Γενικά θέματα
Κύπρος: Τα κρυφά ατού της συμφωνίας για τις Βάσεις
Λευκωσία: Νέα δεδομένα για την Κυπριακή Δημοκρατία δημιουργεί η συμφωνία που υπεγράφη στο Λονδίνο για την ανάπτυξη στις Βρετανικές Βάσεις. Έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο αποκαλύπτει σήμερα ο «Φ», απαριθμεί τα θετικά της συμφωνίας για την Κυπριακή Δημοκρατία και απαντά στους φόβους για το ενδεχόμενο «γιβραλταροποίησης» των Βρετανικών Βάσεων.
Τονίζεται ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι Βρετανικές Βάσεις παραχωρούν για πολεοδομική ανάπτυξη το 78% των εδαφών τους, ενώ παράλληλα η Κυπριακή Δημοκρατία αποκτά διοικητικές και δικαστικές εξουσίες εντός των Βάσεων.
Αποκαλύπτονται επίσης οι ασφαλιστικές δικλίδες που έχουν τεθεί για την πολεοδομική ανάπτυξη, αλλά και για έλεγχο της μεταναστευτικής ροής στο έδαφος των Βρετανικών Βάσεων.
Σύμφωνα με το έγγραφο, η συμφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ηνωμένο Βασίλειο κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική και αποτελεί παράλληλα ως μια ιστορική εξέλιξη, καθώς για πρώτη φορά μετά από 53 και πλέον χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 16 Αυγούστου 1960, επιτυγχάνεται η τροποποίηση του σχετικού Παραρτήματος της Συνθήκης για τη διοίκηση των Βρετανικών Βάσεων προς το συμφέρον τόσο των κατοίκων των Βάσεων αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας γενικότερα.
Όπως αναφέρεται, με τη συμφωνία γίνεται κατορθωτή η διόρθωση αδικιών που είχαν επιβληθεί, ιδιαίτερα στους κατοίκους των περιοχών εντός των Βρετανικών Βάσεων με τις συμφωνίες του 1960. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα αντιμετώπισης πλέον των αναγκών των κοινοτήτων και των κατοίκων τους, αλλά και της γενικότερης κατάστασης εντός των Βρετανικών Βάσεων, όπως αυτή μετεξελίχθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αναγνωρίζεται δηλαδή ότι ένα σύστημα, το οποίο είχε δημιουργηθεί κάτω από πολύ διαφορετικές περιστάσεις και για διαφορετικές ανάγκες και αριθμούς, δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει ικανοποιητικά και προς το συμφέρον όχι μόνο των κατοίκων αλλά και των ίδιων των Βρετανικών Βάσεων.
Ιδιαίτερα σημαντικό, εξάλλου, θεωρείται το γεγονός ότι η συμφωνία αναδεικνύει ακόμα περισσότερο τον στρατιωτικό χαρακτήρα των Βάσεων στην Κύπρο, ισχυροποιώντας τη διαχρονική θέση της πλευράς μας ότι οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τους στρατιωτικούς σκοπούς του Ηνωμένου Βασιλείου και για τίποτε άλλο.
Η πιο σημαντική εξέλιξη ωστόσο της συμφωνίας είναι ότι δημιουργεί ένα κλίμα αισιοδοξίας για τους κατοίκους και τους ιδιοκτήτες γης εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων, καθώς ανοίγει τεράστιες προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και δραστηριότητας σε μια ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική περίοδο.
Σημειώνεται βέβαια ότι η εφαρμογή της συμφωνίας αυτής εξαρτάται από τη διάθεση συνεργασίας των συμβαλλόμενων μερών. Ωστόσο, η πορεία των διαπραγματεύσεων και η θετική κατάληξή τους με την υπογραφή της συμφωνίας καταδεικνύει ότι οι δύο πλευρές είναι έτοιμες να εργαστούν προς την κατεύθυνση της εφαρμογής της συμφωνίας προς όφελος τόσο των κατοίκων όσο και γενικότερα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με το έγγραφο, με τη συμφωνία επιτυγχάνονται για τη δική μας πλευρά τα εξής:
● Ενταξη ποσοστού της τάξης του 78% του εδάφους των Βρετανικών Βάσεων σε πολεοδομικές ζώνες, με αποτέλεσμα να επιτρέπεται πλέον η ανάπτυξη στις Βάσεις
Από τότε μέχρι σήμερα ολόκληρη η περιοχή στις δύο Βάσεις δεν αποτελούσε μέρος του πολεοδομικού σχεδιασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας λόγω των περιορισμών που υπήρχαν στην απόκτηση και ανάπτυξη στις Βάσεις, εκτός κι αν αυτό σχετιζόταν με τις στρατιωτικές ανάγκες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Συνέπεια του περιορισμού αυτού ήταν ολόκληρο το έδαφος των Βρετανικών Βάσεων, ανεξάρτητα αν σε αυτό περιλαμβάνονταν στρατιωτικές εγκαταστάσεις των Βρετανών ή μη, να εξαιρείται του πολεοδομικού σχεδιασμού και οποιασδήποτε ανάπτυξης, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός των κοινοτήτων τα όρια των οποίων βρίσκονται εντός των Βρετανικών Βάσεων να μην μπορεί να εκμεταλλευτεί τις περιουσίες του όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός της Κύπρου.
● Εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων στους κατοίκους των Βρετανικών Βάσεων σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ανάπτυξη των περιουσιών τους εντός των ορίων των Βάσεων
Ως εκ τούτου, το αποτέλεσμα της συμφωνίας αυτής εξασφαλίζει πλήρως τα δικαιώματα των κατοίκων των Βάσεων ή όσων έχουν περιουσία σε αυτές, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να την εκμεταλλευτούν εξαιτίας των περιορισμών που υπήρχαν.
Από τούδε και στο εξής, οι ιδιώτες, εταιρείες, εκκλησία κ.ά. που έχουν περιουσία στις Βάσεις θα απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στις περιουσίες τους και θα μπορούν να τις εκμεταλλεύονται όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός στη βάση των πολεοδομικών διατάξεων και πολιτικών που θα καθοριστούν από την Κυπριακή Δημοκρατία σε συνεργασία με τη Διοίκηση των Βρετανικών Βάσεων.
Η συμφωνία παρέχει επιπρόσθετα το δικαίωμα στο Κράτος, σε ορισμένες περιπτώσεις, να ζητά από τη Διοίκηση των Βάσεων την παραχώρηση γης που χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς για την ανάπτυξη και δημιουργία έργων κοινής ωφελείας ή δημόσιων υπηρεσιών εντός των Βρετανικών Βάσεων και δεσμεύει τη Διοίκηση των Βάσεων να εξετάζει τέτοια αιτήματα με ευνοϊκό τρόπο.
● Άρση όλων των περιορισμών αναφορικά με τους δικαιούχους για την απόκτηση και ανάπτυξη ακινήτων εντός των Βρετανικών Βάσεων
Με τη συμφωνία επιτυγχάνεται η άρση όλων των σχετικών περιορισμών και από τούδε και στο εξής θα εφαρμόζονται και στο έδαφος των Βρετανικών Βάσεων όλες οι διατάξεις και κανονισμοί που ισχύουν στην Κυπριακή Δημοκρατία σε σχέση με την απόκτηση και ανάπτυξη περιουσιών από πολίτες ευρωπαϊκών και άλλων τρίτων χωρών.
Με άλλα λόγια, δεν θα υφίστανται πλέον διακρίσεις εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων μεταξύ Κυπρίων και λοιπών Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι δικαιούνται ίσης μεταχείρισης δυνάμει του κοινοτικού κεκτημένου, και ταυτόχρονα θα εφαρμόζονται στις Βάσεις για υπηκόους τρίτων χωρών οι διατάξεις και πρόνοιες που εφαρμόζονται στην Κυπριακή Δημοκρατία για ζητήματα απόκτησης και ανάπτυξης περιουσίας.
● Ευθυγράμμιση της κατάστασης στις Βρετανικές Βάσεις σε σχέση με το τι ισχύει στην Κυπριακή Δημοκρατία και ομαλοποίηση της ζωής των κατοίκων των Βρετανικών Βάσεων
Η συμφωνία ευθυγραμμίζει πλέον την κατάσταση στις Βρετανικές Βάσεις και επιτρέπει την αγοραπωλησία περιουσιών στις Βάσεις με τον ίδιο τρόπο που αυτές πραγματοποιούνται στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Επιπρόσθετα, οι κάτοικοι της περιοχής θα αποτείνονται πλέον για θέματα ανάπτυξης στις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός, ενώ θα γνωρίζουν ξεκάθαρα, το πώς μπορούν να αναπτύξουν τις περιουσίες τους, στη βάση των πολεοδομικών ζωνών και πολιτικών που θα καθοριστούν, χωρίς επιπρόσθετα εμπόδια.
● Δυνατότητα οικονομικής ανάπτυξης των περιοχών εντός των Βρετανικών Βάσεων και της κυπριακής οικονομίας γενικότερα
Η ένταξη ενός μεγάλου μέρους τους εδάφους των Βρετανικών Βάσεων σε πολεοδομικές ζώνες και η προοπτική ανάπτυξης των περιοχών αυτών, η οποία ήταν ανύπαρκτη μέχρι σήμερα, εκτιμάται ότι μπορεί να αποφέρει σημαντική οικονομική ανάπτυξη για τις κοινότητες και τους κατοίκους των Βάσεων και να συνδράμει στην ώθηση της κυπριακής οικονομίας γενικότερα.
Και αυτό γιατί γη που δεν μπορούσε να τύχει καμιάς εκμετάλλευσης θα μπορεί να πωληθεί και σε ξένους και να χρησιμοποιηθεί για δημιουργία εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων παντός είδους σύμφωνα με τις πολεοδομικές ζώνες που θα καθοριστούν και να αξιοποιηθεί για επενδύσεις από ιδιώτες ή από την Κυβέρνηση.
Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι με τη συμφωνία επιτεύχθηκε η ανάληψη από το Ηνωμένο Βασίλειο του δικού του μεριδίου στη χρηματοδότηση νέων δημόσιων υποδομών στις Βρετανικές Βάσεις, οι οποίες είτε θα είναι αναγκαίες για τις στρατιωτικές ανάγκες του Ηνωμένου Βασιλείου είτε θα αποφέρουν κάποιο όφελος για το Ηνωμένο Βασίλειο, χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι αναγκαίες.
Μέχρι σήμερα δεν προβλεπόταν πουθενά ρητά και ξεκάθαρα η καταβολή εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου χρηματικής συνεισφοράς για έργα υποδομής εντός των Βάσεων.
Συγκεκριμένα:
● Από τη συμφωνία προκύπτει ότι οι Βρετανοί χρειάζονται μόνο το 22% της συνολικής έκτασης των Βάσεων, η οποία είναι απαραίτητη για τις στρατιωτικές τους ανάγκες, εφόσον γίνεται ξεκάθαρο στη συμφωνία ότι μόνο οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται εντός της έκτασής τους θα εξαιρεθούν από τις πολεοδομικές ζώνες.
● Η συμφωνία τροποποίησε τη διάταξη του Παραρτήματος Ο που δεν επέτρεπε την ανάπτυξη εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων, εκτός και αν αυτή σχετιζόταν με τις στρατιωτικές ανάγκες του Ην. Βασιλείου. Παράλληλα, όμως, η συμφωνία διατήρησε τη δέσμευση του Ην. Βασιλείου, που περιλαμβάνεται στο συγκεκριμένο Παράρτημα, να μη δημιουργήσει/ εγκαταστήσει το ίδιο εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις εντός των Βάσεων, εκτός κι αν αυτές συνδέονται με τις στρατιωτικές του ανάγκες.
● Με τη συμφωνία οι Βρετανοί εκχωρούν στην Κυπριακή Δημοκρατία διοικητικές και δικαστικές εξουσίες επί των προσώπων που θα εγκαθίστανται στις Βρετανικές Βάσεις, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία θα αναλάβει επίσης την παροχή σε αυτά τα πρόσωπα και άλλων δημόσιων υπηρεσιών. Η εκχώρηση εξουσιών επί ζητημάτων που άπτονται της κυριαρχίας ενός κράτους, όπως η δικαστική εξουσία, διοικητικής υφής θέματα ή η παροχή υπηρεσιών που μόνο ένα κράτος μπορεί να παρέχει, τονίζει περαιτέρω τον στρατιωτικό χαρακτήρα των Βάσεων.
● Πέραν των διοικητικών και δικαστικών εξουσιών, οι Βρετανοί εκχωρούν επίσης με τη συμφωνία και εξουσίες για θέματα αστικής ανάπτυξης στις αρμόδιες Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, διατηρώντας μόνο κάποιον εποπτικό ρόλο ο οποίος θα μετατρέπεται σε ουσιαστικό μόνο όταν ένα έργο επηρεάζει τις στρατιωτικές τους ανάγκες.
Παράλληλα, με τη συμφωνία επιβεβαιώνεται η απουσία διοικητικών συνόρων μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Βάσεων στην Κύπρο και εξασφαλίζεται ουσιαστικός έλεγχος στη μεταναστευτική ροή στο έδαφος των Βάσεων. Για το σκοπό αυτό έχουν τεθεί ασφαλιστικές δικλίδες στη συμφωνία, με δύο τρόπους:
(α) Μέσω της διατήρησης του Κτηματολογίου ως της αρμόδιας Αρχής για όλες τις αγοραπωλησίες περιουσιών στις Βρετανικές Βάσεις.
Παράλληλα, η εκχώρηση διοικητικών και δικαστικών εξουσιών επί των προσώπων που θα εγκαθίστανται στις Βάσεις στις αρμόδιες Αρχές της Δημοκρατίας και η παροχή δημόσιων υπηρεσιών στα πρόσωπα αυτά, όπως επίσης και οι ασφαλιστικές δικλίδες για τη μεταναστευτική ροή και η πρόνοια της συμφωνίας για τα εκλογικά δικαιώματα των προσώπων που θα εγκαθίστανται στις Βάσεις, τα οποία θα αντικατοπτρίζουν επακριβώς τα εκλογικά δικαιώματα που παρέχονται σε πολίτες χώρων της ΕΕ και τρίτων χωρών στην Κυπριακή Δημοκρατία, θεωρούνται ότι παρέχουν επαρκή και αποτελεσματικά εφόδια για αποτροπή τυχόν «γιβραλταροποίησης» των Βάσεων.
Όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι υπηρεσίες θα προσφέρονται από την Κυπριακή Δημοκρατία η οποία θα έχει και την άσκηση δικαστικών και διοικητικών εξουσιών, εξουδετερώνει και το επιχείρημα ότι ένας Βρετανός πολίτης θα νιώθει περισσότερο άνετα να εγκατασταθεί στις Βάσεις. Διότι θα έχει πανομοιότυπα ωφελήματα και υποχρεώσεις όπως οπουδήποτε αλλού σε έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τέλος, εκτιμάται ότι η πρόνοια για τα εκλογικά δικαιώματα αφαιρεί το δικαίωμα στους Βρετανούς ή οποιουσδήποτε άλλους πολίτες ενδεχομένως να αποτελούν πλειοψηφία στις Βάσεις και στο μέλλον να εκλέξουν τους δικούς τους τοπικούς άρχοντες, με τις συνεπαγόμενες αρνητικές συνέπειες που μια τέτοια εξέλιξη θα είχε για την Κυπριακή Δημοκρατία.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο έγγραφο, οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 2 Οκτωβρίου 2013 κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου στις 5 Ιουνίου 2013, η οποία είχε εξουσιοδοτήσει τους υπουργούς Εξωτερικών και Εσωτερικών να μεριμνήσουν για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με τους Βρετανούς για το θέμα της μη στρατιωτικής ανάπτυξης στις Βρετανικές Βάσεις στη βάση αναθεωρημένης διαπραγματευτικής εντολής.
Βασικό στοιχείο της αναθεωρημένης διαπραγματευτικής εντολής ήταν η επιδίωξη άρσης των ισχύοντων περιορισμών στην ανάπτυξη και την απόκτηση περιουσίας εντός των ορίων των Βάσεων, ούτως ώστε το καθεστώς που θα ίσχυε στις Βάσεις σε σχέση με το δικαίωμα απόκτησης και εκμετάλλευσης περιουσίας να αντικατοπτρίζει την κατάσταση στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς διαφοροποίηση.
Σύμφωνα με το έγγραφο, πρακτικά αυτό σήμαινε ότι στόχος των διαπραγματεύσεων ήταν να μην υφίστανται πλέον διακρίσεις εντός των ορίων των Βάσεων μεταξύ Κυπρίων και λοιπών Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι δικαιούνται ίσης μεταχείρισης δυνάμει του κοινοτικού κεκτημένου, και ταυτόχρονα να εφαρμόζονται στις Βάσεις για υπηκόους τρίτων χωρών οι διατάξεις και πρόνοιες που εφαρμόζονται στην Κυπριακή Δημοκρατία όσον αφορά τα ζητήματα απόκτησης και ανάπτυξης περιουσίας.
Σημειώνεται παράλληλα ότι η απόφαση του Υπουργικού λήφθηκε μετά την εξαγγελία στις 19 Απριλίου του 2013 από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της δέσμης μέτρων επανεκκίνησης της Οικονομίας, στα οποία είχε περιληφθεί και το θέμα της επίτευξης συμφωνίας με το Ην. Βασίλειο για τη μη στρατιωτική ανάπτυξη των Βάσεων.
Όπως αναφέρεται, από τις 2 Οκτωβρίου 2013 που άρχισαν οι διαπραγματεύσεις μέχρι την υπογραφή της συμφωνίας στο Λονδίνο πραγματοποιήθηκαν δέκα συναντήσεις των διαπραγματευτικών ομάδων.
Στο έγγραφο επισημαίνεται παράλληλα ότι όσον αφορά στο καθεστώς του κειμένου, το οποίο αποτέλεσε από την αρχή των διαπραγματεύσεων ένα επίμαχο θέμα συζήτησης, καθώς το κείμενο αυτό θα τροποποιούσε κατ’ ουσία το Παράρτημα Ο, για το στάτους του οποίου οι δύο χώρες διαφωνούν, οι δύο πλευρές συμφώνησαν όπως το κείμενο έχει το ίδιο ακριβώς καθεστώς με το Παράρτημα Ο.
«Με τον τρόπο αυτό», σημειώνεται, «η κάθε πλευρά μπορεί να αποδίδει στο κείμενο το καθεστώς που η ίδια επιθυμεί όπως και στην περίπτωση του Παραρτήματος Ο, όπου η πλευρά μας το θεωρεί ως διεθνή συμφωνία ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο το θεωρεί ως μια μονομερή διακήρυξη. Η θέση αυτή δεν συμπεριλήφθηκε στη συμφωνία αλλά μπήκε στα agreed minutes».
Τέλος, σημειώνεται ότι για να γίνουν πραγματικά αισθητά τα οφέλη από τη συμφωνία θα πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία καθορισμού των πολεοδομικών ζωνών και πολιτικών, η οποία σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών και το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως θα χρειαστεί περίπου εννέα μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας.
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
