Διεθνή
Γάλλος συγγραφέας καταγγέλλει: Μετάλλαξη της Ε.Ε. σε Γερμανική Επικράτεια και Επικράτηση της Γερμανικής Μεγαλομανίας
Υμπερ Άλλες, αντί Ισότητας Ελευθέρων
μετάλλαξη της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, ελεύθερων και ισότιμων κρατών, σε γερμανική
επικράτεια επισημαίνει ο κορυφαίος Γάλλος διανοούμενος Εμμάνουελ Τοντ, σε
συνέντευξή του στη Ρωσίσκαγια Γκαζέτα.
Αναφέρει
ότι υπό την ηγεσία της Μέρκελ κυριάρχησε το στοιχείο της μεγαλομανίας στο
γερμανικό ψυχισμό, ότι η Γερμανία έβαλε στο χέρι το μέγιστο του χώρου της
άλλοτε Σοβιετικής ΄Ενωσης (έτσι απέκτησε την οικονομική ισχύ, η οποία
μεγεθύνθηκε από την οικονομική κρίση του 2008) και ότι προχωρεί ολοένα βαθύτερα
στην συγκαλυμμένη επεκτατική πολιτική της.
αμερικανική επιθετικότητα αποδίδει στην ψυχολογία απώλειας της παντοδυναμίας
των ΗΠΑ, της οποίας αναφέρει πειστήρια και τονίζει πως χωρίς την αντίσταση της
Ρωσίας ο κόσμος θα υφίστατο μια καταστροφική μοίρα.
Εμμάνουελ Τόντ εξέχει στην σημερινή ξηρασία της γαλλικής πνευματικής ζωής και
αναγνωρίζεται διεθνώς ως γνήσιος συνεχιστής της παράδοσης των Γάλλων
εγκυκλοπαιδιστών. Εθνολόγος, Κοινωνιολόγος και Iστορικός,
σε ηλικία 25 ετών, με το βιβλίο του «Η Τελική Πτώση», προανήγγειλε (το 1976!)
την πτώση της Σοβιετικής ΄Ενωσης, ύστερα από μελέτη… δημογραφικών στατιστικών
δεδομένων. Το βιβλίο προκάλεσε αίσθηση τότε, μάλλον ως παραδοξολογία.
Ακολούθησαν πέντε άλλα σημαντικά βιβλία, μεταξύ των οποίων το «Μετά την
Αυτοκρατορία», το 2002,με αντικείμενο τις ΗΠΑ και μερικά χρόνια αργότερα το «Μετά
την Δημοκρατία».
Εμμάνουελ Τοντ απέχει της πολιτικής αρένας και στις σπάνιες προσκλήσεις του
στην τηλεόραση εξέχει με τον λιτό, ουσιαστικό και σαγηνευτικό λόγο του.
Ελεύθερο πνεύμα, μολονότι σοσιαλιστικής ευαισθησίας και εβραϊκής καταγωγής, δεν
διστάζει να δηλώσει πως οι σωστές θέσεις για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, την
οικονομική κρίση και τα συμφέροντα της Γαλλίας και της Ευρώπης είναι αυτές που
υπερασπίζεται η Μαρίν Λε Πεν.
κείμενο της συνέντευξης, όπως αναδημοσιεύθηκε στο όργανο των Γάλλων Γκωλλιστών
« Επιτροπή Βαλμύ» -πλήρες, για την επικοινωνία με την προσωπικότητα και τη
σκέψη ενός εξέχοντα Ευρωπαίου και αυθεντικού Γάλλου διανοητή- έχει ως εξής: (Μτφ
Μιχαήλ Στυλιανού)
Ο Δυτικός Κόσμος ξεκίνησε πόλεμο κατά της Ρωσίας, κατηγορώντας την για όλα τα
θανάσιμα αμαρτήματα και τις σκοτεινές προθέσεις. Εσείς τι λέτε;
γεγονότα της Ουκρανίας είχα επισημάνει αυτή την αντιρωσική στάση, έκδηλα
προγραμματισμένη, στα Δυτικά ΜΜΕ. Οι πρώτες συστηματικές επιθέσεις κατά της
Ρωσίας αναφέρονταν στην «απόρριψη» των σεξουαλικών μειονοτήτων. Στη συνέχεια
πολυάριθμα άρθρα υποστήριζαν ότι η πολιτική Πούτιν ήταν «ακατανόητη» και ότι ο
ίδιος ήταν «απρόβλεπτος».
να είμαι ειλικρινής, αυτά τα εύρισκα πολύ αστεία. Επειδή, κατά την γνώμη μου, η
πολιτική γραμμή της ρωσικής κυβέρνησης είναι, αντίθετα, πολύ ορθολογική και
μελετημένη. Οι Ρώσοι είναι περήφανοι που είναι Ρώσοι και εάν διαθέτουν τα
απαραίτητα μέσα, κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν τη συνομωσία. Η υποστήριξη
που επιδεικνύεται στον ρωσόφωνο πληθυσμό της νότιο-ανατολικής Ουκρανίας
εντάσσεται απόλυτα σ’ αυτή τη λογική. Αναφορικά με τις ανησυχίες των Πολωνών
και των χωρών της Βαλτικής, που πιστεύουν ότι η Μόσχα σχεδιάζει να τους
καταπιεί, αυτές είναι τελείως αβάσιμες. Δεν έχουν καμιά λογική. Η Ρωσία έχει
ήδη αρκετές φροντίδες να διαχειριστεί την τεράστια επικράτειά της.
βιβλίο σας του 1976, όπου επισημαίνατε τα αίτια δυνητικής διάλυσης της ΕΣΣΔ,
προκάλεσε τότε πολύ θόρυβο αλλά δεν το πήραν στα σοβαρά. Ποια είναι η σημερινή
σας θεώρηση της σύγχρονης Ρωσίας;
ιστορία της Ρωσίας, θα αντιληφθείτε ότι ο ρόλος της στις διεθνείς υποθέσεις
–και ειδικώτερα στις ευρωπαϊκές- ήτανε πάντοτε θετικός. Η Ρωσία υπέστη μια
ταπείνωση στη δεκαετία του ’90, αμέσως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η στάση
της Δύσης ήτανε τότε αφόρητη και άδικη, αλλά παρά ταύτα, η μεταπολίτευση
μπόρεσε να γίνει με αξιοπρέπεια. Σήμερα η χώρα έχει ξαναβρεί τη θέση της στις
διεθνείς υποθέσεις και έχει επιτύχει μιαν εσωτερικήν ισορροπία. Πέτυχε μια
δημογραφική σταθερότητα και σημείωσε μάλιστα αύξηση του πληθυσμού της,
σημαντικότερη της υπόλοιπης Ευρώπης. Το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε. Προοπτικά, το
ποσοστό παιδικής θνησιμότητας θα είναι χαμηλότερο από των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις
στατιστικές. Το γεγονός ότι η Ρωσία προσελκύει εισροή μεταναστών από τις
γειτονικές χώρες δείχνει πως αντιπροσωπεύει γι’ αυτούς ένα οικονομικό μέλλον.
την γνώμη μου η Ρωσία διαδραματίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο στις διεθνείς υποθέσεις,
τον οποίο κληρονόμησε από τον ψυχρό πόλεμο, ρόλο που συνίσταται στο να
εξασφαλίζει την παγκόσμια ισορροπία. Χάρη στο πυρηνικό της οπλοστάσιο, η Ρωσία
είναι σήμερα η μόνη χώρα ικανή να συγκρατήσει τους Αμερικανούς. Χωρίς αυτήν ο
κόσμος θα είχε μια καταστροφική μοίρα.
οι φιλελεύθεροι Δυτικοί θα όφειλαν να την χειροκροτούν. Αντίθετα προς τους
Ευρωπαίους δημοκράτες, αυτή έδωσε άσυλο στον ΄Εντουαρντ Σνόουντον. Πόσο
εύγλωττο σύμβολο: Η Ρωσία οχυρό των ελευθεριών, την σημαία των οποίων
απαρνούνται οι Ευρωπαίοι.
Το 2002 εκδόθηκε το βιβλίο σας «Μετά την Αυτοκρατορία», όπου αναφέρεστε στα
αίτια της εξασθένισης, αργής αλλά βέβαιης, των ΗΠΑ. Πως είναι τα πράγματα
σήμερα;
τότε πως η επιθετικότητα των ΗΠΑ δεν ήταν καθόλου μια εκδήλωση ισχύος. Αντίθετα
έκρυβε την αδυναμία τους και την απώλεια της θέσης τους στον κόσμο. Αυτά που
συνέβησαν έκτοτε επιβεβαίωσαν τα τότε συμπεράσματά μου. Και αυτό ισχύει επίσης
και σήμερα. Μη πιστέψετε ότι κινήθηκα από οποιοδήποτε αντιαμερικανικό αίσθημα.
Τίποτα κάτι τέτοιο. Ωστόσο διαπιστώνω πως η αμερικανική «αυτοκρατορία» είναι σε
φάση παρακμής. Και αυτό είναι ιδιαίτερα ορατό στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ,
κάθε φορά που χάνουν έναν από τους συμμάχους τους, υποκρίνονται πως τίποτα το
αξιόλογο δεν συνέβη.
για παράδειγμα την εξέλιξη των σχέσεων της Ουάσιγκτων με τη Σαουδική Αραβία. Οι
μόνιμες αποτυχίες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή είναι εξόφθαλμες για όλο τον κόσμο,
ιδιαίτερα στις τελευταίες συρράξεις στο Ιράκ και στη Συρία. Και η Σαουδική
Αραβία, που ήταν άλλοτε ο στενότερος σύμμαχός τους σε αυτή την περιοχή, έχει
στην πραγματικότητα ξεφύγει από τον αμερικανικόν έλεγχο, μ’ όλο που, βέβαια,
κανείς δεν το ομολογεί. Το ίδιο και με τη Νότιο Κορέα, που απομακρύνεται από
τις ΗΠΑ για να συνεργάζεται ολοένα και στενότερα με την Κίνα. Ο μόνος
πραγματικά πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ασία μένει η Ιαπωνία. Αλλά λόγω της
αντιπαράθεσής της με το Πεκίνο, αυτή η χώρα δεν ξέρει πια που να βρει θέση.
Και η Ευρώπη;
και στην Ευρώπη. Η κύρια εξέλιξη που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στην Γηραιά
ήπειρο ήταν η αύξηση της γερμανικής ισχύος. Προηγουμένως πίστευα πως η Ευρώπη
θα αναπτύσσονταν συρόμενη από την ατμομηχανή της ενοποίησης Βερολίνο-Παρίσι. Αλλά
τα πράγματα πήγαν αλλιώς.
δεν μεταμορφώθηκε σε ένωση εθνών «ελεύθερων και ίσων»,όπως το ονειρεύονταν οι
θεμελιωτές της. Υιοθέτησε
μια ιεραρχική δομή υπό την αιγίδα της Γερμανίας, η οποία ξεπέρασε σημαντικά,
στον οικονομικό τομέα, όλες τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Από την φύση τους οι
Γερμανοί δεν μπορούν να αντιληφθούν τον κόσμο διαφορετικά, παρά μέσα από ένα
ιεραρχικό πρίσμα. Αυτή η άνοδος του Βερολίνου επιταχύνθηκε ιδιαίτερα μετά την
κρίση του 2008.
η Ευρώπη ελέγχεται από τη Γερμανία. Τα πρώτα σημάδια απώλειας από τους
Αμερικανούς του ελέγχου υπέρ του Βερολίνου εμφανίσθηκαν στην αρχή του πολέμου
του Ιράκ, όταν Παρίσι, Μόσχα και Βερολίνο, που μέχρι τότε βάδιζαν πάνω στα ίχνη
των ΗΠΑ, πήραν αντίθετη στάση. Αυτός ήταν ένας θεμελιώδης σταθμός.
τότε, σε ένα τομέα τέτοιας κρισιμότητας όπως η παγκόσμια οικονομία, η Γερμανία
ακολουθεί τη δική της γραμμή για να υποστηρίξει τα εθνικά της συμφέροντα. Δεν
υποχωρεί στις πιέσεις των Αμερικανών, που πιστεύουν πως όλος ο κόσμος οφείλει
να παίζει με τους δικούς τους κανόνες και επιμένουν ότι οι Γερμανοί πρέπει να
εγκαταλείψουν, επί παραδείγματι, την πολιτική του προϋπολογισμού λιτότητας.
Αυτή η γραμμή επιβάλλεται και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την πίεση
του Βερολίνου και οι Αμερικανοί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Σ’ αυτόν τον
τομέα, οι Γερμανοί δεν δίνουν σημασία στη γνώμη των Αμερικανών.
επίσης να αναφερθούμε στα πρόσφατα σκάνδαλα με τις τηλεφωνικές συνακροάσεις,
όπου οι Γερμανοί –περίπτωση χωρίς προηγούμενο- απέλασαν τον επικεφαλής της CIA στο Βερολίνο. Αλλά η οικονομία μένει το πιο σημαντικό.
Οι Αμερικανοί δεν υιοθετούν στις παρούσες συνθήκες μια πιο απειλητική στάση.
Όχι γιατί δεν το θέλουν, αλλά γιατί δεν το μπορούν. Και παραδεχόμενοι σιωπηρά
το γεγονός, κατά κάποιο τρόπο αναγνωρίζουν πως η εξουσία τους φθάνει στο τέλος
της. Μπορεί αυτό να μη χτυπάει ακόμη στο μάτι, αλλά είναι η πραγματικότητα.
Ωστόσο πολλοί πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ παραμένουν μια δύναμη που διευθύνει τις
υποθέσεις του κόσμου και ιδιαίτερα της Ευρώπης
κόσμος και ο νέος κόσμος. Ο παλαιός
κόσμος είναι η θεώρηση που κληρονομήθηκε από τον ψυχρό πόλεμο. Μένει
αγκυροβολημένη στη συνείδηση των αμερικανικών γερακιών, στις βαλτικές χώρες και
στη Πολωνία. Είναι σαφές ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ στα ανατολικά, μετά την πτώση
του τείχους του Βερολίνου είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του νόμου της
αδρανείας μέσα στο πνεύμα του ψυχρού πολέμου, οποιουσδήποτε όρους και αν
χρησιμοποιήσει κανείς. Στο παλαιό κόσμο η Γερμανία έπαιζε ένα ρόλο διαιτητού,
ενός παράγοντα λογικής που επιζητεί την ειρηνική λύση των προβλημάτων και
ευνοεί την οικονομική συνεργασία. Αλλά ένα νέος κόσμος αναδύθηκε και φάνηκε πως
δεν ελέγχεται πλέον από τους Αμερικανούς.
Ευρώπη σήμερα έχει τη δική της δυναμική. Δεν έχει στρατό, αλλά διευθύνεται από
τη Γερμανία. Και όλα περιπλέκονται, γιατί η Γερμανία είναι ισχυρή αλλά είναι
ασταθής στις γεωπολιτικές αντιλήψεις της. Στη διαδρομή της ιστορίας, το
γερμανικό εκκρεμές ταλαντευόταν ανάμεσα σε μια στάση λογικής και σε ορμές
μεγαλομανίας, που οδήγησαν, ας το θυμίσουμε, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι
το «δισυπόστατο» της Γερμανίας. Για παράδειγμα, ο Βίσμαρκ επεδίωκε την
παγκόσμια ειρήνη και την αρμονία με την Ρωσία, ενώ ο Γουλιέλμος ο Β΄, στο
πνεύμα του «Ντώϋτσλαντ ύμπερ άλες», τα έβαλε με όλο τον κόσμο, αρχίζοντας από
την Ρωσία.
ότι ξαναβρισκόμαστε σήμερα μπροστά σ’ αυτό το δισυπόστατο. Από τη μια πλευρά ο
πρώην καγκελάριος Σρέντερ απέβλεπε στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Ρωσία και
διαθέτει σήμερα πολλούς οπαδούς. Από την άλλη πλευρά διαπιστώνουμε μια στάση
εκπληκτικά άκαμπτη από την Μέρκελ στις υποθέσεις της Ουκρανίας. Η επιθετικότητα
του δυτικού κόσμου απέναντι στη Ρωσία δεν εξηγείται επομένως αποκλειστικά με
την πίεση των ΗΠΑ.
γερμανική μεσολάβηση
ουκρανική κρίση, αλλά δεν συνέβη.
Γερμανία προχωρεί όλο και πιο βαθειά σε μια δυναμική συγκαλυμμένης επεκτατικής πολιτικής.
Η πραγματικότητα της Γερμανίας μετά την ενοποίηση είναι ότι υπονόμευσε τις
εύθραυστες κρατικές δομές στην Ευρώπη. Θυμηθείτε την θανούσα Γιουγκοσλαβία, την
Τσεχοσλοβακία και σήμερα ως φαίνεται είναι η σειρά της Ουκρανίας. Για τους
περισσότερους Ευρωπαίους η Ουκρανία δεν έχει κανένα ενδιαφέρον. Όχι όμως για
τους Γερμανούς.
την εποχή της ενοποίησης, η Γερμανία έβαλε στο χέρι το σύνολο σχεδόν του χώρου
της παλαιάς σοβιετικής κυριαρχίας και το χρησιμοποιεί για τους δικούς της
οικονομικούς και βιομηχανικούς στόχους. Και αυτό, πιστεύω, είναι το μυστικό της
γερμανικής οικονομικής επιτυχίας. Αντιμετωπίζοντας ένα οξύ δημογραφικό πρόβλημα
και ασθενές ποσοστό γονιμότητας, η Γερμανία έχει ανάγκη ειδικευμένης και φτηνής
εργατικής δύναμης. ΄Ετσι, στα πλαίσια αυτής της λογικής, η απόσπαση των δύο
τρίτων των Ουκρανών εργατών είναι μια επιχείρηση πολύ επωφελής για το Βερολίνο.
Εξ άλλου, στις 23 Αυγούστου η ΄Ανγκελα Μέρκελ ήταν η μόνη αρχηγός κράτους της
Ε.Ε. που θέλησε να παραστεί στο Κίεβο, στο εορτασμό της ανεξαρτησίας της
Ουκρανίας.
ήταν ένα σημαδιακό γεγονός. Και νομίζω πως και η Μόσχα το εσημείωσε.
Γιατί,κατά τη γνώμη σας, οι ΗΠΑ δείχνουν τέτοιο ζήλο για την Ουκρανία;
τους αποβλέπει να εξασθενίσει τη Ρωσία. Αλλά να μη ξεχνάμε ποιος την προκάλεσε.
Στο κάτω κάτω, όλα ξεκίνησαν με την πρόταση της Ε.Ε. για την σύναψη συμφωνίας
σύνδεσης με την Ουκρανία. Έπειτα η Ε.Ε. στήριξε το Μεϊντάν που οδήγησε στο
πραξικόπημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε με την σιωπηρή συγκατάθεση των
πρωτευουσών της Ευρώπης. Όταν συνέβησαν τα γεγονότα της Κριμαίας, οι Αμερικανοί
δεν μπορούσαν να μείνουν εκτός, με κίνδυνο να χάσουν το γόητρό τους. Τα
«γεράκια» του ψυχρού πολέμου πέρασαν τότε στην πρώτη γραμμή για να καθορίσουν
την αμερικανική πολιτική απέναντι στη Ρωσία. Δεν νομίζω πως οι Αμερικανοί
θέλουν την παρόξυνση αυτής της διαμάχης, αλλά πρέπει να παρακολουθήσουμε στενά
αυτή την εξέλιξη για να δούμε μέχρι που θέλουν να προχωρήσουν.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας


