Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Το Δυτικό «αυτογκόλ» στην Κύπρο και η εμμονή των ΗΠΑ με την Τουρκία…

Δημοσιεύτηκε στις

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Τελευταίος και… καταϊδρωμένος, ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία εξέφρασε επιτέλους τα αυτονόητα, ότι οι τουρκικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ συνιστούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Πιθανότατα, αναγκάστηκε να προβεί σε αυτή τη δήλωση, καθώς οι σαφείς τοποθετήσεις της Μόσχας και του Πεκίνου είχαν προκαλέσει κύμα οργής στη μεγαλόνησο, με αποτέλεσμα η όλη κατάσταση ανάμεσα σε χώρες που υποτίθεται πως πλέον έχουν ομοειδή συμφέροντα, έβαινε ταχύτατα προς εκτροχιασμό…

Τα σχόλια που ακούγονταν ήταν ελάχιστα κολακευτικά για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τις συνέκριναν ακόμα και με την… Ελλάδα, που έχει αναγάγει τον κατευνασμό του αντιπάλου, την «εξημέρωση του θηρίου», της Τουρκίας δηλαδή, σε στρατηγικό δόγμα.Όπως έχει γραφτεί κατ’ επανάληψη από το «defence-point.gr», η πολιτική αυτή κατέληγε να γίνεται αυτοκαταστροφική, αφού το μήνυμα που διαβίβαζε στον αντίπαλο ήταν «όσο και να με πιέζεις, εγώ θα υποχωρώ για χάρη της ειρήνης», με αποτέλεσμα να φέρνει το ακριβώς αντίθετο από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, την πλήρη αποθράσυνση των Τούρκων.
Οι Αμερικανοί από την πλευρά τους έχουν όντως αρχίσει να θυμίζουν Ελλάδα με τη στάση που τηρούν απέναντι στην Τουρκία. Πλειάδα δημοσιευμάτων έγκυρων αναλυτών δίνουν την αίσθηση ότιη Ουάσιγκτον «βράζει» απέναντι στην Τουρκία, οι στρατηγικοί της εγκέφαλοι όμως έχουν αποδειχθεί προκλητικά ανίκανοι να παρουσιάσουν μια ρεαλιστική στρατηγική που να διαφοροποιείται από όσα έμαθε θεσμικά να αντιμετωπίζει ως δεδομένα το «σύστημα» παραγωγής πολιτικής στην Ουάσιγκτον.
Η Τουρκία είναι «ιερή αγελάδα» και δεν την αγγίζουμε, με αποτέλεσμα ο μέχρι πρόσφατα ο ιστορικός ηγέτης της περιοχής να είναι αν όχι ανύπαρκτος, τουλάχιστον προβληματικός και διφορούμενος, χωρίς συνεκτική με σαφείς στοχεύσεις και διάθεση επιβολής «τάξης», όπως κάποτε έκανε, με αποτέλεσμα ένας επίσης σύμμαχος, ο Ελληνισμός, να υποφέρει και να το πληρώσει σε πολλαπλά επίπεδα…
Το παρανοϊκό στην κατάσταση είναι ότι μια παγκόσμια δύναμη του βεληνεκούς των ΗΠΑ, καταδέχεται να τη «δουλεύει» ένας ημιπαράφρονας ισλαμιστής σαν τον Ερντογάν, του οποίου οι δηλώσεις και μόνο αρκούν για να λάβει περίοπτη θέση σε έναν… επικαιροποιημένο «άξονα του κακού», ένας ηγέτης που έβαλε στη θέση του πρωθυπουργού έναν τύπο που ό,τι και να σχεδίασε αποδείχθηκε πως είναι για τα σκουπίδια, απομονώνοντας εντελώς τη χώρα του (να είναι καλά ο άνθρωπος…).
Για να μην αναφερθούμε στο θρησκευτικό υπόβαθρο που όπως αποδεικνύεται έχουν οι θεωρίες και οι πράξεις του, διότι τότε τα πράγματα για τον «Τούρκο Κίσιντζερ», γίνονται πολύ χειρότερα. Ο δε γηραιός… Χένρι, του οποίου τη γνώμη για την Ανατολική Μεσόγειο και τα κατορθώματα της Τουρκίαςδεν την έχουμε… περιέργως ακούσει, είναι βέβαιο ότι θα εξοργίζεται όταν το ακούει, αφού πραγματικά μεγάλοι στρατηγιστές του επιπέδου ενός Έντουαρντ Λούτβακ, έχουν αποκαλέσει τον Νταβούτογλου ακόμα και «ηλίθιο» (βλ.http://www.defence-point.gr/news/?p=56276).
Η κατάσταση είναι ολίγον παρανοϊκή, τουλάχιστον ήταν μέχρι χθες το πρωί που εκδηλώθηκε η παρέμβαση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Κύπρο. Η ομάδα των χωρών που ανήκει η Κύπρος – και η Ελλάδα – αυτή δηλαδή της «Δύσης» να τηρεί μια διπλωματική στάση σχεδιασμένη να αποφευχθεί με κάθε τρόπο η ενόχληση της Τουρκίας και η στάση χωρών –συνδιαχειριστών επί της ουσίας του διεθνούς συστήματος, όπως η Ρωσία και η Κίνα, είτε αυτό αρέσει είτε όχι, να λαμβάνουν σαφή θέση υπέρ της προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και το αστείο της υπόθεσης είναι ότι η Δύση είναι αυτή που «καίγεται» να βρει εναλλακτικούς προμηθευτές υδρογονανθράκων, ενώ η Ρωσία μόνο να ζημιωθεί μπορεί, αφού οι υδρογονάνθρακες αυτοί, εάν μπουν στο παγκόσμιο σύστημα, θα αυξήσουν την προσφορά του αγαθού και θα ρίξουν τις τιμές, πλήττοντας τα έσοδα της Μόσχας, η οποία εξαρτάται υπέρμετρα από αυτά!
Παρά ταύτα, σκεπτόμενη στρατηγικά, η ρωσική ηγεσία προτιμά να λαμβάνει «θέση αρχής», σε αντίθεση με τη «Δύση», Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες, που όχι μόνο δεν κινούνταν δραστικά στην κατεύθυνση στήριξης του εταίρου, παρά τα στρατηγικά συμφέροντα που διακυβεύονται, αλλάυιοθετούν γενικώς την προαναφερθείσα στάση ημι… κατευνασμού απέναντι στην Άγκυρα, αρνούμενοι να ξεκολλήσουν από τους ψυχροπολεμικούς υπολογισμούς της τεράστιας υποτίθεται γεωστρατηγικής σημασίας της Τουρκίας.
Η σκέψη πίσω από αυτή τη στάση είναι τουλάχιστον προβληματική, τουλάχιστον εάν την εξετάσει κανείς και υπό το πρίσμα της προ ημερών διαρροής της έμμεσης απειλής του Βλαντιμίρ Πούτιν απέναντι στην Τουρκία, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον Ερντογάν, όπου τον κάλεσε να σταματήσει άμεσα την υπονόμευση της Συρίας, για να μην προκληθεί – από τη Ρωσία –καταστροφική σύγκρουση που δεν θα αφήσει άθικτη τη διάδοχο της μισητής για τους Ρώσους, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Όταν ο Πούτιν ρωτήθηκε από τον Ερντογάν εάν όσα λέει συνιστούν απειλή απέναντι στην Τουρκία, ο Ρώσος ηγέτης φέρεται να του απάντησε, ότι μπορεί να εκλάβει τα λόγια του όπως επιθυμεί… Αυτή ακριβώς η στάση θα μπορούσε όμως και να εκληφθεί ως έμμεσες διαβεβαιώσεις της Ρωσίας προς τη Δύση, ότι δεν έχει λόγο κανείς να φοβάται επιστροφή στον Ψυχρό Πόλεμο που θα οδηγήσει στη μεγιστοποίηση της στρατηγικής αξίας της… «καπριτσιόζας» και απροσάρμοστης διεθνώς Άγκυρας. Άρα είναι λίγο περίεργο το να γίνεται ανεκτή.
Εκτός κι αν τις ΗΠΑ τις ενοχλεί πολύ περισσότερο η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και όχι το ενδεχόμενο να κληθεί λόγω του Άρθρου 5 της Ατλαντικής Συμμαχίας να σπεύσει με δυνάμεις να συνδράμει την Τουρκία, σε περίπτωση κλιμάκωσης των σχέσεων με τη Μόσχα.
Μια κατάσταση που θα μπορούσε στοιχειωδώς να αποφευχθεί, εάν έπαυαν κάποιοι στην Ουάσιγκτον να υποτιμούν τόσο τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας τους και απλά εκτιμούσαν ότι το μακροπρόθεσμο συμφέρον δεν είναι το να ανέχονται έναν ανεξέλεγκτο ταραξία στην περιοχή, αλλά τονα συνεργαστούν, στοιχειωδώς έστω, με τη χώρα που εκ των πραγμάτων θα κληθούν να βρουνισορροπίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Είναι η Ρωσία, ενώ και ο ρόλος της Κίνας θα μπορούσε να αποδειχθεί κομβικός και σε καμία περίπτωση a priori εχθρικός γενικά απέναντι στη Δύση, παρά τα προβλήματα.
Το μήνυμα που εκπέμπει η Μόσχα και το Πεκίνο προς τη Δύση είναι αυτό της συνδιαχείρισης των υποθέσεων του πλανήτη, που ουσιαστικά παραπέμπει στην έμμεση αναγνώριση μιας ιεραρχίας στις διεθνείς σχέσεις η οποία και αντανακλά καλύτερα τον σημερινό καταμερισμό ισχύος. Όπως η Ουάσιγκτον επιχειρεί να υπερασπίσει τα πλανητικά της συμφέροντα, έτσι και οι άλλες δυο πρωτεύουσες επιδιώκουν να κατοχυρώσουν, όσο αυτό είναι δυνατό τα – πρωτίστως περιφερειακά – δικά τους. Ή θα συνεργαστούν ή θα συγκρουστούν. Εναλλακτική δεν υπάρχει.
Το σοβαρότατο αντάλλαγμα που φέρονται διατεθειμένες να προσφέρουν, είναι η συνεργασία για τη ρύθμιση σοβαρών ζητημάτων σε διάφορα σημεία της υφηλίου, που απειλούν σοβαρά τη σταθερότητα και την ασφάλεια. Ένα από αυτά τα σημεία είναι και η Ανατολική Μεσόγειος. Προβλήματα πάντα θα υπάρχουν, αφού δεν είναι δυνατή η απόλυτη ευθυγράμμιση, τη στιγμή που οι σχέσεις των ισχυρών είναι το αντικείμενο μιας αέναης διαπραγμάτευσης και εξισορρόπησης.
Όμως, η Ανατολική Μεσόγειος προσφέρεται για να αποτελέσει ένα «πεδίο δοκιμής» για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί η τριγωνική σχέση Ουάσιγκτον, Μόσχας και Πεκίνου,για το καλό της ανθρωπότητας.

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή4 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις34 λεπτά πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom1 ώρα πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...

Δημοφιλή