Διεθνή
Ο άξονας με το «Τέταρτο Ράιχ»
Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη
Μπορεί ή όχι η γερμανική επένδυση στο τερματικό, να «αδειάσει» την τουρκική λίμνη;
Ποιες γεωπολιτικές αλλαγές μπορεί να φέρει η εμπλοκή του Βερολίνου στα
ενεργειακά της Κύπρου και ποια μπορεί να είναι η τύχη του αγωγού από την
Κύπρο και το Ισραήλ προς Τουρκία
ΠΩΣ ΑΠΟΤΡΕΠΕΤΑΙ η τριχοτόμηση της κυπριακής ΑΟΖ
Η επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Γερμανία επιβεβαίωσε τις
πληροφορίες περί του ενδιαφέροντος από πλευράς Βερολίνου, να εμπλακεί
στο φυσικό αέριο και δη στην κατασκευή του τερματικού στο Βασιλικό. Η
πρόθεση υπάρχει. Και αυτό το οποίο αναμένεται,είναι να μετουσιωθεί σε
πράξη. Διότι, η κατασκευή του τερματικού είναι στρατηγικής σημασία και
συναφής με το ερώτημα, εάν η Κύπρος θέλει να καταστεί ενεργειακό κέντρο
της ΕΕ ή “όχι”. Η λογική και η στρατηγική λένε “ναι”. Και η συγκυρία
είναι καλή. Το ζητούμενο είναι η πολιτική και μεθοδολογία υλοποίησης.
Και το καθαρό μυαλό.
Εναλλακτικές ενεργειακές οδοί
Η κρίση στην Ουκρανία και η ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας από τη
Ρωσία κατά περίπου 36% σε φυσικό αέριο, είναι πρόδηλο ότι της κρατά
δεμένα τα χέρια σε ό,τι αφορά στις επιλογές της. Το κόστος από τις
όποιες κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας θα είναι μεγαλύτερο από το όφελος.
Όσο δε, για τις αναφορές περί σεβασμού των δημοκρατικών αρχών και αξιών,
αυτές είτε αναδεικνύονται και εφαρμόζονται, είτε υποχωρούν και μπαίνουν
μερικώς ή καθ’ ολοκληρίαν στο ράφι, αναλόγως της απόκλισης ή της
σύγκλισης των εθνικών συμφερόντων.
Είναι πρόδηλο πως υπάρχει ταύτιση των γερμανικών και των δικών μας
εθνικών συμφερόντων για τη λήψη ήπιων μέτρων σε βάρος της Μόσχας, καθότι
η δική μας οικονομία, εν μέσω κρίσης, εξαρτάται από το ρωσικό τουρισμό
και από άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες, την ίδια στιγμή, κατά την
οποία η Γερμανία εξαρτάται ενεργειακά από την Ρωσία. Η κρίση έφερε στην
επιφάνεια την ανάγκη εναλλακτικών οδών και πηγών ενεργείας. Η Τουρκία
είναι μεν μια άλλη οδός, όμως, χωρίς δικό της φυσικό αέριο.
Και για να καλύψει το κενό λιγουρεύεται τα κοιτάσματα της Κύπρου και
της Ελλάδας. Ταυτοχρόνως, εγείρεται το εξής ερώτημα: Γιατί να θέλει να
φύγει η Γερμανία από την εξάρτηση της Ρωσίας και να περάσει στην
εξάρτηση της Τουρκίας; Άλλωστε, ειδικώς η γερμανική δεξιά της Άγκελας
Μέρκελ ουδόλως επιθυμεί την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Και
συμβαίνει αυτό διότι με βάση τους συντελεστές ισχύος, η Τουρκία, όχι
μόνο θα είναι μία από τις ηγέτιδες χώρες της ΕΕ, αλλά θα έχει τη
δυνατότητα να είναι η μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης και να θέτει ακόμη
και αυτή τη Γερμανία υπό την ενεργειακή της εξάρτηση λόγω αγωγών.
Τουρκικός αγωγός και τερματικό
Εκ των πραγμάτων, το Βερολίνο θα προτιμά την αναβάθμιση του λεγόμενου
Μεσογειακού Διαδρόμου με κέντρο την Κύπρο, εξού και το ενδιαφέρον για το
τερματικό. Η Κύπρος είναι χώρα της ΕΕ και αυτό συνιστά θετικό γεγονός
για τη Γερμανία. Επί τούτου προστίθεται ακόμη κάτι: Το μικρό μέγεθος της
Κύπρου γίνεται πλεονέκτημα, αφού δεν μπορούμε να θεωρηθούμε απειλή για
το Βερολίνο παρά μόνο χρήσιμοι εταίροι. Και μάλιστα της ηγέτιδας εντός
της ΕΕ χώρας.
Η εξέλιξη αυτή δικαιώνει όσους υποστήριζαν και υποστηρίζουν τον άξονα
Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας με τις ευλογίες των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν τα δικά
τους συμφέροντα στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχει μάλιστα μια ισχυρή σχολή
σκέψης εντός της αμερικανικής ελίτ, που υποστηρίζει έναν τέτοιο
στρατηγικό ενεργειακό σχεδιασμό, καθότι θεωρεί το καθεστώς Ερντογάν ως
ισλαμοκεντρικό και επικίνδυνο. Με την κρίση στην Κριμαία δημιουργείται
μια αντιπαλότητα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που υποβοηθά τη σύγκλιση
συμφερόντων Γερμανίας και ΗΠΑ στην αντίληψη της ενεργειακής απεξάρτησης
της Ευρώπης από τη Μόσχα.
Μέσα από αυτά τα ρήγματα των Τιτάνων του διεθνούς συστήματος καλούμαστε
να δείξουμε διπλωματική μαεστρία, εξυπηρετώντας τα δικά μας συμφέροντα
με τη Δύση, στην οποία ανήκουμε, χωρίς όμως να τα τσουγκρίζουμε με τη
Μόσχα. Ούτως ή άλλως, θα πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι των ενεργειακών
αγορών. Η γερμανική εμπλοκή στο τερματικό λειτουργεί αποτρεπτικά πριν
από και μετά τη λύση ως προς την κατασκευή αγωγού από την Κύπρο στην
Τουρκία, γεγονός που θα μάς έθετε υπό τουρκική εξάρτηση, λόγω της
υπεροχής ισχύος την οποία διαθέτει η Άγκυρα. Εάν γίνει το τερματικό στο
Βασιλικό, δεν χρειάζεται ο αγωγός προς την Τουρκία.
Και ταυτοχρόνως, γιατί η Γερμανία να επενδύσει από τη μια στην Κύπρο,
με στόχο την μερική απεξάρτηση από Μόσχα και Άγκυρα, και από την άλλη,
να θέλει να υιοθετήσει και να επικροτήσει τις όποιες κινήσεις εξάρτησης,
όπως θα είναι ο αγωγός προς τα τουρκικά παράλια;
Ο ενεργειακός κόμβος
ΕΑΝ, τελικά, οι Γερμανοί επενδύσουν στο τερματικό, γίνονται αντιληπτά τα εξής:
Πρώτο, η γερμανική εμπλοκή επεκτείνει τη συμμαχία Ισραήλ, Κύπρου και
Ελλάδας και επιβεβαιώνει τη στρατηγική ανάλυση, που ήθελε την Κύπρο
ενεργειακό κόμβο της ΕΕ και της Μέσης Ανατολής. Υπό αυτές τις συνθήκες,
γιατί πλέον το Ισραήλ να θέλει να περάσει το φυσικό του αέριο με αγωγό
από τα δικά του οικόπεδα στην Τουρκία και να τεθεί υπό τουρκική
εξάρτηση, τη στιγμή που βρίσκεται σε ανταγωνιστική σχέση με την Άγκυρα
για την πρωτοκαθεδρία της περιφερειακής δύναμης, και να μην ενώσει τα
δικά του κοιτάσματα μέσω αγωγού με το Βασιλικό;
Δεύτερο, η πιθανή επένδυση των Γερμανών στο τερματικό αυξάνει τις
πιθανότητες πραγμάτωσής του με τη συνδρομή και άλλων όπως η ENI, η TOTAL
και η DELEK. Και είναι πρόδηλο ότι πέφτει το κόστος κατασκευής για ένα
έκαστο των συμμετεχόντων και αυξάνει τα κέρδη, κυρίως μέσω των
αποθεμάτων, που ενδεχομένως βρίσκονται στα λοιπά κυπριακά οικόπεδα,
καθώς και του όγκου των κοιτασμάτων εκείνων που θα μεταφερθούν με ορθό
προγραμματισμό από το Λίβανο για παράδειγμα ή/και από την Αίγυπτο.
