Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

«Κάτω τα χέρια από το ΕΣΥ»

Δημοσιεύτηκε στις


Ελευθερία, Παιδεία και η Ελληνική
Δημόσια Υγεία. Με αφορμή ένα χαρακτηριστικό και ενδεικτικό περιστατικό στο
Λαϊκό και στο Αλεξάνδρας.
 Παναγιώτης Ήφαιστος www.ifestosedu.gr
 1. Εισαγωγή: Η
Ελλάδα σε κατάσταση πολιορκίας σ. 1
2. ΕΣΥ: Το διαμάντι του
ατελούς μας κράτους και οι ήρωες των Θερμοπυλών της δημόσιας υγείας σ. 4
3. Το ΕΣΥ μέσα από ένα
χαρακτηριστικό και ενδεικτικό στο Λαϊκό και στο Αλεξάνδρας  σ. 6
 1.      Εισαγωγή: Η Ελλάδα σε κατάσταση πολιορκίας
 Ο υπαρξιακός μας πυρήνας
πολιορκείται.

Αδιαφανείς
τεχνοκράτες μιας τεχνόσφαιρας που δήθεν αντιπροσωπεύει την «Ευρώπη» και Θεός
ξέρει τι άλλο, αναιρούν δραστικά την πολιτική μας κυριαρχία, βάζουν χέρι ακόμη
και στις Ένοπλες Δυνάμεις, ροκανίζουν το εκπαιδευτικό σύστημα και απειλούν
πλέον σοβαρά ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του νεοελληνικού κράτους. Tο
Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Κανείς πλέον δεν
διαπραγματεύεται,
ακόμη και τα
έσχατα και ζωτικά μας συμφέροντα
. Την ζωή μας την διαγράφουν άγνωστοι και αδιαφανείς
τεχνοκράτες. Λογικό είναι η ευαισθησία των τεχνοκρατών αυτών απέναντι στον
άνθρωπο να είναι μηδενική. Μηδενισμός δηλαδή της Πολιτικής και του
ανθρωποκεντρικού πολιτικού πολιτισμού.

Μετά από
μερικές σύντομες επισημάνσεις γενικότερου χαρακτήρα
πλην συναφείς με τις απειλές
κατά της Εθνικής μας Ασφάλειας, κατά της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και κατά της
Εθνικής μας Παιδείας, θα σταθούμε εδώ κάπως λεπτομερέστερα στο θέμα του ΕΣΥ.
Έχω επίγνωση του τι σημαίνει να μιλήσει κανείς για ένα από τα σημαντικότερα και
ταυτόχρονα αμφίπλευρα αμφιλεγόμενα ζητήματα του νεοελληνικού κράτους.
Σκοπός μας δεν είναι να
ωραιοποιήσουμε ή να υποδείξουμε «θεραπείες» θεσμικών και οργανωτικών
προβλημάτων

που αναμφίβολα όπως σε κάθε άλλο τομέα της κρατικής ζωής είναι πολλά. Ούτε να
παρέμβουμε στις ενδο-ιατρικές υποθέσεις ή και διαμάχες που είναι λογικό και
αναμενόμενο να υπάρχουν.
Πολύ
περισσότερο, επίσης, σκοπός μας δεν είναι να υποτιμήσουμε τα ιδιωτικά ιατρικά
ιδρύματα.

Αντίθετα, ότι λέμε εδώ για το ιατρικό λειτούργημα από την σκοπιά του πολίτη
ισχύουν και για τα ιδρύματα αυτά, τους ιατρούς τους και το υπόλοιπο νοσηλευτικό
προσωπικό. Για ένα ακόμη λόγο εκ του γεγονότος της υψηλοτάτης στάθμης του
Ελληνικού ιατρικού προσωπικού –ας μη λησμονούμε εδώ τον σημαντικό ρόλο του ΕΣΥ
στην ιατρική εκπαίδευση, τις ειδικότητες και τις εξειδικεύσεις των
νεοεισερχόμενων ιατρών–, πέραν των υπηρεσιών προς τον Έλληνα πολίτη, ο ιδιωτικός
«ιατρικός τουρισμός» είναι ένα πεδίο οικονομικής ανάπτυξης (και προσφοράς προς
πολίτες άλλων κοινωνιών) σε πεδία όπου η Ελλάδα είναι πολύ ανταγωνιστική.
Σκοπός εδώ,
λοιπόν, είναι να αναδειχθεί συντομογραφικά η σημασία του ΕΣΥ ως μια από τις
λιγοστές πολύ μεγάλες ελληνικές κοινωνικές κατακτήσεις σε ένα άκρως ευαίσθητο
τομέα της δημόσιας ζωής.
Να υποστηριχθεί ότι η βελτίωσή του δεν συνεπάγεται υπονόμευσή του και
να φωτιστούν οι πολλές και πολύ θετικές πτυχές του ΕΣΥ σε αναφορά με μια
εκτιμούμε χαρακτηριστική και ενδεικτική περίπτωση ενός μόνο ιατρικού
περιστατικού.
Ως μη ιατρός,
επίσης, ίσως ενέχει κάποια σημασία αν υπογραμμίσω τις ειδοποιούς διαφορές του
ιατρικού λειτουργήματος
και τη εξ αυτών συνεπαγόμενη μεγάλη του σημασία για όλους ανεξαιρέτως
τους πολίτες. Μια τέτοια ευαισθησία θα μπορούσε να προέλθει από κάθε πολίτη και
νομίζω πως στο σημαντικό αυτό πεδίο της πολιτειακής μας ζωής όλοι χρήζει να
είμαστε ευαίσθητοι. Σίγουρα οι ίδιοι οι ιατροί καλό είναι να μην έχουν
αναστολές που προκαλούν κακόπιστες υπέρμετρες προβολές κάποιων καταδικαστέων
εξαιρέσεων και να μην υποστέλλουν την σημαία του υψηλού ιατρικού
λειτουργήματος. Πρώτοι αυτοί χρήζει να σηκώνουν την σημαία αυτή ελέγχοντας
αυτές τις εξαιρέσεις και αναδεικνύοντας τον κανόνα.
Το ΕΣΥ, τώρα,
δεν είναι ανεξάρτητο των άλλων υποθέσεων του νεοελληνικού κράτος.
Γι’ αυτό επιτάσσεται να
προηγηθούν σύντομες επισημάνσεις για την γενικότερη πολιτειακή μας κατάσταση
στην παρούσα κομβική συγκυρία. Οι
περισσότεροι έλληνες πολίτες, ακόμη και αυτοί που καταναγκασμένοι έδωσαν κάποιο
«φακελάκι» σε κάποια πολεοδομία ή κάποιο νοσοκομείο ή κάποια άλλη δημόσια
υπηρεσία, θα συμφωνήσουν ότι τα πλείστα δεινά μας σ’ όλο το φάσμα της δημόσιας
ζωής οφείλονται σε πασίδηλα και εξόφθαλμα ελλειμματικές πολιτειακές δομές.
Δηλαδή, τα
αίτια των προβλημάτων είναι πολιτικά και όχι μεταφυσικά.
Όσοι επικαλούνται
μεταφυσικά επιχειρήματα επισκιάζοντας τα πολιτικά αίτια, κρύβουν τις ενοχές
τους και τα σύνδρομά τους! Ζητώ λοιπόν την υπομονή και την ανοχή του αναγνώστη
για να παρεμβάλω 8 παραγράφους που αφορούν το γενικότερο πολιτικό πλαίσιο «πατριδεγωφαγίας» της «νεοελληνικής
φαυλοκρατίας»

μέσα στο οποίο εντάσσεται και η ελληνική δημόσια υγεία. 
Το νεοελληνικό κράτος αφετηριακά δρομολογημένο πάνω σε λανθασμένο προσανατολισμό που προκαλούσε ασυμβατότητα
μεταξύ Ελληνικής κοινωνίας και κρατικών εποικοδομημάτων, στο κατώφλι του 21ου
αιώνα βρέθηκε να κάθεται πάνω σε ένα σορό λανθασμένων αποφάσεων τεσσάρων ή και
πολύ περισσοτέρων δεκαετιών. Μεταξύ άλλων:
Κατά πρώτον,
υπογραμμίζεται το πασίδηλο πλέον
έλλειμμα πνευματικών προσανατολισμών συμβατών με την ιδιοσυστασία
και θέση του σύγχρονου
εθνοκράτους στην διεθνή πολιτική
. Ιδιαίτερα, κοσμοθεωρητικών
παραδοχών που λειτουργούν υποστηρικτικά αναδεικνύοντας την  Αρχή της Εθνικής
Ανεξαρτησίας
ως έσχατο κοινωνικοπολιτικό
θέσφατο που αναιρεί διεθνισμούς, κοσμοπολιτισμούς, παγκοσμιοποιήσεις και άλλες
ευρέως διαδεδομένες αφέλειες, ασυναρτησίες και μεταμφιεσμένες ηγεμονικές
υποβολές που προπαγανδίζουν ακόμη και καλοπληρωμένοι λειτουργοί του κράτους οι
οποίοι κατασπαταλούν έτσι πολύτιμους σπάνιους κοινωνικούς πόρους. Ο
παρασιτισμός εις βάρος σπάνιων δημόσιων πόρων και η εργολαβική εκτόξευση
ασυναρτησιών
 θεωρήθηκε αυτονόητο «δικαίωμα» που ασκείται
εις βάρος της κοινωνίας. Η πνευματική,
επιστημονική, πολιτική και θεσμική παρακμή
κατέστη, έτσι, τελικά μοιραία και
αναπόδραστη.
Δεύτερον, διαδοχικά
και σωρευτικά λήφθηκαν αναρίθμητες
λανθασμένες πολιτικές αποφάσεις επί στρατηγικών τομέων της διεθνούς μας ζωής, ιδιαίτερα όσον αφορά την σχέση
κατευνασμού-αποτροπής
και τον
χαρακτήρα της ΕΕ
, των διεθνών
θεσμών
και
του διεθνούς
δικαίου

ευρύτερα. Τα λάθη είναι κραυγαλέα και σπαρακτικά τραγικά. Αν σταθούμε στην ΕΕ
και την συμμετοχή στην ΟΝΕ,
παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις
λήφθηκαν αυτοκτονικές αποφάσεις οι δράστες των
οποίων αντί να ελεγχθούν αμείβονται. Συνεχίζουν να παρελαύνουν πάνω πασαρέλες εξουσιαστικών
θώκων, πάνελ, επιφυλλίδων παριστάνοντας τους εισαγγελείς κατά των ελλήνων
πολιτών αποδίδοντάς τους συλλογικές ευθύνες. Ελέω «τρόικας», εξάλλου, ως
γνήσιοι εντολοδόχοι της, το ίδιο περίπου πολιτικό προσωπικό συνεχίζει να
επαναλαμβάνει τα ίδια ή παρόμοια λάθη.
Τρίτον, στο
οικονομικό πεδίο διαπράχθηκαν γιγαντιαία εγκλήματα ιστορικής σημασίας
που κανείς μπορεί μόνο να
ελπίζει ότι δεν αποτελούν ανεπανόρθωτη θανατηφόρα χαριστική βολή. Μεταξύ άλλων:
1. Οι επί
δεκαετίες αφιλότιμοι κάτοχοι της εξουσίας δανείζονταν αμύθητα ποσά για να τα
κατασπαταλούν στα πεδία της ιδιωτείας, της πελατειακής φαυλοκρατίας
και της πρωτοφανούς
υπερπολυτελούς υπερκατανάλωσης μιας μικρής κομματικοκρατικής αριστεροδεξιάς
ομάδας και της παρέας τους. Αυτή η ομάδα πολιτικών παρασίτων δεν πρέπει να
ξεπερνά το 2-3% της ελληνικής κοινωνίας. Άρπαξαν τον μόχθο και τον πλούτο των
ελλήνων πολιτών, αυτοί οι αφιλότιμοι απάτριδες («οι ληστές των λιστών» των
παράνομων καταθέσεων στο εξωτερικό) και ως γνήσια κερδοσκοπικά και αεριτζίδικα
νέα τζάκια της πελατειακής φαυλοκρατίας στερούμενοι κάθε πατριωτισμού, τα
εξαφάνισαν σε άγνωστους τόπους. Λογικό είναι (και) ο ελληνικός αριστεροδεξιός
καπιταλισμός να πιθηκίζει την γενικότερη σήψη της μεταμοντέρνας «παγκοσμιοποίησης»
που αποσυναρμολογεί πολλά πνευματικά μπερδεμένα κράτη: «Το χρήμα δεν έχει
πατρίδα».
Με μια διαφορά
όμως
: Ο
καπιταλισμός των ανταγωνιστών μας πρόλαβε να συγκροτήσει ισχυρούς κρατικούς
θεσμούς, ισχυρή κρατική οργάνωση και ισχυρούς στρατούς (ελέω, σίγουρα και της
αποικιοκρατίας, καθώς επίσης και του πλιάτσικου των πλανητικών
πλουτοπαραγωγικών πόρων κατά την διάρκεια της ηγεμονικής διαπάλης του Ψυχρού
Πολέμου που διαδέχθηκε την αποικιοκρατία). Ο 21ος αιώνας βρήκε τους νεοέλληνες
τελείως γυμνούς πνευματικά, κρατικοθεσμικά και ενόψει επερχόμενης μεγάλης
αστάθειας ελπίζουμε όχι και αμυντικά. Το πιο αφιλότιμο κύκνειο άσμα της
δεσποτικής δεσποτικής
κομματοκρατίας
,
βέβαια, ήταν η «καταβύθιση του νεοελληνικού Τιτανικού»  και ο διασκορπισμός του μόχθου των Ελλήνων
προς όφελος της θηριώδους διεθνούς κερδοσκοπίας.
2. Καταπάτησαν
την πιο θεμελιώδη ορθολογιστική οικονομική αρχή, ότι δηλαδή δεν πρέπει μια
κοινωνία να ξοδεύει περισσότερα από όσα παράγει
και ότι γενικότερα η σχέση
παραγωγής, αποταμίευσης και επενδύσεων πρέπει να οδηγεί σε μια αυτοδύναμη
οικονομική ανάπτυξη, ισόρροπες σχέσεις με τους ξένους επενδυτές, παραγωγική
εμπλοκή όλων των κοινωνικών τομέων, αειφόρο ανάπτυξη, επενδύσεις σε τομείς
τεχνολογικής αιχμής, οικολογική γεωργική ανάπτυξη με έμφαση στα συγκριτικά
πλεονεκτήματα, την οικολογικά και περιβαλλοντολογικά φιλική γεωργία και
συνολικότερα σε μια αναπτυξιακή πολιτική που καλλιεργεί τον πατροπαράδοτο τρόπο
ζωής, τον πάμπλουτο πολιτισμό μας, την κίνηση προς δημοκρατικούς
προσανατολισμούς και το δυνάμωμα των πολιτικών παραδόσεών μας με τρόπο που
δημιουργούν στέρεα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η Εθνική Ανεξαρτησία.
Δηλαδή η συλλογική μας ελευθερία.
3. Όπως πλέον
καταμαρτυρείται εξόφθαλμα το αριστεροδεξιό φαυλοκρατικό εξουσιαστικό σύστημα
για να διαιωνιστεί μια ακόμη
δεκαετία εξόγκωσαν την πολιτικοοικονομική φούσκα μέχρι τους ουρανούς. Πλέοντας
μέσα σε ένα ωκεανό ιδεολογημάτων και παρασιτικών μεταμοντέρνων θεωρημάτων που
εξώθησαν πολλούς στον εθνομηδενισμό
(ανθρωπολογικό εκμηδενισμό)
δεν προετοίμασαν
την Ελλάδα

πριν την ρίξουν μέσα στον λάκκο των λεόντων που λέγεται ΟΝΕ. Αντί ανάπτυξης και
βελτίωσης των θεσμών, της οικονομίας και του εθνικού μας φρονήματος, όλων
δηλαδή των αναγκαίων προϋποθέσεων συμμετοχής μέσα σε μια εθνοκρατοκεντρική
Ευρώπη (τώρα το βλέπουν πλέον και οι τυφλοί ότι αυτή
είναι η φυσιογνωμία της ΕΕ
), δανείστηκαν ακόμη περισσότερα.
Δανεισμός που
διασκορπίστηκε σπάταλα,
ενίσχυσε την τραπεζική ασυδοσία (συστήματος της οποίας τα «κοράκια»
τώρα θηριωδώς κυνηγούν τα ελληνικά νοικοκυριά και τις βιώσιμες ελληνικές
επιχειρήσεις που σε τίποτα δεν έφταιξαν) και ενθάρρυναν περαιτέρω την
υπερπολυτελή κατανάλωση σε πιο διευρυμένες κομματικά ημέτερες ομάδες. Η φούσκα
μοιραία έσκασε. Αν ξενοκρατηθούν οι τράπεζες και επιχειρήσουν να λεηλατήσουν
τους Έλληνες ενδέχεται να προκληθεί κοινωνική έκρηξη που θα μπορούσε να μας
οπισθοδρομήσει όχι δεκάδες αλλά εκατοντάδες χρόνια.
Όπως
προανέφερα δεν προχωρώ σε μια εκτενέστερη ανάλυση αυτών των αυτών των πασίδηλων
πλέον παθολογιών
και στέκομαι,  εδώ, στον ζωτικό
τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Οι ηλεκτρονικοί σύνδεσμοι εντός του
κειμένου που προηγήθηκε παραπέμπουν σε βιβλία και άρθρα που περιέχουν
λεπτομερείς αναλύσεις των αιτίων για όποιον ενδιαφέρεται.
  
2.      ΕΣΥ: Το διαμάντι του ατελούς μας κράτους και οι
ήρωες των Θερμοπυλών της δημόσιας υγείας
 Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ),
μια δηλαδή μεγάλη κοινωνική κατάκτηση και ένα μεγάλο επίτευγμα της κοινωνίας
και κυρίως των χιλιάδων ιατρικών λειτουργών, ροκανίζεται επικίνδυνα.
Τώρα, θα πει κάποιος, είναι
τέλειο το ΕΣΥ; Δεν παρείσφρησε κομματικός δάκτυλος και παρασιτικές
τοποθετήσεις; Δεν υπάρχουν μηχανήματα που σκουριάζουν αντί να χρησιμοποιηθούν;
Δεν υπάρχουν επίορκοι ιατρικοί λειτουργοί; Τέτοια φαινόμενα αναπόφευκτα
υπάρχουν αλλά δεν είναι ο κανόνας.
Κατά πρώτον,
όπως ήδη υπαινίχθηκα κανένας τομέας της πολιτειακής μας ζωής δεν έμεινε άθικτος
από την κομματική φαυλοκρατία.
Δεν κούρασα τον αναγνώστη αναίτια κάνοντας την
προηγηθείσα σύντομη εισαγωγή πολιτικών μερικών αιτίων που αφορούν τα ελλείμματα
του νεοελληνικού κράτους.
Αφού λοιπόν
ισχυριστώ ότι συγκριτικά με άλλα αντίστοιχα ξένα
«ναι υπό τις περιστάσεις το
ΕΣΥ είναι κατά κανόνα αξιοθαύμαστο και σίγουρα ένα από τους καλύτερους
αντίστοιχους δημόσιους θεσμούς διεθνώς», θα προσθέσω ότι στην γεωργία και στην
ζωή δεν καίμε τα χλωρά μαζί με τα ξερά.
Στις ακραίες
περιπτώσεις μίζερων και μεμψίμοιρων, άδικων και γκρινιάρικων παραπόνων θα
υπογράμμιζα επίσης ότι άγγελοι υπάρχουν μόνο 
στους χλοερούς επουράνιους τόπους.
Επίγεια ως κινούμενοι, φθαρτοί, ευμετάβλητοι
και αστάθμητοι άνθρωποι, η πολιτική μας ζωή είναι ένα άθλημα, όπως σωστά παρατήρησε
ο Αριστοτέλης. Άθλημα πολιτικά πολιτισμένων και πολιτειακά ενάρετων κατακτήσεων. Παλεύουμε δηλαδή να είμαστε πολιτικά
πολιτισμένοι, ορθολογιστές, ευημερούντες, ασφαλείς και ελεύθεροι.
Μέσα στην
συγκαιρινή παρακμάζουσα Πολιτειακή μας ζωή όπου τελικά όπως εξηγήσαμε
προγραμματικά εξ αντικειμένου κυριάρχησε η ιδιωτεία, το ΕΣΥ όπως κάθε
κοινωνικός τομέας σίγουρα επηρεάστηκε.
Οι τυχόν ατέλειες, εν κατακλείδι, οφείλονται στις
παθολογίες του παραπαίοντος νεοελληνικού κράτους. Οι «ασθένειες» του ΕΣΥ, της
Παιδείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, εν τούτοις, ιδιαίτερα όμως των Ενόπλων
Δυνάμεων και του ΕΣΥ, κινούνται, εκτιμούν πολλοί, συγκριτικά με άλλους
κρατικούς τομείς εντός λογικών ορίων. Εξ ου και η ανάγκη να διαφυλαχθούν από
την ευχόμαστε εφήμερη κρίση που διανύουμε. Εν τέλει για την κατάσταση που
δημιουργήθηκε με το ΕΟΠΥΥ, για παράδειγμα, δεν φταίνε οι ιατρικοί λειτουργοί
αλλά η ναυαγισμένη και ηθικά χρεοκοπημένη δεσποτική κομματοκρατία.
Στο ΕΣΥ, εξ
αντικειμένου, είναι ενταγμένα τα λαμπρότερα μυαλά μας.
Άνθρωποι που πάσκισαν
ασκητικά επί μακρόν σε ένα επιστημονικό πεδίο το οποίο εξ αντικειμένου είναι
ταυτόχρονα το πιο δύσκολο, το πιο φιλικό προς την ανθρώπινη ύπαρξη και το πιο
ριψοκίνδυνο στο πεδίο της λήψης πολλών καθημερινών αποφάσεων που αφορούν «την ζωή
και των θάνατο» του καθενός εξ ημών. Δικά μας παιδιά είναι οι ιατροί που
υπηρετούν το ιατρικό λειτούργημα. Κατά κανόνα, απ’ ότι γνωρίζω, παιδιά του
μέσου εργαζόμενου Έλληνα και όχι των αργόσχολων παρασίτων της γνωστής πλατείας.
Εν τέλει, δεν γίνεται κανείς εύκολα γιατρός και σίγουρα δεν μπορείς να γίνεις
αν είσαι μαλθακός, τεμπέλης και κακομαθημένος.  
Διεξάγοντας
λοιπόν τον δημόσιο βίο μας όπως και με άλλους τομείς της δημόσιας ζωής
παλεύουμε να αντιμετωπίζουμε τις όποιες ατέλειες, να τις διορθώσουμε και αν
χρειαστεί να φροντίσουμε να επιβληθούν κυρώσεις
. Εκλογικεύσεις και μίζερες
γκρίνιες δεν χωρούν και σίγουρα δεν δικαιολογούν ξένες «τρόικες». Εξάλλου,
είναι σωστό να τιμωρούνται ή να επικρίνονται οι εξαιρέσεις, αλλά ακόμη πιο
σωστό είναι να επαινείται και να ενθαρρύνεται αυτό που κατά κανόνα
καταμαρτυρείται καθημερινά από εκατομμύρια Έλληνες πολίτες. Ο κανόνας είναι ότι
οι Έλληνες ιατρικοί λειτουργοί είναι υψηλού κύρους, υψηλής επιστημονικής
κατάρτισης, ευσυνείδητοι και αφοσιωμένοι στο υψηλό λειτούργημά τους. Η περίπτωση που ακολουθεί είναι
χαρακτηριστική και ενδεικτική και θα καταδείξει 
και αναδείξει τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις που συχνά
υπέρ-προβάλλονται.
Υπάρχουν,
τώρα, και κάποιες περιπτώσεις ευγενών λειτουργών υψηλοτάτης στάθμης και υψηλού
ήθους που χρειάζονται στήριξη.
Συνήθως διώκονται ποικιλοτρόπως από τα ίδια πολύ
γνωστά πλέον κομματικοφαυλοκρατικά κυκλώματα εάν και όταν θίξουν κατεστημένα
συμφέρονται. Στο χέρι μας είναι και πάλι να στηρίζουμε τέτοιους λειτουργούς με
έργα και με λόγια. Αυτό που εξ αντικειμένου απαιτείται είναι, για το δικό μας
συμφέρον, να παλεύουμε αδιάλειπτα για να αντικρούουμε και να διορθώνουμε τα
κακώς κείμενα. Οι εξαιρέσεις δεν μπορούν να αποτελούν αιτία πολιτικής κα
θεσμικής αυτοκτονίας, δεν χρειάζεται ξενοκρατία για να διορθωθούν και δεν
δικαιολογούν το αυτομαστίγωμα ή την πολιτική και θεσμική αυτοκτονία.
Μεμψιμοιρίες,
ιδιότροπες γκρίνιες,
μίζερα παράπονα και
υπερβολικές αξιώσεις είναι αχρείαστες στάσεις, αν όχι κακόγουστες,
αντί-αισθητικές, αυτοκαταστροφικές και κατά του δημόσιου συμφέροντος
. Σε τελευταία ανάλυση, τα
κακώς κείμενα ο καθείς είναι ελεύθερος να τα ελέγξει, να τα καταγγείλει ή να τα
αντιμετωπίσει επιτόπου με εργαλείο το «ελληνικό φιλότιμο» το οποίο όπως και να
το κάνουμε, παρά τα ροκανίσματα είναι μακραίωνα σμιλευμένο και ανθεκτικό.
Αυτό  εξάλλου σημαίνει «Πολίτης»: Εναργής
και ενεργή συμμετοχή σε κάθε πτυχή της πολιτειακής ζωής. Πραγματική δημοκρατία
σημαίνει ότι φύλακες της πολιτειακής ζωής είναι οι πολίτες και κανείς άλλος.
Αυτό επιτάσσουν οι μακραίωνες παραδόσεις του ημέτερου πολιτικού πολιτισμού.
Το ΕΣΥ αποτελεί
ιερό συλλογικό αγαθό το οποίο μαζί με τις ΕΔ και την Παιδεία θα πρέπει να το
διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού
κατά κάθε ανίερης επιβουλής ξένων δεσποτών και κατά
κάθε συνειδητής ή ανεπίγνωστης συνηγορίας εγχώριων υπηρετών τους. Όταν οι
τρόικες φύγουν, το ΕΣΥ θα πρέπει να είναι εκεί ολόρθο ως ένα σημαντικό ελληνικό
δημόσιο αγαθό. Συγκρίνοντάς το με κάθε άλλο αντίστοιχο δημόσιο θεσμό ακόμη και
των πιο αναπτυγμένων κρατών οι Έλληνες μπορούν να είναι υπερήφανοι και
ικανοποιημένοι.
Εν τέλει, δεν
πρέπει να μας διαφεύγει και μια μεγάλη αλήθεια που συχνά επισκιάζεται από τις
εξαιρέσεις και τα προαναφερθέντα μίζερα παράπονα.
Πολλοί –δηλαδή η
πλειονότητα– ιατρικοί λειτουργοί της δημόσιας υγείας, παρά το ότι είναι των πιο
υψηλών επιστημονικών βαθμίδων ούτως ώστε σε πλούσια κράτη θα αμείβονταν πολλαπλάσια,
εδώ συχνά κυριολεκτικά συγκριτικά φυτοζωούν. Κατά κανόνα οι Έλληνες ιατροί
είναι ακούραστοι ανιδιοτελείς εργάτες, υψηλού ήθους και ακλόνητοι ήρωες της καθημερινότητάς
μας. Είναι λοιπόν ένα πράγμα να αγωνίζεσαι να διορθώσεις τις όποιες ατέλειες
και λάθη και άλλο να αφήνεις την κάθε τρόικα και τους εγχώριους υπηρέτες τους αποσυναρμολογούν
τις κοινωνικές μας κατακτήσεις τις οποίες σε κανένα δεν πρέπει να χαριζόμαστε. 
Για να
μιλήσουμε με όρους του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή μας (συνάμα και του
μεγαλύτερου ίσως διαχρονικού πολιτικού φιλοσόφου που αποτύπωσε μεγαλοφυώς όλες
τις πτυχές της διαχρονικής ανθρώπινης διαδρομής),
η συντριπτική πλειονότητα
των ιατρικών λειτουργών και νοσηλευτών της Ελληνικής δημόσιας υγείας, «φυλάγουν
Θερμοπύλες από το χρέος μη κινούντες» και εργαζόμενοι ακούραστα νύχτα και μέρα.
Καθημερινά
καταμαρτυρούνται στάσεις που απορρέουν από αυτονόητο ιατρικό ήθος αληθώς
επάξιων συνεχιστών της αθάνατης κληρονομιάς του Ασκληπιού και του Ιπποκράτη.
Ακούραστοι, ασκητικοί και
ευπρεπείς, στην συντριπτική πλειονότητά τους υπηρετούν με αξιοθαύμαστο τρόπο το
υψηλό δημόσιο λειτούργημά τους που αφορά την επίγεια ανθρώπινη ζωή.
Βοηθούν όσους
πολίτες έχουν άμεση ανάγκη όποιοι και να είναι αυτοί:
Άσπροι, μαύροι, φτωχοί,
πλούσιοι και κάθε άλλος που εμφανίζεται μπροστά τους. Ακούραστα και
αδιαμαρτύρητα παλεύουν μέρα και νύχτα για να θεραπεύσουν και συχνά να διασώσουν
όποιον ατύχησε σωματικά. Και ανά πάσα στιγμή, υπογραμμίζεται, αυτός ο «όποιος»
μπορεί να είναι ο καθείς εξ ημών ο οποίος κτυπήθηκε από ένα αυτοκίνητο,
λιποθύμησε ή έπαθε ένα καρδιακό έμφραγμα και το δημόσιο ή ιδιωτικό ασθενοφόρο
τον μετέφερε στο κοντινότερο εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο.  
Στην
συντριπτική πλειονότητα των λειτουργών της δημόσιας υγείας
περισσότερη τιμή τους
πρέπει, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουμε πως δεδομένης της ποιότητας και έκτασης του
έργου τους συγκριτικά με ξένους συνάδελφους τους αμείβονται πολύ πιο κάτω από
το όριο που αναλογεί στις πολύχρονες, δαπανηρές και κουραστικές διαδρομές τους:
Σπουδές, ειδικότητες, εξειδικεύσεις και θητείες απόκτησης εμπειρίας. Γι’ αυτά
εδώ οι γιατροί μας καλά κάνουν χωρίς αναστολές να δείχνουν την σημαία τους. Αν
για οποιονδήποτε λόγο δε το κάνουν, καθήκον και συμφέρον όλων μας είναι
σηκώσουμε και να τιμήσουμε εμείς αυτή την σημαία. 
Για κάθε
κοινωνία οι κάθε τροϊκανοί Μήδοι και οι κάθε περιστασιακοί εγχώριοι τροϊκανοί
μηδίζοντες είναι εφήμεροι
ενώ η Πατρίδα είναι μόνιμη. Τα πολυτιμότερα αγαθά μας που αφορούν την
ελευθερία μας, την παιδεία μας και δημόσια μας υγεία πρέπει να τα θεωρούμε
αδιαπραγμάτευτες και απροσπέραστες κόκκινες γραμμές.
Αυτοκτονούμε
ανεπανόρθωτα αν στους τομείς της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας παιδείας και
της δημόσιας υγείας αφήσουμε τους Μήδους να περάσουν.
Οι πολίτες άλλων κρατών
δικαιολογημένα πολύ θα ήθελαν να διαθέτουν και αυτοί κάτι αντίστοιχο με τη
Ελληνική δημόσια υγεία. Απ’ ό,τι γνωρίζω δεν υπάρχει σε κάποιο άλλο κράτος
δημόσια περίθαλψη αντίστοιχη και ανάλογη της Ελληνικής. Με την θετικότερη
δυνατή έννοια.
  
3.      Το ΕΣΥ μέσα από ένα χαρακτηριστικό και ενδεικτικό
περιστατικό στο Λαϊκό και στο Αλεξάνδρας
Για κάθε άπιστο Θωμά, τώρα,
θα αναφερθώ σχεδόν λεπτό προς λεπτό σε μια χαρακτηριστική και ενδεικτική περίπτωση
. Αφορούσε ένα σημαντικό
άνθρωπο, δηλαδή ένα ταπεινό και έντιμο πολίτη της ελληνικής καθημερινότητας.
Πριν από ένα περίπου μήνα έτυχε να γίνω μάρτυρας της περιπέτειάς του/της και
επειδή είναι αντιπροσωπευτική του τι κατά κανόνα συμβαίνει στο ΕΣΥ αποφάσισα να
την περιγράψω. Ήμουν μάρτυρας πρωτογενώς όντας παρών. Τις λεπτομέρειες τις
συμπλήρωσα ερωτώντας και διασταυρώνοντας 
από τον/την ίδιο/α τον/την ασθενή (εφεξής θηλυκού γένους αν μη τι άλλο
για λόγους ευγένειας και αγάπης προς το «ισχυρό φύλο»). Αυτή η περίπτωση και
άλλες αντίστοιχες και ανάλογες επαληθεύονται καθημερινά και εμπράγματα.
Πρόκειται για
την περίπτωση ενός στεφανιαίου (καρδιακού) εμφράγματος που εμφανίστηκε στις
0800 Κυριακάτικου πρωινού του Οκτωβρίου 2012.
Όπως πληροφορήθηκα από
ειδήμονες, αν ο παθών το καταλάβει και τάχιστα –μέσα σε μια ή δύο ώρες– και
βρεθεί σε «καλά χέρια» εξοπλισμένα με καλά ιατρικά όργανα, πιθανώς το νόσημα
αντιμετωπίζεται μερικώς ή και συχνότατα σχεδόν ολικώς. Το ΕΣΥ –παρά το γεγονός
ότι τα τρία τελευταία χρόνια τόσοι πολλοί ροκανίζουν τα θεμέλιά του–, διαθέτει
πολύ καλό εξοπλισμό και κατά κανόνα εξαιρετικής δεξιότητας ιατρικά χέρια.
Χρονική
καθυστέρηση στην αντιμετώπιση ενός εμφράγματος πιθανότατα προκαλεί βαρύτατες βλάβες
κάθε είδους ή ο ασθενής αποχωρεί από τα εγκόσμια και ανηφορίζει σε άγνωστα
ουράνια τοπία.

Ακόμη και τα δευτερόλεπτα είναι σημαντικά, με πληροφορούν. Η ετοιμότητα και η
ψυχραιμία των νοσηλευτών είναι κρίσιμη και οι πρώτες βοήθειες μέχρι τον θάλαμο
των επεμβάσεων εξίσου κρισιμότατης σημασίας.  
            Στέκομαι
προς στιγμή για να τονίσω ότι η παθούσα θα μπορούσε να ήταν κάθε Έλληνας
πολίτης ή κάτοικος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
σε όλο το φάσμα της
κοινωνικής ζωής από τον πρωθυπουργό μέχρι τον εργάτη ή τον νόμιμα εργαζόμενο
μετανάστη ή ακόμη και τον (κακώς) λαθραία ευρισκόμενο εδώ λαθρομετανάστη. Για
την Ελληνική δημόσια υγεία όλοι είναι άνθρωποι και οι δημόσιοι ιατρικοί
λειτουργοί δεν ερωτούν ποιος είναι πριν του προσφέρουν το μέγιστο και το
βέλτιστο. Και οι γιατροί μας επιδεικνύουν ένα τέτοιο Ιπποκράτειο ήθος
εκατοντάδες φορές κάθε μέρα. Αξίζει ένα μεγάλο εύγε αλλά και μια ρητορική
επισήμανση: Κάτω τα βέβηλά σας χέρια από το ΕΣΥ.
Το περιστατικό
του οποίου όπως είπα έγινα μάρτυρας από κοντά, μετά από ένα ξαφνικό πόνο και
σφίξιμο σε όλο το στήθος και δύσπνοια («προκάρδιο άλγος»),
η παθούσα ευτύχησε να
μεταφερθεί τάχιστα στο κοντινότερο εφημερεύον εκείνη την μέρα Λαϊκό νοσοκομείο.
Σε 35 περίπου λεπτά.
Το ΕΣΥ μας
όπως σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις καθημερινά έδειξε την σημαία του:
Το φορείο εξήλθε άμεσα στη
είσοδο του Λαϊκού. Εντός λεπτών ακολούθησε άμεση «πυροσβεστική παρέμβαση»
ψύχραιμων και ευγενικών γιατρών. Σε τρία μόνο λεπτά στον ίδιο θάλαμο επειγόντων
περιστατικών του Λαϊκού όπου αντιμετωπίζονταν ταυτόχρονα 5-6 άλλα επείγοντα
περιστατικά, ο επικεφαλής καρδιολόγος και άλλοι ιατροί κινούνταν πυρετωδώς
επεμβαίνοντας με ακρίβεια που σώζει ζωές και αυτοπεποίθηση που μαρτυρεί
επιστημονική κατάρτιση και υψηλές δεξιότητες.
Ακούστε τώρα
τι έγινε όπως έμαθα και όπως οίδα με τα δικά μου μάτια όταν ήμουν παρόν.
Προσέξτε τι κατά κανόνα
είναι το ΕΣΥ μας. Αχρείαστο βέβαια να είναι αλλά σοφό είναι επίσης να πούμε
ξανά ότι μπορεί να το χρειαστεί οποιοσδήποτε πολίτης για μύριους λόγους και ανά
πάσα στιγμή. Σε μερικά μόνο λεπτά υπήρξε συνεννόηση των ιατρών του Λαϊκού με το
Νοσοκομείο Αλεξάνδρας. Ο επικεφαλής
καρδιολόγος του Λαϊκού αποφάνθηκε ψύχραιμα και άμεσα ότι στο Αλεξάνδρας εκείνη
τουλάχιστον την μέρα διαθέτουν πιο εξειδικευμένα όργανα για άμεση
αγγειοπλαστική επέμβαση. Ακαριαία συνεννοήθηκε με τους συναδέλφους του στο
Νοσοκομείο Αλεξάνδρας και ακαριαία κινήθηκε η διαδικασία μεταφοράς με δημόσιο
ασθενοφόρο.
Σε δέκα
περίπου λεπτά το ασθενοφόρο, επιβαίνοντος και συνοδού ιατρού
του Λαϊκού που περιέθαλπε
διαρκώς την ασθενή μέχρι τον θάλαμο επειγόντων περιστατικών του αδελφού
νοσοκομείου, έφθασε στο Αλεξάνδρας.  Η
ασθενής βρέθηκε τάχιστα στην μονάδα εντατικής θεραπείας της αιμοδυναμικής και
επεμβατικής καρδιολογίας. Από ό,τι έμαθα υπάρχουν και άλλες τέτοιες ανάλογες
και αντίστοιχες μονάδες, για τις οποίες πρέπει να είμαστε περήφανοι και
ικανοποιημένοι για το που πηγαίνει, ένα τουλάχιστον μέρος, των ποσών που
εισπράττονται από τον έλληνα φορολογούμενο.
            Εδώ
τώρα, στο νοσοκομείο Αλεξάνδρας έχουμε περισσότερες, πιο άμεσες και συγκλονιστικά
εντυπωσιακές πρωτογενείς μαρτυρίες.
Η ασθενής βρέθηκε όπως λέει αυτή και οι
συγγενείς της μπροστά σε ένα επιτελείο που θύμιζε καλά οργανωμένο αρχηγείο
επιτελικών σωμάτων άριστα οργανωμένων κρατών. Το είδαμε εξάλλου και με τα δικά
μας μάτια μας ως επισκέπτες για κάποιες μέρες.
Όλοι κινούνταν
και λειτουργούσαν κυριολεκτικά σαν μέλισσες:
Εφημερεύοντες ιατροί, άλλοι νεότεροι ιατροί μάλλον
της πιο κάτω ιεραρχικής κλίμακας και διαφόρων ειδικοτήτων με διδακτορικά και
εξειδικεύσεις, μαθητευόμενοι ιατροί, νοσηλευτές και
νοσηλεύτριες κάθε είδους, όλοι ανεξαιρέτως λειτουργούσαν εύτακτα,
εύρυθμα, οργανωμένα, προσηλωμένα και αφοσιωμένα, υπομονετικά όταν ασθενείς ήταν
ιδιότροποι, πειθαρχημένα και σίγουρα κατά το ανθρωπίνως δυνατό βέλτιστα και
αποτελεσματικά.
Η πειθαρχημένη
ιεραρχία ήταν πασίδηλη και αυτονόητη. Οι εντολές άμεσα και αποτελεσματικά
εκτελεστέες,

η προθυμία προσφοράς ιατρικής βοήθειας
εντυπωσιακή
. Η βαρύτατα του επικεφαλής της ιατρικής μονάδας εμφανής και
σεβαστή από όλους. Οι κινήσεις γρήγορες και ακριβείς. Άνθρωποι υπεύθυνοι,
ζηλευτής ευσυνειδησίας και καταμαρτυρούμενου, κάθε στιγμή, υψηλού ιατρικού
ήθους. Χαρακτηριστικά, μέσα στην εντατική από ότι πρόσεξα όταν επισκέφτηκα την
ασθενή και από ότι μου είπαν, περιέθαλπαν έναν μαύρο, έναν γεωργό από την
Πελοπόννησο, μια καθηγήτρια πανεπιστημίου, έναν άλλο ανατολίτη ο οποίος μιλούσε
σπασμένα αγγλικά και δύο ή τρεις άλλους έλληνες πολίτες. Η διακίνηση
συνανθρώπων μας στην μονάδα εντατικής παρακολούθηση είναι διαρκής. Ζωές
σώζονται κάθε στιγμή. Στο ισόγειο του νοσοκομείου τα ασθενοφόρα πηγαινοέρχονται
αδιάκοπα.
Αφού έγιναν
σχεδόν ακαριαίοι έλεγχοι, σε μερικά μόνο λεπτά μετά την άφιξή της στο
Αλεξάνδρας, η άτυχη ασθενής βρέθηκε στον υπερσύγχρονο θάλαμο εντατικής
παρακολούθησης

όπου η εφημερεύουσα υπεύθυνη ιατρός με ταχύτητα, ψυχραιμία, επιδεξιότητα και
αξιοθαύμαστη ικανότητα και αυτοπεποίθηση προχώρησε άμεσα στην επιτυχή
αγγειοπλαστική επέμβαση για «απόφραξη» της στεφανιαίας μαζί και σε όλες τις
περαιτέρω περιθάλψεις.
Σε είκοσι
περίπου λεπτά η ασθενής ήταν πίσω στην εντατική του Αλεξάνδρας και όπως μαθαίνω
όλα δείχνουν όπως μερικές εβδομάδες μετά επανέρχεται σχεδόν 100% σε φυσιολογικά
επίπεδα
.
Αντί δηλαδή πρόωρα στον Άδη, αν για παράδειγμα βρισκόταν στις ΗΠΑ χωρίς
ιδιωτική ασφάλεια, το ΕΣΥ μας μερίμνησε σε μερικές μέρες η ασθενής να
επιστρέψει σπίτι της, στα παιδιά της, στον άνδρα της, στους συγγενείς και
φίλους και στον χώρο εργασίας της. 
Να τα ξαναπούμε συνοψίζοντας
το επίμαχο περιστατικό καρδιακού εμφράγματος που προσδιορίζει τις επιδόσεις του
ΕΣΥ:
Λιγότερο
από τρία τέταρτα της ώρας μετά την αποχώρηση της ασθενούς από το Λαϊκό και
λιγότερο από δύο ώρες μετά την εσπευσμένη αναχώρησή της από το σπίτι της όλα ολοκληρώθηκαν
επιτυχώς. Αν πέθαινε δεν μπορούσαν να την επαναφέρουν στην Γη. Επειδή όμως
υπάρχει το ΕΣΥ όπως ακριβώς το ξέρουμε το περιστατικό αντιμετωπίστηκε και η
ασθενής θεραπεύτηκε σχεδόν πλήρως. Αυτή είναι η καθημερινή πραγματικότητα της
Ελληνικής δημόσιας υγείας που πρέπει να διαφυλάξουμε.
Ένα μεγάλο
πλήθος ανθρώπων λειτούργησε οργανωμένα, με ακρίβεια, αποτελεσματικά, υπεύθυνα
κα παραγωγικά:
Πολλοί και πολύ ικανοί και εξειδικευμένοι ιατροί διαφόρων νοσοκομείων
που συνεννοούνταν ακαριαία. Επιδέξιοι νοσηλευτές κάθε είδους και κάθε βαθμίδας.
Γρήγορα ασθενοφόρα και έξοχα εξοπλισμένοι θάλαμοι επεμβάσεων. Ιατροί
επιστημονικών δεξιοτήτων διεθνούς εμβέλειας, πρόθυμοι να προσφέρουν. Ιατροί
προικισμένοι με άψογο ιατρικό ήθος, με ανθρωπισμό και με ετοιμότητα να
νοσηλεύσουν όλους ισότιμα αδιακρίτως καταγωγής, οικονομικής κατάστασης ή άλλης
ιδιότητας του παθόντος ή της παθούσας. Συμμετείχαν και συνεννοήθηκαν δύο
δημόσια νοσοκομεία και δύο ιατρικοί τομείς που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα εάν
συγκριθούν με τα καλύτερα αντίστοιχα άλλων κρατών. Ένας επίσης θάλαμος
εντατικής παρακολούθησης πλήρως εξοπλισμένος και οργανωμένος. Ιατροί επιπλέον
που θα μπορούσαν με πολύ υψηλότερες αμοιβές να υπηρετήσουν το λειτούργημα του
Ιπποκράτη στα πιο μεγάλα νοσοκομεία του κόσμου οι οποίοι όμως επιλέγουν την
πατρίδα τους. Όλα αυτά, τέλος, δωρεάν της Πολιτείας στους πολίτες, δηλαδή όλους
εμάς. Προσθέτω και τους φοιτητές της ιατρικής που μπαινόβγαιναν και τα μαθήματα
που συχνά γίνονται μέσα στους θαλάμους εντατικής προετοιμάζοντας τους
μελλοντικούς ιατρικούς λειτουργούς της Ελληνικής κοινωνίας (τόσο της δημόσιων
όσο και των ιδιωτικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων).
Μιλούμε για
τους ίδιους γιατρούς και νοσηλευτές των οποίων οι αποδοχές καρατομήθηκαν από
τους εντολοδόχους της τρόικας
και των οποίων οι υψηλότατες σπουδές και
εξειδικεύσεις ούτως ή άλλως ουδέποτε θα αποσβεστούν. Εν τούτοις τους βλέπουμε
να λειτουργούν πρόθυμα, με σπάνιο ήθος, με ευταξία με αποτελεσματικότητα και
στο πλαίσιο άψογα ιεραρχημένων κα πειθαρχημένων δομών. Αν και άλλοι τομείς της
κρατικής ζωής κατόρθωναν τις ίδιες επιδόσεις των δύο αυτών νοσοκομείων η Ελλάδα
θα μεσουρανούσε ασφαλής κα ευημερούσα.
Αυτό, κατά
κανόνα είναι το ΕΣΥ μας και γι’ αυτό πρέπει να το διαφυλάξουμε πάση θυσία.
Για την Παιδεία και τις
Ένοπλες Δυνάμεις, εξίσου σημαντικούς τομείς της εθνικής ζωής θα επανέλθουμε σε
εύθετο χρόνο.
1.12.2012

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός3 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή