Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Πρόβατα και αίγες, μια παράδοση που παράγει εθνικό πλούτο

Δημοσιεύτηκε στις


Αντώνης Καλόγηρος
Οικονομολόγος
-τα χρόνια της κρίσης: μείωση 29% στο δυναμικό των προβάτων από το 2007 στο 2016 και 43% στο δυναμικό των αιγών
-προοπτικές σημαντικές αν βελτιωθούν οι αίγες με στόχο μεγαλύτερη παραγωγή γάλακτος
-προοπτικές και στην παραγωγή μαλλιού με την εισαγωγή και ανάπτυξη στην πατρίδα μας προβάτων Μερινός και αιγών Μοχαίρ
-αξιοποίηση του κατσικίσιου δέρματος (σεβρώ) 
-η δυνατότητα να είμαστε από τις χώρες που παράγουν σε μεγάλες ποσότητες λανολίνη
-ο οικονομικός κύκλος της κτηνοτροφίας που μπορεί να κινήσει την οικονομία μας: σφαγεία, μεγαλύτερη παραγωγή γάλατος, τυριών κλπ, γαλακτοβιομηχανίες, υφαντουργεία, κλωστοϋφαντουργίες, βυρσοδεψεία
-ιστορία: αυτά που είχαμε και τα χάσαμε, μεγάλες υφαντουργίες και βυρσοδεψεία 
Με την παρούσα μελέτη μας θα αναπτύξουμε κάποιες πτυχές του κτηνοτροφικού δυναμικού της πατρίδος μας και συγκεκριμένα αυτής του προβάτου και του κατσικιού.

Οι περισσότεροι αναφερόμενοι στο θέμα δεν αντιλαμβανόμαστε την σπουδαιότητα της κτηνοτροφίας στην πατρίδα μας, την αυτάρκεια σε αρνίσιο και κατσικίσιο κρέας, γάλα και τυριά που θα μπορούσαμε να πετύχουμε καθώς και εξαγωγές. Επιπλέον, προσεγγίζοντας αυτό το πρωτογενές κτηνοτροφικό προϊόν μάς διαφεύγει η δυνατότητα που δίνει για μεταγωγή στην μεταποιητική-βιοτεχνική και βιομηχανική διαδικασία ως δέρματα, μάλλινα υφάσματα, παραγωγή λαλολίνης και άλλων δεκάδων παραπροϊόντων.

Για την μελέτη μας θα βασιστούμε στο γνωστό πλέον πόνημα[1] του χημικού και πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩ.ΠΕΙ. Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Οι υπογραμμίσεις και οι επισημάνσεις με bold είναι δικές μας προκειμένου να εστιάσουμε σε κάποια βασικά αναπτυξιακά –κυρίως- σημεία, που εύκολα προσπερνούμε. Οι υποσημειώσεις αναπτύσσονται στο τέλος της μελέτης ενώ οι δικές μας αριθμημένες σημειώσεις αναπτύσσονται στο Παράρτημα που ακολουθεί μετά το κυρίως άρθρο.

Εικόνα 1 Το χιώτικο πρόβατο ή αλλιώς πρόβατο Χίου. Ελληνική φυλή γαλακτοπαραγωγού προβάτου που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο νησί. Είναι γνωστό παγκοσμίως για την παραγωγική και αναπαραγωγική του ικανότητα. (φώτο)
Όπως έχουμε επισημάνει και σε προγενέστερες μελέτες μας το πόνημα του Σωτήρη Σοφιανόπουλου γράφτηκε με στοιχεία έρευνας και μελέτης που ξεκινούν από την δεκαετία του ’60 και φθάνουν έως και το 2003. Είναι λοιπόν λογικό να διαφοροποιούνται κάποια αριθμητικά στοιχεία. Αυτό όμως καθόλου δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος αφού οι προοπτικές ανάπτυξης αιγών και προβάτων στην πατρίδα μας είναι τεράστιες, ενώ λοιπές χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστραλία έχουν κάνει πραγματικά θαύματα στην ανάπτυξη του τομέα αυτού.
***
Γράφει λοιπόν ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος σχετικά με τα πρόβατα, τις αίγες και τις δυνατότητες που υπάρχουν στην πατρίδα μας:
Η Πατρίδα μας είναι μία περίεργη περίπτωση. Αν καταφέρνει και επιβιώνει ακόμη, αυτό οφείλεται σε 10.000.000 προβατίνες και σε 6.000.000 αίγες και αυτοί οι χιλιάδες παραγωγοί μας δίνουν 1.200.000 τόνους αιγοπρόβειο γάλα, που χωρίζεται σε 700.000 τόνους πρόβειο γάλα και 500.000 γιδίσιο. (1) Αυτή η αναλογία δεν είναι κανονικά σωστή βάσει του αριθμού των ζώων, αλλά τόσο δείχνουν οι στατιστικές υπηρεσίες, λόγω ότι οι αίγες μας δεν είναι όλες βελτιωμένες. Εάν αυτό οφείλεται στο ότι το λεγόμενο αγριοκάτσικο της Ελλάδος δεν δίνει πάνω από 100 κιλά γάλα το χρόνο, αυτό μπορεί να είναι η αιτία. Πάντως δεν γνωρίζω πόσα αγριοκάτσικα και πόσες βελτιωμένες αίγες έχουμε.
Εικόνα 2 Το ελληνικό πρόβατο που τόσα προσφέρει στην διατροφή και την οικονομία της πατρίδος μας (φώτο)
Αν κοιτάξουμε την παγκόσμιο αγορά, θα δούμε ότι υπάρχουν πρόβατα και αίγες διαφορετικών ρατσών από αυτά που έχουμε στην Ελλάδα, τα οποία δεν είναι προς παραγωγή γάλακτος, όπως είναι τα ελληνικά, και αίγες που είναι και για παραγωγή γάλακτος, αλλά πρωτίστως για παραγωγή μαλλιού. Η Αυστραλία π.χ. έχει δεκάδες εκατομμύρια πρόβατα, τα οποία είναι της ράτσας Μερινός και παράγουν το καλύτερο πρόβειο μαλλί του κόσμου. Το πρόβατο μερινός εξελίχθηκε στην Ισπανία και είναι διασταύρωση 3 ρατσών, δύο τις οποίες δεν ενθυμούμαι και του Χιώτικου προβάτου. Όταν μια Ισπανίδα πριγκίπισσα υπανδρεύθηκε έναν Σουηδό, έλαβε ως γαμήλιο δώρα επτά πρόβατα μερινός. Από εκεί διέρρευσε το μυστικό και εξαπλώθηκε στην ανθρωπότητα. Το πρόβατο μερινός είναι ένα μικροσκοπικό ζώο, το οποίο όμως έχει μία πιθαμή μαλλίγύρω από το σώμα του και οι Αυστραλοί το εκτρέφουν γι’ αυτό το σκοπό. Εισήχθησαν και στην Ελλάδα πρόβατα μερινός προς σφαγή από την Γαλλία, αλλά περαιτέρω δεν ξέρω τι απέγινε. Επίσης, στην Ανατολή υπάρχει η κατσίκα μοχαίρ, που μας δίνει το πιο εκλεκτό μαλλί του κόσμου.
Αυτό που ξέρω μετά βεβαιότητος είναι ότι το Υπ. Γεωργίας δεν έφερε ποτέ ούτε πρόβατα μερινός ούτε κατσίκες μοχαίρ προς εκμετάλλευση του μαλλιού τους. Αν η Ελλάδα παρήγε μαλλί μερινός και μοχαίρ, όπως θα έπρεπε, η Ελλάδα, αυτομάτως θα γινόταν και χώρα παραγωγής νημάτων αυτών των ποικιλιών, υφασμάτων και πλεκτών (2) και γενικώς θα εργάζονταν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια άνθρωποι και δεν θα είχαμε το σημερινό κατάντημα της ανεργίας και υποαπασχόλησης.
Πέραν αυτών η Ελλάς θα έπαιρνε το μαλλί από πολύ περισσότερα από 50.000.000 αιγοπρόβατα το χρόνο που σφάζει σήμερα, με αποτέλεσμα να είναι μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χώρες του κόσμου σε λανολίνη (3), προϊόν που σήμερα δεν παράγουμε καθόλου. Εάν μάλιστα αναλογισθούμε και την παραγωγή δέρματος, το καλύτερο δέρμα του κόσμου είναι το σεβρώ (κατσικίσιο), το οποίο είναι πανάκριβο. Η Ελλάδα θα είχε μοντέρνα βυρσοδεψεία (4), χημικές πρώτες ύλες και θα εργάζονταν με άνεση 35.000.000 άνθρωποι, που θα έπρεπε να είναι ο μέσος πληθυσμός της Ελλάδος (5) συγκριτικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται περίεργα και δύσκολα, αλλά είναι και απλά και εύκολα. Η Ελλάδα θα είχε μοντέρνα σφαγεία και θα είχε την δυνατότητα να παίξει το ρόλο που της αρμόζει λόγω του κλίματος και της τοποθεσίας της, διότι μόνο η Ελλάδα παγκοσμίως ενώνει 3 ηπείρους (Ευρώπη, Ασία και Αφρική)και είναι και στο σταυροδρόμι των 3 μεγαλυτέρων θαλασσίων οδών του κόσμου (Γιβραλτάρ, Δαρδανέλλια και Σουέζ).
Εικόνα 3 Το αγριοκάτσικο Κρι Κρι, στην Κρήτη. Στην συγκεκριμένη φωτογραφία ο Κρητικός αίγαγρος (Κρι Κρι) (φώτο)
  


Παράρτημα
Σημείωση 1: Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις αίγες και τα πρόβατα στην Ελλάδα
Το 2007 -σύμφωνα με τον εκτενή τόμο της Στατιστικής Επετηρίδας της Ελλάδας 2009-2010- της Ελληνικής Στατιστικής Αρχήςη χώρα μας διέθετε 10.079.904 προβατοειδή και 4.987.092 αιγοειδή. 
Ειδικότερα το 2007 η Ελλάδα διέθετε 8.896.587 πρόβατα εκ των οποίων 628.494 οικόσιτα, 7.717.455 κοπαδιάρικα, μη νομαδικά και 550.638 νομαδικά, μετακινούμενα. 
Παράλληλα το 2007 διέθετε 5.345.737 αίγες εκ των οποίων 615.541 οικόσιτες, 4.476.224 κοπαδιάρικες, μη νομαδικές και 253,972 νομαδικές, μετακινούμενες. 
Το γάλα που αρμέχτηκε το 2007 από αίγες και πρόβατα έχει την εξής κατανομή: 
-αρμέχθηκαν 749.314 τόνοι από πρόβατα εκ των οποίων 706.117 τόνοι από οικόσιτα και κοπαδιάρικα και 43.197 τόνοι από νομαδικά
-ενώ αρμέχθηκαν 492.623 τόνοι από αίγες εκ των οποίων 472.392 τόνοι από οικόσιτες και κοπαδιάρικες και 20.231 τόνοι από νομαδικές.  
Για το 2007 επιπλέον σφάχτηκαν συνολικά 7.612.511 αρνιά και 4.848.014 κατσίκια (εννοείται νεαρά ζώα και των δυο κατηγοριών χωρίς να συνυπολογίζονται τα ζυγούρια κλπ)
Για το 2007 τα μαλλιά των προβάτων ανήλθαν σε 8.646 τόνους και οι τρίχες των αιγών σε 1.454 τόνους. 
Για το 2007 το παραγώμενο κρέας προβάτων ανήλθε σε 92.597 τόνους και το αίγειο σε 56.108 τόνους. 
Ας δούμε αντίστοιχα στοιχεία για τα πρόβατα και τις αίγες του 2015 και 2016.
Για το 2016 το σύνολο των αιγοειδών στην Ελλάδα ανήλθε σε 3.887.902 εκ των οποίων οι αίγες γαλακτοπαραγωγής ανήλθαν σε 2.464.144 
Το σύνολο των προβατοειδών για το 2016 στην χώρα μας ήταν 8.738.618 εκ των οποίων 6.318.448 ήταν θηλυκά γαλακτοπαραγωγής. 
Ειδικότερα το σύνολο των προβάτων το 2015 ανήλθε σε 6.284.987 εκ των οποίων οικόσιτα 195.837, κοπαδιάρικα 5.735.145 και νομαδικά 354.005. Το σύνολο των αιγών ανήλθε σε 3.003.365 εκ των οποίων οικόσιτες 172.542, κοπαδιάρικες 2.696.340 και νομαδικές 143.483. 
Το γάλα προβάτων που αρμέχτηκε το 2015 ανήλθε σε 846.819 τόνους εκ των οποίων 26.435 τόνοι από οικόσιτα πρόβατα, 765.743 τόνοι από κοπαδιάρικα και 54.641 από νομαδικά. 
Αντίστοιχα για το 2015 το γάλα αιγών που αρμέχθηκε  ανήλθε σε 432.546 τόνους εκ των οποίων 30.460 από οικόσιτες αίγες, 380.850 από κοπαδιάρικες και 21.236 από νομαδικές αίγες.
Για το 2015 επιπλέον σφάχτηκαν συνολικά 5.379.702 αρνιά και 2.473.952 κατσίκια. Επιπλέον, σφάχτηκαν ζυγούρια και πρόβατα μεγαλύτερα του έτους 656.108 και βιτούλια και αίγες μεγαλύτερες του έτους 316.239.
Για το 2015 τα μαλλιά προβάτων ανήλθαν σε 6.371 τόνους και οι τρίχες αιγών σε 1.022 τόνους[2].  
Συμπερασματικά για τις χρονιές 2015-2016: 
Ο αριθμός των προβάτων μειώθηκε κατά 1,3% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των προβάτων ανήλθε σε 8.738.618 ζώα το 2016 έναντι 8.852.398 ζώων το 2015.
Ο αριθμός των αιγών μειώθηκε κατά 3,2% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των αιγών ανήλθε σε 3.887.902 ζώα το 2016 έναντι 4.017.171 ζώων το 2015.
Επίσης μείωση παρατηρείται στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα κατά 1,4% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν πρόβατα ανήλθε σε 87.505 εκμεταλλεύσεις το 2016 έναντι 88.761 εκμεταλλεύσεων το 2015.
Τέλος, μείωση παρατηρείται και στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες κατά 1,4% το 2016 σε σχέση με το 2015. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των εκμεταλλεύσεων που εκτρέφουν αίγες ανήλθε σε 67.820 εκμεταλλεύσεις το 2016 έναντι 68.766 εκμεταλλεύσεων το 2015[3].
***
Η τραγική εικόνα στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε. 
Μελετώντας τα στοιχεία του 2007 και του 2015-16 βλέπουμε μεγάλη μείωση τόσο στα πρόβατα όσο και στις αίγες στην πατρίδα μας κάτι που είναι τραγικό για την οικονομία μας. Στα πρόβατα η μείωση είναι -σε αριθμούς κεφαλιών ζώων- στο -29,35% ενώ στις αίγες στο -43,81%. Αντί δηλαδή στην περίοδο της κρίσεως -από το 2008 έως σήμερα- να δοθούν κίνητρα, απαλλαγή φορολόγησης κλπ ώστε να πολλαπλασιαστεί το κτηνοτροφικό προϊόν βλέπουμε ακριβώς το αντίθετο. Σε 11 χρόνια από το 2007 η Ελλάδα έχασε σχεδόν το μισό δυναμικό της σε αίγες και το 1/3 σε πρόβατα. 
Σημείωση 2: Όταν η πατρίδα μας αξιοποιούσε το ανθρώπινο δυναμικό της, τις πρώτες ύλες (μαλλί κλπ).
Η ιστορία μας διδάσκει: λίγα λόγια για την Πειραϊκή-Πατραϊκή[4] την μεγαλύτερη ίσως κλωστοϋφαντουργία της Ελλάδας από τις πολλές που υπήρχαν.
Η Πειραϊκή – Πατραϊκή Βιομηχανία Βάμβακος Α.Ε., γνωστή σαν «Πειραϊκή-Πατραϊκή», ήταν η μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία, βιομηχανία βάμβακος και ετοίμων ενδυμάτων της Ελλάδος. Ιδρύθηκε το 1919 και λειτούργησε ως το 1996. Ήταν μια επιχείρηση που κατείχε πολλές πρωτιές[5]. Η πρώτη που αργότερα εγκατέστησε ντιζελοκίνητη μηχανή 50 ίππων και αυτοματοποίησε το σύστημά της με τεχνολογία της IBM.
Ξεκίνησε ως ομόρρυθμη Πατραϊκή Εμποροβιομηχανική Εταιρεία το 1919 με ιδιοκτήτες τους Χριστόφορο Κατσάμπα[6]και Σταμούλη Στράτο. Ήταν μάλιστα τόσο βαθιά η φιλία των δύο ανδρών, οι οποίοι είχαν γνωριστεί στο Αγρίνιο ενόσω εργάζονταν για έναν Πατρινό υφασματέμπορο, που φρόντισαν στο ιδρυτικό της εταιρείας να ορκιστούν ότι θα λύνουν πάντα φιλικά τις διαφορές τους, χωρίς τη μεσολάβηση τρίτου.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1923, οι δύο συνεταίροι δημιουργούν, με Μικρασιάτες πρόσφυγες, μία ταπητουργία στην Πάτρα. Εκεί θα ανεγερθεί το πρώτο κτίριο της εταιρείας, το οποίο στεγάζει το ταπητουργείο, το καλτσοποιΐο και το βαφείο. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» εφοδίαζε κουβέρτες και υφάσματα τον Ελληνικό Στρατό. Μετά το τέλος του πολέμου η επιχείρηση είχε πληγεί ενώ οι πρώτες ύλες είχαν σχεδόν εξαντληθεί, προσπαθώντας να ανασυγκροτηθεί εν όψει εξαγωγών. Ένα χρόνο μετά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), το 1950, η «Πειραϊκή-Πατραϊκή» κατασκεύασε στο Μεγάλο Πεύκο μεγάλη σύγχρονη εργοστασιακή μονάδα και ήταν το πρώτο εργοστάσιο που κτίστηκε στην Ελλάδα μεταπολεμικά.
Εικόνα 4 Διαφημιστική αφίσα για αθλητική ένδυση της Πειραϊκής Πατραϊκής
Ακολουθεί περίοδος ακμής. Παράγει τον αλατζά, ύφασμα από το οποίο έφτιαχναν ρόμπες για τις νοσοκόμες, φορέματα και πουκάμισα. Τον χασέ που χρησίμευε στη δημιουργία σεντονιών και εσωρούχων και τη φασκιά που χρησιμοποιούνταν στο φάσκιωμα των μωρών. Τα προϊόντα της ταξίδευαν σε όλη την Ευρώπη. Εκείνη την περίοδο το προσωπικό του εργοστασίου ήταν μοιρασμένο σε άντρες και γυναίκες.
Η εργοδοσία έδινε επιδόματα παραγωγής και οι εργαζόμενοι απασχολούνταν οκτώ ώρες ημερησίως με την υπερωρία να αμείβεται στο 75% του ημερομισθίου για κάθε ώρα. Στις 7 Δεκεμβρίου 1962 το αμερικανικό περιοδικό «Time» φιλοξενεί δηλώσεις του 38χρονου τότε Χριστόφορου Στράτου, γενικού διευθυντή της επιχείρησης και γιου ενός εκ των ιδρυτών της. Ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει το εργοστάσιο «πρότυπο» για κάθε ελληνική βιομηχανία που βασίστηκε σε ό,τι είχε να προσφέρει η χώρα σε αφθονία: βαμβάκι και φτηνά εργατικά χέρια. Άλλωστε εκείνη τη χρονιά είχε κέρδη ένα εκατομμύριο δολάρια.
Εικόνα 5 Άποψη του χώρου παραγωγής σε ένα από τα εργοστάσια της Πειραϊκής Πατραϊκής.
 «Έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό. Μπορούμε να καλύψουμε το κενό», έλεγε ο Στράτος για το πώς η Ελλάδα μπορεί να ανταγωνιστεί τις βαριές βιομηχανίες του εξωτερικού. Την δεκαετία του 1960 διέθετε πέντε σύγχρονες εργοστασιακές μονάδες και απασχολούσε περισσότερους από 4.000 υπάλληλους. Το 1962 ήταν από τις πρώτες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, που αυτοματοποίησε το πληροφοριακό της σύστημα, με το μοντέλο “1402” της ΙΒΜ.
Το σλόγκαν της επιχείρησης ήταν «Τα πανιά αυτού του καραβιού, η τέντα αυτού του ρετιρέ, αυτό το στρώμα, αυτό το κάλυμμα, αυτές οι κουρτίνες, αυτά τα σεντόνια και μαξιλαροθήκες, αυτή η τέντα του φορτηγού… και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, κατασκευάζονται από ύφασμα Πειραϊκής-Πατραϊκής» αλλά και η διαφήμιση της Πειραϊκής-Πατραϊκής στα κυνηγετικά έντυπα έγραφε «Εκτός από το όπλο και τα φυσίγγια όλα όσα φέρει ο κυνηγός είναι προϊόντα της Πειραϊκής-Πατραϊκής». Στις διαφημίσεις[7] της, επίσης, είχε κυριαρχήσει το σλόγκαν “Πειραϊκή-Πατραϊκή: Ντύνει, στολίζει, νοικοκυρεύει”.
Εικόνα 6 Μια ακόμη διαφήμιση της Πειραϊκής-Πατραϊκής.
 Στις 4 Απριλίου του 1963 πέθανε ο ιδρυτής της Πειραϊκής Πατραϊκής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρίας, Σταμούλης Στράτος, σε ηλικία 73 ετών. Η παρακμή για την Πειραϊκή- Πατραϊκή αρχίζει τη δεκαετία του ΄80. Ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας στην Ελλάδα βυθίζεται σε κρίση και το εργοστάσιο περνάει στα χέρια του Δημοσίου. Το 1986 γίνεται μερική μετοχοποίηση των χρεών της εταιρείας.
Τέσσερα χρόνια αργότερα νέο πρόγραμμα εξυγίανσης προβλέπει μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας και απολύσεις. Σταματάει τη λειτουργία της το ’92 και κλείνει οριστικά το ΄96. Σύμφωνα με έρευνα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Ελλάδας σε μια 20ετία (1976- 1996) κλείνουν στην πόλη 20 βιομηχανικές- βιοτεχνικές επιχειρήσεις που απασχολούσαν πάνω από 4.000 εργαζόμενους λίγα χρόνια πριν από τη συνταξιοδότηση και μεγαλύτερο αριθμό νέων. Εκείνη την περίοδο στις μεγάλες επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο συγκαταλέγονται τα ελαστικά Pirelli (530 εργαζόμενοι), η χαρτοποιία του Λαδόπουλου (400 εργαζόμενοι) και η σαπωνοποιία ΒΕΣΟ Α.Ε. (180 εργαζόμενοι).
Σημείωση 3: Λανολίνη
Η άνυδρη λανολίνη που αποκαλείται διαφορετικά ζωικός κήρος είναι μια κηρώδης ουσία που εκκρίνεται από τους σμηγματογόνους αδένες των ζώων που παράγουν μαλλί. Κυριότερη πηγή της είναι το πρόβατο. Δεν περιέχει γλυκερίδια, δηλαδή λίπη. 
Η λανολίνη αδιαβροχοποιεί το τρίχωμα του προβάτου. Μεγαλύτερες ποσότητες λανολίνης παράγει η ράτσα προβάτου Merinos. Η συλλογή της επιτυγχάνεται μετά το κούρεμα του μαλλιού είτε με συμπίεση του μαλλιού σε κυλίνδρους είτε με την διαδικασία του βρασμού[8]. 
Χρήσεις της λανολίνης
Η εφαρμογή που έχει η λανολίνη αφορούν την φροντίδα και τον καλλωπισμό του ανθρωπίνου δέρματος. Η λανολίνη φαρμακευτικής καθαρότητας είναι λευκή και άοσμη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έλκη και έκζεμα. Η λανολίνη είναι ένα φυσικό υδροαπωθητικό, είναι μια εναλλακτική λύση στα πιο συνηθισμένα λιπαντικά με βάση τα πετροχημικά. Αυτό το λιπαντικό είναι επίσης αναχαιτιστής διάβρωσης κατά της σκουριάς, των αλάτων και των οξέων.
Σημειώστε ότι η φυσική λανολίνη ως φαρμακευτικό προϊόν, σε λιανική τιμή, κοστίζει άνω των 11 ευρώ τα 7 γραμμάρια.
Σημείωση 4: Βυρσοδεψία 
Παρακάτω παρουσιάζουμε μια από τις εναπομείνασες βυρσοδεψίες στην πατρίδα μας. Πρόκειται για την βυρσοδεψία Γιακουμάκη στο Ρέθυμνο. Μέσα από την συνέντευξη[9] του κ.Γιακουμάκη επισημαίνονται κάποιες αλήθειες τις οποίες έχουμε επανειλημμένα τονίσει.
Στο Ρέθυμνο της Κρήτης εδρεύει, από το 1935, η μονάδα επεξεργασίας δέρματος, Βυρσοδεψία Ι. & Γ. Γιακουμάκη Α.Ε., η οποία από το 2008 είναι η μοναδική στο χώρο επεξεργασίας και κατεργασίας δερμάτων, που διαθέτει Οριστική Άδεια Λειτουργίας, καθώς και ως τεχνική μονάδα, Κτηνιατρική Άδεια Λειτουργίας.
Πώς όμως ξεκίνησε η επιχείρηση αυτή; “To 1935 o παππού μου, Γεώργιος Γιακουμάκης μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη ξεκίνησαν την επιχείρηση επεξεργασίας δέρματος στο Ρέθυμνο. Το 1955, έγινε η σύσταση ομόρρυθμής εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία “Βυρσοδεψία Γεωργίου & Ιωάννου Γιακουμάκη Ο.Ε. Στη συνέχεια, από το 1983, την επιχείρηση αναλαμβάνει η τρίτη γενιά με εμένα πρόεδρο και διευθύνων σύμβουλο. Τον Ιούλιο του 1997, η ομόρρυθμη εταιρεία μετατρέπεται σε ανώνυμη με την επωνυμία “Βυρσοδεψία Ι. & Γ. Γιακουμάκη Α.Ε.-Βιομηχανία Δέρματος”.
Εικόνα 7 Επεξεργασμένα δέρματα στο βυρσοδεψείο του Γ.Γιακουμάκη
Στο βυρσοδεψείο της οικογένειας Γιακουμάκη καταλήγουν τα δέρματα από τα σφαγεία. Εκεί, έπειτα από την απαιτούμενη επεξεργασία, γίνονται φύλλα. “Τα δέρματα τα προμηθευόμαστε όχι μόνο από τα τοπικά σφαγεία, αλλά κάνουμε και εισαγωγές από ολόκληρο τον κόσμο, γιατί τα ντόπια δεν επαρκούν. Για την ακρίβεια, παίρνουμε ακατέργαστα δέρματα και να τα επεξεργαζόμαστε”. Και συνέχισε λέγοντας “Τα είδη δέρματος που επεξεργαζόμαστε προέρχονται από μοσχάρια, κατσίκια, αρνιά και λιγότερο από χοιρινά“.
Στο συγκεκριμένο βυρσοδεψείο επεξεργάζονται 10 τόνους από ακατέργαστα δέρματα, διαφόρων ειδών την εβδομάδα, τα οποία πωλούνται εντός και εκτός Ελλάδας. “Προμηθεύουμε με δέρματα βιοτεχνίες παραγωγής δερματίνων ειδών σε όλη την Ελλάδα. Επιπλέον, εξάγουμε ημικατεργασμένα δέρματα στην Ιταλία, σε μορφή wet blue και στην Κίνα. Επίσης, το εργοστάσιο του ελληνικού στρατού αγοράζει από εμάς το δέρμα για την κατασκευή των αρβύλων“. Ωστόσο, στο βυρσοδεψείο δέχονται κατά καιρούς και παραγγελίες, καθώς όπως μας επεσήμανε ο κος Γιακουμάκης, το δέρμα είναι φυσικό προϊόν και υπάρχουν ορισμένα ιδιαίτερα είδη.
Ποια όμως είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το βυρσοδεψείο όλα αυτά τα χρόνια; “Καταρχήν υπάρχει μεγάλη προκατάληψη, σε ό,τι αφορά τα βυρσοδεψία. Όλοι θεωρούν ότι μυρίζουν και ότι χρησιμοποιούν χημικά. Αυτό όμως είναι μύθος, καθώς τα απόβλητα του βυρσοδεψείου είναι οργανικά. Η κατεργασία των δερμάτων γίνεται με φυτικές σταμίνεςκαι όχι με οξείδια χρωμίου, τα οποία είναι επιβαρυντικά για το περιβάλλον. Το δικό μας βυρσοδεψείο είναι το μοναδικό στην Ελλάδα, το οποίο διαθέτει διαρκή άδεια λειτουργίας, γιατί τα απόβλητα και τα νερά καταλήγουν στον βιολογικό καθαρισμό βιομηχανικών λημμάτων”, δήλωσε ο κος Γιακουμάκης. 
Εικόνα 8 Τα ντόπια δέρματα δεν επαρκούν σημειώνει ο κ. Γ. Γιακουμάκης
Και πρόσθεσε: “Λόγω και της θεσμικής μου θέσης, ως Πρόεδρος στο Επιμελητήριο Ρεθύμνου διαπιστώνω, ότι το ελληνικό κράτος κοροϊδεύει τους επιχειρηματίες του κλάδου μας, γιατί δεν έχει θεσπίσει τις χρήσεις γης. Δηλαδή, δεν έχουν οριστεί βιομηχανικές ζώνες, ώστε να γνωρίζει ο κάθε επιχειρηματίας που μπορεί να αναπτύξει μία δραστηριότητα και που όχι“.
Ο κος Γιακουμάκης αναφέρθηκε και στο φορολογικό καθεστώς που επικρατεί. “Στο ελληνικό κράτος δεν υπάρχει σταθερό φορολογικό σύστημα. Πραγματοποιείς μία επένδυση και δε ξέρεις με ποιο τρόπο θα φορολογηθείς. Φανταστείτε ότι το 1970, η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα σε παραγωγή και εξαγωγή παπουτσιών στην Αμερική και τώρα τόσο ο κλάδος της βυρσοδεψίας όσο και της υποδηματοποιίας έχουν εξαφανιστεί. Αυτή τη στιγμή, οι Έλληνες έμποροι αγοράζουν δερμάτινα είδη από την Τουρκία, τα οποία είναι φτιαγμένα από ελληνικά δέρματα. Στα παραπάνω προβλήματα προστέθηκε και η έλλειψη οικονομικής ρευστότητας από τις τράπεζες που επέφερε η οικονομική κρίση”.
Ο κος Γιακουμάκης συνεχίζει τη δουλειά του βυρσοδέψη πλέον από ρομαντισμό, όπως μας ανέφερε. Ωστόσο, δεν παρέλειψε να μας μιλήσει και για τα μελλοντικά του σχέδια “Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να αυξήσουμε τις εξαγωγές μας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το έντονο πρόβλημα ρευστότητας, καθώς δεν προβλέπεται να αλλάξει η κατάσταση στην εσωτερική αγορά”.
Σημείωση 5: Πληθυσμός της Ελλάδας.
Ίσως ξενίζει η διαπίστωση αυτή του Σωτήρη Σοφιανόπουλου. Ο προβληματισμός άπτεται του σημαντικότερου ίσως προβλήματος της Ελλάδας ήτοι του δημογραφικού[10]. Αυτό που εννοεί ο Σ.Σ. με την ανωτέρω διαπίστωση είναι ό,τι: αν χρησιμοποιήσουμε ως κριτήριο τον πληθυσμό ανά έκταση (ήτοι την πυκνότητα του πληθυσμού) των κρατών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει πληθυσμό άνω των 15-20 εκατομμυρίων Ελλήνων. Αυτό όμως δεν έγινε και ο κύριος λόγος (για τα νοικοκυριά) ήταν ο οικονομικός, ίσως για κάποιους να ήταν η πρόφαση. Πάντως είτε ως πρόσχημα είτε ως βασικός λόγος για τους περισσότερους -εντός του πλαισίου αυτού- λαμβάνεται η απόφαση του να μην κάνει κάποιος πολυμελή οικογένεια. 
Δίνουμε δυο παραδείγματα:
-Η Ολλανδία είναι 3,2 φορές μικρότερη σε έκταση από την Ελλάδα (δηλαδή 41.543 τετρ.χλμ με την Ελλάδα να είναι 132.000 τετρ.χλμ) και έχει πυκνότητα πληθυσμού 414,5 κατοίκους ανά τετρ.χλμ. έναντι 81,6 κατοίκων της Ελλάδας.
-Η Ιταλία έχει έκταση 301.230 τ.χλμ, δηλαδή είναι 2,3 φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα σε έκταση, έχει πληθυσμό 6 φορές αυτόν της Ελλάδας, ήτοι 60.421.000 κατοίκους και πυκνότητα πληθυσμού 200,6 κάτοικοι ανά τ.χλμ.
Η αδυναμία ανάπτυξης της οικονομίας μας από τον μεσοπόλεμο και μετά με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και ιδιαίτερα από το 1972 και μετά, που ξεκίνησε η πλήρης αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας (με ευθύνη του κρατικού μηχανισμού) είχε ως αποτέλεσμα: α. την μετανάστευση των πιο παραγωγικών ηλικιών τις δεκαετίες του ’60 και ’70 και –την μνημονιακή περίοδο- από το 2009 έως και σήμερα 2018, β. τις εκτρώσεις κατά εκατοντάδες χιλιάδες ετησίως γ. την απόφαση των ζευγαριών για ολιγοτεκνία, με την πολυτεκνία να θεωρείται εξαίρεση. 
[1] Βλέπε βιβλίο: ‘’Οι ‘’Άγνωστες’’ πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας και η πολιτική τους σημασία’’, Σωτ. Α. Σοφιανόπουλος, Αθήνα 2003.
[2] Για περισσότερα στοιχεία μελετήστε τις αντίστοιχες καρτέλες της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής εδώ www.statistics.gr/el/statistics/-/publication/SPK33/-
[3] Για περισσότερα στοιχεία μελετήστε το αντίστοιχο Δελτίο τύπου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής εδώ
[4] Το πλήρες άρθρο από το οποίο αντλήσαμε πολλά στοιχεία μπορείτε να βρείτε εδώ. Επιπλέον στοιχεία σχετικά με το ιστορικό της προσπάθειας υπάρχουν κι εδώ.
[5] Ενδεικτική βιβλιογραφία: Επιχειρείν αλλά ΕλληΝικά!, Πρωτοπαπαδάκης Ιωάννης, Εκδόσεις Σταμούλη, Αθήνα (2010).
-Η Οικονομία της νεότερης Ελλάδας 1821-1912, Διονύσιος Κοντογιώργης, Αθήνα (2013) κ.α.
[6] Συγκλονιστικό είναι το βιβλίο που έγραψε ο ένας εκ των ιδρυτών της Πειραϊκής Πατραϊκής, ο Χριστόφορος Κατσάμπας. Στο βιβλίο διηγείται τα παιδικά του χρόνια, το όραμα του, την φιλία του και συνεργασία με τον αδελφικό του φίλο Σταμούλη Στράτο, τις δυσκολίες της Κατοχής, όλες τις τολμηρές πρωτοβουλίες που ανέπτυξαν προκειμένου δυο άνθρωποι με θέληση να στήσουν μια από τις μεγαλύτερες κλωστοϋφαντουργίες στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η πρώτη προτεραιότητα που έδωσαν οι ιδρυτές ήταν στον άνθρωπο. Ήταν κοντά στους εργαζομένους τους, τους επιβράβευαν ενώ πολλοί εξ’ αυτών με έξοδα της εταιρείας σπούδασαν στην Γερμανία και αλλού και εξειδικεύθηκαν. Γυρίζοντας πίσω το ανταπέδωσαν με την εργασία τους, τις βιομηχανικές καινοτομίες κλπ. Το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό και φέρει τον τίτλο: «Πιστεύοντας εις το μέλλον. Το χρονικό μιας προσπάθειας» (Αθήνα 1966). Δυστυχώς είναι πλέον δυσεύρετο. Θα ήταν ευτύχημα να επανεκδοθεί ώστε νέοι που έχουν αγάπη για την πατρίδα και την δημιουργία να εμπνευστούν.
[7] Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε μια από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της Πειραϊκής Πατραϊκήςhttps://www.youtube.com/watch?v=9YYKNuBAmZk
[8] Ένα σχετικό βίντεο για την παραγωγή της λανολίνης, όπως αυτή γίνεται στην Αυστραλία, μπορείτε να δείτε εδώhttps://www.youtube.com/watch?v=JlD7LOOkGqA
[9] Την συνέντευξη που έλαβε από τον κο Γιακουμάκη η δημοσιογράφος Ευαγγελία Κακλειδάκη μπορείτε να διαβάσετε στο επιχειρώ.gr εδώ http://www.epixeiro.gr/article/1811
[10] Βλέπε σχετικό τεύχος περιοδικού της ΕΡΩ με αφιέρωμα στο Δημογραφικό (τεύχος αρ.35, Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2018)

Πηγή: Ενωμένη Ρωμιοσύνη

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός42 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις54 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO54 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή