Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Αυτές είναι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα ελληνοτουρκικά

Δημοσιεύτηκε στις

– ΣΥΡΙΖΑ και Εξωτερική Πολιτική: Τα πρόσωπα και τα ερωτήματα
– Ν. Βαλαβάνη: Θα οριοθετήσουμε άμεσα ΑΟΖ

Image

Επιμέλεια Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗΣ 
Αποκλειστικές δηλώσεις της αρμόδιας για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής του
ΣΥΡΙΖΑ κ. Νάντιας Βαλαβάνη, – και φερόμενης ως πιθανής Υπουργού
Εξωτερικών ή Άμυνας σε μια κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα – παρουσιάζει το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο της Τουρκίας Anadolu.


”Στις σχέσεις Τουρκίας – Ελλάδας, προκειμένου να γίνουν αποφασιστικά
βήματα μπροστά, θα πρέπει και οι δυο χώρες να επιδείξουν σεβασμό στο
διεθνές δίκαιο και στα κυριαρχικά τους δικαιώματα”, φέρεται να δήλωσε η
κ.Νάντια Βαλαβάνη  στους δημοσιογραφους Ali Ozturk και Mehmet Hatipoglu που έστειλαν ανταπόκριση από την Αθήνα.

Το  κορυφαίο στέλεχος του κόμματος της αξιωματικής Αντιπολίτευσης – που είναι από την γενιά του Πολυτεχνειου-
προσέθεσε στην συνέχεια ότι η βελτίωση των σχέσεων των δυο χωρών θα
εξασφαλίσει σταθερότητα στην περιοχή, προς όφελος τους. ”Η συνεργασία
στους τομείς της οικονομίας, του πολιτισμού, του τουρισμού, της
μετανάστευσης και της ενέργειας έχει πολύ μεγάλη σημασίας για τους λαούς
και των δυο χωρών. Η συνεργασία αυτή θα πρέπει να προχωρήσει με τρόπο
που να αποφέρει αμοιβαία οφέλη”, επεσήμανε.

Η ”σκιώδης” υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια βουλευτής στην Β Αθήνας,τόνισε
για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ότι ‘βίωσαν’ μια κρίσιμη περίοδο,
εξαιτίας των ερευνών υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και της
αναβολής των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δυο πλευρών στην Κύπρο.

”Ο ΣΥΡΙΖΑ
παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις στην Τουρκία και αποδίδει
μεγάλη σημασία στη διατήρηση ανοιχτών διπλωματικών διαύλων μεταξύ των
δυο χωρών» είπε η κ. Βαλαβάνη. Αναφερθείσα δε στη συνάντηση τον
περασμένο Δεκέμβριο του Τούρκου Πρωθυπουργό κ Α. Davutoglu με τον
Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, κ Αλέξη Τσίπρα,( στο αεροδρόμιο, κατα την αναχώρηση
του κ. Νταβουτογλου) η υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
δήλωσε: ”Κατά τη γνώμη μου η συνάντηση αυτή σηματοδότησε μια σημαντική
αρχή από άποψης σχέσεων της Τουρκικής κυβέρνησης με το ΣΥΡΙΖΑ”.

Τέλος, κληθείσα να αξιολογήσει το αναμενόμενο αποτέλεσμα των εκλογών της
25ης Ιανουαρίου, η κ Νάντια Βαλαβάνη δήλωσε ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι να σχηματίσει μόνος του κυβέρνηση και προσέθεσε ότι «σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ
έλθει στην εξουσία θα ακολουθήσει ένα πρόγραμμα που να ευνοεί τα
συμφέροντα της χώρας, δίνοντας τέλος στις πολιτικές λιτότητας και στις
διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.  θα πορευθεί με στόχο τη διαγραφή μεγάλου
μέρους του χρέους της χώρας».

Οι αποκλειστικές δηλώσεις της κ. Νάντιας Βαλαβάνη παρουσιάστηκαν από
το Anadolu με τον τίτλο ”Οι σχέσεις πρέπει να προχωρήσουν κατά τρόπο
ωφέλιμο”,ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι σημεία των δηλώσεων της Αρμόδιας
για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αναδημοσιεύονται στην
ιστοσελίδα της αγγλόγλωσσης εφημερίδας Hurriyet Daily News με τον τίτλο
”Turkish PM’s meeting with Greek Syriza’s leader sows seeds of
bilateral relations: Syriza”.

Στην εφημερίδα μεταξύ άλλων επισημαινεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι
οδεύει σε μια άνετη νίκη στις  εκλογές στις 25 Ιανουαρίου σύμφωνα με τις
δημοσκοπήσεις. Οι εκλογές στην Ελλάδα γράφει,  παρακολουθούνται στενά
από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, καθώς μια νίκη από το κόμματου ΣΥΡΙΖΑ
 θα μπορούσε να προκαλέσει μια αντιπαράθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το
ΔΝΤ και δανειστές  και να ωθήσει τη χώρα στα πρόθυρα της πτώχευσης ή μια
έξοδος από την ευρωζώνη .

Ποιά είναι

Μιας και το όνομα της είναι μεταξύ αυτών που ”παίζουν” για τα
Υπουργεία Εξωτερικών ή Αμυνας ας δούμε το επίσημο βιογραφικό της :
 Η Νάντια Βαλαβάνη (Βαλαβάνη Όλγα-Νάντια) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Αυγούστου 1954.

Είναι συγγραφέας και οικονομολόγος, πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (τότε ΑΣΟΕΕ).

Εργάστηκε ως μεταφράστρια και από το 1992 μέχρι σήμερα σε ασφαλιστική
εταιρεία, ενώ επί μία δεκαετία, από το 1996 μέχρι το 2005, ήταν
Διευθύντρια οικογενειακού ξενοδοχείου στην Κρήτη.

Ζει στην Αθήνα και έχει ένα γιο και μια κόρη.

Ήταν παντρεμένη και σύντροφος από τις 21.4.1975, επί σχεδόν 40 χρόνια
μέχρι το θάνατο του στις 2.11.2014, με τον δικηγόρο-εργατολόγο Δήμο
Τσακνιά – υπεύθυνο έκδοσης του παράνομου «Οδηγητή» (1971-1974), αν.
μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ μέχρι το 1989 και ιδρυτικό μέλους τόσο του Χώρου
Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς (1999), μέσα απ’  τον οποίο
προέκυψε ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ – σταθερά ως ανένταχτος.

Πρωτοκλέχτηκε βουλευτής Β’ Αθηνών στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και επανεκλέχτηκε τη 17η Ιουνίου 2012.

Είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών
Υποθέσεων της Βουλής, της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της
Επιτροπής Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών, Οργανισμών Κοινής Ωφελείας
και Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης. Από το Μάρτιο 2014 είναι Υπεύθυνη
Εξωτερικής Πολιτικής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Από τον Ιούλιο 2012 έως τον Οκτώβριο 2014 ήταν μέλος της Επιτροπής
Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και υπεύθυνη για την παρακολούθηση, από
μεριάς της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, της υπόθεσης των ιδιωτικοποιήσεων. Τον
Οκτώβριο-Νοέμβριο 2012 και 2013 ήταν Ειδική Εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ για τον Κρατικό
Προϋπολογισμό 2013 και 2014 αντίστοιχα.

Παραπέμφθηκε στο Ειδικό Στρατοδικείο

Μαθήτρια στο Ηράκλειο Κρήτης, από κοινού με φίλες και συμμαθήτριες της,
ανάπτυξε αυθόρμητη αντιδικτατορική δραστηριότητα. Από τα 18 της
συμμετείχε στο μαζικό και στο παράνομο αντιδικτατορικό κίνημα
(ΑντιΕΦΕΕ-ΚΝΕ). Συνελήφθη το Φεβρουάριο 1974 και μετά από πολύμηνη
ανάκριση παραπέμφθηκε στο Ειδικό Στρατοδικείο με τον α.ν.509,
κατηγορούμενη κυρίως για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Αποφυλακίστηκε
από τις Φυλακές Κορυδαλλού με την κατάρρευση της χούντας τέλος Ιουλίου
1974.

Στις πρώτες φοιτητικές εκλογές της μεταπολίτευσης (Νοέμβριος 1974)
εκλέχτηκε Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών ΑΣΟΕΕ «Σωτήρης Πέτρουλας».
Πήρε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο της ΕΦΕΕ και εκλέχτηκε μέλος του
Εθνικού Συμβούλιου της (Ιούνιος 1975).

Συμμετείχε σε όλους τους μεταπολιτευτικούς αγώνες και χρημάτισε μέλος
του Γραφείου και της Γραμματείας του ΚΣ της ΚΝΕ και αν. μέλος της ΚΕ του
ΚΚΕ, απ’ το οποίο αποχώρησε το 1989 (κυρίως λόγω της συμμετοχής του
στην κυβέρνηση Τζαννετάκη).

Έκτοτε και μέχρι το 2007, που προσχώρησε στο ΣΥΡΙΖΑ ως ανένταχτη, συμμετείχε σε όλους τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες της περιόδου. Υπήρξε υποψήφια με το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2007 στο Ηράκλειο και του 2009 στη Β΄ Αθηνών (και στις δύο περιπτώσεις, πρώτη αναπληρωματική).

Τα χρόνια των μνημονιακών πολιτικών υπήρξε ιδρυτικό μέλος και συμμετείχε
σε πολιτικά ενωτικά μετωπικά σχήματα και σε κινήσεις καλλιτεχνών.

Τελευταία βιβλία της είναι η αναδρομική ποιητική συλλογή «Η μεγάλη
εποχή» (2009) και η συλλογή δοκιμίων και άρθρων «Ψωμί και τριαντάφυλλα –
Θέματα τέχνης και πολιτικής» (2011). Ασχολείται συστηματικά με τη
μελέτη του έργου του Μπρεχτ (μεταφράσεις, δοκίμια, το βιβλίο «Μπέρτολτ
Μπρεχτ – Κριτικές προσεγγίσεις», διαλέξεις, παραστάσεις).

Από το 2005 σε συνεργασία με εξαιρετικούς καλλιτέχνες είχε την
ιδέα,  σχεδίασε και συμμετείχε σε 6 παραστάσεις λόγου, μουσικής και
video-art.

Πολυάριθμα πολιτικά άρθρα και θεωρητικά κείμενα της έχουν δημοσιευτεί
στον ημερήσιο αθηναϊκό τύπο, στις εφημερίδες της αριστεράς, σε
επιστημονικά περιοδικά και σε περιοδικά τέχνης.

Είναι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων ’67-74
και της Δημοτικής Κίνησης Άνω-Κάτω στο Καλαμάκι. Είναι επίσης μέλος του
Οικονομικού Επιμελητήριου, της Διεθνούς Αμνηστίας και της IBS (Διεθνούς
Ένωσης για τον Μπρεχτ).

OnAlert 

ΣΥΡΙΖΑ και Εξωτερική Πολιτική:
Τα πρόσωπα και τα ερωτήματα 

Κωνσταντίνος Τσάκαλος
Μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, όπου όπως
είναι φυσικό κυριαρχεί το θέμα της οικονομίας και της ανθρωπιστικής
κρίσης, αλλά δυστυχώς απουσιάζει παντελώς η οποιαδήποτε αναφορά και
συζήτηση στα μεγάλα θέματα της εξωτερικής πολιτικής.

Θέματα που αφορούν άμεσα και την οικονομία και
τη θέση της χώρας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των
Βαλκανίων, στο μέτωπο της Ευρώπης έναντι των απειλών ασφαλείας από τη Μ.
Ανατολή και την Αφρική. Ζητήματα που αφορούν το ίδιο το μέλλον της
χώρας.

Το μεγάλο ερωτηματικό είναι για το κόμμα που, όπως όλα δείχνουν, θα
αναλάβει την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί η 26η
Ιανουαρίου, η επόμενη ημέρα, δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού,
δεν προσφέρει περίοδο χάριτος.

Χωρίς φυσικά να περιμέναμε να έχει ανακοινώσει από τώρα ο κ. Τσίπρας τη
σύνθεση της κυβέρνησής του, προκαλεί ανησυχία το γεγονός ότι δεν
διακρίνονται ένα η δύο σημαντικά στελέχη τα όποια θα κληθούν να σηκώσουν
το μεγάλο βάρος της χάραξης και άσκησης της εξωτερικής πολιτικής.

Οι υπεύθυνοι εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ήσυχος και η κ.
Βαλαβάνη, είναι προφανές ότι δεν μπορούν να αναλάβουν ρόλο άσκησης
εξωτερικής πολιτικής. Το περισσότερο που θα μπορούσε να τους ανατεθεί
είναι η προεδρία στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής. Ειδικά
μάλιστα ο κ. Ήσυχος, με τις αιρετικές απόψεις του για το ΝΑΤΟ, τη Μ.
Ανατολή, τη Λατινική Αμερική κ.λπ., δεν έχει τα εφόδια για να αναλάβει
κάποια σημαντική θέση…

Το άλλο όνομα το οποίο ακούγεται για κάποια από τις υπουργικές θέσεις
είναι εκείνο του Νίκου Κοτζιά, καθηγητή, παλιού στελέχους του ΚΚΕ και
στενού συνεργάτη επί σειρά ετών του Γ. Παπανδρέου και συμβούλου του στη
διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Εξωτερικών, ο οποίος
διαφοροποιήθηκε από τον τότε αρχηγό του ΠΑΣΟΚ στο θέμα του Μνημονίου και
εδώ και αρκετό καιρό έχει στενούς δεσμούς με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποκαταστήσει μια ιδιαίτερα αποδοτική σχέση με τον
νεαρό διπλωμάτη Βαγγέλη Καλπαδάκη, ο οποίος έχει αποσπασθεί στο
διπλωματικό γραφείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και δείχνει να αποτελεί αυτή
τη στιγμή τον μοναδικό συνδετικό κρίκο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ με το
υπουργείο Εξωτερικών.

Ο πρώην διπλωματικός σύμβουλος του κ. Τσίπρα, ο πρέσβης Γ. Αϋφαντής,
έχει μετατεθεί, αφού εδώ και μερικές εβδομάδες έχει αναλάβει τα
καθήκοντά του ως πρέσβης της Ελλάδας στην Τεχεράνη.

Πάντως ο κ. Αϋφαντής δεν αποκλείεται να κληθεί πίσω στην Αθήνα
προκειμένου να καλύψει ένα σημαντικό κενό που θα προκύψει για τον
συντονισμό του Μ. Μαξίμου με τη γραφειοκρατία του υπουργείου Εξωτερικών.

Όμως τα ερωτήματα δεν αφορούν μόνο τα πρόσωπα που θα καλύψουν την
ηγετική πυραμίδα στο υπουργείο Εξωτερικών σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που παραμένει ακόμη ασαφές είναι ποιες θα είναι οι κυβερνητικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής.

Γιατί είναι εντελώς διαφορετικό να εγκρίνεις θέσεις σε συνέδρια όταν
είσαι κόμμα του 4% ή 22% και εντελώς διαφορετικό να πρέπει να χειριστείς
ως κυβέρνηση μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής που άπτονται της
εθνικής κυριαρχίας και της ασφάλειας της χώρας.

Για παράδειγμα: Ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το ΝΑΤΟ; Θα συνεχίσει
να συμμετέχει πλήρως και αποφασιστικά στη Συμμαχία, ανταποκρινόμενος
στις υποχρεώσεις που έχει κάθε χώρα-μέλος συμμετέχοντας σε αποστολές σε
εύφλεκτες περιοχές του κόσμου;

Θα ασκήσει εξωτερική πολιτική με βάση ιδεοληψίες και δογματισμούς; Τι θα
πράξει όσον αφορά τη συνεργασία την οποία έχουν θεμελιώσει οι
κυβερνήσεις των τελευταίων έξι ετών με το Ισραήλ; Σχέσεις οι οποίες
έχουν στρατηγικό χαρακτήρα για την Ελλάδα, ανεξαρτήτως ποιος είναι
πρωθυπουργός της χώρας αυτής. Οι φωνές που ακούστηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ για
διακοπή της συνεργασίας με το Ισραήλ, κατά τη διάρκεια των φονικών
επιθέσεων του Ισραήλ στη Γάζα πέρυσι, αποτελούν επίσημη πολιτική; Το
ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο, καθώς κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
κατήγγειλαν την αναθέρμανση των διμερών σχέσεων με τον στρατηγό Σίσι.

Υπάρχουν επίσης ζητήματα όσον αφορά τη στάση της χώρας για το εμπάργκο
εναντίον της Ρωσίας. Ένα εμπάργκο που έχει πλήξει ιδιαίτερα τη χώρα μας
και ήδη οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αναζητούν τρόπο για εύσχημη
χαλάρωση των κυρώσεων. Όμως μέχρι προσφάτως υπήρχαν δηλώσεις κορυφαίων
στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που παρότρυναν την κυβέρνηση να προβεί σε μονομερή
κατάργησή τους, αγνοώντας, προφανώς, στοιχειώδεις κανόνες λειτουργίας
της ΕΕ αλλά και των ισορροπιών που τηρούνται στις σχέσεις της Δύσης με
τη Ρωσία.

Υπάρχουν κι άλλα ιδιαίτερα σημαντικά ζητήματα στα οποία πρέπει να
καταγραφεί, φυσικά, η θετική δημόσια στάση του κ. Τσίπρα αλλά και ο
προβληματισμός που δημιουργεί η πολυφωνία των αρμόδιων στελεχών του
κόμματος.

Θα τιθασευτούν εκείνοι οι παράγοντες που με ιδεοληψίες αντιμετωπίζουν το
Κυπριακό με τη λογική της «αδελφοσύνης» Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων
και της παλαιοκομμουνιστικής προσέγγισης ότι «όλοι οι λαοί είναι
αδέλφια», αντιλήψεις που διαστρεβλώνουν την ουσία των προβλημάτων και
ειδικά στο Κυπριακό υποβαθμίζουν τον ρόλο της Τουρκίας ως δύναμης
εισβολής και κατοχής;

Όσον αφορά το Αιγαίο, επιβιώνουν ακόμη στον ΣΥΡΙΖΑ αντιλήψεις της
δογματικής Αριστεράς, που θεωρούν ότι τα προβλήματα στο Αιγαίο
προκαλούνται για τη στρατιωτικοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών και ότι
για μερικά από αυτά υπεύθυνη είναι η… Ελλάδα.
Ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για τη μειονότητα στη Θράκη και την
προσπάθεια χειραγώγησής της από την Άγκυρα; Η θέση του κόμματος και της
αυριανής κυβέρνησης θα διαμορφωθεί από τους δύο ή τρεις μειονοτικούς
βουλευτές του κόμματος;

Πώς θα διαρραγεί η περιχαράκωση της μειονότητας, που επιδιώκει το
τουρκικό προξενείο, εάν δεν υπάρξει σύγχρονη δημόσια εκπαίδευση για τα
παιδιά της μειονότητας έξω από το αναχρονιστικό και ρατσιστικό πλαίσιο
της μειονοτικής εκπαίδευσης;

Η στήριξη των δικαιωμάτων της αναγνωρισμένης εθνικής ελληνικής
μειονότητας στην Αλβανία είναι καθήκον της χώρας ή θεωρείται «απολίθωμα
των σωβινιστών και ακροδεξιών του βορειοηπειρωτικού λόμπι»;

Και ένα ακόμη από τα πολλά ερωτήματα: Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει τις έρευνες
υδρογονανθράκων στην ελληνική ΑΟΖ; Υποστηρίζει τη διέλευση και άλλων
αγωγών από τη Θράκη και τη Βόρεια Ελλάδα που θα ενισχύσουν τη
γεωστρατηγική θέση της χώρας ή θα αποδεχθεί τις δογματικές θέσεις των
οικολόγων στελεχών του;

Φυσικά τα ερωτήματα που θα ακούσετε μέχρι τις εκλογές θα είναι για την
οικονομία. Πού θα βρεθούν τα λεφτά, ποιος λέει ψέματα και αλήθειες. Όμως
μέχρι την 26η Ιανουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχει απαντήσεις στα
ερωτήματα που θέσαμε και σε εκατοντάδες ακόμη, εάν θέλει πραγματικά να
προστατεύσει την αξιοπρέπεια και την ανόρθωση της χώρας. Γιατί η
αξιοπρέπεια έχει νόημα μόνο για μια χώρα που προστατεύει τη διεθνή θέση
της και την κυριαρχία της..

Κωνσταντίνος Τσάκαλος

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Ν. Βαλαβάνη: Θα οριοθετήσουμε άμεσα ΑΟΖ

Ν. Βαλαβάνη: Θα οριοθετήσουμε άμεσα ΑΟΖ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΜΠΙΛΗ-www.epikaira.gr
Τρεις μέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, τα «Επίκαιρα» συνομίλησαν με την
υπεύθυνη Εξωτερικής Πολιτικής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
και υποψήφια βουλευτή στη Β’ Περιφέρεια της Αθήνας Νάντια Βαλαβάνη. Το
προσδοκώμενο αποτέλεσμα στις εκλογές, η διαπραγμάτευση με τους εταίρους,
οι έξωθεν και εγχώριοι εκβιασμοί του εκλογικού σώματος και οι θέσεις
του κόμματός της για τα μεγάλα εθνικά και διεθνή ζητήματα αποτέλεσαν τα
βασικά σημεία της συζήτησής μας.


Μια ανάσα πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και οι
περισσότερες δημοσκοπήσεις καταγράφουν σαφές προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Πιστεύετε ότι είναι εφικτή η αυτοδυναμία;

Ναι, το πιστεύω. Το διαπιστώνω καθημερινά, από την επαφή μου με τους
πολίτες. Υπάρχει μια βουβή λαχτάρα. Έρχονται στις συγκεντρώσεις άνθρωποι
που πιθανότατα δεν το έχουν ξανακάνει, μας ρωτάνε, μας πλησιάζουν πριν
προλάβουμε να τους πλησιάσουμε. Υπάρχει προσδοκία στην ατμόσφαιρα. Αλλά
το διαπιστώνουμε κι απ’ την κατάσταση στο άλλο στρατόπεδο. Το στρατήγημα
«κλείνει η ψαλίδα» έχει αποσυρθεί εντελώς, το Μαξίμου περιορίζεται σε
αρνητική προπαγάνδα, ψάχνει αγωνιωδώς τα «λάθη» του ΣΥΡΙΖΑ. Το
μνημονιακό «στρατηγείο» έχει εμπεδώσει την ήττα του και τώρα μοναδικός
στόχος του είναι να αποκλειστεί η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι και
η πιο ισχυρή ένδειξη του ότι είμαστε κοντά σ’ αυτή.

Με δεδομένο ότι πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις
Λιβάνη το βιβλίο σας Η αρπαγή της Ελλάδας και σε συνδυασμό με τα σενάρια
περί Grexit, θεωρείτε ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος εξόδου από την
Ευρωζώνη; Στο ζήτημα της απομείωσης του ελληνικού χρέους ποια θα είναι η
στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους;

Το σενάριο Grexit, που επιστρατεύτηκε από κορυφαίους Ευρωπαίους
αξιωματούχους –Γιούνκερ, Μοσκοβισί κ.ά.–, έχει αποσυρθεί έπειτα από
αντιδράσεις στην ίδια την ευρωπαϊκή ελίτ. Τώρα η επίσημη ρητορική της
κινείται σε ένα πιο «καθωσπρέπει» πλαίσιο. Και υπάρχουν στελέχη
κυβερνήσεων που προχωρούν ένα βήμα παραπέρα – ξεχωρίζω την τοποθέτηση
της ιρλανδικής κυβέρνησης υπέρ της ευρωπαϊκής διάσκεψης για το χρέος.
Υπάρχει, δηλαδή, μια στροφή μέρους της ευρωπαϊκής ελίτ στον ρεαλισμό.
Γιατί αντιλαμβάνονται ότι το Grexit οδηγεί όλη την Ευρωζώνη σε
terra incognita. Ωστόσο, υπάρχουν και αντίρροπες δυνάμεις. Διαρρέουν, για
παράδειγμα, πληροφορίες ότι Βερολίνο και Ντράγκι έχουν συμφωνήσει να
εξαιρεθούν τα ελληνικά ομόλογα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Αν
κάτι τέτοιο επιβεβαιωθεί τρεις μέρες πριν από τις εκλογές, θα είναι μια
επικίνδυνη κλιμάκωση των εκβιασμών.
Τώρα στο θέμα του χρέους. Το χρέος θα αποτελέσει αντικείμενο
διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς – Κομισιόν, Eurogroup, ΕΚΤ.
Είναι, άλλωστε, ανειλημμένη υποχρέωσή τους από τον Οκτώβριο του 2012.
Δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος που να πιστεύει ότι το χρέος μας είναι
βιώσιμο. Κι αυτό ισχύει για αρκετές ακόμη χώρες που έχουν λόγους να
ανακινηθεί το θέμα και επομένως να καταλήξουμε σε μια ευρωπαϊκή διάσκεψη
για το χρέος, στα πρότυπα αυτής που «κούρεψε» το γερμανικό χρέος το
1953.

Στο ζήτημα της ΑΟΖ ποιες πρωτοβουλίες θα αναλάβει μια
κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Αποτελεί η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων μια
από τις στρατηγικές σας στοχεύσεις;

Φυσικά. Η ανακήρυξη ΑΟΖ, που κατοχυρώνεται από τη Σύμβαση για το
Δίκαιο της Θάλασσας, είναι αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας και θα το
ασκήσουμε. Απαιτείται συγκροτημένη δημοκρατική ενεργειακή στρατηγική,
ώστε να μην αφήσουμε τη χώρα να γίνει πιόνι στο παγκόσμιο ενεργειακό
σκάκι και οι συμφωνίες με τρίτες χώρες και ξένες εταιρείες να ωφελούν με
ουσιαστικό τρόπο τον ελληνικό λαό. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής,
θα επιδιωχθεί η υπογραφή διμερών και πολυμερών συμφωνιών οριοθέτησης
ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας με γειτονικά κράτη και θα αναδειχτούν προς όλους τα
οφέλη της συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο στη βάση του διεθνούς
δικαίου. Παράλληλα, θα υπάρξει αξιοποίηση των οικοπέδων στο Ιόνιο και
την Κρήτη. Προφανώς και όσον αφορά στην Τουρκία θα επιδιώξουμε ενεργά
την επίλυση της διαφοράς για την υφαλοκρηπίδα. Πρέπει όμως να είμαστε
σαφείς ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία υπό καθεστώς τουρκικών απειλών
και προσπάθειας δημιουργίας τετελεσμένων σε σχέση με κυριαρχικά μας
δικαιώματα.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη της Νάντιας Βαλαβάνη στο περιοδικό Επίκαιρα που κυκλοφορεί στα περίπτερα

mignatiou.com 

 

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή