Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Ντράγκι μετά τη συνάντηση στη Φραγκφούρτη: «Ο Τσίπρας δεν θα κάνει την Ελλάδα Κούβα της Μεσογείου»

Δημοσιεύτηκε στις

Γιάννης Μακρυγιάννης, Δημήτρης Μαρκόπουλος

Ο Ευρωπαίος κεντρικός τραπεζίτης εκμυστηρεύτηκε σε σύμβουλό του πως ο Αλέξης Τσίπρας “έχει τις απόψεις του, αλλά είναι φιλοευρωπαϊστής” – “Εμφανίζεται σαν ένας φιλοευρωπαίος πολιτικός χωρίς ακρότητες και στεγανά” – “Αθροίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις μαζί με τη ΝΔ και την Ελιά”, λένε συνεργάτες του προέδρου της ΕΚΤ

Προβληματισμένος για τα πραγματικά περιθώρια ελιγμών και αλλαγής πολιτικής που έχει απέναντι στους δανειστές γύρισε από τη Φρανκφούρτη και τη συνάντησή του με τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας. 

Ενημερώνοντας σχετικά την Πολιτική Γραμματεία του κόμματός του την περασμένη Πέμπτη ήταν ιδιαίτερα φειδωλός και συγκρατημένος ως προς τις προσδοκίες που μπορεί να έχει μια αριστερή κυβέρνηση την επομένη των εκλογών. Στο στενό επιτελείο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης όλοι αντιλήφθηκαν ότι τίποτα δεν θα είναι εύκολο, ούτε αυτονόητο στην περίπτωση που αριστερό κόμμα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, και πως το ευρωπαϊκό πεδίο παραμένει εξαιρετικά κακοτράχαλο και αφιλόξενο για οποιονδήποτε επιθυμεί να αλλάξει τις επιβεβλημένες συνταγές αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά και οποιαδήποτε διεθνή επαφή, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κατάλαβε ότι στην Ευρώπη δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα αν πρώτα δεν συμφωνήσει το ισχυρό δίδυμο του Βερολίνου, που συγκροτούν η κυρία Ανγκελα Μέρκελ και ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – εκτός κι αν συγκρουστεί μαζί τους.

Διπλός στόχος
Το αιφνιδιαστικό ταξίδι του κ. Τσίπρα στη Μέκκα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος αποτέλεσε μεγάλη εμπειρία για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και είχε διπλή στόχευση:
■ Πρώτον, να στείλει μήνυμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να αποτελέσει απειλή για την Ευρώπη και το ευρώ. Οτι έχει κάθε καλή διάθεση να συζητήσει ψύχραιμα και θεσμικά με τα όργανα της Ενωσης για το ελληνικό πρόβλημα. Πρόκειται δηλαδή για μια αποσαφήνιση και υπογράμμιση της ευρωπαϊκής στροφής του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία ανταποκρίθηκε πρόθυμα και με περισσή ευγένεια ο κ. Μάριο Ντράγκι. 
Αυτό όμως ήταν το εύκολο σκέλος της επίσκεψης. Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει διατεθειμένος να συνεννοηθεί με τους δανειστές, οι τελευταίοι, ή τουλάχιστον οι θεσμικοί εκπρόσωποί τους, δεν έχουν λόγο να απορρίψουν μια κίνηση καλής θέλησης.
■  Το δεύτερο μέρος όμως της επίσκεψης, αυτό που αφορούσε στην ουσία των συζητήσεων, αποδείχτηκε πιο δύσκολο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τσίπρας με τους συνεργάτες του παρουσίασαν στον κ. Ντράγκι τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για το τεράστιο ανθρωπιστικό πρόβλημα που προκαλούν στην Ελλάδα η κρίση και οι πολιτικές που έχουν επιλεγεί έως τώρα. Επίσης, του παρουσίασαν ορισμένες ιδέες και ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση της Αριστεράς για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, όπως και γενικότερα την ύφεση. Ουσιαστικά, λοιπόν, εμφάνισαν στον κ. Ντράγκι ορισμένες πολιτικές και μέτρα που θα ήθελε να ακολουθήσει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίες σε έναν βαθμό θα ήταν απέναντι στο μνημόνιο και «αντισυμβατικές», αλλά εντός του κανονιστικού πλαισίου της ΕΚΤ (ομόλογα ειδικού σκοπού κ.λπ.), ώστε να εξασφαλίσει κονδύλια για κοινωνικές και αναπτυξιακές πολιτικές.
Επιχείρησαν δηλαδή να διερευνήσουν τις προθέσεις της ΕΚΤ στην περίπτωση που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν τηρήσει επακριβώς τα μνημόνια, αλλά διαμορφώσει ένα άλλο μίγμα πολιτικής, που πάντως δεν θα τορπιλίζει ευθέως τις νόρμες για δημοσιονομική εξυγίανση και περιορισμό των ελλειμμάτων. Αλλωστε, σε μεγάλο βαθμό, η μέχρι τώρα αντιμετώπιση του «ελληνικού προβλήματος» στηρίχθηκε σε «αντισυμβατικά» και κατ’ εξαίρεση μέσα, τα οποία εφαρμόστηκαν μόνο για την Ελλάδα και όχι για άλλες χώρες που βρέθηκαν σε κρίση (Ιταλία, Ισπανία κ.λπ.).

«Ολα είναι θέμα Βερολίνου»

Η στάση και οι απαντήσεις του

κ. Ντράγκι απέναντι σε όλα αυτά ήταν μεν προσεκτικές και ευγενικές, αλλά είχαν την εξής λογική: ότι πρόκειται κυρίως για θέματα που σχετίζονται με την πολιτική διαπραγμάτευση των εμπλεκόμενων πλευρών και τις πολιτικές αποφάσεις που θα ληφθούν, άρα τον πρώτο λόγο τον έχουν οι κυβερνήσεις. Οτι όλα δηλαδή είναι θέμα, όπως άφησε να διαφανεί ο κ. Ντράγκι, πολιτικής βούλησης του Βερολίνου και του κ. Σόιμπλε, που έχει το γενικό πρόσταγμα στον χειρισμό της οικονομικής κρίσης.
Ακόμη κι όταν τέθηκε το θέμα με την κυπριακή κρίση προ δεκαπενταμήνου, με τον κ. Τσίπρα να βολιδοσκοπεί τις προθέσεις της ΕΚΤ, αν δηλαδή μπορεί να προχωρήσει και στην περίπτωση της Ελλάδας σε διακοπή της ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα, η απάντηση που έδωσε ο κ. Ντράγκι ήταν της άποψης «τίποτα δεν αποκλείεται»! Σε κανένα σημείο της συζήτησης ο Ιταλός τραπεζίτης δεν έδωσε την αίσθηση ότι μπορεί να διαφοροποιηθεί στο παραμικρό από τις υποδείξεις της κυρίας Μέρκελ και του κ. Σόιμπλε, όπως ίσως ήλπιζαν οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση που εκδηλωθεί κρίση στις σχέσεις της Αθήνας με την τρόικα εξαιτίας μη εφαρμογής ακραίων πολιτικών του μνημονίου.  
Στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι, για λόγους προστασίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, ο κ. Ντράγκι μπορεί να διαφοροποιηθεί από το Βερολίνο σε περίπτωση που ζητηθεί η τιμωρία της Ελλάδας αν μια αριστερή κυβέρνηση αποφασίσει να αμφισβητήσει το μνημόνιο, υιοθετήσει άλλες πολιτικές για να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση και ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνηθέντων. Ωστόσο, αυτό που εισέπραξαν καταρχήν από τον κεντρικό τραπεζίτη ήταν ότι μάλλον αυτή η διαφοροποίηση είναι δύσκολο να υπάρξει. 
Υπό αυτό το πρίσμα, λένε τώρα ψύχραιμοι παρατηρητές των κινήσεων που κάνει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, και σε περίπτωση που ορθωθεί τείχος και από το Βερολίνο και από τη Φρανκφούρτη, είναι πολύ πιθανό ο κ. Τσίπρας, αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία, να βρεθεί στο δίλημμα «είτε να γίνει Σαμαράς, είτε να γίνει Λαφαζάνης». Δηλαδή ή θα ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις της τρόικας στην εφαρμογή του μνημονίου -διατηρώντας μόνο τη δυνατότητα να αλλάξει πράγματα στο εσωτερικό, όπως η ανακατανομή των φορολογικών βαρών- ή θα οδηγηθεί στην άγρια σύγκρουση με τους δανειστές και το μερκελικό κατεστημένο στην Ευρώπη.
Παρά ταύτα, στην Κουμουνδούρου δεν δείχνουν απογοητευμένοι. Ευελπιστούν ότι η δυναμική που θα δημιουργηθεί από μια εκλογική νίκη και συγκρότηση αριστερής κυβέρνησης θα επαναπροσδιορίσει τη στάση όλων στην Ευρώπη και οι σημερινοί ανυποχώρητοι παράγοντες θα δεχτούν να πάνε ένα βήμα πίσω, ιδίως τώρα που το ίδιο κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να αποτραπεί μια γενικευμένη κρίση με επίκεντρο και πάλι το ενιαίο νόμισμα.
Σε κάθε περίπτωση πιστεύουν ότι και οι Ευρωπαίοι θεσμικοί παράγοντες αποδέχονται την ανάγκη συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως δείχνει και η πρόσκληση που απηύθυνε ο κ. Ντράγκι στον κ. Τσίπρα στη συγκεκριμένη συγκυρία, παρότι δεν ήταν υποχρεωμένος να το πράξει. Στην Κουμουνδούρου θεωρούν θετικό αυτό το γεγονός από μόνο του και επισημαίνουν ότι έχει διαμορφωθεί πλέον ένα άλλο επίπεδο επικοινωνίας, που ουσιαστικά προετοιμάζει την αυριανή μέρα μιας αριστερής διακυβέρνησης. 
  
Δεν βλέπει 180 βουλευτές ο ΣΥΡΙΖΑ

Βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται η σημερινή κυβέρνηση να συγκεντρώσει τον μαγικό αριθμό των 180 βουλευτών για την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και να αποφευχθούν έτσι οι πρόωρες εκλογές αρχίζουν να έχουν στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, και γι’ αυτό βλέπουν κάλπες εντός του φθινοπώρου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τσίπρας φέρεται σχεδόν σίγουρος ότι ο κ. Φώτης Κουβέλης δεν θα αποδεχτεί τυχόν πρόταση από τους κυρίους Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελο Βενιζέλο με δεδομένη την αρνητική στάση του ΣΥΡΙΖΑ, και άρα καθίσταται απίθανο να προκύψει κάποια υποψηφιότητα που να μπορεί να συγκεντρώσει την αναγκαία ευρεία συναίνεση.
Η εικόνα που έχουν οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι πολλοί από τους 22 ανεξάρτητους βουλευτές ήταν αρνητικοί σε βολιδοσκοπήσεις που δέχτηκαν από το κυβερνητικό στρατόπεδο, ενώ υπάρχει και διχασμός εντός της ΔΗΜ.ΑΡ. ακόμη και για την περίπτωση που υποδειχθεί ο κ. Κουβέλης ως υποψήφιος από τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο. 
Η Κουμουνδούρου εκτιμά ότι αν η κυβέρνηση δεν έχει «κλειδώσει» έως τον Σεπτέμβριο τους 180 βουλευτές για την προεδρική εκλογή, τότε θα αποφασίσει μόνη της πρόωρη προσφυγή στις κάλπες για να προλάβει κοινωνικές αντιδράσεις που προφανώς θα εκδηλωθούν αργότερα λόγω των σκληρών μέτρων, τα οποία ήδη προβλέπονται από τα μνημόνια (μειώσεις συντάξεων, ομαδικές απολύσεις κ.λπ.).

«Δεν θα κάνει την Ελλάδα Κούβα»  

«Εχει τις απόψεις του, αλλά είναι φιλοευρωπαϊστής», εκμυστηρεύτηκε σε σύμβουλό του ο Μάριο Ντράγκι μετά   τη συνάντηση με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στον 35ο όροφο του ουρανοξύστη της ΕΚΤ

Σαφή προειδοποίηση ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα στρογγυλέψει τις ριζοσπαστικές του θέσεις για να γίνει αποδεκτός από τα συντηρητικά στρώματα της κοινωνίας», απηύθυνε την περασμένη Πέμπτη ο κ. Αλέξης Τσίπρας στην πρώτη συνεδρίαση της Kοινοβουλευτικής Oμάδας του κόμματος μετά τις ευρωεκλογές. Τρεις ημέρες πριν, όμως, στην πρώτη επίσκεψη ηγέτη της Αριστεράς στην καρδιά του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης περνούσε με απόλυτη επιτυχία τις εξετάσεις του φιλοευρωπαϊκού τεστ στις οποίες τον υπέβαλε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι. 

Δεν είναι τυχαίο πως μετά τη συνάντηση των ετερόκλητων φαινομενικά δύο πόλων, ο κεντρικός τραπεζίτης της Ευρώπης και σύμβολο όσων η εγχώρια και διεθνής Αριστερά κατακρίνει φέρεται από κύκλους της ΕΚΤ να είπε πως «οπωσδήποτε αυτός ο τύπος δεν θα κάνει τη χώρα του Κούβα της Μεσογείου». 

Κι αυτό διότι, σύμφωνα με πληροφορίες από το περιβάλλον του κεντρικού Ευρωπαίου τραπεζίτη, η συνάντηση με τον κ. Τσίπρα πήγε απρόσμενα θετικά. Η επικοινωνία με υψηλόβαθμα στελέχη στη Φρανκφούρτη δεν αφήνει αμφιβολίες ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε καμία περίπτωση δεν χτύπησε το χέρι, ούτε θύμισε το περίφημο κίνημα του 2012 «Occupy Frankfurt», το οποίο διαμαρτυρόταν κατά της λιτότητας και της διαχείρισης της κρίσης από την Ε.Ε. Αντιθέτως, αντί να διαδηλώνει και όντας πλέον μέσα στο απόρθητο φρούριο της ΕΚΤ, ο Ελληνας πολιτικός επιχείρησε να ασκήσει διπλωματία και να αποδείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια υπεύθυνη ευρωπαϊκή δύναμη και όχι ένα ριζοσπαστικό μέτωπο που θα επιφέρει ανατροπές και θα αλλάξει κάτι με τρόπο δραματικό. Καθόλου τυχαία δεν είναι η διαπίστωση εκπροσώπου της ΕΚΤ στο «ΘΕΜΑ» ότι ο πρόεδρός της και οι συνεργάτες του «σε καμία περίπτωση δεν κατατάσσουν τον ΣΥΡΙΖΑ στις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις. Τον αθροίζουμε στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις μαζί με τη Ν.Δ. και την Ελιά»! 

Πρόκειται σαφώς για μια πολιτική εκτίμηση που εσχάτως απασχολεί την ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ συνειδητοποιεί πως η ακραία ρητορεία έχει πλαφόν και ότι σύντομα θα πρέπει να αναζητηθούν κυβερνητικές συμμαχίες στο αστικό πολιτικό πεδίο. Ολα αυτά τα γνώριζαν πολύ καλά οι εκπρόσωποι της ΕΚΤ όταν μας έλεγαν τα παραπάνω. 
Αυτά σε κάθε περίπτωση αναφέρει έγκυρη πηγή μας, αποδίδοντας τις απευθείας σκέψεις των τεχνοκρατών της ΕΚΤ αλλά και προσωπικά του κ. Ντράγκι, ο οποίος, σημειωτέον, ασχολήθηκε πολύ με τη συνάντησή του με τον κ. Τσίπρα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως μετά την επίσκεψη του Ελληνα πολιτικού αρχηγού, στους διαδρόμους του γιγάντιου κτιρίου της Φρανκφούρτης ήταν διάχυτη η πεποίθηση, όπως μας τη μετέφερε συνεργάτης του προέδρου της ΕΚΤ, ότι «ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε υπό συγκεκριμένες συνθήκες να διαδραματίσει έναν ευρύτερο, διεθνή ρόλο, ανάλογο με αυτόν του Χέλμουτ Σμιτ». Να αναδεικνύει δηλαδή τις κοινωνικές αγωνίες με τρόπο σοσιαλιστικό, κάτω, όμως, από ένα πολιτικό πλαίσιο ρεαλιστικό. Βέβαια όλα τα παραπάνω δεν γνωρίζει κανείς πώς αντηχούν στ’ αυτιά των εσωκομματικών του αντιπάλων, καθώς μπορεί οι συνιστώσες του να έχουν ανακωχή, ωστόσο ξεκάθαρα πολλοί είναι εκείνοι που δεν εγκρίνουν μια τόσο απότομη φιλοευρωπαϊκή στροφή. 

Η όψιμη real politik του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν ξεκίνησε από την επίσκεψή του στην έδρα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Προηγήθηκε πριν από μερικές ημέρες η αποδοχή του κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ως προέδρου της Κομισιόν, η οποία αν και πέρασε -ως είθισται με τα ευρωπαϊκά θέματα στη χώρα μας- στα ψιλά, αποτελεί πολιτικό όπλο αιχμής για τον κ. Τσίπρα, καθώς, κατά πρώτον, δείχνει σεβασμό στο παιχνίδι της δημοκρατίας και των θεσμών της Ε.Ε. αποδεχόμενος την ισχύ του πρώτου και, ταυτόχρονα, στέλνει μήνυμα πως «εάν ο ίδιος αναδειχτεί πρώτος, απαιτεί ανάλογο σεβασμό από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ε.Ε.».  

Αν αυτή η ευρωπαϊκή στροφή (κλειστή, άρα επικίνδυνη κατά τη μειοψηφία του κόμματος που δεν καλοβλέπει αυτές τις στρατηγικές), αλλά και εμμονή, πρέπει να πιστωθεί σε ένα πρόσωπο, αυτό δεν είναι άλλο από τον επί χρόνια στενό φίλο και διευθυντή του γραφείου του κ. Τσίπρα, κ. Νίκο Παππά. Ο ίδιος μας είχε δηλώσει με συγκίνηση την ημέρα του ντιμπέιτ για την προεδρία της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες: «Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ πως εμείς οι διαδηλωτές του χθες, θα φτάναμε σήμερα να διεκδικούμε την προεδρία της Κομισιόν». Αυτός, μάλιστα, σύμφωνα με απόλυτα αξιόπιστες πηγές μας στην ΕΚΤ, ήταν που κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στις Βρυξέλλες πριν από δεκαπέντε ημέρες ζήτησε συνάντηση με τον κ. Ντράγκι.

 Το ραντεβού, λοιπόν, ζητήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και κανονίστηκε να γίνει εντός μιας εβδομάδας, έπειτα από επίσημο αίτημα του ελληνικού κόμματος. Και πραγματικά αποτελεί έκπληξη ότι για πρώτη φορά ένας αριστερός Ευρωπαίος ηγέτης επιδιώκει να συναντηθεί με τραπεζίτες, να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που συνηθίζει δημόσια να κατηγορεί ως κύριους υπεύθυνους της κρίσης και στο τέλος να λέει και καλά λόγια γι’ αυτούς. 
«Ο κ. Ντράγκι εντυπωσιάστηκε και ταυτόχρονα εκτίμησε δεόντως τις τόσο θετικές δηλώσεις Τσίπρα μετά τη μεταξύ τους συνάντηση», μας είπε στέλεχος της ΕΚΤ και τόνισε: «Είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τσίπρας μιλάει θετικά για έναν ευρωπαϊκό θεσμό, πολύ δε περισσότερο για την ΕΚΤ. Η σημειολογία αυτή είναι ισχυρή και ενδεικτική των προθέσεών του. Είναι ξεκάθαρο ότι ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θεσμοποιείται και σαφώς γίνεται αποδεκτός από εμάς. Ο συγκεκριμένος πολιτικός δεν έχει καμία σχέση με το ριζοσπαστικό Die Linke και την ακραία πολλές φορές ρητορεία του», αναφέρει η ίδια πηγή. 

Να θυμίσουμε ότι ο κ. Τσίπρας κατά την έξοδό του από τον ουρανοξύστη της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη επιβεβαίωσε πως τα μέτρα της ΕΚΤ είναι «σε θετική κατεύθυνση», αν και πρόσθεσε -χωρίς όμως ακραία ρητορεία- ότι «δεν είναι αρκετά». Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, πως άλλη ρητορεία επιλέγει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε σχέση με την εσωτερική πολιτική σκηνή και άλλη για την Ευρώπη και τους θεσμικούς-ισχυρούς εκπροσώπους της. Διαφορετική είναι η δημόσια τοποθέτησή του και άλλη πίσω από τις ερμητικά κλειστές πόρτες της αίθουσας συσκέψεων του 35ου ορόφου στο κτίριο της ΕΚΤ όπου ο κ. Ντράγκι τον συνάντησε. 
Βάσει αξιόπιστων πληροφοριών μας, ο πρόεδρος της ΕΚΤ δεν δέχτηκε την αντιπροσωπία των κυρίων Τσίπρα, Παππά, Γιάννη Δραγασάκη στο προσωπικό του γραφείο, κάτι το οποίο κάνει μονάχα σε ηγέτες κρατών-μελών της Ε.Ε. ή στον πρόεδρο της Κομισιόν. 

Παράλληλα, η αρχική πρόθεση της ΕΚΤ ήταν η επίσκεψη να είναι ολιγόλεπτη και να μη δοθεί μεγάλη δημοσιότητα. Για τον λόγο αυτό καμία ανακοίνωση δεν υπήρξε στον επίσημο ιστότοπο της ΕΚΤ, στο επονομαζόμενο «weekly schedule» (εβδομαδιαίο πρόγραμμα). Η θετική, όμως, έκβαση και προφανώς η χημεία Τσίπρα – Ντράγκι οδήγησε τον αυστηρό πάντα -όπως μας λένε στενοί συνεργάτες του- στην τήρηση των χρόνων τραπεζίτη να δει τον Ελληνα πολιτικό για επί μία «γεμάτη ώρα» σε κλίμα χαλαρό και φιλικό. Μάλιστα, Ελληνας συνεργάτης του προέδρου της ΕΚΤ είχε ετοιμάσει έναν πλήρη φάκελο με τις προτάσεις, απόψεις και ομιλίες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για τα οικονομικά θέματα της Ευρώπης κι έτσι ο κ. Ντράγκι πήγε διαβασμένος. Στη συνάντηση, εκτός της ελληνικής τριανδρίας από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ, παραβρέθηκαν ο κ. Κλάους Μαζούχ και το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ κ. Μπενουά Κερέ. Ειρωνικό σχόλιο μάλιστα συνεργάτη της ΕΚΤ ανέφερε πως «ο κ. Τσίπρας μετά το… σκίσιμο των μνημονίων, για πρώτη φορά δέχτηκε να μιλήσει face to face με εκπρόσωπο της τρόικας στην Ελλάδα». 

Πάντως, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε κανένα σημείο της συνάντησης δεν επιτέθηκε στον κ. Μαζούχ, ούτε αναφέρθηκε στα λάθη της τρόικας. Από την άλλη μεριά, ως Ιταλός ο κ. Ντράγκι και έχοντας επιβιώσει από πολλές σύνθετες πολιτικές καταστάσεις, φάνηκε να κατανοεί σε βάθος το ελληνικό πρόβλημα, ενώ δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως και τις τρεις φορές που πρόεδρος της ΕΚΤ δέχτηκε αρχηγό μη κυβερνητικού κόμματος ήταν για την Ελλάδα: η πρώτη έγινε τον Μάρτιο του 2009 με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου ως αρχηγό τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το ίδιο λίγο πριν τις εκλογές του 2012, με τον τότε αρχηγό της αντιπολίτευσης κ. Αντώνη Σαμαρά, και τώρα με τον κ. Τσίπρα. «Ο κ. Ντράγκι παρακολουθεί με ενδιαφέρον την Ελλάδα, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στη δική του πατρίδα, την Ιταλία», λέει η ίδια πηγή. 
Από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία που συνεργάτες του κ. Ντράγκι πάντως μας μετέφεραν, ήταν κι αυτό της συζήτησης που έγινε για τον διογκωμένο ελληνικό δημόσιο τομέα. Ειδικότερα, ο κ. Ντράγκι φέρεται να έθεσε στη συζήτηση πως «είναι ανάγκη να μειωθεί το Ελληνικό Δημόσιο», με τον κ. Τσίπρα να αντιδρά ουδέτερα, αναφέροντας απλά πως «πρέπει να αλλάξει η ελληνική δημόσια διοίκηση». Στην επισήμανση της διαφορετικής προσέγγισης στη δημόσια σφαίρα και σε όσα λέγεται ότι συζητήθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, στέλεχος της ΕΚΤ λέει: «Πάντως σε εμάς εμφανίζεται σαν ένας φιλοευρωπαίος πολιτικός, χωρίς ακρότητες και στεγανά. Μην παραξενευτείτε αν ο κ. Τσίπρας αναδειχτεί σε μεταρρυθμιστή. Εξάλλου να θυμίσουμε πως ανάλογα σκληρή στάση κρατούσε και ο κ. Σαμαράς όταν είχε έρθει ως αντιπολίτευση στην ΕΚΤ και κατόπιν πραγματοποίησε μεγάλες τομές».

Εγινε celebrity μετά το ευρωντιμπέιτ 

Με εγκάρδια χαμόγελα και «geia sou, Alexi» υποδέχτηκαν οι Γερμανοί τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη διάρκεια περιπάτου του στο κέντρο της πόλης, πολλοί ήταν οι Γερμανοί πολίτες που τον χαιρέτισαν αναγνωρίζοντάς τον από την περίοδο της ευρωπαϊκής μονομαχίας του με τον κ. Γιούνκερ, τον κ. Μάρτιν Σουλτς, τον κ. Γκι Φερχόφσταντ και την κυρία Σκα Κέλερ. Μάλιστα πολλοί από αυτούς φώναξαν «sexy Alexi!», ενώ κάποιος τον σταμάτησε για να τον συγχαρεί και του έδωσε την κάρτα του!  Πάντως ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του κινήθηκαν σεμνά και με μεγάλη προσοχή στην πρωτεύουσα του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σύμφωνα με πηγές μας, για μία ακόμη φορά κανένας τους δεν ταξίδεψε business class (και στο debate των Βρυξελλών είχε γίνει το ίδιο), το ξενοδοχείο στο οποίο κατέλυσαν ήταν ένα τυπικό business hotel των 90 ευρώ τη βραδιά, ενώ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν έτοιμος να πάρει το μετρό για να πάει στον προορισμό του μετά την άφιξή του στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, όταν άρχισε να βρέχει και υπάλληλοι της ΕΚΤ τον προέτρεψαν να πάρει ένα ταξί. 
Πηγή: Πρώτο Θέμα

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO55 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή