Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Από Κύπρο, Καστελλόριζο, Αιγαίο διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα, που κάνουν θρύψαλα τις φιλολογίες για «φιλία και συνεργασία»

Δημοσιεύτηκε στις

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (Δ) με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Recep Tayyip Erdogan) (Α) κάνουν δηλώσεις στους δημοσιογράφους μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου, Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

Του Ρούντι Ρινάλντι
Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους.
Π. Κονδύλης, στο επίμετρο του βιβλίου του «Θεωρία Πολέμου» (Θεμέλιο 1997)

Η σιγή ασυρμάτου που έπεσε γύρω από τα Ίμια είναι εντυπωσιακή. Κι όμως, χάθηκε έδαφος σε βάρος της χώρας. Αλλά δεν ομολογείται. Αντίθετα, θάβεται από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και τις παραφυάδες του στα ΜΜΕ.

Το 1996 η συμφωνία –υπό τις ΗΠΑ– έλεγε ξεκάθαρα τα ακόλουθα για τα Ίμια:


Πρώτον: Να αποχωρήσουν οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή στα Ίμια.

Δεύτερον: Να απομακρυνθούν οι σημαίες.

Τρίτον: Να αποσυρθούν τα πλοία των δύο χωρών από την περιοχή.

Συμφωνήθηκε επίσης να μην επιστρέψουν ξανά οι στρατιωτικές δυνάμεις, οι σημαίες και τα πλοία.

Έτσι γκρίζαραν τα Ίμια και έγιναν, από ελληνικά νησιά, γκρίζα ζώνη. Αυτά το 1996.

Αρχές 2018, μετά το πρόσφατο επεισόδιο, έχουν ανακηρυχθεί σε τουρκικά νησιά και προστατεύονται από τον τουρκικό στόλο. Οι ΗΠΑ έπαιξαν ξανά ρόλο στην αποκλιμάκωση, αλλά δεν κράτησαν ακριβώς ίσες αποστάσεις. Ντε φάκτο, το «να μην επιστρέψουν» δεν ισχύει πια.

Υπό την απειλή πολέμου, η Ελλάδα χάνει τα Ίμια. Η κυβέρνηση δεν τόλμησε να διακηρύξει, έστω στα λόγια, ότι είναι ελληνικά νησιά. Ούτε καν χρησιμοποίησε όλα τα διπλωματικά και πολιτικά μέσα που είχε για να καταγγείλει το γεγονός. Μόνο τηλέφωνα ανάμεσα στους δύο πρωθυπουργούς…

Η σοβινιστική πολιτική της Τουρκίας

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ελληνικών πολιτικών και οικονομικών φορέων να προωθήσουν ένα πλαίσιο ελληνοτουρκικής συνεργασίας (που στις πιο προωθημένες μορφές φθάνει μέχρι τη διατύπωση ενός ομοσπονδιακού διακρατικού μορφώματος Τουρκίας-Ελλάδας), ο επιθετικός χαρακτήρας του τούρκικου επεκτατισμού δεν αφήνει πολλά περιθώρια και αναδεικνύει τον ανταγωνισμό ως κυρίαρχο στοιχείο. Ο ανταγωνισμός αυτός, στην εξέλιξή του, πλήττει την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Η Τουρκία εκφράζει και υλοποιεί στοχεύσεις που σαφώς αμφισβητούν τις διεθνείς συμβάσεις, τα σύνορα και την εθνική κυριαρχία της χώρας μας.

Η κυρίαρχη αιτία βρίσκεται στο γεγονός πως η Τουρκία στη μεγαλοκρατική επεκτατική πορεία της θεωρεί καθοριστικής σημασίας την «έξοδο» στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Από Κύπρο, Καστελλόριζο, Γαύδο, Αιγαίο (και το βαθμό κυριαρχίας της σε αυτά) διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα, που κάνουν θρύψαλα τις φιλολογίες για «φιλία και συνεργασία» ή ακόμα και για κοινά υπουργικά συμβούλια.

Διδάγματα και αυταπάτες

Δεύτερον, η ιστορία μας διδάσκει ότι η Τουρκία επιβάλλει το «δίκιο» της με τη δύναμη, τον στρατό, τον πόλεμο, την απειλή του πολέμου. Όποιος δεν θέλει να το καταλάβει με αφορμή την Κύπρο και τα Ίμια, ίσως καταφέρει να προβληματιστεί με τη Συρία, τους Κούρδους, την κατάρριψη ενός ρώσικου αεροπλάνου κ.λπ.

Η υπερδραστηριοποίηση της Τουρκίας δεν αντιμετωπίζεται με αυταπάτες: π.χ. ότι όλα γίνονται για εσωτερικούς λόγους, ότι η Τουρκία έχει μεγάλα προβλήματα, ότι δεν μπορεί να ανοίξει πολλά μέτωπα, ότι είναι εξασθενημένη και άλλα τέτοια. Ας θυμηθούμε μόνο το κλίμα κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα και το νεοφαναριώτικο πνεύμα που επέδειξαν πολλοί.

Τρίτον, η ιστορία μας διδάσκει επίσης πως μπορούν να υπάρξουν αποτελέσματα πολέμου χωρίς πόλεμο. Μετράμε τη μείωση του ΑΕΠ λόγω μνημονίων στο 25% και λέμε ότι κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με απώλειες ενός πολέμου. Υπάρχει όμως και η «φιλανδοποίηση», δηλαδή η επιβολή σε μια ασθενέστερη χώρα όρων και τετελεσμένων υπό την απειλή πολέμου ή με συνεχή στρατιωτική πίεση. Αυτό εφαρμόζεται διαρκώς από την Τουρκία σε βάρος της Ελλάδας.

Η ιδιαίτερη στιγμή της Τουρκίας

Οι πάντες προσπαθούν να ανιχνεύσουν προς τα πού τραβάει η Τουρκία: Παραμένει στο δυτικό στρατόπεδο με κάποιες ιδιομορφίες, ή έχει χαθεί από αυτό; Αν παραμένει, τι ανταλλάγματα θα ζητήσει ή θα πάρει δια της βίας σε μια τροπή στη Μέση Ανατολή, όπου ενδεχομένως θα δει τη δημιουργία ενός κουρδικού κρατικού μορφώματος με πλήρη αμερικάνικη στήριξη; Κι αν έχει χαθεί, τι συνέπειες θα έχει αυτό για ολόκληρη την αμερικάνικη και δυτική πολιτική; Το ενδιαφέρον και η εύνοια που δείχνουν οι ΗΠΑ για την Ελλάδα είναι σε αυτό τον καμβά τοποθετημένη, ενώ την ίδια πηγή έχει και η ουδετερότητα (ή/και φιλική στάση) της Ρωσίας απέναντι στην Τουρκία.

Έτσι στην περιοχή έχουμε την ενεργοποίηση δύο σημαντικών παραγόντων: μιας υπερδύναμης, των ΗΠΑ, που θεωρεί τη Ρωσία βασικό αντίπαλο στην περιοχή, και μιας μεγαλοκρατικής δύναμης, της Τουρκίας, που η πολιτική της ενεργητικά εκτείνεται από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Αδριατική. Ταυτόχρονα, έχει μια εμβέλεια ώστε να ενεργοποιήσει μια πολιτική πληθυσμών σε πολλές βαλκανικές χώρες και στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιήσει και το προσφυγικό, πιέζοντας πολλαπλά. Ο Ερντογάν έχει ξεκαθαρίσει προς όλες τις πλευρές ότι θα υπερασπιστεί και θα επεκτείνει τα συμφέροντα της Τουρκίας με όλους τους τρόπους.

Είναι πιθανός ο πόλεμος;

Η λογική των πραγμάτων οδηγεί στη σύγκρουση. Αν αυτό αναγνωριστεί, πρέπει να αναρωτηθούμε: καταρχήν, τι θα σημάνει για την εθνική και λαϊκή κυριαρχία στην Ελλάδα (όση υπάρχει και όση λειτουργεί); Δεύτερον, ποια πολιτική αποτρέπει τη σύγκρουση χωρίς να μειώνεται το έδαφος και η κυριαρχία της χώρας, όπως έγινε τώρα με τα Ίμια; Τρίτον, τι είδους ενότητα και πολιτική είναι αναγκαίες για την αποτροπή και την αντιμετώπιση του κινδύνου αυτού;

Όχι μόνο το πολιτικό προσωπικό αλλά και σχεδόν όλοι οι σχηματισμοί της Αριστεράς δεν νοιώθουν, δεν αξιολογούν την απειλή αυτή. Κυρίως σιωπούν ή ελπίζουν ότι άλλοι θα βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. «Βαθυστόχαστη» ανάλυση του Περισσού αξιολογεί πως όλα γίνονται για να αυξηθούν οι πωλήσεις οπλικών συστημάτων από το ΝΑΤΟ. Άλλοι ονειρεύονται πως ένα μεγάλο αντιιμπεριαλιστικό κύμα σε Ελλάδα, Τουρκία και Βαλκάνια θα βάλει τέλος στον κίνδυνο πολέμου. Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά δεν είναι. Δεν μπαίνει το δίλημμα «είτε η επανάσταση θα σταματήσει τον πόλεμο, είτε ο πόλεμος θα φέρει την επανάσταση». Ένας πόλεμος μπορεί να φέρει άλλα αποτελέσματα με το δεδομένο επίπεδο του υποκειμενικού παράγοντα. Όμως, η κατάσταση είναι λίγο χειρότερη: η υπερβολή του αντινατοϊκού λόγου από τέτοιες δυνάμεις κρύβει το πάγωμα και την αμηχανία απέναντι στην απειλή της επεκτατικής Τουρκίας.

Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει μια συνειδητοποίηση διαφορετική, ρεαλιστική και έξω από στερεότυπα για να αντιμετωπιστούν οι απειλές που μας περιβάλλουν.

Πηγή: e-dromos.gr

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή