Γενικά θέματα
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΛΙΤΗ – ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
Ἡ πατρίδα μας ἔχει πολλά προβλήματα πού ὀφείλονται στήν κακή δομή καί στήν ἀντίστροφη, ἕως διεστραμμένη, λειτουργία τῆς κρατικῆς, τῆς τοπικῆς καί τῆς ἰδιωτικῆς ἐξουσίας. Εἶναι τραγικό τό ὅτι τά προβλήματα αὐτά τροφοδοτοῦνται ἀπό τό ἴδιο τό ἰδεολογικό πρότυπό μας, τό δυτικοευρωπαϊκοῦ τύπου κράτος. Δέν μιλᾶμε ἐδῶ γιά ἀποχώρησή μας ἀπό τήν Εὐρώπη.
Μᾶλλον, ἀφοῦ γιά λόγους ἱστορικούς βρισκόμαστε μέσα στήν Ἕνωση τῆς δυτικής Εὐρώπης, πρέπει νά μείνουμε παρά τίς οἰκονομικές ἀβαρίες που αὐτή ἡ συμμετοχή μας φυσικά προξενεῖ, περιορίζοντάς τες μέ κάθε πρόσφορο τρόπο. Τοῦτο, προκειμένου νά ἐξασφαλίσουμε ὁρισμένα πολιτικά πλεονεκτήματα και ἰδίως προκειμένου νά ἀποτελέσουμε τήν ἱστορική-πολιτισμική γέφυρα αὐτῆς τῆς Ἑνώσεως πρός τήν ἀνατολική Εὐρώπη, πρᾶγμα πού ἐξυπηρετεῖ μονίμως τά ἐθνικά συμφέροντά μας ἀλλά καί τόν παγκόσμιο πολιτισμό, πού ἀλλοιῶς ἐκτροχιάζεται σέ ἀπίστευτα βάρβαρες πολιτικές θεωρίες καί πρακτικές –τοῦ στύλ, ὅτι “ἡ Τουρκία εἶναι δημοκρατία”, ἤ ὅτι “τά Σκόπια ἔχουν δικαίωμα νά ὁρίσουν τό ὄνομά τους ” ἤ τῆς ἐλλείψεως οὐσιαστικῆς διεθνοῦς συνενοήσεως ὅπως καταδεικνύει ἡ κρίση στήν Συρία – καθ’ ὅσον ἡ βουλησιαρχία (ὁ νόμος τοῦ ἰσχυροτέρου κ.λ.π.) ἀφοῦ βαφτίσει ἐπανειλημμένα τό ψεῦδος Ἀλήθεια καί τήν Ἀλήθεια ψεῦδος, φθάνει στήν ἀπώλεια τῆς ἐπαφῆς μέ τήν πραγματικότητα ἐν μέσῳ γενικευμένης καταστροφῆς λίγο πρίν ἀπό τή ὑποτιθέμενη γενική ἐπικράτηση τοῦ “ἰσχυροτέρου”.
Πρέπει δηλαδή νά ἐνεργήσουμε μέ μόνιμους στόχους ἀκριβῶς ἀντίθετα πρός τόν ρόλο τοῦ πολιτικοῦ καί πολιτισμικοῦ παρία πού μᾶς ἐπιφυλάσει ἡ διεθνής καί ἐντόπια “διαπλοκή”. Τό δέν πιεζόμεθα ἀλλά πιέζουμε μέ ἐπιχειρήματα καί μέ σθένος καρδιᾶς, τό ἐλισσόμεθα ἀλλά “ὡς ἐδῶ καί μή παρέκει” ὅταν διακυβεύονται ἱερά καί ὅσια δικά μας ἤ τῶν ἀποδεδειγμένα φίλων μας, πρέπει νά εἶναι μόνιμο φρόνημά μας. Καί ὄχι, ἁπλῶς, ἕνα “ἴματζ” μας. Πόθεν ὅμως θά ἀντλήσουμε ἕνα τέτοιο φρόνημα, μιά τέτοια στάση ζωῆς καί μιά τέτοια ἐθνική καί κοινωνική βάση γιά τίς πολιτικές μας; Ἀφοῦ αὐτό τό “Πόθεν…;” μᾶς πηγαίνει κατευθείαν στό κέντρο τῆς πίστεώς μας, στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ἄς δοῦμε τοὐλάχιστον κάτι πιό κοντινό στήν πεζή λογική μας, κάτι πού ακούγεται πιό “ρεαλιστικό”, τό “Πῶς” θά ἀντλήσουμε ἕνα τέτοιο φρόνημα, μιά τέτοια στάση ζωῆς καί μιά τέτοια ἐθνική καί κοινωνική βάση γιά τίς πολιτικές μας.
Ἡ παράδοσή μας, εἶναι να ἔχουμε ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΛΙΤΗ.
Ἡ προσθήκη σέ αὐτήν τήν παράδοση, τοῦ πλήρους δικαστικοῦ ἐλέγχου ἑνός Κράτους δικαίου, μέ πραιτωρικό ὅμως δίκαιο γιά τά ἐπείγοντα, στόν ὁποῖο ἔλεγχο νά δύναται νά προσφεύγει ὁ καθένας ἐλεύθερα καί οὐσιαστικῶς ἀδάπανα, θά ἀποτελοῦσε τόν κυριώτερο ἀναγκαῖο ἐκσυγχρονισμό ἤ “ἐξευρωπαϊσμό” μας. Ἐν τούτοις, αὐτό στό ὁποῖο ἀναφερόμεθα ἐδῶ, ξεπερνᾶ κατά πολύ τόν ἀποστειρωμένο ἕως καί στεῖρο δικαστικό ἔλεγχο τοῦ λεγομένου κράτους δικαίου, πού λόγω σχολαστικῆς μεθόδου καί παπικοῦ ἐν τέλει προτύπου τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, διασφαλίζει μαζί με τήν ὅποια νομιμότητα (πού δέν εἶναι πάντα καλῆς ποιότητας) καί πολλά ἀπό τά κακῶς κείμενα (χάριν τῶν ἀκόμη χειρότερως δρωμένων, σέ παρασκήνια οἰκονομικῆς ἐξουσίας).
Ἀλλά ἄς ἐπανέλθουμε στήν οὐσία:
Α) Εἶναι ὁλότελα ἄστοχο να ἀποφασίζουν συλλογικά ὄργανα τό τί θα γίνῃ σέ συγκεκριμένες περιπτώσεις, διότι ἡ εὐθύνη διαχέεται. Τά συλλογικά ὄργανα εἶναι μόνο γιά ἐπιτελικό σχεδιασμό, γιά θέσπιση κανόνων γενικῆς ἐφαρμογῆς πού θα ἰσχύουν στό διηνεκές καί γιά γνωμοδοτήσεις πρός τό ἀποφασίζον ὄργανο. Ὄχι γιά χορήγηση ἀδειῶν καταστημάτων, ὄχι γιά ἄσκηση ἁρμοδιοτήτων ἀστυνομικῆς φύσεως, ὄχι γιά ἀποφασιστικές κρίσεις περί προαγωγῶν καί τοποθετήσεων ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Κράτους ἤ τῆς Δικαιοσύνης, λές καί αὐτές πρέπει νά γίνονται μέ μηχανιστικό τρόπο βάσει γενικῶν ἀρχῶν καί χωρίς προσωπική εὐθύνη κανενός γιά τήν τυχόν λάθος ἐπιλογή προσώπων. Στα τελευταία αὐτά θέματα, χρειάζεται ἡ “σύμφωνη” γνωμοδότηση τῶν καταλλήλων συλλογικῶν ὀργάνων.
Γ) Πρέπει νά ὑπάρχῃ δυνατότητα τῶν ἐφαρμοστῶν τῶν γενικῶν μέτρων νά ἀποκλίνουν κατά τήν κρίση τους καί σύμφωνα μέ τίς περιστάσεις ἀπό τίς γενικές διατάξεις. Χωρίς ἔλεγχο τῆς αἰτιολογίας, μέχρις ἀνοησίας, ὅπως γίνεται μέχρι σήμερα. Στό θέμα τῆς αἰτιολογίας, εἰδικώτερα: Τά θέματα κοσμοθεωρίας, καί προβλέψεως πιθανῶν κινδύνων κατά τήν φύση τῶν πραγμάτων, ἐξ ὁρισμοῦ δέν μποροῦν νά τύχουν ποτέ πλήρους λογικῆς αἰτιολογήσεως. Ἑπομένως, κανένας κίνδυνος στό κράτος μας δέν μπορεῖ νά ἀντιμετωπισθῆ παρά μόνο ἄν καί ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑπάρξει προηγούμενη ρύθμιση σέ ἐπίπεδο γενικῶν διατάξεων καί προετοιμασία τῶν ἀναγκαίων μέσων μέ ἐλλειπεῖς καί τηλεκατευθυνόμενους (ἀπό ἄσχετους πολλές φορές ὑπουργούς κλπ) πόρους. Ὕστερα, φυσικά, μᾶς φταίει ὅτι οἱ ἁρμόδιοι δέν φρόντισαν τό ἄλφα καί τό βῆτα. Ποιοί ἁρμόδιοι; Οἱ κύριοι τῶν γενικῶν ρυθμίσεων καί τῶν ἑκατό ἀλληλοσυγκρουόμενων προτεραιοτήτων; Ἤ ὁ ἐκ φύσεως ἁρμόδιος Δασάρχης πού τοῦ πῆραν τήν ἀρμοδιότητα γιά τήν κατάσβεση τῶν πυρκαϊῶν στό δάσος; Ἤ ὁ ἐκ φύσεως ἁρμόδιος Διευθυντής Δημοσίου Νοσοκομείου πού ἄλλοι τοῦ ὥρισαν ὅτι ἡ τροφή τῶν ἀσθενῶν θά ἔρχεται ἀπό τό κάτερινγκ χωρίς λήψη ὑπ’ὄψη τῆς ἀνάγκης κάθε ἀσθενοῦς καί δέν τοῦ ἐπιτρέπουν νά ἐπιχειρήσῃ νά λειτουργήσῃ τά ὑπάρχοντα μαγειρεῖα τοῦ Νοσοκομείου;
Δ) Στήν παράδοσή μας, ὁ ἔπαρχος, ὁ “στρατηγός”, εἶναι ἁρμόδιοι γιά ὅλα καί γιά τήν ἀποτελεσματικότητα τῆς ὑπηρεσίας τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει τό “Στρατηγικόν”τοῦ στρατηγοῦ τῆς Ρωμανίας Κεκαυμένου (προφανῶς, ἁπλῆ συνωνυμία μέ τόν σημερινό πολιτικό Πάνο Καμμένο) τό πρόβλημα σέ ἕνα τέτοιο σύστημα εἶναι κυρίως αὐτό τῶν συκοφαντιῶν κατά τοῦ Στρατηγοῦ-ἐπάρχου. Ἀλλά μέ τέτοιες ἁρμοδιότητές του καί μέ τήν προσωπική του εὐθύνη, ὅλα μποροῦν νά λειτουργήσουν. Ὄχι τέλεια, διότι στόν κόσμο αὐτό τίποτα δέν εἶναι τέλειο, ἀλλά ἀποτελεσματικά καί ἀνθρώπινα, μέ ἀνθρωπιά πού λέμε. Στήν παράδοσή μας, δέν ὑπάρχει αὐτοματισμός, μαγικές λύσεις βάσει γενικῶν ἀρχῶν, ἁρμόδιοι ὑπεράνω ὑποψίας, ἀλάθητοι ἡγήτορες καί ἱερεῖς-σαμάνοι ἰνστρούχτορες τῶν θείων δογμάτων τῆς κρατικῆς ἤ τῆς κομματικῆς ἤ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Δέν τιμῶμε τόν πορνικό οἶστρο τῆς ἀκολασίας τῆς “ἀλάθητης” καί δόλιας πολιτικῆς ἐξουσίας (γιά τόν πορνικό χαρακτῆρα τῆς τοιαύτης ἐξουσίας, θυμηθεῖτε ἐκεῖνο τό “πόρνη Ἀλβιών”), οὔτε τήν δουλοπρέπεια τῶν ἐφήμερης δόξης πιστῶν “σφουγγοκολλάριων”, ἀλλά τόν φιλότιμο ἄρχοντα, τόν ἐγκρατῆ, τόν ἐπί τῶν παθῶν του αὐτοκράτορα, τον διακονοῦντα τόν λαό καί τούς ἀδικουμένους ὄχι εἰκονικῶς, ὄχι μέ προπαγάνδες τῶν ΜΜΕ, ἀλλά μέ αὐτοθυσία καί προσωπικό τίμημα, ἐνίοτε, ἀκόμη καί τήν διαβολή, μέ τήν συνακόλουθη ἄδικη ἀτιμία καί φτώχεια. Στό τέλος ὑπάρχει ἡ δικαίωσή του, ἀπό τον Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, καί αὐτή ἡ πεποίθηση δίνει ὑγιές φρόνημα καί σθένος, καί στόν ἴδιο καί σέ ὅσους ἕλκει στήν ἴδια ὑπηρεσία-διακονία ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ πού κοσμεῖ τήν προσωπικότητά του. Καί ἔτσι ἄδικα ταπεινωμένος, ὅμως, ὁ “Στρατηγός τοῦ Κεκαυμένου”, δέν παύει νά διδάσκῃ μέ τήν ζωή του καί τήν ἐμπειρία του – ὅσους θέλουν –καί δέν παύει νά εἶναι “ἐν ἐνεργείᾳ”. Διότι τό σθένος του δέν εἶναι “ἐκ τοῦ κόσμου τούτου”. . .
Ε) Στήν παράδοσή μας, ἡ ἁρμοδιότητα εἶναι χάρις, πού εἶναι πρῶτα ἀπό τόν Θεό δοσμένη, καί ὕστερα ἀπό τούς ἀνθρώπους. Δέν ὑπάρχουν χαρισματικοί ἄνθρωποι ἀλλά χαρισματοῦχοι. Αὐτό, στό σημερινό κράτος, διώκεται. Κάθε χαρισματοῦχος ἄνθρωπος ταράζει λιμνάζοντα ὕδατα, κεντᾶ ὑπνώτουσες συνειδήσεις, θίγει γενικούς κανόνες ὑπηρεσιακῆς παρα-“δεοντολογίας” πού καταργοῦν στήν πραγματικότητα τούς ἰσχύοντες καλούς κανόνες δικαίου καί τούς διαστρέφουν. Εἶναι πλέον πρόβλημα ὄχι ἡ διαβολή σέ βάρος τοῦ Διευθυντοῦ ἤ Στρατηγοῦ – αὐτός συνήθως γιά να φθάσῃ ὡς ἐκεῖ ξέρει καί λαμβάνει τά μέτρα του μέ ὑπακοή στό γράμμα τοῦ νόμου καί κυρίως στήν ἀθέατη καί ἀνομολόγητη προδοτική τῆς πατρίδας καί τοῦ δημοσίου συμφέροντος παρα-“δεοντολογία” τῆς Ὑπηρεσίας – ἀλλά ἡ συκοφαντία καί οἱ διώξεις σέ βάρος τοῦ ὑφισταμένου πού “δέν συμμορφώνεται”, πού θέλει (τί θράσος!) νά “διορθώσῃ τά κακῶς κείμενα”, πού δέν ὑπακούει στίς παράνομες καί νομιμοφανεῖς ἐντολές νά κάνῃ τά λεγόμενα. . . “στραβά μάτια”. Μετά, ὅταν μέ τέτοιες διώξεις καί τέτοιας κατευθύνσεως πειθαρχία στήν Διοίκηση, μέ ἀντίστοιχα ἄστοχες πολιτικές τῶν Κυβερνήσεων, στραβώσει καί ὁ γιαλός, ὅποιος ἀναφωνήσει ἔκπληκτος ὅτι “στραβά ἀρμενίζουμε”, φαίνεται ὅτι δέν ἔχει αἴσθηση τοῦ “πῶς ἀσκεῖται ἡ ἐξουσία” καί μάλιστα σέ ἕνα “μοντέρνο κράτος”.
ΣΤ) Αὐτό τό “μοντέρνο κράτος”, εἶναι τό λάθος πρότυπό μας. Ἔχει δυτικο-εὐρωπαϊκή τήν προέλευση. Θά ἔπρεπε κάποιος νά ἔχῃ ἐρευνήσει, ἄν πράγματι τό μοντέρνο κράτος μέ τόν Κοινοβουλευτισμό καί τούς λεγόμενους δημοκρατικούς θεσμούς του καί τήν ἐκσυγχρονισμένη Διοίκησή του, παγκοσμιοποιημένο καί διά τοῦτο ὁλοένα πιό δυσδιάκριτο, εἶναι στ’ ἀλήθεια δίκαιο καί ἀποτελεσματικό, ἤ μήπως εἶναι ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του αὐτοκαταστροφικό. _ Ἄν δηλαδή, ἀφαιρέσουμε ἀπό τίς δυτικές δημοκρατίες, ὑποθετικά, τήν οἰκονομική ἰσχύ πού τούς δίνει ἡ ἀποικιοκρατία, τόσο μέ τήν παλαιότερη ὅσο καί μέ τήν σύγχρονη μορφή, τό πιθανότερο εἶναι ὅτι θά φανοῦν οἱ δομικές καί λειτουργικές ἀνισορροπίες τους μέ σφοδρές καί ἀνυπέρβλητες κρίσεις, πολιτικές καί οἰκονομικές, σάν καί αὐτές πού τόσο συχνά παρουσιάζονται καί σέ ἐμᾶς πού δέν διαθέτουμε ἀποικίες. Σέ τέτοιο βαθμό θά κλονισθούν τά κράτη αὐτά καί οἱ κοινωνίες τους, ὥστε ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ὅποιων κρίσεων μέ βάση γενικές ἀρχές καί ἀπόλυτη ὑπακοή στόν ἤ στήν ἡγέτη, μέ τόν περιορισμένο (τάχα πλήρη) δικαστικό ἔλεγχο πού ἀποκλείει τήν actio popularis, τό θεμέλιο αὐτό τῆς δικῆς μας δημοκρατικῆς παραδόσεως, καί μέ πλήρη σεβασμό ἄρα τῶν κακῶς κειμένων, θα παίρνῃ προσωρινά μέν καί εἰκονικά τόν χαρακτῆρα ὑπεύθυνης αὐταρχικῆς ἀντιμετωπίσεως, ἀλλά σύντομα θά παρουσιάζῃ ἐκτροπή σέ μορφές ἐκφασισμιοῦ καί ἐκναζισμοῦ τῆς ὅλης δημόσιας καί κοινωνικῆς ζωῆς. Δυστυχῶς, οἱ ἐξελίξεις στήν δυτική δημοκρατία μετά τό 2000, δείχνουν ὅτι τά ἀνωτέρω εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι. Ἑπομένως, τό πρότυπο τοῦ κράτους μας εἶναι λανθασμένο.
Πρέπει τό κράτος μας νά στηριχθῆ στήν δική μας πολιτική καί πολιτισμική παράδοση, στό περιεχόμενο δέ τοῦ τί αὐτή περιλαμβάνει θά ἐπανέλθουμε. Νά ἀποτελέσῃ πάντως ἡ δική μας παράδοση πρότυπο γιά τό σήμερα καί γιά τό αὔριό μας, μέ προσαρμογή της στήν σύγχρονη ἐξωτερική μας πραγματικότητα, ἀλλά τοῦτο, ὄχι μέ κριτήριο τό τί θέλουν ἀπό ἐμᾶς τό ΔΝΤκαί οἱ Μέρκελ καί Σόϊμπλε μετά τῶν ἐντοπίων “φυλάρχων” τους, ἀλλά μέ γνώμονα μόνο τό τί εἶναι καλλίτερο γιά τήν πατρίδα μας καί γιά τόν κόσμο μας.
Ὡς πρώτη πρόταση, μέχρις ὅτου ἀπο-μοντερνοποιηθῆ τό κράτος μας, καί ἀναμορφωθῆ ἐκ βάθρων: Χρειάζεται ἕνα σχετικά ὀλιγομελές Συμβούλιο Ἐθνικῆς Πολιτικῆς, μέ μόνιμη ex officio συγκρότηση, μέ συμμετοχή καί προσώπων πού θά ἔχουν χρόνο νά ἀσχοληθοῦν, ὅπως ἀπόστρατοι ἀρχηγοί τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, καθώς καί πρώην διπλωμάτες καί πρώην ἀνώτατοι δικαστικοί, μέ κριτήριο τήν ἀρχαιότητά τους στήν ἐπετηρίδα καί ὄχι τίς τυχόν κομματικές ἐπιλογές προτιμήσεώς τους . Αὐτό τό ὄργανο, θά πρέπῃ νά εἶναι ἁρμόδιο νά ἐξετάζῃ τά πάντα, ἐπικουρούμενο ἀπό ad hoc Ἐπιτροπές ἐκπροσώπων τῆς Διοικήσεως καί πανεπιστημιακῶν, καί θά εἰσηγεῖται, ὅπου χρειάζεται, στρατηγικές, καθώς καί κρίσιμες τακτικές κινήσεις, σέ ἀντίξοες συγκυρίες ὅπως οἱ σημερινές. Το Συμβούλιο Ἐθνικῆς Πολιτικῆς, πρέπει νά μπορῆ νά συγκροτεῖται καί νά λειτουργῆ ἀνεξάρτητα ἀπό κομματικές ἤ ἐξωτερικές ἐπιρροές. Μπορεῖ νά λειτουργήσῃ τυπικῶς “παρά τῶ Πρωθυπουργῶ καί παρά τῶ Προέδρω τῆς Δημοκρατίας” γιά ἕνα πρῶτο δοκιμαστικό στάδιο, ἀλλά κατά κανόνα πρέπει νά μπορῆ να συνεδριάζῃ καί μέ δική του πρωτοβουλία, καί νά λαμβάνῃ ἀποφάσεις γνωμοδοτώντας ἀνεξάρτητα ἀπό τίς προτιμήσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Τέτοιο ὄργανο, σημειωτέον, οὐσιαστικά λειτουργεῖ σέ κάθε κράτος πού σέβεται τόν ἑαυτό του. Στόν βαθμό πού τό κράτος μας εἶναι ἡ ἔκφραση τῆς κοινωνίας μας, καί πού δέν συμβαίνει τό ἀντίστροφο, θά εἶναι καί τό ἐν λόγῳ Συμβούλιο ἕνα δημοκρατικό ὄργανο.
Ἀλλά τό ὄργανο αὐτό, ὅπως καί τόσα ἄλλα στήν πατρίδα μας, θά ἐκφυλισθῆ, ἄν δέν λάβῃ χώρα ἡ προαναφερθεῖσα ἀπομοντερνοποίηση τοῦ κράτους μας καί ἡ ἐπαναθεμελίωσή του μέ βάση τήν δική μας παράδοση. Γιά τήν ἐπανεύρεση τῆς ὁποίας, χρειάζεται νά ἐνσκύψουμε μαθητεύοντες στίς δικές μας πρωτότυπες πηγές, καί νά ἐπανασυγκροτήσουμε τήν ζωή μας γύρω ἀπό τήν παραδεδομένη ὀρθόδοξη χριστιανική εὐσέβεια τῶν προγόνων μας, νά μην δώσουμε δέ βάση στίς σειρῆνες ὁρισμένων ἱστορικῶν, διανοουμένων πάσης ἐμπνεύσεως, κ.λ.π., οἱ ὁποῖοι, ὡς βάρβαροι, στοχεύουν στήν ἀναδόμηση καί οὐσιαστικά καταστροφή καί ἡμῶν καί τοῦ πολιτισμοῦ μας.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία
Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...
Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα
Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...
Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου
Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...
«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία
Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας