Ακολουθήστε μας

Άμυνα

ΑΟΖ:η λύση του προβλήματος ή μια μεγάλη “γεωπολιτική προβοκάτσια”;

Δημοσιεύτηκε στις

Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ

H Ελλάδα και τα παιχνίδια του Ισραήλ, της Ρωσίας και της EXXON
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η ελληνική κυβέρνηση είναι κοντά στη λήψη σημαντικών αποφάσεων
για το θέμα των θαλασσίων ζωνών. Διάφορα έχουν ακουστεί στη δημόσια συζήτηση
και, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα, συχνά επικρατεί μια ορισμένη σύγχυση,
όχι μόνο γύρω από τις προτεινόμενες πολιτικές, αλλά και γύρω από τα βασικά
δεδομένα, τα νομικά και τα πραγματολογικά στοιχεία. Σύγχυση όμως που μπορεί να
καταστεί ιδιαίτερα επικίνδυνη, στο μέτρο που αφορά κρίσιμες για την ασφάλεια
και την άμυνα της χώρας στρατηγικής υφής επιλογές.
Η «Ελλάδα αύριο» προτίθεται
να παρουσιάσει σε μια σειρά άρθρων τόσο τα βασικά δεδομένα του προβλήματος, όσο
και τα υπέρ και κατά της υπόθεσης «ανακήρυξη ΑΟΖ» και «εκμετάλλευση
υδρογονανθράκων».
Ο γράφων υπήρξε μία από τις σπάνιες φωνές στον ελληνικό
τύπο, ίσως η μόνη, που ετάχθη δημοσίως, με άρθρα του, υπέρ της οριοθέτησης ΑΟΖ
με την Κυπριακή Δημοκρατία το 2006-07, σε ανύποπτο δηλαδή χρόνο, όταν οι
συντριπτικά περισσότεροι από όσους έχουν τώρα βγει «στα μπαλκόνια» ζητώντας
«ΑΟΖ εδώ και τώρα», δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη αυτής της νομικής κατηγορίας.
Κανείς δημόσιος διάλογος για το θέμα δεν είχε προκληθεί στην Ελλάδα,παρά τη
σχετική πρόταση της κυπριακής κυβέρνησης προς την Αθήνα.
Ηταν επίσης φανερό, μετά το1996 και ιδίως την τοποθέτηση
του Γ. Παπανδρέου στο Υπουργείο Εξωτερικών, ότι η Αθήνα είχε μια έντονη
«πρεμούρα» να συσφίγξει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Στα πλαίσια αυτά
προτείναμε, και πάλι νομίζουμε ότι είμαστε οι πρώτοι, να εξετασθεί το
ενδεχόμενο αγωγών αερίου Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας και Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδας. 

«Μονοκαλλιέργεια» στην εξωτερική πολιτική
Εννοείται ότι αυτό θα έπρεπε να γίνει με εθνικά επωφελείς
όρους, με προηγούμενη στρατηγική συνεννόηση με τους Ευρωπαίους και με παράλληλη
υλοποίηση των σχεδίων των στρατηγικής σημασίας «ρωσικών»αγωγών
(Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και South
Stream). Είναι αδύνατο σε μια μικρή χώρα
να διατηρήσει στοιχειώδη ανεξαρτησία, συνδεόμενη αποκλειστικά με έναν και μόνο
παίκτη πολύ μεγάλης ισχύος. Κάτι που δυστυχώς αποδεικνύουν οι σημερινές,
τραγικές περιπέτειες της Λευκωσίας, που στηρίχτηκε μονομερώς στο Ισραήλ,
υποτιμώντας τις υπόλοιπες σχέσεις που έπρεπε να έχει αναπτύξει με την Ευρώπη
και τη Ρωσία.
Ολόκληρη η ιστορία Ελλάδας (και Κύπρου), μετά τον Β’
Παγκόσμιο Πόλεμο, σημαδεύεται από προσπάθειες πολιτικών όλου του ιδεολογικού
φάσματος, να ξεφύγουν από τον βρόγχο της μονομερούς εξάρτησης της χώρας, που
απείλησε επανειλημμένα να την πνίξει και τους ίδιους μαζί. Ο Κωνσταντίνος
Καραμανλής το προσπάθησε με τον Ντε Γκωλ και τον Ζισκάρ, αλλά και τους
ανατολικούς. Στο Αρχείο του υπογραμμίζει ως κύριο κίνητρο της ένταξης στην ΕΟΚ
την ανάγκη θωράκισης της Ελλάδας έναντι των τουρκικών απειλών.
Το ίδιο επεχείρησε και ο Ανδρέας Παπανδρέου, με την
«πολυδιάστατη» εξωτερική του πολιτική (Μιτεράν, ανοίγματα προς ανατολικούς,
‘Αραβες, τριτοκοσμικούς) και το «δόγμα» ότι μια «μικρή χώρα πρέπει να είναι
απρόβλεπτη», που διετύπωσε στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε ως Πρωθυπουργός στο Time. Μετά το 1996 βέβαια και με
ορισμένα αξιοπρόσεκτα, αλλά σύντομα και χωρίς συνέχεια διαλείμματα (Καραμανλής,
Παπαδόπουλος στην Κύπρο), η Ελλάδα γύρισε στην «πεπατημένη», από «απρόβλεπτη»
έγινε τελείως «προβλέψιμη» για να καταλήξει έτσι στο όνειδος των Δανειακών και
των Μνημονίων.

Η προβληματική της ΑΟΖ, τα ψέμματα και οι έρευνες
Δεν υποστηρίξαμε το 2006-07την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας και
Κύπρου για να εκμεταλλευθούμε πετρέλαια, γιατί, απλούστατα, δεν χρειάζεται
καμία ΑΟΖ για να γίνει εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Αυτό είναι ένα καραμπινάτο
ψέμμα που υποστηρίζεται και διαχέεται εδώ και τρία χρόνια από το «λόμπυ» της
ΑΟΖ και των πετρελαίων, με αποτέλεσμα να παρασυρθούν και αρκετοί καλόπιστοι και
πατριώτες άνθρωποι, που δεν διαθέτουν όμως τις εξειδικευμένες απαιτούμενες
γνώσεις.

Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται τέτοια
πράγματα στη χώρα μας. Αρκεί να θυμηθούμε το Χρηματιστήριο και το «λεφτά υπάρχουν».
‘Ότι είναι ψέμμα είναι τελείως αυταπόδεικτο, αφού, τη στιγμή που διαβάζετε αυτό
το άρθρο, ένα νορβηγικό σκάφος κάνει πετρελαϊκές έρευνες κατ΄εντολήν της
ελληνικής κυβέρνησης στο Λιβυκό, αφού ολοκλήρωσε την πρώτη φάση ερευνών στο
Ιόνιο! Τις κάνει χωρίς καμία προγενέστερη ανακήρυξη ΑΟΖ και χωρίς να
διαμαρτυρηθεί κανένας!

Αν υποστηρίξαμε την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, το
2006-07, το πράξαμε για δύο βασικά λόγους. Πρώτον, γιατί είμαστε υπέρ κάθε
μέτρου που ενοποιεί τον ελληνικό στρατηγικό χώρο. Δεύτερο, γιατί θεωρούσαμε
άνευ νοήματος τη συνέχιση μιας ακραία υποχωρητικής, «κατευναστικής»πολιτικής
έναντι της ‘Αγκυρας, που την εκτιμούσαμε αντιπαραγωγική και από την άποψη του
γενικότερου εθνικού συμφέροντος και με το ειδικό κριτήριο της επίτευξης κατά το
δυνατόν ειρηνικών και καλών σχέσεων με τη γείτονα.

Οροι επιτυχίας μιας πολιτικής
Αλίμονο όμως σε αυτόν που συγχέει πολιτική και ιδεολογία,
τακτική και στρατηγική, δεν λαμβάνει υπόψιν του τα πραγματικά δεδομένα, και
κινείται με την ευφυία ενός ταύρου, που βλέπει το κόκκινο πανί και ορμάει εκεί
που του υποδεικνύει ο ταυρομάχος.
Καθοριστικά για την επιτυχία μιας πολιτικο-διπλωματικής ή
μιας στρατιωτικής πρωτοβουλίας είναι πρώτον ο χρόνος, το timing, δεύτερον η ένταξή της σε μια
γενική εθνική στρατηγική, τρίτον η καλή κατανόηση του όλου στρατηγικού πεδίου
και των επιδιώξεων των υπολοίπων παικτών. Ο Λένιν, που, ανεξαρτήτως συμπάθειας
ή αντιπάθειας προς τις ιδέες και τη δράση του, ήταν μια από τις μεγαλύτερες
στρατηγικές ιδιοφυίες της ιστορίας, συμπύκνωσε αυτή την προβληματική σε μια
φόρμουλα που έμεινε περίφημη: «συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης».
Με άλλα λόγια, αυτό που μπορούσε να είναι μια σπουδαία
πρωτοβουλία το 2006-07 σε α’ συνθήκες μπορεί κάλλιστα να είναι μια καταστροφική
πρωτοβουλία το 2013 σε β΄ συνθήκες ή τούμπαλιν.

Αύριο η συνέχεια: Ελλάδα, Τουρκία και το “κυνήγι της
αλεπούς”

«Η Ελλάδα αύριο», 22.1.2013

Konstantakopoulos.blogspot.com

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός3 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις15 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO15 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO46 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή