Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Στο στόχαστρο της τρόικας και οι καταθέσεις των Ελλήνων

Δημοσιεύτηκε στις

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ 

 Με την απόφαση του Eurogroup να «κουρέψει» τις καταθέσεις στην Κύπρο και έτσι να
φορτώσει την χρεοκοπία των τραπεζών στους καταθέτες, χάθηκε οριστικά και το
τελευταίο φύλλο συκής της ευρωζώνης. Θυμάστε που μας έλεγαν όλα τα παπαγαλάκια
ότι το ευρωσύστημα εγγυάται τις καταθέσεις; Τέρμα κι αυτός ο μύθος. Και μάλιστα
με τον πιο παταγώδη τρόπο.
Οι καταθέσεις μετατράπηκαν με τον πιο επίσημο τρόπο
σε βορά του τραπεζικού καρτέλ προκειμένου να επιβιώσει παρά φύση. Όσο για τις
καταθέσεις έως 100 χιλιάδες ευρώ, που υποτίθεται ότι είναι υπό καθεστώς
εγγύησης, δεν έχει παρά να το πιστέψει μόνο όποιος πάσχει από μια ιδιότυπη
μορφή βαρύτατης άνοιας.

Ο λόγος είναι απλός. Το ευρωσύστημα δεν διαθέτει
κανενός είδους σύστημα εγγυοδοσίας των καταθέσεων. Την εγγυοδοσία την έχει εναποθέσει
στα κράτη-μέλη. Το κάθε κράτος-μέλος έχει την δική του πρόβλεψη εγγυοδοσίας για
μέχρι 100 χιλιάδες κατάθεση. Το ελληνικό κράτος διαθέτει το Ταμείο Εγγυοδοσίας
Καταθέσεων και Επενδύσεων. Μόνο που το εν λόγω Ταμείο διαθέτει, σύμφωνα με
δημοσιογραφικές πληροφορίες, ίσαμε 1.600 ευρώ! Με άλλα λόγια το ταμείο είναι
άδειο και δεν μπορεί να εγγυηθεί το οτιδήποτε.


Η ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ
Όμως, στην Ελλάδα όλα αυτά αφορούν σε εκείνους τους
ελάχιστους που ακόμη έχουν την πολυτέλεια να φαντάζονται ότι διαθέτουν
καταθέσεις στις τράπεζες και να νομίζουν ότι είναι εξασφαλισμένες. Για την
μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού αυτή η φενάκη έχει λήξει εδώ και πολύ
καιρό. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι, ελευθεροεπαγγελματίες και μικρομεσαίοι, για
να μην μιλήσουμε για τους ανέργους, αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα μέρα τη
μέρα. Και καθώς δεν τα καταφέρνουν φορτώνονται όλο και περισσότερα χρέη. Εδώ
και πολλά χρόνια η κυρίαρχη σχέση των εργαζόμενων στρωμάτων του λαού με τις
τράπεζες είναι εκείνη του οφειλέτη, που βλέπει διαρκώς το χρέος του να μεγαλώνει
και να τον συνθλίβει.
Και καθώς όλο και περισσότερα νοικοκυριά ξεμένουν από
εισόδημα και προοπτική, αναρωτιέται κανείς ποιανού είναι όλα αυτά τα 160 δις
ευρώ που εμφανίζουν οι τράπεζες ως καταθέσεις εγχώριων νοικοκυριών και
επιχειρήσεων. Ναι, μην παραξενεύεστε. Οι τράπεζες στην Ελλάδα δηλώνουν
καταθέσεις εγχώριων νοικοκυριών και επιχειρήσεων συνολικής αξίας 161,5 δις ευρώ
τον Δεκέμβριο του 2012. Από αυτά τα 135,1 δις ευρώ ανήκουν στα εγχώρια
νοικοκυριά εκ των οποίων τα 44,8 δις ευρώ αφορούν σε καταθέσεις ταμιευτηρίου
και τα 83,5 δις ευρώ σε καταθέσεις προθεσμίας. Τον Φεβρουάριο του 2013 οι
καταθέσεις κατοίκων του εσωτερικού στην Ελλάδα και ειδικότερα των εγχώριων
νοικοκυριών και επιχειρήσεων ανήλθαν στα 164,0 δις ευρώ. Τα 138,0 δις ευρώ
ανήκαν στα εγχώρια νοικοκυριά από τα οποία τα 43,5 δις ευρώ ήταν καταθέσεις
εγχώριων νοικοκυριών στο ταμιευτήριο, ενώ τα 88,2 δις ευρώ αφορούσαν σε
καταθέσεις προθεσμίας. Αν και τα ποσά αυτά είναι χαμηλότερα από τον αντίστοιχο
Φεβρουάριο του 2012, ωστόσο παραμένει το εύλογο ερώτημα σε ποιον ανήκουν. Κι
επειδή το ίδιο αναρωτιέται και η τρόικα είναι σίγουρο ότι στο επόμενο διάστημα
θα δούμε πιθανά «κουρέματα» καταθέσεων μέσω της φορολογίας, δεσμεύσεις και άλλα
παρόμοια μέτρα.
Αν και μετά από αυτό που έπαθε η οικονομία της Κύπρου με την
απόφαση του Eurogroup είναι μάλλον δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Ελλάδα
βρίσκεται σε τροχιά ανόδου, ή ότι η «απογείωση» την περιμένει στην επόμενη
στροφή. Έστω κι αν ένας συνδυασμός απόλυτης ανειλικρίνειας και απίστευτης
βλακείας μπορεί να φέρουν αναπάντεχα αποτελέσματα. Ας τα πάρουμε ένα-ένα με τη
σειρά.

ΥΦΕΣΗ… ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Σύμφωνα με τον πίνακα η πορεία της ύφεσης στην ελληνική
οικονομία βαίνει με όλο και πιο αυξανόμενη ταχύτητα. Από 7,0% άνοδο στο ΑΕΠ σε
τρέχουσες τιμές το 2007, έχει φτάσει το 2012 σε ρυθμό υποχώρησης του ΑΕΠ κατά
7,1%. Αν σκεφτεί κανείς ότι το πρώτο τρίμηνο του 2013 εξακολουθεί να
συρρικνώνεται το ΑΕΠ τουλάχιστον στα ίδια επίπεδα καταλαβαίνει γιατί οι
εκτιμήσεις περί περιορισμού της ύφεσης στα τέλη του 2013 είναι μόνο για
αφελείς.
Κινητήρια δύναμη της ύφεσης είναι η ραγδαία καθίζηση του
διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Έχει σημασία να το κατανοήσουμε αυτό. Η
ύφεση επιδεινώνεται και θα συνεχίσει να επιδεινώνεται όσο το διαθέσιμο εισόδημα
των λαϊκών νοικοκυριών θα συνεχίσει να συρρικνώνεται. Ας δούμε για παράδειγμα
την πορεία του καθαρού διαθέσιμου εθνικού εισοδήματος από το 2007 έως το 2012.
Ανάμεσα στο 2007 και το 2008 το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά
3,8%, ενώ από το 2008 έως το 2012 συρρικνώθηκε κατά 23,6% συνολικά. Η
συρρίκνωση αυτή πυροδότησε μια πτώση στην τελική καταναλωτική δαπάνη της
οικονομίας της τάξης του 17,5% την περίοδο 2009-2012. Κάτι βεβαίως που είναι
απολύτως αναμενόμενο.
Ποιο είναι το ενδιαφέρον εδώ; Δυο στοιχεία πολύ σημαντικά.

Αφενός, το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα κινείται εδώ και χρόνια – από την
αρχή που μπήκαμε στο ευρώ – σε επίπεδα χαμηλότερα από την τελική καταναλωτική
δαπάνη. Τι σημαίνει αυτό; Ότι το καθαρό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών δεν
επαρκεί για να καλύψει ούτε καν τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες που
εκπορεύονται από το επίπεδο ανάπτυξης της οικονομίας. Αυτό είναι ένα φαινόμενο
που έχει οδηγήσει τα νοικοκυριά να στερούνται εδώ και χρόνια την δυνατότητα
αποταμίευσης, δηλαδή την δυνατότητα να βάζουν κάτι στην πάντα. Κι όχι μόνο
αυτό. Επειδή το καθαρό εθνικό διαθέσιμο εισόδημα δεν επαρκεί για τις βασικές
καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών, όχι μόνο δεν περισσεύει τίποτε, αλλά
υπάρχει ανάγκη για πρόσθετο εισόδημα προκειμένου να ανταποκριθεί το μέσο
νοικοκυριό στις καταναλωτικές του ανάγκες. Αυτό υποδηλώνει το αρνητικό πρόσημο
στην καθαρή αποταμίευση του πίνακα. Αυτή λοιπόν η αρνητική καθαρή αποταμίευση
εκτινάχθηκε στην περίοδο 2007-2012 κατά 75%! Κι έτσι το μέσο νοικοκυριό
χρειάζεται πάνω από 14% του ετήσιου ΑΕΠ πρόσθετο εισόδημα μόνο και μόνο για να
κατορθώσει να ανταποκριθεί στις καταναλωτικές δαπάνες που του επιβάλει η
κατάσταση της οικονομίας. Όσο το ποσοστό αυτό αυξάνει τόσο περισσότερο
υπονομεύεται η εσωτερική αγορά, τόσο περισσότερο θα βρίσκεται σε πτώση ο τζίρος
της αγοράς με καταστροφικά αποτελέσματα όχι μόνο για την μικρομεσαία
επιχείρηση, αλλά και για την οικονομία γενικά.

Αφετέρου, η αρνητική καθαρή αποταμίευση των νοικοκυριών δεν
είναι τίποτε περισσότερο από το πρωτογενές έλλειμμα του οικογενειακού
προϋπολογισμού σε εθνικό επίπεδο. Κι αυτό το πρωτογενές έλλειμμα διαρκώς
αυξάνει. Από 3% επί του ΑΕΠ το 2007 έφτασε στο 10% το 2009 για να εκτιναχθεί
πάνω από το 14% το 2012. Αξίζει να το συγκρίνουμε με το πρωτογενές αποτέλεσμα
του κρατικού προϋπολογισμού, ο οποίος εμφανίζεται να μειώνεται αυτά τα χρόνια,
ιδίως στα χρόνια των μνημονίων, και χρησιμοποιείται από την μαύρη προπαγάνδα ως
ένδειξη θετικών αποτελεσμάτων των πολιτικών της λιτότητας και των οριζόντιων
περικοπών. Η σύγκριση ανάμεσα στο πρωτογενές έλλειμμα του οικογενειακού
προϋπολογισμού και στο πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού δείχνει
κάτι πολύ ενδιαφέρον: οι πολιτικές του μνημονίου δεν έκαναν τίποτε περισσότερο
από το να μεταφέρουν το πρωτογενές έλλειμμα από τον κρατικό προϋπολογισμό στον
οικογενειακό προϋπολογισμό. Ας δούμε τα επίσημα στοιχεία. Το πρωτογενές
έλλειμμα του 2009 – σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας – κορυφώθηκε στα 8% του
ΑΕΠ το 2009 για να κατέβει στα 2,4% το 2012. Μειώθηκε δηλαδή λιγότερο από 6
ποσοστιαίες μονάδες. Την ίδια ακριβώς περίοδο το πρωτογενές έλλειμμα του
οικογενειακού προϋπολογισμού αυξήθηκε πάνω από 4 ποσοστιαίες μονάδες και από
10% επί του ΑΕΠ το 2009 έφτασε στο 14,4% το 2012.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει με απλά λόγια ότι οι πολιτικές
περιορισμού του πρωτογενούς ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού έχουν σαν
στόχο μέσα από τις οριζόντιες περικοπές δαπανών και την αύξηση της φορολογίας
να το φορτώσουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Κι έτσι όσο περισσότερο θα
επιμένουν οι ίδιες πολιτικές, όσο η εκμηδένιση του πρωτογενούς ελλείμματος του
κρατικού προϋπολογισμού θα αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την δημοσιονομική
πολιτική του κράτους, τόσο περισσότερο θα συνθλίβεται ο οικογενειακός
προϋπολογισμός. Μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη μ’ αυτόν τον τρόπο; Ούτε κατά
διάνοια.

Η ΦΕΝΑΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Με τον τρόπο αυτό οι πολιτικές που εφαρμόζονται οδηγούν στην
ασφυξία από εισόδημα, δηλαδή από αγοραστική δύναμη, την οικονομία και έτσι
εξασφαλίζουν τον περιορισμό των επενδυτικών ευκαιριών. Σε μια οικονομία όπου
κυριαρχεί η ανυπαρξία τζίρου, δεν μπορούν να υπάρξουν σοβαρές επενδύσεις που να
οδηγήσουν την χώρα έξω από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Γι’ αυτό και το επίπεδο
των συνολικών επενδύσεων στην ελληνική οικονομία πέφτει κατακόρυφα. Είναι
χαρακτηριστικό ότι το 2012 οι πραγματικές επενδύσεις, δηλαδή ο ακαθάριστος
σχηματισμός κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία, κατέληξε να βρίσκεται μόλις στο
44% του επιπέδου του 2007. Και σχεδόν από τα 27% του ΑΕΠ που βρίσκονταν οι
επενδύσεις το 2007 έφτασαν αισίως κάτω από το 14% το 2012. Οι επενδύσεις στην
Ελλάδα έχασαν αισίως στο διάστημα 2007-2012 πάνω από 33 δις ευρώ σε τρέχουσες
τιμές.
Το αποτέλεσμα; Αφενός, η ραγδαία άνοδος της ανεργίας η οποία
από 8% τον Δεκέμβριο του 2007 ανήλθε στο 26,4% τον Δεκέμβριο του 2012.
Αφετέρου, η τρομακτική πτώση του βαθμού χρησιμοποίησης του εργοστασιακού
δυναμικού στη βιομηχανία, ο οποίος από 77% το 2007 έχει πέσει σχεδόν στο 64% το
2012. Πράγμα που εξασφαλίζει περαιτέρω πτώση της βιομηχανικής παραγωγής και τα
επόμενα χρόνια.
Με βάση αυτά τα δεδομένα για κάθε 1% αύξηση της ανεργίας η
οικονομία χρειάζεται τουλάχιστον 1,8 δις ευρώ σε επενδύσεις πρωτίστως στην
παραγωγή ώστε να αντιστραφεί η τάση πτώσης του βαθμού χρησιμοποίησης του
εργοστασιακού δυναμικού. Αν σκεφτεί κανείς ότι για να αρχίζει να αυξάνεται το
επίπεδο των επενδύσεων στην ελληνική οικονομία θα πρέπει ο κρατικός
προϋπολογισμός δημοσίων επενδύσεων να ανέλθει πάνω από τα 9 δις ευρώ ετήσια,
ενώ θα πρέπει να περισσεύουν άλλα 2 περίπου δις από το καθαρό εθνικό διαθέσιμο
εισόδημα ως καθαρή αποταμίευση προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι επενδύσεις.
Χρειάζεται δηλαδή ένα ύψος επενδυτικής δαπάνης άνω των 11 δις ευρώ ετήσια για
να μπορέσει η ελληνική οικονομία να αντιμετωπίσει την ανεργία και να την
μειώσει κατά 1%!  Υπάρχει πρόβλεψη για
τέτοια επενδυτική δαπάνη; Και βέβαια όχι. Ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει
για το 2013 δημόσιες επενδύσεις της τάξης των 6,85 δις ευρώ, ενώ το καθαρό
εθνικό διαθέσιμο εισόδημα αναμένεται να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο
αυξάνοντας ακόμη περισσότερο το έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού. Πώς
λοιπόν μιλούν για πιθανότητα ανάκαμψης;
Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι, ιδιαίτερα σε συνθήκες ύφεσης
και δραστικής συρρίκνωσης της οικονομίας, η συσσώρευση ελλείμματος στον
οικογενειακό προϋπολογισμό αποτελεί συνταγή χρεοκοπίας και μάλιστα με τον πιο
απόλυτο τρόπο. Πώς μπορεί να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα, δηλαδή η αρνητική
καθαρή αποταμίευση; Είτε με νέο δανεισμό των νοικοκυριών κι όχι μόνο, είτε με
την εξαέρωση των αποταμιεύσεων. Και τα δυο τα έχουμε δει να συμβαίνουν και
μάλιστα να χειροτερεύουν μήνα με το μήνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ιδιωτικό
χρέος, δηλαδή το χρέος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων προς τις τράπεζες,
έχει ξεπεράσει αισίως τα 230 δις ευρώ, ή σχεδόν το 120% του ΑΕΠ της χώρας. Η
εκτίναξή του αυτά τα χρόνια είναι απόρροια των πολιτικών που εφαρμόζονται. Το
ίδιο συμβαίνει και με το δημόσιο χρέος που κι αυτό με την σειρά του δεν δείχνει
σοβαρά σημάδια κάμψης, παρά τις αναδιαρθρώσεις, τα «κουρέματα» και την
επαναγορά. Τα δεδομένα αυτά έχουν οδηγήσει το ακαθάριστο εξωτερικό χρέος της
Ελλάδας στα ύψη. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία το τρίτο τρίμηνο του 2012 το
ακαθάριστο εξωτερικό χρέος ξεπέρασε τα 413 δις ευρώ, ή το 213%. Όσο οι δείχτες
αυτοί παραμένουν σ’ αυτά τα επίπεδα και συνεχίζουν να αυξάνονται κάθε ελπίδα
για ανάκαμψη είναι μάταιη και φρούδα.
Δεν μπορείς να φορτώνεις με χρέη το νοικοκυριό και την
μικρομεσαία επιχείρηση και να θεωρείς κατόπιν ότι υπάρχει ελπίδα. Πολύ
περισσότερο όταν αυξάνει δραματικά ένα νέο είδος ιδιωτικού χρέους που έχει
αρχίσει να οδηγεί στην απόγνωση τόσο το μέσο νοικοκυριό, όσο και τον
μικρομεσαίο. Τα χρέη προς την εφορία. Αν δούμε τον πίνακα 2 θα διαπιστώσουμε
ότι ειδικά το 2012 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φυσικών και νομικών προσώπων
προς την εφορία εκτινάχθηκαν σε δυσθεώρητα ύψη. Από την αρχή του έτους έως και τον
Ιούλιο είχαν συσσωρευτεί 3,9 δις ευρώ ληξιπρόθεσμες οφειλές φυσικών κυρίως και
νομικών προσώπων προς την εφορία. Τον Αύγουστο οι οφειλές αυτές σχεδόν
διπλασιάζονται φτάνοντας στα 6,9 δις ευρώ. Ο λόγος είναι απλός. Η νέα
φοροεπιδρομή με τα εκκαθαριστικά. Έως το τέλος του έτους οι ληξιπρόθεσμες
οφειλές έφτασαν τα 13,2 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι κάθε ελληνικό νοικοκυριό
κατέληξε στο τέλος του 2012 να χρωστά στην εφορία κατά μέσο όρο πάνω από 3.200
ευρώ. Αν σκεφτεί κανείς ότι το ίδιο νοικοκυριό το 2012 υπολείπεται επίσης κατά
6.000 ευρώ για να ικανοποιήσει τις βασικές καταναλωτικές του δαπάνες, μπορεί να
κατανοήσει ακόμη και ο πιο αδαής ότι το μέσο νοικοκυριό είναι αδύνατο να
επιβιώσει.
Για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα πρέπει να επισημάνουμε
ότι το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα του 2012 διαθέτει ετήσιο καθαρό διαθέσιμο
εισόδημα γύρω στα 35.000 ευρώ. Χρειάζεται να δανειστεί άλλα 6.000 ευρώ για να
καλύψει τις βασικές του καταναλωτικές του δαπάνες και η εφορία του φόρτωσε
πρόσθετα ληξιπρόθεσμα χρέη της τάξης των 3.200 ευρώ. Με λίγα λόγια το μέσο
νοικοκυριό μόνο μέσα στο 2012 φορτώθηκε με πρόσθετο ιδιωτικό χρέος της τάξης
των 9.200 ευρώ, ή το 26% του ετήσιου εισοδήματός του.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτουν την ιλιγγιώδη ταχύτητα και τις τεράστιες
διαστάσεις που έχει προσλάβει πλέον η υπερχρέωση νοικοκυριών και
επιχειρήσεων εξαιτίας των καταστροφικών μέτρων σκληρής λιτότητας που
επιβλήθηκαν στη χώρα μας την τελευταία τριετία, φανερώνει ο πίνακας 2 από τη
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα
με τα στοιχεία αυτά, περίπου 1 στους 3 απλούς φορολογούμενους και 2 στις 3
εταιρείες οφείλουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο! Συνολικά, στις
31-12-2012, περίπου 2,5 εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα και 148.500 επιχειρήσεις
χρωστούσαν στο Δημόσιο 55,7 δισ. ευρώ! Επιπλέον μέσα στους 2 πρώτους μήνες του
2013, περίπου 1,3 εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα και 36.000 εταιρείες επιβαρύνθηκαν
με νέα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο συνολικού ύψους 1,3 δισ. ευρώ!
Όσο συνεχίζεται αυτό το καθεστώς που φορτώνει τα νοικοκυριά και τις
επιχειρήσεις πρόσθετα ιδιωτικά χρέη και ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία,
τόσο περισσότερο η ελληνική οικονομία θα βρίσκεται σε επιταχυνόμενη ελεύθερη
πτώση προς την άβυσσο. Τόσο περισσότερο θα μπορούν οι άρπαγες να λεηλατούν την
δημόσια και ιδιωτική περιουσία του Έλληνα πολίτη με συνεπικουρία των ντόπιων
δωσίλογων και των κομμάτων της κρατικοδίαιτης αντιπολίτευσης.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 31/3/2013

Συνοπτική εικόνα της
ελληνικής οικονομίας και της ύφεσης.
Τρέχουσες τιμές, εκατομμύρια ευρώ
2007
2008*
2009*
2010*
2011*
2012**
ΑΕΠ
223.160
233.198
231.081
222.151
208.532
193.749
Ετήσια μεταβολή ΑΕΠ σε %
7,0
4,5
– 0,9
-3,9
– 6,1
-7,1
ΚΑΘΑΡΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ
188.061
195.237
191.775
178.719
162.078
149.200
Τελική καταναλωτική δαπάνη
195.083
210.982
214.646
203.803
191.812
177.154
ΚΑΘΑΡΗ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ
-7.022
-15.745
-22.871
-25.083
-29.733
-27.954
Καθαρή Αποταμίευση ως % στο ΑΕΠ
-3,1
-6,8
-10,0
-11,3
-14,3
-14,4
Πρωτογενές αποτέλεσμα Προϋπολογισμού ως % στο ΑΕΠ
-0,3
-1,4
-8,0
-4,1
-3,1
-2,4
Ακαθάριστος Σχηματισμός Κεφαλαίου
59.631
55.996
42.923
38.955
33.591
26.339
Ακαθ. Σχηματισμός Κεφαλαίου ως % του ΑΕΠ
26,7
24,0
18,6
17,5
16,1
13,6
Βαθμός χρησιμοποίησης εργοστασιακού δυναμικού
77,0
75,9
70,5
68,5
67,6
64,3
Ποσοστό Ανεργίας (Δεκέμβριος έκαστου έτους)
8,0
8,6
10,5
14,5
21,4
26,4
Ιδιωτικό χρέος
215.405
249.661
249.667
257.846
248.535
230.674
Ιδιωτικό χρέος ως % του ΑΕΠ
96,5
107,1
108,0
116,1
119,2
119.1
Ιδιωτικό χρέος ως % του Καθαρού Εθνικού Διαθέσιμου
Εισοδήματος
114,5
127,9
116,3
126,5
129,6
127,7
Δημόσιο χρέος (Γενική Κυβέρνηση)
239.490
263.284
299.682
329.513
355.658
328.653
Δημόσιο χρέος ως % του ΑΕΠ
107,5
112,9
129,7
148,3
170,6
169,6
Δημόσιο χρέος ως % του Καθαρού Εθνικού Διαθέσιμου
Εισοδήματος
127,3
134,8
156,3
184,4
219,4
220,3
Δανεισμός εγχώριων Τραπεζών
10.319
41.658
50.870
98.956
130.097
122.386
Χρέος εγχώριων τραπεζών προς ευρωσύστημα
13.196
37.833
49.122
95.055
123.245
112.815
Καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών
197.238
227.253
237.341
209.521
174.137
161.451
Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος (4ο τρίμηνο
έκαστου έτους)
308.539
362.587
407.859
407.175
369.950
413.667
Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος ως % του ΑΕΠ
138,3
155,5
176,5
183,3
177,4
213,5

ΠΗΓΗ: Εθνικοί Λογαριασμοί και στοιχεία Τραπέζης της
Ελλάδος. (*) Προσωρινά στοιχεία, (**) Εκτιμήσεις.

Αναρτήθηκε από

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή