Γενικά θέματα
Όπλα και στρατηγικές
Οι Η.Π.Α., παρά το ότι ευρίσκονται σε πορεία παρακμής, δεν
πρόκειται να επιτρέψουν την ανάδειξη ενός νέου παγκόσμιου ηγεμόνα,
έχοντας όλες τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρουν – γεγονός που
διαπιστώνουν ήδη τόσο η Ρωσία, όσο και η Κίνα
«Ο πόλεμος με τη βοήθεια των
χρηματοπιστωτικών όπλων, ευρίσκεται πλέον επίσημα στο επίκεντρο της
πολεμικής τέχνης – μία θέση που, για χιλιάδες χρόνια μέχρι σήμερα,
κατείχαν οι στρατιώτες και τα συμβατικά όπλα. Είμαστε της άποψης ότι, η
διεξαγωγή πολέμων με χρηματοπιστωτικά όπλα, αμυντικών ή επιθετικών, θα
αναλύεται σύντομα από τα επίσημα στρατιωτικά εγχειρίδια, αλλά και θα
διδάσκεται στις στρατιωτικές σχολές.
Όταν τα ιστορικά βιβλία του μέλλοντος θα αναφέρονται στους πολέμους που διεξήχθηκαν από τα τέλη του 20ου
αιώνα και μετά, ένα μεγάλο μέρος τους, το οποίο θα έχει ιδιαίτερο
ενδιαφέρον για τους μελετητές, καθώς επίσης για τους υπόλοιπους
αναγνώστες, θα έχει σαν αντικείμενο τις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές
μάχες».
.
Ανάλυση
Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι γεωπολιτικές εντάσεις παγκοσμίως
επιδεινώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό, έχοντας φτάσει σε ένα ανησυχητικό
επίπεδο – ενώ θα παραμείνουν ως έχουν για αρκετά χρόνια, εάν δεν μεσολαβήσει ένας ξαφνικός «εκτροχιασμός».
Εκτός αυτού οι αντιπαραθέσεις εντείνονται σε μία εποχή, κατά την οποία τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη έχουν ξεπεράσει κάθε ιστορικό ρεκόρ
– με την παγκοσμιοποίηση να έχει συνδέσει όλα τα κράτη μεταξύ τους με
τέτοιον τρόπο ώστε, μία μικρή τοπική σπίθα να μπορεί να θέσει σε
λειτουργία μία παγκόσμια αλυσιδωτή έκρηξη.
Σήμερα είναι η Ρωσία στο προσκήνιο, έχοντας τοποθετηθεί στο στόχαστρο της υπερδύναμης – με «αχίλλειο πτέρνα» της την ενέργεια (άρθρο), όπου όμως προηγούνται οι οικονομικές επιθέσεις στα αδύνατα σημεία της (άρθρο).
Η Ουκρανία δε, ευρισκόμενη στη «διελκυστίνδα» Η.Π.Α. και Ρωσίας,
υποφέρει τα πάνδεινα – με «φόντο» το πιθανό ξέσπασμα μίας παγκόσμιας
σύρραξης, ή την καταδίκη της Ευρώπης σε έναν δεύτερο ψυχρό πόλεμο.
Η κατάρρευση της ισοτιμίας του ρουβλίου, η υποχρεωτική αύξηση των
βασικών επιτοκίων από τη ρωσική κεντρική τράπεζα για να προστατευθεί το
νόμισμα και να εμποδιστεί η φυγή κεφαλαίων, καθώς επίσης η αδυναμία πώλησης ομολόγων του ρωσικού δημοσίου, παρά τις αυξανόμενες ανάγκες της χώρας (γράφημα), επιδεινώνουν τις προοπτικές της – με συνέπειες που είναι δύσκολο να προβλεφθούν.
.
.
Όπως φαίνεται από το γράφημα, οι υποχρεώσεις της Ρωσίας είναι αυξημένες τον Ιούλιο, ενώ κορυφώνονται το Δεκέμβρη – γεγονός που σημαίνει ότι, το αργότερο στα τέλη του χρόνου, θα υπάρξουν σοβαρότατες αντιδράσεις εκ μέρους της.
Εν τούτοις, βασικός στόχος των Η.Π.Α. παραμένει η Κίνα, η οποία θεωρείται ως ο μεγαλύτερος διεκδικητής της παγκόσμιας ηγεμονίας
– ένας «τίτλος» που συνεχίζει να κατέχεται από την υπερδύναμη, για πάρα
πολλές δεκαετίες. Στα πλαίσια αυτά, οι Η.Π.Α. χρησιμοποιούν
συγκεκριμένα οικονομικά όπλα, με στόχο να υπερασπίσουν την κυριαρχική
τους θέση – μεταξύ των οποίων τα εξής:
.
(α) Το δολάριο, ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα: Οι
συναλλαγές παγκοσμίως διεξάγονται με το αμερικανικό νόμισμα – οπότε
πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κίνα, είναι υποχρεωμένες να έχουν
υψηλά συναλλαγματικά αποθέματα σε δολάρια. Με τον τρόπο αυτό όμως οι
Η.Π.Α. αφενός μεν έχουν τη δυνατότητα να τυπώνουν απλά «πράσινα χαρτιά»,
για να πληρώνουν τα χρέη τους, αφετέρου να «πλήττουν» με τις υποτιμήσεις (διολισθήσεις) του δολαρίου τις άλλες χώρες, αφού μειώνεται η αξία των συναλλαγματικών αποθεμάτων τους σε όρους δολαρίου.
Ειδικά όσον αφορά την Κίνα, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές της στις Η.Π.Α., εισπράττοντας πράσινα χαρτιά για τα προϊόντα που πουλάει,
το πρόβλημα είναι εξαιρετικά μεγάλο – ενώ η δεύτερη μεγαλύτερη της
αγορά, η οποία διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο αποθεματικό νόμισμα στον
πλανήτη, η Ευρώπη και το ευρώ, είναι απόλυτα εξαρτημένη από τις Η.Π.Α.
και το δολάριο.
.
(β) Τα ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου: Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής των Η.Π.Α. (ακολουθούμενη από την Ιαπωνία), έχοντας στην ιδιοκτησία της ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου αξίας άνω των 1,2 τρις $.
Εάν θελήσει να ανεξαρτητοποιηθεί, πουλώντας τα ομόλογα που κατέχει,
τότε η τιμή τους θα καταρρεύσει – με αποτέλεσμα να υποστεί η Κίνα
τεράστιες ζημίες.
.
.
υπερβολική διόγκωση του τραπεζικού της συστήματος, στο συνεχές τύπωμα
νέων χρημάτων, καθώς επίσης στη δημιουργία μίας τεράστιας φούσκας
ακινήτων (άρθρο). Ως εκ τούτου, η οικονομική επιβίωση της Κίνας εξαρτάται από τις αμερικανικές εταιρείες αξιολόγησης (ανάλυση), καθώς επίσης από τα υπόλοιπα οικονομικά όπλα της υπερδύναμης.
Περαιτέρω, οι στρατηγικές που έχουν υιοθετήσει οι Η.Π.Α., στον υπόγειο πόλεμο τους με την Κίνα
(όπου πρόσφατα «συντάχθηκαν» με το μέρος της Ιαπωνίας, όσον αφορά την
κυριαρχία των νησιών στην κινεζική θάλασσα), επεκτείνονται σε επτά
διαφορετικούς τομείς, οι οποίοι είναι οι παρακάτω:
.
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ
Λόγω της μεγάλης ανάπτυξης της οικονομίας της, ιδιαίτερα στην παραγωγή διαρκών προϊόντων, η Κίνα έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους καταναλωτές πετρελαίου παγκοσμίως.
Εάν δε σκεφθεί κανείς πως το 2010 εισήγαγε 90 φορές περισσότερα
αυτοκίνητα, σε σχέση με το 1990, θα κατανοήσει πως οι αυξημένες ανάγκες
της σε πετρέλαιο, δεν αφορούν μόνο τη βιομηχανία.
Ο πόλεμος τώρα στο συγκεκριμένο τομέα, μεταξύ των Η.Π.Α. και της Κίνας, διεξάγεται κυρίως στην Αφρική – όπου η Κίνα προσπαθεί, με έντιμες διπλωματικές διαπραγματεύσεις, να αυξήσει τις εισαγωγές της, επηρεάζοντας τις τοπικές κυβερνήσεις προς όφελος της.
Οι μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι όμως προσπαθούν να την εμποδίσουν με κάθε τρόπο – με την Κίνα να χρησιμοποιεί ως όπλο τα άτοκα δάνεια προς τις αφρικανικές κυβερνήσεις και τις Η.Π.Α. ως αιχμή του δόρατος το ΔΝΤ, όπως στο παράδειγμα της Νιγηρίας (ανάλυση). Μοναδική εξαίρεση στην Αφρική αποτελεί η Μποτσουάνα – η οποία έδιωξε το ΔΝΤ, με θετικά αποτελέσματα για την οικονομία της (άρθρο).
Ειδικότερα, με βάση την οικονομική ιστορία των τελευταίων δεκαετιών
γνωρίζουμε ότι, οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες φρόντιζαν έτσι ώστε, ένα μέρος των πετρελαϊκών κερδών τους από την περιοχή, να παρέχεται ως δάνειο στους εκάστοτε δικτάτορες.
Αμέσως μετά το ΔΝΤ και η Παγκόσμια τράπεζα επενέβαιναν στα εσωτερικά
των χωρών, με στόχο την είσπραξη των παρεχομένων δανείων – με αποτέλεσμα
να λεηλατούνται τα θύματα τους, χωρίς βέβαια να ξεχρεώνουν ποτέ (ανάλυση).
Στα πλαίσια αυτά, οι Η.Π.Α. χρηματοδοτούσαν ακόμη και «δυνάμεις καταστολής» – όπως στο παράδειγμα του σουδανικού απελευθερωτικού στρατού και των γενοκτονιών που διέπραξε,
ο οποίος φυσικά δεν θα υπήρχε χωρίς τη βοήθεια της υπερδύναμης. Άλλα
παραδείγματα είναι το Τσαντ (δραστηριοποιούνται η Exxon Mobil και η
Chevron Oil), η Λιβύη, η Τυνησία, η Αλγερία, η Αίγυπτος κλπ. – όπου
παντού η αιτία είναι ο πετρελαϊκός πόλεμος μεταξύ των Η.Π.Α. και της
Κίνας.
Εκτός αυτών όμως η Μιανμάρ, η οποία είναι πολύ σημαντική για τον
έλεγχο ορισμένων θαλασσίων δρόμων μεγάλης στρατηγικής σημασίας – αλλά και η Ινδία, το Πακιστάν ή το Αφγανιστάν, καθώς επίσης πολλές άλλες χώρες που συνορεύουν με την Κίνα ή με τη Ρωσία. Σε όλες αυτές τις χώρες το θέμα είναι το πετρέλαιο, η Κίνα και η αμερικανική ηγεμονία στον πλανήτη.
.
ΤΡΟΦΙΜΑ
Το δεύτερο ισχυρότερο «πολεμικό εργαλείο» των Η.Π.Α. μετά το
πετρέλαιο, είναι η βιομηχανία τροφίμων – αφού, όπως λέει η αμερικανική
ελίτ «Εάν θέλεις να κυριαρχήσεις επάνω στους ανθρώπους, κυριάρχησε στην τροφή τους».
Τα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα είναι ένα από τα όπλα που έχει στη
διάθεση της η υπερδύναμη – με τα οποία υποκαθιστά τα φυσικά προϊόντα της
γης, έτσι ώστε τα «θύματα» της να εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη
βιομηχανία.
Ειδικότερα, με τη βοήθεια φθηνών δανείων, τα οποία παρέχουν οι Η.Π.Α. στους αγοραστές, εξάγουν γενετικά τροποποιημένες «καλλιέργειες» (σπόρους), οι οποίες είναι κατοχυρωμένες
(πατέντες) τόσο στην Ασία, όσο και στην Αφρική. Με τον τρόπο αυτό
ελέγχουν απόλυτα την παγκόσμια παραγωγή τροφίμων – έχοντας τη δυνατότητα
φυσικά να προκαλούν «κατά το δοκούν» επισιτιστικές κρίσεις (ανάλυση).
Η Παγκόσμια Τράπεζα, η οποία προσφέρει φθηνά δάνεια, καθώς επίσης ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ), ενισχύουν την κυριαρχία των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών στις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες χώρες του πλανήτη
– οι οποίες, με τον τρόπο αυτό, υποδουλώνονται κυριολεκτικά από τις
μεγάλες επιχειρήσεις τροφίμων της υπερδύναμης, με αποτέλεσμα να
εξασφαλίζεται εκ μέρους των Η.Π.Α. ο απόλυτος έλεγχος της επισιτιστικής
αλυσίδας.
Με τη μέθοδο αυτή δεν επιτυγχάνεται ο έλεγχος μόνο της ποσότητας, αλλά και της ποιότητας της παγκόσμιας διατροφής – από την οποία φυσικά εξαρτάται η υγεία των ανθρώπων, γεγονός που αφορά παράπλευρα τη βιομηχανία φαρμάκων.
Βιομηχανίες τροφίμων όπως η Nestle, η Du Pont, η Unilever και η Monsanto, ακολουθούν συγκεκριμένες στρατηγικές στον πόλεμο με την Κίνα –
η οποία, όπως και η Ινδία, λόγω του τεράστιου πληθυσμού της, είναι
αρκετά ευάλωτη στον τομέα της διατροφής. Η δικτύωση τους βέβαια (γράφημα
που ακολουθεί), τους επιτρέπει να ακολουθούν συντονισμένες στρατηγικές.
.
.
Οι «χημικές βόμβες» τώρα που μπορούν να εξαπολύσουν παγκοσμίως οι πολυεθνικές βιομηχανίες τροφίμων, χωρίς να το καταλάβει κανείς,
είναι ίσως πιο επικίνδυνες από μία πυρηνική βόμβα – γεγονός που
γνωρίζει πολύ καλά η κυβέρνηση της Κίνας, η οποία είναι πολύ προσεκτική
με τις ενέργειες της.
Ένα επόμενο «μέτωπο του πολέμου των τροφίμων» είναι η αρπαγή γης, σε συνδυασμό με τα βιολογικά καύσιμα – όπου τεράστιες εκτάσεις, ειδικά στην Αφρική, απονεκρώνονται μακροπρόθεσμα (ανάλυση), με καταστροφικά αποτελέσματα για τους τοπικούς πληθυσμούς.
η οποία καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα και στην εξαθλίωση
– κάτι που φοβάται ιδιαίτερα η Κίνα, λόγω του τεράστιου πληθυσμού της.
ΦΑΡΜΑΚΑ, ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΞΙΝΕΣ
Τα εμβόλια είναι τοξίνες – οπότε έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν
επιδημίες, όπως επίσης τα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα. Θα μπορούσε να
υποθέσει λοιπόν κανείς ότι (κατ’ αναλογία με την Οικονομία, όπου στην
αρχή γινόταν προσπάθειες εκ μέρους του χρηματοπιστωτικού τέρατος να
εκμεταλλευτεί τις κρίσεις, ενώ στη συνέχεια της προκαλεί το ίδιο),
είναι δυνατόν να προκαλούνται σκόπιμα επιδημίες, μέσω των εμβολίων –
έτσι ώστε να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να κερδίζει αργότερα
τεράστια ποσά η φαρμακοβιομηχανία, καταπολεμώντας τες με άλλα εμβόλια.
Με δεδομένο δε το ότι, γιγαντιαίες εταιρείες όπως η Glaxo Smith Klein
ή η Merck κυριαρχούν για πάνω από 100 χρόνια στη συγκεκριμένη αγορά,
ενώ θα μπορούσαν να μειώσουν ακόμη και τον παγκόσμιο πληθυσμό με την στοχευόμενη χρήση των εμβολίων, η Κίνα θεωρεί πως είναι αντιμέτωπη εδώ με ένα ακόμη θανατηφόρο όπλο της υπερδύναμης.
Πόσο μάλλον όταν ο πόλεμος εναντίον του Aids «απασχολεί ιδιαίτερα» τη
CIA – ενώ όλοι θυμούνται την ξαφνική εμφάνιση της γρίπης των χοίρων
(των πτηνών στην Κίνα κλπ.), τον παγκόσμιο πανικό που προκλήθηκε, καθώς επίσης τα αποτελέσματα της για τη φαρμακοβιομηχανία (ένα μεγάλο μέρος της οποίας ελέγχεται από την αμερικανική ελίτ – τράπεζες και κερδοσκόπους).
.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ
Η Κίνα είναι στην κυριολεξία περικυκλωμένη από αμερικανικές
στρατιωτικές βάσεις στη νότια κινεζική θάλασσα, στον ινδικό ωκεανό,
καθώς επίσης στις χώρες, με τις οποίες συνορεύει (Καμπότζη, Ταϋλάνδη
κλπ.). Η τροφοδοσία της λοιπόν ελέγχεται από τις δυνάμεις των Η.Π.Α. – ενώ η εναλλακτική λύση που έχει στη διάθεση της, μέσω της Ρωσίας, είναι αδύνατον να καλύψει τις ανάγκες της.
.
ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ
Μία επόμενη απειλή για την Κίνα είναι το παγκόσμιο εμπόριο, έτσι όπως αυτό «ελέγχεται» από τη διεθνή νομοθεσία και τους θεσμούς που έχουν ουσιαστικά επιβληθεί από τις Η.Π.Α.
Η είσοδος της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO), ο οποίος
ευρίσκεται κάτω από τη «μαζική επιρροή» των Η.Π.Α., ήταν γεγονός
αποφασιστικής σημασίας – αφού έχει τεθεί στο στόχαστρο του.
Ακόμη και ευρωπαϊκές εταιρείες δε έχουν κερδίσει από τη συγκεκριμένη
«δυτική επιρροή» – όπως στο παράδειγμα του εμπορικού πολέμου των
περασμένων ετών, ο οποίος αφορούσε την παραγωγή φωτοβολταϊκών.
Ειδικότερα, τόσο οι αμερικανικές, όσο και οι γερμανικές εταιρείες χρησιμοποίησαν τον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου για να «αναστείλουν» ουσιαστικά τον ελεύθερο ανταγωνισμό της Κίνας – η οποία τελικά αναγκάσθηκε να συμβιβαστεί.
Το ίδιο συμβαίνει και με την διεθνή συμφωνία εναντίον της πειρατείας των προϊόντων (ACTA) – ένα «εργαλείο», μέσω του οποίου μία μικρή μειοψηφία ορισμένων δυτικών χωρών, υπό την ηγεσία των Η.Π.Α., εξασφαλίζει το μονοπώλιο στην παραγωγή και διάθεση συγκεκριμένων προϊόντων.
Ειδικότερα, με πρόσχημα τη (δίκαιη) καταστολή της κλοπής πνευματικών και λοιπών δικαιωμάτων (πατέντες), εξασφαλίζεται ένα παγκόσμιο μονοπώλιο – από το οποίο κερδίζουν τεράστια ποσά οι δυτικές πολυεθνικές επιχειρήσεις. Το θέμα των γενοσήμων εδώ (άρθρο) έχει ιδιαίτερη σημασία – όσον αφορά τα πραγματικά αποτελέσματα στην υγεία, τους κινδύνους και την κερδοφορία τους.
.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η παραγωγή ενέργειας από σχιστόλιθο με τη σύγχρονη μέθοδο του
Fracking, την οποία θέλουν να επιβάλλουν οι Η.Π.Α. σε πολλές περιοχές
του πλανήτη (ειδικά στην Ευρώπη, μέσω της συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου
που προωθείται), ενέχει τεράστιους κινδύνους – αφενός με σεισμολογικούς, αφετέρου χημικούς,
όπως τεκμηριώθηκε πρόσφατα στις Η.Π.Α., όπου βρέθηκαν ραδιενεργά
απόβλητα από τις εγκαταστάσεις Fracking, εκτεθειμένα ελεύθερα σε
σκουπιδότοπους.
Εν τούτοις, τα κέρδη είναι πολύ μεγάλα τόσο για τις επιχειρήσεις, όσο
και για τις μεγάλες τράπεζες, οι οποίες χρηματοδοτούν τις συγκεκριμένες
διαδικασίες. Μεταξύ άλλων, μέσω της ενέργειας που κερδίζεται με τη
μέθοδο αυτή, οι Η.Π.Α. θέλουν να αναδειχθούν στο μεγαλύτερο εξαγωγέα παγκοσμίως – φέρνοντας σε δύσκολη θέση τόσο τη Ρωσία, όσο και την Κίνα.
.
ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ
Τέλος, δεν θα έπρεπε να ξεχάσει κανείς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
(Google, Facebook, YouTube), όσον αφορά την «επιθετική» χρήση τους – με τη βοήθεια της πρόκλησης κοινωνικών αναταραχών ή αποσταθεροποίησης, στις χώρες που τοποθετούνται στο στόχαστρο της υπερδύναμης (πρόσφατα η Κούβα και η Βενεζουέλα).
Το γεγονός αυτό ανησυχεί ιδιαίτερα την Κίνα, η οποία απαγορεύει τη χρησιμοποίηση τους στο εσωτερικό της – αν και πολύ δύσκολα μπορεί να αποφευχθεί εντελώς.
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η Κίνα δε αποτελεί το βασικό στόχο τους – πολύ περισσότερο αφού υποθέτουν πως τυχόν συνεργασία της με τη Ρωσία, θα σήμαινε το τέλος της αμερικανικής παντοδυναμίας.
Στα πλαίσια αυτά δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν ότι έχουν στη
διάθεση τους, χωρίς κανέναν απολύτως ηθικό ενδοιασμό – γεγονός που
οφείλει να μας προβληματίζει όλους.
.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας