Ακολουθήστε μας

Άμυνα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΟΖΑΚΗΣ: Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ταυτίζονται στο Αιγαίο

Δημοσιεύτηκε στις

Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ταυτίζονται στο Αιγαίο
Χρήστος Ροζάκης, Πανεπιστημιακός
τέως υφυπουργός Εξωτερικών
Πανεπιστημιακός δάσκαλος, με βαρύνουσα γνώμη για την εξωτερική πολιτική της χώρας, και με σύντομο πέρασμα από το υπουργείο Εξωτερικών ως υφυπουργός της κυβέρνησης Σημίτη το 1996, κυρίως σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία και ειδικότερα στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο για την ΑΟΖ με το βιβλίο του «ΑΟΖ και Διεθνές Δίκαιο» που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες. Στην συνέντευξη που μας παραχώρησε, ξεκαθαρίζει το πλαίσιο και τα σημεία αναφοράς μιας συζήτησης που συχνά χαρακτηρίζεται από σύγχυση.
Συνέντευξη στον Γιώργο Καπόπουλου

«AOZ και Διεθνές Δίκαιο», από τον τίτλο του βιβλίου σας που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες είναι προφανές ότι θέλετε να τοποθετηθείτε, να δώσετε απαντήσεις στον διάλογο και τα ερωτήματα που εδώ και ένα και πλέον χρόνο κυριαρχούν στην επικαιρότητα στην Ελλάδα. Πρόκειται για ελληνική ιδιομορφία ή το θέμα της ΑΟΖ είναι στο προσκήνιο και εκτός συνόρων;

Στο βιβλίο προσπαθώ να απαντήσω, κατά κύριο λόγο, στα ερωτήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη και την πολιτική ηγεσία και δεν καλύπτω όλη την έκταση των δικαιωμάτων της ΑΟΖ, όπως η αλιεία. Αναφορικά με το δεύτερο ερώτημά σας, δεν πρόκειται για ελληνική ιδιομορφία υπό την έννοια ότι πάνω από εκατό χώρες έχουν θεσπίσει ΑΟΖ. Μέσω της ΑΟΖ η πλειοψηφία των κρατών αποσκοπεί να κατοχυρώσει αποκλειστικά δικαιώματα, πέρα από αυτά που εξασφαλίζει η υφαλοκρηπίδα, στην υδάτινη στήλη μεταξύ βυθού και επιφάνειας, όπως η αλιεία και η ήπια ενέργεια των κυμάτων και του ανέμου. Το ενδιαφέρον στην Ελλάδα για απόκτηση ΑΟΖ παρουσιάζεται από τη στιγμή που η Κύπρος οριοθετεί με τα γειτονικά της κράτη, κάτι που χρησιμοποιείται ως υπόδειγμα και για την ελληνική περίπτωση, αλλά και ως διέξοδος στο αδιέξοδο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, ιδιαίτερα στο Αιγαίο και σε τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου. Εχει θεωρηθεί, δηλ., ότι η ΑΟΖ μπορεί να μας οδηγήσει σε ίδιο αποτέλεσμα με αυτό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και μάλιστα με λιγότερους περιορισμούς. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι η υφαλοκρηπίδα υπάρχει ως δικαίωμα ανεξάρτητα από κάθε ενέργεια θεσμοθέτησής του από ένα κράτος, ενώ η ΑΟΖ προϋποθέτει κήρυξη.
Σε ό,τι αφορά το Αιγαίο, αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ ταυτίζονται ή διαφέρουν γεωγραφικά;
Και στις δύο περιπτώσεις η χωρική έκταση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ ταυτίζονται.
Ως προς την υφαλοκρηπίδα εδώ και αρκετά χρόνια διεξάγονται διερευνητικές επαφές Ελλάδας-Τουρκίας. Αν άρχιζε διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ θα είχαν χρησιμότητα τα όσα έχουν προκύψει από τις διερευνητικές συνομιλίες;
Ο λόγος που πρόβαλε την ανακήρυξη της ΑΟΖ ως επιλογή πιο συμφέρουσα για την ελληνική πλευρά, ήταν η αρχική θέση της Τουρκίας ότι τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν είναι παρά εξάρσεις του βυθού, ως συνέχεια του χερσαίου εδάφους της ηπειρωτικής Τουρκίας. Η θέση αυτή μεταβλήθηκε στην πορεία του χρόνου και σήμερα η Τουρκία δέχεται ότι τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δικαιούνται υφαλοκρηπίδα, αλλά όχι στην ίδια έκταση που δικαιούται ο ηπειρωτικός χώρος.
Υπάρχει η άποψη ότι αν προχωρήσουμε σε συμφωνίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αλβανία, την Ιταλία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο θα αναγκάσουμε αργά ή γρήγορα την Τουρκία να αποδεχθεί διμερή διαπραγμάτευση σε αυτό το πεδίο. Σε ποιο βαθμό έχει αντίκρισμα αυτή η άποψη;
Αν πετύχουμε συμφωνία με τις χώρες που αναφέρατε θα έχουμε καταγράψει ούτως ή άλλως ένα αυτοτελές κέρδος, καθώς ουδείς αμφισβητεί ότι η ΑΟΖ κατοχυρώνει πολύ περισσότερα δικαιώματα από ό,τι η υφαλοκρηπίδα. Δεν μπορούμε ποτέ να αμφισβητήσουμε τα προνόμια που μας εξασφαλίζει η ΑΟΖ, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η διαδικασία (οριοθέτηση) διαφέρει από αυτήν της υφαλοκρηπίδας. Να επισημάνω ότι ως προς το κύριο ενδιαφέρον μας, την εκμετάλλευση του βυθού για πετρέλαιο και φυσικό αέριο μάς καλύπτει πλήρως η υφαλοκρηπίδα, με την ΑΟΖ να μας προσφέρει επιπλέον αποκλειστική αλιεία και την ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από τον άνεμο και τα θαλάσσια ρεύματα. Δεν γνωρίζω αν η οριοθέτηση της ΑΟΖ με άλλα κράτη θα πείσει την Τουρκία να μεταβάλλει την απόλυτη σήμερα αρνητική της στάση που ξεκινά από την άποψη ότι σε μια ήδη στενή θάλασσα όπως το Αιγαίο, η επέκταση αποκλειστικών εθνικών δικαιωμάτων μέσω της ΑΟΖ είναι σε βάρος της. Δεν ισχύει το ίδιο για την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά μέχρι σήμερα η αρνητική για το Αιγαίο στάση της Αγκυρας οδηγεί σε άρνηση συζήτησης για οριοθέτηση ΑΟΖ και εκεί.
Τι συζητούν Ελλάδα και Τουρκία στους αμέτρητους γύρους διερευνητικών επαφών εδώ και χρόνια; Τι καινούργιο έχει προκύψει για την υφαλοκρηπίδα και κατ’ επέκταση για την ΑΟΖ;
Η λογική των Διερευνητικών Επαφών που ξεκίνησαν επί κυβέρνησης Σημίτη είναι ότι προκείμενου Ελλάδα και Τουρκία να επιλύσουν το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, που ήταν την εποχή εκείνη στο επίκεντρο των συζητήσεων θα πρέπει να διευκρινισθούν κάποια προκριματικά ζητήματα. Δηλαδή, τα ακριβή όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης των δύο χωρών, ως εσωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας, όπως ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας, οι γκρίζες ζώνες που είχε εγείρει η Τουρκία και, κυρίως, η μέθοδος της επίλυσης της διαφοράς για την υφαλοκρηπίδα στην περίπτωση που η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας δεν θα προέκυπτε από διμερή διαπραγμάτευση.
Διεθνές Δικαστήριο ή άλλης Μορφής Διαιτησία;
Να επαναλάβω ότι δεν πρέπει να συγχέουμε τις Διερευνητικές με την κυρίως διαπραγμάτευση. Η λογική των διερευνητικών είναι η προηγούμενη εξομάλυνση των εκκρεμοτήτων που μπορεί να επηρεάσουν τις κυρίως διαπραγματεύσεις.
Εκτός της επίλυσης των προβλημάτων που επηρεάζουν τα όρια, θα πρέπει να συμφωνηθεί το πρακτέο σε περίπτωση πλήρους ή μερικής αδυναμίας λύσης που να προέρχεται από αυτές. Φαίνεται, από σχετικές δηλώσεις, ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον, στο σημείο αυτό, τις αντιρρήσεις που είχε στο παρελθόν για το Διεθνές Δικαστήριο. Εξάλλου, το Δικαστήριο απαλύνει το πολιτικό βάρος της όποιας επίλυσης, μπορεί να είναι δηλαδή ο από μηχανής θεός που θα λύσει το πρόβλημα. Στη διένεξη για την υφαλοκρηπίδα υπάρχουν αποστάσεις που δύσκολα μπορούν να καλυφθούν μέσω διμερούς διαπραγμάτευσης: Η Ελλάδα υποστηρίζει τη θέση της Μέσης Γραμμής για την οριοθέτηση, ενώ η Τουρκία προτάσσει το κριτήριο της Ευθυδικίας. Πιο δύσκολα είναι τα πράγματα στην Ανατολική Μεσόγειο με τη γνωστή διαφορά των δύο χωρών για την υφαλοκρηπίδα που δικαιούται το Καστελόριζο. Με αυτά τα δεδομένα η προσφυγή σε ένα τρίτο όργανο μοιάζει να είναι απαραίτητη.
Η αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ενεργειακού πλούτου μας υπαγορεύει να βιαζόμαστε για την οριοθέτηση των Θαλάσσιων Ζωνών;
Να τονίσω ότι η χώρα μας περιβάλλεται από θάλασσες που διεκδικούν και άλλοι και όχι μόνον η Τουρκία. Μπορεί στα δυτικά της Ελλάδας η οριοθέτηση να είναι ευκολότερη από ό,τι σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, αλλά δεν είναι χωρίς προβλήματα. Είναι γνωστά τα προβλήματα που συναντήσαμε με τη Λιβύη και με την Αλβανία. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν αποκλείω το ενδεχόμενο η Ελλάδα να αναζητήσει πάντα μέσω διαπραγμάτευσης και ποτέ μονομερώς την οριοθέτηση της ΑΟΖ με όλες τις άλλες, πλην της Τουρκίας, χώρες.
Από περιεχόμενο των Διερευνητικών δεν προκύπτει ότι στην πραγματικότητα συζητάμε και άλλα θέματα πλην της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας;
Όχι. Η επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, για παράδειγμα, είναι εθνικό κυριαρχικό δικαίωμα που δεν το διαπραγματεύεσαι. Είναι εντελώς διαφορετικό οι δύο πλευρές να κοινοποιούν προθέσεις και να ανιχνεύουν αντιδράσεις ώστε η κάθε πλευρά να ξέρει πού πατάει, και άλλο να παραδίδουμε δικαίωμα κυριαρχίας σε τρίτη χώρα.
Να συζητήσουμε και για τις Γκρίζες Ζώνες;
Το θέμα έχει τεθεί από την Τουρκία, με την Αθήνα να μην αποδέχεται την ύπαρξή του. Αν μείνουμε εδώ θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα για την αιγιαλίτιδα ζώνη μας. Είτε το ονομάσουμε διμερή διαφορά είτε όχι, η πραγματικότητα είναι ότι αν δεν ξεκαθαρισθεί αυτή η εκκρεμότητα, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.
Μπορούμε να μιλάμε για ακινησία δεκαετιών;
Κάθε φορά που δύο πλευρές πλησιάζουν σε κρίσιμες αποφάσεις υπάρχει δυστοκία. Το κύριο βάρος των κρισίμων αποφάσεων αφορά την Ελλάδα γιατί αυτή είναι που πρέπει να αποφασίσει τελικά για την ακριβή έκταση του δικαιώματος της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, καθώς και την εναρμόνιση του Εθνικού Εναερίου Χώρου με αυτήν.

Με δεδομένους τους συσχετισμούς και τα προβλήματα σε Ευρωζώνη και Ε.Ε., πόσο ρεαλιστικό είναι να προσδοκούμε επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών μέσω διαπραγμάτευσης;
Εστω και με δυσμενή δεδομένα λόγω της πολιτικής κρίσης στην Ε.Ε., δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια αναζήτησης διευθέτησης των εκκρεμοτήτων με την Τουρκία. Ακόμη και αν δεν υπάρχει άμεση προοπτική αποτελέσματος, ο διάλογος εξασφαλίζει τη συνεχή επικοινωνία και αποτρέπει την πιθανή, ανεξέλεγκτη επιδείνωση των διμερών σχέσεων.
Με Ισραήλ και ΑίγυπτοΥπόδειγμα η περίπτωση της Κύπρου
Η περίπτωση της Κύπρου μπορεί να χρησιμεύσει ως υπόδειγμα για την ελληνική ΑΟΖ;
Θέλω να επισημάνω ότι η Κύπρος σεβάστηκε απολύτως το Διεθνές Δίκαιο, αφού προχώρησε στον καθορισμό των ορίων της ΑΟΖ με συμφωνία με τα γειτονικά κράτη, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Το ευτύχημα με την Κύπρο είναι ότι η ΑΟΖ της στο νότιο τμήμα της δεν μπορεί ποτέ να προκαλέσει θέμα αμφισβήτησης από την Τουρκία.

Με δεδομένη την άρνηση της Τουρκίας να συζητήσει οριοθέτηση ΑΟΖ, οι θέσεις των δύο πλευρών για την υφαλοκρηπίδα είναι για δεκαετίες αμετακίνητες;
Ως προς τις θέσεις της Τουρκίας δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γιατί πολύ απλά δεν έχει αρχίσει η συζήτηση για την υφαλοκρηπίδα. Εάν αποφασίσουμε να θέσουμε θέμα ΑΟΖ, με βάση τις εκφρασμένες απόψεις, φαντάζομαι ότι θα εγερθούν αντιρρήσεις. Πάντως θα πρέπει να θέσουμε το θέμα αυτό επισήμως, και να καλέσουμε την Τουρκία σε διαπραγμάτευση οριοθέτησης, προτού προβούμε σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία θέσης ορίων. Αυτό επιτάσσει το Διεθνές Δίκαιο.

Δικαιώματα
Αν πετύχουμε συμφωνία με Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη και Αίγυπτο, θα έχουμε καταγράψει ούτως ή άλλως ένα αυτοτελές κέρδος, καθώς ουδείς αμφισβητεί ότι η ΑΟΖ κατοχυρώνει πολύ περισσότερα δικαιώματα από ό,τι η υφαλοκρηπίδα.

Διέξοδος
Μέσω της ΑΟΖ η πλειοψηφία των κρατών αποσκοπεί να κατοχυρώσει αποκλειστικά δικαιώματα, πέρα από αυτά που εξασφαλίζει η υφαλοκρηπίδα, στην υδάτινη στήλη μεταξύ βυθού και επιφάνειας, όπως η αλιεία και η ήπια ενέργεια των κυμάτων και του ανέμου. Το ενδιαφέρον στην Ελλάδα για απόκτηση ΑΟΖ παρουσιάζεται από τη στιγμή που η Κύπρος οριοθετεί με τα γειτονικά της κράτη, κάτι που χρησιμοποιείται ως διέξοδος στο αδιέξοδο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας.

Προσφυγή
Στη διένεξη για την υφαλοκρηπίδα υπάρχουν αποστάσεις που δύσκολα μπορούν να καλυφθούν μέσω διμερούς διαπραγμάτευσης. Με αυτά τα δεδομένα η προσφυγή σε ένα τρίτο όργανο, όπως το Διεθνές Δικαστήριο, μοιάζει να είναι απαραίτητη.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή