Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Εξαιρετικά επίκαιρο: Η «μυστική συμφωνία» για την απέλαση Κουρδων – Τούρκων Αριστερών

Δημοσιεύτηκε στις

Του Κώστα
Πικραμένου
* 
Στα πλαίσια του Ελληνο-Τουρκικού Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας (ΣΣΣ)
που έλαβε χώρα στις αρχές Μαρτίου (4-5/3/2013)
στην Κων/πολη, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δεσμεύτηκε όπως η ΕΛ.ΑΣ
«συλλάβει και απελάσει άμεσα» (προς την
Τουρκία
) τα ηγετικά στελέχη Κουρδικών και Τουρκικών ακρο-αριστερών ένοπλων
οργανώσεων που βρίσκονται επί Ελληνικού έδάφους
. 
Οι Τούρκοι απαίτησαν την άμεση απέλαση του Zeki Gürbüz, ηγετικού στελέχους του Μαρξιστικού Λενινιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος
Τουρκίας  (MLKP).  Ειδικότερα, ο 47χρονος Zeki Gürbüz καταδιώκεται εδώ και χρόνια από το τουρκικό κράτος.
Επιπροσθέτως, στον Zeki Gürbüz αποδίδεται ότι βρέθηκε να κατέχει
όπλα και εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου η ΕΛ.ΑΣ έχει ήδη συλλάβει ένα στέλεχος με
τα αρχικά S.E., ο οποίος φέρεται ότι είναι
μέλος της Τουρκικής ένοπλης ακρο-αριστερής οργάνωσης DHKP/C. Τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο «για αλλαγή γραμμής»
από την Ελλάδα, όπου όλες οι αιτήσεις των Τούρκων για «επαναπατρισμό
τρομοκρατών» έπεφταν μέχρι σήμερα στο κενό.

Σύμφωνα με έγγραφο της ΜΙΤ, που διέρρευσε στον Τουρκικό Τύπο, ο Zeki Gürbüz έχει οργανικές σχέσεις με το
Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι μέλη του MLKP εκπαιδεύονταν στη χρήση όπλων στο στρατόπεδο Gare του
ΡΚΚ στο Βόρειο Ιράκ
.
Ο Ζeki Gürbüz έχει – κατά εξακολούθηση- αποδράσει από ενέδρες
και εφόδους των Τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας (Αστυνομία-Στρατοχωροφυλακή). Το 2006, σε καλά οργανωμένη έφοδο της
Τουρκικής Αστυνομίας, όπου συνελλήφθησαν πολλά ηγετικά στελέχη του MLKP, o Gürbüz κατάφερε να ξεφύγει «στο τελευταίο λεπτό».
Σε έφοδο της ΕΛ.ΑΣ στο Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου (21-22/3/2013) προσήχθησαν 14 ύποπτοι, μεταξύ των οποίων και οι Fadik Adıyaman, Nevzat Kalaycı, Ali Temiz και Havva Suiçmez με ερυθρή αγγελία από την Ιnterpol.  Oι δεκατρείς εξ αυτών αφέθηκαν
ελεύθεροι, καθώς δεν προέκυψε συμμετοχή τους σε τρομοκρατικές επιθέσεις ενώ η Havva Suiçmez συνελήφθη. 
Τα ονόματα των προσαχθέντων είναι: Hüseyin Çakıl, Çağdaş Ozan Yavanoğlu, Fadik Adıyaman, Mustafa Yılmaz, Şerif Turunç, Ali Temiz, Nevzat Kalaycı, İsmail Zat, İleni Açıkgöz, Kadir Kaya, Mehmet Yaman, Hasan Koşar, Zöhre Yılmaz και Havva Suiçmez. H Τουρκία ζήτησε την άμεση απέλαση
των Fadik Adıyaman, Nevzat Kalaycı, Ali Temiz για τους οποίους εκκρεμεί ερυθρή αγγελία της Ιnterpol.
Πρόσφατα το DHKP/C (1/2/2013) είχε χτυπήσει την Πρεσβεία των
ΗΠΑ στην Άγκυρα (επίθεση αυτοκτονίας)
όπου έχασε τη ζωή του ένας Τούρκος υπάλληλος security. Αμέσως μετά χτυπήθηκαν με
αντι-αρματικό όπλο (LOW) τα κεντρικά κομματικά γραφεία του ΑΚΡ στη Άγκυρα
και το Υπουργείο Δικαιοσύνης (11/3/2013).
Η Τουρκική αστυνομία έχει κλιμακώσει τις εφόδους σε γιάφκες του DHKP/C λόγω της αύξησης των πρόσφατων επιθέσεων της οργάνωσης αλλά και λόγω – βάση
πληροφοριών της Αντιτρομοκρατικής – της προετοιμασίας επίθεσεων αυτοκτονίας από
μέλη του DHKP/C με
στόχους κυβερνητικά κτήρια και γραφεία του ΑΚΡ.
Από τον Ιανουάριο του 2013, έχουν συλληφθεί στην Τουρκία για τη συμμετοχή
τους στην «τρομοκρατική» DHKP/C άνω των 100 ατόμων. Το DHKP/C θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση
από την Τουρκία τις ΗΠΑ και την Ε.Ε
Στα γρανάζια της Δικαιοσύνης
Τη μη έκδοση στην Τουρκία των Κούρδων Zeki Gürbüz και Μπουλέντ Τζιομέρτ, εισηγήθηκε πρόσφατα στο Ποινικό
Τμήμα του Αρείου Πάγου ο αντι-εισαγγελέας Γεώργιος Μπόμπολης. Οι δύο Κούρδοι
είχαν συλληφθεί (Φεβρουάριος 2013) στο
πλαίσιο ενεργοποίησης ερυθράς αγγελίας, η οποία έχει σταλεί από τις τουρκικές
αρχές στις ελληνικές από το έτος 2005.

Οι τουρκικές αρχές τούς αναζητούν για συμμετοχή σε
τρομοκρατικές ενέργειες, ενώ τούς αποδίδεται ότι είχαν συμμετοχή σε
τρομοκρατική οργάνωση. Επιπροσθέτως, στον Gürbüz αποδίδεται ότι βρέθηκε να κατέχει
όπλα και εκρηκτικούς μηχανισμούς.


Μερικές εβδομάδες πριν, το Συμβούλιο Εφετών της Πάτρας αποφάσισε ομόφωνα τη μη
έκδοση των δύο Κούρδων στη γείτονα χώρα. Ωστόσο, η εισαγγελία Εφετών της Πάτρας
άσκησε έφεση και η υπόθεση οδηγήθηκε στον Άρειο Πάγο. Η έφεση συζητήθηκε στο
ανώτατο δικαστήριο, όπου ο κ. Μπόμπολης πρότεινε να απορριφθεί ως αναιτιολόγητη.
Οι δύο Κούρδοι υποστήριξαν ότι η δίωξή τους από τις
τουρκικές αρχές οφείλεται στην καταγωγή τους και στα πολιτικά τους φρονήματα.

Ως μάρτυρες υπεράσπισης των δύο εκζητούμενων κατέθεσαν οι βουλευτές Θ. Δρίτσας
(ΣΥΡΙΖΑ) και Β. Χατζηλάμπρου (ΠΑΣΟΚ) και ο τ. βουλευτής (ΠΑΣΟΚ) Αντ. Καράς. Ωστόσο,
τον τελικό λόγο για την έκδοση των δύο Κούρδων θα έχει, σύμφωνα με τη
νομοθεσία, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Αντ. Ρουπακιώτης.
Το ΚΕΔΔΕ «Κίνημα για τις
Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαίωματα
» σε ανακοίνωση του (30/3/2013) καταγγέλει ότι « Όπως
προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, το κατηγορητήριο ήταν διάτρητο και με
πολλαπλές αντιφάσεις, οι διώξεις είχαν ασκηθεί λόγω της πολιτικής και
συνδικαλιστικής δράσης των εκζητούμενων που είχαν συλληφθεί και βασανισθεί στο
παρελθόν στην Τουρκία (και ειδικά για τον Ζ. Κορμπουζ και λόγω της εθνικής,
θρησκευτικής, αλλά και οικογενειακής του στοχοποίησης, αφού η μεν αδελφή του
είναι ένα σύμβολο αγώνα που ξεσήκωσε διεθνή καμπάνια ενάντια στα βασανιστήρια,
ενώ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του έχουν συλληφθεί και κακοποιηθεί).
Κατέστη απόλυτα σαφές ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος εάν εκδοθούν στην Τουρκία να
βασανισθούν για να ομολογήσουν τις πράξεις τους.
Ω του θαύματος όμως, την επομένη
της απόφασης -προτού μάλιστα καν καθαρογραφεί- ασκήθηκε έφεση από τον
Εισαγγελέα Εφετών Πατρών (κατά πλήρη αντίφαση με το γεγονός ότι η Εισαγγελέας
Εφετών της έδρας επεσήμανε πόσο διάτρητο είναι το κατηγορητήριο), ο οποίος
παρήγγειλε μάλιστα να διατηρηθεί η κράτηση παρά τη σχετική απόφαση του
Συμβουλίου!
Αν τα γεγονότα αυτά συνδυασθούν
με τις έντονες φήμες, που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, περί μυστικής
συμφωνίας Σαμαρά-Ερντογάν για την έκδοση πολιτικών προσφύγων στην Τουρκία,
καταλαβαίνει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι έτοιμη να κουρελιάσει και τη
Συνθήκη της Γενεύης, όπως κουρέλιασε το Σύνταγμα και τα δικαιώματα των
εργαζομένων στη χώρα μας.
Είναι σαφές ότι δεν συγκινεί την
ελληνική κυβέρνηση το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή στην Τουρκία εξελίσσεται ένα
όργιο καταπάτησης δικαιωμάτων με τη σύλληψη στη βάση της αντιτρομοκρατικής
νομοθεσίας χιλιάδων πολιτών κουρδικής καταγωγής (10.000 τελούν υπό κατηγορία),
αλλά και εκατοντάδων Τούρκων συνδικαλιστών στον ιδιωτικό (DISK) και δημόσιο
τομέα (KESK), καθώς και δικηγόρων που έχουν παλέψει για την υπεράσπιση των
δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.
Τον Ιούλιο του 2011, μια 42χρονη υπήκοος
Τουρκίας συλλαμβάνεται στη Θεσσαλονίκη με πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα.
Κατηγορείται από τις Γερμανικές εισαγγελικές Αρχές ως μέλος της ένοπλης
οργάνωσης DHKP/C. Μαζί της συλλαμβάνεται και ένας άνδρας 50 ετών Τουρκικής υπηκοότητας.
Σε έφοδο της
Αστυνομίας σε δύο διαμερίσματα θα βρεθούν πλαστές Βουλγαρικές ταυτότητες και
άδειες οδήγησης, αλλά και σκληροί δίσκοι υπολογιστών. Ο άνδρας που ήρθε στην
Ελλάδα το 2003, αντιμετωπίζει επίσης διώξεις για υπόθαλψη εγκληματία και κατοχή
πλαστών εγγράφων. Η αίτηση ασύλου που είχε υποβάλλει είχε ήδη απορριφτεί ενώ
εκκρεμεί η έφεση.
Η μυστική
συμφωνία
 
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του
Τουρκικού Τύπου, ένα μήνα πριν τη σύγκλιση του Συμβούλιο Στρατηγικής
Συνεργασίας στην Κων/πολη (4/2/2013), υπήρξε
συνάντηση Υπηρεσιακών παραγόντων των Υπουργείων Δημόσιας Τάξης Ελλάδος και
Τουρκίας.
Συγκεκριμένα ο Αρχηγός  της Τουρκικής Αστυνομίας Mehmet Kiliclar και ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Νίκος Παπαγιαννόπουλος συμφώνησαν στη διάλυση των
πυρήνων Κουρδικών και ακρο-αριστερών Τουρκικών οργανώσεων στην Ελλάδα.
Ένα μήνα αργότερα (4/3/2013) έλαβε χώρα το Συμβούλιο
Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας στην Κων/πολη όπου υπεγράφησαν 25
μνημόνια συνεργασίας μεταξύ άλλων και για την παράνομη μετανάστευση.
Την ίδια μέρα το Ινστιτούτο
Στρατηγικής Σκέψης
(στην Άγκυρα)
αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούν το δόλωμα των Τουρκικών επενδύσεων στην
χρεοκοπημένη Ελλάδα, προκειμένου η τελευταία να ενδώσει στην απέλαση Κούρδων και
Τούρκων ακρο-αριστερών.

Κύμα
συλλήψεων
Ο Zeki  Gürbüz, αιτών
πολιτικού ασύλου στην Ελλάδα, συλλαμβάνεται στις  12 Φεβρουαρίου 2013. Οι Τουρκικές διωκτικές
αρχές απέστειλαν ερυθρή αγγελία της Ιντερπόλ στην ΕΛ.ΑΣ μια μόλις ημέρα πριν
την καθορισμένη συνέντευξη του Zeki Gürbüz προκειμένου
να λάβει πολιτικό άσυλο. Τα Τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης πρόβαλλαν αστραπιαία την
είδηση καθώς ο Zeki  Gürbüz θεωρείται
από τους Τούρκους ακραίος αριστερός και περιφερειακός υπεύθυνος του MLΚP. Η εν λόγω οργάνωση θεωρείται
τρομοκρατική από την Τουρκία.
Την ίδια ημέρα της σύλληψης του Gürbüz στην Πάτρα, 
ο  Bulent Comert ο οποίος βρισκόταν στην Ελλάδα ως αιτών πολιτικό
άσυλο από το 2002 συλλαμβάνεται επίσης στην ίδια πόλη. Η αίτηση του για
χορήγηση πολιτικού ασύλου είχε εγκριθεί το 2003, αλλά δεν του είχε παραχωρηθεί
πολιτικό άσυλο από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Ο ίδιος θεωρείται σημαίνον
στέλεχος του DHKP-C, ενώ δραπέτευσε όντας κρατούμενος
στην απομόνωση (Λευκά κελιά) σε Τουρκικές φυλακές υψίστης ασφαλείας.
Το νεοσύστατο ΚΕΔΔΕ «Κίνημα
για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά 
Δικαιώματα» σε ανακοίνωση του (22/3/2013) καταγγέλει ότι «Το τελευταίο διάστημα οι ελληνικές αρχές
έχουν βάλει μπρος ένα μηχανισμό συλλήψεων εναντίον Τούρκων και Κούρδων
πολιτικών προσφύγων στη χώρα μας. Ιδιαίτερα αυτό εντάθηκε μετά την επίσκεψη του
Έλληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία και κορυφώνεται τις τελευταίες ημέρες.
Από χθες η
αστυνομία προχωράει σε αθρόες συλλήψεις Τούρκων πολιτικών προσφύγων στην Αθήνα
και στη Θεσσαλονίκη στους οποίους έχει παραχωρηθεί πολιτικό άσυλο εδώ και
αρκετά χρόνια ενώ παράλληλα προβαίνουν σε έρευνες στα σπίτια τους και σε
μαγαζιά που διατηρούν και βγάζουν το ψωμί τους.
Καταγγέλλουμε
όλες αυτές τις ενέργειες που έχει αποφασίσει και υλοποιεί η Κυβέρνηση σε βάρος
των πολιτικών προσφύγων που έχουν καταφύγει στη χώρα μας και ζητάμε να σεβαστεί
τους διεθνείς κανόνες και συμβάσεις για τους πολιτικούς πρόσφυγες. Η κίνηση
διαδικασιών έκδοσής τους σημαίνει άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους και ο λαός μας
δεν
μπορεί να μείνει απαθής σε τέτοιου
τύπου απάνθρωπες ενέργειες.
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς
Πρόσφυγες
σε ανακοίνωση της (27/3/2013) τονίζει ότι «Καταγγέλλουμε τη σύλληψη της αγωνίστριας πολιτικής πρόσφυγα
Gonul Yilmaz που έγινε στο κέντρο της Αθήνας, με μέθοδο που θύμιζε
απαγωγή. Η αγωνίστρια βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ και 15 χρόνια και έχει πάρει
πολιτικό άσυλο. Με συνοπτικές διαδικασίες μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και
αποφασίστηκε η προφυλάκιση της στον Κορυδαλλό.
Καταγγέλλουμε επίσης ότι μπροστά
στην άρνησή της να υποστεί εξευτελιστική σωματική έρευνα την έκλεισαν στην
απομόνωση των φυλακών της Θεσσαλονίκης. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζονται
αγωνιστές της ελευθερίας με αυτόν τον εξευτελιστικό τρόπο. Πρέπει να υπάρξει
άμεση παρέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης για να προστατευθούν τα ανθρώπινα
δικαιώματα των πολιτικών προσφύγων και η αξιοπρέπειά τους.
Το τελευταίο διάστημα η ελληνική
δικαιοσύνη και τα σώματα ασφαλείας δείχνουν μια υπερβολική δραστηριότητα στο
κυνήγι των πολιτικών προσφύγων ειδικά από την Τουρκία, πράγμα που έχει ενταθεί
μετά και την επίσκεψη του κ. Σαμαρά στην Τουρκία.
Διαφαίνεται μια στενή συνεργασία
των δυο κρατικών υπηρεσιών ασφάλειας, που με συντονισμένες κινήσεις προσπαθούν
να τρομοκρατήσουν τους πολιτικούς πρόσφυγες, ενώ παράλληλα προωθούν διαδικασίες
έκδοσης πολιτικών προσφύγων, αποδεχόμενοι τις όποιες αστήρικτες αιτιάσεις
κατασκευάζει η Τουρκική αστυνομία.
Πολλοί πολιτικοί πρόσφυγες
απευθύνονται στο Τμήμα Αλλοδαπών, η Interpol εκδίδει εναντίον τους,
ένταλμα σύλληψης.
Τον τελευταίο μήνα συνελήφθησαν
δυο στην Πάτρα, ένας στη Θεσσαλονίκη και ένας στην Αθήνα, σύνολο τέσσερα άτομα,
με ένταλμα σύλληψης από την Interpol. Αυτό που πρέπει να αναδείξουμε είναι
ότι τα εντάλματα σύλληψης από την Interpol εκδίδονται λίγες
μόνο  μέρες πριν την ανανέωση ταυτότητας ή άλλων διαδικασιών για
ζητήματα ασύλου.
Για αυτό το λόγο συλλαμβάνονται
και φυλακίζονται.
Με τέτοιες κατηγορίες εκδίδονται
συνέχεια εντάλματα σύλληψης για Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες, με
αποτέλεσμα να εκκρεμούν αυτό το διάστημα αρκετές περιπτώσεις δικαστικών
διαδικασιών με απειλούμενες εκδόσεις στην Τουρκία.
Τονίζουμε ότι είναι αδιανόητο να
μπαίνουν σε τέτοια ταλαιπωρία άνθρωποι που έχουν υποστεί απάνθρωπα βασανιστήρια
στις Τούρκικες φυλακές και συγχρόνως να είναι υποχρεωμένοι να υφίστανται
τεράστια οικονομική αφαίμαξη καθώς όλες αυτές οι διαδικασίες είναι σημαντικά
υψηλού κόστους.»
Εκτός από τους Gürbüz και Comert, έχουν συλληφθεί τρεις ακόμη
αιτούντες πολιτικού ασύλου. Πρόκειται για τους Meric Serkan (14/2/2013),
Fadik Adauman (26/2/2013) και Huseyin Cakil (6/4/2013).
Όλοι διώκονται από τις Τουρκικές Αρχές για συμμετοχή σε τρομοκρατικές
οργανώσεις και σύμφωνα με τη ΜΚΟ “Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες” και οι 5
προαναφερόμενοι έχουν υποστεί βασανιστήρια στις Τουρκικές φυλακές.
Ο δικηγόρος και μέλος του ΚΕΔΔΕ
κ. Σαραφιάνος, που στο παρελθόν έχει χειριστεί σχετικές υποθέσεις, θα δηλώσει ότι
«είναι περίεργο που ο Εισαγγελέας άσκησε
έφεση στην απόφαση του Πρωτοδικείου (σημ. για τη μην απέλαση του 
Gürbüz). Με
δεδομένες τις φήμες για μια μυστική συμφωνία μεταξύ Σαμαρά-Ερντογάν για την
απέλαση αιτούντων ασύλου στην Τουρκία, είναι ξεκάθαρο ότι η Ελληνική Κυβέρνηση
πρόκειται να παραβιάσει την Συνθήκη της Γενεύης
».

Το «Δελτίο Τύπου» της ΜΙΤ
Δημοσιεύματα του Τουρκικού Τύπου (εφημερίδα
Bugun, προσκείμενη στην Κυβέρνηση Ερντογάν) που επικαλούνται «αναφορές» της ΜΙΤ κάνουν λόγο
για ηγετικά στελέχη του DHKP/C που κατοικοεδρεύουν στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων
Λαυρίου. Συγκεκριμένα αναφέρονται στη «Μεγάλη Αδελφή» Ζερρίν Σαρί και στο
Χουσείν Τεκίν.
Ο Τεκίν – σύμφωνα με τον Τουρκικό Τύπο – λόγω του εμφυλίου πολέμου στη
Συρία, προωθεί ένα μέρος της ένοπλης πτέρυγας του DHKP/C από τη Λαττάκεια στην Ελλάδα. Επίσης
η εφημερίδα Bugun
ισχυρίζεται ότι μέλη του DHKP/C εκπαιδεύονται στη χρήση όπλων εντός της Ελλάδος και
συγκεκριμένα σε «στρατόπεδα» στην Κινέττα, στον Ωρωπό και στο Δήλεσι.
Στο δημοσίευμα δεν λείπουν και λεπτομερείς περιγραφές για την εκπαιδευτική
δραστηριότητα των «τρομοκρατών». Συγκεκριμένα, «στη Κινέττα οι τρομοκράτες κάνουν περισσότερο σωματική αγωγή ενώ η
εκπαίδευση στα όπλα και τις βόμβες γίνεται στον Ωρωπό και στο Δήλεσι. Σε
απόσταση 200 μέτρων από την παραλία βρίσκεται τριώροφο σπίτι στο χώρο του
στρατοπέδου, τα δε όπλα κρύβονται θαμμένα κάτω από το δέντρο της κορομηλιάς
».
Η εφημερίδα Vatan με
τίτλο «Το Καντίλ του DHKP/C στην
Ελλάδα
» γράφει ότι «διαπιστώθηκε πως ο βομβιστής που πραγματοποίησε
την επίθεση αυτοκτονίας ( στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα 1/2/2013) εισήλθε
στην Τουρκία από την Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο.
Η εφημερίδα Turkiye σε ρεπορτάζ με τίτλο «Δίνουμε
έγγραφα στην γείτονα
» γράφει ότι «η
Άγκυρα ετοίμασε φάκελο αναφορικά με το
PKK και το DHKP/C που βρίσκεται στην Ελλάδα. Η Τουρκία θα παραδώσει
κατάλογο μελών του
DHKP/C και άλλων οργανώσεων καθώς και τις δραστηριότητες
τους στο περιθώριο του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας
(4-5/3/2013)»
 
Το Κέντρο Υποδοχής στο Λαύριο
Το Ανοιχτό Κέντρο αιτούντων
ασύλου δημιουργήθηκε το 1947. Το κτήριο είναι ιδιοκτησίας του Υπουργείου
Υγείας. Τη διαχείριση του Κέντρου την έχει με ανάθεση ο Ελληνικός Ερυθρός
Σταυρός (ΕΕΣ) που εκπροσωπείται νομίμως από τον πρόεδρο του Δ.Σ. ΕΕΣ κ. Μαρτίνη.
Αποτελείται από τρία κτήρια Α, Β,
και Γ δυναμικότητας 320 ατόμων. Σήμερα και στα τρία κτήρια φιλοξενούνται 266
άτομα και 85 παιδιά. Ο ΕΕΣ δηλώνει 218 πολιτικούς
πρόσφυγες, διότι δεν υπολογίζει-εξαιρεί εκείνους που δεν έχουν πάρει ακόμη ροζ
κάρτα. Για κάποιους λοιπόν κάποιοι άνθρωποι –ανάμεσα τους παιδιά- δεν υπάρχουν
σε κανένα έγγραφο. Εάν κάποιος απαγάγει ένα παιδί, το παιδί αυτό δεν υπάρχει
για το κράτος.
Τριτοκοσμικές Συνθήκες
Σε όλες τις κολόνες του κτιρίου Α, που «φιλοξενεί»
Κούρδους, η υγρασία έχει αποκαλύψει όλους τους οπλισμούς, στις πλάκες και στα
δοκάρια έχουν φυτρώσει αρμυρίκια. Στα δύο από τα τρία κτίρια έχουν να γίνουν
σοβαρές εργασίες συντήρησης από το 1951! Εκεί διαμένουν σήμερα 22 οικογένειες
με 60 παιδιά.
Το πρόβλημα στατικότητας των κτιρίων όμως είναι γνωστό
εδώ και 8 χρόνια, καθώς το 2005 έγινε η πρώτη αυτοψία από την Πολεοδομία
Μαρκοπούλου. Από το 2006 έως το 2010 πραγματοποιήθηκαν τρεις αυτοψίες στον χώρο
χωρίς να γίνει καμία ανάθεση μελέτης από το υπουργείο. Από τις 20/8/2011
υπάρχει έγγραφο για την άμεση εκκένωση του κτιρίου.
Επειτα από απόφαση του τότε υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου, υπήρξε πρόβλεψη μεταφοράς μέρους των προσφύγων στην τοποθεσία Νεράκι, 1,5
χιλιόμετρο έξω από την πόλη, δίπλα σε ένα πρώην πεδίο βολής, σε 20 τσίγκινα,
λυόμενα κοντέινερ που είχαν χρησιμοποιηθεί για σεισμόπληκτους.
Οι Κούρδοι ζήτησαν έγγραφες δεσμεύσεις ότι θα
εξασφαλιστεί η αξιοπρεπής μεταστέγαση για όλους και ότι θα τους δοθεί το
χρονοδιάγραμμα επισκευής του κτιρίου Α. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Οι
Κούρδοι αρνήθηκαν να φύγουν.
Ακολούθησε μήνυση του Α.
Λοβέρδου κατά 7 εκπροσώπων των προσφύγων με αδίκημα «παρεμπόδιση αποτροπής
κοινού κινδύνου»! Το υπουργείο μιλούσε για πείσμα των Κούρδων και οι πρόσφυγες
για εμπαιγμό. Οι πρόσφυγες φοβούνται ότι, αν φύγουν από το κέντρο, δεν θα
μπορέσουν να επιστρέψουν ποτέ. Δύο χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Το κέντρο λειτουργεί με κρατική χρηματοδότηση, αλλά την ευθύνη διαχείρισης των
κονδυλίων την έχει ο Ερυθρός Σταυρός, με τον οποίο όμως το υπουργείο Εργασίας,
στο οποίο πλέον υπάγεται, δεν έχει υπογράψει την ανανέωσης της σύμβασης. Οι 35
εργαζόμενοι του Ερυθρού Σταυρού είναι εδώ και 6 μήνες απλήρωτοι και είναι ορατό
το ενδεχόμενο να αποχωρήσουν οι γιατροί μέσα στον Μάιο.


Αιτούντες  «αορίστου χρόνου»
Στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων
Λαυρίου φιλοξενούνται πρόσφυγες αιτούμενοι πολιτικού ασύλου για 15 και 20
χρόνια .Πολλοί εξ αυτών έχουν πρωτοστατήσει στην εξέγερση των «Λευκών Κελιών»
στην Τουρκία και κάποιοι έχουν εμφανή σημάδια βασανισμού υπομένοντας δεκαετίες
το «μαρτύριο» του ελληνικού κράτους το οποίο αναβάλλει συνεχώς την χορήγηση
ασύλου και τελευταία έστειλε και τέσσερις αποφάσεις απέλασης.
Σημειωτέoν υπάρχουν οικογένειες όπου ο
πατέρας δεν έχει χαρτιά , η μητέρα έχει ροζ κάρτα και το παιδί ιθαγένεια διότι
έχει γεννηθεί στην Ελλάδα . Επομένως υπάρχει διάλυση της οικογένειας.

Συμπέρασμα
Αν η κυβέρνηση Σαμαρά έχει
συμφωνήσει στη διάλυση και απέλαση πυρήνων Κούρδων και Τούρκων ακρο-αριστερών
οφείλει να εξηγήσει στη κοινή γνώμη τους λόγους και τη σκοπιμότητα της
συγκεκριμένης επιλογής
. 
Εξυπηρετεί και σε τι τα Ελληνικά στρατηγικά συμφέροντα; 
Έχουν δεσμευτεί οι Τούρκοι ότι θα επενδύσουν μαζικά στην Ελλάδα; 
Χρειάζεται η
Πατρίδα μας το Τουρκικό επενδυτικό κεφάλαιο; 
Αν θεωρεί η Κυβέρνηση ότι δεν
μπορεί να ελέγξει τη «ροή και παραμονή» των εν λόγω οργανώσεων στην Ελλάδα,
οφείλει να βελτιώσει την «συνεργασία» της ΕΥΠ με τις αντίστοιχες Υπηρεσίες
Πληροφοριών της Ε.Ε.
Η Τουρκία που εκπαιδεύει και
εξοπλίζει Ισλαμιστικές τρομοκρατικές ομάδες που δρουν ανεξέλεγκτα στη Συρία και
σφαγιάζουν Άραβες Χριστιανούς, δεν νομιμοποιείται να παραδίδει μαθήματα
ανθρωπίνων δικαιωμάτων και Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα.
*Ο Κώστας Πικραμένος είναι
σύμβουλος εξαγωγικών επιχειρήσεων – ειδικός σε θέματα economic intelligence. Εκδότης της
επιθεώρησης «Διπλωματία και Εξαγωγές». Συγγραφέας και αρθρογράφος (http://ekdotika.blogspot.com)

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή