Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ελληνοτουρκικές σχέσεις: Η επεκτατική και εχθρική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών και άλλων συμφερόντων της Ελλάδας στο Αιγαίο έχει χτιστεί σε βάθος δεκαετιών

Δημοσιεύτηκε στις

SNMCG2 exercising with Turkish Navy photo http://defencematters.org
Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ
Η πρόσφατη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και η σχεδόν ταυτόχρονη επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα για την άρον-άρον συμφωνία για νέα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) φέρνουν στο προσκήνιο για αλληλοσυνδεόμενους λόγους την αγριότητα και επικινδυνότητα στην κατάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και στις σχέσεις Ελλάδας-ΝΑΤΟ λόγω της Τουρκίας.
Σε ότι αφορά στην έγκριση από την Ελληνική Βουλή της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα έχασε την μοναδική ευκαιρία που είχε, να ξεκαθαρίσει τις εκκρεμότητες της με την ίδια τη Συμμαχία, προτού αποφανθεί για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.
Πιο συγκεκριμένα οι 300 της Βουλής είχαν την ευκαιρία –και ουδείς απολύτως αναφέρθηκε σ’ αυτήν– να θέσουν στο ΝΑΤΟ ως προϋπόθεση για την ένταξη των Σκοπίων, την ικανοποίηση εθνικών απαιτήσεων, προκειμένου να σταματήσει η –από το 1980– νατοϊκή πολιτική κατακερματισμού της κυριαρχίας των ελληνικών νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, προκειμένου να ικανοποιήσει τις εδαφικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της χώρας.

Στην πραγματικότητα, η ικανοποίηση των εθνικών προϋποθέσεων από το ΝΑΤΟ για την προοπτική ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δεν είναι ένα εξόχως περίπλοκο θέμα. Πρόκειται για την άρση διαταγών των γενικών γραμματέων του ΝΑΤΟ, που καθιστούν, σταδιακά αλλά σταθερά από το 1980, την ελληνική κυριαρχία 19 νήσων του Αν. Αιγαίου ανύπαρκτη, τα νησιά αδέσποτα και ξένο προς την Ελλάδα κράτος, προκειμένου να ικανοποιηθεί η Άγκυρα. Στην περίπτωση που η Ελλάδα έθετε ως προϋπόθεση την άρση αυτών των διαταγών του ΝΑΤΟ (δηλαδή βέτο) για την προοπτική κύρωσης της ένταξης των Σκοπίων στη Συμμαχία, ο νυν γ.γ. ήταν υποχρεωμένος να αποσύρει αυτές τις διαταγές για να επανεξεταστούν κάποια στιγμή στο μέλλον, (δηλαδή σχεδόν ποτέ), προκαλώντας βεβαίως τη μήνιν και πιθανές άγριες αντιδράσεις της Τουρκίας μέσα στο ΝΑΤΟ. ΟΙ διαταγές αυτές, όλες αυθαίρετες και εν πολλοίς παράνομες προσωπικές διαταγές των γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν απαιτούν σύγκλιση των οργάνων της Συμμαχίας (Σύνοδοι Κορυφής, Σύνοδοι ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ) και επομένως δεν αντιμετωπίζουν θέματα ομοφωνίας, βέτο κ.λπ.
Τίποτα απολύτως δεν έγινε. Έτσι τα Σκόπια, πλήρες μέλος πλέον του ΝΑΤΟ είναι υποχρεωμένα να τηρούν στο ακέραιο όλες τις αποφάσεις και διαταγές του ΝΑΤΟ, που στρέφονται εναντίον της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας.
Τις ίδιες ακριβώς ημέρες ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας επισκέφθηκε βεβιασμένα και χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν στην Άγκυρα, που συμπεριφέρθηκε ως ο ατζέντης του Αιγαίου.
Ο κ. Τσίπρας αναζήτησε στην Άγκυρα μέτρα για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, την οποία δημιουργεί, συντηρεί και επαυξάνει η Άγκυρα όλες τις τελευταίες δεκαετίες, με βάση τις επεκτατικές εχθρικές ενέργειές της σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, με την σταθερή συνδρομή του ΝΑΤΟ και κυρίως με την πλήρη αδράνεια μέχρι σημείου ανικανότητας και αδιαφορίας της Αθήνας.
Έτσι ο κ Τσίπρας μετέβη στην Άγκυρα για να συμφωνήσει τη δημιουργία ΜΟΕ, την στιγμή που η Άγκυρα έχει ανακοινώσει διεθνώς μέσω των σχετικών ΝΟΤΑΜ και υλοποιεί σταθερά «το ετήσιο πρόγραμμα ασκήσεων της στο Αιγαίο», παραβιάζοντας το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας, με μόνιμες παραβιάσεις και παρανομίες σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας. Για παράδειγμα, σε τρείς μόνιμες περιοχές τουρκικών ασκήσεων, στο Βόρειο, Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, η Άγκυρα παραβιάζει συστηματικά ακόμα και τα 6 ν.μ. των ελληνικών χωρικών υδάτων. Επικαλείται ακόμα ως περιοχή «τουρκικής κυριαρχίας» την βραχονησίδα Τζουράφα, στο Β. Αιγαίο, το ίδιο πράττει στην περιοχή Ρόδου-Καστελόριζου, αλλά και στο Κεντρικό Αιγαίο, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή μέχρι 6 ν.μ. από τις ακτές του Αη Στράτη είναι τουρκική κυριαρχία. Παραλλήλως …κηρύσσει διεθνώς παράνομες και …καταργεί ελληνικές ασκήσεις σε 10 περιοχές του Αιγαίου κ.λπ.
Εν ολίγοις, ο κόμπος στα εθνικά θέματα έχει φτάσει στο χτένι, ή αλλιώς όλα τα προβλήματα έχουν φρακάρει στο στόμιο της μποτίλιας.
Η επεκτατική και εχθρική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών και άλλων συμφερόντων της Ελλάδας στο Αιγαίο έχει χτιστεί σε βάθος δεκαετιών. Βασίστηκε στην αδράνεια, αδιαφορία, ίσως και ανικανότητα διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων να ανακόψουν, διορθώσουν και εξαλείψουν κινήσεις, πρακτικές και αποφάσεις που συνεχώς επιδείνωναν τη θέση της χώρας, προς όφελος και τέρψη της Αγκύρας, ύστερα από την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ το 1974 και την επανένταξη της το 1980, χωρίς την πλήρη επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος, που ουδέποτε μέχρι το 1974 είχε αμφισβητηθεί από την Άγκυρα.
45 χρόνια αμφισβητήσεων
Η Ελλάδα επανήλθε στο ΝΑΤΟ «κουτσή» και έκτοτε άρχισαν τα άλυτα προβλήματα που συνοδεύουν τη χώρα μέχρι σήμερα. Με την επανένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, ο τότε γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Λούνς εξέδωσε εντελώς αναρμοδίως, παράνομη και αυθαίρετη διαταγή με την οποία απαγόρευε σε 19 ελληνικά νησιά, ως αποστρατιωτικοποιημένα, τη συμμετοχή τους σε νατοϊκές ασκήσεις και χρηματοδότηση υποδομών τους.
Ο κ. Λούνς υιοθέτησε πλήρως το αυθαίρετο τουρκικό αιτιολογικό ότι τα νησιά αυτά τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης και Παρισίων αλλά και της Σύμβασης της Λωζάννης για τα Στενά. Η διαταγή Λούνς βρίσκεται ακόμα εν ισχύ διότι η Ελλάδα έθεσε απλώς επιφύλαξη –reservation– και δεν απαίτησε με την κατάλληλη ευκαιρία την απόσυρση της παράνομης διαταγής. Με άλλα λόγια η Ελλάδα …εξαίρεσε τον εαυτόν της από την εφαρμογή της διαταγής Λούνς την οποία όμως τηρούν τα άλλα μέλη της Συμμαχίας και πρωτίστως η Τουρκία που την προκάλεσε.
Την επόμενη δεκαετία, το 1995 ο τότε γ.γ., φίλος και σοσιαλιστής Ισπανός, Ξαβιέ Σολάνα εξέδωσε και αυτός παράνομη και αυθαίρετη διαταγή με την οποία έθετε 20 ελληνικά νησιά σε καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης, επικαλούμενος παρανόμως και ψευδώς τις Συνθήκες. Προς στιγμήν η Αθήνα πέτυχε την ανάκληση της διαταγής Σολάνα, η οποία όμως επανήλθε το 2004 για την αποστρατιωτικοποίηση των έξι νησιών που κατονομάζονται στη Συνθήκη της Λωζάννης.
Την επόμενη δεκαετία, το 2006 το Στρατηγείο του ΝΑΤΟ (SHAPE) εξέδωσε προς όλες τις μονάδες του την διαταγή του Αυγούστου 2006 με την οποία απαγορεύει σε όλα τα στρατιωτικά αεροσκάφη να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τα 20 προαναφερθέντα νησιά, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών αεροσκαφών. Δι’ αυτού του τρόπου, προς όφελος της Τουρκίας, το ΝΑΤΟ και γραπτώς έκανε τον ελληνικό εναέριο χώρο 6 ν.μ. από 10 ν.μ. , ενώ επι της ουσίας τα 20 ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου έγιναν ξαφνικά αδιευκρίνιστης κυριαρχίας, δηλαδή …αδέσποτα και ξένο κράτος.
Τρεις ολόκληρες δεκαετίες, με πενήντα περίπου Συνόδους Κορυφής, άλλες τόσες Συνόδους υπουργών ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ για σοβαρά θέματα, που απαιτούσαν ομοφωνία, όπως Νέες Δομές ΝΑΤΟ, Νέο Δόγμα, εντάξεις νέων χωρών κ.λπ. καμιά ελληνική κυβέρνηση, πρωθυπουργός, ή υπουργός δεν έθεσαν καμιά προϋπόθεση, δηλαδή βέτο προκειμένου να συμφωνήσουν, την άρση των διαταγών των γ.γ. του ΝΑΤΟ. Μια πρακτική που είναι συνηθισμένη ανάμεσα στα κράτη μέλη και την έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές, όπως π.χ. η Τουρκία, η Ισπανία η Πορτογαλία κ.ά.
Αλλά κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, η Τουρκία προχώρησε σε δικές της κινήσεις που δεν αντιμετωπίστηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Το 1992, στη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, με θέμα τη Νέα Δομή του ΝΑΤΟ η Ελλάδα δέχθηκε να ιδρυθούν πρώτα τα αεροπορικά στρατηγεία Ελλάδας και Τουρκίας και μετά να καθοριστεί η περιοχή ευθύνης του κάθε Στρατηγείου. Μέχρι τότε, η περιοχή ευθύνης του Στρατηγείου Λάρισας ήταν το FIR Αθηνών και για την Τουρκία το FIR KΚωνσταντινούπολης. Με τη νέα συμφωνία , οι περιοχές ευθύνης δεν καθορίστηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα το Αιγαίο να είναι ακόμα και σήμερα ένα ξέφραγο αμπέλι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ (σ.σ.: οι επιπτώσεις αυτής της ολέθριας συμφωνίας θα φανεί στα κυοφορούμενα ΜΟΕ Τσίπρα-Ερντογάν για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο).
Το 1999 η Άγκυρα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ προσπάθησε να θέσει το μισό Αιγαίο υπό τον έλεγχό της ως περιοχή Αεροπορικής Αστυνόμευσης.
Το μεγάλο βήμα όμως το έκανε το 2001 όταν εξέδωσε τον τουρκικό νόμο 24611/Δεκεμβρίου 2001, με τον οποίο έθεσε το μισό Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά υπό τον έλεγχο της για σκοπούς θαλάσσιας έρευνας και διάσωσης (SAR). Η Τουρκία πέτυχε να γίνει αποδεκτός ο νόμος της από τον ΙΜΟ (Διεθνής Οργανισμό Ναυσιπλοΐας) χωρίς η Ελλάδα να κουνήσει ούτε το δακτυλάκι της…, αλλά ούτε και να εκδώσει η ίδια δικό της σχετικό νόμο.
Στόχος η αναθεώρηση των συνθηκών
Η Τουρκία παραλλήλως έχει στήσει μια ολόκληρη βιομηχανία έκδοσης διεθνών αγγελιών ΝΟΤΑΜ για στρατιωτικές αεροναυτικές ασκήσεις της στο Αιγαίο, παραβαίνοντας όλους τους διεθνείς κανονισμούς και παραβιάζοντας κατά κόρον ελληνική εθνική κυριαρχία σε όλο το μήκος και πλάτος του Αν. Αιγαίου. Στόχος των ΝΟΤΑΜ αυτών είναι να ενημερώνει ψευδώς τη διεθνή κοινότητα ότι η Ελλάδα παραβιάζει τις Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων που αποστρατιωτικοποιούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου, διότι εκτελεί ασκήσεις σε αποστρατιωτικοποιημένα νησιά. Μόνον τα τελευταία τρία χρόνια η τουρκική ΥΠΑ έχει εκδώσει περίπου 1.500 τέτοιες ΝΟΤΑΜ που αφορούν σε Συνθήκες και αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νήσων.
Στόχος αυτής της τουρκικής «βιομηχανικής παραγωγής» ΝΟΤΑΜ είναι να στοιχειοθετήσει νομικά –με σύμμαχο το ΝΑΤΟ και χρήση όλων των προαναφερθέντων αποφάσεων του ΝΑΤO αλλά και του ICAO– ότι η Ελλάδα παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάννης. Αυτό είναι το κλειδί για να μπει σε εφαρμογή το τελικό στάδιο της τουρκικής επεκτατικής και εχθρικής πολιτικής σε βάρος της Ελλάδας, που είναι η «επικαιροποίηση» των Συνθηκών, δηλαδή η αναθεώρησή τους όπως ξεκάθαρα και σταθερά λέει ο Ερντογάν από πέρσι τον Δεκέμβριο όταν ήρθε στην Αθήνα.
Δεν είναι τυχαίο παραλλήλως ότι η Άγκυρα με τις πολλαπλές, μόνιμες και πολύχρονες τουρκικές ασκήσεις στο σύνολο του Αν. Αιγαίου, κάνει πρακτική εφαρμογή του επιθετικού σχεδίου της σε βάρος της Ελλάδας. Σε καθημερινή βάση η Άγκυρα μετρά τα ανακλαστικά της ελληνικής αντίδρασης, που με τον καιρό έχουν μετεξελιχθεί σε μια σταθερή αναποτελεσματική «ρουτίνα», αφήνοντας το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού στην τουρκική πλευρά για τη δημιουργία τυχόν επεισοδίου κάποιας κλίμακας.
Ο Τούρκος πρόεδρος είναι και σ’ αυτό το σημείο σαφής. Η Ελλάδα θα εξαναγκαστεί να συμφωνήσει με την Τουρκία για την προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης για το σύνολο των προβλημάτων. Προβλημάτων, που δημιουργεί κατά κόρον η Τουρκία, αλλά χρεώνει τον λογαριασμό στην Αθήνα, όσο καιρό οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κάνουν τις μόνες αποτελεσματικές κινήσεις για τη μείωση της έντασης, που είναι η προσφυγή της Ελλάδας σε όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς ΟΗΕ, ICΑO, IMO κ.λπ. εναντίον της Τουρκίας.
Υπάρχει βεβαίως και ένα ρητορικό ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση «της πρώτης φοράς αριστερά», δεν έκοψε τον ομφάλιο λώρο με το αδρανοποιημένο και επικίνδυνο παλαιό σύστημα στα εθνικά θέματα.
Η απάντηση δυστυχώς είναι ομοίως απλή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (της μεταλλαγμένης αριστεράς) έμαθε πολύ καλά το μάθημά της από την «σύγκρουση» με την Ε.Ε. Και γι’ αυτό μια ενδεχόμενη «αντιπαράθεση» με το ΝΑΤΟ και επομένως και με την Ουάσιγκτων για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων είναι εκ των προτέρων εκτός πραγματικότητας. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο χειρισμό των εθνικών θεμάτων ακολουθεί κατά πόδας την κυβέρνηση Σημίτη στα εθνικά θεμάτων (π.χ. μερική επέκταση χωρικών υδάτων, αποτυχημένα ΜΟΕ στο Αιγαίο της ίδιας περιόδου κ.λπ.).
ΠΗΓΗ: www.e-dromos.gr

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός12 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή