Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η πολιτική ανοικτών συνόρων καταστρέφει την Ελλάδα – Αυτή πρέπει να αλλάξει, όλα τ’ άλλα είναι ημίμετρα και δεν θα αποδώσουν

Δημοσιεύτηκε στις


Σάββας Καλεντερίδης
Το μεταναστευτικό έχει πάρει διαστάσεις που οι περισσότεροι Έλληνες πλέον δέχονται ότι ως φαινόμενο απειλεί σοβαρά την Ελλάδα ως κράτος και ως οργανωμένη κοινωνία. Εκείνοι που επιμένουν στην πολιτική των ανοικτών συνόρων, που από το 2015 έχει μετατρέψει το πρόβλημα σε μείζονα εθνική απειλή, είναι οι ιδεοληπτικοί που δεν πιστεύουν στην έννοια του εθνικού κράτους, εκείνοι που έχουν οικονομικά συμφέροντα και όσοι εργάζονται για λογαριασμό ξένων δυνάμεων και χωρών.

Ενώ λοιπόν η απειλή δεν είναι προ αλλά ήδη εντός των θυρών, οι προαναφερθέντες έχουν κατορθώσει να επιβάλουν στην κοινή γνώμη, μέσω της επιρροής που ασκούν στα ΜΜΕ και των κεφαλαίων που διαχειρίζονται ένιοι εξ αυτών, ορισμένες απόψεις που αντί να βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος, το καθιστούν ακόμα πιο βαρύ και δυσεπίλυτο για την πατρίδα μας, οδηγώντας αυτό που γνωρίζαμε ως Ελλάδα και ελληνικό έθνος στην καταστροφή.
Θα παραθέσουμε ορισμένες από τις απόψεις αυτές:
«Ακόμα και να μην υπήρχε η Τουρκία θα έπρεπε να την εφεύρουμε, γιατί έχει πληρώσει μεγάλο τίμημα και σηκώνει μεγάλο βάρος με τα τέσσερα εκατομμύρια πρόσφυγες που φιλοξενεί στο έδαφός της.» 
Παραπλανητική αναφορά, γιατί με βάση τα στοιχεία που δίνει ο Σύλλογος Προσφύγων, στην Τουρκία κατοικούν 3.682.434 Σύροι πρόσφυγες, από τους οποίους οι 450.000 είναι μικρά παιδιά που γεννήθηκαν στην Τουρκία. Από δε τα 3.682.434 άτομα, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια ζουν σε νομούς της Τουρκίας με πληθυσμό αραβικής καταγωγής, ήτοι: Gaziantep 452.500, Hatay 440.628, Şanlıurfa 429.888, Adana 240.310, Mersin 205.360, Kilis 115.941, Mardin 87.983, Osmaniye 50.821.
Σημειωτέον ότι η Τουρκία εγκατέστησε τους πληθυσμούς αυτούς στους συγκεκριμένους νομούς με στόχο τη δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού και τη μείωση του ποσοστού των Κούρδων, οι οποίοι δια των συγκεκριμένων νομών έχουν ως στόχο να αποκτήσουν πρόσβαση στη Μεσόγειο θάλασσα. Άρα, η Τουρκία χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες εκ Συρίας για να εξυπηρετήσει δικούς της εθνικούς σκοπούς και να αλλάξει την παραμετροποίηση του κουρδικού προβλήματος σε συγκεκριμένους νομούς.
Όσον αφορά εκείνους που κατοικούν σε καταυλισμούς, με στοιχεία της 7ης Νοεμβρίου 2019 ο αριθμός τους ανέρχεται στα 62.492 άτομα. Δηλαδή, λιγότεροι από εκείνους που διαβιούν σε καταυλισμούς στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, σε σχέση με την Τουρκία των 80 εκατομμυρίων.
Και μια που κάναμε τον ανωτέρω συσχετισμό, να σημειώσουμε ότι ο Λίβανος των έξι εκατομμυρίων κατοίκων φιλοξενεί στο έδαφός του πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Συρία και άλλους τόσους και περισσότερους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Δηλαδή, ο ένας στους τρεις κατοίκους του Λιβάνου είναι πρόσφυγας, σε σχέση με την Τουρκία που είναι περίπου ο ένας στους τριάντα.
Και δεν άκουσα τον πρόεδρο ή τον πρωθυπουργό του Λιβάνου να εκβιάζει άλλη χώρα ή την Ευρώπη ότι θα ανοίξει τις «κάνουλες» και θα την πλημμυρίσει με πρόσφυγες, όπως κάνει ο Ερντογάν, τη μια για να ζητήσει δισεκατομμύρια ευρώ και την άλλη για να μην χαρακτηρίζει η Ευρώπη την αιματηρή εισβολή του τουρκικού στρατού στη Ροζάβα, στη Β. Συρία, η οποία, σημειωτέον, προκάλεσε εκτός από εκατοντάδες νεκρούς, και 200.000 Κούρδους πρόσφυγες. Όμως είπαμε, οι Κούρδοι δεν έχουν ψυχή, αφού είναι κατώτερο είδος ανθρώπων κατά τη ναζιστική ιδεολογία του Ερντογάν, που τώρα θέλει να την επιβάλει και στο ΝΑΤΟ. Τέτοια αθλιότητα, τόση υποκρισία.
Αυτά για τους πληρωμένους από την τουρκική πρεσβεία δημοσιογράφους που επισκέφθηκαν τους καταυλισμούς στην Τουρκία τις μέρες που ήταν σε εξέλιξη η εισβολή στη Συρία, και επιστρέφοντας μας είπαν ότι «ντρέπονται που είναι Έλληνες και Ελληνίδες».

Μια άλλη άποψη που έχει επικρατήσει στην κοινή γνώμη, την οποία όμως καλλιεργεί και η κυβέρνηση και αντιπολίτευση για να κρύψουν τις ευθύνες τους, είναι ότι «για όλα φταίει η Ευρώπη».
Για το Προσφυγικό δεν φταίει η Ευρώπη. Το κύμα προσφύγων από τη Συρία το προκάλεσαν οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία που είχαν εμπλοκή στην «Αραβική Άνοιξη» στη Συρία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ που πλήρωσαν τα όπλα του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» (ΕΣΣ) ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η Τουρκία, αφού τα περισσότερα φορτία όπλων ξεφορτώθηκαν σε τουρκικά αεροδρόμια, σε τουρκικό έδαφος κατέφυγαν και εκπαιδεύτηκαν η ηγεσία αλλά και στελέχη του ΕΣΣ, το τουρκικό κράτος ήταν και παραμένει ο βασικός τροφοδότης των ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων (Αλ Κάιντα, Ισλαμικό Κράτος) που συνεχίζουν να προκαλούν κύματα προσφύγων στη Συρία.
Άρα, είναι λάθος και παραπλανητικό το επιχείρημα ότι η Ευρώπη φταίει για το Προσφυγικό και για το γεγονός ότι δεν δείχνει αλληλεγγύη στην Ελλάδα. Η Ευρώπη δεν φταίει για το Προσφυγικό, φταίει η Τουρκία κυρίως, και αν η Ευρώπη έχει μια υποχρέωση αλληλεγγύης απέναντι στην Ελλάδα, αυτή είναι στον τομέα της φύλαξης των συνόρων και όχι της κατανομής προσφύγων σε διάφορες χώρες της ΕΕ.
Όμως πώς να σου δείξει αλληλεγγύη η ΕΕ, όταν εσύ ως Ελλάδα ακολουθείς πολιτική ανοικτών συνόρων;
Ένα άλλο επιχείρημα είναι το εξής: «Οι χώρες της Ευρώπης έκλεισαν τα σύνορά τους και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών».
Και αυτό είναι μια πονηρή προπαγάνδα, που έχει ως στόχο να παραπλανήσει τους Έλληνες πολίτες. Οι χώρες της ΕΕ έκλεισαν τα σύνορά τους γιατί θεώρησαν ότι απειλούνται από την πολιτική των ανοικτών συνόρων που εγκαινίασε το δίδυμο Τσίπρα-Χριστοδουλοπούλου χωρίς να ρωτήσει αν συμφωνούν τα κράτη της Ευρώπης που υφίστανται τις συνέπειες της πολιτικής αυτής, που συνεχίζει να τηρεί η Ελλάδα και με την παρούσα κυβέρνηση.
Άρα η αιτία του «κακού» είναι η πολιτική των ανοικτών συνόρων που δημιούργησε το πρόβλημα, και όχι οι χώρες που κάνουν χρήση του δικαιώματος να προστατέψουν τα κράτη και τους πολίτες τους.
Το «κορυφαίο» ίσως επιχείρημα εκείνων που θέλουν να συνεχιστεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση, είναι το εξής: «Το πρόβλημα είναι σύνθετο και δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις. Η κλιματική αλλαγή, οι πόλεμοι, η αδικία και η φτώχεια δημιουργούν το πρόβλημα, και εκεί πρέπει να δώσουμε το βάρος και όχι σε μέτρα αποτροπής».
Παρότι οι παραπάνω διαπιστώσεις είναι κατά βάσιν σωστές, αποκρύπτουν οι ίδιοι ότι ενώ όντως συμβαίνουν όλα αυτά στον κόσμο, όλες ο χώρες έχουν πάρει μέτρα αποτροπής και προστασίας του κράτους και των πολιτών τους, ενώ η μόνη χώρα παγκοσμίως που ακολουθεί πολιτική ανοικτών συνόρων απέναντι σ’ αυτό το φαινόμενο είναι η Ελλάδα.
Τα επιχειρήματα είναι πολλά και δεν είναι εφεύρεση του ενός και του άλλου, αλλά πολύ καλά σχεδιασμένη προπαγάνδα από επαγγελματίες του είδους και από κέντρα που έχουν τους δικούς τους σκοπούς και ξοδεύουν διαπιστωμένα δισεκατομμύρια για να τους πετύχουν.
Για παράδειγμα, έχουν πείσει τους Έλληνες ότι «δεν είναι δυνατή η φύλαξη των συνόρων ούτε στον Έβρο ούτε στη θάλασσα του Αιγαίου». Άρα, υποβάλλουν την κοινή γνώμη σε μια ιδιότυπη νάρκωση-παράλυση, για να δεχτεί το θάνατο της Ελλάδας που ξέραμε μέχρι πριν λίγα χρόνια.
Κατηγορηματικά όχι.
Τα σύνορα και στον Έβρο και στο Αιγαίο μπορούν να περιφρουρηθούν, αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση. Η Ελλάδα μπορεί να τηρεί με ευλάβεια τις υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες και συμβάσεις, και από το Διεθνές Δίκαιο, και ταυτοχρόνως να επιτηρεί και να προστατεύει τα σύνορά της. Μια ματιά στη γειτονική Βουλγαρία, που έχει και χερσαία και θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία, θα πείσει τον κάθε καλόπιστο.
Τέλος, να υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι το πρόβλημα δεν είναι πλέον προσφυγικό αλλά μεταναστευτικό, το οποίο αποτελεί 100% δημιούργημα του Ερντογάν και του τουρκικού κράτους, που ευνοεί την είσοδο Αφρικανών και Ασιατών στην Τουρκία για να τους χρησιμοποιεί στη συνέχεια ως «υπερόπλο» εναντίον της Ελλάδας και της ΕΕ.
Συμπέρασμα: αποκρούστε με κάθε δημοκρατικό τρόπο την προπαγάνδα που σερβίρουν στον ελληνικό λαό.
Δημοσιεύεται στην εφημερίδα δημοκρατία και το Pontos-news

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός57 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή