Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΠΕΡΙ ΕΡΤ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣΑΣ, ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ…

Δημοσιεύτηκε στις

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

To παρακάτω κείμενο γράφτηκε από πρώην συμβασιούχο της ΕΡΤ και προσωπικό φίλο κάποιων εκ των συντακτών του Θεόδοτου. Θεωρήσαμε για την δική του επαγγελματική πορεία (καθότι βρίσκεται σε έναν επαγγελματικό χώρο που αριστεροκρατείται) να μην το δημοσιεύσουμε με το όνομα του.  Αν και το μπλογκ μας δεν ασχολείται τόσο με την επικαιρότητα, συστήνουμε στους αναγνώστες μας να διαβάσουν το κείμενο με ιδιαίτερη προσοχή για να καταλάβουν τι γινόταν όλα αυτά τα χρόνια στην ΕΡΤ…
                                                                                                                                     Θεόδοτος

Γράφει ο Πρώην Συμβασιούχος



Υπήρξα πρώην συμβασιούχος της ΕΡΤ, στον τομέα της παραγωγής (δηλαδή δεν έσπρωχνα χαρτιά σε κάποιο γραφείο) για αρκετά χρόνια και τυγχάνει να γνωρίζω μέρος του τι γινόταν για δεκαετίες σε αυτό το «μαγαζί» . Ανήκω σε αυτή την κατηγορία συμβασιούχων που αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή του αντί να συνεχίσει να παραμένει ως συμβασιούχος με την ελπίδα μονιμοποίησης και σήμερα μάλλον τα γεγονότα δείχνουν να δικαίωσαν αυτή την απόφασή μου.



Αφού σας περιέγραψα τα βασικά για εμένα, ας πάμε τώρα στα περί ΕΡΤ. Όταν άκουσα την απόφαση κλεισίματος της δεν ήξερα τι θα έπρεπε να νοιώσω. Από τη μία είπα «επιτέλους αυτό το καρκίνωμα απεκολλήθηκε από τη σάρκα του ελληνικού λαού», από την άλλη η σκέψη μου πήγε σε κάποια άτομα που γνώρισα τα χρόνια που δούλευα εκεί και χάνανε τη δουλειά τους. Άτομα που δεν άνοικαν ούτε στους συριζοπασόκους συνδικαλιστές, ούτε στους χαραμοφάηδες που έβαλε το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 80, ούτε στους «ειδικούς συμβούλους» με τους σχιζοφρενικούς μισθούς, ούτε στους αλητοδημοσιογράφους που έχουν κάνει επάγγελμα την παραπληροφόρηση και τη μαρξιστική πλύση εγκεφάλου των Ελλήνων.



Πολλοί φίλοι και γνωστοί λοιπόν γνωρίζοντας το παρελθόν μου στην ΕΡΤ θέλησαν να μάθουν την άποψη μου για το θέμα. Οι μισοί ούρλιαζαν περί «φασισμού» της κυβέρνησης, οι άλλοι μισοί χαίρονταν που δεν θα ξαναπληρώσουν το ευτελές ποσό προς ΕΡΤ στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Μεταξύ αυτών που ρώτησαν την αποψη μου είναι και ένας εκ των συντακτών του Θεόδοτου. Λοιπόν, επειδή είναι πολλά αποφάσισα να τα γράψω. Τα όσα θα διαβάσετε παρακάτω είναι τα όσα έμαθα και άκουσα δουλεύοντας για χρόνια στην ΕΡΤ, δεν ειναι ολόκληρη η ιστορία και πιστεύω πως από τα όσα θα διαβάσετε εδώ γίνονταν εκεί μέσα ΠΟΛΥ χειρότερα, αλλά επειδή πάντα ήμουν άτομο που «κοίταζε τη δουλεία του» ουδέποτε αποφάσισα να εμβαθύνω στα όσα λέγονταν, έπειτα επειδή είχα και τη στάμπα του «φασίστα» (δηλ. του μη-αριστερού στη μαρξιστική ορολογία, συχνά τις πολύ χοντρές κομπίνες μου τις αποκρύβαν επειδή αφορούσαν σχεδόν πάντα και τους αριστερούς συνδικαλιστές, από αυτούς που ουρλιάζουν σήμερα στα κανάλια για το «δίκιο» τους και το «ψωμάκι» τους που χάσανε). Επίσης οι διάφορες ανέκδοτες ιστορίες που έχω ακούσει και περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο τι γινόταν μέσα στην ΕΡΤ είναι πρακτικά αδύνατο να καταγραφούν σε ένα άρθρο, χρειάζονται μάλλον πολυσέλιδο έργο χωρισμένο σε τόμους…

Πριν ξεκινήσω να κάνω μια διευκρίνιση. Χρησιμοποιώ τον όρο ΕΡΤ για να περιγράψω την ΕΤ1 και τη ΝΕΤ, ή αν θέλετε την παλιά ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2. Τα όσα περιγράφω είναι ό,τι γινόταν συνολικά στα δύο αθηναϊκά κρατικά κανάλια. Δεν έχω γνώση του τι γινόταν στην ΕΡΤ3 αλλά υποθέτω πως και εκεί γινόντουσαν τα ίδια.

Καταρχάς ας πάμε στα οικονομικά, με σοκάρει το γεγονός πως τόσοι πολλοί άνθρωποι όταν άκουσαν πως η ΕΡΤ κλείνει χάρηκαν επειδή δεν θα πλήρωναν τo μικροποσό προς ΕΡΤ στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Αγαπητοί φίλοι, τα ευρώ προς ΕΡΤ στο λογαριασμό σας είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα τρισεκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν στη μαύρη χοάνη που λεγόταν ΕΡΤ όλες αυτές τις δεκαετίες και πήγαν στις τσέπες πολλών και διαφόρων. Λεφτά που θα μπορούσαν να έχουν γίνει δημόσια έργα, νοσοκομεία, μαχητικά αεροσκάφη και οτιδήποτε άλλο.
Η ΕΡΤ που λέτε για πολλά χρόνια είχε ένα ωραίο κόλπο για να τρώει τα λεφτά του ελληνικού λαού. Ας πούμε πως υπήρχε ένα τηλεοπτικό μουσικό σώου, το οποίο κοστολογούταν 1000 ευρώ η εκπομπή. Νορμάλ ποσό για κάτι που έχει να κάνει με ένα ολόκληρο τηλεοπτικό συνεργείο που πρέπει να μετακινηθει, να νοικιαστεί χώρος, να έρθει η ορχήστρα κλπ κλπ. Μην σας φαίνονται πολλά τα 1000 ευρώ διότι δεν είναι. Αλλά με τέτοιο ποσό κανείς από τους υπευθύνους δεν θα μπορούσε να «φάει». Κάπως λοιπόν έπρεπε το δικαιολογούμενο ποσό να διογκωθεί. Έτσι τα μεγάλα κεφάλια στην ΕΡΤ προφασίζονταν έλλειψη προσωπικού (του ήδη υπεράριθμου…) για να καλύψει το συγκεκριμένο σώου και πρότειναν το σώου να γίνει συμπαραγωγή. Τι σήμαινε συμπαραγωγη; Πολύ απλά η ΕΡΤ θα έβαζε ένα μέρος του συνεργείου και το υπόλοιπο και κυρίως την οργάνωση θα την έβαζε κάποιος εξωτερικός παραγωγός, ο οποίος δεν άνοικε στην ΕΡΤ.Ερχόντουσαν λοιπόν σε συνεννόηση με τον εξωτερικό παραγωγό, ο οποίος ασφαλώς ήταν κάποιος «κολλητός» και συχνά απασχολούσε και υπαλλήλους της ΕΡΤ ως ελεύθερους επαγγελματίες και κανονιζόταν το ποσο. Τι πόσο ήταν αυτό; Είπαμε πριν για 1000 ευρώ, ο παραγωγός λοιπόν ζητούσε 100.000 ευρώ. Οι αρμόδιοι λοιπόν συμφωνούσαν και το ποσό μοιραζόταν αντιστοίχως, κάποια πήγαιναν στη τσέπη του παραγωγού, κάποια στις τσέπες των υπευθύνων, κάποια στις τσέπες μερίδας των συνδικαλιστών (αυτοί ως γνήσιοι αγωνιστές υπερ λαού είχαν την τάση να φωνάζουν κατά της εργοδοσίας όταν δεν έπαιρνανμπαχτσίσι από τις συμπαραγωγές, όταν έπαιρναν μπαχτσίσι σιωπούσαν. Έχετε ακούσει που λένε για εφηρμοσμένο μαρξισμό; Ε αυτό ειναι ακριβώς). Έχω προσωπικά ακούσει διάφορες ανέκδοτες ιστορίες για το θέμα των συμπαραγωγών, πχ πως υπήρχαν ειδικοί κώδικες που γράφανε πάνω στα διάφορα χαρτιά και σηματοδοτούσαν τι ποσοστό από το έξτρα χρεωμένο ποσό θα πάρει ο καθένας, μέχρι ιστορίες φρίκης για το παρελθόν κάποιων από τους παραγωγούς με τους οποίους συνεργαζόταν η ΕΡΤ. Σας μιλάω για άτομα που σε μια νορμάλ κοινωνία θα εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες μόνο και στην υπόνοια μέρους των δραστηριοτήτων τους…Με αυτό το κόλπο λοιπόν φαγώθηκαν αμύθητα ποσά, όλα από τους φόρους που πλήρωνε ο λαός, από τα υπερτοκισμένα δάνεια που παίρναμε από το εξωτερικό κλπ κλπ.

Ας πάμε τώρα στους μόνιμους υπαλλήλους της ΕΡΤ. Θα δείτε σήμερα πολλούς στα κανάλια να κλαίνε και να οδύρονται, κάποιους προσωπικά τους γνωρίζω, κάποιους που μάλιστα δηλώνουν και δεκαετίες υπάλληλοι δεν τους έχω δει ποτέ… Φίλοι που βρίσκονταν κλεισμένοι στο Ραδιομέγαρο αυτές τις μέρες μου είπαν πως είδαν συναδέλφους τους που είχαν χρόνια να δουν ή δεν έχουν ξαναδεί ποτέ. Αλλά ας τα δούμε αναλυτικά, η ΕΡΤ είχε ως προς το καθεστώς συνεργασίας μαζί της δύο κατηγορίες υπαλλήλων, αυτούς που ήταν μόνιμοι και αορίστου χρόνου σύμβασης (ουσιαστικά μόνιμοι) και τους λεγόμενους συμβασιούχους οι οποίοι είχαν διαφόρου είδους συμβάσεις. Χοντρικά για να μην μπερδευόμαστε οι πρώτοι ήταν ουσιαστικά μόνιμοι και κανονικοί υπάλληλοι της ΕΡΤ οι άλλοι απλοί συνεργάτες των οποίων η σύμβαση ανανεωνόταν. Ως προς την ειδικότητα υπήρχαν δύο εξίσου μεγάλες κατηγορίες υπαλλήλων, οι γραφειάδες (γραμματείς, υπογραμματείς, λογιστές, σύμβουλοι, υπάλληλοι παντώς είδους) και η παραγωγή (σκηνοθέτες, οπερατερ, ηχολήπτες ηλεκτρονικοί κλπ). Η ΕΡΤ που λέτε είχε την πρωτοτυπία να έχει υπεράριθμο νούμερο υπαλλήλων γραφείου και πάντα έλλειψη σε υπάλληλους παραγωγής. Έτσι για να καλυφθούν τα κενά είχε βρεθεί η λύση των συμβασιούχων που δούλευαν σε ιδιόμορφο καθεστώς, καθεστώς το οποίο άνα εποχές άλλαζε. Για αυτούς όμως θα πούμε παρακάτω.

αριστεροί διαμαρτύρονται επειδή χάνουν το ανεπίσημα-επίσημο κανάλι τους

Οι υπάλληλοι γραφείου που λέτε της ΕΡΤ ήταν τόσοι πολλοί που δεν τους χώραγαν τα έδρανα στα γραφεία. Αυτό δεν είναι πλάκα. Εάν ας πούμε μαζεύονταν μια μέρα όλοι οι γραφειάδες της ΕΡΤ και τους λέγανε να κλειστούν στα γραφεία τους μέσα, τα περισσότερα δεν θα χώραγαν τους υπαλλήλους. Επειδή όμως δεν μπορούσανε να λείπουν όλοι σε άδεια είχε βρεθεί το εξής κόλπο, κάποιοι κατέβαιναν στο μπαρ της ΕΡΤ και μένανε οι άλλοι στο γραφείο και μετά η βάρδια άλλαζε με τη δεύτερη ομάδα να πηγαίνει αυτή στο μπαρ και να ανεβαίνει η πρώτη στα γραφεία. Κάποια στιγμή οι υπάλληλοι αποφάσισαν να βάλουν και τα παιδιά τους στην ΕΡΤ ή τα ανήψια τους ή τέλος πάντων τις γκόμενες τους. Ε εκει λοιπόν έβλεπες διάφορες κοπελίτσες να πηγαινοέρχονται στους διαδρόμους με ένα κουτί κασέτας (βίντεο) στο χέρι. Πέρα δώθε, πέρα δώθε…Τις περισσότερες φορές το κουτί ήταν άδειο και απλά τις βάζανε να πηγαινοέρχονται από γραφείο σε γραφείο για να δείχνουν πως κάτι κάνουν. Μη γελάτε, εάν δεν το έχετε ζήσει στη πράξη αυτό δεν μπορείτε να αντιληφθείτε πλήρως τι σημαίνει ελληνικό δημόσιο.



Πως βρέθηκαν τόσοι πολλοί γραφειάδες στην ΕΡΤ; Απλούστατα ήταν ο εύκολος τρόπος για να τοποθετηθεί κάποιος στο δημόσιο. Βλέπετε η παραγωγή χρειάζεται και κάποια ειδικότητα, έπρεπε βρε παιδί μου στις περισσότερες περιπτώσεις να ξέρεις να κάνεις κάτι, να χειρίζεσαι μια κάμερα, να έχεις τελειώσει κάποια σχετική σχολή κλπ. Γραφειάς όμως μπορούσε να γίνει ο καθένας και έτσι λοιπόν φτιάχθηκε αυτό που λέμε κομματικό κράτος.
Τώρα όταν ακούτε κομματικό κράτος εσείς ενδέχεται να νομίζετε πως οι υπάλληλοι της ΕΡΤ άνοικαν στα δύο κόμματα εξουσίας που διόριζαν ανάλογα με το πότε ήταν στην εξουσία. Τραγικό λάθος. Η κομματοκρατία στην Ελλάδα έχει χρώμα βαθύ πράσινο και ενίοτε κόκκινο. Δεν υπερβάλλω καθόλου. Το ΠΑΣΟΚ γέμισε την ΕΡΤ χαραμοφάηδες αφισοκολλητές τη δεκαετία του 80, σε σημείο που κάποιοι επειδή δεν υπήρχαν αρκετές θέσεις να κάτσουν φέρνανε καρέκλες από το σπίτι τους και από κοντά το ΚΚΕ απαιτούσε πάντα μερίδα στους διορισμούς. Εκείνες τις εποχές, τις οποίες τις έχω ακούσει μόνο από περιγραφές, εάν ήσουν κομματικά αντίθετος (δηλαδή μη-αριστερός) σου συμπεριφέρονταν ως κάτι αντίστοιχο με λεπρό. Και ασφαλώς θεωρούσουν υπεύθυνος για όλα τα κακά της ανθρωπότητας: για την εισβολή των Αμερικάνων στο Βιετνάμ, για την επάρατο δεξιά, τα παιδάκια που πεινάγαν στην Αιθιοπία κλπ. Η ΝΔ από την άλλη είχε την τακτική να μην διορίζει δεξιούς (αυτούς θεωρούσε πως τους έχει σίγουρους ως ψηφοφόρους) αλλά αριστερούς με την ελπίδα ότι θα άλλαζαν κομματική συμπεριφορά και θα την ψήφιζαν (κάτι που ασφαλώς δεν γινόταν).  Αυτό το καθεστώς της πλήρους κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ και της αριστεράς δεν άλλαξε ποτέ και εάν κάποιος απορεί ας δει τις συνδικαλιστικές εκλογές των υπαλλήλων της ΕΡΤ για να βεβαιωθεί. Απλά τώρα οι «πράσινοι» γίνανε μαζικά «ροζ» (δηλ. ΣΥΡΙΖΑ). Η παράταξη της ΝΔ πριν λίγα χρόνια και ενώ ήταν στην εξουσία (επί Καραμανλή) αφου μονιμοποιήσε εκατοντάδες συμβασιούχους έπερνε λιγότερο από 5%. Διότι ασφαλώς οι συμβασιούχοι που μονιμοποήσε η ΝΔ το 2005 ήταν όλοι πασόκοι και αριστεροί…
Δεκέμβριος 2008, κατάληψη δελτίου ΝΕΤ
Η αριστερά στην ΕΡΤ ήταν κανονικό καθεστώς, ακόμα και οι Πασόκοι για να μην τους πουν οπισθοδρομικούς ανέχονταν τους «συντρόφους», οι οποίοι ανοιχτά διαφήμιζαν και τα πιστεύω τους. Για παράδειγμα περπατούσες στους διαδρόμους της ΕΡΤ και έβλεπες τύπους με μπλούζες με σφυροδρέπανα (ακόμα και όταν ήταν η ΝΔ στα πράγματα), μπλούζες με το CCCP κλπ κλπ. Οι πίνακες ανακοινώσεων ήταν γεμάτοι αριστερές αφίσες. Καλά τη φάτσα του Τσε Γκεβάρα πρέπει να την έχω δει περισσότερες φορές εντός κτηρίων της ΕΡΤ από ότι ο μέσος Κουβανός σε όλη τη ζωή του… Έμπαινες σε γραφεία και έβλεπες μεσα παντού αυτοκόλλητα με αριστερά συνθήματα, ένα γραφείο μάλιστα είχε απ’ έξω μια σημαία της Κούβας! (ξέρω γελάτε κάποιοι αλλά δεν πρόκειται για αστείο…). Ασφαλώς σε εβδομαδιαία βάση ερχόντουσαν διάφοροι από αριστερά κομματίδια να μοιράσουν προκηρύξεις, να κολλήσουν αφίσες, να κάνουν την προπαγάνδα τους. Σκεφτείτε τώρα πως η ΕΡΤ ήταν ένας ευαίσθητος οργανισμός του δημοσίου, θεωρητικά όποιος έμπαινε και όποιος έβγαινε θα έπρεπε να το κάνει μετά από έλεγχο. Έπειτα μέσα στα κτήρια της ΕΡΤ υπήρχαν μηχανήματα πανάκριβα. Αλλά όταν κάποιοι από τους υπαλλήλους της ΕΡΤ ήταν οι ίδιοι οι αφισοκολλητές και προπαγανδιστές γιατί να μην άφηναν και τους άλλους συντρόφους τους να κάνουν τη δουλεία τους;  Μετά κάποιοι απορούν πως μπήκαν στην ΕΡΤ, το Δεκέμβριο του 2008, κάποιοι αναρχοτέτοιοι και κατέλαβαν το δελτίο ειδήσεων και μετάδιδαν συνθήματα τους υπερ της «επανάστασης» για τον Γρηγορόπουλο. Ε σας πληροφορώ πως όπως άνετα μπήκαν έτσι και βγήκαν και μάλιστα στην έξοδο τους τράβαγαν και φωτογραφίες αναμνηστικές της όλης επιχείρησης με χαμόγελα. Οι δε υπάλληλοι όχι δεν είχαν διάθεση να τους σταματήσουν αλλά από τη πρώτη μέρα κιόλας ήταν γνωστό πως είχαν συνεργούς από μέσα. Μην σας φαίνονται περίεργα αυτά, αν μάλιστα ρωτούσατε τους υπαλλήλους στην ΕΡΤ σε ένα ανώνυμο γκάλοπ, η πλειοψηφία θα σας έλεγε πως ήταν υπερ της κατάληψης τους δελτίου και οι υπόλοιποι θα σας έλεγαν πως δεν συμφωνούν με την πρακτική αλλά όλοι πρέπει να έχουν φωνή στη κρατική τηλεόραση και είναι βήμα δημοκρατικό και άλλες τέτοιες παρλαπίπες. Και λέω παρλαπίπες διότι αυτά περί πλουραλισμού και δημοκρατίας αφορούσαν ανέκαθεν οτιδήποτε ήταν αριστερό και τίποτε πολιτικά αντίθετο. Ας πήγαινε πχ κάποιος από το παλαί ποτέ ΛΑΟΣ να μοιράσει φυλλάδια εντός ΕΡΤ και θα εκπαραθυρωνώταν ή ας πήγαινε να καταλάβει το δελτίο ειδήσεων. Στη τελευταία περίπτωση θα τον είχανε σαπίσει στο ξύλο οι ίδιοι οι υπάλληλοι θα τον είχανε κλείσει σε ένα μπουντρούμι στα υπόγεια της ΕΡΤ και θα περίμεναν την αστυνομία να έρθει να τον συλλάβει.
Ασφαλώς στην ΕΡΤ λόγω της φύσης των επαγγελμάτων που απασχολούνταν εκει υπήρχε και το φαινόμενο των συμβασιούχων-φαντασμάτων. Ας πουμε ότι εσείς είστε δημοσιογράφος και έχετε μια άκρη σε κάποιον ΠΑΣΟΚικο κομματάνθρωπο. Σας έβαζε λοιπόν ο κομματάνθρωπος στην ΕΡΤ ως συμβασιούχο που παράγει κάποιο έργο για την ΕΡΤ. Κάνετε κάποια έρευνα, ας πούμε κάτι σύγχρονο και προοδευτικό: «η καταπίεση που υφίστανται από τη ρατσιστική κοινωνία οι πακιστανοί τραβεστί μετανάστες». Πόσο θέλετε να κοστολογηθεί αυτή η έρευνα σας; Ειδικά πριν την κρίση τα νούμερα ήταν υψηλά. Υπογράφατε λοιπόν εσείς δημοσιογράφος συμβασιούχος στην ΕΡΤ, παίρνατε 4.000 – 5.000 ευρώ ή και παραπάνω μισθό και δεν βλέπατε ποτέ το εσωτερικό των κτηρίων της ΕΡΤ παραμόνο όταν ερχόσασταν να κόψετε το μπλοκάκι σας. Υπήρχαν άτομα που είδα στην ΕΡΤ να έρχονται μόνο για να υπογράψουν σύμβαση και να κόψουν το μπλοκάκι. Θυμάμαι άλλο περιστατικό με μια καλοβαλμένη κοπελίτσα 20-22 ετών (δηλαδή και σε σχολή να ήταν ηλικιακά το πιθανότερο ήταν να μην είχε τελειώσει) που έκοβε μπλοκάκι 2600 ευρώ μεικτά. Τι πρόσφερε η κοπελίτσα αυτή στην ΕΡΤ που κοστολογούταν 2600 ευρώ μεικτά; Ποιος ξέρει…Το πιθανότερο ειναι τίποτα. Το εκπληκτικό όμως είναι πως αυτούς τους συμβασιούχους φαντάσματα ήταν αδύνατο να τους κάνεις το οτιδήποτε, διότι αν για παράδειγμα πιανόταν κάποιος (λέμε τώρα υπόθεση εργασίας κάνουμε…) θα σου απαντούσε «μα εγώ δεν χρειάζεται να έρχομαι να κάθομαι σε γραφείο, κάνω έρευνα, εξωτερική δουλεία και η έρευνα μου τόσο κοστολογείται». Άλλοι συμβασιούχοι φεύγανε για στρατό και συνεχίζονταν να πληρώνονται ακόμα, άλλοι υπέγραφαν συμβάσεις με ειδικότητες που παίρνανε παραπάνω λεφτά από τη δουλεία που κάνανε. Ας πούμε ότι εσείς είχατε μια άκρη και σας χρεώνανε ως σκηνοθέτη, ο μισθός σας ήταν ανάλογος της ειδικότητας, ακόμα κι αν εσείς είσασταν ένας απλός φροντιστής. Εξυπακούεται βέβαια πως αυτός που εργαζόταν όντως ως σκηνοθέτης ενδέχεται να υπέγραφε σύμβαση ως φροντιστής και να έπερνε τα αντίστοιχα λιγότερα λεφτά. 
Η μουτσούνα της κρατικοδίαιτης «επανάστασης»
Ας έρθουμε τώρα στους δημοσιογράφους. Αισθάνεσθε αηδία; Εάν εσείς αισθάνεσθε αηδία που τους βλέπετε στο γυαλί, φανταστείτε τι αισθάνομαι εγώ που έπρεπε να συνεργάζομαι (ευτυχώς μόνο περιστασιακά) και μαζί τους. Λοιπόν οι δημοσιογράφοι είναι ότι έχετε ακούσει για αυτούς και άλλα τόσα. Μιλάμε για μια κατηγορία ατόμων που αποτελούν τον βόθρο της ελληνικής κοινωνίας, ισάξιοι μόνο των συνδικαλιστών. Ασχέτως τι ακούτε όμως για τις πολιτικές πεποιθήσεις των δημοσιογράφων, ότι πχ είναι πιόνια του συστήματος, εντολοδόχοι της εξουσίας κλπ η αλήθεια είναι λίγο πιό περίπλοκη. Ειδικά όσον αφορά την ΕΡΤ υπήρχαν δύο κατηγορίες δημοσιογράφων, α) τα μεγάλα ονόματα που ήταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία είτε όπου φυσάει ο άνεμος (πάντα όμως με παρελθόν στην αριστέρα και αν και κομματικά μπορεί να στήριζαν το όποιο κυβερνών κόμμα, σχεδόν πάντα είχαν φιλοαριστερές θέσεις), είτε αριστεροί οι οποίοι όμως αναγκάζονταν που και που να βάζουν και λίγο νερό στο κρασί τους και β) η άλλη κατηγορία, οι αφανείς «ήρωες», οι άνθρωποι που κάνανε τα ρεπορτάζ και ήταν σχεδόν όλοι μαρξιστές διαφόρων αποχρώσεων, ο δεξιότερος μιλάμε τώρα βρισκόταν στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ και λοξοκοίταζε προς συνασπισμό. Εξαίρεση ήταν κάτι κοριτσάκια που είχαν προσληφθεί για άλλου είδους «υπηρεσίες»…και κατέληγαν να μονιμοποιούνται, αλλά αυτά ασχολούνταν με καλλιτεχνικά ρεπορτάζ, μόδα και τα συναφή σαχλά.

Είμαι σίγουρος πως τις λίστες που κυκλοφορούν με τους μισθούς των μεγαλοδημοσιογράφων στην ΕΡΤ τις έχετε δει όλοι. Θυμάστε σίγουρα το εκπληκτικό μαρξιστικό ντουέτο Λυριτζής-Οικονόμου (τους οποίους διατήρησε και η ΝΔ ασφαλώς!). Οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονταν όσο ήταν στην ΕΡΤ 340.000 ευρώ το χρόνο ο καθένας ξεχωριστά και κατάφερναν να έχουν την τελευταία τηλεθέαση στην πρωινή ζώνη. Αυτοί οι άνθρωποι που το δημόσιο τους χρυσοπλήρωνε και ειδικά ο Λυριτζής, ξέρετε αυτός με τη μουτσούνα κάτι μεταξύ Τρότσκυ και κλόουν από τρίτης κατηγορίας τσίρκο, είχανε το θράσος να μιλάνε για κακοδιαχείρηση στο δημόσιο τομέα, για το άχρηστο κράτος, για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς που αφήνανε τις επιχειρήσεις αφορολόγητες (λες και ευθύνεται ο ιδιωτικός τομέας επειδή καταρρεύσαμε οικονομικώς) και ένα σωρό άλλα, αλλά οι σχιζοφρενικοί μισθοί που πέρνανε για να κάνουν μαρξιστική προπαγάνδα από τηλεοράσεως αυτοί και οι άλλοι ομοιδεάτες τους στο δημόσιο δεν συνέβαλαν στην οικονομική κατάντια του κράτους. Αυτό αγαπητοί αναγνώστες ειναι το να είσαι αριστερός στην Ελλάδα, τρως με δέκα μασέλες, κάνεις τη προπαγάνδα σου, σε ταϊζει το κράτος αλλά το βρίζεις διότι είσαι πρώτα και πάνω από όλα «επαναστάτης».
Έλεγα πριν για τα κοριτσάκια συμβασιούχους…Ξέρετε υπήρχε μια εποχή που κάποια μπορούσε να κάνει στοματικό σεξ σε κάποιον υπεύθυνο στο ελληνικό δημόσιο και προσλαμβανόταν υπάλληλος. Το ελληνικό δημόσιο λοιπόν πλήρωνε την συγκεκριμένη επί δεκαετίες μισθούς, επιδόματα, υπερωρίες και μετά συντάξεις, εφάπαξ κλπ. Μια π*** λοιπόν κόστιζε στο ελληνικό δημόσιο εκατοντάδες χιλιάδες σε ευρώ. Τι πόρνες πολυτελείας και ιστορίες για αγρίους. Ξέρετε εσείς πόρνη που να χρεώνει τέτοια ποσά για στοματικό σεξ; Προφανώς όχι. Έχετε ακούσει περί φεμινισμού; Ε αυτό είναι που λέτε φεμινισμός στη πράξη. 
κρατικοδίαιτος φεμινισμός γκρικ στάιλ…
Είπα για φεμινισμό. Δεν πολυξέρω τι γίνεται σε άλλους οργανισμούς του ευρύτερου δημοσίου τομέα (αν και όποτε πάω στην εφορία σχεδόν μόνο γυναίκες υπαλλήλους βλέπω)  αλλά η ΕΡΤ ήταν φίσκα στις γυναίκες. Μιλάμε για πανζουρλισμός, όλα τα γραφεία είχαν αναλογία υπαλλήλων 1 άντρας προς 7 γυναίκες, ίσως και να υποβαθμίζω τη κατάσταση, υπήρχαν γραφεία που ήταν μόνο γυναίκες. Υπεύθυνες εκπομπών, διευθύντριες τάδε τομέα, λογίστριες, δακτυλογράφοι, γραμματείς, υπογραμματείς, προσωπικό τάδε, άλλες που δεν είχαν καν προσδιορισμένο αντικείμενο, χαμός! Όταν δε μπήκε το ίντερνετ και μάθανε και να το χρησιμοποιούν ήταν αδύνατο να κάνεις δουλειά διότι όλες ήταν στα γραφεία τους και κοιτάζανε τις προσφορές στις τσάντες και στα παπούτσια από τα διάφορα μαγαζία τρώγοντας όλο το bandwidth… Ήθελες να κατεβάσεις πχ ένα τεχνικό manual αλλά έπρεπε να περιμένεις το μεσημέρι να σχολάσουν πρόωρα (πάντα) οι κυρίες και οι δεσποινίδες για να κάνεις τη δουλεία σου. Ασφαλώς η αναλογία ανδρών-γυναικών στα επαγγέλματα που είχαν όντως κάποιο σοβαρό ρόλο στην ΕΡΤ (δηλαδή σε αυτά που σχετίζονταν όντως με την τηλεόραση) ήταν η αντίστροφη από αυτή των γραφειάδων.

Αλλά ας πάμε πάλι πίσω στους δημοσιογράφους για να καταλάβετε πως λειτουργεί ο μηχανισμός προπαγάνδας του βαθέως μαρξιστικού κράτους στην Ελλάδα. Διότι η Ελλάδα έχει βαθύ κράτος και αυτό το βαθύ κράτος κινείται πολιτικά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, τώρα πλέον μετά τα περί ΔΝΤ έχει γίνει όλο ΣΥΡΙΖΑ. Είχατε ποτέ παρατηρήσει πως ακόμα και όταν ήταν η «δεξιά» ΝΔ στα πράγματα όλες οι εκπομπές της ΕΡΤ αριστερόφερναν; Μια για τα «αδέρφια» μας τους μετανάστες, μία για τους «καταπιεσμένους» gay και δώστου αναθεωρητικές εκπομπές για τον εμφύλιο που οι αριστεροί, μας έλεγε η ΕΡΤ μέσω των εκπομπών της, δεν κάνανε παιδομάζωμα, αλλά…παιδοφύλαγμα! Και δώστου για τη γενιά του Πολυτεχνείου σειρές και ντοκυμαντέρ και δώστου Φιντέλ Κάστρο και δώστου Τσε Γκεβάρα. Πως τα ανεχόταν όλα αυτά η «δεξιά» ΝΔ; Οι λόγοι ειναι σύνθετοι, κατά πρώτον η ΝΔ δεν είναι δεξιό κόμμα, είναι απλά η φιλελεύθερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε όλα αυτά για τους μετανάστες και τους gay μπορεί να μην αρέσουν στους ψηφοφόρους της ΝΔ, αρέσουν όμως στα στελέχη της. Κατά δεύτερο λόγο και αυτό προσωπικά ενώ το υποπτευόμουν το συνειδητοποίησα διαβάζοντας Θεόδοτο είναι πως η ΝΔ στην Ελλάδα έχει ως μοναδικό σκοπό ύπαρξης να κρατάει, με κάθε τρόπο, την αριστερή θολοκουλτούρα στην εξουσία. Επίσης η ΝΔ έχει σύνδρομα φοβίας, φοβάται να συγκρουστεί με το βαθύ κράτος του (πλέον) ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ ακόμα και όταν αυτό πάει κόντρα και στα μικροκομματικά της συμφέροντα.
δείγμα της επί ΝΔ πολιτισμικής συνεισφοράς της ΕΡΤ
Θα μου πείτε τώρα, μα δεν διόριζε δικούς της η ΝΔ στην ΕΡΤ; Η απάντηση είναι και ναι και οχι. Καταρχάς τι εννοούμε δικούς της; Μιλάμε για δεξιούς; Αυτό γινόταν σπανίως. Η πλειοψηφία των συμβασιούχων της ΕΡΤ που έπαιρνε η ΝΔ ήταν πάντα απλά αριστεροί με επαφές σε κάποιο νεοδημοκράτη βουλευτή. Ή μπορεί η οικογένεια να ήταν ΝΔ και να είχε την άκρη στο βουλευτή αλλά ο γιός ή η κόρη που υπέγραφε σύμβαση να ήταν οργανωμένος/η στο ΣΥΡΙΖΑ. Για να μη σας κουράζω όμως. Ναι διόριζε κάποιους δεξιούς η ΝΔαλλά ποτέ σε θέσεις που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν το μαρξιστικό χαρακτήρα της ΕΡΤ. Σας παρακαλώ να προσέξετε πολύ τι θα γράψω σε αυτό το σημείο διότι ειναι κομβικό. Εάν ο ηλεκτρονικός στη μίξη εικόνας, ο πληροφορικάριος που στήνει το δίκτυο, ο ηλεκτρολόγος που φτιάχνει τα φώτα είναι δεξιοί, φασίστες, νεοναζί ότι θέλετε, λίγη σημασία έχει. Σημασία έχει ποιός είναι ο υπεύθυνος για το τι πολιτική χροιά έχει το πρόγραμμα που βγαίνει στο γυαλί. Ποιοί είναι οι υπεύθυνοι για αυτό τον χαρακτήρα; Οι δημοσιογράφοι και σε ένα δεύτερο ρόλο οι μοντέρ. Για αυτό και οι δύο αυτές ειδικότητες στελεχώνονταν πάντα και συνειδητά απο αριστερούς, όσο αριστερότερα τόσο καλύτερα.  Καταλάβατε πως λειτουργει το σύστημα; Εάν όχι παρακαλώ ξαναδιαβάστε τις προηγούμενες προτάσεις για να το κατανοήσετε. Για αυτό λοιπόν επι ΝΔ του Καραμανλή η ΕΡΤ έφτιαχνε ντοκυμαντέρ με τίτλο «Καπετάν Κεμάλ ο Σύντροφος» για έναν κομμουνιστή Τούρκο που είχε έρθει στην Ελλάδα τον εμφύλιο και πολεμούσε με τους αριστερούς και για αυτό όταν άνοιγες ΕΡΤ και έβλεπες εκπομπές όπως το Σαν Σήμερα σου δινόταν η εντύπωση πως έχουν παραχθεί στην Κουμουνδούρου ή στον Περισσό. Σας διαβεβαιώ πως η ΝΔ όχι μόνο ουδέποτε προσπάθησε να σπάσει αυτό το καθεστώς, αλλά το ενίσχυσε και συνειδητά.
Και μετά ακούς κάποιους του πατριωτικού χώρου να λένε πως η ΕΡΤ όταν έκλεισε έγινε «υποστολή της ελληνικής σημαίας», χάθηκε η φωνή που μιλούσε στην ομογένεια, στις ακριτικές περιοχές πλέον θα βλέπουν τουρκικά κανάλια κλπ. Λοιπόν καταρχάς λιγότερη ανθελληνική προπαγάνδα κάνουν τα τουρκικά κανάλια από ότι κάνουν τα ελληνικά κανάλια και μάλιστα η ΕΡΤ. Δεν ξέρω κανένα τουρκικό κανάλι που να γεμίζει το πρόγραμμα του με εκπομπές πλύσης εγκεφάλου υπερ των λαθρομεταναστών και της αποικιοποίησης της Ελλάδας από την Ασία και την Αφρική κλπ. Έπειτα δεν νομίζω πως την ομογένεια την απασχολεί ιδιαίτερα για το αν οι Σομαλές πόρνες της Αθήνας θεωρούν τους Έλληνες «ρατσιστές», επειδή οι τελευταίοι προτιμούν τις λευκές ανατολικοευρωπαίες συναδέλφους τους. Η ομογένεια θα ήθελε η ΕΡΤ να δείχνει θέματα για την Ελλάδα, η Σομαλία και ειδικά οι Σομαλές παράνομες ιερόδουλες της Αθήνας λίγο τους απασχολούν.
Η gay κοινότητα στηρίζει ΕΡΤ
Το ερώτημα που υποθέτω θέλετε να κάνετε ειναι τελικά τι πρέπει να γίνει με την ΕΡΤ; Να ανοίξει ξανά και άμεσα; Να κλείσει τελείως; Να αναδιοργανωθεί; Το τι θα έπρεπε να γίνει δε θα σας το πω διότι δεν έχει σημασία διότι απλά δεν θα γίνει όσο σtην εξουσία έχουμε ανθέλληνες, πράκτορες και αριστερούς (φιλελεύθερους ή κρατικιστές). Θα σας πω τι θα γίνει: Μία από τα ίδια, η ΕΡΤ το πιθανότερο είναι να ξανανοίξει με νέο πρόγραμμα και μερίδα των παλιών της υπαλλήλων. Όλοι οι αρχισυντάκτες και οι δημοσιογράφοι και οι υπεύθυνοι προγράμματος θα είναι είτε κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είτε αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκπομπές που θα παρουσιάζει η νέα ΕΡΤ θα είναι τρισχειρότερες από αυτές που παρουσιάζε μέχρι τώρα και ξέρουμε όλοι το χάλι των μέχρι τώρα εκπομπών της ΕΡΤ, μαθαίναμε για το «δράμα» των Σομαλών λαθρομεταναστών, για την «επάρατο δεξιά», για το πόσο ρατσιστές είναι οι Έλληνες  και ξενόφοβοι και κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους, για το «δράμα» του τάδε gay «ακτιβιστή» κλπ κλπ. Με λίγα λόγια πλύση εγκεφάλου.
Θα μπορούσα να γραφω για ώρες για την ΕΡΤ, να γεμίσω άλλες τόσες σελίδες  με μερίδα μόνο από ανέκδοτες ιστορίες, όπως μια για παράδειγμα που μου έρχεται τώρα στο νου με έναν συνδικαλοπασόκο να φωνάζει σε έναν διάδρομο της ΕΡΤ «ρε άντε παρατάτε με, ότι θέλω θα κάνω! Εγώ έρχομαι όποτε μου καπνίσει και κάνω και 500.000 δρχ τηλεφωνήματα από εδώ» (δηλ. έπαιρνε τηλέφωνο σε συγγενείς του στις ΗΠΑ από τα διάφορα τηλέφωνα της ΕΡΤ και ποιός θα τον έλεγχε; Κανείς.) αλλά ήδη το κείμενο μου είναι πολύ μεγάλο και ξεφεύγει από τα όρια έκτασης των κειμένων του μπλογκ. Τελικά για να το κλείσουμε το θέμα όταν ακούτε για ΕΡΤ να έχετε στο νου σας τα εξης:
  1.  Στην ΕΡΤ επί δεκαετίες γινόταν χορός τρισεκατομμυρίων και υπήρξε μια χοάνη που μέσα της χάθηκαν απίστευτα ποσά του δημοσίου χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα για τον ελληνικό λαό.
  2.  Η ΕΡΤ από το 1982 και έπειτα έγινε σχεδόν εξ ολοκλήρου πρασινοκόκκινη, και στις κύριες ειδικότητες που έδιναν την ιδεολογική γραμμή η πλάστιγγα έγερνε σταδιακά με τον καιρό προς το κόκκινο. Πλέον και οι «πράσινοι» της ΕΡΤ μετακόμισαν μαζικά στο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε από πρασινοκόκκινη η ΕΡΤ είχε καταλήξει ροζοκόκκινη….
  3. Η ΕΡΤ υπήρξε ο κύριος εκπρόσωπος προπαγάνδας του βαθέως κράτους στην Ελλάδα και αυτό το βαθύ κράτος είναι αριστερό.
  4. Η ΝΔ όχι μόνο διατήρησε τον αριστερό χαρακτήρα της ΕΡΤ αλλά έκανε και συνειδητές κινήσεις για να τον ενισχύσει. 
  5.  Η ΕΡΤ θα ξανανοίξει και θα είναι μια από τα ίδια και χειρότερα, λιγότερες οικονομικές κομπίνες ίσως (δεν υπάρχει και το χρήμα πλέον στην αγορά για τέτοιες) αλλά περισσότερη ανθελληνική, μαρξιστική και λαθρομεταναστολάγνα προπαγάνδα.  

Ευχαριστώ και συγγνώμη αν σας κούρασα…

Θεόδοτος

————————————————————————————–

Δημήτρης Αλικάκος

Υπήρξα αρχισυντάκτης στο γραφείο ρεπορτάζ (desk) της ΕΡΤ (ΝΕΤ) από τον Απρίλιο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2010. Θα σας πω μια μικρή ιστορία, από τις πολλές που έζησα στα τρία χρόνια της θητείας μου (με σύμβαση).
Μια μέρα ανακάλυψα ότι μια δημοσιογράφος-μόνιμη υπάλληλος (έχει σημασία) έπαιρνε εκπαιδευτικές άδειες (ως φοιτήτρια του Ελεύθερου Ανοιχτού Πανεπιστημίου – ΕΑΠ) που δεν δικαιούταν. Είχε πάρει κοντά 25 μέρες ενώ η σχετική υπουργική απόφαση προέβλεπε 2 ημέρες ανά μάθημα, και μόνο την περίοδο των εξετάσεων (μάξιμουμ 3 μαθήματα -άρα μάξιμουμ 6 ημέρες τον Ιούνιο). Το είπα στον προϊστάμενο (μόνιμος κι αυτός). Μετά το αρχικό «τι λες; σοβαρά;», δεν έδωσε σημασία (ως όφειλε).
Με την υπουργική απόφαση στα χέρια πήγα στο Γραφείο Προσωπικού (από εκεί έπαιρναν την άδεια) και τους απέδειξα ότι δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους, επιτρέποντας στους εργαζόμενους να λείπουν χωρίς λόγο από την εργασία τους. Τάχαμου έκπληξη στην αρχή, αλλά τίποτα δεν έγινε. Δεν ίδρωσε κανενός το αυτί. Καμία επίπληξη στην υπάλληλο, καμία επίπτωση. Σιωπή.
Βέβαια η δημοσιογράφος-μόνιμη υπάλληλος το έμαθε, και κάθε φορά που με έβλεπε με κοίταζε με ένα ύφος αφ’ υψηλού, όχι μόνο άφοβο, αλλά σα να με λυπόταν. «Α ρε φουκαρά τι σε περιμένει» ήταν να μου έλεγε.
Περίεργο. Τότε δεν καταλάβαινα γιατί. Δεν μπορούσα να κατανοήσω από πού αντλούσε τόσο θράσος. Αργότερα βέβαια κατάλαβα αρκετά (όταν δεν ανανεώθηκε η σύμβασή μου –δεν το αναφέρω ως παράπονο σε καμία περίπτωση), και σήμερα κατάλαβα ακόμη περισσότερα…
→ όταν την είδα πρώτο τραπέζι πίστα στο τηλεοπτικό πλατό να πουλάει ήθος και δεοντολογία!
(Αν αποφασίσει κάποτε κάποιος να κάνει σοβαρή, και σε βάθος, έρευνα για το βίο και την πολιτεία της ΕΡΤ, με το που θα δημοσιευτεί κάπου –πού άραγε;- οι πολίτες με ευαισθησία και αξιοπρέπεια –γιατί υπάρχουν και τα παχύδερμα που έχουν εθιστεί στο κουτόχορτο- θα παίρνουν αντιεμετικά για μια βδομάδα. Γκαραντί.)

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή