Γενικά θέματα
Παραδίδουν τη Θράκη στα χέρια του Ισλάμ και σε μουλάδες που διδάσκουν τζιχάντ…
Η Ελληνική Θράκη τα τελευταία χρόνια μαστίζεται από την ύπαρξη, την δράση και την καθ’ όλα ύποπτη δραστηριότητα και κινητικότητα των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας.
Το πλέον σημαντικό, όμως, είναι η συνεχώς αυξανόμενη εμφάνιση μουλάδων που υπόκεινται στο δόγμα του Φετουλάχ Γκιουλέν, οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε μουσουλμανικά χωριά και κηρύσσουν τον λόγο του Αλλάχ σε τζαμιά, σε σπίτια (με «σφραγισμένες» πόρτες και παράθυρα) και σε ισλαμικά «φροντιστήρια» (τα οποία παρουσιάζονται επισήμως και ως φροντιστήρια ξένων γλωσσών).
Πριν από μερικές ημέρες πληροφορηθήκαμε μία (σχετικά παλιά) “δραστηριότητα” ενός μουλά του Φετουλάχ Γκιουλέν, σε ένα πομακοχώρι της Ξάνθης. Συγκεκριμένα, υπέπεσε στην αντίληψη των αρμοδίων υπηρεσιών πως ο συγκεκριμένος μουλάς δεν έκανε απλά μαθήματα κορανίου, αλλά προχώρησε πολύ περισσότερο στην “διδασκαλία” του και επεκτάθηκε στην διδασκαλία του ριζοσπαστικού Ισλάμ και συγκεκριμένα στην διδασκαλία που αφορά την γνώση – εκπαίδευση και δημιουργία τζιχαντιστών (στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί πως παρόμοιες “διδασκαλίες” γίνονται από διάφορους μουλάδες -πακιστανούς και αφγανούς στην καταγωγή- σε τζαμιά διαφόρων πόλεων και χωρών της Ευρώπης, ενώ στην Αγγλία και την Ολλανδία έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στρατολόγησης νεαρών τζιχαντιστών που στέλνονται ως μαχητές του ισλάμ στη Συρία).
Το επόμενο βήμα των κρατικών υπαλλήλων ήταν η παγίδευση του χώρου διδασκαλίας του συγκεκριμένου μουλά, τον οποίο κατέγραψαν να διδάσκει την τζιχάντ σε νεαρά παιδιά Ελλήνων Πομάκων μουσουλμάνων!!! Επειδή δεν υπήρχε «άνεση» (πολιτική) για την άμεση σύλληψη του μουλά, άρχισε η λεπτομερής παρακολούθησή του στην οποία αποδείχθηκε πως ο συγκεκριμένος δεν σεβόταν κανέναν νόμο της Ελλάδας, με αποτέλεσμα τελικά να συλληφθεί και να φυλακιστεί στις φυλακές Κομοτηνής (ενώ θα έπρεπε να μετακινηθεί σε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα μακριά από την Θράκη) για άλλη του παραβατική δραστηριότητα και όχι για το κήρυγμα τζιχάντ που είχε αναπτύξει στα πομακοχώρια της Ξάνθης (αυτού του είδους τα κηρύγματα έχουν φοβίσει τους πομάκους που δεν επιθυμούν πλέον τα παιδιά τους να πηγαίνουν σε μειονοτικά σχολεία, αλλά ούτε και να παρακολουθούν μαθήματα κορανίου από εισαγόμενους κήρυκες του ισλάμ).
Κάποια στιγμή, μετά από λίγο χρονικό διάστημα, έλληνες κυβερνητικοί αξιωματούχοι βρέθηκαν στο Κατάρ για εμπορικές συναντήσεις και συζητήσεις για οικονομικές συμφωνίες, όμως εισέπραξαν από τους συνομιλητές τους μία πρωτοφανή θέση:
“Πώς να συζητήσουμε μαζί σας, αφού εσείς έχετε φυλακισμένο έναν μουλά στις φυλακές Κομοτηνής;”
Αμέσως δόθηκε η εντολή απελευθέρωσης του μουλά. Όμως όταν πήγαν να τον βγάλουν έξω αυτός αρνούνταν πεισματικά (προφανώς επειδή ήθελε να γίνει ήρωας μέσω της φυλάκισής του)…
Έχουμε λοιπόν την καταγεγραμμένη δημιουργία φανατικών ισλαμιστών – τζιχαντιστών σε “φροντιστήριο” (όπου υποτίθεται ότι διδάσκονται ξένες γλώσσες αλλά γίνονται και μαθήματα κορανίου) σε ορεινό πομακικό χωριό της Ξάνθης.
Έχουμε την πλήρη αδιαφορία των εν Ελλάδι κυβερνώντων για τις διαθέσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής αλλά και του Γκιουλέν στην Θράκη, η οποία «επικυρώνεται» με διαταγή απελευθέρωσης (κακό παράδειγμα ή καταφανής αδυναμία;) ενός επικίνδυνου για την κοινωνία των Πομάκων και των εν γένει μουσουλμάνων της Θράκης…
Δηλαδή, η φερόμενη ως ελληνική κυβέρνηση αδιαφορεί για τα αποτελέσματα της τουρκικής πολιτικής, εκθέτει σε μέγιστους κινδύνους τους μουσουλμάνους αλλά φιλήσυχους πομάκους, οι οποίοι δεν μεγαλώνουν τα παιδιά τους για να τα δουν στυγνούς εγκληματίες, όργανα και φερέφωνα μουλάδων και ισχυρών του ισλάμ.
Τι πρέπει να συμβεί στη Θράκη για να δράσει –επιτέλους- η υποτιθέμενη κυβέρνηση των Αθηνών;
Θα πρέπει να βγουν στους δρόμους των χωριών και των πόλεων τζιχαντιστές που θα κόβουν κεφάλια απίστων – χριστιανών;
Θα πρέπει να αρχίσουν δράση παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες που εδώ και χρόνια εκπαιδεύονται υπό την εποπτεία της ΜΙΤ;
Μην ξεχνάμε πως μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει 5 περιπτώσεις εύρεσης αποθηκών στρατιωτικού υλικού, ενώ έχει «συλληφθεί» ένα ολόκληρο καράβι στον Πειραιά το οποίο μετέφερε στρατιωτικό οπλισμό με τελικό αποδέκτη την… Θράκη, γνωστή υπόθεση του λαθρεμπορικού Ivy-B την οποία αποκάλυψε αρχικά η εφημερίδα “Το Βήμα” στις 3 Ιουλίου 1983 και στην οποία αναφέρεται εκτενώς ο δημοσιογράφος Μάνος Ηλιάδης (βλ. “Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και η ΜΙΤ”, σελ. 423).
Το φορτίο περιείχε συνολικά 90 τυφέκια G-3 χωρίς αριθμούς σειράς και 180 γεμιστήρες, 2 πυροβόλα MG-3 και 35.000 φυσίγγια των 7,62mm για τα προαναφερθέντα όπλα, 10 ημιαυτόματα πιστόλια με 3.200 φυσίγγια των 9mm, 200 πλάκες ΤΝΤ με 1000 μέτρα βραδύκαυστου φυτιλιού, πυροκροτητές και συστήματα ηλεκτρικής πυροδότησης καθώς και αριθμό φορητών ασυρμάτων.
Το υλικό συνοδευόταν απο τουρκικά φυλλάδια για την χρήση των όπλων και λοιπό έντυπο υλικό για την διεξαγωγή ανορθόδοξων επιχειρήσεων, πάντα στην τουρκική. Προφανώς και δεν επρόκειτο για μια απλή υπόθεση λαθρεμπορίου όπλων.
Πιθανολογείται ότι τελικός προορισμός του πλοίου ήταν κάποια ερημική τοποθεσία στην Αττική, όπου οι σύνδεσμοι τοπικοί σύνδεσμοι των Τούρκων θα φρόντιζαν για την προώθηση των όπλων στους τελικούς παραλήπτες στην Δυτική Θράκη.
Λαμβανομένου, μάλιστα, υπ’ όψιν πως ο Ταγίπ Ερντογάν, ο Τούρκος πρωθυπουργός, έχει δηλώσει ευθαρσώς πως θεωρεί “πολίτες του” τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης, οι ημέρες αυτές γίνονται ιδιαίτερα δραματικές, αφού είναι γνωστό πως έχουν υπάρξει συμφωνίες ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα, οι οποίες θα κυρωθούν (υπογραφούν) με την επίσκεψη του Tούρκου πρωθυπουργού στην Ελληνική πρωτεύουσα.
Δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου (Χουριέτ 1988) αναφερόταν σε σοβαρή πιθανότητα ανάληψης στρατιωτικών επιχειρήσεων από τους μουσουλμάνους της Θράκης, εάν αποτύγχαναν οι δημοκρατικές διαδικασίες μέσω των οποίων απαιτούσαν (και συνεχίζουν να απαιτούν) ένα ιδιότυπο καθεστώς για την περιοχή. Μάλιστα, η (παράνομη) κυβέρνηση που ορκίστηκε από μουσουλμάνους των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, έχει σαφή στοχοθεσία την ανεξαρτησία της Ελληνικής Θράκης, φτάνοντας στο σημείο της επίσημης έκδοσης και… σημαίας(!), ενώ είναι γνωστή η στήριξη και οι καλές σχέσεις της “κυβέρνησης” με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Να σημειωθεί, πως, όλοι οι εκάστοτε μουσουλμάνοι βουλευτές της Θράκης τελούν μέλη αυτής της “κυβέρνησης” που φέρει την ονομασία “Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης”…!
Το ζητούμενο, όμως, που απασχολεί τις ειδικές κρατικές υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφοριών, καθώς και τις υπηρεσίες ασφάλειας του Δ’ Σώματος Στρατού, είναι η σοβαρή πιθανότητα (έως απόλυτη βεβαιότητα) ύπαρξης και φύλαξης στρατιωτικού οπλισμού από ομάδες μουσουλμάνων της Θράκης…
Την παρουσία οργανωμένων πυρήνων της τουρκικής ΜΙΤ στο Αιγαίο (Ρόδο) και σε άλλες ευαίσθητες περιοχές είχε φέρει στη δημοσιότητα η κυριακάτικη εφημερίδα “Το Παρόν” με ρεπορτάζ το οποίο κάνει λόγο για “δημιουργία ομάδων εντός της χώρας από της τουρκικές μυστικές υπηρεσίες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να προκαλέσουν καταστάσεις εσωτερικού αντιπερισπασμού” δηλαδή ένοπλης ανατρεπτικής δράσης από οργανωμένους πυρήνες.
Φυσικά, η αλήθεια είναι ότι οι εν λόγω υπηρεσίες ουδέποτε περιορίστηκαν σε αμιγώς κατασκοπευτικές δραστηριότητες εντός της ελληνικής επικράτειας καθώς η δράση τους περιελάμβανε κάθε λογής “αγαθοεργίες” από συστηματικούς εμπρησμούς μέχρι πάσης φύσεως δολιοφθορές.
Να σημειωθεί όμως πως η τουρκική προκλητικότητα είναι συνεχώς αυξανόμενη, ενώ σε πλήρη αντιδιαστολή βρίσκεται η ελληνική αντίδραση, η οποία είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη λόγω -προφανώς- πολιτικών εντολών των Αθηνών.
Είναι γεγονός πως οι αρμόδιες υπηρεσίες ασφάλειας δίνουν έναν υπεράνθρωπο αγώνα στην Θράκη, απέναντι σε πακτωλούς χρημάτων προσπαθούν να αντιπαρέλθουν με μέσα τα οποία γίνονται ολοένα και λιγότερα, ενώ η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού είναι ένα από τα σημαντικά εκείνα χαρακτηριστικά που κάνουν το έργο των ειδικών επιστημόνων και υπηρεσιών ακόμη δυσκολότερο.
Παρ’ όλα αυτά, είναι αρκετές και σημαντικές οι επιτυχίες της Ελληνικής πλευράς στον σιωπηλό πόλεμο που αυτή τη στιγμή γίνεται στη Θράκη, σε επίπεδο πρακτόρων και μυστικών υπηρεσιών. Όμως, δεν αρκεί να εργάζονται -πολλές φορές και πέρα από τις ανθρώπινες αντοχές- οι θεσμικά υπεύθυνοι κρατικοί υπάλληλοι, τη στιγμή που καταγράφεται η ύπαρξη μίας σχετικής “ελαστικότητας” από άλλους – συναρμόδιους- φορείς, οι οποίοι είτε δεν έχουν κατανοήσει την ευθύνη τους στον συγκεκριμένο τομέα, είτε υποτάσσονται σε άτυπες πολιτικές παρεμβάσεις και συντελούν τελικά στην δημιουργία μίας εικονικής (τονίζουμε το εικονικής) τουρκικής ισχύος στην Ελληνική Θράκη.
Έτσι, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση κατά την οποία μουσουλμάνος καταδικάσθηκε για κατασκοπεία (συνελήφθη επ’ αυτοφώρω) με ποινή 4 χρόνων, ενώ είναι γνωστό πως τέτοιου είδους εγκλήματα αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα βαριές ποινές. Μάλλον θα πρέπει να ευχαριστήσουμε την ελληνική δικαιοσύνη που δεν επέβαλε την έκτιση της ποινής σε κάποιο ξενοδοχείο στην Κωνσταντινούπολη ή στην Σμύρνη!!!
Ρωτάμε, λοιπόν ευθέως:
Τι σκοπό έχει η φερόμενη ως κυβέρνηση Σαμαρά για τη Θράκη;
Τι μέτρα σκοπεύει να πάρει το Ελληνικό κράτος και συγκεκριμένα το πρωθυπουργικό γραφείο για τα όσα συμβαίνουν στην Ελληνική Θράκη;
Τι εννοούσε στο πρόσφατο «παραλήρημά» του ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Βενιζέλος, όταν αναφέρθηκε σε «περιορισμό γεωγραφικών δεδομένων»;
Ποια μέτρα έχουν παρθεί από τις ελληνικές αρχές για μείωση των δραστηριοτήτων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των καταγεγραμμένων προβλημάτων που δημιουργεί ο σημερινός τούρκος πρόξενος Ιλχάν Σενέρ, ο οποίος μέσω των «δραστηριοτήτων» που αναπτύσσει έχει ξεπεράσει προ πολλού καιρού τα όρια των διπλωματικών του ορίων;
Ποιο είναι το κυβερνητικό σχέδιο (και σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα αυτό, εάν υπάρχει) για την τόνωση των κρατικών υποδομών αλλά και του Ελληνισμού της Θράκης;
Είναι δυνατόν να απελευθερώνονται και να κυκλοφορούν ποινικοί εγκληματίες και άκρως επικίνδυνοι «θρησκευτικοί λειτουργοί» που διδάσκουν το μίσος των μουσουλμάνων προς τους «άπιστους χριστιανούς», προκειμένου να «κλείσουν δουλειές» με μουσουλμανικές χώρες;
Τελικά, η Ελληνική Θράκη έχει μπει σε κάποιο άτυπο ανταλλακτήριο των κυβερνώντων, οι οποίοι στην προσπάθειά τους να «διασώσουν» την χώρα, δημιουργούν μείζονα και άκρως επικίνδυνα εθνικά προβλήματα, εκθέτοντας ταυτόχρονα σε πρωτοφανή επικίνδυνο βαθμό την σωματική ακεραιότητα και την ασφάλεια των Ελλήνων της Θράκης;
Υπάρχει κάποιος σε αυτή την κυβέρνηση που μπορεί να απαντήσει επί της ουσίας και όχι θεωρητικολογώντας, προς την κατεύθυνση της προάσπισης των εθνικών συμφερόντων και δη της υπεράσπισης μίας ολόκληρης γεωγραφικής περιοχής της χώρας, η οποία βρίσκεται προ καιρού σε κατάσταση άτυπης συγκυριαρχίας με την Άγκυρα, ελέω της φοβικότητας, της ανικανότητας, της υποχωρητικότητας, μα κυρίως της αμφιβόλου εθνικού φρονήματος άσκησης πολιτικής εκ μέρους των κυβερνώντων την Ελλάδα;
Η κυβέρνηση Σαμαρά θεωρεί την Θράκη ως αναπόσπαστο τμήμα της Ελλάδας και αν ναι, τι κάνει ο πρωθυπουργός και όλο το κυβερνητικό επιτελείο για την προστασία της;
Χαρακτηριστική περίπτωση απείθειας των τουρκοφρόνων της Θράκης είναι η άρνηση εφαρμογής του νόμου για τους ιμάμηδες – ιεροδιδασκάλους. Φυσικά, η “γραμμή” έχει δοθεί επισήμως από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, αλλά αν και το θέμα έφτασε στη Βουλή, τελικά μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτε απολύτως από την πλευρά της κυβέρνησης, απέναντι σε εκείνους τους κύκλους των τουρκοφρόνων (Άτυπη Συμβουλευτική Επιτροπή “Τούρκων” Δυτικής Θράκης, μουσουλμάνους βουλευτές, μουσουλμάνους δημάρχους, Σύλλογο Τούρκων Επιστημόνων Δυτικής Θράκης, Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, καθώς και τούρκους πολιτικούς της κυβέρνησης Ερντογάν) οι οποίοι έχουν εκδηλώσει την άρνησή τους και ασκούν πιέσεις προς κάθε κατεύθυνση προκειμένου να μην εφαρμοστεί (ούτε μερικώς) νόμος του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Η Ελληνική πλευρά – κυβέρνηση, δεν έχει αποστείλει καμία προειδοποίηση για την παραβατική στάση και -κυρίως- για την δημιουργία κλίματος (εν μέσω τεραστίων πολυεπίπεδων πιέσεων από τους τουρκοπράκτορες της Άγκυρας) άρνησης εφαρμογής ελληνικού νόμου από τους μουσουλμάνους της Θράκης.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μία επίδειξη ισχύος της σαρία (με πρωτεργάτες τους δύο ψευτομουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής), φυσικά με τις “πλάτες” της Άγκυρας, απέναντι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, οι αποφάσεις του οποίου αμφισβητούνται ευθέως, ενώ υπάρχει η προτροπή από τουτ ψευτομουφτήδες και τους επιλεγμένους (και καλοπληρωμένους) ιμάμηδες για μη υπακοή από τους μουσουλμάνους της Θράκης. Δηλαδή, υπάρχει σαφής προτροπή σε ανυπακοή των νόμων του Ελληνικού κράτους, η οποία ενώ γίνεται δημόσια παραμένει ατιμώρητη από τις αρμόδιες αρχές.
Αναρωτιόμαστε λοιπόν: Οι Ελληνικοί νόμοι δεν έχουν ισχύ στη Θράκη; Και αν εφαρμόζεται επιλεκτικά η ισχύς τους, για ποιόν λόγο οι χριστιανοί της Ελληνικής Θράκης να αποδέχονται άλλους νόμους οι οποίοι δεν τους είναι αρεστοί; Βασική αρχή της δημοκρατίας είναι η ισονομία και η ισοπολιτεία, αλλά η δημοκρατική αντίληψη της σημερινής κυβέρνησης φαίνεται πως δεν συμπεριλαμβάνει αυτούς τους όρους σαν κανόνες εφαρμογής, αλλά ως κατά τόπους εξαιρέσεις…
Βέβαια, για να ισχύσουν οι νόμοι, θα πρέπει να υπάρχει σεβασμός. Κι επειδή όχι μόνο δεν υπάρχει κανένας απολύτως σεβασμός των τουρκόφρονων της Θράκης (ένας έλεγχος από το ΣΔΟΕ σε κάθε έναν από αυτούς θα ήταν ένα γεγονός πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και απολύτως αποκαλυπτικό στον τομέα του “πόθεν έσχες”), αλλά αντίθετα έχουν δημιουργηθεί δομές ανεξάρτητης λειτουργίας μέσω του γνωστού εκτρώματος που ονομάστηκε “Καλλικράτης”. Η εκτρωματική αυτή πολιτική παρέμβαση κατέστησε δυνατή την δημιουργία ανεξάρτητων γεωγραφικών περιοχών, σχεδόν αποκλειστικά κατοικημένες από μουσουλμάνους και διοικητικά ελεγχόμενες από δημάρχους πιόνια του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, ενώ την ίδια στιγμή δύο Δήμοι στο νομό Ξάνθης (Αβδήρων και Τοπείρου) βρίσκονται υπό τον έμεσο έλεγχο της Άγκυρας και υπάρχουν υπόνοιες “κατάληψης” ενός ακόμη δήμου στο νομό Ξάνθης από μουσουλμάνο τουρκόφρονα.
Για όσους δεν κατανοούν το μέγεθος του προβλήματος, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα 2 νομοί της Θράκης να εμφανιστούν ως “τουρκικοί” (ο αυτοπροσδιορισμός είναι μία ελευθερία που παρέχουν οι δημοκρατίες και όχι η δημοκρατία της “μητέρας” Τουρκίας που λειτουργεί μία ημέρα ανά τέσσερα χρόνια) και να δημιουργήσουν σοβαρό πρόβλημα στην εικόνα της Θράκης στο εξωτερικό.
Προς ενίσχυση αυτής της στρεβλής εικόνας, το τουρκικό προξενείο έχει επιδοθεί τα τελευταία χρόνια σε μία ακατάσχετη δημιουργία πολιτιστικών συλλόγων, συλλόγων γυναικών, συλλόγων κεντήματος (και ό,τι άλλο βάλει ο νους του ανθρώπου), με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν περισσότεροι από 50 τέτοιοι σύλλογοι (ένας πρόχειρος υπολογισμός αναφέρει πως υπάρχει ένας τουλάχιστον σύλλογος ανά μουσουλμανικό χωριό σε Ξάνθη και Κομοτηνή, οπότε ο πραγματικός αριθμός των συλλόγων αυτή τη στιγμή ίσως να ξεπερνά και τους 100), στους οποίους προεδρεύουν υποπρακτορίσκοι του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής. Παρά το γεγονός ότι οι σύλλογοι είναι ολιγομελείς, έχει γίνει κατορθωτό από την πλευρά του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής να “κοκκινήσει” η Θράκη από συλλόγους “τούρκων” πολιτών που ζουν και (όπως οι ίδιοι καταγγέλουν) καταπιέζονται στην Ελλάδα, αλλά παραδόξως πληθύνονται στον αριθμό και έχουν αναλάβει μέσω της γκετοποίησης ένα σημαντικό τμήμα της οικονομίας της Ελληνικής Θράκης.

Η Ελληνική Θράκη, λοιπόν, εκτουρκίζεται εντέχνως ενώ η Αθήνα αντιμετωπίζει το φαινόμενο από αδιάφορα έως αρνητικά. Λογικό είναι να υπάρξουν κάθε είδους “εργασίες” εκ μέρους των τουρκοπρακτόρων που έχουν αλώσει την περιοχή, εκ μέρους των Γκρίζων Λύκων που δεν διστάζουν να ανεβάζουν τις φωτογραφίες τους στο διαδίκτυο, εκ μέρους μίας σειράς καλοπληρωμένων λακέδων του τουρκικού προξενείου και εκ μέρους μίας δυάδας παράνομων μουφτήδων και ενός σημαντικού αριθμού ιμάμηδων που ελέγχουν και ασκούν φοβερές κοινωνικές πιέσεις μέσω του “λόγου του Αλλάχ” (η προπαγάνδα της ΜΙΤ έχει μετατραπεί σε “λόγια του Αλλάχ”) σε ένα σημαντικό τμήμα Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης, οι οποίοι αποτελούν και το 60% περίπου του μουσουλμάνων που κατοικούν στην περιοχή (ο αριθμός αυτός έχει εντέχνως αλλοιωθεί από τους εν Ελλάδι εραστές του Φετουλάχ Γκιουλέν και δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα εις βάρος των Ελλήνων Πομάκων που νιώθουν πως έχουν εγκαταλειφθεί από το αδιάφορο “κράτος των Αθηνών”). Τα τελευταία δέκα -τουλάχιστον- χρόνια, η εμφάνιση μουλάδων στην Θράκη, αποτελεί ένα γεγονός που δεν είναι απλώς επικίνδυνο, αλλά εμπεριέχει τον κίνδυνο δημιουργίας ανθρώπινων βομβών και εγκληματιών που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεκινήσουν μία τζιχάντ μέσα στην Ελληνική Θράκη.
Στο σημείο αυτό, παραθέτουμε εμβόλιμα ένα ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό άρθρο του Ιμάμ Αχμέτ από την Πομακική εφημερίδα “Ζαγάλισα”:
Ρωτήσαμε τον Γάλλο πρόξενο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη (κο Christophe Le Rigoleur), κατά την διάρκεια της τιμητικής για εμάς επίσκεψής του στη Ζαγάλισα (23 Απριλίου 2013), εάν θα τολμούσε ως πρόξενος της Γαλλίας, να πάει σε μία χώρα χριστιανική, να μπει στο άγιο βήμα μιας εκκλησίας, παίρνοντας το μικρόφωνο και έχοντας μαζί του έναν πολιτικό οποιουδήποτε κόμματος εκείνης της χώρας και να εκστομίσει προπαγανδιστικό λόγο μέσα στο ναό. Η απάντησή του ήταν: «ούτε καν θα τολμούσα να το διανοηθώ».
Αντίθετα, ο Τούρκος διπλωμάτης, πρόξενος (Αγάς) Κομοτηνής, κάθε Παρασκευή, πριν ή μετά την προσευχή, κατά περίπτωση, για να προλάβει και το επόμενο τζαμί, έχοντας από την μία τον ψευτομουφτή και από την άλλη τον εκάστοτε μουσουλμάνο βουλευτή, παίρνει το μικρόφωνο, λιβανίζει τους κατοίκους και εκστομίζει ύβρεις και λίβελους κατά της Ελλάδος, γιατί δεν αναγνωρίζει την μειονότητα ως τουρκική και τον «εκλεγμένο μουφτή» τους.
Να σημειώσουμε ότι σε καμία χώρα του ισλαμικού κόσμου ο μουφτής δεν εκλέγεται αλλά διορίζεται από το κράτος, με πρώτο και καλύτερο παράδειγμα την ίδια την Τουρκία.
Ένας λόγος που ο πρόξενος – Αγάς παρευρίσκεται σε κάθε θρησκευτική εκδήλωση, είναι ο ρόλος του ως «γενικού επιθεωρητού» της περιοχής. Φανταστείτε ότι προκειμένου να παραστεί ο πρόξενος σε κάποιο χωριό, οι υπεύθυνοι καθυστερούν μέχρι δύο ώρες τις εκδηλώσεις, αλλά και τις προσευχές, πράγμα ανεπίτρεπτο για τη μουσουλμανική θρησκεία.
Δύο είναι οι λόγοι που υπαγορεύουν τη συγγραφή αυτού του άρθρου: Ο πρώτος είναι ότι ο Γάλλος διπλωμάτης πέραν της διπλωματίας εφαρμόζει το σαβουάρ βιβρ (savoir vivre), ενώ ο Τούρκος διπλωμάτης δεν έχει ιδέα από το χούσνιου μουασερέτ ( حسن معاشرت ) των Οθωμανών, που και τα δύο μεταφράζονται στην ελληνική γλώσσα, «τρόποι καλής συμπεριφοράς». Με άλλα λόγια, η διαφορά πολιτισμού και βαρβαρότητας.
Ο δεύτερος λόγος και πιο σοβαρός είναι ότι μετέτρεψαν τα ιερά τεμένη μας από χώρους λατρείας σε χώρους προπαγάνδας και μίσους κατά της Ελλάδος. Σε αυτό βέβαια φέρουν μεγάλη ευθύνη και οι νόμιμοι Μουφτήδες Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου, οι οποίοι δεν αντιδρούν, όπως θα όφειλαν.
Η ευθύνη βαρύνει και το ελληνικό κράτος, διότι γνωρίζουμε καλά, ότι όταν στο πρόσφατο παρελθόν κάποιος Μουφτής αποφάσισε να αντιδράσει, έπεσε επάνω του το ΥΠΕΞ (αν νομίζατε της Τουρκίας κάνετε λάθος) της Ελλάδας και τον πίεσε να μην αντιδράσει διότι θα προκληθεί …ένταση! Η πραγματικότητα είναι ότι κανείς τεμπέλης διπλωμάτης της περιόδου εκείνης δεν είχε το θάρρος και τη βούληση να πατάξει τον τουρκικό εθνικισμό. Η συνέχεια είναι γνωστή…
Το ίδιο πράγμα εάν έκανε κάποιος στην Τουρκία, σε οποιοδήποτε τζαμί, άλλες εποχές θα τον απαγχονίζανε, ενώ σήμερα θα γλύτωνε με ισόβια.
Ο Προφήτης μας απαγορεύει ρητά κάθε πράξη και λόγο εντός του τεμένους, (έστω και μία λέξη) που δεν θα αναφέρεται στον Θεό και στην Προσευχή. Ακόμα και σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης, π.χ. όταν ξεσπάσει πυρκαγιά ή γίνει σεισμός, πρέπει να φωνάξουμε «Αλλάχου Εκμπέρ», δηλαδή «ο Θεός είναι μεγάλος», για να επιστήσουμε την προσοχή των προσευχομένων και να μην εκστομίσουμε καμία άλλη λέξη.
Και αν τα γραφόμενα της Ζαγάλισα δεν σας πείθουν παραθέτω τη δήλωση του προέδρου της Τουρκίας Αμπντουλλάχ Γκιούλ, ο οποίος μετά την προσευχή (ναμάζι) της Παρασκευής 26.4.2013, δήλωσε: «στην αυλή του τζαμιού και σε ιερό λατρευτικό χώρο δεν κάνω πολιτικές δηλώσεις σε δημοσιογράφους. Ας είναι κάπου αλλού» (εφημ. Hürriyet). Φανταστείτε ότι αυτή η κατηγορηματική δήλωση έγινε στην αυλή ενός τζαμιού. Πόσο μάλλον εάν του υπέβαλαν ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι μέσα στο τζαμί. Τότε, σίγουρα θα τους πετούσε έξω με τις κλωτσιές…
Άρθρο του Ιμάμ Αχμέτ
Τεύχος 66 Μάιος – Ιούνιος 2013
Ο λόγος του Ιμάμ Αχμέτ αφορά στην μετατροπή των τζαμιών σε χώρους πολιτικών ομιλιών και τουρκικής προπαγάνδας. Η καταγγελία αυτή, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ως απόδειξη παραβίασης των διπλωματικών κανόνων λειτουργίας του τούρκου προξένου της Κομοτηνής. Επειδή όμως στην Ελλάδα ποτέ μέχρι σήμερα δεν υπήρξαν φυσιολογικές συνθήκες ή απόπειρες φυσιολογικής λειτουργίας από τους εκάστοτε κυβερνώντες, εμείς σήμερα επαναλαμβάνουμε μία σειρά ερωτήσεων -με το φόβο πως ίσως να γινόμαστε και κουραστικοί- προς τους καρεκλοκένταυρους των Αθηνών:
Θα πρέπει να βγουν στους δρόμους των χωριών και των πόλεων τζιχαντιστές που θα κόβουν κεφάλια απίστων – χριστιανών; Θα πρέπει η Θράκη να ζήσει σκηνές φρίκης για να ευαισθητοποιηθούν οι… “υπεύθυνοι”;
Θα πρέπει να αρχίσουν δράση παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες που εδώ και χρόνια εκπαιδεύονται υπό την εποπτεία της ΜΙΤ;
Ποια είναι, επιτέλους, η κρατική μέριμνα για την Ελληνική Θράκη, η οποία εγκαταλείπεται μεθοδικά και οι κάτοικοί της νιώθουν ήδη την βαριά τουρκική ανάσα να τους καλύπτει;
Υπάρχει κυβέρνηση σε αυτή τη χώρα;
Υπάρχει πρωθυπουργός;
Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος, που θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα δώσει εντολή για πλήρη εφαρμογή των νόμων από όλες τις κρατικές υπηρεσίες που υπάρχουν στην Θράκη;
Υπάρχει κάποιος εκεί στην κυβέρνηση των Αθηνών που είναι διατεθειμένος να υπερασπίσει την Θράκη από τους τούρκους που την επιβουλεύονται –εδώ και χρόνια- επισήμως;
Κωνσταντίνος
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