Τρίτο, η δημιουργία συνθηκών ασφάλειας, κυρίως έναντι της τουρκικής
απειλής, υπό την έννοια ότι η Άγκυρα δεν θα επιτεθεί σε βάρος ευρωπαϊκών
συμφερόντων, όπως δεν επιτέθηκε κατά της πλατφόρμας της“Noble”, πλησίον
της οποίας υπάρχει σχεδόν μονίμως ένα αντιτορπιλικό των ΗΠΑ.
Τα συμφέροντα των εταίρων και η τουρκική λίμνη
ΥΠΑΡΧΕΙ και κάτι άλλο συναφές με τα ανωτέρω: Δημιουργείται υπό αυτές
τις συνθήκες πρόσφορο έδαφος για λύση, η οποία δεν θα μάς καθιστά
όμηρους της Τουρκίας, αφού οι ίδιοι οι συνέταιτεροί μας δεν θα επιθυμούν
κάτι τέτοιο, λόγω εξυπηρέτησης δικών τους συμφερόντων. Βεβαίως,
χρειάζεται επί τούτου και η δική μας συνδρομή και συγκροτημένη
στρατηγική. Γιατί η Γαλλία και η Ιταλία να θέλουν το κυπριακό φυσικό
αέριο να περνά από το τουρκικό έδαφός και να τελεί υπό τη γεωπολιτική
εποπτεία της Άγκυρας;
΄
Ετσι, λοιπόν, μπορούν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις αποτροπής της
τριχοτόμησς της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατία, όπως
η Τουρκία επιδιώκει, μέσω της λύσης ή και μετά από αυτήν, γεγονός που
αποτυπώνεται επί της συμφωνίας της με το ψευδοκράτος, την 22η
Σεπτεμβρίου του 2011, η οποία επανήλθε προ ημερών με σχετική ρηματική
διακήρυξη της Άγκυρα προς τον ΟΗΕ. Η λογική της τουρκική λίμνης, δηλαδή
από τη Μαρμαρίδα ως την Αλεξανδρέττα, που ισοδυναμεί με έλεγχο της
κυπριακής ΟΑΖ στα βόρεια της Κύπρου και όχι μόνο, καθώς και τμήματος της
ελληνικής ΑΟΖ στην περιοχή του Καστελόριζου, δεν θα είναι, υπό αυτές
τις συνθήκες, μια συμφέρουσα γεωστρατηγική και γεωπολιτική επιλογή ούτε
για τους Γερμανούς, ούτε για τους Ισραηλινούς, ούτε και για τους
Αιγύπτιους.
Όταν μάλιστα κυβερνούσε ο Μόρσι, οι Τούρκοι πίεσαν τους Αιγυπτίους για
να ακυρώσουν τη συμφωνία της χώρας τους με την Κύπρο επί της ΑΟΖ,
προκειμένου να ανακόψουν τη σύζευξη της Κυπριακής και της Ελληνικής ΑΟΖ.
Στόχος της τουρκικής πλευράς ήταν και είναι η αποτροπή της δημιουργίας
μιας ελληνικής ενεργειακής λίμνης και η θεμελίωση μιας τουρκικής. Ούτε
οι Γερμανοί, ούτε οι Ισραηλινοί θα ήθελαν ποτέ μια τουρκική λίμνη, εάν
επενδύσουν στο τερματικό.
Και αυτό, διότι η Τουρκία αντιμετωπίζει και τους μεν και τους δε με
ανταγωνιστικό πνεύμα και πρακτικές. Τους Γερμανούς εντός της ΕΕ -και δη
στο μέλλον- στη λογική του ποία εκ των δυο χωρών, Γερμανία ή Τουρκία, θα
είναι κυρίαρχη. Τους Ισραηλινούς σχετικά με το ποια εκ των δυο χωρών,
Ισραήλ ή Τουρκία, θα έχει την πρωτοκαθεδρία ως περιφερειακή δύναμη.
Στάβλος του Αυγείου και σύγχρονο κράτος
Σε αυτή τη βάση θα πρέπει να επιδιωχθεί η διαμόρφωση των συμφερόντων
μας σε σχέση με τη Γερμανία ως προς την κατασκευή του τερματικού στο
Βασιλικό.
Αυτός θα πρέπει να είναι ο σχεδιασμός όχι μόνο της Κυβέρνησης,
αλλά και του συνόλου του κομματικού συστήματος. Η συνεργασία με τη
Γερμανία διευρύνει τον άξονα Ισραήλ, Κύπρου, Ελλάδας. Εάν δεχθούμε
(πράγμα που είναι αληθές) ότι το λεγόμενο «Δ’ Ράιχ της Άγκελας Μέρκελ»
ήταν σκληρότατο και άδικο με το «κούρεμα» και ότι συνέβαλε στην
μετατροπή μας σε «πειραματόζωο», θα πρέπει επίσης να δεχθούμε ότι όλα
αυτά τα τραγικά που μας συμβαίνουν, έγιναν λόγω και των δικών μας
αδέξιων πολιτικών χειρισμών και με τη συνδρομή των λαμογιών που
βασίλευαν στα χρηματοπιστωτικά μας ιδρύματα.
Σήμερα δημιουργούνται οι ευκαιρίες ώστε τα χρήματα που δεν μάς είχαν
δώσει οι Γερμανοί, εντός του επόμενου χρονικού διαστήματο να μάς τα
δώσουν, υπό μορφή επένδυσης, για την κατασκευή τερματικού και στη λογική
του αμοιβαίου οφέλους. Ο ρεαλισμός διδάσκει ότι η πολιτική δεν
στηρίζεται σε συναισθηματισμούς και θυμούς αλλά στη βάση ψυχρής λογικής
και συμφερόντων. Και εμφανίζεται στην παρούσα φάση η προοπτική για άξονα
με το λεγόμενο «Δ΄ Ράιχ», όπως πολλοί χαρακτηρίζουν την υφιστάμενη
Γερμανία – με ό,τι συνειρμούς μπορεί αυτό να συνεπάγεται.
Μια Γερμανία, η οποία όμως, ως εταίρος μας κυριαρχεί στην ΕΕ και, παρά
το θυμό και τις αντιδράσεις που προκαλεί, για όσους σκέφτονται
ορθολογιστικά και στη βάση σύγκλισης συμφερόντων, είναι πόλος σύναψης
συμμαχιών. Ο ενδεχόμενος μαζί της ενεργειακός άξονας θα συνιστά
προέκταση εκείνου που η ηγεσία μας διακηρύττει ότι έχει πρόθεση να
οικοδομήσει με το Ισραήλ και την Ελλάδα προς την Ευρώπη. Επειδή περί
Γερμανίας ο λόγος, θα ήταν ορθό να σημειωθεί ότι η λέξη Ράιχ σημαίνει
κράτος.
Και πρέπει να δεχθούμε ότι οι Γερμανοί έχουν κράτος με ψηλό δείκτη
δημοκρατικότητας. Χωρίς να μειώνουμε το δικό μας δημοκρατικό χαρακτήρα,
θα πρέπει να δούμε την αλήθεια. Ότι, δηλαδή, το δικό μας πολιτειακό
σύστημα αναδεικνύεται, όπως οι μετρήσεις της ΕΕ δείχνουν, πρωταθλητής
στη διαφθορά. Και το οποίο πολιτειακό μας σύστημα, εμείς οι ίδιοι
αποκαλούμε μπανανία. Και το οποίο οφείλουμε να καθαρίσουμε από τους
Στάβλους του Αυγείου και να το καταστήσου σύγχρονο κράτος.
Απόψεις
Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία
Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας εντείνονται οι διαφωνίες για τη συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο.
Στις 14 Οκτωβρίου ξεκίνησε στο Αμβούργο η δίκη του Σέρχι Κουζνέτσοφ, πρώην αξιωματικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην επιχείρηση δολιοφθοράς που προκάλεσε τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022. Η γερμανική εισαγγελία αποδίδει στον κατηγορούμενο ρόλο στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της επίθεσης, ενώ αναβάθμισε τις κατηγορίες σε εγκλήματα πολέμου.
Ο ίδιος ομολόγησε ότι ενήργησε με κρατικές εντολές, «ό,τι έκανα, το έκανα κατόπιν εντολών», μετέφερε ο συνήγορός του. Το Κίεβο αρνείται την εμπλοκή του στην καταστροφή των αγωγών. Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα για τη Γερμανία, καθώς οι Nord Stream αποτελούσαν κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η καταστροφή τους επιβάρυνε το ήδη σύνθετο ενεργειακό περιβάλλον. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι κατά πόσο η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας θα επηρεάσει τις σχέσεις Βερολίνου–Κιέβου και τη γερμανική πολιτική απέναντι στον πόλεμο.
Η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και η οικονομική πίεση
Την ίδια ημέρα, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το AfD και το BSW προώθησαν από κοινού πρόταση με τίτλο «Ειρηνευτικές συνομιλίες αντί επέκτασης του πολέμου στην Ουκρανία». Οι δύο πολιτικές δυνάμεις ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός, έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, άρση των οικονομικών κυρώσεων και τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με εξαίρεση την ανθρωπιστική συνδρομή.
Η απόφαση έχει πολιτικό χαρακτήρα, καθώς η εξωτερική πολιτική και οι παραδόσεις όπλων δεν αποτελούν αρμοδιότητα ενός κρατιδίου. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αυξανόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Γερμανίας για τη στρατηγική που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς επιμένει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η συζήτηση διεξάγεται ενώ τα γερμανικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και το Βερολίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις στην ιδιωτική συνταξιοδότηση. Στις 16 Οκτωβρίου, η ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag) εξέτασε και ψήφισε το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα Frühstartrente, το οποίο προβλέπει κρατική εισφορά 10 ευρώ τον μήνα για την ιδιωτική συνταξιοδοτική αποταμίευση παιδιών από την ηλικία των έξι ετών. Η παράλληλη συζήτηση για τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τις προτεραιότητες του κρατικού προϋπολογισμού, την στιγμή που η Γερμανία έχει έλλειμα 34δις για φέτος.
Το χρηματοδοτικό βάρος για την Ευρώπη
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ζητήσει πρόσθετους πόρους για το 2027, εκτιμώντας ότι απαιτούνται επιπλέον 70 δισ. ευρώ. Το αίτημα αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διατηρήσει τη σημερινή κλίμακα στήριξης χωρίς να περιορίσει άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η κοινωνική πολιτική, η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.
Παράλληλα, οι δημόσιες διαφωνίες μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου για την πορεία του πολέμου εντείνουν την αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική δυτική υποστήριξη. Οι καταγγελίες για διαφθορά στην Ουκρανία ενισχύουν, επίσης, τις φωνές που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της διάθεσης των χρημάτων.
Η δίκη για το Nord Stream, έχει ήδη αναδείξει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα: πώς θα συνδυάσει η Γερμανία και η Ευρώπη την ενεργειακή τους ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες του πολέμου εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες;
Διεθνή
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.
«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.
Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.
Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.
Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας