Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η εξωτερική πολιτική του προέδρου Μακρόν

Δημοσιεύτηκε στις

JPEG - 27.1 ko
Τιερί Μεϊσάν
Σύμφωνα με τον πρόεδρο Μακρόν, «France is back»  (στα αγγλικά στο
κείμενο). Φέρεται ότι θα παίξει και
πάλι διεθνή ρόλο, μετά από δέκα χρόνια εγκατάλειψης. Ωστόσο, ο Εμανουέλ Μακρόν
δεν εξήγησε ποτέ ποια πολιτική προτίθεται να διεξαγάγει. Με βάση τα στοιχεία που
έχει ήδη αναπτύξει σε αυτές τις στήλες και επανατοποθετώντας τα τόσο στο
ευρωπαϊκό πλαίσιο όσο και στην Ιστορία αυτής της χώρας, ο Τιερί Μεϊσάν αναλύει
τη στροφή που μόλις ξεκίνησε.

Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία) | 15
Μαρτίου 2018
Όταν ο Εμμανουήλ Μακρόν διεκδίκησε την
προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, δεν γνώριζε τίποτα για τις διεθνείς σχέσεις. Ο σύμβουλός του,
επικεφαλής της Γενικής Επιθεώρησης Οικονομικών (σώμα 300 ανώτερων υπαλλήλων), Jean-Pierre Jouyet, του εξασφάλησε ταχεία
εκπαίδευση.
Το γόητρο της Γαλλίας είχε αποδυναμωθεί
σημαντικά από τους δύο προηγούμενους προέδρους, τον Νικολά Σαρκοζί και τον François Hollande. Λόγω έλλειψης
προτεραιότητας και των αναρίθμητων αναστροφών της, η γαλλική θέση θεωρήθηκε από
τότε και στο εξής ως «ασυνεπής». Έτσι ξεκίνησε την θητεία του συναντώντας
τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, δείχνοντας ότι η
Γαλλία επανατοποθετούταν ως διαμεσολαβητική δύναμη, ικανή να μιλήσει με όλους.
Μετά τις χειραψίες και τα δείπνα, έπρεπε να
δώσει ένα περιεχόμενο στην πολιτική του. Ο Jean-Pierre Jouyet [ 1] πρότεινε να παραμείνει
στο ατλαντικό στρατόπεδο, στοιχηματίζοντας ταυτόχρονα στους Αμερικανούς
Δημοκρατικούς οι οποίοι, πίστευε, ότι θα επιστρέψουν στον Λευκό Οίκο ίσως ακόμη
και πριν από τις εκλογές του 2020. Καθώς οι Βρετανοί εγκαταλείπουν την
Ευρωπαϊκή Ένωση, η Γαλλία θα σφίξει σφιχτά τη συμμαχία της με το Λονδίνο, διατηρώντας
παράλληλα τις σχέσεις της με το Βερολίνο. Η Ένωση έπρεπε να επανεπικεντρωθεί
στη διακυβέρνηση του ευρώ. Θα έθετε τέρμα στο ελεύθερο εμπόριο με τους
εταίρους που δεν το σέβονται και θα δημιουργούσε μεγάλες εταιρείες στο
Διαδίκτυο ικανές να ανταγωνιστούν με εκείνες του GAFA (Google, Apple, Facebook, Amazon). Έπρεπε επίσης να αποκτήσει
κοινή άμυνα κατά της τρομοκρατίας. Με τους συμμάχους της, θα συμμετείχε στην μάχη
ενάντια στη ρωσική επιρροή. Τέλος, η Γαλλία θα συνεχίζε τη στρατιωτική
της δράση στο Σαχέλ και στο Λεβάντε.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Jean-Pierre Jouyet διορίστηκε πρεσβευτής
της Γαλλίας στο Λονδίνο. Τον Ιανουάριο 2018, η Γαλλία και το Ηνωμένο
Βασίλειο αναβίωσαν τη διπλωματική και στρατιωτική τους συνεργασία [ 2 ]. Επίσης, τον Ιανουάριο, τα
δύο Κράτη σχημάτισαν ένα μυστικό σώμα, τη «Μικρή Ομάδα», για να αναζωογονήσουν
τη γαλλοβρετανική αποικιοκρατία στο Λεβάντε [ 3 ].
Αυτή η πολιτική, η οποία δεν συζητήθηκε
ποτέ δημόσια, αγνοεί τόσο την ιστορία της Γαλλίας όσο και το αίτημα της
Γερμανίας να διαδραματίσει μεγαλύτερο διεθνή πολιτικό ρόλο. Η τέταρτη μεγαλύτερη
οικονομία στον κόσμο, εβδομήντα χρόνια μετά την ήττα της, εξακολουθεί να διατηρηθεί
σε δευτερεύοντα ρόλο [ 4 ].
Σχετικά με τον αραβικό κόσμο, ο πρόεδρος Μακρόν
-énarque (σ. μτφ., απόφοιτος της
Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης) και πρώην στέλεχος της Rothschild & Σια-   υιοθέτησε την άποψη των δύο συμβούλους του επί
του θέματος: του Γαλλοτυνησίου Hakim El Karoui  -ένας άλλος πρώην στέλεχος
της Rothschild & Σια-  για τις χώρες του Μαγκρέμπ και του πρώην
πρεσβευτή στη Δαμασκό, Michel Duclos – ένα énarque-  για το Λεβάντε. Ο El Karoui δεν είναι προϊόν της
δημοκρατικής ενσωμάτωσης, αλλά της υπερεθνικής υψηλής μπουρζουαζίας. Εναλλάσσει έναν ρεπουμπλικανικό
λόγο σε διεθνές επίπεδο και έναν άλλο, κοινοτικό στο εσωτερικό της χώρας. Ο Duclos είναι ένας αυθεντικός
νεο-συντηρητικός, εκπαιδευμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον George W. Bush από τον Jean-David Levitte [ 5 ]
Αλλά, ο El Karoui δεν κατάλαβε ακόμα ότι οι
Αδελφοί Μουσουλμάνοι είναι ένα όργανο της βρετανικής MI6, και ο Duclos ότι το Λονδίνο δεν έχει χονέψει
τις συμφωνίες των Sykes-Picot-Sazonov που τον έκανε να χάσει τη μισή της
αυτοκρατορία στη Μέση Ανατολή [ 6 ]. Οι δύο άνδρες δεν βλέπουν
επομένως κανένα πρόβλημα στη νέα «εγκάρδια αντάντ» με την Theresa May.
Μπορούμε ήδη να μετρήσουμε ορισμένες
ασυνέπειες στην πολιτική αυτή. Σε εφαρμογή των αποφάσεων της «Μικρής
Ομάδας», η Γαλλία επανέλαβε τη συνήθεια της ομάδας του προέδρου Hollande να μεταφέρει στον ΟΗΕ
τις θέσεις των υπαλλήλων της στη Συριακή Αντιπολίτευση (εκείνοι που διεκδικούν
τη σημαία της γαλλικής εντολής στη Συρία [ 7 ]). Αλλά οι καιροί έχουν
αλλάξει. Η επιστολή του σημερινού
πρόεδρου της «Συριακής Επιτροπής Διαπραγμάτευσης», Nasr al-Hariri, που στάλθηκε εξ
ονόματος της Γαλλίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, προσβάλει όχι μόνο τη Συρία αλλά
και τη Ρωσία [ 8 ]. Κατηγορεί μια από τις δύο
σημαντικότερες στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο [ 9] ότι διαπράττει
εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, γεγονός που παραβιάζει τη θέση «διαμεσολάβησης»
ενός μόνιμου μέλους του Συμβουλίου. Εάν η Μόσχα προτίμησε να αγνοήσει αυτήν την
γλωσσική απόκλιση, η Δαμασκός απάντησε απότομα [ 10 ].
Σε τελική ανάλυση, η πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν
δεν διαφέρει πολύ από εκείνες του Νικολά Σαρκοζί και του Φρανσουά Ολάντ, ακόμη
και αν, λόγω της παρουσίας του Donald Trump στο Λευκό Οίκο,
στηρίζεται περισσότερο στο Ηνωμένο Βασίλειο παρά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα Ηλύσια επιδιώκει την
ιδέα μιας οικονομικής ανάκαμψης για τις πολυεθνικές τους, όχι στη Γαλλία, αλλά
στην πρώην αποικιακή αυτοκρατορία τους. Πρόκειται για ίδιες
επιλογές με εκείνες του σοσιαλιστή Guy Mollet, ενός από τους ιδρυτές
της ομάδας Bilderberg [ 11]. Το 1956, ο Γάλλος
πρωθυπουργός έκανε συμμάχησε με το Λονδίνο και το Τελ Αβίβ για να διατηρήσει
τις μετοχές της Γαλλίας στη Διώρυγα του Σουέζ που κρατικοποιήθηκε από τον πρόεδρο
Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Πρότεινε στον Βρετανό ομόλογό του, Anthony Eden, η Γαλλία να ενσωματωθεί
στη Κοινοπολιτεία, με υποταγή στο Βρετανικό Στέμμα, και οι Γάλλοι πολίτες να υιοθετήσουν
το ίδιο καθεστώς υπηκοότητας με τους Ιρλανδούς της Βόρειας Ιρλανδίας [ 12 ]. Αυτό το σχέδιο
εγκατάλειψης της Γαλλικής Δημοκρατίας και ένταξη της Γαλλίας στο Ηνωμένο
Βασίλειο υπό την κυριαρχία της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ δεν συζητήθηκε ποτέ
δημόσια.

Αθετώντας το ιδανικό της ισότητας στα
δικαιώματα του 1789 και την απόρριψη της αποικιοκρατίας που εξέφρασε ο γαλλικός
Λαός κατά του ματαιωμένου πραξικοπήματος του 1961 [ 13 ], στα μάτια της Εξουσίας,
η εξωτερική πολιτική δεν προκύπτει από τη δημοκρατία .

[1] « De la Fondation Saint-Simon à Emmanuel Macron » (Από το Ίδρυμα Saint-Simon έως τον Εμμανουήλ Μακρόν), par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 16 avril 2017.
[2] “Η
Γαλλοβρετανική «Εγκάρδια Συνεννόηση»
”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν
Άκκυριά, al–Watan (Συρία) , Δίκτυο Βολταίρος, 1er février 2018.
[3] « Syrieleaks : un câble diplomatique britannique dévoile la “stratégie occidentale” » (Syrieleaks: ένα βρετανικό διπλωματικό τηλεγράφημα αποκαλύπτει τη
” Δυτική στρατηγική”), par Richard Labévière, Observatoire géostratégique, Proche&Moyen–Orient.ch, 17 février 2018.
[4] Αυτό
ισχύει και για την Ιαπωνία..
[5] Ο Jean-David Levitte, γνωστός και ως «Diplomator» ήταν μόνιμος αντιπρόσωπος της Γαλλίας στα Ηνωμένα Έθνη
στη Νέα Υόρκη (2000-02), στη συνέχεια πρεσβευτής στην Ουάσινγκτον (2002-07).
[6] Από μια
βρετανική άποψη, οι συμφωνίες Sykes-Picot-Sazonov του 1916 δεν είναι μια δίκαιη
κατανομή του κόσμου μεταξύ των τριών αυτοκρατοριών, αλλά μια παραχώρηση από το
Ηνωμένο Βασίλειο για να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Γαλλίας και της Ρωσίας (Triple Entente, Τριπλή Αντάντ) κατά του
Γερμανικού Ράιχ, της Αυστρίας-Ουγγαρίας και της Ιταλίας (Triplice).
[7] « La France à la recherche de son ancien mandat en Syrie » (Η Γαλλία σε αναζήτηση της πρώην εντολής της στη
Συρία), par Sarkis Tsaturyan, Traduction Avic, Oriental Review (Russie), Réseau Voltaire, 6 octobre 2015. 
Το 1932, η Γαλλία χορηγεί στην υπό εντολή Συρία μια νέα σημαία. Αποτελείται από
τρεις οριζόντιες λωρίδες που αντιπροσωπεύουν της δυναστείες των Φατιμίδων
(πράσινο), των Ουμαγιάδων (λευκό) και των Αββασιδών (μαύρο), σύμβολα των σιίτών
μουσουλμάνων για τη πρώτη και των σουνιτών για τις δύο επόμενες. Τα τρία ερυθρά
αστέρια αντιπροσωπεύουν τις τρεις μειονότητες των Χριστιανών, των Δρούζων και
των Αλαουϊτών. Αυτή η σημαία θα παραμείνει σε ισχύ στην αρχή της Συριακής
Αραβικής Δημοκρατίας και θα επιστρέψει το 2011 με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό.
[8] « Accusation de la Syrie et de la Russie par la France » (Κατηγορία της Συρίας και της Ρωσίας από τη Γαλλία), par François
Delattre, Réseau Voltaire, 9 février 2018.
[9] “Το
νέο ρωσικό πυρηνικό οπλοστάσιο αποκαθιστά τη διπολικότητα του κόσμου
”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση
Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 6 Μαρτίου 2018.
[10] « Réponse de la Syrie à la France » (Η απάντηση της Συρίας στη Γαλλία), par Bachar Ja’afari, Réseau
Voltaire
, 28 février 2018.
[11] “Λέσχη
Μπίλντερμπεργκ: Μερικά στοιχεία που αγνοούμε
”, του Τιερί Μεϊσάν, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 9 Απριλίου 2011.
[12] “When Britain and France nearly married” (Όταν η Βρετανία και η Γαλλία σχεδόν παντρεύτηκαν), Mike Thomson, BBC, 15 Ιανουαρίου 2007. «Frangland; Σύμφωνα με έγγραφα του Ηνωμένου Βασιλείου, η Γαλλία
πρότεινε ένωση με τη Βρετανία στη δεκαετία του 1950: ΛΟΝΔΙΝΟ: Θα ήταν η Γαλλία
καλύτερα υπό την βασίλισσα Ελισάβετ Β ’; », Associated Press , 15
Ιανουαρίου 2007. Ο Guy Mollet δεν επανέλαβε εκεί την προτεινόμενη γαλλο-βρετανική
Ένωση, που διατυπώθηκε από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ και τον Anthony Eden το 1940, για μια προσωρινή
συγχώνευση των δύο χωρών, μετά τη γαλλική ήττα στη μάχη κατά του ναζιστικού
Ράιχ. Εμπνεύστηκε στην πραγματικότητα, στο πλαίσιο της κρίσης του Σουέζ και την
ελπίδα της διάσωσης της γαλλικής αυτοκρατορίας, από την πρόταση του Ernest Bevin, έντεκα χρόνια νωρίτερα, να
δημιουργηθεί ένα τρίτο μπλοκ εναντίον των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, ενώνοντας τις
βρετανική, γαλλική και ολλανδική αυτοκρατορίες σε μια Δυτική Ένωση (Western Union). Το σχέδιο αυτό εγκαταλείφθηκε
από το Λονδίνο υπέρ της ΕΚΑΧ (πρόγονος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σε οικονομικό
επίπεδο και του ΝΑΤΟ σε στρατιωτικό επίπεδο.
[13] Το 1961,
ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, μυστικά οργανωμένο από το ΝΑΤΟ, προσπάθησε να
ανατρέψει τον στρατηγό-πρόεδρο Charles De Gaulle και να διατηρήσει τη γαλλική
αποικιοκρατική πολιτική. Μαζικά, οι Γάλλοι αρνήθηκαν να την επικυρώσουν. « Quand le stay–behind voulait remplacer De Gaulle » (Όταν το stay-behind ήθελε να αντικαταστήσει τον De Gaulle), par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 10 septembre 2001

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις56 δευτερόλεπτα πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή2 ώρες πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Δημοφιλή