Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Πώς να αντιμετωπισθεί η Τουρκία, το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ολοκλήρωση του πολέμου με το Ισλαμικό Κράτος

Δημοσιεύτηκε στις

The Washington Post – David Ignatius
Πόσο παράξενο είναι ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον τερματισμό του πολέμου ενάντια στο ισλαμικό κράτος και την έναρξη της σταθεροποίησης της Συρίας είναι ο υποτιθέμενος φίλος της Αμερικής και σύμμαχός της στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία.
Ο υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson έκανε την τελευταία προσπάθεια να μετριάσει έναν θυμωμένο Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην τριήμερη επίσκεψη την Πέμπτη στην Άγκυρα. Αυτό όμως μπορεί να είναι αδύνατο: Η υποχώρηση στα αιτήματα της Τουρκίας θα έκανε τη Συρία πιο ασταθή και θα παρέτεινε την απειλή της ριζοσπαστικής ισλαμικής τρομοκρατίας εκεί.

Ο στόχος των ΗΠΑ είναι “να επιτύχει συμφωνία” με τον Ερντογάν, λέει ένας ανώτερος αξιωματούχος της διοίκησης. Για το σκοπό αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν ένα δοκιμαστικό πακέτο που αποσκοπούσε να κατευνάσει τους Τούρκους, προσφέροντάς τους μια ζώνη ασφαλείας στον κουρδικό θύλακα του Αφρίν, κοινές τουρκο-αμερικανικές περιπολίες στην περιοχή της Manbij όπου ο Ερντογάν απείλησε με “οθωμανικό χαστούκι” εάν τα αμερικανικά στρατεύματα δεν εγκαταλείψουν και σταδιακά αραιώσουν τους αμερικανικούς δεσμούς με την κουρδική πολιτοφυλακή που ο Ερντογάν απεχθάνεται.
Για να επιτύχουν συμφωνία, οι αμερικανοί απεσταλμένοι έχουν προετοιμάσει αυτό που ισοδυναμεί με ένα διάγραμμα του Venn, δείχνοντας πόσο στενά αλληλεπικαλύπτονται τα συμφέροντα της Αμερικής και της Τουρκίας στην περιοχή – εκτός από το κουρδικό ζήτημα. Αυτό είναι σαν να λέει ότι ένα ζευγάρι έχει συμφέρον να παραμείνει παντρεμένο, εκτός από το γεγονός ότι κάποιος κατηγορεί τον άλλον για μια απιστία. Βεβαίως, τα αμερικανικά και τα τουρκικά συμφέροντα πρέπει να συγκλίνουν. Αλλά αν είναι έτσι, γιατί η Τουρκία φυλακίζει Αμερικανούς πολίτες, κατηγορεί την Ουάσινγκτον ότι προώθησε το πραξικόπημα και παραβιάζει τις κυρώσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν;
Κανείς δεν θέλει μια βίαιη ρήξη με την Τουρκία. Αλλά επτά χρόνια μετά τον καταστροφικό συριακό πόλεμο, οι παρατηρητές πρέπει να παραδεχτούν κάποιες βασικές αλήθειες: Οι Τούρκοι επέτρεψαν χιλιάδες ξένων ριζοσπαστών ισλαμιστών να εισρεύσουν στη Συρία και να δημιουργήσουν βάσεις από τις οποίες απειλούσαν την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. αυτοί οι τρομοκράτες θα εξακολουθούσαν να βρίσκονται στην πρωτεύουσά της Raqqa, προγραμματίζοντας επιθέσεις, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν συνεργαστεί με την κουρδική πολιτοφυλακή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων που η Τουρκία μισεί τόσο πολύ.
Η ικανοποίηση των τουρκικών αιτημάτων θα σήμαινε την εγκατάλειψη των SDF, οι οποίες έδωσε μάχες και αίμα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Ακόμα κι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν έτοιμες να προβούν σε αυτήν την ανήθικη πράξη στο όνομα της realpolitiκ, το αποτέλεσμα θα ήταν περισσότερο χάος στη Συρία, όχι λιγότερο. Οι Τούρκοι απλά δεν έχουν επαρκώς πειθαρχημένη, αξιόπιστη στρατιωτική δύναμη για να σταθεροποιήσουν τις περιοχές που ελέγχουν τώρα οι SDF. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δημιούργησαν ένα ελευθέρας για όλους, που θα έκανε τον Λίβανο να φαίνεται καθαρό στη σύγκριση.
Εδώ είναι ένας κατάλογος της τρέλας στο συριακό χώρο μάχης κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα: Ένας πρώην συνεργάτης της Αλ Κάιντα κατέρριψε ένα ρωσικό αεροσκάφος χρησιμοποιώντας έναν κινεζικό πύραυλο. Οι κουρδικές δυνάμεις κατέρριψαν ένα τουρκικό ελικόπτερο χρησιμοποιώντας πυραύλους που παράγονται στο Ιράν. Το Ιράν έριξε ένα drone στο Ισραήλ, μέσω του εναέριου χώρου της Συρίας που ελέγχεται από τη Ρωσία. Το Ισραήλ βομβάρδισε 12 περιοχές στη Συρία σε αντίποινα. Και η απάντηση των ΗΠΑ σε επίθεση κατά της ρωσικής κατοχής σε πετρελαϊκά πεδία κοντά στην Deir al-Zour σκότωσε ίσως δεκάδες ρώσους μισθοφόρους, ξεχειλίζοντας το τοπικό νεκροτομείο.
Η Συρία αντιμετωπίζει τώρα “συγκλίνουσες δυνάμεις με διαφορετικά συμφέροντα”, προειδοποιεί ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου. Ο Staffan de Mistura, ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε την Τετάρτη ότι η στιγμή είναι όσο “βίαιη, ανησυχητική και επικίνδυνη” όπως και κάθε άλλη από τότε που ανέλαβε τη δουλειά πριν από τέσσερα χρόνια.
Ποια είναι η απάντηση σε αυτό το τοξικό μίγμα; Πάντως, σίγουρα, όχι η ενίσχυση της βαθύτερης ανάμειξης της Τουρκίας. Το μονοπάτι είναι μια σταθερή και ασθενή πρόοδος των παραπαιουσών διαπραγματεύσεων στη Γενεύη για την επέκταση της εξουσίας ενός μεταρρυθμισμένου Συριακού κράτους και στρατού. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό σημαίνει να δαγκώνουμε τη σφαίρα και να συνεργαζόμαστε με τη Ρωσία και το συριακό καθεστώς – δύο αναξιόπιστους αλλά ουσιαστικούς εταίρους.
Η Ρωσία έκανε πράγματι ένα βήμα προς τα εμπρός αυτό το μήνα με τη σύνταξη ενός νέου Συριακού συντάγματος το οποίο θα παρέχει περιορισμένη αυτονομία στις κουρδικές περιοχές σε ένα πρόσφατα αποκεντρωμένο κράτος της Συρίας. Το ρωσικό σχέδιο θα συμφιλιώσει τις κουρδικές και τις αραβικές απαιτήσεις και ορισμένοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ το βλέπουν ως βάση για σοβαρές συνομιλίες. Αλλά άλλοι αξιωματούχοι της διοίκησης θεωρούν καταστροφικό που η Ρωσία χρησιμοποιεί την τακτική “καρότο και μαστίγιο ” για την προώθηση των συμφερόντων της και του Ιράν, εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων της. Αυτό που προτιμά ο Πρόεδρος Trump εύκολα μπορεί να το υποθέσει κάποιος.
Το βασικό πρόβλημα αυτής της τελευταίας φάσης του χάσματος στη Συρία είναι παρόμοιο με αυτό που μας έφερε εδώ: Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν την ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη, αλλά δεν γνωρίζουν τι θέλουν πολιτικά. Η Τουρκία οραματίζεται και απαιτεί την αμερικανική στήριξη, αλλά δεν διαθέτει τη δύναμη να σταθεροποιήσει τις περιοχές που επιδιώκει να ελέγξει. Η Ρωσία έχει το τιμόνι, διπλωματικά, αλλά δεν έχει καμία εμπιστοσύνη από τους «επιβάτες» της και κανένα καύσιμο στην παροιμιώδη δεξαμενή καυσίμων.
Εδώ είναι ένα νοητικό πείραμα: Θα έπρεπε να διαλυθούν οι SDF με επικεφαλής τους Κούρδους, όπως θέλει η Τουρκία; Οχι! Αυτό θα δημιουργούσε κενό εξουσίας και μεγαλύτερη αστάθεια. Αντίθετα, το SDF πρέπει να γίνει μέρος ενός νέου εθνικού στρατού της Συρίας – που εργάζεται με τη Δαμασκό, την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα και, ναι, ακόμα και την Άγκυρα.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή