Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Πώς η Αγκυρα «κτίζει» νομικό υπόβαθρο για στρατιωτική ενέργεια στο Αιγαίο χωρίς η Αθήνα να αντιδρά

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει: Κύρα Αδάμ

Η Άγκυρα εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ Α5977/18 με ισχύ μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου 2018, με την οποία η τουρκική ΥΠΑ ενημερώνει τη διεθνή κοινότητα ότι «..η Ελλάδα παραβιάζει τις Συνθήκες Λωζάνης και Παρισίων που αποστρατιωτικοποιούν τα νησιά του Αν Αιγαίου, διότι εκτελεί ασκήσεις στα νησιά Σαμοθράκη, Αη Στράτη,Ψαρά, Χίο, Ικαρία, Λήμνο, Λέσβο, Σάμο, Τήλο, Χάλκη, Καστελόριζο και Πάτμο. Επειδή τα νησιά αυτά έχουν, βάση των Συνθηκών, καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης απαγορεύεται να περιλαμβάνονται σε στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαίδευση..»
Η παρούσα τουρκική ΝΟΤΑΜ δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η μοναδική με αυτό το περιεχόμενο: Μόνον τα τελευταία τρία χρόνια η τουρκική ΥΠΑ έχει εκδώσει 1351 (σ.σ.: !!!) ΝΟΤΑΜ που αφορούν σε Συνθήκες και αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νήσων, γεγονός που πιστοποιεί ότι οι τουρκικές ΝΟΤΑΜ για αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αν Αιγαίου είναι θέμα  εξόχως υψηλού κινδύνου για την ελληνική κυριαρχία.

Για παράδειγμα, με την εν ισχύ τουρκική ΝΟΤΑΜ Α5977/2018 η Άγκυρα δεν αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία των νήσων που αναφέρονται σ αυτήν.
Τα ελληνικά νησιά όμως αναγράφονται με τουρκική ονομασία, γεγονός που από μόνο του υποδηλώνει μελλοντική επιθετική-νομική ή στρατιωτική -ενέργεια, .
Μια τέτοια πιθανή μελλοντική επιθετική ενέργεια ενισχύεται από το γεγονός ότι  στην τουρκική ΝΟΤΑΜ αναγράφεται ψευδώς και παραπλανητικών ότι τα νησιά Αη Στράτης και Ψαρά αποστρατιωτικοποιούνται με τη Συνθήκη της Λωζάνης, ενώ αυτά τα νησιά δεν περιλαμβάνονται σε καμία Συνθήκη.
Όμως θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αη Στράτης βρίσκεται ακριβώς πάνω στον 25ο Μεσημβρινό, στη μέση του Αιγαίου.
Και πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η Άγκυρα διεκδικεί τον έλεγχο της περιοχής μέχρι τη μέση του Αιγαίου και έχει εκδώσει το νόμο 24611/Δεκεμ. 2001, με τον οποίο θέτει το μισό Αιγαίο στον έλεγχο της Άγκυρας για έρευνα και διάσωση.
Αλλά και προγενέστερα, το 1999 η Άγκυρα προσπάθησε να θέσει το μισό Αιγαίο υπό τον έλεγχο της, ως περιοχή Αεροπορικής Αστυνόμευσης, (ΑPA),στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Αυτή η «βιομηχανική παραγωγή» τουρκικών ΝΟΤΑΜ με θέμα την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αν Αιγαίου, μόνον εκ πρώτης όψεως μπορεί να ερμηνευθεί απλώς ως προσπάθεια της Τουρκίας να  αποστρατιωτικοποιήσει το μισό Αιγαίο.
Η βιομηχανική παραγωγή τουρκικών ΝΟΤΑΜ για την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων αποτελεί μια καλά στημένη τουρκική μεθόδευση, ώστε, να αποκτήσει το πλεονέκτημα, η Τουρκία να στοιχειοθετήσει νομικά ότι η Ελλάδα είναι αυτή που παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Όμως η πιστή εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης σε καμία περίπτωση και σε κανένα σημείο δεν ευνοεί ούτε επιτρέπει επεκτατικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας.
Αυτό η Άγκυρα το γνωρίζει καλώς. Και γι αυτό ακριβώς το λόγο, ο μοναδικός τρόπος για να μπορέσει να εφαρμόσει την επιθετική πολιτική της σε βάρος της Ελλάδας είναι να επικαλεστεί η Τουρκία, ως συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης της Λωζάννης, την ουσιώδη παραβίαση της Συνθήκης από την Ελλάδα.
Ο Τ. Ερντογάν, από την επίσκεψη του πέρσι τον Δεκέμβριο στην Αθήνα και σε όλες τις άλλες συναντήσεις του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Α Τσίπρα μέσα στον χρόνο  και εκτός απροόπτου και στην επικείμενη συνάντηση τους τον Δεκέμβριο, θέτει επιτακτικώς την ανάγκη«Επικαιροποίησης  της Συνθήκης της Λωζάνης».
Για να εισπράττει μέχρι τώρα ,όχι την καθαρή ελληνική άρνηση μιας τέτοιας πρότασης , αλλά την μετάθεση όλων των συζητήσεων για ευθετότερο χρόνο «μετά τις εκλογές».
Η «επικαιροποίηση» της Συνθήκης της Λωζάνης ,που ζητά η Άγκυρα, σημαίνει την αναθεώρηση της, που αποτελεί τον στόχο της τουρκικής κυβέρνησης. Ο στόχος αυτός εξυπηρετείται με την ενεργοποίηση  του άρθρου 60 της Σύμβασης της Βιέννης Περί Συνθηκών, το οποίο ορίζει ότι «..ουσιώδης παραβίαση Συνθήκης από ένα μέρος παρέχει το δικαίωμα στο άλλο μέρος να επικαλεστεί την παραβίαση αυτή ως λόγο τερματισμού της Συνθήκης ή αναστολή  της εφαρμογής της εν όλω ή εν μέρει..»
Η Τουρκία μεθοδικά από το 1980 ετοιμάζει νομικό φάκελο για να στοιχειοθετήσει παραβίαση των Συνθηκών από την Ελλάδα και σ αυτόν  θα προσθέσει και τις χιλιάδες ΝΟΤΑΜ που έχει εκδώσει:
•    Το 1980 η Άγκυρα εκμεταλλευόμενη την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, πέτυχε ο τότε γ.γ.του ΝΑΤΟ Γ.Λουνς να εκδώσει διαταγή με την οποία καθόριζε αυθαιρέτως, παρανόμως και αναρμοδίως, καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του Αν Αιγαίου. Από το 1980 μέχρι το 1995 καμία ελληνική κυβέρνηση δεν αντέδρασε αποτελεσματικώς ώστε να ανακληθεί η διαταγή Λούνς.
•    Τον Ιανουάριο του 1995 η Τουρκία πέτυχε να εκδώσει ο τότε γ. γραμματέας του ΝΑΤΟ Ξαβιέ Σολάνα διαταγή με την οποία έθετε παρανόμως και αυθαιρέτως 20 ελληνικά νησιά υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης, δήθεν βάση των Συνθηκών Λωζάννης και Παρισίων. Τον Νοέμβριο 1995 όμως η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε με αποτέλεσμα το ΝΑΤΟ με τη διαταγή 2001.2/ASCGH/95/CINC/21NOV.1995  να ανακαλέσει τη διαταγή Σολάνα όσον αφορά στα νησιά Λήμνος, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία της Συνθήκης της Λωζάνης.
•    Τον Αύγουστο 2004 το ΝΑΤΟ και πάλι παρανόμως επέβαλε καθεστώς αποσταρτιωτικοποίησης στα έξι νησιά της Συνθήκης της Λωζάνης.
•    Όμως τον Σεπτέμβριο 2004 στη γενική Συνέλευση του ICAO  στο Μόντρεαλ, επί κυβέρνησης Κ  Καραμανλή, η Ελλάδα αποδέχθηκε να περιληφθεί διάταξη στο παράρτημα 12 για Έρευνα και Διάσωση (SAR)της Σύμβασης του Σικάγο, με την οποία η Ελλάδα, προκειμένου να αναπτύξει ελικόπτερο SAR  στη Λήμνο ,έπρεπε να πάρει προηγούμενη έγκριση από την Τουρκία, λόγω δήθεν αποστρατιωτικοποίησης της νήσου. Σημειώνεται ότι έκτοτε ,ουδέποτε η Τουρκία έχει εγκρίνει κάτι τέτοιο.
Έτσι, πέραν του ΝΑΤΟ και ο ICAO αποδέχονται ότι τα νησιά του Αν Αιγαίου είναι… αποστρατιωτικοποιημένα.
Και επειδή καμμία ελληνική κυβέρνηση δεν αντέδρασε προς το ΝΑΤΟ και τον ICAO, το 2006 ήρθε από το ΝΑΤΟ η απανταχούσα, που ισχύει μέχρι σήμερα:
Το Στρατηγείο του ΝΑΤΟ, (SHAPE) εξέδωσε προς όλες τις μονάδες του την διαταγή SHCOC/2807/200486?SHAPE Aegean Islands Policy Guidance 21 Αυγ.2006, με την οποία απαγορεύει σε όλα  τα αεροσκάφη να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τα 20 προαναφερθέντα νησιά, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών αεροσκαφών
Έτσι το ΝΑΤΟ μετέτρεψε λόγω ελληνικής αδράνειας και απραξίας τα 20 νησιά, ..αδέσποτα, αδιευκρίνιστης κυριαρχίας και ξένο κράτος. Επιπροσθέτως- και γραπτώς αυτή τη φορά- το ΝΑΤΟ έκανε τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο 6νμ από 10 ν.μ.
Με τα στοιχεία αυτά, η Τουρκία έχει διαμορφώσει μια συμμαχία με το ΝΑΤΟ και τον δεύτερο κατά σειρά Διεθνή οργανισμό ICAO, που, έστω και εσφαλμένα, αποδέχονται ότι τα νησιά του Αν. Αιγαίου είναι αποστρατικοποιημένα και ότι η Ελλάδα με τις ασκήσεις της παραβιάζει τις Συνθήκες.
Στον διαμορφούμενο αυτό τουρκικό φάκελο η Άγκυρα προσθέτει και τις χιλιάδες ΝΟΤΑΜ της.
Όλες οι τουρκικές ΝΟΤΑΜ για τις Συνθήκες Λωζάνης και Παρισίων σχετικά με την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου, δείχνουν ότι έχουν εκδοθεί με πρωτοβουλία της τουρκικής ΥΠΑ, ενώ πίσω από αυτές κρύβονται οι τουρκικές κυβερνήσεις.
Όμως ο ICAO έχει εκχωρήσει στις ΥΠΑ των χωρών αρμοδιότητες μόνον για παροχή εναέριας κυκλοφορίας, έρευνας –διάσωσης και έκδοση ΝΟΤΑΜ μέσα στα FIR των χωρών.
Οι Συνθήκες είναι αποκλειστική αρμοδιότητα και ευθύνη του ΟΗΕ και του Διεθνούς Δικαστηρίου που υπάγεται στον ΟΗΕ. Έτσι η έκδοση ΝΟΤΑΜ από την τουρκική ΥΠΑ για τις Συνθήκες- αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου είναι εκ προοιμίου παράνομες ,άκυρες και χωρίς νομική βάση, διότι παραβιάζουν το Καταστατικό του ΟΗΕ, τον ICAO αλλά και τη Σύμβαση της Βιέννης 1969 περί Συνθηκών.
Αυτό θεωρητικώς θα ήταν το πλαίσιο  των ελληνικών απαντητικών ΝΟΤΑΜ.
Όμως η ελληνική ΥΠΑ απαντά με μια  αναποτελεσματική ΝΟΤΑΜ για όλες τις χρήσεις, είτε αφορά σ΄ενα ελληνικό νησί, είτε σε περισσότερα, είτε η Τουρκία αναφέρεται σε λάθος Συνθήκες κλπ.
Επιπροσθέτως, η ελληνική ΥΠΑ απαντά με καθυστέρηση ημερών ή και μήνα (!) με αποτέλεσμα η τουρκική ΝΟΤΑΜ να είναι στον αέρα και όλοι να γνωρίζουν μόνον αυτήν.
Αλλά και σ αυτήν την απαντητική ελληνική ΝΟΤΑΜ –κλισέ υπάρχει μια πάγια επικίνδυνη πρόταση προς αξιοποίηση από την Αγκυρα: “..Οι ελληνικές αρχές κατηγορηματικά απορρίπτουν την προσπάθεια της Τουρκίας να εισάγει στη ροή των ΝΟΤΑΜ πολιτικές θέσεις…»
Με την πρόταση αυτή η Ελλάδα ( ελληνικές αρχές) αποδέχεται ότι όντως υπάρχει πολιτικό διμερές πρόβλημα με την Τουρκία σχετικά με τις Συνθήκες- αποστρατιωτικοποίηση.
Δηλαδή αντί η ελληνική ΥΠΑ να κηρύξει τις τουρκικές ΝΟΤΑΜ παράνομες και άκυρες διότι εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων της ΥΠΑ, μπερδεύει και τις ελληνικές αρχές.
Δι αυτού του τρόπου και οι ελληνικές απαντητικές ΝΟΤΑΜ προστίθενται στον τουρκικό φάκελο προκειμένου η Τουρκία να στοιχειοθετήσει επιχείρημα ότι η Ελλάδα αποδέχεται ότι υπάρχει πρόβλημα με τις Συνθήκες και ταυτόχρονα τις παραβιάζει.
Σε αυτόν, τον τουρκικό νομικό φάκελο ενδέχεται ακόμα να προστεθούν και οι κατά καιρούς άστοχες επίσημες δηλώσεις πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας ότι η Συνθήκη της Λωζάνης καθορίζει τα θαλάσσια ελληνικά σύνορα.
Επομένως είναι αδήριτη η ανάγκη σύσσωμο το ελληνικό πολιτικό σύστημα να αντιμετωπίσει σοβαρά και μεθοδικά την τουρκική μεθοδολογία και για την εξυπηρέτηση των στόχων της Άγκυρας, που δεν τους κρύβει πλέον.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO23 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή