Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Oι γενναίοι της Θράκης, τα “λυκόσκυλα” της Άγκυρας και οι… ισορροπιστές της Αθήνας

Δημοσιεύτηκε στις

Πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή από τις 14 έως 17 Μαίου 2015, εν μέσω των εορτασμών της απελευθέρωσης της πόλης (14 Μαίου 1920), η ετήσια συνέλευση της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (Federal Union of European Nationalities – FUEN), όπου μετέχουν περισσότερες από τριάντα μειονότητες από την Ευρώπη.

Το γεγονός ότι η FUEN υιοθετούσε μέχρι τώρα, ακρίτως, τις τουρκικές θέσεις, καθώς οι εγγεγραμμένοι σε αυτήν τουρκόφωνοι σύλλογοι εκ Θράκης επέβαλαν χωρίς αντίλογο τις θέσεις τους, καθώς και το γεγονός ότι οι τουρκόφρονες πανηγύριζαν εκ προοιμίου για την επιτυχία τους να πραγματοποιηθεί το συνέδριο στην Κομοτηνή, επιλέγοντας προκλητικά την ημερομηνία απελευθέρωσης της πόλης, είχαν δημιουργήσει μεγάλη ένταση τοπικά, αλλά και στο πανελλήνιο. Όλα έδειχναν μαύρα και άραχνα…ώσπου, εμφανίσθηκαν στον ορίζοντα οι Πομακικοί σύλλογοι…

Οι ΓΕΝΝΑΙΟΙ! (χωρίς εισαγωγικά)
Τρεις ήρωες των Πομάκων, ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ από τους 40.000 της Ελληνικής Θράκης, έσωσαν την τιμή της φυλής τους και όλων των Ελλήνων Θρακιωτών, οι οποίοι εκείνη την ώρα είχαν κατακλύσει τις καφετέριες της Κομοτηνής και λιάζονταν ανέμελοι, χωρίς να ενδιαφέρονται για όσα συνέβαιναν λίγο παραπέρα. Πόσο μοιάζει, αλήθεια, η σημερινή κατάσταση με τη Σμύρνη του 1922;
Οι τρεις ήρωες ΠΟΜΑΚΟΙ τσάκισαν την τουρκική προπαγάνδα μέσα στη μεγάλη Πανευρωπαϊκή φιέστα που ετοίμαζε πυρετωδώς επί δύο χρόνια η Τουρκία. Η προσδοκώμενη μεγάλη νίκη σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η αναμενόμενη ανάδειξη της «τουρκικής ταυτότητας» της μειονότητας μέσα στην ίδια την Ελληνική Θράκη, κατέληξε σε ΒΑΤΕΡΛΩ, όταν ακόμα το πρωί της πρώτης ημέρας (14.5.2015) στην είσοδο της αίθουσας του Συνεδρίου της FUEN, εμφανίστηκαν οι τρεις ΓΕΝΝΑΙΟΙ Ιμάμ Αχμέτ Πρόεδρος, Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων, Κεμάλ Φαρζλή, Πρόεδρος Κέντρου Πομακικών Ερευνών και Μουσταφά Σερήφ, αρθρογράφος της εφημ. ΖΑΓΑΛΙΣΑ.
Η απρόσμενη εμφάνισή τους προκάλεσε κύματα ταραχής στους γενίτσαρους, οι οποίοι εσπευσμένα ενημέρωσαν τον ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μετέ και άλλους…
Δεν πίστευαν ότι οι τρεις ΓΕΝΝΑΙΟΙ θα έβρισκαν το θάρρος να εμφανιστούν ενώπιον του Τούρκου προξένου Κομοτηνής, όλων των εθνικιστικών σωματείων της Γερμανίας, των δύο ψευτομουφτήδων, του προεδρείου του κόμματος ΚΙΕΦ (DEB) και της ανθελληνικής μειονοτικής ηγεσίας.
Μάλιστα, όταν ο Ιμάμ Αχμέτ ρωτήθηκε από τη γραμματεία σε ποια γλώσσα επιθυμεί να έχει διερμηνεία στα ασύρματα ακουστικά που διενέμοντο στους συνέδρους, ζήτησε στα …ΠΟΜΑΚΙΚΑ, προκαλώντας αμηχανία στους υπευθύνους, οι οποίοι αντιλήφθηκαν τι επρόκειτο να ακολουθήσει!
Η τεράστια γκάφα του Αχμέτ Μετέ: «ΕΙΜΑΙ ΠΟΜΑΚΟΣ!»
Ο ψευτομουφτής Ξάνθης αγωνιώντας για την εξέλιξη των πραγμάτων μέσα στην αίθουσα και χωρίς να γνωρίζει τις προθέσεις των τριών ΓΕΝΝΑΙΩΝ Πομάκων, ξεκίνησε την εναρκτήρια ομιλία του με αναφορά στους… Πομάκους και τους Ρωμά, αποκαλώντας τους τελευταίους υποτιμητικά «τσιγκενέ». Αφού έκανε μια νερόβραστη εισαγωγή, θέλοντας να προκαταλάβει δυσάρεστες εκπλήξεις, είπε : «Είμαι και εγώ Πομάκος». Και ενώ υποτίθεται ότι στην εναρκτήρια ομιλία του, θα μιλούσε μόνο για Τούρκους, άρχισε να αραδιάζει επιχειρήματα για να αποδείξει στους Ευρωπαίους, ότι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι. Παραδέχθηκε ακόμη ότι μιλιούνται πολλές γλώσσες μεταξύ των μουσουλμάνων, όπως τουρκικά, τσιγγάνικα, αλλά και πομάκικα, τα οποία όμως «είναι βουλγάρικα»!
Πολλοί Ευρωπαίοι αναρωτήθηκαν για το πώς είναι δυνατόν από τη μια να αναγνωρίζει την ύπαρξη των Πομάκων και από την άλλη να ισχυρίζεται ότι όλοι οι Πομάκοι είναι Τούρκοι;
Με τη λήξη των χαιρετισμών, σηκώθηκε πρώτος ο ατρόμητος Μουσταφά Σερήφ ζήτησε το λόγο και ξεκίνησε την ερώτησή του, ειρωνευόμενος κατάμουτρα τον ψευτομουφτή Αχμέτ Μετέ, ενώπιον όλου του ακροατηρίου, λέγοντας:
«Ευχαριστώ τον Αχμέτ Μετέ, ο οποίος παραδέχθηκε ότι υπάρχουν Πομάκοι στην Ελληνική Θράκη, αλλά είπε: «Πομάκος ίσον Τούρκος». Θέλω να δηλώσω ενώπιον όλων σας ότι δεν υπάρχει «Πομάκος Τούρκος», υπάρχουν μόνο Πομάκοι και η γλώσσα μας δεν είναι η βουλγαρική, όπως ισχυρίστηκε ο Αχμέτ Μετέ, αλλά η Πομακική. Μετά από αυτά που ακούσατε ερωτώ το προεδρείο της FUEN, ποιες πρωτοβουλίες σκοπεύετε να αναλάβετε στο θέμα των Πομάκων;»
Όλα τα βλέμματα των ευρωπαίων συνέδρων στράφηκαν στον Μουσταφά.
Ό οργισμένος Αχμέτ Μετέ δεν απάντησε (τι θα μπορούσε να πει άλλωστε), αλλά απάντησε από το βήμα ο νυν πρόεδρος (Αλή Τσαβούς), του ακροδεξιού κόμματος που ίδρυσε ο Αχμέτ Σαδίκ, ΚΙΕΦ (DEB), με ένα επιχείρημα σοβαρότητας καφενείου.
Άλλωστε, ο ίδιος πριν τον κάνουν…πρόεδρο του ΚΙΕΦ, ήταν ο καφετζής στο κτίριο της μουσουλμανικής νεολαίας Κομοτηνής.
Αντί να απαντήσει στην ουσία της ερώτησης του Μουσταφά, είπε το φοβερό και φασιστικό επιχείρημα «Ας γίνει δημοψήφισμα για να δούμε τι θα δηλώσουν οι άνθρωποι. Όλοι αισθάνονται Τούρκοι». Το επιχείρημα εξόργισε πολλούς Ευρωπαίους άλλων μειονοτήτων που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα στις χώρες τους, σχολιάζοντας ότι είναι ΑΚΡΩΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ, διότι η ύπαρξη μιας ιστορικής φυλής δεν πιστοποιείται ούτε ακυρώνεται με δημοψηφίσματα τα οποία είναι πολιτικές διαδικασίες, επηρεαζόμενες από ξένες δυνάμεις εκτός κοινότητας, οι οποίες και έχουν την ισχύ και τους μηχανισμούς να επηρεάσουν με αποφασιστικό τρόπο το αποτέλεσμα…
Ήδη το θρακικό Βατερλώ των Τούρκων εντός της αιθούσης είχε ξεκινήσει…
Ήρθε η ώρα του Αχμέτ Ιμάμ: «Ταύρος εν υαλοπωλείω…»
Ο αδημονών Αχμέτ Ιμάμ, διευθυντής της εφημερίδας μας, έλαβε το λόγο και έδωσε ανεπανάληπτο χαστούκι στον ρατσισμό του Αχμέτ Μετέ, ενώπιον όλων των Ευρωπαίων. Με απίστευτο θάρρος, το οποίο δεν θα είχε κανένας άλλος μουσουλμάνος της Θράκης, κατήγγγειλε δημοσίως τον Αχμέτ Μετέ ως ψευτομουφτή, ως ρατσιστή σε βάρος των Πομάκων, ως διαστρεβλωτή του ισλάμ και ως όργανο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Είπε:
«Λέγομαι Αχμέτ Ιμάμ, είμαι ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων και ο διευθυντής της Πομακικής εφημερίδας ΖΑΓΑΛΙΣΑ. Εδώ στην ελληνική Θράκη, ζούν 40.000 Πομάκοι και το μεγαλύτερο τμήμα της δεν είναι τουρκικό. Προηγουμένως ο Αχμέτ Μετέ, ισχυρίσθηκε ότι είναι εκλεγμένος μουφτής νομού Ξάνθης. Αυτό φυσικά δεν ισχύει, διότι για να είναι κάποιος εκλεγμένος πρέπει να γίνουν εκλογές, να υπάρχουν ψηφοδέλτια, κάλπες, παραβάν ψηφοφορίας και άλλα. Τέτοια διαδικασία δεν έχει συμβεί ποτέ στη Ξάνθη. Ήμουν 20 χρόνια δάσκαλος στη μειονοτική εκπαίδευση. Στο σχολείο ερχόταν Πομάκοι μαθητές με μητρική γλώσσα τα πομακικά. Δεν γνώριζαν ούτε μία τουρκική λέξη. Τα παιδιά για να πάψουν να μιλούν πομάκικα και να μάθουν τουρκικά, δέχονταν μεγάλη πίεση και ξυλοδαρμό. Το πομακόπουλο των έξι ετών υποχρεωνόταν να μαθαίνει ξένες γλώσσες πλην της μητρικής του και τρία αλφάβητα (αραβικό, λατινικό/τουρκικό, ελληνικό). Ο Αχμέτ Μετέ με ανατολίτικη πονηριά και τεχνάσματα, ισχυρίστηκε ότι είναι λίγο Πομάκος, λίγο Τούρκος και ότι είναι Μουφτής. Είναι πράγματι…μουφτής, αλλά εγκάθετος της Τουρκίας και όχι εκλεγμένος από τον κόσμο! Εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα και όχι των μουσουλμάνων της Θράκης. Όπως και άλλοι θρησκευόμενοι στη Θράκη, εκμεταλλεύονται και εμπορεύονται την ισλαμική πίστη, αντί να διδάξουν το ισλάμ που είναι θρησκεία αγάπης και σεβασμού προς κάθε γλώσσα, προς κάθε φυλή και κάθε χρώμα. Ευχαριστώ»
Αποκαλυπτική τρομοκρατία!
Επίθεση από πιθηκόμορφο Γενίτσαρο…
Η παρέμβαση του ΓΕΝΝΑΙΟΥ Ιμάμ Αχμέτ, κατακρήμνισε ως χάρτινο πύργο, μέσα σε ένα λεπτό, την ψεύτικη εικόνα που είχαν δημιουργήσει για τη Θράκη (στους Ευρωπαίους) με τόσο κόπο, χρόνο και χρήμα οι Τούρκοι.
Κύματα ασυγκράτητης οργής διαπέρασαν τους τουρκόφρονες. Κάποιος πιθηκόμορφος γενίτσαρος εκ Ξάνθης, επιτέθηκε, αρχικά φραστικά, στην τουρκική γλώσσα, και στη συνέχεια ετοιμάσθηκε να κινηθεί απειλητικά εναντίον του διευθυντή μας. Δυστυχώς, κάποιος συνοδός συγκράτησε τον μαινόμενο πιθηκόμορφο γενίτσαρο και έτσι χάθηκε η μοναδική ευκαιρία ενώπιον όλων των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών μειονοτήτων, να αποκαλυφθεί η ψυχολογική και φυσική βία που ασκείται σε βάρος των Πομάκων.
Εποικοδομητικές ζυμώσεις και απόκτηση ευρωπαίων υπερασπιστών
Πολλοί Ευρωπαίοι πλησίασαν τους Μουσταφά Σερήφ και Ιμάμ Αχμέτ και τους έδωσαν συγχαρητήρια για το θάρρος τους. Ο Μουσταφά και ο Ιμάμ εξηγούσαν ακατάπαυστα την κατάσταση των Πομάκων και την ιδεολογική τρομοκρατία που υφίστανται από την Τουρκία. Χάρη, λοιπόν, στην ανοησία των Τούρκων να τους φέρουν μπροστά στα πόδια τους, είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με εκπροσώπους δεκάδων ευρωπαϊκών μειονοτήτων, που διαφορετικά θα ήταν αδύνατο να το πράξουν. Το ευρωπαϊκό ακροατήριο των πομακικών προβλημάτων το ετοίμασαν με δικά τους έξοδα, οι Τούρκοι…! Μπράβο…! Αντί να διευρύνουν την διεθνοποίηση των δικών τους «προβλημάτων», βοήθησαν αποφασιστικά στη διεθνοποίηση του Πομακικού!
Μετά από αυτά, υπήρξαν επαφές και ανοίχθηκαν συγκεκριμένοι δίαυλοι επικοινωνίας με ευρωπαϊκές μειονότητες, που για ευνόητους λόγους δεν θα αποκαλύψουμε.
Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΠΡΟΞΕΝΟΣ
Ήρθε από τον πλανήτη …Σείριο!
Πολλοί απόρησαν για την παρουσία του Τούρκου προξένου Κομοτηνής, Αλί Ριζά Ακιντζί, ο οποίος εκλήθη (ως τι άραγε;) και απηύθυνε προκλητικό χαιρετισμό. Χωρίς κανένα πρόσχημα άρχισε το κατηγορητήριο σε βάρος της Ελλάδας απαριθμώντας τομείς όπου διαπιστώνει ο ίδιος παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ κλπ Κατ επανάληψιν κατονόμασε την μειονότητα της «δυτικής» (όχι πάντως «ελληνικής») Θράκης ως «τουρκική», αναφέρθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία και έκανε υποδείξεις στην Ελλάδα για να επιδείξει ανεκτικότητα προς τις μειονότητες… (προφανώς όπως και η χώρα του η Τουρκία!)
Εάν αυτό γινόταν σε μία σοβαρή χώρα, ο συγκεκριμένος πρόξενος θα έπρεπε να σταλεί πακέτο από εκεί που ήρθε. Επειδή οι λεονταρισμοί του συνεχίζουν να μένουν αναπάντητοι από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, καμαρώνει και περιφέρεται μέσα στην Ελληνική Θράκη, σαν γύφτικο σκεπάρνι…
Θυμίζουμε ότι αυτός ο μισέλλην, με τον οποίο σαλιαρίζουν εμετικά σε ποικίλες εκδηλώσεις οι εγχώριοι χριστιανοί πολιτικάντηδες (βουλευτές, δήμαρχοι, σύμβουλοι και τσανακογλύφτες πάσης φύσεως), είχε πριν από λίγο καιρό το θράσος να ζητήσει να ξηλωθεί από την Καβάλα, η πινακίδα ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, η οποία αναφέρεται στην Κύπρο (βλ. προηγούμενο φύλλο ΖΑΓΑΛΙΣΑ).. Σημειώνουμε ότι όταν σηκώθηκε να μιλήσει σχεδόν κανείς από τους Ευρωπαίους συνέδρους δεν τον χειροκρότησε. Ο μόνος του οποίου τα χέρια άναψαν από τα απανωτά παλαμάκια, ήταν ο ψευτομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ. Χειροκροτούσε το αφεντικό του…
Οι μουσουλμάνοι αυτοδιοικητικοί …
Η αντιδήμαρχος Κομοτηνής, κα Σιμπέλ Μουσταφάογλου, εκλήθη να απευθύνει χαιρετισμό από το βήμα, με την ιδιότητά της ως αντιδήμαρχος Κομοτηνής. Γνώριζε ο δήμαρχος Κομοτηνής κ. Γ. Πετρίδης τι έγινε με την αντιδήμαρχο που ο ίδιος διόρισε (παρά το γεγονός ότι προέρχεται από αντιπολιτευόμενο φιλο-τουρκικό συνδυασμό); Μήπως «κάνει τον Κινέζο», κρύβεται επιμελώς, συμφωνεί, έδωσε έγκριση ή δεν τον νοιάζει;
Μάλιστα, κάποιοι ευρωπαίοι σύνεδροι, αναρωτήθηκαν γιατί στο περυσινό (2014) προπαρασκευαστικό του Συνεδρίου, ταξίδι τους στην Κομοτηνή, όταν συναντήθηκαν με το δήμαρχο Κομοτηνής κ. Γ. Πετρίδη, αυτός δεν τους είπε λέξη για τους Πομάκους;
Χαιρετισμό όμως απηύθυνε και ο αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης κ. Κατραντζή Μουσταφά. Αν και η τοποθέτησή του ήταν ήπια, γεννάται και πάλι το ερώτημα: είχε την έγκριση του περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, κ. Γ. Παυλίδη; Την προσφώνησή του δεν την έκανε ούτε ως ιδιώτης, ούτε ως επαγγελματίας, αλλά ως αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης… το γνώριζε ο κ. Παυλίδης, ή και αυτός κάνει την (Ξανθιώτικη) πάπια;
Οφείλουν και οι δύο – περιφερειάρχης και δήμαρχος- να απαντήσουν, τουλάχιστον, στους χριστιανούς ψηφοφόρους τους…
Φωτογραφική τρομοκρατία!
Οι δράστες συνελήφθησαν επ αυτοφώρω…
Κλασική μέθοδος των γενίτσαρων, οι οποίοι φυτοζωούν από τα ψίχουλα που τους πετάει ο εκάστοτε Τούρκος πρόξενος, είναι να εμφανίζονται σε εκδηλώσεις με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και να φωτογραφίζουν «αντιφρονούντες», για να παραδώσουν στη συνέχεια το υλικό στο προξενείο. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και μέσα στην αίθουσα ήδη από τα πρώτα λεπτά του συνεδρίου, όταν με σκοπό να τρομοκρατήσουν τους προέδρους των Πομακικών Συλλόγων τους φωτογράφιζαν προκλητικά, ακατάπαυστα και σχεδόν εξ επαφής, ώστε να ασκήσουν επάνω τους ψυχολογική βία. Το μήνυμα ήταν «σας φωτογραφίζουμε και θα ακολουθήσουν τα δέοντα…». Όμως και πάλι συνάντησαν την αδιαφορία των Γενναίων Πομάκων. Σαν μην έφθανε αυτό, στη συνέχεια, ένας εξ αυτών, συνελήφθη επ αυτοφώρω από συνεργάτη της εφημερίδας μας, να δείχνει με ρουφιάνικο τρόπο, τις φωτογραφίες με τα πρόσωπα των Πομάκων, στον καθήμενο αντιπρόεδρο του κόμματος ΚΙΕΦ (DEB) Οζάν Αχμέτογλου, στο διερμηνέα του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής (με το ξυρισμένο κεφάλι) και σε άλλους… Ο θύτης έγινε θύμα…Θαυμάστε την απαθανάτιση της υπέροχης στιγμής από φωτογραφική μηχανή της ΖΑΓΑΛΙΣΑ! Μία εικόνα χίλιες λέξεις…
Το δείπνο και οι …απολογίες των Τούρκων
Ξεβράκωμα του ψευτομουφτή Αχμέτ Μετέ
Όταν, στο δείπνο, οι Ευρωπαίοι ρώτησαν τους Τούρκους τι συμβαίνει, αυτοί άρχισαν να τους λένε ότι δεν υπάρχουν Πομάκοι, ότι η γλώσσα τους δεν υπάρχει, ότι είναι βουλγαρική, όλοι είναι Τούρκοι, και αυτοί είναι βαλτοί άνθρωποι του ελληνικού κράτους, που θέλουν να τους …διαλύσουν και άλλα. Την επομένη, οι Ευρωπαίοι μετέφεραν τα επιχειρήματα των Τούρκων στον Αχμέτ Ιμάμ και όταν τους εξήγησε τη σχέση του με το ελληνικό κράτος και τους διωγμούς που υπέστη και υφίσταται από αυτό μέχρι σήμερα, κυριολεκτικά σοκαρίστηκαν..Ο Αχμέτ Ιμάμ, όπως γράψαμε και σε πρόσφατο φύλλο της ΖΑΓΑΛΙΣΑ, απολύθηκε από το ελληνικό κράτος από τη θέση του εκπαιδευτικού και παρέμεινε ως σήμερα άνεργος και πένης. Αυτή είναι η στήριξη του ελληνικού κράτους…
Γνωστοποιήθηκε ακόμη στους Ευρωπαίους συνέδρους ότι η τουρκο-μ ε ι ο ν ο τ ι κ ή ηγεσία και προσωπικά ο ψευτομουφτής Αχμέτ Μετέ, αρνείται να καταδικάσει τα εγκλήματα της ισλαμο-φασιστικής οργάνωσης ISIS και των βάρβαρων τεράτων του …ισλαμικού κράτους. Η σιωπή είναι υποστήριξη…
Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα αυτιά τους…Κατάλαβαν ότι τα πράγματα στην Ελληνική Θράκη δεν είναι όπως τους τα παρουσίαζαν οι Τούρκοι και ότι ο αγώνας των Πομάκων είναι μοναχικός και δίδεται κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες.
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
Επιθετικός κατά των διοργανωτών και ο εκπρόσωπος της Φρυζίας Frank de Boer, ο οποίος τη δεύτερη μέρα άσκησε έντονη κριτική για την κατάχρηση του χρόνου από τους (τουρκόφρονες) ομιλητές
ΜΑΖΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Καθηγητής Κων. Τσιτσελίκης «Η μειονότητα να ανεχθεί ετερότητες στο εσωτερικό της…»
Θετική εξέλιξη, την οποία καταγράφουμε και θα την έχουμε υπόψιν μας για το μέλλον, είναι η αργοπορημένη στροφή προς την πραγματικότητα του καθηγητή Κων/νου Τσιτσελίκη, ο οποίος αφού ταλανίσθηκε επί μακρόν από τις ιδεολογικές του αγκυλώσεις, αντιλήφθηκε επιτέλους την ύπαρξη των Πομάκων και τα πολιτιστικά τους δικαιώματα. Στην εισήγησή του είπε μεταξύ άλλων «Έχουμε την ελευθερία να δηλώνουμε ότι είμαστε Τούρκοι, Λάπωνες Σουηδοί, εκεί έχουμε ένα πρόβλημα ακόμα, και στο συμβολικό του ονόματος ….να μπορούμε να δραστηριοποιούμαστε γύρω από μια ονομασία, όποια και αν είναι και αυτή, και ας είναι και Πομάκος, Τσιγγάνος, Σουηδός κλπ, αυτό πειράζει και αυτό πειράζει και τις δυο πλευρές, και τους μειονοτικούς Τούρκους και τους Έλληνες και τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Αυτό λοιπόν θα πρέπει, να το δει, και η ίδια η μειονότητα, να μπορέσει να ανεχθεί άλλες ετερότητες στο εσωτερικό της…μπορεί να υπάρχουν Πομάκοι ή Τσιγγάνοι, να είναι μουσουλμάνοι, αλλά δεν είναι Τούρκοι. Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβουν ότι η ελευθερία, το να δηλώνω οτιδήποτε είναι συστατικό στο ζήτημα της διεκδίκησης των δικαιωμάτων»
Συγγραφέας Ηρακλής Μήλλας
«Οι Πομάκοι δεν έχουν μητέρα πατρίδα…»
Ο Κωνσταντινουπολίτης συγγραφέας Ηρακλής Μήλλας, ο οποίος διατηρεί σχέσεις με μέλη της εθνικιστικής ηγεσίας, στην εισήγησή του είπε μια αλήθεια (ελπίζουμε να μην του ξέφυγε) η οποία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το βαθμό …αποδοχής του! Κατηγόρησε σαφώς τη μειονότητα ότι γινόμενη υποχείριο της Τουρκίας χάνει το δικό της λόγο και δημιουργείται «ένα πλαίσιο έλλειψης δημοκρατίας γιατί πλέον δεν ανέχονται μειονότητες μέσα στη μειονότητα (Σημ. ΖΑΓΑΛΙΣΑ: εννοεί τους Πομάκους, χωρίς να τους κατονομάζει), δηλαδή δεν θέλουν να υπάρχουνε φωνές που διαφοροποιούνται και χαλάνε τη συνοχή αυτής της μειονότητας … εάν έχεις μία άλλη αντίληψη τότε θεωρείσαι ξένο σώμα μέσα στη μειονότητα, οπότε και προδότης της μειονότητας».
Σε άλλη παρέμβασή του, απαντώτας σε τοποθέτηση του Χαλίτ Χαμπίπογλου, ο οποίος κινιόταν σε λογικές που δεν είναι αποδεκτές στην Ευρώπη (όπως, ότι όλες οι μειονότητες έχουν μητέρα πατρίδα), είπε: «δεν ξέρω πόσοι είναι στη Θράκη (sic), αλλά οι Πομάκοι δεν έχουν μητέρα πατρίδα, όπως και οι Ρωμά». Επιτέλους, ο κ. Μήλλας ωριμάζει με τα χρόνια και βρήκε το θάρρος να αναφέρει δημοσίως το …απαγορευμένο μας όνομα. Μια πολύ ευγενική και κεκαλυμμένη διατύπωση για να περιγράψει τη σκληρή γενοκτονία που υφίστανται οι Πομάκοι.
Καθηγητής Μαυρομμάτης Γιώργος
«Αν δεν υπάρχουν Πομάκοι στη Θράκη, τότε, δεν υπάρχουν και Τούρκοι…»
Στο διάλειμμα της πρώτης μέρας του συνεδρίου, οι Ιμάμ Αχμέτ, Κεμάλ Φαρζλή και Σερίφ Μουσταφά καθόταν στα τραπεζάκια που βρίσκονται έξω από την είσοδο του ξενοδοχείου «Χρήστος και Εύη», ανάμεσα σε Τούρκους εθνικιστές και ευρωπαίους εκπροσώπους μειονοτικών ομάδων. Από μπροστά τους πέρασε ο καθηγητής Γιώργος Μαυρομμάτης, ο οποίος χτύπησε φιλικά στην πλάτη τον Ιμάμ Αχμέτ και έδωσε συγχαρητήρια στους Πομάκους για την παρέμβαση τους και στη συνέχεια είπε δυνατά (για να τον ακούσουν και οι Τούρκοι) «το λέω πάντα εγώ, πως αν δεν υπάρχουν Πομάκοι, τότε, δεν υπάρχουν και Τούρκοι στη Θράκη». Φεύγοντας του έδωσαν το ενημερωτικό φυλλάδιο Pomaks: Cultural Genocide.
Οθωμανικά μνημεία και άδεια καθίσματα!
Προσβολή στους Οθωμανούς…
Και ενώ αναμενόταν να καταγγελθεί πανηγυρικά στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη η βάρβαρη συμπεριφορά των Ελλήνων σε βάρος των οθωμανικών μνημείων της Θράκης, αντιθέτως, αυτός τον οποίο …κατήγγειλαν οι σύνεδροι, ήταν ο ομιλητής Ιμπραχίμ Μπαλταλί (εκδότης του εθνικιστικού τουρκόφωνου περιοδικού Batı Trakya Ruzgari), ο οποίος τους έπρηξε με τις μπουρδολογίες που αράδιαζε.
Μία ευρωπαία σύνεδρος κυριολεκτικά κοιμόταν στη θέση της… Για λόγους ευγενείας δεν δημοσιεύουμε την φωτογραφία της.
Από ένα σημείο και μετά, ο αμήχανος Μπαλταλί, άρχισε να προβάλει γρηγορότερα τις διαφάνειές του, διότι οι Οθωμανοί δεν συγκινούσαν ιδιαιτέρως τους συνέδρους…Στο διάδρομο είχε περισσότερο κόσμο από ό,τι μέσα στην αίθουσα. Οι φαντασιώσεις του Μπαλταλί, είχαν άδοξο τέλος μπροστά στα άδεια καθίσματα της αιθούσης…
«Τα παραπαίδια των Τούρκων»
Προκλητική απαξίωση των σκοπιανιζόντων
Εντύπωση προξένησε η πολυεπίπεδη περιφρόνηση με την οποία αντιμετώπισαν οι τουρκόφρονες τους εξ Εδέσσης σκοπιανίζοντες, ήτοι την εισηγήτρια Νατσουλίδου Ευγενία, τον Πέτρο Καζιά και τον παπά Τσαρκνιά. Η εναρκτήρια προσβολή άρχισε με την ομιλία του ψευτομουφτή Ξάνθης, ο οποίος αναφερόμενος στους Πομάκους είπε ότι δεν είναι «ούτε Έλληνες, ούτε Μακεδόνες, αλλά Τούρκοι», απαντώντας έτσι στους κατά καιρούς ισχυρισμούς των ελλήνων σκοπιανιζόντων, ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισμένοι «Μακεδόνες». Επί πλέον, την ώρα της εισηγήσεως της Νατσουλίδου, οι περισσότεροι τουρκόφρονες είχαν φύγει στην Κομοτηνή ή ήταν χαλαροί και απολάμβαναν αναψυκτικά στο μπαρ και την πισίνα του ξενοδοχείου.
Κάποιοι ισλαμιστές τουρκόφρονες ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα από την θρησκευτική περιβολή του παπα-Τσαρκνιά, σχολιάζοντας «Τι δουλειά έχουν εδώ οι άπιστοι χριστιανοί;»
Πράγματι, τα δάκρυα που χύνουν οι Τούρκοι για τα …προβλήματα των σκοπιανιζόντων είναι αποκλειστικά και μόνο κροκοδείλια (και ανθελληνικά). Ας ζούσαν οι σκοπιανίζοντες μέσα στην Τουρκία και τότε θα βλέπαμε πως θα τους συμπεριφερόντουσαν οι Τούρκοι και σε πόσα συνέδρια για τα μειονοτικά δικαιώματα θα τους προσκαλούσαν…Και μια σοφή συμβουλή- ελληνική φράση: Τούρκο φίλευε, τον κώλο σου φύλαγε…
ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ…
Ο πρόεδρος της FUEN κ. Hans Heinrih Hansen, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση όταν άρχισαν «με το καλημέρα» εντός της αιθούσης και στο παρασκήνιο να εξαπολύονται τα πομάκικα βέλη.
Όταν, μάλιστα, στο πρώτο διάλειμμα, περικυκλώθηκε από τους ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΝΑΙΟΥΣ Πομάκους, είπε ότι έχουν ενδιαφέρον τα όσα ισχυρίζονται και θα τα εξετάσει… όταν όμως η πίεση επάνω του αυξανόταν, έσπευσε να φύγει άρον άρον μη τυχόν και τον δουν οι Τούρκοι και τον κακο-χαρακτηρίσουν για τις κακές του συναναστροφές…
Τι φοβάται ότι θα χάσει άραγε και το έβαλε στα πόδια ο αξιότιμος κύριος πρόεδρος της FUEN; Μήπως να μην τον δουν οι Τουρκόφρονες και τον κατηγορήσουν ότι στηρίζει τους Πομάκους;
ΚΑΙ …ΠΟΜΑΚΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ!
Πού ήταν άραγε οι πλουσίως -ανά το πανελλήνιο περιφερόμενοι- και επιδαψιλευμένοι με ηθικές και λοιπές απολαβές Πομάκοι, οι οποίοι προβάλλονται ακατάπαυστα από τις τοπικές εφημερίδες και τα τοπικά ΜΜΕ; Οι πληροφορίες λένε ότι έκλ… μέντες (ή πομάκικες πατάτες)! Οι εκ του ασφαλούς κορώνες είναι εύκολες, όμως η Μεγάλη Μάχη της Θράκης (πανευρωπαϊκής εμβέλειας) δόθηκε στις 14-16 Μαίου 2015 και αυτοί ήταν ΑΠΟΝΤΕΣ (κρυμμένοι στα σπίτια τους).
Ο Καραισκάκης σε όσους την κρίσιμη στιγμή της μάχης την κοπανούσαν και άφηναν αφύλακτα τα ταμπούρια στον επιτιθέμενο εχθρό, όταν ξαναεμφανίζονταν στο προσκήνιο τους φώναζε και ενώπιον όλων, τους φορούσε το βρακί της Κατερίνας…
Εμείς, θα τους φορέσουμε το βρακί της Εμινέ (τυχαίο όνομα το οποίο θα χρησιμοποιούμε πλέον…).
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ!
Πού ήταν άραγε οι χριστιανοί βουλευτές Θράκης (πρώην και νυν) τους οποίους ψήφισαν οι χριστιανοί συμπολίτες για να τους εκπροσωπούν; Απουσίαζαν στην Αθήνα, πόζαραν καμαρωτοί σε καμιά τοπική παρέλαση, επισκέφθηκαν κανένα πανηγύρι, ασχολιόντουσαν με τις επιχειρήσεις τους, ή είχαν εκδράμει στα εξοχικά τους να απολαύσουν την ηλιόλουστη μέρα; Προφανώς είχαν σοβαρότερες ασχολίες… από την υπεράσπιση της πατρίδας από τον επιτιθέμενο τουρκικό αλυτρωτισμό…Το χειρότερο είναι ότι υπήρξαν συγκεκριμένοι πολίτες που τους τηλεφώνησαν και τους ζήτησαν να δράσουν, αλλά άκουσαν μύριες πολιτικάντικες δικαιολογίες…Μόλις περάσει η βροχή θα τους ξαναδούμε καμαρωτούς να εμφανίζονται δημοσίως σαν τα σαλιγκάρια…
Στέργιος επισμάνεψε…(ή, Στέργιος κοιμάται όρθιος…)
(Θρακιώτικο δημοτικό τραγούδι)
Απόντα από το κρίσιμο συνέδριο όλα τα υπερ-πατριωτικά θρακιώτικα σωματεία, σύλλογοι, ομοσπονδίες και οι κατά καιρούς αναφυόμενοι Θρακάρχες, σαχλοειδείς μπούφοι, αναλυτές, πολιτικάντηδες και ειδήμονες περί Θράκης. Πληροφορηθήκαμε ότι κάποιοι πολίτες απηύθυναν έκκληση σε συγκεκριμένα θρακιώτικα σωματεία να δραστηριοποιηθούν, αλλά συνάντησαν την απόλυτη μακαριότητα… Προφανώς οι πίτες, οι μεταξύ τους βραβεύσεις, οι χοροί και τα τραγούδια, τους απασχολούν περισσότερο από την υπεράσπιση της ιδιαίτερής τους πατρίδας…
Είναι περιττό να αναφερθούμε και στην απουσία καθηγητών ειδικών σε θέματα (μειονοτικών δικαιωμάτων, οθωμανικής ιστορίας κλπ κλπ) από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, οι οποίοι θυμούνται τον ακριτικό του χαρακτήρα, μόνο όταν είναι να ζητήσουν χρήματα από την Αθήνα. Ποιος χαζός θα παρατήσει τη ζεστασιά της άνετης πολυθρόνας στο γραφείο του, για να ασχοληθεί με αυτά; Και τι τους νοιάζει αυτούς αν συντελείται μια πολιτισμική γενοκτονία στη Θράκη ή αν απειλείται η ίδια η Θράκη; Ποτέ κανείς κύριος καθηγητής (τρομάρα τους!) δεν έχασε όταν κρύφτηκε ή σιώπησε…
Το ελληνικό ΥΠΕΞ και οι …τρεις συνιστώσες
Δημιουργική ασάφεια…!
Και μέσα στον ορυμαγδό της μάχης ενεφανίσθη και η ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ, όλο…γενναιότητα! Φυσικά και αστειευόμαστε, διότι πρόκειται για ανακοίνωση ενός υπουργείου του οποίου, η αδιάφορη και καλοβολεμένη αραχνιασμένη γραφειοκρατία, συμβάλλει επί δεκαετίες στη γενοκτονία μας και μας παραδίδει ξανά και ξανά στους Τούρκους. Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, φαίνεται ότι κινήθηκε στο κλίμα της δημιουργικής ασάφειας του Βαρουφάκη, αφού ο μέγας διπλωματικός εγκέφαλος που την συνέταξε προέτρεψε την FUEN να εκπροσωπηθούν στο συνέδριό της και οι τρεις μειονοτικές συνιστώσες… χωρίς όμως να τις κατονομάζει. Το αποτέλεσμα είναι ότι η ανακοίνωση προκάλεσε τον γέλωτα και την ειρωνεία ευρωπαίων συνέδρων, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τα της περιοχής και αναρωτιόντουσαν εάν οι άλλες δύο μειονοτικές συνιστώσες, πλην της τουρκικής, είναι οι Ζουλού ή οι ιθαγενείς της Παπούα-Νέας Γουϊνέας…
ΧΑΘΗΚΑΝ (!) οι αιτήσεις των Πομάκων…
Συμβαίνει και εις τας Ευρώπας…
Ο δύο ιστορικοί σύλλογοι, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων και το Κέντρο Πομακικών Ερευνών, είχαν αποστείλει από κοινού αιτήματα εγγραφής τους στην FUEN στις 1.11.2014. Μετά από άκαρπη αναμονή ενός και πλέον μήνα ενόχλησαν τηλεφωνικώς τη Γραμματεία της FUEN, ο οποία με ηλεκτρονικό μήνυμα (φέρων την υπογραφή της κας Jenni Ali-Huokuna) τους απάντησε ότι πρέπει να συμπληρώσουν ειδικά έντυπα-αιτήσεις και ότι «οι αιτήσεις εγγραφής των δύο Πομακικών Συλλόγων θα εξετασθούν στην επόμενη Γενική Συνέλευση των μελών της FUEN , τον Μάϊο του 2015 στην Κομοτηνή». Πράγματι, συμπληρώθηκαν τα έντυπα και απεστάλησαν για μεν το Κέντρο Πομακικών Ερευνών στις 17.2.2015 και για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πομάκων στις 18.2.2015.
Και η FUEN ετήρησε σιγή ασυρμάτου…
Όταν ενοχλήθηκε και πάλι η Γραμματεία στις 11.5.2015 (παραμονές του Συνεδρίου) η απάντηση ήταν ότι δεν βρίσκουν τις αιτήσεις…!
Αμέσως (11.5.2015), εστάλησαν και πάλι μαζί με το ιστορικό και συνημμένα όλα τα έγγραφα που απεδείκνυαν ότι οι αιτήσεις υποβλήθηκαν αρχικά από την 1.11.2014.
Και πάλι ο ασύρματος της FUEN εσίγησε…έως ότου αφίχθη σύσσωμη στην Κομοτηνή (13.5.2015) και επακολούθησαν όσα περιγράφουμε.
Άραγε, χάθηκαν και οι δύο ατομικές αιτήσεις του προέδρου κ. Ιμάμ Αχμέτ, ο οποίος ζήτησε γραπτώς να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των εισηγητών με θέμα τα «Δικαιώματα των Πομάκων» (επιστολές προς τη FUEN, της 26.3.2015 και μετά από μάταιη αναμονή, στις 15.4.2015);
Πάντως η Γραμματεία δεν έχασε φέτος τις αιτήσεις εγγραφής των
«Μακεδόνων» της Αλβανίας ή πέρυσι των «Τούρκων» της Δωδεκανήσου…
ΤΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ
Μακελειό και την τρίτη μέρα (Σάββατο 16.5.2015) στην κεκλεισμένων των θυρών Γενική Συνέλευση, όπου δεν παρέστησαν οι δύο πομακικοί σύλλογοι, διότι συμμετείχαν μόνο τα μέλη της FUEN.
Τα πρόσωπα των εξερχομένων τουρκοφρόνων μαρτυρούσαν ότι και εκεί δεν τα πήγαν τόσο καλά όσο ήλπιζαν. Το επιβεβαίωσαν και οι Ευρωπαίοι στους οποίους απευθυνθήκαμε. Αφαιρέθηκαν ουσιώδη στοιχεία από το ετοιματζίδικο Ψήφισμα που υπέβαλε ο πρόεδρος της FUEN, κ. Hans Heinrih Hansen και απηχούσε αποκλειστικά τις ανθελληνικές θέσεις των Τούρκων.
Τελικώς, εγκρίθηκαν τρία ψηφίσματα, εκ των οποίων στο ένα οι σύλλογοι των τουρκοφρόνων ψήφισαν λευκό, διότι όπως έγινε αντιληπτό τους ενόχλησε ιδιαίτερα μία συγκεκριμένη παράγραφος, η οποία θεωρούν ότι θίγει την Μητέρα Πατρίδα Τουρκία, επιβεβαιώνοντας έτσι μόνοι τους ότι είναι αλυτρωτικά όργανα ενός ξένου κράτους. Το απόσπασμα του ψηφίσματος που τους στενοχώρησε:
“Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης της Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (Federal Union of European Nationalities – FUEN)
……….
Καλεί όλα τα Κράτη:
Να αναγνωρίσουν το γεγονός ότι οι μειονότητες διαθέτουν τη δική τους υπόσταση, να μην εκλαμβάνουν τις μειονότητες ως αντικείμενα κρατών – προστατών και να εγκαταλείψουν πρακτικές εκμετάλλευσης των μειονοτήτων και των δικαιωμάτων τους για την προώθηση των αλυτρωτικών τους διεκδικήσεων”
Οι …καταπιεσμένοι Κομοτηναίοι ομιλητές
Κάποιοι από τους εκ Θράκης ομιλητές του συνεδρίου:
Περβίν Χαϊρουλάχ, μόνιμη συκοφάντης της Ελλάδος σε όλα τα διεθνή φόρα
Χαλίλ Μουσταφά, καταπιεσμένος νεαρός δικηγόρος, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Κομοτηνής
Ονούρ Μουσταφά Αχμέτ, καταπιεσμένος απόφοιτος του ΔΟΣΑ (Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης)
Ιμπραχίμ Μπαλταλί, καταπιεσμένος εκδότης του εθνικιστικού τουρκόφωνου περιοδικού Batı Trakya Ruzgari
Χαλίτ Χαμπίπογλου, καταπιεσμένος πρόεδρος της «Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικοθρακιωτών Ευρώπης»
Επιμύθιον
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΔΗΛΩΣΗ!
Ο Ιμάμ Αχμέτ, έκανε την ακόλουθη απολαυστική δήλωση: «Χάρη στα εγχώρια όργανα της Τουρκίας καταφέραμε να διεθνοποιήσουμε το Πομακικό. Πλέον τα μέλη της FUEN θα έχουν τη δυνατότητα να πληροφορούνται σε τακτική βάση για όλες τις εξελίξεις στη Θράκη, από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πομάκων και την ΖΑΓΑΛΙΣΑ. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους διοργανωτές και ιδιαίτερα το κόμμα ΚΙΕΦ (DEB) , την Ομοσπονδία Τούρκων Θρακιωτών Ευρώπης και τον Σύλλογο Αποφοίτων Πανεπιστημίων, για τη διεύρυνση των οριζόντων του Πομακικού κινήματος. Το Συνέδριο της FUEN ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για τους Πομάκους και τον αγώνα μας. Τους προτείνω να γίνει ξανά στην Κομοτηνή και το έτος 2016…».
Τεύχος 78, Απρίλιος – Μάιος 2015

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή