Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ρωτήστε τον Δράμαλη…

Δημοσιεύτηκε στις

του Κώστα Στούπα

Με νέες δηλώσεις του στην εφημερίδα Hurriyet, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ  εξέφρασε  τις αντιρρήσεις του για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας, σημειώνοντας ότι ακόμα και αν αγοράσει 3-5 μαχητικά αεροσκάφη ή 3-5 πολεμικά πλοία, δεν φτάνουν και δεν μπορεί να πετύχει κάτι, καθώς όλοι ξέρουν το μέγεθος του τουρκικού στρατού…

Κατ’ αρχάς η δήλωση αυτή αν σημαίνει κάτι είναι πως βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, στη σωστή κατεύθυνση.  Κίνδυνος υπάρχει όταν οι εχθροί σε παινεύουν. Κίνδυνος υπάρχει και όταν σιωπούν καθώς είναι πιθανό να ετοιμάζονται να σε αιφνιδιάσουν.

Για τα περί του μεγέθους του τουρκικού στρατού ας ανατρέξει στην ιστορία να βρει στοιχεία για το ισοζύγιο ισχύος μεταξύ της στρατιάς του Δράμαλη, του Κιουταχή και των ατάκτων του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη…

Αν ανατρέξει στην ιστορία θα διαπιστώσει πως ακόμη και όταν με τον Ιμπραήμ οι Οθωμανοί κατάφεραν να καταπνίξουν την επανάσταση οι Έλληνες είχαν καταφέρει να εμπλέξουν την ελληνική υπόθεση στα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων της εποχής με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η ναυμαχία του Ναβαρίνου και η εκστρατεία του Γάλλου στρατηγού Μεζόν που απελευθέρωσε εκ νέου την Πελοπόννησο.

Η ιστορία διδάσκει πως με βεβαιότητα χαμένοι είναι μόνο όσοι εγκαταλείπουν την προσπάθεια.

Αν κάποιος πρέπει να προβληματίζεται από τις υποτιμητικές εναντίον της Ελλάδας αναφορές των Τούρκων αξιωματούχων αυτοί είναι οι υποστηρικτές του τουρκικού καθεστώτος και κανένας άλλος.

Τούτο, γιατί φανερώνουν αμηχανία και αδυναμία.

Ο Τούρκος αξιωματούχος κόπτεται για τις στερήσεις που θα υποστεί η ελληνική κοινωνία και οικονομία από τα εξοπλιστικά προγράμματα, και αυτό τη στιγμή που στην Τουρκία ο πληθωρισμός τρέχει με διψήφια ποσοστά και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δεν έχει εύκολη πρόσβαση ούτε καν στο ψωμί.

Η Τουρκία προσπάθησε να επιβάλει στην Ελλάδα μια κατάσταση “Φινλανδοποίησης” όπου η ίδια θα παίζει τον ρόλο περιφερειακής δύναμης και θα έχει λόγο στην εξωτερική πολιτική και προφανώς στις εσωτερικές πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις.

Η υβριδική εισβολή στον Έβρο πριν ένα χρόνο εκεί ακριβώς στόχευε. Δηλαδή, στην αποσταθεροποίηση της Ελλάδας και στην εκβίαση της Ε.Ε.

Αντ’ αυτού η Ελλάδα έχει καταφέρει να κινητοποιήσει τους εταίρους και συμμάχους καθώς και ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινής γνώμης εναντίον της Τουρκίας.

Η Τουρκία έχει καταφέρει επίσης να συσπειρώσει τις περισσότερες χώρες της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Κυριαρχίας σε μια πολιτική και αμυντική συσπείρωση η οποία εξελίσσεται και σε οικονομική με πολλαπλασιαστική ισχύ για τα μέλη της.

Η Ελλάδα αντί να υποταχθεί στη διαφορά ισχύος και να μετατραπεί σε δορυφόρο της Τουρκίας, εξελίσσεται σε ενεργειακό και οικονομικό διάδρομο της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής προς την Ευρώπη.

Από αυτήν την οπτική γωνία ενδιαφέρον έχει η ανάλυση του  Michaël Tanchum ο οποίος είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων με ειδίκευση στην περιοχή της Μεσογείου και Κύριος Ερευνητής στο Austrian Institute for European and Security Policy (AIES).

Κατά τον  Tanchum στην ανάλυση με τίτλο: “Greece as a rising Trans-Mediterranean power…”: “Η Ελλάδα βρίσκεται στο κατώφλι μιας στρατηγικής αλλαγής που θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελληνική Δημοκρατία να γίνει ο γεωπολιτικός επόπτης των αναδυόμενων εμπορικών διαδρόμων Ανατολικής Αφρικής-Ευρώπης και Μέσης Ανατολής-Ευρώπης για την ΕΕ.

Η αναπτυσσόμενη οικονομία πράσινης ενέργειας και καινοτομίας της Ελλάδας προσφέρει πολλά υποσχόμενες οδούς για τη δέσμευση της Αιγύπτου, του Ισραήλ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ) και της Σαουδικής Αραβίας σε κοινοπραξίες που θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε πρωτοποριακό διαμεσογειακό φορέα.

Το νέο διαμεσογειακό προφίλ της Ελλάδας αποτελεί μια στρατηγική αλλαγή που θα απαιτήσει από το σύστημα της ΕΕ να προσαρμόσει την αντίληψή του για την Ελλάδα και να ενθαρρύνει τον στενότερο συντονισμό μεταξύ της Ελλάδας και άλλων κρατών μελών για τη διευκόλυνση των επενδύσεων κοινοπραξιών στους δύο διαδρόμους.

Ελλείψει τέτοιου συντονισμού, η Αθήνα θα συνεχίσει να εμβαθύνει τις σχέσεις της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, ενώ συνεργάζεται με επιλεγμένα κράτη – μέλη της ΕΕ.

Ο βαθμός επιτυχίας της Ελλάδας στην ολοκλήρωση της βιομηχανικής αλυσίδας αξίας θα καθορίσει τον ρόλο της στην αναδυόμενη διαπεριφερειακή εμπορική αρχιτεκτονική, και μαζί της, τη στρατηγική θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την περιοχή ΜΕΝΑ…”

Βλέπε: Greece as a rising Trans-Mediterranean power

Οι υποτιμητικές αναφορές προς την Ελλάδα και τα εξοπλιστικά της προγράμματα υποκρύπτουν την αμηχανία της γείτονος για τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει.

Το πρόβλημα της Ελλάδας αφορά περισσότερο την αδυναμία της να μεταρρυθμίσει το Δημόσιο και το συνταξιοδοτικό που απειλούν τη χώρα με εσωτερική κατάρρευση.

Για τη συνέχεια Capital

 

 

Σχόλιο του αναγνώστη Stirlitz

Παραθέτω απόσπασμα από όσα έγραψε πρόσφατα σε άρθρο του στο líberal.gr ο απόστρατος αξιωματικός Ανδρέας Ματζάκος ο οποίος κατέχει MΑ στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές, και είναι δόκιμος ερευνητής στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών:

«Εάν λοιπόν έχεις αποκτήσει Rafale αλλά δεν έχεις την πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις όταν κινδυνεύουν ζωτικά σου συμφέροντα, τότε η συγκεκριμένη αγορά δεν είχε νόημα.

Αν απέκτησες Rafale με τα οποία μπορείς να θέσεις σε κίνδυνο π.χ. τις εγκαταστάσεις της πολεμικής βιομηχανίας του αντιπάλου σου, οι οποίες δεν κινδύνευαν με τις δυνατότητες που είχες μέχρι σήμερα, αλλά δεν το κάνεις, τότε κακώς τα αγόρασες.

Αν η δυνατότητα που απέκτησες να εμπλέκεις ναυτικές μονάδες από μεγάλες αποστάσεις δεν ανησυχήσει τα τουρκικά πλοία και συνεχίσουν να δρουν ανενόχλητα εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, τότε είναι σαν να μην απέκτησες τέτοια δυνατότητα. Αν απέκτησες Rafale αλλά σκοπεύεις να τα χρησιμοποιήσεις όπως χρησιμοποιούσες τα Mirage, τότε απλώς σπατάλησες πόρους. 

Η απόκτηση τεχνολογικά προηγμένων μέσων και μόνο, έστω κι αν αυτά υπερτερούν των αντιστοίχων του αντιπάλου σου, δεν αρκεί. Δεν επιφέρει αποτέλεσμα. 

Τα νέα όπλα μπορεί να αλλάζουν τη στρατιωτική στρατηγική ενός ορθολογικού κράτους, αυτό όμως που δεν αλλάζουν είναι τον πόλεμο αυτόν καθ’ αυτόν.

Ο πόλεμος παραμένει πολιτική υπόθεση.

Χωρίς πολιτική βούληση για υπεράσπιση των ζωτικών σου συμφερόντων με όλα τα μέσα, όσα Rafale και να πάρεις δεν θα καταφέρεις κάτι καλύτερο από αυτό που είχες καταφέρει με την προηγούμενη γενιά αεροσκαφών».

Σας θυμίζουν κάτι τα όσα γράφει ο κ. Ματζάκος;

Τα έχω γράψει επανειλημμένα εδώ (με κίνδυνο να φανώ κουραστικός) προσελκύοντας κάθε φορά τα βέλη της κριτικής σχολιαστών που δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό να ειρωνευτούν και να απαξιώσουν απόψεις για αντικείμενα που αγνοούν παντελώς. Η εθνική άμυνα όμως είναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση για να την υποβιβάζουμε σε προσωπικό ή πολιτικό καλαμπούρι.

Stirlitz

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός12 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή