Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΙΡΕΣΗΣ:«ΔΙ-ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ‘ΕΞΥΠΝΗ’ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ»

Δημοσιεύτηκε στις

http://www.adoulotikerinia.com/style/top.png
Περίληψη διάλεξης Δρ.
Κλέαρχου Κυριακίδη Ανώτερου Πανεπιστημιακού Λέκτορα Νομικής από το Λονδίνο, σε
εκδήλωση της Αδούλωτης Κερύνειας, στη Λευκωσία 11 Ιουνίου 2015.  
Η
διάλεξη ήταν πολύ διαφωτιστική καθώς προσπάθησε να διασαφηνίσει,
αποκωδικοποιήσει και αποδομήσει την έννοια του ‘δι-κοινοτισμού’ και υπέβαλε σε
κριτική ανάλυση το πρωταρχικό στόχο της ‘Κοινής Δήλωσης’ της 11ης
Φεβρουαρίου 2014. Ονομαστικώς την διαπραγμάτευση μιας ‘λύσης’ που ‘βασίζεται σε
μια δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως καθορίστηκε
στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις Κατευθυντήριες Γραμμές
(12 Φεβρουαρίου 1977).

Ο
καθηγητής  υποστήριξε  ότι ο ‘δι-κοινοτισμός’ είναι ένα ακατέργαστο,
παλαιό, παραπλανητικό και επικίνδυνο δόγμα διαίρεσης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει
να σταλεί στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας παρά να χρησιμοποιείται
λανθασμένα,  ως  θεμέλιο για το συνταγματικό μέλλον της
Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μυστικότητα και ελιτ
Ο
Δρ. Κυριακίδης ξεκίνησε  με την εισήγηση
ότι η διαδικασία υπό την ηγεσία των ‘δυο ηγετών’ στη Λευκωσία είναι
διαδικαστικά άδικη. Εφόσον αυτή η διαδικασία καθοδηγείται από τους ‘δύο ηγέτες’
των ‘δύο κοινοτήτων’ από ‘πάνω προς κάτω’ παρά από κάτω προς τα πάνω,
δηλαδή  τους πολίτες προς ‘τα πάνω’ και
καλύπτεται (η διαδικασία) από
μυστικότητα  παρά διαφάνεια.
Κανένα
της έγγραφο δεν φαίνεται να υπόκειται, σε βουλευτικό ή δημόσιο
έλεγχο/κριτική.  Λαμβάνει χώρα εν τη
απουσία οποιασδήποτε σωστής διαβούλευσης πόσο μάλλον σημαντικής συμμετοχής του
λαού που επηρεάζεται άμεσα, ονομαστικώς των κατοίκων και άλλων νομίμων πολιτών
της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και σύμφωνα με το λεκτικό της ‘Κοινής Διακήρυξης’,
επαφίεται στην πρωτοφανή διαδικαστική προϋπόθεση ότι οι ‘δύο ηγέτες’ θα
διατηρούν το απόλυτο δικαίωμα απόφασης’. 
Σύμφωνα με την ιδέα που προώθησε ο Arend Lijphart. Ο οποίος εισηγείται
ότι το consociationalism, του οποίου ο δι-κοινοτισμός είναι μια παραλλαγή,
βοηθάει και απαιτεί ‘διακυβέρνηση από
ένα καρτέλ της ελίτ’
.
Παραπλανητική η δι-ζωνική
Η
διάλεξη αναφέρθηκε στην εννοιολογική βάση της προτεινόμενης ‘δι-κοινοτικής,
δι-ζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα΄ και υποστήριξε ότι ο όρος
‘δι-ζωνική’  είναι παραπλανητικός γιατί σε περίπτωση οποιασδήποτε λύσης, η νήσος
Κύπρος δεν θα μοιραστεί σε δύο ζώνες αλλά σε τέσσερις ζώνες, περιλαμβανομένων
και δύο πιθανόν περικομμένων Βρετανικών κυρίαρχων περιοχών των βάσεων
. Η
προτεινόμενη ‘δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία’ θα αποκλείει μια γνήσια πλουραλιστική φιλελεύθερη δημοκρατία. Αντιθέτως,
θα διαιωνίζει την αυστηρή διαίρεση που θα κατοχυρωθεί πάνω στην Κυπριακή
Δημοκρατία που δημιουργήθηκε το 1960 όταν οι πολίτες μοιράστηκαν σε δύο σαφή
‘κοινότητες’. Αν το απορριφθέν Σχέδιο Ανάν είναι ένα παράδειγμα, η προτεινόμενη
μετά τη λύση Κύπρος,  ίσως να υπόκειται
σε μια μπερδεμένη μορφή διακυβέρνησης, ένα
λαβύρινθο γραφειοκρατίας και ένα παραφουσκωμένο δημόσιο τομέα.
Αυτός ο δημόσιος τομέας
θα υπηρετεί δύο κοινότητες,  σε δύο
ζώνες,  με δύο ηγέτες, αλλά με τρία
κράτη, τρεις εκτελεστικές εξουσίες, τρία νομοθετικά παραρτήματα κυβέρνησης, τρία
δικαστικά παραρτήματα κυβέρνησης, τρεις δημόσιες υπηρεσίες και πολλές άλλες
τέτοιες υπηρεσίες. Έχοντας υπόψη το σχετικά μικρό μέγεθος της Κύπρου, πόσο
μεγάλη θα είναι η δημόσια υπηρεσία, και πόσο θα στοιχίζει και ποίοι θα την
πληρώνουν;
  Με την ίδια λογική, πως μπορεί μια τόσο
μπερδεμένη διακυβέρνηση να συμβιβαστεί με τα πρόσφατα μαθήματα ιστορίας που
απαιτούν την ανάγκη η δημόσια υπηρεσία μιας κυρίαρχης χώρας να είναι οικονομική
και αποδοτική;  Αυτές και άλλες ερωτήσεις
πρέπει να αποτελούν μέρος μιας σωστής διαβούλευσης που απαιτεί  ένα πρόγραμμα διαφάνειας για συνταγματική
ανα-διοργάνωση.
Δι-κοινοτισμός: μη
κοσμική κοινωνία
Η
διάλεξη στη συνέχεια εμβάθυνε  στη έννοια
των διαφόρων ορολογιών που χρησιμοποιούνται εύκολα από τους ακαδημαϊκούς, διπλωμάτες
και πολιτικούς αλλά, δεν είναι ευρύτερα κατανοητές. Τέτοιες είναι οι ‘δύο
κοινότητες’, ‘Ελληνική Κοινότητα’ (αλλιώς γνωστή ως η ‘Ελληνική Κυπριακή
Κοινότητα’), ‘Τουρκική Κοινότητα’ (αλλιώς γνωστής ως η ‘ Τουρκική Κυπριακή
Κοινότητα’), ‘δι-κοινοτική’ και ‘δι-κοινοτισμός’.  Έχοντας
υπόψη τις σχετικές ερμηνείες στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας που
χρονολογείται από το 1960, καθώς και το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, όλες αυτές
οι ορολογίες συνολικά συνιστούν ένα προπέτασμα καπνού για να αποσπούν την
προσοχή μακριά από το τι πράγματι σημαίνουν (α) ο δι-κοινοτισμός που στην
πραγματικότητα σημαίνει ‘δύο γλώσσες, δύο εθνικότητες, δύο θρησκείες’, και (β)
το τι πράγματι συνεπάγεται ο δι-κοινοτισμός είναι μια διαιρεμένη, μη κοσμική
κοινωνία στην οποία ο κάθε πολίτης αναγκάζεται να υπάγεται σε ένα από τα δύο
στρατόπεδα για να διατηρηθεί ο δι-κοινοτισμός
.
Muhammad Ali Jinnah
Υπό
το φως των ανωτέρων, η διάλεξη εξήγησε ότι η ιδέα της δημιουργίας μια
δι-κοινοτικής και δι-ζωνικής ομοσπονδίας χρωστεί
τις ‘έξυπνες’ ρίζες της στο μ. Muhammad Ali Jinnah, Πρόεδρο της Μουσουλμανικής
Κοινωνίας των Ινδιών
που γράφτηκε στην ιστορία ως ο ιδρυτής πατέρας της
Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν. Πριν το 1947, όταν η πρώην βρετανική
αποικία των Ινδιών διχοτομήθηκε κατά την ανεξαρτησία της, ο Jinnah όχι μόνο
αναφέρθηκε στους Ινδουιστές και τους Μουσουλμάνους ως να αποτελούσαν τις ‘δύο
κοινότητες’ της Βρετανικής Ιμπεριαλιστικής Ινδίας, αλλά κάλεσε όπως η κάθε
κοινότητα πάρει την δική της ‘ζώνη’ κάτω από μια ομοσπονδιακή ομπρέλα.
Νιχατ Ερίμ και διχοτόμηση
΄’Εξυπνη διχοτόμηση’ –
Intellectual partition
Στην
συνέχεια η διάλεξη σκιαγράφησε  τις ρίζες
και σκοπούς του δι-κοινοτισμού, όπως αυτή χρησιμοποιήθηκε στην Κύπρο πριν και
μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Στα μάτια ορισμένων, ο
δι-κοινοτισμός υπήρξε στο συνταγματικό πεδίο της Κύπρου από τον καιρό της
Οθωμανικής κατάκτησης το 1571.  Αν αυτή η
άποψη είναι ορθή, ο δι-κοινοτισμός αντιπροσωπεύει μια απτή συνέχιση μίας
σανίδας κλειδί της Οθωμανικής Ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας.  ΄Οχι λιγότερης σημασίας, ο δι-κοινοτισμός είναι ένας από τους 5 βασικούς πυλώνες της διχοτόμησης
όπως διατυπώθηκαν το 1956 από τον Καθηγητή Νιχάτ Ερίμ,
τον συνταγματολόγο σύμβουλο του τότε Τούρκου Πρωθυπουργού και,
αργότερα, επικεφαλής της τουρκικής Αντιπροσωπείας στην Μικτή Συνταγματική
Επιτροπή που ετοίμασε το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας
. Ο
δι-κοινοτισμός επίσης βρισκόταν – και βρίσκεται – στο κέντρο μιας σχετικής
έννοιας: της ‘έξυπνης διχοτόμησης’ (intellectual
partition
).   Αυτή η έννοια
διατυπώθηκε από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών το 1958 για να περιγράψει
ορισμένους από τους πρωταρχικούς σκοπούς του δι-κοινοτισμού. Ουσιαστικά ο
δι-κοινοτισμός και η θέση ότι ‘υπάρχουν μόνο δύο κοινότητες στην Κύπρο’
αποτελεί τη βάση των Ελληνο-Τουρκικών Συμφωνιών Ζυρίχης της 11ης Φεβρουαρίου 1959 οι
οποίες, κάπως ειρωνικά, είχαν συνομολογηθεί πριν ακριβώς 55 χρόνια πριν την
δημοσιοποίηση του ‘Κοινού
Ανακοινωθέντος’
(11 Φεβρουαρίου 2014).
Ρατσιστική δομή
Ο
δι-κοινοτισμός στην Κύπρο βασίζεται πάνω σε μια παραπλανητική, διαιρετική και
ρατσιστική δομή. ΄Οπως είπε ο Τούρκος Υπ. Εξωτερικών, αυτή η υπόθεση ‘
περιστρέφεται γύρο από ένα θεμελιώδες γεγονός: την σαφή ύπαρξη δύο λαών στο
νησί, ονομαστικώς τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριουις και τις σχέσεις
των…’. Αυτή η διαιρετική θέση
αντικατοπτρίζεται στο λεκτικό της ‘Κοινής Διακήρυξης’
. Αυτή είναι
παραπλανητική, διαιρετική, ρατσιστική γιατί δεν λαμβάνει υπόψη την πολυ-εθνική
και  πολύ-θρησκευτικές πραγματικότητες
στην Κυπριακή Δημοκρατία, ειδικά μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή
Ένωση το 2004. Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα, με τον  αυξανόμενο θρησκευτικό τόνο από το καιρό που
ανέλαβε την εξουσία  ως πρωθυπουργός της
Τουρκίας ο Ταγίπ  Ερτογκαν το 2003.
‘Πολιτική ισότητα’ : Απαρτχάιντ
Το
επόμενο μέρος της διάλεξης αναφέρθηκε στην ιδέα της ‘πολιτικής ισότητας’.  Αυτή, (πολιτική ισότητα) ερμηνεύτηκε (από
εκείνους που την προώθησαν)  με ένα
παράξενο και ανήσυχο τρόπο ως ευώδες της ανυπόληπτης συνταγματικής και νομικής
φιλοσοφίας γνωστής ως ‘χωριστά αλλά ισότιμα’ που αποτελούσε το σήμα κατατεθέν
του Απαρτχάιντ
στη Νότιο Αφρική και καθοριστικό χαρακτηριστικό του διαχωρισμού στις
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.  Σ΄αυτό το πλαίσιο, σημειώνεται ότι ούτε  η Κυπριακή Δημοκρατία ούτε οι τρεις
εγγυήτριες της δυνάμεις (Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα και Τουρκία)  περιλαμβάνονται μεταξύ των 107 χωρών που
υπέγραψαν τη Σύμβαση Εναντίον της Καταπίεσης και Τιμωρίας των Εγκλημάτων του
Απαρτχάιντ του 1973. Διερωτάται ένας ως προ το γιατί.
  Με αυτά υπόψη, η διάλεξη εξήγησε  γιατί ο
δι-κοινοτισμός έχει μολύνει την Κυπριακή Δημοκρατία με τον μολυσμένο αέρα
εκείνου που είναι γνωστό στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως ρατσισμός χωρίς επίγνωση και
θεσμικός ρατσισμός και στις ΗΠΑ ως  διαρθρωτικός
ρατσισμός.  Αυτές οι μορφές ρατσισμού
είναι ύπουλες.
Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ
πρόδωσαν τις αρχές τους
Το
τελευταίο μέρος της διάλεξης έριξε το βάρος στην δι-ζωνικότητα και τις σχέσεις
της με τον δι-κοινοτισμό. Έχοντας υπόψη την ιστορική θέση του Πρώσου
(strategist)  Clausewitz  και την σχετική ιστορία της Κύπρου, είναι
θέμα συζήτησης, υποστήριξε ο Δρ. Κυριακίδης, ότι η προτεινόμενη ‘λύση’ είναι
μία σκέτη επέκταση του πολέμου με άλλα μέσα. 
Αυτό γίνεται ολοφάνερο αν ένας διαβάσει τα αποδεσμευμένα Αμερικανικά και
Βρετανικά έγγραφα πριν, κατά την διάρκεια και μετά την τουρκική εισβολή της
Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974. Αυτά αποκαλύπτουν ότι ακόμα πριν την τουρκική
εισβολή, οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας περιλάμβαναν την δημιουργία μίας
δι-κοινοτικής, δι-ζωνικής ομοσπονδίας στην Κύπρο, με την κάθε μία ζώνη να έχει
την δική της ‘γεωγραφική βάση’ που να συνεπάγεται ανταλλαγή πληθυσμών. Οι δύο
φάσεις της τουρκικής εισβολής – και τα γεγονότα που ακολούθησαν – βοήθησαν
ορισμένους από τους στρατηγικούς στόχους (της Τουρκίας) να υλοποιηθούν,
μολονότι σε ντε φάκτο βάση. Μετά την εισβολή, εκείνο που παρέμεινε ήταν η
διαπραγμάτευση ενός οργάνου παράδοσης αλλιώς γνωστής ως ειρηνική συνθήκη ή
σχέδιο λύσης για να δώσει αναγνώριση στο ντε φάκτο διαχωρισμό και στην ντε
φάκτο διχοτόμηση η οποία επιτεύχθηκε με την κατάφορη παραβίαση πολλαπλών
διεθνών συνθηκών και των αρχών της ανθρωπότητας. Προς καλή τύχη της Τουρκίας, οι σύμμαχες της χώρες κατά την διάρκεια
του Ψυχρού Πολέμου, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ, πρόδωσαν τις ίδιες τις αρχές τους
υποστηρίζοντας τους διαιρετικούς στρατηγικούς στόχους της Άγκυρας.
Ο ρόλος του Κ. Βάλντχαιμ
Και
οι τρεις χώρες βοηθήθηκαν από τον Δρ. Κούρτ Βάλτχαιμ, τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων
Εθνών μεταξύ 1972 και 1981. Ο Δρ. Βάλτχαιμ ασχολήθηκε έντονα στην εξεύρεση
λύσης βασισμένης στον δι-κοινοτισμό, δι-ζωνική και ομοσπονδία, την ίδια περίοδο
που έκρυβε ένα φρικιαστικό μέρος της δικής του προσωπικής ιστορίας, ως μέλος
των μυστικών υπηρεσιών της Wehrmacht ,
σε διάφορα μέρη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτά (τα μέρη) περιλάμβαναν
τα υπό γερμανική κατοχή μέρη της Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας.  Τα
τελευταία χρόνια, οι δραστηριότητες του Κ. Βάλτχαιμ κατά τον δεύτερο παγκόσμιο
πόλεμο έχουν αποκαλυφθεί και τ΄όνομά του καταγράφτηκε στην ιστορία ως μια λέξη
συνώνυμη της απάτης, διπροσωπίας και παραπλανητικής συμπεριφοράς. Παρόλα ταύτα,
το κληροδότημα της  χειραγωγημένης
διπλωματίας του ζεί με τις συνεχιζόμενης διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του
ΟΗΕ με στόχο να μετατρέψουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε μια δι-κοινοτική και
δι-ζωνική ομοσπονδία.
Ανακεφαλαιώνοντας,
ο καθηγητής Κυριακίδης τόνισε ότι μεγάλοι
κίνδυνοι υποκρύπτονται σε οποιοδήποτε σύστημα το οποίο διαιρεί και επομένως
διαχωρίζει το πληθυσμό σε δύο εθνικές ή θρησκευτικές κοινότητες. Οι κίνδυνοι
είναι ακόμα πιο μεγάλοι όταν οποιαδήποτε τέτοια συνταγματική διαίρεση εξαρτάται
από ένα γεωγραφικό διαχωρισμό.  Η Κύπρος
χρειάζεται άμεσα ένα δημοκρατικό σύνταγμα που να δίνει την δυνατότητα ενσωμάτωσης
του πληθυσμού και που να προσφέρει στον κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την εθνική
και θρησκευτική του υπόσταση το ίδιο δικαίωμα και που να μην τον διαχωρίζει
ξεχωριστά στις λεγόμενες ‘δύο κοινότητες’.
Εκείνο που επίσης
χρειάζεται η Κύπρος είναι μια πολυδιάστατη προσπάθεια που να υποστηρίζει
μία  κοσμική  μονο-κοινοτική, δημοκρατία κουλτούρας που να
βασίζεται στο Κράτος Δικαίου, να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων και
να σέβεται τις γλωσσικές, εθνικές και θρησκευτικές διαφορετικότητες του κάθε
πολίτη και άλλων νομίμων κατοίκων της νήσου
.
Ανακεφαλαιώνοντας
επίσης, πρόσθεσε ότι  αν ένα 
δι-κοινοτικό’ και ‘δι-ζωνικό’ ομόσπονδο κράτος δημιουργηθεί στη Κύπρο,
αυτό θα είναι όσο ασυνείδητο όσο το Απαρτχάιντ
και ο διαχωρισμός κατά την διάρκεια των ημερών εκείνων στην Νότιο Αφρική και
τις ΗΠΑ.
Ακόμα περισσότερο,
οποιοδήποτε ‘δι-κοινοτικό’ και ‘δι-ζωνικό΄’ ομόσπονδο κράτος θα χρειαστεί έναν
υπέρογκο δημόσιο τομέα, μια μπερδεμένη διακυβέρνηση και γραφειοκρατία η οποία
θα είναι συνταγή για ανεπάρκεια και αδιέξοδο. Έχοντας υπόψη τη τύχη του
Βελγίου, του Ιράκ, του Σουδάν και άλλων ομοσπονδιών των τελευταίων χρόνων,
ένα  ‘δι-κοινοτικό’ και ‘δι-ζωνικό ’
ομόσπονδο κράτος μάλλον θα καταλήξει δυσλειτουργικό και εύθραυστο.
Το χειρότερο ίσως, αν η
Κυπριακή Δημοκρατία μετατραπεί σε μια ‘δι-κοινοτική’ και ‘δι-ζωνική’
ομοσπονδία, το Ευρωπαϊκό δίκαιο θα μολυνθεί με ένα διαιρετικό, ανήθικο,  ασυνείδητο και θεσμικά ρατσιστικό καθεστώς το
οποίο κατοχυρώνει τη διαίρεση των πολιτών στη βάση εθνικών και θρησκευτικών βάσεων.
Κάτι τέτοιο θα αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο και μπούμερανγκ που εν καιρώ
θα κτυπήσει κατάμουτρα όλους εκείνους τους διεθνείς παράγοντες που επέλεξαν να
το υιοθετήσουν.
Εν συντομία, η τύχη της
Κύπρου μπορεί κάλλιστα να αποφασίσει και τη τύχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη
τύχη του ευρύτερου δημοκρατικού κόσμου
.
(Ο
Δρ. Κλέαρχος Κυριακίδης μίλησε υπό την προσωπική του ιδιότητα και οι απόψεις
του δεν πρέπει να ερμηνεύονται ότι ισχύουν και για τα ιδρύματα με τα οποία είχε
ή έχει σχέση σήμερα).
——————————————————————————————————————————————
Σύντομο βιογραφικό για
τον Δρ. Κλέαρχο
Κυριακίδη
Klearchos Kyriakides has
roots in various parts of Cyprus including Turkish-occupied Petra and
Turkish-occupied Lysi.  His father spent
a part of his childhood at the Gymnasium in Kyrenia.  He was born in London in 1970 and educated at
the Universities of Birmingham, Cambridge and Westminster.  
He
is a senior lecturer in the School of Law at the University of Hertfordshire, a
non-practising solicitor, an executive committee member as well as past
president of the West London Law Society, the director of the Rule of Law
Program of the European Rim Policy and Investment Council in Larnaca and a
former Research Fellow of the Royal Air Force Staff College.  
His
PhD thesis at the University of Cambridge
was entitled ‘British Cold War Strategy and the Struggle to Maintain Military
Bases in Cyprus:
1951-60’.  His numerous other
publications include The Case Against the Annan Plan (with Van
Coufoudakis).  This was published in 2004
shortly before the ‘double referenda’ over the ill-fated Annan Plan.  He is also the author of Scotland
and the slippery slope from devolution to the independence referendum and
beyond (published in 2014 shortly after the referendum held in Scotland).
Klearchos
spoke  in a personal capacity and his
views should not be interpreted as those of any of the institutions with which
he is or has been associated.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός13 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις13 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή