Διεθνή
Απέτυχε το πραξικόπημα του Ομπάμα στη Βενεζουέλα
Καναδάς, το Ισραήλ και το Ηνωμένο Βασίλειο οργάνωσαν την «Επιχείρηση Ιεριχώ».
![]() |
|
Ο Πρόεδρος
Ομπάμα με τον σύμβουλό του για τη Λατινική Αμερική, Ρικάρντο Zuñiga, και τη Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Σούζαν Ράις. © Λευκό Οίκο |
Βολταίρος (Γαλλία) (μτφρ.
Κριστιάν)
Ομπάμα προσπάθησε να αλλάξει με τη βία ένα πολιτικό καθεστώς, που της αντιστέκεται. Στις 12 Φεβρουαρίου, ένα αεροπλάνο της Academi (πρώην Blackwater),
μεταμφιεσμένο σε αεροσκάφος του στρατού της Βενεζουέλας έπρεπε να βομβαρδίσει
το προεδρικό μέγαρο και να σκοτώσει τον πρόεδρο Nicolas Maduro. Οι συνωμότες είχαν προγραμματίσει να θέσουν στην εξουσία τη
πρώην βουλευτή Μαρία Corina Machado και να την υποστηρίξουν αμέσως πρώην πρόεδροι της
Λατινικής Αμερικής.
(National Security Strategy),
έγραψε: «Στεκόμαστε στο πλευρό των πολιτών
για τους οποίους η πλήρης άσκηση της δημοκρατίας είναι σε κίνδυνο, όπως οι
Βενεζουελάνοι».
την έγκριση του συντάγματος του 1999, μία από τις πιο δημοκρατικές χώρες στον
κόσμο, η φράση αυτή προανήγγειλε το χειρότερο για να την αποτρέψει από το να
συνεχίσει την πορεία ανεξαρτησίας της και της αναδιανομής του πλούτου .
2015.
οργάνωση της ανατροπής των δημοκρατικών θεσμών στη Βενεζουέλα. Το πραξικόπημα είχε προγραμματιστεί για τις 12 του Φεβρουαρίου.
το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (NSC), υπό τη διεύθυνση του Ricardo Zuñiga. Αυτός ο «διπλωμάτης»
είναι εγγονός του ομώνυμου πρόεδρου του Εθνικού Κόμματος της Ονδούρας που οργάνωσε τα πραξικοπήματα του 1963 και του
1972 υπέρ του Στρατηγού López Arellano. Διεύθυνε το σταθμό
της CIA στην Αβάνα (2009-11),
όπου στρατολόγησε πράκτορες και τους χρηματοδοτούσε για να σχηματίσουν την
αντιπολίτευση στον Φιντέλ Κάστρο, ενώ ταυτόχρονα διαπραγματευόταν την επανάληψη
των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα (που τελικά συνήφθη το 2014).
επιχείρησης, η Ουάσιγκτον φροντίζει να μην εμφανίζεται στα συμβάντα που
καθοδηγεί.
οργανώσεων για να οργανώσει τους πραξικοπηματίες: το National Endowment for Democracy και δυο παρακλάδια, στα δεξιά το International Republican Institute και στα αριστερά τα National Democratic Institute), Freddom House, et l’International Center for Non–Profit Law.
πάντα τους συμμάχους για να τους αναθέτουν υπεργολαβικά τμήματα του πραξικοπήματος,
στη παρούσα περίπτωση τουλάχιστον τη Γερμανία (υπεύθυνη για την προστασία των
υπηκόων του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος), τον Καναδά (υπεύθυνο για
τον έλεγχο του στρατιωτικού διεθνούς αερολιμένα του Καράκας), το Ισραήλ
(υπεύθυνο για την δολοφονία προσωπικοτήτων του περιβάλλοντος του Τσάβες) και το
Ηνωμένο Βασίλειο (υπεύθυνο της προπαγάνδας των πραξικοπηματιών).
τους, που ήταν έτοιμα να αναγνωρίσουν τους πραξικοπηματίες: στη Ουάσιγκτον τον
γερουσιαστή Marco Rubio, στη Χιλή τον πρώην πρόεδρο Σεμπαστιάν Πινιέρα, στη
Κολομβία τους πρώην Πρόεδρους Άλβαρο Ουρίμπε και Αντρές Παστράνα, στο Μεξικό τους
πρώην πρόεδρους Φελίπε Καλντερόν και Βισέντε Φοξ, στην Ισπανία τον πρώην
Πρόεδρο της ισπανικής κυβέρνησης Χοσέ Μαρία Αθνάρ.
ο Λευκός Οίκος είχε ενθαρρύνει μεγάλες βενεζουελαδικές εταιρείες να αποθηκεύσουν,
παρά να διανεμίσουν τα αγαθά πρώτης ανάγκης.
καταστήματα, και μετά να διεισδύσουν πράκτορες μέσα στο πλήθος για να
προκαλέσουν ταραχές. Στην πραγματικότητα, υπήρξαν
όντως προβλήματα εφοδιασμού τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο και ουρές μπροστά στα
καταστήματα, οι Βενεζουελανοί όμως ποτέ δεν επιτέθηκαν στα καταστήματα.
του, ο Πρόεδρος Ομπάμα είχε υπογράψει στις 18 Δεκεμβρίου 2014, ένα νόμο για την
επιβολή νέων κυρώσεων κατά της Βενεζουέλας και αρκετών ηγετών του.
προσωπικότητες που είχαν καταστείλει τις φοιτητικές διαδηλώσεις. Στην πραγματικότητα, από την αρχή του έτους, η Ουάσιγκτον
πλήρωνε ένα μισθό -τέσσερις φορές το μεσαίο
μισθό- σε συμμορίες, για να επιτεθούν
στις δυνάμεις ασφάλειας. Οι ψευδο-φοιτητές είχαν
σκοτώσει 43 άτομα μέσα σε λίγους μήνες και έσπερναν τον τρόμο στους δρόμους της
πρωτεύουσας.

2 του ISAF στο Αφγανιστάν, ο Στρατηγός Thomas W. Geary είναι σήμερα υπεύθυνος της
Υπηρεσίας Πληροφοριών στο SOUTHCOM.
Στρατηγό Thomas W. Geary, από το SOUTHCOM στο Μαϊάμι, και την Rebecca Τσάβες, από το Πεντάγωνο, και ανατέθηκε υπεργολαβικά
στον ιδιωτικό στρατό Academi (πρώην Blackwater), μια εταιρεία που σήμερα διοικείται
από το ναύαρχο Bobby R. Inman (πρώην επικεφαλής της NSA) και τον John Ashcroft (πρώην Γενικό Εισαγγελέα της κυβέρνησης Μπους).
δολοφονηθεί ο Ραούλ Ρέγιες, το Νο 2 των FARC της Κολομβίας, έπρεπε να
μεταμφιεστεί σε αεροπλάνο του στρατού της Βενεζουέλας. Έπρεπε να βομβαρδίσει το
προεδρικό μέγαρο Miraflores και άλλους 12 προκαθορισμένους
στόχους, συμπεριλαμβανομένων του Υπουργείου Άμυνας, της διεύθυνσης των
υπηρεσιών πληροφοριών και του τηλεοπτικού καναλιού ALBA, Telesur.
Κολομβία, και το επιχειρησιακό στρατηγείο του «Jericho» είχε εγκατασταθεί στην αμερικανική πρεσβεία στη
Μπογκοτά, με τη συμμετοχή του Πρέσβη Kevin Whitaker και του αναπληρωτή του
Βενιαμίν Ziff.

Ορισμένοι ανώτεροι αξιωματικοί, εν
ενεργεία ή ε.α., είχαν προεγγράψει ένα μήνυμα προς το έθνος στο οποίο ανακοινωνόταν
η κατάληψη της εξουσίας, προκειμένου να αποκατασταθεί η τάξη.
ένα σχέδιο μετάβασης, που θα δημοσιευόταν στις 12 Φεβρουαρίου το πρωί στην
εφημερίδα Ελ Νασιονάλ και
γράφτηκε από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.
την ηγεσία της πρώην βουλευτή Μαρία Κορίνα Μαχάντο.

έπρεπε να θέσει την María Corina Machado στην εξουσία. Στις 26 Ιανουαρίου, ή ίδια δέχτηκε
στο Καράκας τους κύριους ξένους συνεργούς της.
οργάνωσε και έχασε το δημοψήφισμα μομφής κατά του Ούγκο Τσάβες, το 2004, πάλι με
τα χρήματα του National Endowment for Democracy (NED) και των γαλλικών
υπηρεσιών διαφήμισης του Jacques Seguela.
τιμές από τον Πρόεδρο George W. Bush στο Οβάλ Γραφείο στις
31 Μαΐου, 2005.
Miranda το 2011, και εμφανίστηκε
ξαφνικά στις 21 Μαρτίου 2014 ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Παναμά στον
Οργανισμό των Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ).
της για παράβαση των άρθρων 149 και 191 του Συντάγματος.
του πραξικοπήματος, η Μαρία Corina Machado οργάνωσε ένα συμπόσιο στο Καράκας στις 26 Ιανουαρίου με
θέμα «Εξουσία του Πολίτη και η Δημοκρατία σήμερα», στο οποίο συμμετείχαν οι περισσότεροι
από τους εμπλεκομένους Βενεζουελανούς και ξένες προσωπικότητες.

Ατυχία, η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών
της Βενεζουέλας παρακολουθούσε προσωπικότητες, ύποπτες για μια προηγούμενη
συνωμοσία για τη δολοφονία του Πρόεδρου Maduro.
Καράκας είχε κατηγορήσει τη María Corina Machado, τον κυβερνήτη Henrique Salas Römer, τον πρώην διπλωμάτη
Ντιέγκο Arria, τον δικηγόρο Gustavo Tarre Birceño, τον τραπεζίτη Eligio Cedeño και τον επιχειρηματία Πέδρο Μ Burelli, αλλά αρνήθηκαν τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υποστηρίζοντας
ότι είχαν παραποιηθεί από την στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών. Φυσικά, ήταν όλοι ένοχοι.
συνωμοτών, η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών ανακάλυψε την «Επιχείρηση Ιεριχώ».
βασικοί υπεύθυνοι της συνομωσίας και ένας
πράκτορας της Μοσάντ συνελήφθησαν και ενισχύθηκε η αεροπορική ασφάλεια. Άλλοι συνελήφθησαν στις 12 Φεβρουαρίου. Στις 20, ομολογίες επέτρεπαν τη
σύλληψη ενός άλλου συνεργού, του δήμαρχου
του Καράκας Antonio Ledezma.

του Καράκας, Antonio Ledezma, ήταν ο πράκτορας συνδέσμου με το Ισραήλ. Είχε πάει
μυστικά στο Τελ
Αβίβ, στις 18 Μαΐου 2012 για να συναντηθεί με τον Βενιαμίν Νετανιάχου και τον Λίμπερμαν. Αντιπροσώπευε τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, Ενρίκε
Καπρίλες Ραδόνσκι.
τους συνωμότες.
του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε να γελάσουν οι δημοσιογράφοι που θυμήθηκαν το
πραξικόπημα που διοργανώθηκε από τον Ομπάμα στην Ονδούρα το 2009 -για τη Λατινική Αμερική-, ή, πιο πρόσφατα, την
απόπειρα πραξικοπήματος στα Σκόπια το Ιανουάριο 2015 -για το υπόλοιπο κόσμο-, δηλώνοντας:
οι προηγούμενες, είναι γελοίες. Είναι θέμα μακροχρόνιας πολιτικής, οι Ηνωμένες
Πολιτείες δεν υποστηρίζουν πολιτικές μεταβάσεις με αντισυνταγματικά μέσα. Οι πολιτικές μεταβάσεις πρέπει να είναι
δημοκρατικές, συνταγματικές, ειρηνικές και νόμιμες. Είδαμε επανειλημμένα ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας
προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή από τις δικές της ενέργειες, κατηγορώντας
τις Ηνωμένες Πολιτείες ή άλλα μέλη της διεθνούς κοινότητας για τα γεγονότα εντός
της Βενεζουέλας. Οι προσπάθειες αυτές
αντικατοπτρίζουν μια έλλειψη σοβαρότητας από την πλευρά της κυβέρνησης της
Βενεζουέλας για να αντιμετωπίσει τη σοβαρή κατάσταση που βρίσκεται».
αποτυχημένο πραξικόπημα θέτει ένα σοβαρό θέμα: πώς να επιζήσει η δημοκρατία, όταν
οι βασικοί ηγέτες της αντιπολίτευσης βρίσκονται στη φυλακή για τα εγκλήματα που
ήταν έτοιμοι να διαπράξουν εναντίον της δημοκρατίας;
είναι πλέον μια ιμπεριαλιστική δύναμη και ότι υπερασπίζονται από τώρα και στο
εξής τη δημοκρατία στον κόσμο, η «Επιχείρηση Ιεριχώ» αποτελεί ένα αντικείμενο
ατέρμονου προβληματισμού.
Βενεζουέλας
- ·
Το 2007, προσπάθησαν να
αλλάξουν το καθεστώς, οργανώνοντας μια «χρωματιστή επανάσταση» με τροτσκιστικές
ομάδες [ 3 ].
- ·
Το 2014, φάνηκαν να
εγκαταλείψουν το στόχο τους και υποστήριξαν αναρχικές ομάδες για να καταστρέψουν
και να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα, είναι η Guarimba [ 4 ].
Anderson assassiné à Caracas », « La
CIA derrière l’assassinat de Danilo Anderson ? »,
par Marcelo Larrea, Réseau Voltaire, 19 novembre et 1er décembre 2004. “FBI and CIA identified as helping Plan Venezuelan
Prosecutor’s Murder”, by
Alessandro Parma, Voltaire Network, 11 November 2005.
conclusion d’une année déterminante »,
par Romain Migus, Réseau Voltaire, 10 octobre 2008. Voir aussi la
réponse Gene Sharp à nos accusations : « L’Albert Einstein
Institution : la non-violence version CIA »,
par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 4 juin 2007.
Venezuela : la Guerre froide devient chaude »,
par Nil Nikandrov, Traduction Roger Lagassé, Strategic Culture Foundation,
Réseau Voltaire, 10 mars 2014. « Las “guarimbas” de Venezuela : derecha embozada », por Martín Esparza Flores, Contralínea
(México), Red Voltaire , 28 de abril de 2014.
var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

