Διεθνή
Ο «Νέος Εθνικισμός» της Τουρκίας εν μέσω πολιτικών εξελίξεων
Further Analysis of Polling Results
By Max Hoffman, Michael Werz, and John Halpin
Getty/Artur Widak
Turkish national flags are displayed in the main roundabout of Kumluca, Turkey, October 2017
Introduction and summary
From the outside, Turkey has the hallmarks of a consolidating authoritarian regime. President Recep Tayyip Erdoğan exercises near absolute control through the parliamentary majority of his Justice and Development Party (AKP), his influence over a politicized judiciary, and a stranglehold on news media and political dissent. President Erdoğan was further granted expansive emergency powers by Turkish Parliament in the wake of the July 15, 2016, coup attempt. These factors have allowed Erdoğan and the AKP to rule by decree, sideline political rivals, and enact sweeping changes to the Turkish state, constitution, and economy.
Yet Erdoğan and the AKP still feel the need for fundamental democratic justification, even for majoritarian policies that ignore constitutional limits. For Erdoğan and many of his supporters, this democratic legitimacy seems to begin and end at the ballot box: A free press, independent judiciary, and other checks and balances are unnecessary frills that impede their ability to reshape the country. For all these autocratic tendencies, however, they must still win elections.1
- What are the core components of modern Turkish nationalism? What is the size and shape of this constituency, and is it coherent?
- What are the beliefs driving its apparent resurgence?
- What, if anything, is new about this wave of nationalist sentiment? Is this just a replay of past efforts to unite religious Turks and the nationalist right?
- How much of this framework of belief is attached to Erdoğan personally—to what extent has Turkish nationalism become “Erdoğanism”?
- What does this transformation mean for Turkish politics moving forward and for relations with the United States and Europe?
A new nationalism in Turkey?
[O]nly we can solve our problems. I speak openly; foreigners love oil, gold, diamonds, and the cheap labor force of the Islamic world. They like the conflicts, fights and quarrels of the Middle East. Believe me, they don’t like us. They look like friends, but they want us dead, they like seeing our children die. How long will we stand that fact?10
A changing AKP

Turkey remains deeply insecure and strongly nationalist
The Syrian refugee issue



Atatürk and his legacy


In this vein, AKP voters overwhelmingly believe that “Turkey under Erdoğan is fulfilling Atatürk’s ideal of a strong and independent nation,” while, unsurprisingly, CHP and HDP voters reject this notion. The MHP is deeply split on this question, perhaps reflecting Erdoğan’s outreach to MHP voters, MHP Chairman Devlet Bahçeli’s support to Erdoğan in recent times, or many MHP voters’ statist inclinations. Erdoğan and the AKP have sought to re-appropriate Atatürk, reworking his legacy to include religion as a core cultural component alongside the need for a strong central state and a strong leader. Erdoğan’s strongest constituencies are more likely to buy into this idea, with women, older voters, poorer voters, and less educated voters more inclined to believe that Erdoğan is fulfilling Atatürk’s vision of a strong nation.
July 15 as a founding myth of the “New Turkey”?
Political outlook and party politics
Erdoğan and the need for a strong leader

Political parties and election dynamics

Turkey’s approach to foreign policy



Turkish views of the United States, Europe, and Russia


Conclusion
About the authors
Acknowledgments
Endnotes
- This imperative is separate from any guarantee about the fairness of those elections. The Organization for Security and Co-operation in Europe concluded that Turkey’s most recent election, the April 16, 2017 constitutional referendum “took place on an unlevel playing field” and that “voters were not provided with impartial information … civil society organizations were not able to participate.” Additionally, “fundamental freedoms essential to a genuinely democratic process were curtailed.” The Organization for Security and Co-operation in Europe, “OSCE/ODIHR Limited Referendum Observation Mission Final Report” (2017), available at http://www.osce.org/odihr/elections/turkey/324816?download=true.

- Mustafa Akyol, “Again, a country surrounded by enemies,” Hürriyet Daily News, July 24, 2013, available at: http://www.hurriyetdailynews.com/opinion/mustafa-akyol/again-a-country-surrounded-by-enemies-51257.

- See, for example, The Guardian, “Recep Tayyip Erdoğan dismisses Turkey protesters as vandals,” June 9, 2013, available at https://www.theguardian.com/world/2013/jun/09/recep-tayyip-erdogan-turkey-protesters-looters-vandals. See also Michael Werz, Matthew Duss, and Max Hoffman, “Liberal Turkey Speaks—Is Prime Minister Erdoğan Listening?”, Center for American Progress, June 4, 2013, available at https://www.americanprogress.org/issues/security/news/2013/06/04/65225/liberal-turkey-speaks-is-prime-minister-erdogan-listening/. See also, Hürriyet Daily News, “President Erdoğan vows to finish off ‘parallel structure,’” December 12, 2014, available at http://www.hurriyetdailynews.com/president-erdogan-vows-to-finish-off-parallel-structure-75572.

- Erdoğan has used his political megaphone to call for women to dress conservatively and have more children; his government has abolished co-ed dormitories and banned alcohol at universities and rejected liquor licenses for restaurants. More importantly, the AKP has made a concerted effort to reshape Turkey’s public school system, introducing mandatory religious education to the curriculum while opening hundreds of imam hatip religious schools. On education, see, for example, Alan Makovsky, “Re-Educating Turkey,” Center for American Progress, December 14, 2015, available at https://www.americanprogress.org/issues/security/reports/2015/12/14/127089/re-educating-turkey/.

- The groups were determined by self-reported votes in the last general election on November 1, 2015, and included people of varying levels of party support, from very strong support to “swing” voters who lean towards the respective parties. As the primary focus of the study is Turkish nationalism—particularly on the Turkish right—we did not include an HDP focus group, though HDP voters were, of course, included in the subsequent nationwide poll.

- The nationwide poll sampled 2,453 respondents across Turkey, conducted using stratified sampling and weighting methods in 28 provinces based on the 26 regions of Turkey’s Nomenclature of Territorial Units for Statistics (NUTS 2) system from November 2-12, 2017. The survey was conducted using face-to-face questioning with subsequent 60 percent phone call coverage and has a margin error of 1.98 percent at the 95 percent level of confidence.

- See, for example, Galip Dalay, “Erdogan’s Fragile Referendum Coalition,” Foreign Affairs, May 9, 2017, available at https://www.foreignaffairs.com/articles/turkey/2017-05-09/erdogans-fragile-referendum-coalition. See also Gӧnül Tol and Ömer Taşpinar, “Erdogan’s Turn to the Kemalists,” Foreign Affairs, October 27, 2016, available at https://www.foreignaffairs.com/articles/turkey/2016-10-27/erdogans-turn-kemalists. See also, Soner Çağaptay, “Erdogan’s Nationalist Path to a Full Presidential System,” The Washington Institute, May 24, 2016, available at: http://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/erdogans-nationalist-path-to-a-full-presidential-system.

- Makovsky, “Re-Educating Turkey.”

- For background on the long history of the PKK conflict, see, Michael Werz and Max Hoffman, “The United States, Turkey, and the Kurdish Regions: The Peace Process in Context,” Center for American Progress, July 31, 2014, available at https://www.americanprogress.org/issues/security/reports/2014/07/31/94936/the-united-states-turkey-and-the-kurdish-regions/. For a recent history of the resumption of the conflict, see, for example, Berkay Mandıracı, “Turkey’s PKK Conflict Kills almost 3,000 in Two Years,” International Crisis Group, July 20, 2017, available at https://www.crisisgroup.org/europe-central-asia/western-europemediterranean/turkey/turkeys-pkk-conflict-kills-almost-3000-two-years. For background on the July 15, 2016, coup attempt, see, for example, Tim Arango and Ceylan Yeginsu, “Erdogan Triumphs After Coup Attempt, but Turkey’s Fate Is Unclear,” The New York Times, July 17, 2016, available at https://www.nytimes.com/2016/07/18/world/middleeast/turkey-coup-erdogan.html. See also, Michael Werz and Max Hoffman, “The Process Behind Turkey’s Proposed Extradition of Fethullah Gülen,” Center for American Progress, September 7, 2016, available at https://www.americanprogress.org/issues/security/reports/2016/09/07/143587/the-process-behind-turkeys-proposed-extradition-of-fethullah-gulen/.

- It is worth noting that Erdoğan made these comments in November, 2014—after coalition airstrikes against ISIL (and in defense of the Kurdish-held city of Kobani) had begun but before U.S. support for the Syrian Kurdish YPG became a major wedge issue in bilateral relations. While this is perhaps the most unvarnished of Erdoğan’s comments on the West, he has long-espoused anti-Western views.

- See, for example, Maximilian Popp and Mirjam Schmitt, “Erdogan Throws Fuel on Flames,” Der Spiegel, June 17, 2013, available at http://www.spiegel.de/international/world/turkey-protests-erdogan-agitates-conflict-in-istanbul-a-906118.html; The Jerusalem Post, “Erdogan blames ‘international groups’ for corruption scandal that rocks Turkey,” December 21, 2013, available at http://www.jpost.com/Middle-East/Erdogan-blames-international-groups-for-corruption-scandal-that-rocked-Turkey-335727; Adam Taylor, “How Erdogan’s jubilant victory speech targeted his two biggest enemies,” The Washington Post, March 31, 2014, available at https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2014/03/31/how-erdogans-jubilant-victory-speech-targeted-his-two-biggest-enemies/?utm_term=.29f392d2b9ac; Bloomberg View, “Erdogan’s Paranoia and Turkey’s Economy,” June 27, 2013, available at https://www.bloomberg.com/view/articles/2013-06-27/erdogan-s-paranoia-and-turkey-s-economy; Daren Butler, “Erdogan blames ‘foreign-backed’ elements for dirty plot against Turkey,” The Telegraph, January 1, 2014, available at http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/turkey/10545990/Erdogan-blames-foreign-backed-elements-for-dirty-plot-against-Turkey.html; Reuters, “Erdogan says Turkey will crush ‘terror army’ in northern Syria,” January 15, 2018, available at https://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-syria-erdogan/erdogan-says-turkey-will-crush-terror-army-in-northern-syria-idUSKBN1F41D5; Hürriyet Daily News, “President Erdoğan vows to finish off ‘parallel structure,’” December 12, 2014, available at http://www.hurriyetdailynews.com/president-erdogan-vows-to-finish-off-parallel-structure-75572; Karen DeYoung, “U.S. considers opening new front against Islamic State to create a safe zone in Syria,” The Washington Post, December 1, 2014, available at https://www.washingtonpost.com/world/national-security/us-weighs-a-new-front-to-create-safe-zone-in-syria/2014/12/01/1aae1bb0-796b-11e4-9a27-6fdbc612bff8_story.html?utm_term=.67309bacf430; Andrew Buncombe, “Erdogan says he has evidence US-led coalition has given support to Isis,” The Independent, December 27, 2016, available at: http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/isis-president-erdogan-us-coalition-support-terrorists-a7497841.html; Victor Kotsev and John Dyer, “Turkey blames U.S. for coup attempt,” USA Today, July 18, 2016, available at https://www.usatoday.com/story/news/world/2016/07/18/turkey-blames-us-coup-attempt/87260612/; Reuters, “U.S. case against banker is ‘political coup attempt’: Turkey’s Erdogan,” January 9, 2018, available at https://www.reuters.com/article/us-usa-turkey-erdogan/u-s-case-against-banker-is-political-coup-attempt-turkeys-erdogan-idUSKBN1EY0WY?il=0; Tim Arango and Ceylan Yeginsu, “Turks Can Agree on One Thing: U.S. Was Behind Failed Coup,” The New York Times, August 2, 2016, available at https://www.nytimes.com/2016/08/03/world/europe/turkey-coup-erdogan-fethullah-gulen-united-states.html.

- Zeynep Bilginsoy, “Turkey to overhaul school curriculum, triggering concerns politics will take precedence over science,” Christian Science Monitor, September 18, 2017, available at https://www.csmonitor.com/World/Middle-East/2017/0918/Turkey-to-overhaul-school-curriculum-triggering-concerns-politics-will-take-precedence-over-science.

- See, for example, Werz and Hoffman, “The Process Behind Turkey’s Proposed Extradition of Fethullah Gülen.”

- See, for example, Murat Yetkin, “The rise and fall of Gülen in 10 steps,” Hürriyet Daily News, September 26, 2016, available at http://www.hurriyetdailynews.com/opinion/murat-yetkin/the-rise-and-fall-of-gulen-in-10-steps-104246; See also, Murat Yetkin, “Class of ‘94: Rise of Gülenists in the Turkish army,” Hürriyet Daily News, July 14, 2017, available at http://www.hurriyetdailynews.com/opinion/murat-yetkin/class-of-94-rise-of-gulenists-in-the-turkish-army-115500; See also, Werz and Hoffman, “The Process Behind Turkey’s Proposed Extradition of Fethullah Gülen.”

- Focus group, September 27, 2017, Istanbul, Turkey.

- Focus groups, September 27-28, 2017, Istanbul, Turkey. Opinion poll conducted November 2-12, 2017 across Turkey.

- See, for example, Patrick Wintour, “Turkish PM warns EU over refugee deal ahead of Syrian peace talks,” The Guardian, November 27, 2017, available at https://www.theguardian.com/world/2017/nov/27/turkey-threatens-to-scrap-refugee-deal-over-syrian-peace-talks.

- This label is widespread in the media and policy reports on the AKP. It is, in many ways, understandable, but the polling data casts doubt on its propriety. For a nuanced evaluation, see Ömer Taşpınar, “Turkey: The New Model?”, Brookings Institution, April 25, 2012, available at https://www.brookings.edu/research/turkey-the-new-model/.

- Unless otherwise noted, all numbers are from CAP/Metropoll’s nationwide poll conducted November 2-12, 2017 across Turkey—the poll is on file with the authors.

- The figures on support for sharia law and support for the restoration of the caliphate come from Metropoll, “Turkey’s Pulse: March 2016,” March, 2016, on file with authors. All other figures are from CAP’s November poll.

- An excellent resource on this effort is Makovsky, “Re-Educating Turkey.”

- 23 percent of AKP voters disagree that “Turkey spends too much time and money caring for refugees” compared to 8 percent to 14 percent of voters from other parties.

- Unless otherwise noted, all quotes from participants come from focus groups conducted in Istanbul on September 27-28, 2017—anonymized transcripts are on file with the authors.

- On İHH and rapprochement with Israel, see, for example, Daily Sabah, “Erdoğan criticizes Gaza flotilla organizer group IHH for undermining deal with Israel,” June 29, 2016, available at https://www.dailysabah.com/diplomacy/2016/06/29/erdogan-criticizes-gaza-flotilla-organizer-group-ihh-for-undermining-deal-with-israel. See also, Pinar Tremblay, “How Erdogan’s Israeli gambit may cost him Islamist support,” Al Monitor, July 1, 2016, available at https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2016/07/turkey-israel-islamists-unhappy-rapprochment.html; Pinar Tremblay, “Muslim Brotherhood crumbling around Erdogan,” Al Monitor, January 24, 2018, available at https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2018/01/turkey-muslim-brotherhood-last-bastion-crumbling.html.

- Makovsky, “Re-Educating Turkey.”

- Onur Ant and Selcan Hacaoglu, “Turkey Posts Worst Budget, Jobless Numbers Since 2009 Crisis,” Bloomberg, March 15, 2017, available at https://www.bloomberg.com/news/articles/2017-03-15/turkey-youth-unemployment-hit-24-in-december-most-since-2009.

- Sebnem Arsu and Dan Bilefsky, “Turkey Lifts Longtime Ban on Head Scarves in State Offices,” The New York Times, October 8, 2013), available at http://www.nytimes.com/2013/10/09/world/europe/turkey-lifts-ban-on-head-scarves-in-state-offices.html.

- This interpretation—that external powers want to divide Turkey to keep it weak—is not new and was widespread in the Kemalist-dominated republican decades as well.

- Reuters, “Turkey’s Erdogan says high interest rate ‘lobby’ guilty of treason,” February 28, 2015, available at https://www.reuters.com/article/us-turkey-economy-erdogan/turkeys-erdogan-says-high-interest-rate-lobby-guilty-of-treason-idUSKBN0LW0Y520150228.

- Metropoll asked Turkish respondents in March 2016 what disturbed them most about refugees: 31 percent said the “increase in unemployment”; 19 percent said “begging”; 13 percent said “decreasing wages”; and 8 percent said “them not paying taxes.”

- Pew Research Center, “Questionnaire design,” available at http://www.pewresearch.org/methodology/u-s-survey-research/questionnaire-design/ (accessed January 2018).

- Akşener has trod a fine line thus far on this explosive issue, saying she has “concerns” about their presence but rejecting “politics based on race or ethnicity.” Jared Malsin, “Turkey’s ‘Iron Lady’ Meral Aksener Is Getting Ready to Challenge Erdogan,” Time, July 14, 2017, available at http://time.com/4856463/turkey-meral-aksener-iron-lady-recep-tayyip-erdogan/. Akşener has also said, “I want Syrian people to return to their homes, but this does not mean simply dismissing them. I am also the child of a migrant family. A way should be found for the return of Syrian people to their country within a humanitarian framework.” Hürriyet Daily News, “İYİ Party deputy head draws ire for saying ‘28 percent of Syrian refugees are obese,’” November 24, 2017, available at http://www.hurriyetdailynews.com/iyi-party-deputy-head-draws-ire-for-saying-28-percent-of-syrian-refugees-are-obese-123003.

- See, for example, Samuel Osborne, “The most anti-immigrant countries in Europe,” The Independent, December 7, 2016, available at http://www.independent.co.uk/news/world/europe/europe-immigration-most-anti-immigrant-countries-italy-france-germany-uk-a7460301.html.

- Hürriyet Daily News, “We will protect Atatürk’s legacy: President Erdoğan,” November 10, 2017, available at http://www.hurriyetdailynews.com/we-will-protect-ataturks-legacy-president-erdogan-122240.

- Ibid.

- An excellent look at how Turkey’s popular culture reinforces these notions can be found here: William Armstrong, “What a TV Series Tells Us About Erdogan’s Turkey,” The New York Times, May 14, 2017, available at https://www.nytimes.com/2017/05/14/opinion/erdogan-tv-show-turkey.html.

- See, for example, Türkiye, “Boydak 15 Temmuz şehit ve gazilerini unutmadı,” available at http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yasam/538311.aspx (accessed January 2018).

- The poll specifically asked: “As you may know, on July 15, 2016, segments of the Turkish military attempted to overthrow the government of Turkey and replace President Erdoğan. This attempted coup was stopped by the government, other segments of the military, and citizens loyal to the government. More than two hundred people died and thousands more were injured. Do you approve of the government’s response to the attempted coup?”

- The poll specifically asked: “Has the government done enough in response to the attempted coup?” Of course, the idea that the government has “not done enough” could mean different things to different people.

- The poll specifically asked: “As you may know, there have been recent crackdowns on journalists, intellectuals, and activists by the Turkish government. In general, do you think these actions by the government are appropriate or inappropriate?”

- Metropoll, “Turkey’s Pulse: August 2017,” August, 2017, on file with authors.

- Metropoll, “Turkey’s Pulse: March 2016,” March, 2016, on file with authors.

- See, for example, The Economist, “A challenge to Turkey’s Erdogan,” November 16, 2017, available at: https://www.economist.com/news/europe/21731408-does-meral-aksener-have-chance-challenge-turkeys-erdogan. See also, Ercan Gurses, “Turkish nationalist party expels leadership challenger,” Reuters, September 8, 2016, available at https://www.reuters.com/article/us-turkey-politics-opposition/turkish-nationalist-party-expels-leadership-challenger-idUSKCN11E1RD.

- Metropoll, “Turkey’s Pulse: December 2017,” December, 2017, on file with authors.

- Ibid.

- Hürriyet Daily News, “CHP head Kılıçdaroğlu questions $30 billion spent on Syrians in Turkey,” November 14, 2017, available at http://www.hurriyetdailynews.com/chp-head-kilicdaroglu-questions-30-billion-spent-on-syrians-in-turkey-122425.

- See, for example, Reuters, “Turkey’s Erdogan says high interest rate ‘lobby’ guilty of treason,” February 28, 2015, available at https://www.reuters.com/article/us-turkey-economy-erdogan/turkeys-erdogan-says-high-interest-rate-lobby-guilty-of-treason-idUSKBN0LW0Y520150228.

- Mustafa Akyol, “Again, a country surrounded by enemies,” Hürriyet Daily News, July 24, 2013, available at http://www.hurriyetdailynews.com/opinion/mustafa-akyol/again-a-country-surrounded-by-enemies-51257.

- The question asked, specifically: “As you may also know, the Turkish government has recently been in disputes with the United States of America on a variety of issues. Do you think the government should do more to confront the U.S. or do more to maintain the alliance, even if the two countries don’t always agree?”

- See, for example, Zia Weise, “Berlin-Ankara spat plays into Erdoğan’s hands,” Politico, March 8, 2017, available at https://www.politico.eu/article/berlin-ankara-spat-plays-into-erdogans-hands-hurts-merkel/. See also, Deutsche Welle, “Turkey’s AKP cancels campaign rallies in Germany,” March 21, 2017, available at http://www.dw.com/en/turkeys-akp-cancels-campaign-rallies-in-germany/a-38050660.

- Metropoll, “Turkey’s Pulse: February 2016,” February, 2016, on file with authors.

- See, for example, TRT World, “NATO’s ‘enemy chart’ angers Ankara, Turkey withdraws troops from drill,” November 17, 2017, available at https://www.trtworld.com/turkey/nato-s-enemy-chart-angers-ankara-turkey-withdraws-troops-from-drill-12368.

https://www.americanprogress.org/issues/security/reports/2018/02/11/446164/turkeys-new-nationalism-amid-shifting-politics/
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

