Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο δωδεκάλογος της ΝΔ για ασφάλεια – λαθρομετανάστευση

Δημοσιεύτηκε στις

Η ΝΔ επισημαίνει ότι υπάρχει παράλληλα η οικονομική διάσταση, καθώς χωρίς δημόσια ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει Ανάπτυξη
Η ΝΔ επισημαίνει ότι υπάρχει παράλληλα η οικονομική διάσταση, καθώς χωρίς δημόσια ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει Ανάπτυξη

«Η Ασφάλεια του Πολίτη είναι προϋπόθεση για μια Δημοκρατία. Δεν υπάρχει
«Πόλη», δηλαδή οργανωμένη κοινωνία, χωρίς να μπορεί να εγγυηθεί την
ασφάλεια των ανθρώπων της, των «πολιτών» της» τόνισε ο πρόεδρος της ΝΔ
Αντώνης Σαμαράς, σημειώνοντας ότι ο φόβος είναι η κατάλυση της
ελευθερίας.

Ο κ. Σαμαράς  επισημαίνει ότι υπάρχει παράλληλα η οικονομική διάσταση,
καθώς χωρίς δημόσια ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει Ανάπτυξη, δεν μπορεί
να λειτουργήσει η Αγορά – ανθίζει η μαύρη αγορά, ανθίζει η
παράοικονομία, το λαθρεμπόριο.

«Αν θέλουμε Ανάπτυξη, λοιπόν, αν πραγματικά θέλουμε να φέρουμε
επενδύσεις, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να υπάρξουν ευκαιρίες για
τον τόπο, μέλλον για όλους και ιδιαίτερα για τους νέους, τότε πρέπει να
πάρουμε την Ασφάλεια πολύ σοβαρά» επισημαίνει ο πρόεδρος της Νέας
Δημοκρατίας και αναφέρει ένα δωδεκάλογο μέτρων που μπορούν να γίνουν
αμέσως μετά τις εκλογές και το επόμενο διάστημα.

Τα μέτρα αυτά είναι:

Πρώτο, να αλλάξει η νομοθεσία, η ποινική μεταχείριση, αλλά και το δικονομικό πλαίσιο για τη σύλληψη και καταδίκη ενός κακοποιού.

Δεύτερο, χρήση μεθόδων αστυνόμευσης που δεν θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Τρίτο, να επανέλθει ο αστυνομικός στη γειτονιά.

Τέταρτο
: να ενοποιηθούν και να ενισχυθούν οι διευθύνσεις κατά
του οργανωμένου εγκλήματος, που συνήθως έχει πολλά «πρόσωπα», ασχολείται
με πολλές και διαφορετικές έκνομες δραστηριότητες, ενώ η δίωξή του έχει
ανατεθεί σε ξεχωριστές διευθύνσεις που δεν συντονίζονται και συχνά δεν
συνεννοούνται μεταξύ τους.

Πέμπτο, να αλλάξει ολόκληρη η ποινική αντιμετώπιση.

Έκτο, να αποσυμφορηθούν οι φυλακές.

Έβδομο, να αντιμετωπιστεί και η λεγόμενη «χαμηλή εγκληματικότητα».

Όγδοο, να υπάρξει δόγμα εσωτερικής ασφάλειας, που θα
αρχίζει από τις απειλές κατά της δημόσιας ασφάλειας και την ιεράρχησή
τους, μέχρι τους μηχανισμούς προληπτικής και κατασταλτικής αντιμετώπισής
τους σε βάθος χρόνου.

Ένατο, η καλύτερη φύλαξη των συνόρων.

Δέκατο,
η δημιουργία κέντρων φιλοξενίας- φύλαξης των
λαθρομεταναστών, όπου θα διοχετεύονται σε πρώτη φάση όσοι καινούργιοι
περνάνε τα σύνορα, κι όσοι συλλαμβάνονται για αδικήματα στις πόλεις.

Ενδέκατο, μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία από τις χώρες
του ευρωπαϊκού νότου, για να υπάρξει ενιαία πολιτική ασύλου και ενιαία
πολιτική μαζικού επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών.

Και δωδέκατο,
χτύπημα και στο παραεμπόριο.

Ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Αντώνη Σαμαρά, “Ο Δωδεκάλογος της ΝΔ για Ασφάλεια – Λαθρομετανάστευση”

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 
Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
 κ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ-ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Φίλες και φίλοι,
Η Ασφάλεια του Πολίτη είναι προϋπόθεση για μια Δημοκρατία!
Δεν υπάρχει «Πόλη», δηλαδή οργανωμένη κοινωνία, χωρίς να μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των ανθρώπων της, των «πολιτών» της.
Και δεν υπάρχει «ελεύθερη πόλη», αν δεν μπορεί να προστατεύει τους πολίτες της από το φόβο.
Το αντίθετο της Ασφάλειας του πολίτη είναι ο Φόβος!
Κι όταν δεν υπάρχει Ασφάλεια, κυριαρχεί ο Φόβος.
Μέχρι τώρα, για πολλές δεκαετίες, κυριαρχούσε η άποψη πως η Ασφάλεια αντιτίθεται στην Ελευθερία!
Αυτό οδήγησε τελικά να κυριαρχήσει ο Φόβος! Που είναι η κατάλυση της Ελευθερίας.
Το
ξέρουν οι κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας. Το ξέρουν ιδιαίτερα οι
κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα, αλλά και της Πλατείας Αμερικής, και της
Κυψέλης και τόσων ακόμα ιστορικών γειτονιών. Και του υπόλοιπου Αττικής.
Και της Παιανίας.
Το ξέρουν οι κάτοικοι της Πάτρας. Και της Θεσσαλονίκης. Και όλης της υπαίθρου.
Γιατί η έξαρση της εγκληματικότητας, λόγω απουσίας του κράτους, οδήγησε τους ανθρώπους στο φόβο. Στο γενικευμένο φόβο…
Τη νύχτα όταν κλειδώνονται στα σπίτια τους, και πάλι δεν νιώθουν ασφαλείς.
Αλλά και τη μέρα, όταν κυκλοφορούν, κάθε στιγμή μπορεί να πέσουν θύματα ληστείας.
Ιδιαίτερα οι πιο ηλικιωμένοι. Οι γυναίκες. Οι ανήμποροι. Τα παιδιά…
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, κυριαρχούσε η άποψη πως η αστυνόμευση είναι, τάχα, «κακό πράγμα».
Και
τώρα που έλειψε η αστυνόμευση, αποδείχθηκε ότι δεν «ανθίζει» η
Ελευθερία, οργιάζει η εγκληματικότητα. Το απλό, αλλά και το οργανωμένο
έγκλημα, το παραεμπόριο, η ατιμωρησία για κάθε είδους παραβατικές
συμπεριφορές, τα ναρκωτικά, η ασυδοσία όλων και το δίκιο του
ισχυρότερου. Ο «νόμος της ζούγκλας»!
Δεν μπορεί
κανείς να είναι ελεύθερος, να νιώθει ελεύθερος, να πηγαίνει στη δουλειά
του, να συναναστρέφεται τους φίλους του, να συζητά τις απόψεις του και
να δημιουργεί, όταν φοβάται για τη μάνα του ή για τη γυναίκα του, που
μένει πίσω στο σπίτι ή για τα παιδιά του που πηγαίνουν στο σχολείο, ή
για τον εαυτό του, που μπορεί να του συμβεί ο,τιδήποτε, γιατί δεν
υπάρχει κανείς να προστατέψει τα αγαπημένα του πρόσωπα και τον ίδιο, από
την ασυδοσία και το έγκλημα. Που, καθώς μένουν ατιμώρητα, έχουν γίνει πια κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Η πολιτική διάσταση του προβλήματος είναι αυτή ακριβώς:
Ότι η Ασφάλεια του Πολίτη είναι προϋπόθεση της Ελευθερίας του!
Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά: η Οικονομική διάσταση:
Ότι χωρίς δημόσια ασφάλεια, δεν μπορεί να υπάρξει Ανάπτυξη.
Δεν μπορεί να λειτουργήσει η Αγορά – ανθίζει η μαύρη αγορά.
Δεν μπορεί να λειτουργήσει η Οικονομία – ανθίζει η παρά-οικονομία.
Δεν μπορεί να λειτουργήσει το Εμπόριο – λειτουργεί μόνο το λαθρεμπόριο.
Και ανθίζει το παραεμπόριο.
Δεν μπορεί να υπάρξει οργανωμένη παραγωγή!
Όταν όποιος θέλει κλείνει τα λιμάνια, όποτε θέλει…
Όταν όποιος θέλει παραλύει τους δρόμους κάθε μέρα…
Όταν όποιος θέλει κλείνει επιχειρήσεις, διώχνει επιχειρήσεις, ματαιώνει επενδύσεις, με μύρια όσα αστεία προσχήματα…
Όλα
αυτά παραλύουν κάθε υγιή οικονομική δραστηριότητα. Και ακυρώνουν κάθε
αναπτυξιακή προοπτική. Τελικά διώχνουν θέσεις εργασίας.
Και διώχνουν τα καλύτερα ταλέντα του τόπου στο εξωτερικό.
Αν
θέλουμε Ανάπτυξη, λοιπόν, αν πραγματικά θέλουμε να φέρουμε επενδύσεις,
να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να υπάρξουν ευκαιρίες για τον τόπο,
μέλλον για όλους και ιδιαίτερα για τους νέους, τότε πρέπει να πάρουμε
την Ασφάλεια πολύ σοβαρά.
Να καταλάβουμε ότι η Ασφάλεια είναι η πιο θεμελιώδης προϋπόθεση Ανάπτυξης. Και να την αποκαταστήσουμε!
Να γίνουμε σύγχρονη Δημοκρατία.
Για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε και σύγχρονη Οικονομία.
Δεν χρειάζεται να σας πω τίποτε άλλο επ’ αυτού…
Καταλαβαίνετε πως ως τώρα, επί δεκαετίες, δεν ήταν «στραβός ο γιαλός».
Εμείς στραβά αρμενίζαμε! Η χώρα αρμένιζε στραβά.
Πηγαίναμε αντίθετα απ’ ό,τι όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Είχαμε υποβαθμίσει την Ασφάλεια. Είχαμε περίπου ενοχοποιήσει την Ασφάλεια.
Όπως και την Επιχειρηματικότητα. Όπως και την Ανταγωνιστικότητα. Όπως και τον Πατριωτισμό.     
Είχαμε ενοχοποιήσει όλα εκείνα που αποτελούν τις βασικές αξίες πάνω στις οποίες στηρίζονται όλες οι σύγχρονες κοινωνίες
Ήλθε ή ώρα, λοιπόν, να διαλύσουμε όλες αυτές τις στρεβλώσεις.
Να απενοχοποιήσουμε και να αποκαταστήσουμε τις αρχές που αποτελούν θεμέλιο για κάθε σύγχρονη κοινωνία. Και ιδιαίτερα την Ασφάλεια για την οποία μιλάμε σήμερα.
Το πρόγραμμά μας προβλέπει 12 βήματα – ένα δωδεκάλογο
– μέτρων που μπορούν να γίνουν αμέσως μετά τις εκλογές και το επόμενο
διάστημα. Για να αλλάξει όλη η εικόνα της χώρας. Για να αλλάξει το πόσο
ασφαλής νιώθει ο κάθε πολίτης. Για να αλλάξει η ψυχολογία των πολιτών,
αλλά και για να περιοριστεί ασφυκτικά η δράση των παρανόμων.
* Πρώτον, να αλλάξει η νομοθεσία, η ποινική μεταχείριση, αλλά και το δικονομικό πλαίσιο για τη σύλληψη και καταδίκη ενός κακοποιού. Να φέρουμε τους κανόνες που υπάρχουν παντού αλλού στην Ευρώπη!
Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν κουκουλοφόροι που συλλαμβάνονται κατά τη
διάρκεια ταραχών στην Αθήνα, βρίσκονται πάνω τους μολότοφ, οι ίδιοι στα
δικαστήρια το αρνούνται, ισχυρίζονται ότι «περνούσαν τυχαία», και οι…
αστυνομικοί τους τα «φόρτωσαν» κι αφήνονται ελεύθεροι λόγω αμφιβολιών!
Ύστερα από μερικούς μήνες, όταν κάποιοι ξαναπιάνονται υπό τις ίδιες συνθήκες σε άλλη πόλη,
πάλι κουβαλώντας μολότοφ, πάλι ισχυρίζονται ότι ήταν «τυχαίοι
περαστικοί» και τάχα τους τα «φόρτωσαν» οι αστυνομικοί και ξαναφήνονται
ελεύθεροι.
Αυτό δικονομικά είναι απίθανο να συμβεί οπουδήποτε αλλού. Στην Ελλάδα όμως συμβαίνει!
Η
φωτογράφηση κατά τη διάρκεια τέτοιων επεισοδίων, πρέπει να επιτρέπεται.
Για να βιντεοσκοπηθεί και η δράση ενός τέτοιου ατόμου και η στιγμή της
σύλληψης και η στιγμή της αποκάλυψης του προσώπου του. Όπως ακριβώς
νομοθετημένα ισχύει παντού αλλού. Δεν μπορεί να έχει δικαίωμα καθένας να μαγνητοσκοπεί διαδηλώσεις για δικούς του λόγους, αλλά όχι η ίδια η αστυνομία κατ’ εντολήν και με τις εγγυήσεις των δικαστικών αρχών, για να παραπέμπει τους παραβάτες στη δικαιοσύνη.
Μεταξύ άλλων για να προστατευθεί και ο ίδιος ο κατηγορούμενος
από κρούσματα αστυνομικής βίας. Αν γνωρίζει ο αστυνομικός ότι
μαγνητοσκοπείται και το περιστατικό και η σύλληψη, θα «συγκρατηθεί» και ο
ίδιος πολύ περισσότερο.
* Δεύτερον, χρήση μεθόδων αστυνόμευσης που δεν θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Η αντιμετώπιση βίαιων ατόμων, όπως το λεγόμενο «μαύρο μπλόκ» των
διαδηλώσεων και οι ομάδες κουκουλοφόρων, είναι, από επιχειρησιακή άποψη,
τελείως διαφορετικό πρόβλημα απ’ ό,τι όλοι οι υπόλοιποι διαδηλωτές, οι οποίοι είναι κατά κανόνα ήρεμοι.
Με
τα βίαια άτομα, εκτός από τη καταγραφή της εικόνας, πρέπει να υπάρχει
και τρόπος να τους «συγκρατήσει» η αστυνομία, να τους ηρεμήσει και να
τους συλλάβει, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή ούτε των ίδιων, ούτε
βέβαια των αστυνομικών.
Το πρόβλημα το έχουν λύσει όλες σχεδόν οι άλλες αστυνομίες του κόσμου με υδροφόρα οχήματα εφοδιασμένα με ειδικό μηχάνημα εκτόξευσης νερού υπό πίεση.
Αυτό μπορεί να επιτρέψει τη σύλληψη χωρίς χρήση βίας. Όπως γίνεται σε
πολλές άλλες δημοκρατικές χώρες. Κι αυτό επίσης προστατεύει την ασφάλεια
όλων, ιδιαίτερα των διαδηλωτών.
Ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει να εξουδετερώνονται αμέσως και επί τόπου οι φωτιές – από μολότοφ στους δρόμους, αλλά και οι εμπρησμοί κτιρίων – πριν πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις.
Αν
υπήρχαν τέτοια υδροφόρα οχήματα επί τόπου, δεν θα θρηνούσαμε τα θύματα
της «Marfin»! Και δεν θα έμεναν ασύλληπτοι οι δράστες εγκληματίες…
* Τρίτον, να επανέλθει ο αστυνομικός στη γειτονιά.
Με πεζή περιπολία, περισσότερα από ένα άτομα και με οχήματα. Για
γρήγορη πρόσβαση σε σημεία όπου χρειάζεται να παρέμβει η αστυνομία. Αυτό
σημαίνει τρία πράγματα:
— Πρώτον, να απελευθερωθεί η αστυνομία από γραφειοκρατικές εργασίες που δεν έχουν σχέση με την ασφάλεια, όπως η επίδοση κλήσεων κλπ. Έτσι θα απελευθερωθεί προσωπικό για ενεργό αστυνόμευση.
— Δεύτερο, να ενοποιηθούν τα μηχανοκίνητα σώματα της αστυνομίας,
με εσωτερικό καταμερισμό ανάμεσά τους και με αλληλοκάλυψη. Αυτή τη
στιγμή υπάρχουν τρία σώματα: οι παλιοί ΖΗΤΑδες, η ΔΕΛΤΑ και η ΔΙΑΣ. Κάθε
φορά που έρχεται ένας υπουργός δημιουργεί κι ένα καινούργιο σώμα, ενώ αποδυναμώνει τα προηγούμενα, χωρίς να τα καταργεί, αλλά και χωρίς να τα ενσωματώνει σε ενιαίο σχεδιασμό.
— Τρίτο, να υπάρξουν, ειδικά για τα μεγάλα αστικά κέντρα, ελικόπτερα της αστυνομίας με δυνατότητες βιντεοσκόπισης περιστατικών.
Ώστε ο δράστης κάθε εγκληματικής πράξης, από ληστεία τράπεζας μέχρι
τρομοκρατικής ενέργειας, να ξέρει ότι δύσκολα θα ξεφύγει, αφού θα
καταγράφεται από ψηλά η διαφυγή του, θα βιντεοσκοπείται και θα
καθοδηγούνται τα οχήματα στο έδαφος να τον καταδιώξουν. Όπως ακριβώς
γίνεται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, του εξωτερικού.
* Τέταρτον: να ενοποιηθούν και να ενισχυθούν οι διευθύνσεις κατά του οργανωμένου εγκλήματος,
που συνήθως έχει πολλά «πρόσωπα», ασχολείται με πολλές και διαφορετικές
έκνομες δραστηριότητες, ενώ η δίωξή του έχει ανατεθεί σε ξεχωριστές διευθύνσεις που δεν συντονίζονται και συχνά δεν συνεννοούνται μεταξύ τους.
Εδώ πρέπει να υπάρξει και αλλαγή των κανόνων εμπλοκής
της αστυνομίας. Άλλους κανόνες εμπλοκής έχει ο αστυνομικός της
γειτονιάς, άλλους αυτός που αποκαθιστά την τάξη στις διαδηλώσεις και
εντελώς διαφορετικούς αυτός που διώκει τους εμπόρους ναρκωτικών ή τη
διακίνηση πορνείας ή τα ποικίλα κυκλώματα «νονών» και εκβιαστών.
* Πέμπτον, να αλλάξει ολόκληρη η ποινική αντιμετώπιση.
Αυτή τη στιγμή η κακώς εννοούμενη «επιείκεια» έχει οδηγήσει στην
ατιμωρησία. Οφείλουμε να εξετάσουμε, ένα προς ένα, τα σοβαρά αδικήματα,
ώστε όσοι κρίνονται ένοχοι να μένουν στη φυλακή για επαρκή χρόνο. ‘Όπως
γίνεται σε άλλες ευνομούμενες δημοκρατίας.
Σήμερα, επειδή η
κοινωνία γνωρίζει ότι θα «εισπράξουν» σχετικά μικρή ποινή και θα μείνουν
στη φυλακή ακόμα λιγότερο, υπάρχει απροθυμία των μαρτύρων να καταθέσουν
εναντίον τους. Γιατί οι μάρτυρες φοβούνται ότι σύντομα οι εγκληματίες
θα είναι ελεύθεροι και θα εκδικηθούν όσους τους έβαλαν στη φυλακή.
Επίσης, να επεκταθεί το πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και στο χώρο ολόκληρου του οργανωμένου εγκλήματος, πέραν της τρομοκρατίας.
* Έκτον, να αποσυμφορηθούν οι φυλακές.
Σήμερα, πολλοί απ’ όσους καταδικάζονται αφήνονται ελεύθεροι, γιατί δεν
υπάρχει χώρος να εκτίσουν τις ποινές τους! Πρώτο βήμα, να απελαθούν οι
αλλοδαποί κατάδικοι, που μπορούν να εκτίσουν τις ποινές τους στις χώρες
προέλευσής τους, μετά από διακρατική συμφωνία υπό την αιγίδα και με τη
στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ταυτόχρονα, να λειτουργήσουν αμέσως τα έτοιμα σωφρονιστικά καταστήματα, που υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλά παραμένουν ανενεργά.
Και
να αλλάξει ολόκληρος ο κώδικας των φυλακών. Με στόχο να σπάσουν τα
κυκλώματα που τις ελέγχουν. Και να προστατευθούν, η ζωή και τα
δικαιώματα των φυλακισμένων. Που σήμερα κινδυνεύουν από τους
συγκρατουμένους τους. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Μαζί χρειάζονται και
ειδικά μέτρα για να σπάσει το κύκλωμα της όποιας «συνδιαλλαγής» μεταξύ
φυλάκων και φυλακισμένων.
* Έβδομο, να αντιμετωπιστεί και η λεγόμενη «χαμηλή εγκληματικότητα». Δεν
είναι λιγότερο σοβαρή, αν και την έχουμε συνηθίσει περισσότερο, τη
θεωρούμε κομμάτι της καθημερινότητάς μας και συχνά τείνουμε να την
αγνοούμε.
Αλλά η χαμηλή εγκληματικότητα συχνά αποτελεί τον «προπομπό» της βαριάς.
Για παράδειγμα, όταν μια ολόκληρη περιοχή καταλαμβάνεται από
μεμονωμένους χρήστες ναρκωτικών, που μέρα-μεσημέρι παίρνουν τη δόση τους
σε κοινή θέα, ή παρενοχλούν τους περαστικούς με οποιοδήποτε τρόπο, αυτό
θα φέρει λίγο αργότερα μικρο-συμμορίες κι ύστερα οργανωμένες συμμορίες.
Μέχρι που να γίνει όλη η περιοχή πλήρως ανεξέλεγκτη από τις Αρχές και
ανυπόφορη για τους κατοίκους.       
Οι
διαφορετικές βαθμίδες παραβατικής συμπεριφοράς θα αντιμετωπίζονται από
διαφορετικές μονάδες της τάξης, με διαφορετικά μέσα και με διαφορετικούς
κανόνες, αλλά η εξουδετέρωση της χαμηλής εγκληματικότητας δεν θα παραμεληθεί. Αυτό σημαίνει ότι θα απομακρυνθούν οι χρήστες ναρκωτικών από διάφορα σημεία των αστικών κέντρων, που σήμερα τα έχουν «καταλάβει».
Βέβαια, θα αντιμετωπίζονται ως άρρωστοι, γιατί είναι άρρωστοι! Αλλά δεν θα υπάρξει αποποινικοποίηση για τους μη εξαρτημένους χρήστες.
Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι πολύ συχνά οι χρήστες γίνονται «βαποράκια» για να εξασφαλίσουν τη δόση τους.
Η Πολιτεία έχει χρέος, όχι μόνο να φροντίσει ανθρώπους που νοσούν σοβαρά, αλλά και να τους εμποδίσει να μεταδώσουν την «πάθησή» τους σε άλλους, συνήθως ανήλικα παιδιά.
Αυτό
το φαινόμενο έξω ή γύρω από σχολεία να τριγυρνάνε χρήστες, να
πλησιάζουν μαθητές μετά το σχόλασμα και η αστυνομία να μην κάνει τίποτε,
θα σταματήσει.
* Όγδοο, να υπάρξει δόγμα εσωτερικής ασφάλειας,
που θα αρχίζει από τις απειλές κατά της δημόσιας ασφάλειας και την
ιεράρχησή τους, μέχρι τους μηχανισμούς προληπτικής και κατασταλτικής
αντιμετώπισής τους σε βάθος χρόνου. Από την τρομοκρατία –
εγχώρια και εισαγόμενη, «τυφλή» ή «στοχευμένη» – μέχρι τις απαγωγές
αθώων και τη δολοφονία τους για εμπορία οργάνων, ή το απλό έγκλημα. Όλα
αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν υπάρξουν και για να μην θρηνήσουμε
θύματα. Εδώ πρέπει να φέρουμε στην Ελλάδα τα αντίστοιχα δόγματα
εσωτερικής ασφαλείας της Ευρώπης. Προσαρμοσμένα στις δικές συνθήκες, ασφαλώς…
Να γίνουμε Ευρώπη και στο θέμα της Ασφάλειας!
    
* Ένατο, ερχόμαστε τώρα στη λαθρομετανάστευση,
γιατί ως τώρα μιλήσαμε για την εγκληματικότητα γενικά. Οι
λαθρομετανάστες δεν είναι απλώς «οικονομικοί μετανάστες». Είναι άτομα
που μπήκαν στη χώρα παράνομα. Παραβίασαν, ήδη, τη νομοθεσία. Και, αν ανεχθούμε αυτή την παρανομία, ή την επιβραβεύσουμε ακόμα, νομιμοποιώντας την παρουσία τους ή δίνοντάς τους δικαιώματα να φέρουν και …συγγενείς τους, τότε μόνοι μας καταργούμε την έννομη τάξη στη χώρα μας. Και τους ενθαρρύνουμε να φέρουν κι άλλους.
Πρώτο βήμα η καλύτερη φύλαξη των συνόρων, ιδιαίτερα των χερσαίων συνόρων, απ’ όπου εισέρχονται καθημερινά πάνω από 300 άτομα πλέον. Μόνον από τον Έβρο…
Καλύτερη φύλαξη των συνόρων, σημαίνει και φυσικά εμπόδια (φράχτης) και χρήση τεχνολογίας
(υπέρυθρες κάμερες που τους εντοπίζουν πριν έλθουν και ενημερώνουν,
τόσο τις τουρκικές αρχές, όσο και τις δυνάμεις της FRONTEX κλπ.), αλλά
και ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας και της δικαιοδοσίας της ίδιας της FRONTEX.
Σήμερα,
τα «καραβάνια των απελπισμένων» περνάνε τα σύνορα κι ύστερα προωθούνται
στην Αθήνα ή σε άλλες πόλεις μας, όπου στοιβάζονται κοντά σε άλλους
συμπατριώτες τους και, στη συνέχεια, ασχολούνται με το παραεμπόριο, ή
προσπαθούν να φύγουν παράνομα για άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Όπου, όταν συλλαμβάνονται, επιστρέφουν στην Ελλάδα. Και όχι στις χώρες προέλευσής τους (λόγω της Συμφωνίας Δουβλίνο-ΙΙ). 
* Δέκατο, η δημιουργία κέντρων φιλοξενίας- φύλαξης των λαθρομεταναστών, όπου θα διοχετεύονται σε πρώτη φάση όσοι καινούργιοι περνάνε τα σύνορα, κι όσοι συλλαμβάνονται για αδικήματα στις πόλεις.
Αυτό που γίνεται σήμερα, να πιάνονται για μικρο-παραπτώματα, ή για
σοβαρότερα εγκλήματα και να αφήνονται… ελεύθεροι για να τα επαναλάβουν,
θα σταματήσει. Στα κέντρα φύλαξης, που θα δημιουργηθούν και θα
συντηρούνται με κοινοτικά κονδύλια έξω από τον αστικό ιστό των πόλεων, θα οδηγούνται και θα παραμένουν ως τον μαζικό επαναπατρισμό τους, για διάστημα που δεν θα διαρκεί πάνω από τρείς μήνες. 
* Ενδέκατο,
μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, για να
υπάρξει ενιαία πολιτική ασύλου και ενιαία πολιτική μαζικού
επαναπατρισμού
των λαθρομεταναστών. Αυτό είναι απαραίτητο γιατί πολλές από τις χώρες προέλευσής τους δεν τους δέχονται ή δεν τους αναγνωρίζουν ως δικούς τους υπηκόους. Χώρια
που οι ίδιοι, πολλές φορές, καταστρέφουν τα επίσημα ταξειδιωτικά τους
έγγραφα ή δεν διαθέτουν καθόλου ταξειδιωτικά έγγραφα!
Εδώ, λοιπόν, χρειάζεται η διπλωματική πίεση εκ μέρους ολόκληρης της Ευρώπης για να επαναπατρισθούν στις χώρες προέλευσής τους.
Όπως απαιτείται και η πίεση της Ευρώπης συνολικά. Ώστε να μην τους δίνουν διέξοδο οι «ενδιάμεσες χώρες» – όπως η Τουρκία – ώσπου να φθάσουν στα ευρωπαϊκά σύνορα. Δηλαδή στην Ελλάδα.
Πρέπει
να ξεκαθαρίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση τα πράγματα με την Τουρκία. Δεν μπορεί
να κατηγορεί την Ελλάδα για την αθρώα εισροή λαθρομεταναστών, όταν
γνωρίζει ότι τους στέλνει στην Ελλάδα, δηλαδή σε ευρωπαϊκό έδαφος, η
Τουρκία. Κι εδώ υπάρχει ένα ισχυρό όπλο: να μπει επιτέλους ως όρος στις
ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία…
Εδώ, επομένως, χρειάζεται η πολιτική πίεση και το βάρος ολόκληρης της Ευρώπης.
Για να επιτύχουμε τέτοιο συντονισμό και να φτάσουμε σύντομα σε ενιαία Ευρωπαϊκή
πολιτική, έχω αρχίσει ήδη επαφές με ηγέτες – πρωθυπουργούς και
Προέδρους – όλων των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου: Από την Πορτογαλία και
την Ισπανία, μέχρι την Ιταλία και τη Μάλτα και την Κύπρο.
* Δωδέκατο, χτύπημα και στο παραεμπόριο, που είναι το κύριο μέσο με το οποίο προσπορίζονται τα προς το ζην, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομεταναστών.
Για την ακρίβεια, Πόλεμος
στο παρά-εμπόριο», που σκοτώνει καθημερινά το νόμιμο εμπόριο. Για να
πειστούν οι λαθρομετανάστες ότι δεν έχουν δυνατότητα να βγάζουν
μεροκάματα. Οπότε θα αξιοποιήσουν ευκολότερα τα κίνητρα για τον οικειοθελή επαναπατρισμό τους.
Γενικά η διαδικασία ασύλου θα επισπευσθεί, ώστε να ξεκινήσει ο επαναπατρισμός άμεσα. Και θα σταματήσουν οι συνεχείς αιτιάσεις κατά της Ελλάδας στο εξωτερικό, πότε γιατί δεν τους δίνουμε άσυλο, πότε γιατί τους στοιβάζουμε υπό απάνθρωπες συνθήκες.
Στα κέντρα φύλαξης θα έχουν πολύ καλύτερες και ελεγχόμενες συνθήκες διαβίωσης.
Ενώ σε ό,τι αφορά το άσυλο, θα εφαρμόζουμε τους κανόνες άλλων
ευρωπαϊκών κρατών – που θα ζητήσουμε να γίνουν ενιαίοι για όλη την
Ευρώπη – και που είναι πολύ αυστηροί.
Όλα αυτά θα διευκολύνουν, από κάθε πλευρά, το μαζικό επαναπατρισμό τους.
Μαζί με την άμεση κατάργηση του Νόμου Ραγκούση, που κατέστησε την Ελλάδα μαγνήτη προσέλκυσης παράνομων μεταναστών, όλα αυτά τα μέτρα θα στείλουν πολύ σαφές και αποφασιστικό μήνυμα παντού: και εντός της χώρας, στους λαθρομετανάστες που βρίσκονται ήδη εδώ, και σε εκείνους που θέλουν να έλθουν στο μέλλον:
Οι
μέρες της ασυδοσίας τελείωσαν! Όσοι έρχονται θα επαναπατρίζονται! Όσοι
πιάνονται θα επαναπατρίζονται! Όσοι θέλουν να φύγουν μόνοι τους, θα
ενισχύονται και θα ενθαρρύνονται. Κι όσοι περιμένουν να διαφύγουν προς
τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες καλύτερα να το ξεχάσουν και να σκεφθούν κι
εκείνοι τον επαναπατρισμό τους.
Επίσης, η υπόλοιπη Ευρώπη θα λάβει το μήνυμα ότι η Ελλάδα έπαψε να είναι «ξέφραγο αμπέλι» και ότι πρέπει να στηριχθεί, ώστε να επαναπατρίσει τους λαθρομετανάστες της. Κι έτσι θα ενισχύσουμε την πολύτιμη ιδέα, ότι τα ελληνικά σύνορα είναι στην ουσία ευρωπαϊκά σύνορα.
Όλα αυτά τα μέτρα είναι άμεσα εφαρμόσιμα. Δεν κοστίζουν, γιατί καλύπτονται από κοινοτικά κονδύλια. Και υπάρχει η διάθεση των ευρωπαίων εταίρων μας να βοηθήσουν.
Έτσι θα πάρουμε πίσω τις πόλεις μας. Έτσι θα κάνουμε ξανά τις γειτονιές μας όπως πριν και καλύτερες.
Έτσι
θα εμπεδώσουμε ξανά το αίσθημα ασφάλειας στους Έλληνες πολίτες.
Ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους. Που είναι και οι πιο ευάλωτοι.
Γιατί η ασφάλεια του Πολίτη έχει και διάσταση κοινωνικής δικαιοσύνης: Οι πιο εύποροι Έλληνες μένουν σε «ακριβότερες» γειτονιές, καλύτερα φυλασσόμενες περιοχές και πιο ασφαλή σπίτια.
Αυτοί
θίγονται πολύ λιγότερο, μέχρι στιγμής, από την έκρηξη της
εγκληματικότητας. Η οποία, όμως, πραγματικά κάνει τη ζωή εφιάλτη σε
όλους τους υπόλοιπους. Και, ήδη, πλήττει τη μεσαία τάξη, σαν να μην της έφταναν τα υπόλοιπα πλήγματα από την οικονομική καθίζηση.
Το μέτωπο κατά της εγκληματικότητας και της λαθρομετανάστευσης, τέλος, έχει σήμερα πρόσθετη επικαιρότητα για δύο ακόμα λόγους:
— Πρώτον διότι έχουμε αληθινή έξαρση το τελευταίο διάστημα με αλλεπάλληλα φαινόμενα δολοφονιών, ληστειών, απαγωγών και αυτοδικίας.
Αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα, πολύ σύντομα θα χαθεί ο έλεγχος. Κι αν χαθεί ο έλεγχος σε τέτοια θέματα, δεν ανακτάται εύκολα.
Ανησυχούμε σοβαρά από την εμφάνιση κρουσμάτων αυτοδικίας. Γιατί, όταν αρχίσουν, δεν σταματάνε. Γενικεύονται!
Προφανώς,
σήμερα η κοινή γνώμη έχει πάρει το μέρος του νεαρού που σκότωσε αυτόν
που μπήκε να ληστέψει τη μητέρα του. Αύριο, όμως, τα πράγματα θα είναι
λιγότερο απλά: Θα υπάρχουν αυτοδικίες «επί δικαίων και αδίκων»! Κι αν
ξεκινήσει ο φαύλος κύκλος του αίματος, θα είναι όλο και πιο δύσκολο να
σταματήσει. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε!
Αν το κράτος είναι «απόν», τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει να υπάρξουν κρούσματα αυτοδικίας. Πρέπει να πείσουμε τους πολίτες ότι η ασφάλειά τους θα είναι στο εξής η υψίστη προτεραιότητα της Πολιτείας. Και αυτό άμεσα πρέπει να το δείξουμε, γιατί τα πράγματα έχουν ήδη φτάσει σε οριακό σημείο.
— Ο δεύτερος λόγος που καθιστά επίκαιρη όλη αυτή τη συζήτηση είναι το γεγονός ότι ένα κόμμα σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ, ζητά την ψήφο του Ελληνικού λαού, για να κάνει τα ακριβώς αντίθετα απ’ αυτά που έχει ανάγκη η Ελληνική κοινωνία:
* Αντί να ενισχύσει την αστυνομία, υπόσχεται τον… αφοπλισμό της αστυνομίας!
Και μάλιστα σε μια κοινωνία όπου κυκλοφορούν δεκάδες χιλιάδες κακοποιοί
οπλισμένοι με πυροβόλα όπλα, ακόμα και με Καλάσνικοφ, ενώ υπάρχουν και
πολίτες που εμφανίζονται έτοιμοι να πάρουν το νόμο στα χέρια τους. Αυτή η
πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσει σε αυτό ακριβώς, που πρέπει να αποφύγουμε: σε γενίκευση κρουσμάτων αυτοδικίας.
* Αντί να περιορίσει τους λαθρομετανάστες, υπόσχεται να τους βοηθήσει να… φέρουν και τις οικογένειές τους! Δηλαδή να πενταπλασιαστεί ο αριθμός τους!
* Αντί να τους στείλει πίσω στις πατρίδες τους, υπόσχεται να τους δώσει έγγραφα να συνεχίσουν στην υπόλοιπη Ευρώπη! Αυτό θα οδηγήσει τους εταίρους μας να αποβάλουν την Ελλάδα από τη Συνθήκη του Σένγκεν. Δηλαδή να βγει η Ελλάδα από τον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο.
Με αποκορύφωμα ότι, αντί να βοηθήσουν την πρόσβαση των λαθρομεταναστών στην Ευρώπη, θα εμποδίσουν και την πρόσβαση των Ελλήνων πολιτών στην υπόλοιπη Ευρώπη! Δηλαδή,
επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα χορηγεί ταξειδιωτικά έγγραφα στους λαθρομετανάστες,
οι Έλληνες θα γίνουν δεύτερης κατηγορίας Ευρωπαίοι και θα ταξιδεύουν
ξανά με διαβατήρια!
Φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μόνο σκοπό να οδηγήσει την Ελλάδα έξω από το ευρώ. Κάνει τα πάντα, να βγει η Ελλάδα και από τον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο του Σένγκεν!
* Όσους λαθρομετανάστες δεν φύγουν, υπόσχεται να τους δώσει άσυλο στην Ελλάδα. Με ευκολία αδιανόητη για οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα!
* Επιπλέον, θα τους προσφέρει και επίδομα ανεργίας! Ενώ πολλοί απ’ αυτούς ασχολούνται με το παραεμπόριο και διαλύουν την ελληνική οικονομία, δηλώνουν «άνεργοι» κι έτσι θα τους… επιδοτούμε κι από πάνω!
*
Και φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του με όλα τα μέτρα
που ήδη παρουσιάσαμε, και για τον έλεγχο της εγκληματικότητας και για
την απομάκρυνση των λαθρομεταναστών.
Είναι αντίθετοι στην αποκάλυψη των κουκουλοφόρων, αφού έχουν κατηγορηθεί – και μάλιστα από άλλο κόμμα της Αριστεράς – ότι «χάιδευαν» τους κουκουλοφόρους!
Μιλάνε για «ανθρωπιά», αλλά συντηρούν και ενθαρρύνουν ό,τι πιο απάνθρωπο
έχει συμβεί στην Ελλάδα – και στους Έλληνες και στους άτυχους που
μπαίνουν παράνομα και στοιβάζονται εδώ υπό τις χειρότερες συνθήκες.
Η Ελλάδα έχει υποστεί, τα τελευταία χρόνια, αληθινή εισβολή!
Κάποιοι την ανέχθηκαν. Κάποιοι, ακόμα και σήμερα, την υποθάλπουν και την ενισχύουν.
Εμείς θα τη σταματήσουμε!
Όπως θα αναχαιτίσουμε και όλο αυτό το κύμα εγκληματικότητας, που είναι εικόνα κοινωνικής διάλυσης και παρακμής.
Όλα αυτά θα τα κάνουμε με δημοκρατικούς κανόνες και με ευρωπαϊκή στήριξη.
Την
Ευρώπη τη χρειαζόμαστε και την έχουμε μαζί μας στην υπόθεση της
Ασφάλειας. Γιατί η Ευρώπη τα έχει λύσει τα θέματα αυτά. Τουλάχιστον πολύ
περισσότερο απ’ όσο εμείς. Γιατί η Ευρώπη έχει αντιληφθεί ότι χωρίς
Ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε Δημοκρατία, ούτε Ανάπτυξη. Και
γιατί η Ευρώπη μπορεί να μας βοηθήσει και σε ζητήματα επαναπατρισμού,
ρίχνοντας το βάρος της υπέρ της Ελλάδας και των άλλων χωρών του
ευρωπαϊκού Νότου. Φτάνει να μείνουμε μέσα στην Ευρώπη.
Η Ασφάλεια είναι πρόβλημα Δημοκρατίας και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο στο πλαίσιο της Δημοκρατίας, αλλά και της Ευρώπης.
Γιατί κανένα πρόσχημα δεν δικαιολογεί την κατάλυση της Δημοκρατίας.
Και τίποτε δεν υπονομεύει τη Δημοκρατία όσο η υπονόμευση της Ασφάλειας του πολίτη, της ίδιας της νομιμότητας και της κοινωνικής συνοχής.
Ξέρουμε ότι σε αυτό έχουμε την πλήρη στήριξη της υπόλοιπης Ευρώπης.
Κι είμαστε βέβαιοι ότι θα το πετύχουμε, αν έχουμε τη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας.
Την επόμενη Κυριακή ζητούμε και διεκδικούμε ακριβώς αυτό:
Τη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας, για να γίνει η Ελλάδα ευνομούμενη χώρα, με Ασφάλεια και Ελευθερία.
Γιατί αυτό είναι το κυρίαρχο συστατικό που συνδέεται
* Και με την Ανάπτυξη της Χώρας.
* Και με την ενίσχυση της Δημοκρατίας.
* Και με τη διασφάλιση της Ευρωπαϊκής Προοπτικής.


http://www.skai.gr 

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 λεπτά πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO41 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή