Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Γιώργος Χατζηνάσιος: «Ποτέ δεν υπήρξα μέσα στα κρατικοδίαιτα κόλπα»

Δημοσιεύτηκε στις


Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος μιας εφ’ όλης της ύλης συνέντευξης με τον δημοφιλή συνθέτη που πήραμε την επ’ αύριο των συναυλιών του «Χρονικού της Αλώσεως. Και αφού στο πρώτο μέρος (εδώ)  μιλήσαμε περισσότερο για τα συμφωνικά του έργα σε αυτό μιλούμε για τα δημοφιλή του άλμπουμς και σάουντρακς της δεκαετίας 70 και 80.

Συνέντευξη στον Γιώργο Πισσαλίδη
Στην μουσική βιομηχανία πότε μπαίνετε ;
Ουσιαστικά το ΄72 που Έκανα τον δίσκο «4,5,3», που ήταν ο αριθμός των τραγουδιών που είπαν οι τραγουδιστές που τραγούδησαν μες στον δίσκο. Τρία είπε ο Διονυσίου, τέσσερα είπε η Γαλάνη και πέντε ο Κόκκοτας.
Εσείς λοιπόν που έρχεστε από διαφορετικές μουσικές ρίζες, κάποια στιγμή γράφετε την «Αφιλότιμη». Αυτό ήτανε ένα είδος στοιχήματος, όπως  τότε όταν ο Πλέσσας έγραφε το «Πέφτει η βροχή στην στράτα μου» ή απλώς σας βγήκε εκείνη τη στιγμή;
Εμένα  επειδή δεν ήμουνα και καταξιωμένος μουσικός συνθέτης δεν με πλησίαζαν ο καταξιωμένοι στιχουργοί, ούτε καν με ξέρανε. Έτσι έτυχε να με πλησιάσουνε κάποιοι δόκιμοι  που δεν είχαν ξανακάνει ποτέ τραγούδια με άλλους Ο πρώτος που ήρθε ήταν ο Τάσος Οικονόμου που κάναμε και την «Αφιλότιμη» και με την Μαρινέλλα κάναμε με τον Τάσο Οικονόμου το «Αφησα πόρτες ανοιχτές», ο Νίκος ο Βρεττός που κάναμε την «Μια παρένθεση και μόνο» που είπε ο Κόκκοτας, ο Παρασυρός, που έγραψε ένα μοναδικό τραγούδι, το «Συμβιβαζόμαστε» με την Μαρινέλλα. Άγνωστα ονόματα που παρέμειναν άγνωστα. Αυτοί με  , σηματοδοτούσαν . Εγώ δεν ήμουν και πολύ επιλεκτικός δεν ήξερα κιόλας. Έψαχνα να βρω μια συγκίνηση να πούμε ερωτική γιατί είχα γαλουχηθεί και με αυτό το είδος τραγουδιού σαν μουσικός. Παίζαμε τα γαλλικά, τα ιταλικά όλα για αγάπες και λουλούδια ήτανε δεν ήμουν και στρατευμένος να πεις ότι ήμουν κάτω από μία καθοδήγηση, ξέρω εγώ να κάτω τον επαναστάτη. Παιδί του Ωδείου ήμουνα και ξέρετε τα παιδιά του Ωδείου δεν συνδικαλίζονται.  Δεν ήξερα εγώ τέτοια πράγματα, να πεις. Μετά ήρθε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και μου λέει «Γιατί γράφεις όλο τέτοια; Να γράψεις και μερικά πιο ανήσυχα». «Εντάξει, αν μου δώσετε θα το κάνω αλλά δεν μπορώ να πάω σε κανένα κόμμα να με καθοδηγεί τι θα γράφω».

Ε, βέβαια.
Μετά έγραψα το «Τι να πούμε τι» που τραγουδήθηκε από τον Μητσιά και έγινε τραγούδι διαμαρτυρίας  τότε στη Χούντα και ερχόταν ο κόσμος εκεί στην «Αρχόντισσα», που τόλεγε ο Μητσιάς και φωνάζανε, κάνανε επανάσταση.
Αλήθεια; Δεν το ήξερα αυτό.  
Ναι, κι εγώ ήμουν μια χαρά, το χαιρόμουν και κοίταγα.  Χαιρόμουνα γιατί αυτό από μόνο του έγινε, εγώ δεν είχα τέτοιες πεποιθήσεις.

Ήσασταν πιο παραδοσιακός στις απόψεις.
Φρέσκος μουσικός στην πιάτσα. Τι περιμένεις τώρα;
Και δεν χρειαζότανε
Ούτε καν πήγε το μυαλό μου και που να τα ήξερα εγώ αυτά. Δεν τα ήξερα, δεν τα ξέραμε. Παρακολουθούσαμε και ξένους συνθέτες, γάλλους, αμερικάνους, κλπ. οι άνθρωποι έκαναν την δουλειά τους ούτε κόμματα, ούτε τίποτα, αυτό είναι ελληνικό φαινόμενο και βγήκαν όλοι αυτοί μετά πάρα πολλοί οι οποίοι συντηρούνται από το κράτος, οι οποίοι πολλές φορές πήραν λεπτά από το κράτος για συναυλίες εγώ δεν πήρα τίποτα.
Δεν κυνηγήσατε να πάρετε
Τι να πάρω καλέ, εγώ ότι κερδίζω το κάνω από το τραγούδι.
Τώρα που το είπατε, όταν ανέβηκε το ΠΑΣΟΚ είχατε προβλήματα;
Είχα, γιατί με κυνηγάγανε, όχι γιατί τους μπήκα στη μύτη, έτσι νομίζω δηλαδή. Εγώ δεν έκανα δηλώσεις αλλά είχα βγεί στο προσκήνιο τόσο πολύ που δεν άφηνα να προχωρήσουνε οι δικοί τους (Γέλια). Και μία διευθύντρια του Δευτέρου Προγράμματος της ΕΡΤ, μόλις βγήκε το ΠΑΣΟΚ, μου είπε ευθαρσώς «Από εδώ και πέρα σταματάμε να παίζουμε Χατζηνάσιο, γιατί θα προωθήσουμε δικούς μας συνθέτες. «Και ποιοι είναι αυτοί;» ρωτάω και μου αραδιάζει πέντε ονόματα τα οποία είναι πολύ γνωστά βέβαια. Δεν χρειάζεται να τα πω.
Και αναγκάστηκα μετά από τέσσερα χρόνια που δεν ακουγόμουνα πουθενά να κάνω με τον Γιάννη Σπανό το «Στα δύο πιάνα» στο «Μισέλ» για να βγω ξανά στο προσκήνιο. Το ΄80 πριν έρθει το ΠΑΣΟΚ είχα κάνει δύο δίσκους. Είχα κάνει τα «Συναξάρια» με τον Μητροπάνο και το «Χωρίς ταυτότητα» με την Τάνια Τσανακλίδου.
Για πείτε μου γι αυτό τώρα, για τους δίσκους και θα πάμε πίσω. Για τα «Συναξάρια» ο δίσκος πότε είχε ξεκινήσει.  
Εγώ δεν ήμουν φάν του Μητροπάνου γιατί ο Μητροπάνος εκείνη την εποχή είχε κάνει έναν πολύ ωραίο δίσκο, πολύ πριν κάνει αυτά τα σκωπτικά τραγούδια με πολύ λαϊκό ύφος. Είχε κάνει τον «Άγιο Φεβρουάριο». Εγώ τον πήρα όταν είχε κάνει το «Τι το θές το κουταλάκι  και «Κάνε κάτι να χάσω το τραίνο»
Μουσαφίρης. Αγαπημένος.
Ναι, μια χαρά είναι, αλλά δεν είναι στο δικό μου το πνεύμα αυτά τα τραγούδια. Ήταν πολύ χύμα, λιγο προς το βιντεοκλίπ, και όταν με πλησίασε ο Αντύπας της Polygram  μου είπε να κάνω με τον Μητροπάνο,. Του λέω «Δεν έχω καμία δουλειά με τον Μητροπάνο, είναι πολύ λαϊκός τραγουδιστής. Εγώ είμαι με την Γαλάνη , την Τάνια, την Μαρινέλλα εντάξει, αλλά με τον Μητροπάνο ; Τι δουλειά έχω εγώ μ΄αυτόν; Οι άλλοι ασχολούνται μαζί του». Μου λένε: «Όχι, θέλουμε να τον βγάλουμε από εδώ και μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις». Εγώ λέω «Ν το κάνω ή θα με τραβήξει αυτός προς τα εκεί;» (Γέλια).

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ
Αυτό είναι αρχές ΄80. Γιατί ήθελαν να τον βγάλουν από  εκεί, σας είπανε ;
Όχι βέβαια, δεν μου είπανε.  Λόγω ηχοχρώματος είπανε, είναι λαϊκό και σπανίζει στο χώρο και θέλουν να τον αξιοποιήσουνε με πράγματα πιο κλασσικά . Γιατί μετά από μένα αμέσως τον πήρε ο Κουγιουμτζής , μετά τον πήρε ο Σπανός και μετά τον πήρε ο Θεοδωράκης. Αλλά πατήσανε σε μένα. Ο Αντύπας έλεγε «Να μην αρνείστε συνεργασία έχει κάνει με τον Χατζηνάσιο και έχει κάνει μεγάλη επιτυχία  με τα «Συναξάρια» να ακολουθήσετε κι εσείς αυτό που έκανε ο Χατζηνάσιος και έτσι πήγαν και οι άλλοι. Εγώ άνοιξα τον δρόμο για τους άλλους συνθέτες. Είμαι ο πρώτος».
Εκείνος πως την έβλεπε την συνεργασία σας;
Εκείνος κόντεψε να πάθει μαρασμό με την συνεργασία μας. Ήρθε εδώ, ήρθε εγώ καθόμουν στο πιάνο και του’ πα πές μας κάτι βρε Δημήτρη να δω τι γίνεται» Και αρχίζει Παναγία μου, μια φωνή  από τον τάφο. Α, πα, πα, πα. «Τι γίνεται ρε Δημήτρη τι έχεις;» «Να» μου λέει «Είμαι κρυωμένος, είμαι αυτό, το τσιγάρο και κείνα,» Ωχ λέω «Δημητράκη , έχουμε πρόβλημα» Δεν του λέω τίποτα, πήγα στον Αντύπα, του λέω «Αποκλείεται. Είναι αδύνατο να τραγουδήσει. Έχει κλείσει η φωνή του από τα τσιγάρα και το ποτό» . «Τι θα κάνουμε;»  μου λέει, «Κανόνισε εσύ τι θα κάνει» «Ένα μήνα αφωνία, να μην πίνει καθόλου και να μην καπνίζει ,μπορεί να το κάνει ; Και μετά βλέπουμε». Αυτό για έναν τραγουδιστή είναι μεγάλο σόκ, έτσι ;
Ναι.
Γιατί αυτά δεν κρατιούνται και μυστικά. Μπορεί να μην το πει ο ίδιος, αλλά υπήρχαν και καλοθελητές εκεί μέσα που ήταν φίλοι του εκεί μέσα, που θα του είπαν ότι ο συνθέτης έχει φοβερά προβλήματα μαζί σου με το θέμα της φωνής. Δεν άρχισε καλά το θέμα, κατάλαβες; Δεν άρχισε καλά.  Δεν με βοήθησε σε αυτό που δεν πήρα ένα κελεπούρι ή τουλάχιστον αφού εγώ του έκανα αυτή την δουλειά και την εκδούλευση ας πούμε, να κάνουμε ένα δίσκο μαζί , έπρεπε κάποια στιγμή να πει , να το πει αυτός όχι να το λέω εγώ, ότι ο Χατζηνάσιος ήταν αυτός που με έφερε σε ένα δρόμο ας πούμε να ξαναβρώ την φωνή μου. Δεν τα λένε όμως, Θεός σχωρέστον κι αυτόνε.

ΤΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ
Ο δίσκος τελικά πως πήγε μετά όλα αυτά ;
Καταπληκτικά. Κάθισε μερικούς μήνες ξεκουράστηκε, μια χαρά τα είπε τα κομμάτια.  Μετά δεν είχαμε μεγάλη σχέση την αγαπησιάρικη σχέση, πάγωσε όχι από μένα , εγώ έκανα αυτό που ήθελα να κάνω, που έπρεπε. Αλλά πάγωσε, δεν κάναμε ούτε μια συναυλία μαζί,
Ναι, αλλά άμα δεν την κάνατε , πως πήγε τελικά ο δίσκος; Πολύ καλά πήγε. Κλασσικός δίσκος τα «Ξυναξάρια».

Ένας άλλος κλασσικός δίσκος ήταν το «Λεύκωμα»  
Στο «Λεύκωμα» εργάσθηκα πρώτη φάση με την Βίκυ Μοσχολιού που είχε πει έξι κομμάτια και άλλα έξι είχε πει η Γαλάνη, εκ των οποίων είχαν δύο μεγάλες επιτυχίες η κάθε μία. Η μεν Γαλάνη είπε τα «Γαλάζια σου γράμματα»
Αυτό και αν ήταν  σουξέ.
Και από την άλλη μεριά ήταν το «Ξενύχτησα στην πόρτα σου»  με την Βίκυ Μοσχολιού. Πετυχημένος δίσκος με σπουδαίες ερμηνεύτριες και αυτός πρωτοβγαίνει το ΄75.
Γενικά όταν βγάζατε ένα δίσκο με τον Πάριο με την Τσανακλίδου εσείς μετά τον προωθούσατε στα μαγαζιά, κάνατε συναυλίες ;
Τίποτα δεν κάναμε. Εγώ δεν ήμουνα ποτέ των συναυλιών.  Δεν ήμουνα μέσα στα κόλπα αυτά τα κρατικοδίαιτα. Δεν με πλησίαζε κανείς. (Γέλια). Αυτά  τα έκαναν εκείνοι που θέλαν να σώσουνε την Ελλάδα, ας πούμε
Ναι… και την σώσανε.
Την σώσανε. Να μην πω και ονόματα δεν κάνει.
Μπορείτε να πείτε ότι θέλετε ελεύθερα.
Ποιος είναι ο ιστορικός του μέλλοντος τελικά. Όλο ακούω ο ιστορικός του μέλλοντος θα τα πει, θα τα πει. Γιατί άμα γίνει κάτι μετά που πεθάνω πρέπει να υπάρχει κάποιος που μπορεί να πεί τι έγινε τώρα. Για το ΄80 ποιος είναι ο ιστορικός του μέλλοντος , που ήταν να μας πει τι έγινε.
Δεν ξέρω, δεν τον είδα.
Υπάρχει; δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει είναι μία βλακεία και μισή.
Για να δικαιολογήσουν οτιδήποτε γίνει.
Είναι σαν τις επιτροπές που κάνουνε και ο καθένας βγάζει το δικό του πόρισμα. Έτσι είναι ο ιστορικός του μέλλοντος. Το κάθε κόμμα έχει έναν ιστορικό του μέλλοντος και γράφει όποια βλακεία θέλει όπως γουστάρει αυτός. Κατάλαβες τι γίνεται, αλλά δεν βγαίνει και κανείς να πει, την ιστορία αυτή με τον Μητροπάνο. Τα λέω εγώ, αλλά δεν λέει τίποτα αυτό. Δεν είναι αξιόπιστο, γιατί μπορεί να λέω και υπερβολές.

ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΙΑΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
Θα σου πουν ότι πικραθήκατε και κάτι τέτοια.
Οι συνθήκες είναι που συμβαίνει αυτό το πράγμα. Θα μπορούσε να ήταν μια χαρά υγιής να είχε γίνει καλά και να μην είχε υπάρξει κανένα πρόβλημα.
Να πάμε πίσω στο «4, 3, 5». Εκεί συνεργάζεστε με τον Κόκκοτα ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος σταρ της εποχής.
Ε, βέβαια. Ηταν ο μεγαλύτερος σταρ. Δεν είχε σκάσει τότε ο Πάριος ούτε ο Νταλάρας ακόμη, ήταν ο ΤΟΠ μαζί με τον Βοσκόπουλο βέβαια. Έτσι;  
Πως ξεκίνησε η συνεργασία σας ;
Είχα κάνει συμβόλαιο εγώ με την Κολούμπια και βάσει συμβολαίου έπρεπε να συνεργαστώ με όλο το δυναμικό των τραγουδιστών.  Κι έτσι λοιπόν είχα κάνει έναν δίσκο την «Διαδρομή» που είπαμε, είχα κάνει το «Εχει ο Θεός» πιο μπροστά με τον Μητσιά και την Γαλάνη, που είχε μέσα το «Τι να πούμε τι», το «Αν μαγαπάς φίλα σταυρό» που έλεγε η Γαλάνη τελευταία και άλλα πολλά, και ήταν πολύ ραδιοφωνικός αυτός ο δίσκος αυτός το «Έχει ο Θεός». Κάναμε το «Αντιθέσεις» ο οποίος δεν πήγε καθόλου γιατί ο Περράκης δεν μπόρεσε να τον «σηκώσει» τον δίσκο ο Περικλής, και τα περισσότερα έγιναν δεύτερη εκτέλεση. Πήρε το «Ανοιξε το παράθυρο» ο Καλογιάννης δεύτερη εκτέλεση, πήρανε το «Γιαρέμ-Γιαρέμ» η Γαλάνη και η Χριστιάνα, μετά το πήρε η Μούσχουρη που κάναμε μαζί τον δίσκο .

Γράφατε τραγούδια που γίνονταν επιτυχίες και δεύτερες επιτυχίες, όπως το «Το τι θέλεις να κάνω» με τον Χρήστου
Σοκαρίστηκα τότε δεν υπήρχε περίπτωση με τον Κωστή να γίνει επιτυχία. Το αντιληφθήκανε , όμως  τότε είχα συμβόλαιο τότε με την Κολούμπια δεν μπορούσα να κάνω δεύτερη εκτέλεση εγώ , βάλανε τον Κώστα τον Κλάβα έκανε ενορχήστρωση και το είπε δεύτερη εκτέλεση ο Πάριος. Από εκεί  καθιερώθηκε ο Πάριος καθιερώθηκε.
Με τον Κόκκοτα κάνατε και έναν από τους καλύτερους δίσκους, τον «Σου χρωστώ».
Ναι, το « Σου Χρωστώ» .Δεν ξέρω, δεν  πολυπήγε αυτός ο δίσκος , δεν ήτανε και στα καλά του ο Σταμάτης τότε.
Τι εννοείτε ;
Με την εταιρεία είχε κάποια προβλήματα, είχε έρθει άλλος παραγωγός δεν τον προωθήσανε τον δίσκο αυτόν, ήτανε πολύ ωραίος δίσκος.
Τον άκουγα εχθές αργά το βράδυ κάθισα να τον ακούσω πριν έρθω για την συνέντευξη και οι ενορχηστρώσεις ήταν φοβερές.
Κάνανε μελέτη διάφοροι μουσικοί, μετά τόμαθα, καθόντουσαν δύο –δύο και μελετούσαν την σκέψη του Χατζηνάσιου.
Για πείτε μου λοιπόν λίγο για τις ενορχηστρώσεις
Κοίταξε εγώ την μελωδία και το τραγούδι τα έχω σαν πρόσχημα. Δηλαδή η αναμονή μου ήταν πότε θα κάνω την ενορχήστρωση. Και αυτό ήταν το παιχνίδι, αυτό το σταυρόλεξο όπως λένε, γιατί όπως ξέρετε, και δεν ξέρει ο κόσμος ότι το τραγούδι συνήθως διαρκεί τρία λεπτά. Αλλά το τραγούδι είναι επί τρία για να γίνει τρία λεπτά το τραγούδι. Η διάρκειά του το τραγούδι είναι ένα λεπτό. Χρειάζεται περίπου 20 δευτερόλεπτα το κουπλέ ή ένα ή δύο  λεπτά το ρεφραίν. Αυτό δεν κρατάει τίποτα. Μόλις καθήσεις στο πιάνο εάν έχεις λίγο φαντασία το’ κανες. Το’ κανες μια φορά επί τρία , νάτο το τραγούδι. Μετά όμως έρχεται το σταυρόλεξο.
Η ενορχήστρωση.
Ναι. Εκεί, εκεί και ναι μεν στην αρχή επειδή είσαι ενθουσιώδης θέλεις να αποδείξεις ότι ξέρεις ότι έχεις πολλές ιδέες , τα φορτώνεις και αυτό που  κάνεις είναι καταστροφή τά’ κανα και εγώ όλα αυτά τα φόρτωνα.
Γενικά οι δίσκοι σας είναι κάτι το ιδανικό, ποτέ δεν τους φορτώνατε .
Όχι, όχι. Το είχα καταλάβει πολύ νωρίς και μετά σιγά – σιγά αραίωνα , αραίωνα τα πράγματα και άφηνα πιο πολύ να βγεί το ηχόχρωμα  από τα όργανα που ήθελα χωρίς να ενοχλούν την μελωδία χωρίς να ενοχλώ τον τραγουδιστή, υπογράμμιζα με τον στίχο κάποια αισθητική που να βγαίνει από τα λόγια με κάποιο όργανο ας πούμε. Ένα παιχνίδι πάρα πολύ ωραίο, και την ώρα που το σκέφτεσαι να το καταγράψεις στο χαρτί αλλά και την ώρα που μαζεύεις τους μουσικούς να το παίξουν, να το στήσουν, γιατί πάντα έπαιζα εγώ πιάνο στους δίσκους. Τους ρωτάς, τους λες ευχαριστώ πολύ ιδιαίτερα όταν ήταν παρα πολύ καλοί μουσικοί γιατί εγώ πάντα έπαιρνα άριστους μουσικούς. Ήταν ωραία εμπειρία.
Εκείνοι οι δίσκοι στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 νομίζω ήταν και πιο επηρεασμένοι από το γαλλικό easy listening, την γαλλική μουσική. To “Αγκίστρι” μου έρχεται τώρα στο μυαλό .
Το Αγκίστρι είναι «σάουντρακ».
Ναι σάουντρακ. Για πείτε μου όταν θέλετε να γράψετε μια ταινία πως γίνεται η συνεργασία με τον σκηνοθέτη;
Υπάρχουν δύο τρόποι. Αυτοί στην Φίνος έπαιρναν μέτρα. Καθόμουν με τον σκηνοθέτη και τον μοντέρ, έβαζαν την ταινία στην μοβιόλα και έλεγαν τρέχει το αυτοκίνητο θέλει 1,5 λεπτό για να πέσει στην κολώνα. Γράφεις λοιπόν, 1,5 λεπτό μουσική, δράση, ιστορία, στο τέλος, έκρηξη. Κάθεσαι λοιπόν στο πιάνο, βάζεις το χρονόμετρο, παίζεις, παίζεις, παίζεις, κάνεις κανένα μπουμ στο τέλος.
Το στυλ της μουσικής που θα παίξετε βγαίνει εκείνη την στιγμή;
Βγαίνει από το σενάριο. Κατ’ άρχήν τα έργα χαρακτηρίζονται σε ερωτικά, αστυνομικά,  δράσης, θρίλερ, αστυνομικά. Ξέρεις από την αρχή ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο. Μετά διαβάζεις το σενάριο να πάρεις καμιά ιδέα, μετά παίρνεις και την γνώμη του σκηνοθέτη τι ακριβώς θέλει. Άς πούμε, υπήρχε μια ταινία που κάναμε με τον Κόκκινο, το «Πάμπτωχοι Α.Ε.» , όπου μου είπε ότι «Σε παρακαλώ να μου γράψεις τζαζ μουσική. Τζαζ δική σου, δηλαδή εσύ θα την συνθέσεις». Η καλύτερή μου.   Ο Παύλος ο Τάσιος μου είπε το «Νοκ άουτ» θέλω ροκ μουσική.
Εμένα εκείνη που με άρεσε πολύ ήταν η «Γλυκιά Συμμορία.
Ναι με τον Νικολαϊδη, καθόμαστε μες στο στούντιο, έπαιζα εγώ, μου έλεγε διέλυσέ το, διέλυσέ το, άφηνέ το, να μη γλυκάνει τόσο πολύ. Και επειδή ήταν συνδεδεμένα, ήταν ηλεκτρονικά τα όργανα, δεν υπήρχε το μικρόφωνο για να πάρει τη φωνή, και μου μίλαγε μέσω κονέκτ. Μέσω κονέκτ Γιώργο διέλυσέ το, διέλυσέ το, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Να μην γίνει και γλυκανάλατο.
Η «Πρωϊνή Περίπολος» ;
Αυτό είναι το follow up απ΄τη  «Γλυκειά Συμμορία». Το ίδιο έγινε πάλι.  Πάλι έγινε η συνεργασία στο στούντιο του Αλέξη Παπαδημητρίου που παίζαμε παλιά , ήταν τυμπανιστής, και μετά από αυτό και αυτοί οι συνθέτες όπως ο Ερρίκος ο Ανδρέου με τον Κονιτσιώτη θέλανε πακέτα μουσικής. Θέλω τέσσερα ερωτικά, πέντε έξι δράση, θέλω  ένα δραματικό, θέλω δύο δραματικά, θέλω κάποια στρινγκς και άσε με εμένα να τα βάλω εγώ. Όπως το Αγκίστρι έγινε, τακανε κανονικά σε διάρκειες δικές μου γι αυτό και μπόρεσε κι έγινε δίσκος. Οι δίσκοι γίνανε στου Κλέαρχου Κονιτσιώτη΄. Επειδή στην Φίνος υπήρχαν ήτανε ρετάλια, 30 δευτερόλεπτα,  20 δευτερόλεπτα, 1,5 λεπτό που έλεγα, δύο λεπτά το πολύ, δεν συνιστούσε δίσκο, τελείωνε πολύ γρήγορα. Έπρεπε να κάνεις μοντάζ, να τα βάλεις διπλά, δεν ήταν καλό. Γι αυτό δεν ήταν εύχρηστα της Φίνος Φιλμ. Ηταν πάρα πολύ δύσκολο.

ΤΟ ΣΑΟΥΝΤΡΑΚ ΤΗΣ “ΓΛΥΚΙΑΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ”
Δεν σας ρώτησα προηγουμένως ποιος είναι ο σκηνοθέτης που σας έδινε περισσότερο ελευθερία όταν γράφατε σαουντράκς;
Μεταδοτικός ήταν πιο πολύ ο Νικολαϊδης που κάναμε αυτές τις δύο ταινίες την Συμμορία και την Πρωϊνή περίπολο. Αυτές τις δύο κάναμε. Εντάξει είπα πως συνεργαζόμαστε . Είχε έρθει από νωρίς ήτανε πολύ επιμελής στο σενάριο είχε σημειώσει με μαρκαδόρους χρώματα διάφορα, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, ήταν σαν ουράνιο τόξο. Θυμάμαι το σενάριο, για να μου δώσει σημεία έτσι που να με καθοδηγούνε το τι έπρεπε να σκεφθώ ήταν πολύ επιμελής ο Νικολαϊδης, όπως και με τους ηθοποιούς του και με τους χώρους  που διαλέγανε για τα γυρίσματα και εξελίχθηκε σε οικογενειακή φιλία. Όπως και με τον Ερρίκο Ανδρέου με την Βαλσάμη, είμαστε οικογενειακοί φίλοι και με τον Κλέαρχο επίσης, από τους άλλους είχαμε αραιά πράγματα δεν είχαμε πολλά πάρε δώσε.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO21 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO51 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή