των Κούρδων να ελέγξουν την στρατηγικής σημασίας συνοριακή
πόλη Αζάζ, οδηγούν ουσιαστικά στην πλήρη έξοδο της Τουρκίας από την
νοητή γραμμή ενός πιθανού, μελλοντικού αγωγού που θα συνδέει την
Μεσόγειο με Συριακό Κουρδιστάν – Ιρακινό Κουρδιστάν – Περσίας –
Αζερμπαϊτζάν (ή εναλλακτικά μέσω Κασπίας) – Ρωσίας.
Το συγκεκριμένο όμως πολυεπίπεδο πρόβλημα περιπλέκεται ακόμα
περισσότερο γιατί οι Κούρδοι της Συρίας υποστηρίζονται όχι μόνο από τους
Ρώσους αλλά και από τους Αμερικανούς, κάτι που δείχνει την
διαφοροποίηση των συμφερόντων και των σχεδιασμών Γερμανίας και Ηνωμένων
Πολιτειών της Αμερικής στην πολύπαθη περιοχή.
Η μη εξομοίωση από τον ΓΓ του ΝΑΤΟ της «παραβίασης» του Τουρκικού
εναέριου χώρου από τους Ρώσους με τις παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου
χώρου από τους Τούρκους, εξευτελίζει τις αρχές που υπηρετεί η συμμαχία
αποκαλύπτοντας σε όλη την μεγαλοπρέπεια την εφαρμογή «δύο μέτρων και δύο
σταθμών» στην αντιμετώπιση ιδίων περιστατικών, αρκεί να εξυπηρετούνται
συμφέροντα συγκεκριμένης στιγμής αλλά και μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί.
Η προθυμία της Γερμανίας να προσφέρει «γη και ύδωρ» στην Τουρκία
(οικονομική βοήθεια, άρση περιορισμών στους Τούρκους πολίτες στην
πρόσβαση τους στην Ευρώπη και άνοιγμα κεφαλαίων των ενταξιακών
διαπραγματεύσεων παρά την κραυγαλέα υστέρηση της Τουρκίας σε θέματα
συμμόρφωσης στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο), με «αντάλλαγμα» να συγκρατήσει τις
μεταναστευτικές ροές, αποτελεί απλή εφαρμογή σχεδιασμών που περίμεναν
την κατάλληλη ευκαιρία. Την ευκαιρία βέβαια έδωσε απλόχερα η νέα
Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανοίγοντας διάπλατα τα Ελληνικά σύνορα με
τις «ελεύθερες δομές φιλοξενίας», έχοντας μάλιστα την ασυγχώρητη
αφέλεια να πιστεύει πως ολόκληρο το 2015 θα δεχθούμε 100.000
«πρόσφυγες», οι οποίοι όμως ήδη έφθασαν τους 800.000! (Σχετικό με το
θέμα αυτό είναι το άρθρο μας 11ης Αυγούστου 2015 με τίτλο «Λαθρομετανάστευση: Ουμανισμός, ιδεοληψία, ανικανότητα και τα αμύθητα κέρδη των δουλεμπόρων»).
Η Τουρκία ελέγχει απόλυτα ολόκληρο το κύκλωμα της λαθρομετανάστευσης
και δεδομένου ότι τους χειμερινούς μήνες υπάρχει «αναδουλειά» λόγω των
κακών καιρικών συνθηκών, είναι πρόθυμη να αποδεχτεί τα δώρα της
Γερμανίας για να «συγκρατήσει» τις μεταναστευτικές ροές μέχρι να
εισπράξει όλα τα ανταλλάγματα που εξασφάλισε.
.

.
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Η
μόνη ελπίδα για την αποφυγή της επερχόμενης, άριστα σχεδιασμένης
υποταγής Ελλάδος και Κύπρου στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς της
Γερμανίας που καθιστούν την Τουρκία προνομιακό κέντρο ενεργειακών
αγωγών, είναι η Ρωσία.
Η ανάμειξη της Ρωσίας στην Συρία οδηγεί σε πλήρη ανατροπή των
Γερμανικών σχεδιασμών και μετατρέπει ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή μας
σε μια απρόβλεπτη, κινούμενη άμμο.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται προσφέρει πολύτιμο χρόνο σε Ελλάδα και
Κύπρο προκειμένου να απεγκλωβιστούν από τον θανάσιμο για τα εθνικά τους
συμφέροντα εναγκαλισμό ΔΝΤ και Ευρωπαϊκών μηχανισμών δανειοδότησης καθώς
και από τα ενδογενή προβλήματα τους, με την απαραίτητη προϋπόθεση
παραμερισμού κάθε έννοιας «πολιτικού κόστους».
γνωρίζουν με βεβαιότητα κάτι που η δική μας γενιά δεν πρόκειται να μάθει
εύκολα: Αν δηλαδή οι σημερινοί ηγέτες Ελλάδας και Κύπρου (Τσίπρας και
Αναστασιάδης) θα είναι αντάξιοι ενός Τάσου Παπαδόπουλου ή ενός … Γιώργου
Τσολάκογλου!
.
© Copyright 2015 — Analyst.gr. Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναδημοσίευση / αναπαραγωγή περιεχομένων του παρόντος website με οποιοδήποτε τρόπο χωρίς προηγούμενη έγγραφη άδεια των εκδοτών.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

