Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

H τρομοκρατική ενέργεια με 9 νεκρούς και 71 τραυματίες στο «City of Poros»

Δημοσιεύτηκε στις


Η ώρα ήταν
6.48, το απόγευμα της 11ης Ιουλίου 1988, όταν
το λευκό κρουαζιερόπλοιο της εταιρείας
«Κυκλαδικές Κρουαζιέρες», στο οποίο
επέβαιναν 500 επιβάτες ­ σχεδόν όλοι
αλλοδαποί, κυρίως Γάλλοι, Βρετανοί, αλλά
και από την Ανατολική Ευρώπη ­, μετά
την περιήγησή του στα Μέθανα, στον Πόρο
και στην Αίγινα πλησίαζε στο Τροκαντερό.
Εκείνη την ώρα, πίσω από τη γέφυρα του
κρουαζιερόπλοιου, στην αριστερή πλευρά
του άνω καταστρώματος, άρχισαν να
ακούγονται εκκωφαντικοί κρότοι…

«Στην αρχή
πιστέψαμε ότι επρόκειτο για κάποιους
ταξιδιώτες που τραβούσαν στο ξύλινο
κατάστρωμα τις καρέκλες και όταν αυτές
κτυπούσαν στα κενά που υπήρχαν ανάμεσα
στα ξύλα δημιουργούσαν αυτό τον κρότο.
Μόνο που ο ήχος αυτή τη φορά ήταν πολύ
δυνατός. Λίγες στιγμές αργότερα, είδα
από τη γέφυρα ότι κάποιος πυροβολούσε
προς την πλευρά του πλήθους».

Ο πλοίαρχος
του «City of Poros» Γιώργος Μαυρομματάκης, ο
οποίος έχει πλέον αποχωρήσει από την
ενεργό δράση, θυμάται την έναρξη της
αιματηρής επίθεσης. Ο πλοίαρχος και ο
ύπαρχος Αντώνης Δεϊμέζης ήταν εγκλωβισμένοι
σε δύο καμπίνες, πίσω από τη γέφυρα του
πλοίου, και άκουγαν απλώς το αδιάκοπο
πυρ αδιακρίτως προς την πλευρά των
επιβατών. Οι ταξιδιώτες, οι οποίοι ως
εκείνη τη στιγμή απολάμβαναν τον
απογευματινό ήλιο, προσπαθούσαν πλέον
έντρομοι να αποφύγουν τον θάνατο που
σκορπούσε το ημιαυτόματο όπλο. Ανθρωποι
πανικόβλητοι, οι οποίοι προτού προλάβουν
να συνειδητοποιήσουν τι συνέβαινε,
έπεφταν νεκροί από τους πυροβολισμούς
κατά ριπάς…
Ποιος όμως
σκότωνε ξαφνικά, αναίτια, τους ανυποψίαστους
ταξιδιώτες; Ποιος θα μπορούσε να καταλάβει
τον λόγο του εγκληματικού αμόκ; Ποιος
θα μπορούσε εκείνη την ώρα να συνδυάσει
τη μανία του εκτελεστή με το περιστατικό
που πληροφορήθηκαν από την τηλεόραση,
στην Αίγινα, κάποια μέλη του πληρώματος
του κρουαζιερόπλοιου;
Η έκρηξη
στο Τροκαντερό
Στις 2.45 το
μεσημέρι της ίδια μέρας, ένα αυτοκίνητο
μάρκας Datsun Sunny, με αριθμό κυκλοφορίας
ΥΙΖ 6963, εξερράγη απέναντι από τον Ναυτικό
Ομιλο Αμφιθέας. Στο αυτοκίνητο υπήρχε
αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός,
μεγάλης ισχύος, που εξερράγη από άγνωστη
αιτία. Το αυτοκίνητο κομματιάστηκε σε
άμορφες μάζες σιδερικών και οι άγνωστοι
ως τότε επιβάτες του σχεδόν εξαϋλώθηκαν.
Από την έκρηξη δημιουργήθηκε κρατήρας
βάθους ενός μέτρου και υπολείμματα
ανθρώπινων μελών βρέθηκαν σε απόσταση
μέχρι και 300 μέτρων.
Αυτή ήταν η
αρχή του διπλού αιματηρού επεισοδίου,
που ολοκληρωνόταν με την επίθεση κατά
των τουριστών.
Ο τρομοκράτης
στεκόταν έξω από την καμπίνα όπου
βρισκόταν ο ύπαρχος Αντώνης Δεϊμέζης,
στην κορυφή της σκάλας που οδηγούσε στο
δεύτερο κατάστρωμα, φροντίζοντας μάλιστα
να ρίχνει χειροβομβίδες και να πυροβολεί
τυφλά προς τα σκαλιά…
Σε λίγο το
μακελειό θα τελείωνε με μια έκρηξη στη
βάση του εξωτερικού περιβλήματος του
υπερστεγάσματος της γέφυρας, κοντά στην
καμπίνα του υπάρχου. Από την έκρηξη, την
οποία, όπως φαίνεται, προκάλεσε ο
τρομοκράτης, με εκρηκτική ύλη που είχε
σε μια τσάντα, διαμελίστηκε ο ίδιος και
σκοτώθηκε και ο ύπαρχος που βρισκόταν
στο ίδιο ύψος από την έσω πλευρά της
γέφυρας και τον οποίο χώριζε από τον
τρομοκράτη μόνο μία λαμαρίνα.
Τραγικός
απολογισμός: 13 νεκροί, εκ των οποίων οι
τέσσερις ήταν επιβάτες του αυτοκινήτου
στο Τροκαντερό και οι εννέα του
κρουαζιερόπλοιου, όπου υπήρχαν επίσης
60 τραυματίες από το διαρκές πυρ και τις
αλλεπάλληλες εκρήξεις…
Η έρευνα των
διωκτικών αρχών χωρίστηκε σε δύο μέρη,
όπως ορίζουν εξάλλου οι αρμοδιότητες.
Την έκρηξη στο Τροκαντερό διερεύνησε
η Αστυνομία, ενώ την ανεξήγητη ανθρωποθυσία
στο κρουαζιερόπλοιο «City of Poros» εξέτασαν
οι λιμενικές αρχές. Και εκεί αρχίζει η
αντιπαράθεση για την ταυτότητα των
εμπλεκομένων στην επίθεση…
Εξι μέρες
μετά το μακελειό η Ασφάλεια Αττικής
παρουσίασε τους πρωταγωνιστές του
περιστατικού στο Τροκαντερό. Ηταν τα
άτομα για τα οποία υπήρξε απόλυτη
βεβαιότητα σχετικά με τη συμμετοχή τους
στην ομάδα κρούσης των τρομοκρατών και
την παρουσία τους στο «διπλό» περιστατικό…
Κεντρικός
πρωταγωνιστής ο 38χρονος Χατζάμπ Τζαμπάλα,
ο οποίος είχε γεννηθεί στη Βεγγάζη και
είχε εισέλθει ­ με χρήση λιβυκού
διαβατηρίου ­ στη χώρα μας την 1η
Ιουνίου 1988 από την Κοπεγχάγη. Αυτός ήταν
ο οργανωτής της επίθεσης, αλλά όχι, όπως
αποδείχθηκε από τις περαιτέρω έρευνες,
ο εμπνευστής και ιθύνων νους. Ο Τζαμπάλα
ή Σαμίρ Χαντάρ συμμετείχε, στις 19
Φεβρουαρίου του 1978, στη δολοφονία του
αιγύπτιου δημοσιογράφου Γιουσούφ Ελ
Σαμπάι, που κατέληξε σε λουτρό αίματος
στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ο Τζαμπάλα
ή Χαντάρ αμέσως μετά τη δολοφονία του
Σαμπάι, ο οποίος ήταν υπέρμαχος της
μετριοπαθούς πολιτικής του δολοφονηθέντα
αιγύπτιου προέδρου Ανουάρ Σαντάτ, είχε
συλλάβει ως ομήρους ξένους συνέδρους
και ζήτησε αεροπλάνο για να διαφύγει.
Επακολούθησε αιφνίδια αποστολή αιγύπτιων
κομάντος στη Λάρνακα, στα πρότυπα της
επιχείρησης των Ισραηλινών στο Εντεμπε,
αλλά οι κύπριοι εθνοφρουροί αντέδρασαν
και ακολούθησε αιματηρή ανταλλαγή
πυρών, που κατέληξε σε σφαγή. Ο Τζαμπάλα
ή Χαντάρ συνελήφθη, αλλά αφέθηκε
ελεύθερος, με πλήρη μυστικότητα, ως
ανταλλαγή με δύο κύπριους φοιτητές που
είχαν απαχθεί στη Βηρυτό.
Από ευρήματα
στο διαμέρισμα του Τζαμπάλα, στην οδό
Γρηγορίου Λαμπράκη 6 στη Γλυφάδα,
διαπιστώθηκε ότι ήταν ο κατασκευαστής
των εκρηκτικών που χρησιμοποιήθηκαν
στο Τροκαντερό, ενώ είχε όλα τα στοιχεία
που αφορούσαν την κίνηση των υπόλοιπων
μελών της ομάδας. Στην οργάνωση συμμετείχαν
ακόμη ο Αμούντ Αμπούλ Χαμίντ, ο Μεχρί
Μεγεντίν, οι οποίοι είχαν έλθει στην
Ελλάδα δύο μήνες νωρίτερα, από τη Σόφια
και το Βελιγράδι αντιστοίχως και
συνεργάζονταν με τον Τζαμπάλα, και ένα
άλλο άτομο για το οποίο βρέθηκαν μόνο…
τεμάχια της φωτογραφίας του. Τελευταίος
ο 21χρονος Μοχάμεντ Σοζάντ Αντναν. Αυτός
ήταν ο εκτελεστής του «City of Poros». Είχε
έλθει στην Ελλάδα στις 3 Απριλίου 1988 από
τη Βηρυτό και συμμετείχε στην κρουαζιέρα
εφοδιασμένος κανονικά με εισιτήριο επ’
ονόματί του.
Και ενώ λοιπόν
η Ασφάλεια, υπό τις εντολές τού τότε
διοικητή της κ. Γ. Βασιλόπουλου και με
τη συνεργασία των αξιωματικών κκ. Δ.
Καραγιώτη, Π. Κοτσίρη και Φ. Νασσιάκου,
προσπαθούσε να προσδιορίσει τη διαπλοκή
και την προέλευση των τρομοκρατών, το
Λιμενικό βρισκόταν στη «δίνη» της
διερεύνησης της αναφερόμενης εμπλοκής
στην επίθεση στο πλοίο του 21χρονου
γάλλου φοιτητή Ρολάν Βινιερόν. Αναφέρεται
μάλιστα το ενδεχόμενο ότι ο Βινιερόν
και ο Αντναν αλληλοπυροβολούνταν.
«Από την
εκτύπωση, το ίδιο βράδυ του μακελειού,
των φωτογραφιών που είχε τραβήξει ο
φωτογράφος του κρουαζιερόπλοιου
καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο εκτελεστής
που συμμετείχε μετά βεβαιότητος στην
επίθεση ήταν αυτός ο νεαρός, μελαψός,
με ένα Robbe di Kappa μπλουζάκι. Τον είχαν
αναγνωρίσει δεκάδες μάρτυρες και, όπως
διαπιστώσαμε εκ των υστέρων, αυτός ήταν
ο Μοχάμεντ Σοζάντ Αντναν. Ηταν αυτός
που στεκόταν στην αριστερή πλευρά, πίσω
από τη γέφυρα και πυροβολούσε αδιακρίτως.
Οφείλω όμως να πω ότι υπήρχε σειρά
μαρτυριών που μιλούσαν για τη συμμετοχή
και ενός άλλου προσώπου, που φορούσε
μια χακί μπλούζα. Μερικοί από τους
μάρτυρες αναγνώρισαν αυτό τον άνθρωπο
στο νεκροτομείο. Οτι αυτός ο άνθρωπος
ήταν ο φοιτητής Ρολάν Βινιερόν, το
πληροφορηθήκαμε μετά την αναγνώριση,
μερικές ημέρες αργότερα. Αυτά προέκυπταν
από την έρευνά μας» αναφέρει σήμερα ο
τότε κεντρικός λιμενάρχης Πειραιά ­
έχει πλέον αποχωρήσει από την ενεργό
δράση ­ κ. Μανώλης Πελοποννήσιος.
Τις έρευνες
και τη λήψη των καταθέσεων από τους
ταξιδιώτες του «City of Poros» είχε αναλάβει
ο διοικητής Ασφαλείας του Λιμενικού κ.
Νίκος Βούλγαρης, ο οποίος τώρα ευρίσκεται
στο Προξενικό Λιμεναρχείο στη Λεμεσό.
Μυστήριο
με τον Βινιερόν
«Στον φάκελο
της υπόθεσης «City of Poros» υπάρχουν περίπου
10 καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων ότι στην
επίθεση συμμετείχαν όχι ένα αλλά δύο
άτομα. Οι περισσότεροι από τους μάρτυρες
ανεγνώρισαν στο πρόσωπο του γάλλου
φοιτητή το δεύτερο άτομο που πυροβολούσε
τον κόσμο. Αλλά η εξακρίβωση του τι
ακριβώς συνέβαινε ήταν εξαιρετικά
δυσχερής, αφού το νερό που ερρίφθη για
να σβήσει η πυρκαϊά από την έκρηξη
ουσιαστικά εξαφάνισε τα ίχνη και
μετακίνησε τους κάλυκες. Και έτσι δεν
ήταν δυνατόν να προσδιοριστεί από τα
στοιχεία η θέση των επιτιθεμένων»
αναφέρει σήμερα υψηλόβαθμος αξιωματικός
του Λιμενικού που συμμετείχε στις
έρευνες.
Ενας από τους
αυτόπτες μάρτυρες που, σύμφωνα με τις
πληροφορίες, υποστήριζε την εμπλοκή
του γάλλου φοιτητή στην επίθεση ήταν
ο 25χρονος τότε ναύτης του πλοίου κ.
Γιάννης Πετρίδης.
«Είχα την
αίσθηση ότι πυροβολούσαν δύο άτομα.
Ωστόσο δεν είμαι βέβαιος, αφού ήμουν
στο δεύτερο κατάστρωμα και δεν είχα
οπτική επαφή με τη γέφυρα. Μετά είδα
σφαίρες και στα κάγκελα του πάνω
καταστρώματος, ακριβώς απέναντι από
εκεί όπου βρισκόταν ο Παλαιστίνιος. Απ’
ό,τι θυμάμαι, είδα το πτώμα του Βινιερόν,
ο οποίος είχε πυροβοληθεί στην πλάτη,
όχι στο πάνω αλλά στο δεύτερο κατάστρωμα»
διευκρινίζει πλέον σήμερα ο κ. Γ. Πετρίδης.
Παράλληλα,
ένας από τους άλλους ναύτες του «City of
Poros» κ. Σταύρος Ξυπνητήρης ­ εργάζεται
πλέον στην Ολυμπιακή ­ τονίζει ότι
«όποιος, τουλάχιστον από τους Ελληνες
μέλη του πληρώματος, μπορεί να είχε
αναφέρει την εμπλοκή ενός δεύτερου
προσώπου στην επίθεση ή συγκεκριμένα
του γάλλου φοιτητή, είναι βέβαιο ότι
δεν λέει την αλήθεια. Κανένας δεν ήταν
στο πάνω κατάστρωμα και δεν είχε τη
δυνατότητα να δει τι ακριβώς συνέβαινε».
Ο πρώην ναυτικός του μοιραίου
κρουαζιερόπλοιου υποστηρίζει ακόμη
ότι «οι έρευνες ίσως να ήταν βιαστικές
για να κλείσει ο φάκελος και υπήρχε μια
επιμονή στο ζήτημα της συμμετοχής ή μη
του Βινιερόν».
Οι έρευνες
των Γάλλων
Λόγω της
αναφοράς του ονόματος του Ρολάν Βινιερόν
στην τρομοκρατική επίθεση, αλλά και του
μεγάλου αριθμού γάλλων θυμάτων, καταφθάνει
στην Αθήνα κλιμάκιο της γαλλικής
Δικαστικής Αστυνομίας, υπό τον προϊστάμενό
της κ. Ζακ-Λυκ Μπριγκέρ, ο οποίος θεωρείται
ειδικός σε θέματα τρομοκρατίας και
προΐσταται ακόμη και σήμερα αυτής της
υπηρεσίας. Επισκέπτεται το κατεστραμμένο
κρουαζιερόπλοιο και ενημερώνεται για
την πρόοδο των ερευνών τόσο από την
Αστυνομία όσο και από το Λιμενικό. Η
προσοχή του εστιάζεται στην αναφερόμενη
συμμετοχή του γάλλου τρομοκράτη Ρολάν
Βινιερόν, για τον οποίο επιδεικνύει
έντονο ενδιαφέρον, αλλά εκφράζει και
τη δυσφορία της γαλλικής κυβέρνησης.
Μάλιστα ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας
Παπανδρέου είχε, εκείνες τις ημέρες,
τηλεφωνικές συνομιλίες με τον πρόεδρο
Μιτεράν και τον υπουργό Εξωτερικών κ.
Ρολάν Ντυμά, δίνοντας σχετικές
διευκρινίσεις…
Το υπουργείο
Δημόσιας Τάξης, στο οποίο τότε προΐστατο
ο «άτυχος» κ. Τάσος Σεχιώτης ­ μέσα
στις λίγες ημέρες της θητείας του
συνέβησαν τα εξής γεγονότα: η δολοφονία
από τη «17 Νοέμβρη» του αμερικανού
ναυτικού ακολούθου Νόρντιν, η επίθεση
στο «City of Poros», αλλά και η απόδραση του
Γ. Κοσκωτά από τις εγκαταστάσεις της
Παλλήνης ­, επέμενε για τη μη ανάμειξη
του Βινιερόν. Ο κ. Σεχιώτης, ο οποίος
αρνήθηκε ευγενικά οποιαδήποτε δήλωση,
είχε αποκλείσει την περίπτωση ο Γάλλος
να ήταν συνεργός ή αντίπαλος του Σοζάντ.
Ενα ακόμη θύμα του…
Η βεβαιότητα
για τη μη συμμετοχή του Βινιερόν φαίνεται
να ενισχύεται, σύμφωνα με τις αρχές
Ασφαλείας, και από κάτι ακόμη. Από τη
διαπίστωση έπειτα από μυστικές έρευνες
για τη διαπλοκή και κυρίως για την
προέλευση των τρομοκρατών. Ενα ιδιαίτερα
κρίσιμο ζήτημα…
Οι έρευνες
από τα εγκληματολογικά εργαστήρια
φαίνεται να διαφωτίζουν τους ακριβείς
ρόλους των προσώπων. Ολοι οι κάλυκες
των όπλων προέρχονται από το ημιαυτόματο
ιταλικής προέλευσης του Σοζάντ Αντναν
που βρέθηκε δίπλα από το διαμελισμένο
σώμα του. Ακόμη και οι σφαίρες που
βρέθηκαν στα «ρέλια», στα κάγκελα δηλαδή
του πλοίου, ανήκαν στο όπλο του Αντναν
και προέρχονταν από το γάζωμά του σχεδόν
από περιστροφές γύρω από τον εαυτό του.
Κανένα «εύρημα» δεν προσδιορίζει
ανάμειξη του Βινιερόν στην επίθεση…
«Είναι
διαπιστωμένο από όλες τις έρευνες που
ακολούθησαν ότι δεν υπήρχε καμία ανάμειξη
του Βινιερόν. Εχουμε πλέον σχηματίσει
μια πλήρη εικόνα για το τι ακριβώς συνέβη
εκείνο το απόγευμα. Και γνωρίζουμε,
δίχως καμία αμφιβολία, την προέλευση
των τρομοκρατών» αναφέρει υψηλόβαθμος
αξιωματικός της Κρατικής Ασφάλειας που
θεωρείται ειδικός σε θέματα διεθνούς
τρομοκρατίας και ο οποίος έχει προχωρήσει
σε αναλυτική, πολυετή έρευνα του τραγικού
περιστατικού.
Τι ακριβώς
λοιπόν συνέβη στο «City of Poros»; Γιατί έγινε
η επίθεση στο μικρό κρουαζιερόπλοιο;
«Είχαμε
εκείνες τις ημέρες πληροφορίες από
διάφορες κατευθύνσεις ότι θα υπάρξει
κάποιο τρομοκρατικό πλήγμα σε ελληνικό
κρουαζιερόπλοιο. Αυτό είχε αναγκάσει
τότε ορισμένους συναδέλφους μου να
σταματήσουν τις μεγάλες κρουαζιέρες
προς το Ανατολικό Αιγαίο και τη Μέση
Ανατολή. Είχα κι εγώ θορυβηθεί και είχα
βάλει φρουρούς στα μεγάλα κρουαζιερόπλοια.
Ποτέ όμως δεν περίμενα ότι θα γινόταν
η επίθεση στο «City of Poros», σε πλοίο που
πήγαινε στον Πόρο» αποκαλύπτει σήμερα
ο κ. Ανδρέας Κυρτάτας, ένας εκ των
ιδιοκτητών της εταιρείας «Κυκλαδικές
Κρουαζιέρες», στην οποία ανήκε το «City
of Poros».
Οι έρευνες
που πραγματοποίησαν κατά την τελευταία
δεκαετία οι αρχές Ασφαλείας φαίνεται
να λύνουν το δισεπίλυτο πρόβλημα που
αφορά τον προσδιορισμό του στόχου των
τρομοκρατών. Οπως προέκυψε από τις
περαιτέρω έρευνες και τα στοιχεία του
φακέλου που διατηρούν ακόμη και σήμερα
οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες, στόχος
ήταν ένα γκρουπ 100 Αμερικανών, για τους
οποίους οι τρομοκράτες είχαν πληροφορίες
ότι θα επιβιβαστούν στο πλοίο. Αξιωματικός
της Κρατικής Ασφάλειας υπογράμμισε ότι
έχει βρεθεί το ταξιδιωτικό πρακτορείο
­ δεν αναφέρεται, για ευνόητους λόγους
­ που είχε κανονίσει το σχετικό ταξίδι
και πιθανολογείται πως τις σχετικές
πληροφορίες είχαν και οι τρομοκράτες.
Το πρακτορείο όμως ματαίωσε το ταξίδι
την τελευταία στιγμή, χωρίς να το
αντιληφθεί ο Σοζάντ, ο οποίος είχε
αναλάβει τον ρόλο του «τοποτηρητή» στο
πλοίο. Το σχέδιο περιελάμβανε την
προσέγγιση του παγιδευμένου με εκρηκτικά
αυτοκινήτου στον χώρο αποβίβασης των
επιβατών και, παράλληλα με την ανατίναξή
του, που θα προκαλούσε τη μεγάλη
αιματοχυσία, είχε ανατεθεί στο Σοζάντ
να πυροβολεί από το κατάστρωμα του
πλοίου. Οταν όμως αυτός πληροφορήθηκε
την έκρηξη στο Τροκαντερό, προτίμησε
την ανθρωποθυσία και τον «ένδοξο» θάνατό
του. Αναπληρώνοντας το κενό, ή μάλλον
τον… κρατήρα που άφησε η έκρηξη στο
Τροκαντερό.
Η οργάνωση
Fatah-RG
Ποια ήταν
όμως η προέλευση των τρομοκρατών;
Σύμφωνα με
όσα προέκυψαν από τις πολυετείς έρευνες
των διωκτικών αρχών, το «κτύπημα» στο
«City of Poros» ήταν ενέργεια της οργάνωσης
Fatah-RG. Σύμφωνα με απόρρητη έκθεση (του
1994) αξιωματικών της Κρατικής Ασφάλειας,
«η οργάνωση κατά καιρούς και ανάλογα
με τους στόχους των επιθέσεων που έχει
προγραμματίσει διεθνώς, έχει χρησιμοποιήσει
διάφορα ονόματα-καλύμματα, όπως Μαύρος
Ιούνης, Αραβικές Επαναστατικές Ταξιαρχίες,
Επαναστατική Οργάνωση Σοσιαλιστών
Μουσουλμάνων, Μαύρος Σεπτέμβρης, Αλ
Ασίφα, Στρατιώτες της Δικαιοσύνης,
Επαναστάτες της Αιγύπτου, Πυρήνες Αράβων
Fedayeen. Ιδρύθηκε το 1974, όταν αποσχίστηκε
από τη Fatah, μετά τις διαφωνίες του αρχηγού
της Αμπού Νιντάλ (πραγματικό όνομα:
Σαμπρί Αλ Μπάνα), ο οποίος αποτελεί
δεσπόζουσα προσωπικότητα στον διεθνή
τρομοκρατικό χώρο. Η δύναμη της οργάνωσης
αριθμεί περί τους 1.000 άνδρες. Η έδρα της
ήταν στη Βαγδάτη ως το 1982, οπότε μεταφέρθηκε
στη Συρία και από το 1985 στη Λιβύη. Την
τελευταία δεκαετία (1984-1994) στην Ελλάδα
έλαβαν χώρα 12 επεισόδια, για τα οποία
ανέλαβε την ευθύνη ή αποδόθηκαν στην
οργάνωση του Αμπού Νιντάλ».
Και ανάμεσα
σε αυτά η επίθεση στο «City of Poros»…
Τον προφανή
συσχετισμό του τρομοκρατικού πλήγματος
με την οργάνωση Fatah-RG δημιουργεί η
παρουσία του 38χρονου Τζαμπάλα ή Σαμίρ
Χαντάρ.
Ο Χαντάρ,
όπως προέκυψε από τις περαιτέρω έρευνες,
ήταν υπεύθυνος της Επιτροπής Πληροφοριών
Εξωτερικού στη Διεύθυνση Πληροφοριών
της Fatah-RG και ένας από τους πλέον έμπιστους
του Αμπού Νιντάλ. Ο άνθρωπος που
διεκπεραίωνε τις πιο ριψοκίνδυνες
αποστολές.
Τη δεκαετία
του 1980, ο Χαντάρ, ο οποίος είχε εγκατασταθεί
στο Λονδίνο, ήταν κάτοχος τριών λιβανικών
διαβατηρίων. Οι τρεις γάμοι που είχε
κάνει, με μια Σουηδέζα, μια Φινλανδέζα
και μια Δανέζα, του παρείχαν πλήρη κάλυψη
και διευκόλυναν τις μετακινήσεις του
στην Ευρώπη. Μάλιστα τη Σουηδέζα σκόπευε
να επισκεφθεί μετά την επίθεση στο
ελληνικό κρουαζιερόπλοιο. Στις 11
Αυγούστου 1988 ­ ένα μήνα μετά την επίθεση
­ η σουηδική αστυνομία εντόπισε το
διαμέρισμα του Χαντάρ στη Στοκχόλμη
και σε γειτονικό αλσύλλιο βρήκε θαμμένο
ένα κιβώτιο γεμάτο Καλάσνικοφ. Ο Χαντάρ
συμμετείχε στις 5 Σεπτεμβρίου 1986 σε
αεροπειρατεία σε τζάμπο της Pan-American στο
Καράτσι, η οποία πραγματοποιήθηκε σε
αντίποινα για την επίθεση των ΗΠΑ στη
Λιβύη κατά τα γεγονότα στον Κόλπο της
Σύρτης. Ο Χαντάρ είχε εκπαιδευτεί σε
ομοίωμα αεροπλάνου, σε στρατόπεδο της
κοιλάδας Μπεκάα. Μετά όμως την αποτυχία
της αεροπειρατείας και την επιδρομή
των πακιστανών αστυνομικών, κατόρθωσε
να διαφύγει.
Εξάλλου την
«προέλευση» της τρομοκρατικής επίθεσης
από αυτό τον χώρο φαίνεται να επαληθεύει
και ένα ακόμη εύρημα. Το ημιαυτόματο
όπλο με το οποίο πυροβολούσε ο εκτελεστής
του κρουαζιερόπλοιου ήταν από μια
παρτίδα όπλων που είχαν κατασκευαστεί
στη χώρα στην οποία είχε το αρχηγείο
της η οργάνωση Fatah-RG. Το εύρημα αυτό
φαίνεται να δημιούργησε αναστάτωση
στις ελληνικές διωκτικές υπηρεσίες,
που προσπάθησαν να χειριστούν την
υπόθεση με τη μεγαλύτερη δυνατή
«διακριτικότητα», για την αποφυγή
παρενεργειών σε διπλωματικό επίπεδο.
Μάλιστα ο τότε διοικητής Ασφαλείας κ.
Γ. Βασιλόπουλος, με τον οποίο επικοινώνησε
«Το Βήμα», αρνήθηκε να προχωρήσει σε
οποιαδήποτε σχετική δήλωση, αναφέροντας
μόνο ότι «το θέμα προέλευσης του όπλου
είναι ένα ιδιαίτερα λεπτό ζήτημα, για
το οποίο έπρεπε να υπάρξουν προσεκτικοί
χειρισμοί».
Τον Νοέμβριο
του 1992 υπήρξε ανανέωση του ενδιαφέροντος
για την υπόθεση του κρουαζιερόπλοιου,
όταν στη Γερμανία συνελήφθη Παλαιστίνιος
με το όνομα Μεχρί Μεγεντίν, ίδιο με αυτό
του τρομοκράτη που φέρεται να σκοτώθηκε
στο Τροκαντερό. Ο Παλαιστίνιος εκδόθηκε,
μετά τυμπανοκρουσιών, το 1993 στη Γαλλία
και προαναγγέλλονταν αποκαλύψεις για
την υπόθεση. Αλλά ουδέν νεώτερον και
κανένα άλλο δημοσίευμα υπήρξε.
Τι είχε
συμβεί, όπως προέκυψε από την έρευνα
του «Βήματος».
Ο Παλαιστίνιος
που ανακρίθηκε από την ομάδα Μπριγκέρ
διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν ο Μεγεντίν,
αλλά κάποιος κάτοχος του διαβατηρίου
του, και αφέθηκε ελεύθερος. Ο Μεγεντίν
είχε σκοτωθεί μετά βεβαιότητος στο
Τροκαντερό.
Με τη δράση
της οργάνωσης Fatah-RG, αλλά και τα ακριβή
περιστατικά στο «City of Poros», ασχολείται
στο βιβλίο του «Αμπού Νιντάλ ­ Η μυστική
δράση του πιο διαβόητου τρομοκράτη»
(εκδόσεις «Ποντίκι») ο Patrick Seal, ένας από
τους πλέον διακεκριμένους βρετανούς
ειδικούς στα θέματα της Μέσης Ανατολής
και ανταποκριτής της εφημερίδας
«Οbserver». Ο κ. Seal, ο οποίος επικαλείται
διασταυρωμένες μαρτυρίες λιποτακτών
της οργάνωσης, αναφέρει (σελ. 349) ότι «ο
Χαντάρ (σ.σ.: ο Seal τον αναφέρει ως Χουντρ)
δεν ήξερε ότι ο Αμπού Νιντάλ είχε δώσει
διαταγή σε έναν από τους άνδρες του, τον
Χισάμ Χαρμπ, να ρυθμίσει τη βόμβα ώστε
να εκραγεί όταν ο Χαντάρ θα ήταν στο
τιμόνι του αυτοκινήτου, και όχι όταν το
αυτοκίνητο θα ήταν στο πλοίο, όπως είχε
σχεδιαστεί. Κάποιοι άλλοι, όπως ο Αμπντ
Αλ Ραχμάν Ισα, μέλος της οργάνωσης,
ισχυρίστηκαν ότι ο Χαντάρ είχε καβγαδίσει
με τον Αμπού Νιντάλ για την επιχείρηση
«City of Poros». Ο Χαντάρ δεν μπορούσε να
καταλάβει τι σκοπό εξυπηρετούσε. Αλλες
πήγες μέσα από την οργάνωση ανέφεραν
ότι ο Χαντάρ σκοτώθηκε γιατί είχε γίνει
πολύ ισχυρός».
Μετά την
επίθεση στο «City of Poros» καταγράφηκε η
πληροφορία ότι ο Τζαμπάλα ή Χαντάρ έχει
κατορθώσει να επιβιώσει μετά το μακελειό
στο κρουαζιερόπλοιο και δεν ήταν ανάμεσα
στους επιβάτες του αυτοκινήτου.
Ο θάνατος
του Τζαμπάλα ή Χαντάρ
Αντιθέτως,
ο κ. Patrick Seal, με τον οποίο επικοινώνησε
«Το Βήμα» ­ διαμένει πλέον στο Λονδίνο
­, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι «ο Χαντάρ
σκοτώθηκε στην Αθήνα. Παρ’ ότι ποτέ δεν
μπορείς να γνωρίζεις οτιδήποτε σε αυτούς
τους χώρους, όλες οι ενδείξεις και όλες
οι πληροφορίες μου καταλήγουν στο ότι
ο Χαντάρ έχει σκοτωθεί στην έκρηξη πριν
από την επίθεση στο κρουαζιερόπλοιο».
«Είναι βέβαιο
ότι ο Χαντάρ ήταν το πρωτοπαλίκαρο της
Fatah-RG και σκοτώθηκε στο Τροκαντερό»
επιβεβαιώνει αξιωματικός της Ασφάλειας.
Οι εσωτερικές
διαμάχες και οι διαρκείς εκτελέσεις
στελεχών με την κατηγορία των ύποπτων
επαφών με διάφορες μυστικές υπηρεσίες
οδήγησαν ουσιαστικά στη διάλυση της
οργάνωσης Fatah -RG. Ουδέποτε η οργάνωση
αυτή ή τα δημιουργήματά της ανέλαβαν
την ευθύνη για την επίθεση στο
κρουαζιερόπλοιο «City of Poros», παρ’ ότι ο
αρχηγός της συνήθιζε να αναλαμβάνει
την ευθύνη και περιστατικών με τα οποία
δεν είχε ή δεν θα μπορούσε να έχει καμία
σχέση. Οπως την έκρηξη το 1986 του
αμερικανικού… διαστημικού λεωφορείου
«Τσάλεντζερ». Η αποτυχία όμως της
επιχείρησης στην Αθήνα ήταν αποτρεπτική
για κομπασμούς και αναλήψεις μάταιων
ευθυνών.
Ο Αμπού Νιντάλ
είναι πια βαριά άρρωστος, πάσχει από
ανίατη ασθένεια.
«Κάποιες
πληροφορίες αναφέρουν ότι βρίσκεται
σε νοσοκομείο της Αιγύπτου, ενώ άλλες
ότι βρίσκεται στη Βαγδάτη. Αλλες φήμες
λένε ότι έχει ήδη πεθάνει. Είναι βέβαιο
πάντως ότι αν είναι εν ζωή περνά τις
τελευταίες στιγμές του. Οπως εξάλλου
ότι έχει «πεθάνει» στον τρομοκρατικό
χώρο» σημειώνει ο κ. Seal.
Στις οικογένειες
των θυμάτων δόθηκαν αποζημιώσεις δεκάδων
εκατομμυρίων. Οπως υποστηρίζει ο
πλοιοκτήτης κ. Α. Κυρτάτας, «δεν υπήρξε
απαίτηση αποζημίωσης από την οικογένεια
Βινιερόν». Ενας εκ των δικηγόρων της
οικογένειας, κ. Φιλίπ Καπέλ, αρνήθηκε
να διευκρινίσει οτιδήποτε σχετικό
αναφέροντας ότι «για την οικογένεια
Βινιερόν η τραγική αυτή ιστορία έχει
τελειώσει».
Ο κ. Κυρτάτας
έχει ακόμη μία δικαστική εκκρεμότητα
από την υπόθεση του «City of Poros». Στις 26
Ιανουαρίου είναι κατηγορούμενος για
τη διάπραξη υποκλοπών. Ο πλοιοκτήτης
υποστηρίζει ότι αναγκαζόταν να
μαγνητοφωνεί τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις
του, γιατί δεχόταν απειλές μετά τη σφαγή
στο κρουαζιερόπλοιο.
Το «City of
Poros», μετά τις επιδιορθώσεις των ζημιών,
επανήλθε στις καθημερινές κρουαζιέρες
του Σαρωνικού. Αποσύρθηκε το 1993. Πριν
από δύο χρόνια πουλήθηκε σε άλλη εταιρεία
και έχει πλέον μετονομαστεί σε
«Ιφιγένεια-Αννα ΙΙ».
Το δρομολόγιο
του «City of Poros» έχει ίσως τελειώσει για
πάντα. Ο παραλογισμός της τυφλής
τρομοκρατικής αυτής ενέργειας ίσως
ολοκλήρωσε τον κύκλο του.
ΠΗΓΗ: tovima.gr

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή