Γενικά θέματα
Φάκελος «Κάνναβη» Το πλέον αμφιλεγόμενο φυτό μπαίνει στο «μικροσκόπιο»
τον καημό του ρεμπέτη και χόρδιζε το μπουζούκι του σε παραφωνία με τα
κελεύσματα της εξουσίας. Σε καιρούς ευμάρειας κατηγορήθηκε ως
εκμαυλιστής της νεολαίας και μαντζούνι του ρέμπελου. Τελικά, τι είναι
αυτό το «χόρτο» που καταναλώνει – κατά τον ΟΗΕ – το 4% του γήινου
πληθυσμού; Είναι το γιατροσόφι κάθε πικραμένου ή το βοτάνι του Διαβόλου;
Είναι το δωρεάν φάρμακο κάθε αρρώστιας που είχαμε για αθεράπευτη ή μια
ψευδαίσθηση που απλώς μας παραλύει τη σκέψη; Είναι ο καλύτερος τρόπος να
κόψεις το κάπνισμα τσιγάρων ή προσκλητήριο σε ακόμη σκληρότερα
ναρκωτικά; Είναι η πύλη πρόσβασης στη λύση κάθε διανοητικής ασθένειας
ή πρόξενος της σχιζοφρένειας;
Τα ερωτήματα και τα διλήμματα που θέτει το πιο αμφιλεγόμενο φυτό που
συντρόφεψε την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού είναι απανωτά και
ανελέητα. «Το Βήμα» επιχειρεί μια «ανίχνευση ταυτότητας» του θέματος,
ανοίγοντας ένα-ένα τα χαρτιά της ιστορίας του.
Η είδηση στον ΒΗΜΑ FM της 12ης Ιουλίου 2012 ανέφερε: «Τρίχρονο
παιδάκι (στις ΗΠΑ) κοιμήθηκε επί 16 ώρες συνεχώς γιατί έφαγε μπισκότα
ιατρικής μαριχουάνας που είχε κρύψει ανεπιτυχώς η γιαγιά του». Μέσα
από τις 21 αυτές λέξεις μπορούσε να εισπράξει κανείς τουλάχιστον έξι
διαφορετικές ειδήσεις: (α) ότι το παιδί κοιμήθηκε τόσο πολύ, (β) ότι
ευτυχώς μόνο κοιμήθηκε, (γ) ότι υπάρχουν μπισκότα μαριχουάνας, (δ) ότι
υπάρχει ιατρική μαριχουάνα, (ε) ότι τη μαριχουάνα κατανάλωνε γιαγιά…
(στ) η οποία προφανώς ένιωθε ότι της έκανε καλό!
ύστερα ακούει εκείνες τις αντικρουόμενες ειδήσεις από την Αμέρικα για το
αν θα νομιμοποιήσει – ή όχι – τη χρήση της μαριχουάνας ο Ομπάμα πριν
από τις εκλογές του Νοέμβρη ή ότι η Ουρουγουάη σίγουρα θα τη
νομιμοποιήσει. Και πάνω που σπεύδει να πει «αυτά γίνονται εκεί – εμείς δεν σηκώνουμε Ζωνιανά»,
θυμάται ότι ο Γ. Α. Παπανδρέου είχε μιλήσει κάποτε και εδώ για τέτοια
νομιμοποίηση και… τότε χάνει τον μπούσουλα. Τελικά, τι ακριβώς
συμβαίνει; Είναι η μαριχουάνα – το χασίσι, το «χόρτο», η «φούντα», η
«μαύρη»… ή όπως αλλιώς την έχετε ακούσει – καλό ή κακό;
Επειδή το θέμα είναι πολλαπλά φορτισμένο, θα το προσεγγίσουμε με
τον όσο γίνεται πιο αντικειμενικό τρόπο: θα υποκριθούμε ότι είμαστε…
εξωγήινοι που πρωτοσυνάντησαν την εν λόγω ουσία στον πλανήτη Γη και
ψάχνουν να βρουν το ιστορικό, τις ιδιότητές της και τις συνέπειες της
χρήσης της.
προέλευση καθώς παραδοσιακά οι «γκρίνγκος» προμηθεύονταν την ουσία από
τους Μεξικανούς – που στα ισπανικά σήμαινε όμως αρχικά κάθε είδους
«φθηνό καπνό». Αρχαιολογικά, τα παλιότερα ευρήματα χρήσης κάνναβης τα
έχουμε στην Ταϊβάν (πριν από 10.000 χρόνια), στην Κίνα (πριν από 6.000
χρόνια) και στο κινεζικό Τουρκεστάν (πριν από 5.000 χρόνια), με εξαγωγή
ιστών από το φυτό και χορτοπλεκτική. Επειτα, το 2737 π.Χ. ο κινέζος
αυτοκράτορας Σεν-Νουνγκ όχι μόνο διέδωσε αλλά και επέβαλε την παραγωγή
σχοινιών και αδιάβροχων υφασμάτων (κανναβάτσο, καμβάς) από κάνναβη ή
φωτιστικού λαδιού από τους σπόρους της. Τότε υποτίθεται ότι
ανακαλύφθηκαν και οι ιαματικές ιδιότητες του φυτού, όπως και οι
παραισθησιογόνες ιδιότητές του. Το εύρημα όμως ενός κομματιού υφάσματος
από κάνναβη στο Τσαταλχογιούκ – έξω από το Ικόνιο της σημερινής ΝΑ
Τουρκίας – με χρονολόγηση στο 6.000 π.Χ., όπως και η ανεύρεση σπόρων
κάνναβης σε θρακικό τάφο του 3.000 π.Χ. στη σημερινή Ρουμανία,
περιπλέκουν το θέμα του «εφευρέτη» της αξιοποίησής της.
Η επόμενη αρχαιολογική αναφορά στην κάνναβη εντοπίζεται στην αρχαία
Αίγυπτο, όπου ο «πάπυρος Ramesseum III» του 1700 π.Χ. μας δίνει
θεραπεία της ξηροφθαλμίας και ο «πάπυρος Ebers» του 1550 π.Χ. μας δίνει
συνταγή αντιμετώπισης των φλεγμονών με κάνναβη. Στη συνέχεια, η ιστορική
σκυτάλη της κάνναβης φαίνεται να αλλάζει πολλά χέρια και να διασχίζει
τεράστιες αποστάσεις, με κυριότερη πλέον αξιοποίησή της στην ιερατική
έκσταση. Τη συναντάμε στους Ινδούς (ως γκαντζίκα), στους Ασσύριους (ως
κάναμπου), μετά στους Πέρσες (ως κάναμπ), στους Εβραίους (ως κάναμπος),
στους Σκύθες, στους Θράκες, στους Ετρούσκους… για να φθάσουμε ως και
τους αρχαίους Γερμανούς και τους Κέλτες της Ιρλανδίας (ως κάνιμπ).
Τελικά, ποια ήταν η πραγματική πατρίδα της κάνναβης και πώς έφθασε σε
τόσο πολλούς;
Τοκλειδί φαίνεται ότι βρίσκεται στις μεταναστεύσεις των ινδοευρωπαϊκών
φύλων μεταξύ 2500 και 1000 π.Χ. Το συμπέρασμα αυτό στοιχειοθετείται
αφενός από τον βοτανολογικό εντοπισμό της προέλευσής της στα υψίπεδα του
Παμίρ (στη Σογδιανή – εκεί όπου έχτισε ο Μεγαλέξανδρος την Αλεξάνδρεια
την Εσχάτη) και αφετέρου από τις περιπλανήσεις του συνδετικού κρίκου
Ασίας και Ευρώπης, των Σκυθών. Οι ακάματοι αυτοί ιπποτοξότες της στέπας –
που πιθανότατα η μνήμη τους τροφοδότησε τον μύθο των Κενταύρων στην
ελληνική μυθολογία – εισέβαλαν κατά καιρούς τόσο στα οροπέδια του
Αφγανιστάν, της Ινδίας, του Θιβέτ και της Μογγολίας όσο και στη Μ. Ασία
και στη Βαλκανική (κάποιοι λένε και ως τη… Σκωτία). Και όπως μας είπε ο
Ηρόδοτος, στις σκηνές τους έριχναν σβώλους κάνναβης πάνω σε χάλκινα
τρίποδα με καρβουνάκια κι έβγαινε τόσος ατμός που ξεπερνούσε κάθε
ατμόλουτρο των Ελλήνων… κι ύστερα «έκαναν κεφάλι».
Τα λεγόμενά του
αποδείχθηκαν αληθή το 1940, όταν ο ρώσος καθηγητής Αρχαιολογίας Σεργκέι
Ρούντενκο ανακάλυψε στο Παζιρίκ – μεταξύ Μογγολίας και Σιβηρίας –
σκυθικούς τάφους με τρίποδα γεμάτα καμένους σπόρους κάνναβης. Αλλά και
πλάι σε μια Τοχαριανή μούμια 2.800 ετών – της ερήμου Τακλαμακάν, μεταξύ
Σογδιανής και Κίνας – βρέθηκε το 2003 ένα πουγκί με φύλλα κάνναβης.
Δάκες της σημερινής Ρουμανίας, ο Ηρόδοτος μας είπε ότι οι ιερείς τους
(οι «καπνοβάται») έκαιγαν τα άνθη θηλυκής κάνναβης για να μπουν σε
έκσταση. Αλλά και οι δικοί μας, οι νοτιότεροι Θράκες, έκαναν χρήση της
κάνναβης στα μυστήρια του Διονύσου. Και είναι ίσως εδώ ακριβώς που
κλείνει ο κύκλος της αναζήτησης: ο νεαρότερος του Πανθέου των Ολυμπίων, ο
Διόνυσος, φέρεται να είχε περιπλανηθεί με στρατό ως την Ινδία – γύρω
στο 1700 π.Χ. – προτού επιστρέψει στα μέρη μας και έφερε ως εδώ μια
λατρεία γεμάτη παραισθησιογόνα, κρασοκατανύξεις και «βακχικά όργια».
Πιθανότατα πρόκειται για τη μυθολογική εκδοχή της περιπλάνησης των
«Αρίων» ως την Απω Ανατολή, την εκεί εντρύφησή τους στα θέλγητρα της
κάνναβης και τη μετέπειτα εισαγωγή τους στη Δύση.
ανταλλαγών» κατά τα χρόνια των μεταναστεύσεων και του αποικισμού άφησε
πολλά ίχνη και στην κλασική ελληνορωμαϊκή περίοδο της Ιστορίας:
πάμπολλες αναφορές στην κάνναβη της έκστασης υπάρχουν στα θεατρικά έργα
των Αριστοφάνη και Σοφοκλή, καθώς και στα έργα των Αριστοτέλη και
Εφιππου, ενώ η ιατρική χρήση της κάνναβης προβάλλεται από τους
Διοσκουρίδη, Αρχιγένη, Σωρανό Εφέσιο και Απολλόδωρο Δαμασκηνό.
Οι
αρχαίοι Ελληνες, πέραν της «οραματικής» αξιοποίησής της, κυρίως τη
χρησιμοποιούσαν κατά την επούλωση των πληγών των αλόγων τους, για τις
δικές τους ρινικές αιμορραγίες, για την παρασκευή πλύσεων για τις
ωτίτιδες ή… για να αποβάλουν την ταινία (το παράσιτο του εντέρου). Το
ότι η καλλιέργειά της ήταν πλέον εκτεταμένη στα μέρη μας φαίνεται από τη
διήγηση του Παυσανία για την Ηλεία: «Την μεν την κανναβίδα και λίνον και την βύσσον σπείρουσιν όσοις η γη τρέφει εστίν επιτήδειος». Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν…
κανναβοχρήστες, με τα ελληνιστικά βασίλεια του Αφγανιστάν και της ΒΔ
Ινδίας να πλουτίζουν από το εμπόριο των «γελωτόφυλλων» – καταπώς ονόμαζε
τα φύλλα της κάνναβης ο Στράβων. Η διάδοχος Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της
Ανατολής – το μετέπειτα αποκληθέν Βυζάντιο – υιοθέτησε την καλλιέργεια
της κάνναβης και τη χρησιμοποιούσε ως αντίδοτο στον αλκοολισμό (όπως
έγραψε στα Γεωπονικά ο Κασσιανός Βάσος).
Μια πλήρη βοτανολογική ανάλυσή της είχε κάνει και ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης (40-90 μ.Χ.) στην Περί ύλης ιατρικής
εγκυκλοπαίδειά του, αντίγραφο της οποίας έφθασε στα χέρια του
αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α’ και φυλάσσεται τώρα στην Εθνική Βιβλιοθήκη
της Βιέννης. Η επικράτηση του χριστιανισμού όμως έμελλε να ανακόψει το
κύμα εξάπλωσής της: το 1484 ο Πάπας Ιννοκέντιος Η’ απαγόρεψε τις τελετές
μαγείας και τη χρήση κάνναβης που γινόταν σε αυτές. Οπότε άρχισε η
πρώτη «κανναβοαπαγόρευση».
Συμβαίνει, βεβαίως, οι προτεραιότητες της θρησκευτικής εξουσίας να
μη συμβαδίζουν πάντοτε με εκείνες της κρατικής. Για παράδειγμα, οι
αυξημένες απαιτήσεις σε καραβόπανα και καραβόσκοινα που προέβαλλε ο
αγώνας δρόμου Ισπανίας, Πορτογαλίας, Γαλλίας, Αγγλίας και Ολλανδίας για
την αποίκηση του Νέου Κόσμου έκαναν τη ζήτηση για κάνναβη να θεριέψει.
Ενδεικτικό της αυξανόμενης σημασίας που απέκτησε και μετέπειτα είναι πως
κύριο πρόσχημα του Ναπολέοντα για να εισβάλει στη Ρωσία το 1812 ήταν το
ότι αυτή προμήθευε με κάνναβη το βρετανικό Ναυτικό. Με την καθολική
υπόταξη της Ινδίας στην Αγγλία, το 1857, φθάσαμε στα τέλη του 19ου αιώνα
να έχουμε το 80% των υφασμάτων και το 70% του χαρτιού παγκοσμίως να
κατασκευάζονται από ίνες κάνναβης! Το τι συνέβη από τότε ως σήμερα ώστε
να θεωρείται από τους καθώς πρέπει πολίτες «άνθος του κακού» είναι ένα
άλλο κεφάλαιο.
Η πρώτη είναι η ποικιλία που κυριαρχεί στην Κίνα, είναι ψηλότερη από
τις άλλες και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ρητινούχες ουσίες. Η δεύτερη
φθάνει σχεδόν στο μισό ύψος της πρώτης και συναντάται κυρίως στην
Ινδική χερσόνησο, με πλουσιότερο φύλλωμα, λιγότερες κλωστικές ίνες και
τετραπλάσια ως πενταπλάσια περιεκτικότητα σε ρητίνες. Η τρίτη είναι η
πιο κοντή της οικογένειας και φυτρώνει κυρίως στη Νότια Σιβηρία, οπότε
εύλογα είναι αυτή που συναντάμε και στους τάφους των Σκυθών.

Στα τριχίδια των φύλλων βρίσκεται η ρητίνη που συγκεντρώνει τις μοναδικές κανναβινόλες
Μολονότι οι ίνες της κάνναβης αποδείχθηκαν διαχρονικά πολύτιμες για την
παραγωγή πανιών, σχοινιών και χαρτιού, τα χαρακτηριστικά που καθιστούν
το φυτό αυτό μοναδικό επικεντρώνονται στα τριχίδια που σκεπάζουν τα
φύλλα του και τα πέταλα και τα σέπαλα του άνθους του. Εκεί, υπό την
επίδραση της ακτινοβολίας UV-B του ήλιου στις φαινόλες και στα πλαστίδια
των χυμών του, σχηματίζεται μια ρητίνη πλούσια στις ουσίες δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και κανναβιδιόλη (CBD), αλλά και άλλες 66 συναφείς τους, της οικογένειας που τώρα είναι γνωστή ως φυτοκανναβινοειδή. Οι χημικές αυτές ουσίες έχουν το αντίστοιχό τους και στους ζωικούς οργανισμούς (όπως ο άνθρωπος), όπου ονομάζονται ενδογενή κανναβινοειδή.
Ενα από αυτά τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στον εγκέφαλό μας – ονόματι ανανδαμίδη
– αντιδρά στην πρόσληψη της τετραϋδροκανναβινόλης. Και επειδή η
ανανδαμίδη συμμετέχει στον έλεγχο της αίσθησης του πόνου, της μνήμης και
του ύπνου, από την κατανάλωση κάνναβης έχουμε επιπτώσεις στους
αντίστοιχους τομείς. Τα συμπτώματα όσων βρίσκονται υπό την επενέργεια
κάνναβης εκτείνονται από τάση για γέλωτα, λογοδιάρροια και
υπερκινητικότητα ως παραισθήσεις και αλλοίωση της πραγματικότητας. Τη
δράση αυτή των κανναβινοειδών τη γνωρίζαμε ανέκαθεν, αλλά επιστημονικά
μόλις από το 1964, οπόταν απομονώθηκε για πρώτη φορά η THC από τους
ερευνητές Raphael Mechoulam και Yechiel Gaoni του Ινστιτούτου Weizmann
στο Ισραήλ.
καταναλώνεται η κάνναβη. Ο μάλλον προφανής τρόπος είναι αυτός που
περιέγραψε ο Ηρόδοτος για τους Σκύθες: σπόροι και άνθη του φυτού σε
σβώλο καίγονται και εισπνέονται οι ατμοί τους. Η σύγχρονη εκδοχή τους
είναι ειδικές πίπες ή μίνι ναργιλέδες, όπου η θερμότητα εξατμίζει χωρίς
να αναφλέγει τον σβώλο. Ενας άλλος, πολύ πιο γρήγορος, τρόπος είναι το
στρίψιμο τρίμματος φύλλων του φυτού σε τσιγαρόχαρτο και το κάπνισμά του –
το γνωστό ως «τσιγαριλίκι». Αλλά, δεδομένου ότι τα ξερά φύλλα
εμπεριέχουν πολύ μικρότερη ποσότητα κανναβινοειδών, οι επιπτώσεις είναι
μειωμένες. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η επίδρασή τους στον εγκέφαλο
παραμένει μειούμενη ημέρες ολόκληρες ή και εβδομάδα.
Ο τρίτος τρόπος κατανάλωσης συνιστά και ξεχωριστή κατηγορία
«μαστούρας»: η προσεκτική συλλογή μόνο της ρητίνης που φέρουν τα
τριχίδια της κάνναβης καταλήγει σε μια συμπαγή κιτρινωπή ουσία, το
γνωστό χασίς. Αυτό έχει και τη μέγιστη περιεκτικότητα σε
κανναβινοειδή. Μάλιστα, όσο πιο άσπρο είναι τόσο και πιο ισχυρό – εφόσον
δεν το έχουν νοθέψει με κιμωλία ή άλλα τινά. Η συλλογή της ρητίνης
γίνεται τώρα με ειδικά πιεστήρια, αλλά ο παραδοσιακός τρόπος στην Ινδία
και στο Αφγανιστάν ήταν να ντύνονται οι άνδρες με αδιάβροχα ρούχα και
μια μέρα καύσωνα να ορμούν τρέχοντας μέσα στις κανναβουριές. Η ρητίνη
κολλούσε στα ρούχα τους και μετά αρκούσε το να τους «ξυστρίσουν».
Τέλος, η πιο πρόσφατη μόδα κατανάλωσης θέλει την κάνναβη να
προστίθεται σε αφεψήματα όπως το τσάι ή να τρώγεται μπολιασμένη σε γλυκά
και μπισκότα. Μάλιστα το ψήσιμό της είναι και το ιατρικά ενδεδειγμένο
καθώς στους 150 βαθμούς Κελσίου καταστρέφονται και οι τελευταίοι
μικροοργανισμοί που παρασιτούν στο φυτό.

Αριστερά, το φύλλο του φυτού, επάνω, ο σβόλος των καπνιστών του και, δεξιά, το χασίς της ρητίνης του
Τα αμφιλεγόμενα χαρίσματα
εντύπωση μιας τεράστιας πόλωσης: οι επικριτές της, όπως το επίσημο
ελληνικό κράτος, τη θεωρούν «άνθος του κακού» και «εισαγωγή στα βαριά
ναρκωτικά», οπότε επιμένουν στην καθολική απαγόρευση της καλλιέργειας
και διακίνησης της• οι υπερασπιστές της προβάλλουν μύρια ιαματικά και
επιχειρηματικά προσόντα της και υποστηρίζουν πως «μια παγκόσμια
πλεκτάνη» παρεμποδίζει την προς όφελος της ανθρωπότητας εκμετάλλευσή
της.
Η διακρίβωση της ιαματικής δράσης της κάνναβης έχει αποδειχθεί
μεγάλη σπαζοκεφαλιά καθώς το φυτό εμπεριέχει συνολικά 483 ουσίες. Ετσι η
θετική δράση της μιας δεν αποκλείει την αρνητική ενέργεια μιας άλλης.
Το αποτέλεσμα είναι πως, παρ’ ότι παρουσιάζονται συνεχώς πορίσματα
μελετών που συνηγορούν υπέρ της αξιοποίησής της, οι ΕΟΦ των διαφόρων
χωρών δεν προχωρούν εύκολα στην αδειοδότηση. Για παράδειγμα, υπάρχουν
σαφέστατες ενδείξεις πως συμβάλλει στον έλεγχο του πόνου, των
μυοσπασμών, της ναυτίας, του εμέτου, της βουλιμίας, του αλκοολισμού, της
αϋπνίας, της υπέρτασης, του άσθματος, της ημικρανίας, του γλαυκώματος,
των συμπτωμάτων νόσων του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ, του καρκίνου του
εγκεφάλου, της σκλήρυνσης κατά πλάκας και του συνδρόμου Tourette. Ο
αμερικανικός ΕΟΦ (FDA) όμως εμμένει στις αντιρρήσεις του και δηλώνει ότι
«η μαριχουάνα έχει υψηλή επικινδυνότητα κατάχρησης, δεν έχει προς το
παρόν αποδεκτή ιατρική χρήση και υπάρχει έλλειψη ασφάλειας κατά τη χρήση
της υπό ιατρική παρακολούθηση». Το Εθνικό Ινστιτούτο Κατάχρησης
Ναρκωτικών των ΗΠΑ (NIDA) επίσης θεωρεί ότι «η μαριχουάνα δεν δείχνει
κατάλληλη για ιατρική χρήση λόγω του ότι: (α) είναι φυτό που περιέχει
πολλές χημικές ουσίες με άγνωστες επιπτώσεις στην υγεία, (β) κυρίως
καταναλώνεται μέσω βλαβερού καπνίσματος και (γ) έχει επιπτώσεις στη
γνωσιακή λειτουργία». Με τη σειρά της η Αμερικανική Ιατρική Ενωση για
τον Εθισμό (ASAM) εξέδωσε τον Μάρτιο του 2011 οδηγία με την οποία
συνιστά να σταματήσει η ιατρική χρήση της μαριχουάνας σε όποια Πολιτεία
ήδη επιτρέπεται «βάσει των κινδύνων της κάνναβης και της έλλειψης
κλινικής έρευνας που να υποστηρίζει την ιαματική αξία της».
Οι υποστηρικτές της κάνναβης συμπεραίνουν από όλα αυτά ότι η
απελευθέρωση της καλλιέργειας και χρήσης κάνναβης παρεμποδίζεται από τη
φαρμακοβιομηχανία, η οποία θέλει να μετατρέψει σε πατέντες φαρμάκων την
κάθε ιαματική δράση του φυτού αντί να το έχει δωρεάν ο κάθε ασθενής.
υποστηρικτών και ο μη φαρμακευτικός επιχειρηματικός κόσμος: εκτός από τα
πανιά, τα σχοινιά και τους σπάγκους, η κάνναβη είναι ιδανική για την
παραγωγή χαρτιού (παρέχει τετραπλάσιες ποσότητες ινών ανά στρέμμα απ’
ό,τι τα δένδρα, χωρίς τα τοξικά υποπροϊόντα κοπής εκείνων), για την
παραγωγή άριστων μονωτικών υλικών, όπως και ελαίων για σαπούνια,
βερνίκια και καλλυντικά. Είναι χαρακτηριστικό επίσης ότι τα πάνινα
αθλητικά παπούτσια και τα ρούχα που είναι υποαλλεργικά κατασκευάζονται
από ίνες κάνναβης, ενώ τα αμαξώματα των αυτοκινήτων αντικαθιστούν
σταδιακά τις ίνες fiberglass με εκείνες της κάνναβης. Η Ευρωπαϊκή Ενωση
συνεκτίμησε όλα αυτά τα προτερήματα και εξέδωσε το 1990 την οδηγία
1308/1990 βάσει της οποίας επιδοτεί την καλλιέργεια κάνναβης. Δηλαδή…
οι καλλιεργητές των όποιων «Ζωνιανών» είναι παράνομοι στην Ελλάδα αλλά
θα μπορούν να δικαιωθούν – και να επιδοτηθούν – αν πήγαιναν στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!
παρακολουθεί τις εξελίξεις στη νομοθεσία των επί μέρους χωρών της ΕΕ θα
διαπιστώσει ότι τα βήματα επιχειρηματικής και ιατρικής απελευθέρωσης της
χρήσης της κάνναβης είναι – έστω και σημειωτόν – απανωτά. Φωνές
επαϊόντων του θέματος προστίθενται καθημερινά στην πλευρά των
υποστηρικτών της. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, ο πρώην σύμβουλος της
βρετανικής κυβέρνησης επί των ναρκωτικών, καθηγητής David Nutt, o οποίος
στις 19 Ιουνίου 2012 δήλωσε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής των
Κοινοτήτων ότι πρέπει να απενοχοποιηθεί η χρήση των ναρκωτικών και ότι, «αν
είχαμε επιτρέψει τη διάθεση και κατανάλωση της κάνναβης κατά το πρότυπο
των ολλανδικών καφετεριών, θα είχαμε μείωση του αλκοολισμού κατά 25%». Κατέληξε ότι «η
νομοθεσία επί των ναρκωτικών στα τελευταία 40 χρόνια ήταν αποφάσεις που
ελήφθησαν όχι με επιστημονικά κριτήρια αλλά με καθαρά πολιτικά».
Αν μη τι άλλο, όλος αυτός ο προβληματισμός οφείλει να μας βάλει σε
σκέψεις. Στο μεταξύ, η διπλανή μας Αλβανία και το Αφγανιστάν έχουν ήδη
πάρει την πρωτοκαθεδρία παραγωγής χασίς από το Μαρόκο…
Στις δεκάδες ιαματικές δράσεις που προτάσσουν οι υπερασπιστές της
κάνναβης ο ΕΟΦ των ΗΠΑ αιτιολόγησε την από το 1937 απόφαση απαγόρευσης
της χρήσης της με εντυπωσιακώς λιγοστά επιχειρήματα: το κάπνισμά της
προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων, οι παρενέργειες των χημικών συστατικών
της δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί και η χρήση της πιθανόν οδηγεί σε
διανοητικά προβλήματα. Το πρώτο επιχείρημα ετέθη γρήγορα εκτός μάχης με
τη διάδοση των ναργιλέδων ατμοποίησης και το ψήσιμο βουτημάτων κάνναβης,
το δεύτερο αντιμετωπίστηκε με τη γνωστή καχυποψία για τα συμφέροντα των
φαρμακοβιομηχάνων και το τρίτο ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι μελετών που πότε
επιβεβαίωναν τον αμερικανικό ΕΟΦ και πότε αποφαίνονταν ότι η χρήσης
κάνναβης… θεραπεύει από τη σχιζοφρένεια.
Συνάμα,τον Οκτώβριο του 2003, μια κατάθεση ευρεσιτεχνίας από τη Γραμματεία
Υγείας (Health and Human Services Division) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης
των ΗΠΑ υπέσκαψε ακόμη περισσότερο το κύρος της απαγόρευσης: η πατέντα
υπ’ αριθμόν US 6630507, υπό τον τίτλο «Τα κανναβινοειδή ως
αντιοξειδωτικά και νευροπροστατευτικά» («Cannabinoids as antioxidants
and neuroprotectants»), διατεινόταν σαφώς ότι «τα κανναβινοειδή έχει
βρεθεί πως έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες (…), πράγμα που τα καθιστά
χρήσιμα στη θεραπεία και προφύλαξη από οξειδωτικές ασθένειες όπως η
ισχαιμία ή ασθένειες σχετιζόμενες με τη γήρανση, τις φλεγμονές και την
αυτοανοσοποίηση. Επίσης έχει βρεθεί πως τα κανναβιδοειδή είναι ιδιαίτερα
εφαρμόσιμα ως νευροπροστατευτικά, όπως σε περιπτώσεις εμβολών ή
τραυμάτων, ή σε νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως οι νόσοι Αλτσχάιμερ,
Πάρκινσον και άνοια από HIV». Τι σημαίνει τούτη η αντίφαση; Πώς ο
διώκτης της κάνναβης επιχειρηματολογεί θετικά υπέρ της για την αποκόμιση
μελλοντικών ωφελημάτων;
πρόσφατα πορίσματα σχετικά με τις «διανοητικές παρενέργειές της».
Εντοπίσαμε πρώτα μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της
Ενωσης Νευροεπιστημών των ΗΠΑ (βλ. http://phys.org/news/2010-11-greater-cognitive-deficits-marijuana-users.html),
στις 15 Νοεμβρίου 2010, σύμφωνα με την οποία οι έφηβοι που είναι
χρήστες μαριχουάνας εμφανίζουν πολύ περισσότερα προβλήματα προσήλωσης σε
κανόνες και εστίασης και γενικά παρουσιάζουν γνωσιακά προβλήματα.
Επειτα βρήκαμε την ακόμη πιο πρόσφατη και πολύ πιο αποφατική μελέτη του
βρετανικού Πανεπιστημίου Bristol (βλ. http://psychcentral.com/lib/2012/cannabis-may-cause-schizophrenia-like-brain-changes/).
Κατ’ αυτήν η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) δρα ως απορρυθμιστής της
«αρμονίας του εγκεφάλου», ιδιαίτερα στα δύο τμήματά του που είναι ζωτικά
για τις λειτουργίες της μνήμης και της λήψης αποφάσεων: στον ιππόκαμπο
και στον προμετωπιαίο φλοιό. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν τον
«προσωρινό κατακερματισμό» που είχε εντοπίσει από το 1979 ο δρ Frederick
T. Melges, με συμπτώματα παραπλήσια της σχιζοφρένειας.
μαστούρας», εμείς κρατάμε ως σίγουρο πως είναι «ακατάλληλη δι’
ανηλίκους».
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
