Γενικά θέματα
ΥΨΙΣΤΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ-ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
“Νίκωνος Μετανοεῖτε”
Ἀγαπητέ Σάββα, τό στοιχεῖο
τοῦ παραλόγου συνήθως ἐξοβελίζεται ἀπό
τίς λογικές καί ἀντικειμενικές πολιτικές ἀναλύσεις,
ἤ
τό πολύ-πολύ άναφέρεται στίς προσωπικές ἐμπάθειες καί ἀντιπαραθέσεις
κάποιων πρωταγωνιστῶν ἤ στήν γενική νοοτροπία κάποιου λαοῦ. Ἀλλά τόν ναζισμό κάποιων Γερμανῶν,
ἡ
ὅποια
ἀντικειμενική
ἀνάλυση,
ἀπό
τήν φύση της, τόν ὑποβαθμίζει.
Χρειάζεται μία
διεισδυτικότητα βιώματος, ἕνα συμπάσχειν μέ τό μέρος τῆς
φύσεώς μας τό πλέον ἐπηρεασμένο ἀπό τήν ἐωσφορική
ἔπαρση,
προκειμένου νά κατανοήσουμε ὀργιζόμενοι, μέ ψυχραιμία, τόν κίνδυνο πού
μᾶς
ἀπειλεῖ
ὡς
λάο, ὡς ἔθνος, ἕνεκα τοῦ
ὅτι
ὁ
ναζισμός ζῆ στίς ψυχές κομπλεξικῶν
ἀνθρωπίσκων
πού εὑρέθησαν σέ θέσεις ἰσχύος.
τό ἴδιο τό γερμανικό κείμενο τῆς ἰστοσελίδος
german-foreign-policy (http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58332) σχηματίζεται
ἡ
ἐντύπωση
ότι :
|
Στήν Γερμανία,
ὅταν λένε ὅτι, ἐάν ἡ Ἑλλάδα δέν δεχθῆ ὑποδούλωση ἐπί τριάντα χρόνια τουλάχιστον μέ τά μνημόνια λιτότητας καί φτώχειας, οὕτως ὥστε να καταστῆ στό διηνεκές μία χώρα μέ “εὐρωπαϊκή ” Διοίκηση καί μέ νομική μορφή “εὐρωπαϊκοῦ προτεκτοράτου”, τότε αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει νά μείνῃ ἔξω ἀπό τό εὐρώ, δέν παρερμηνεύουν “κατά λάθος καί ἐξ ἐπίτηδες” τό νομικό καθεστώς τοῦ εὐρώ. Προφανῶς, ἠθελημένα εὐθύς ἐξ ἀρχῆς, κατασκεύασαν τό εὐρώ προκειμένου νά συμβοῦν αὐτά πού συμβαίνουν σήμερα καί ὅσα ἕπονται, γιά τήν ἀνασύσταση τοῦ Δ΄Ράϊχ.
Εἰδικώτερα,
γιά νά δεχθοῦν ὅλα τά ἔθνη τῆς Εὐρώπης τήν αὐστηρή λιτότητα ὑπό τήν Γερμανική (εἰκονικῶς πλέον γαλλο-γερμανική) κυριαρχία, καί πρός μόνιμη ὠφέλεια καί ἐπικράτηση τῆς Γερμανίας ἐπί τῶν ὑπολοίπων, μέ μία Γερμανία συγκοσμοκράτειρα μέ τίς Η.Π.Α. ἀκόμη καί γιά θέματα Κίνας καί μέ γερμανικό στρατό ἀμέσου ἐπεμβάσεως παντοῦ στον πλανήτη γιά προληπτικούς πολέμους (πραγματα πού ἤδη σχεδιάζονται σύμφωνα μέ τό αὐτό ὡς ἄνω γερμανικό think tank, ἄλλως ἰστοσελίδα german-foreign-policy), τί χρειαζόταν;
1) Χρειαζόταν ἕνα ὑπόδειγμα
τιμωρούμενου κράτους ἐπειδή δέν ἐφαρμόζει τήν αὐστηρότητα τήν ὁποία ἀπαιτεῖ, ὁσονδήποτε παράλογα καί ἐσφαλμένα ἀπό οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἡ Γερμανία. Αὐτό ἄλλωστε σημαίνει ὑποταγή, νά ὑπακοῦς σέ παράλογες ἐντολές χωρίς πράγματι αὐτές νά ἀποσκοπῦν στό δικό σου συμφέρον, ἀλλά στό συμφέρον ἤ στήν θέληση τοῦ ὑποτάσσοντος. Πρᾶγμα τό ὁποῖο ἔπρεπε νά ἀφομοιώσουν πέραν τοῦ Γ.Α.Π. καί οἱ αὐτόχθονες μνημονιακοί πολιτικοί “μας”, ὅπερ καί ἐγένετο. Ἀλλά γιά νά πεισθοῦν καί οἱ λοιποί λαοί ὅτι δέν ἀστειεύεται ἡ Γερμανία, καί τιμωρεῖ καί λαό καί πολιτικούς, ὅταν ὅ,τι διατάζει εκείνη δέν τό ἐφαρμόζουν, χρειάζεται καί κάτι ἄλλο.
2) Χρειάζεται
αὐτό τό τιμωρούμενο κράτος νά ὑποστῆ τήν ἔσχατη ταπείνωση, νά ἐκχωρήσει ἐκούσια καί ἀπό ἔνδεια τήν ἐθνική του κυριαρχία, νά παραιτηθῆ καί ἀπό τήν δημοκρατία του ἄν ὁ λαός δέν ὑπακούῃ. Ἑπομένως, πρέπει το τιμωρούμενο κράτος νά ἔχῃ στρατιωτική ἡγεσία γενικῶς πειθήνια καί μέ μειωμένη τήν αἴσθηση τῆς φιλοπατρίας, ἑτοιμοπαράδοτη στήν Νέα Τάξη Πραγμάτων, ἕτοιμη νά κάνῃ καί πραξικόπημα προκειμένου νά ἐγκαταστήσῃ ἀνδρείκοιλα στήν ἐξουσία γιά χάρη τῆς Γερμανίας καί τοῦ ΝΑΤΟ. Γιατί ΝΑΤΟ καί γιατί Νέα Τάξη Πραγμάτων; Διότι ταυτίζεται μαζί τους , γιά τήν ὥρα, ἡ Γερμανία. Ὅπως φαίνεται, τῆς ἔχει παραδοθῆ ἀπό αὐτά τά κέντρα έξουσίας ἡ περιοχή μας στήν Ευρώπη (Βαλκάνια), γιά διαχείριση τόσο οἰκονομική σέ ὁρισμένους τομεῖς (ἐνέργεια, μεταφορές,…), ὅσο καί σέ σοβαρά θέματα ἐσωτερικῆς ἀσφάλειας τοῦ πολιτικοῦ καί οἰκονομικοῦ καθεστῶτος. Ἕκαστος εἰς τό εἶδος του καί ἡ Γερμανία στήν Ἀστυνόμευση λαῶν -ὅπως , ἡ Γαλλία στήν γενική πολιτισμική-ἰδεολογική χειραγώγηση, ἡ Ἀγγλία στήν συλλογή πληροφοριῶν οίκονομικοῦ χαρακτῆρος μέ πρόσχημα την καλλίτερη ὀργάνωση ἤ τήν ἀντιμετώπιση ὁρισμένων ἐγκλημάτων, οἱ Η.Π.Α. λίγο ἀπό ὅλα, τήν γενική ἐποπτεία, τήν “προεδρική-πρωθυπουργοκεντρική” δομή τοῦ πολιτεύματος, καί τήν πολιτική κατεύθυνση τῆς χώρας, καί τό Βατικανό τήν διάβρωση τῆς Ὀρθοδοξίας μέ διαλόγους καί συμπροσευχές ὥστε νά μήν ὑπάρχουν ἀντισώματα στήν κοινωνία, νά βιώνεται μία καθολική διάλυση, νά ἐκλείψῃ κάθε δυνατότητα συγκροτημένης ἀντίστασης ἐκτός τοῦ ποικιλοτρόπως ποδηγετούμενου χώρου τῆς “ἀριστερᾶς”.
3) Κίνητρο τῆς
στάσεως αὐτῆς τῆς Γερμανίας, δέν εἶναι μόνο ἡ ἀνασύσταση τοῦ Ράϊχ ἐλέῳ Νέας Τάξεως Πραγμάτων, ἀλλά καί ἡ βαθειά ἐκδικητικότητα τῶν πρώην ναζί ἀπέναντι σέ ὅσους τούς ἀντιστάθηκαν μέ σθένος: Σέρβων, Ρώσων, Ἑλλήνων. Γιά τήν μανία κατά τῶν Σέρβων τῶν πρώην ναζί καί τῶν ἐπιγόνων τους στήν Γερμανία, πού ὀργάνωσαν την τραγωδία στήν Βοσνία καί στο Κοσσυφοπέδιο κατά τήν δεκαετία τοῦ 1990, μέσα σέ ἄδικη προπαγάνδα Γκαιμπελικοῦ χαρακτῆρος στά δυτικά ΜΜΕ κατά τῶν Σέρβων, ἔχει μιλήσει ἐπαρκέστατα ὁ πολύ σοβαρός Γάλλος στρατηγός Pierre Marie Gaulois (βλ. Truth about NATO Bombing of Yugoslavia 1999 (in French with Serbian subtitles), by French General Pierre Marie Gallois (29 June 1911 – 24 August 2010), a French Air Force Brigadier General and geopolitician in: http://www.youtube.com/watch?v=76p-YWG6rGE&feature=related, καθώς καί περί Γερμανοῦ Ὑπουργοῦ ψευδομένου γιά νά πείσῃ τούς πολιτικούς καί τά ΜΜΕ γιά τό ὅτι οἱ Σέρβοι εἶναι σφαγεῖς: http://www.youtube.com/watch?v=JTOJn1fbM2U&feature=relmfu) .
Χρειάζονται
λοιπόν γιά δικούς τους ψυχολογικούς λόγους, οἱ Γερμανοί συνεχιστές τῶν ναζί καί τοῦ “Deutshland ueber alles” , νά πάρουν τήν ρεβάνς, καί ἐναντίον μας. Πολλῶ μᾶλλον, πού ἀρχίσαμε νά θέτουμε ζήτημα γερμανικῶν αποζημιώσεων γιά τόν δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, καί δή τώρα, πού ἐκεῖνοι αὐτο-ἐπαιρόμενοι εἶχαν ἀρχίσει νά καβαλᾶνε τό καλάμι μέ τήν ἰδέα ὅτι ἐπιστρέφουν καί πάλι ὡς ὑποψήφιοι παγκόσμιοι κοσμοκράτορες!
4) Ἐδῶ
πλέον περνᾶμε στόν χώρο τοῦ παραλογισμοῦ λόγω τῆς ἐμπάθειας αὐτῶν τῶν Γερμανῶν. Χωρίς νά χρειάζεται, ἐναντίον πάσης σκοπιμότητος καί τοῦ δικοῦ τους ἀκόμη συμφέροντος, ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΤΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ. Ὅπως φαίνεται, στό ὄνομα τοῦ Πανγερμανισμοῦ τους ἔχουν τήν συμπαράσταση ὅλου σχεδόν τοῦ φάσματος τῶν γερμανικῶν πολιτικῶν κομμάτων. Τό ὅτι ἡ νέα ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ-Γερμανική Κατοχή ἄρχισε μέ Ευρωπαϊκό προσωπεῖο καί μέ τήν ὑποστήριξη τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων δέν σημαίνει ὅτι εἶναι λιγώτερο Γερμανική καί δή Ναζιστική ἀπό τήν προηγούμενη. Ὁ ναζισμός ἔγκειται, πέραν τῶν ριζῶν του στην Γερμανική πολιτική καί οἰκονομική ἡγεσία, στήν ταυτότητα στόχων, μεθόδων καί νοοτροπίας: Σχεδιάζουν ὅπως λέγει τό ἀνωτέρω γερμανικό κείμενο, νά φέρουν στρατιωτική κατοχή στήν Ἑλλάδα, μέσῳ εἰ δυνατόν καί πραξικοπήματος. Χαίρονται δε νά πεθάνουν οἱ Ἕλληνες ἀκόμη καί τά Ἑλληνόπουλα ἀπό τήν πεῖνα, ὡς ἀντισταθείς καί ὡς ἀντιστεκόμενος στήν ὠμή βία λαός, ὡς “τέως ἀνώτερος λαός” πού τώρα ὅμως, ὅπως τούς δίδασκε ὁ χιτλερικός ναζισμός, συνθλίβεται κάτω ἀπό τήν δική τους δύναμη, τοῦ νέου λαοῦ πού ἄγει τήν ἱστορία!
Φαίνεται
λοιπόν, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς κυρίας Λαγκάρντ, νά προβάλλει ἐπιχείρημα δημοσίως, γιά νά ἀποδεχθῆ ὅλος ὁ κόσμος διά τῶν ΜΜΕ, νά μην λυπᾶται γιά τά παιδιά τῆς Ἑλλάδας που οἱ Γερμανοί τῆς κυρίας Μέρκελ καί τοῦ κυρίου Σόϊμπλε προγραμματίζουν γιά ἐξόντωση ἀπό τήν πεῖνα, τούς ἑπόμενους μῆνες καί χρόνια, προέρχεται μᾶλλον ἀπό τήν κυρία Μέρκελ, ὕστερα ἀπό τήν τελευταία συνάντησή τους. Γιατί μόνη της ἡ κυρία Λαγκάρντ δέν εἶναι δυνατόν νά λυπήθηκε τά παιδιά τῆς Ἀφρικῆς πού πεθαίνουν ἐξ αἰτίας της ἤδη, πιό πολύ ἀπό τά παιδιά τῆς Ἑλλάδας πού θά πεθάνουν σύμφωνα μέ τίς ἐπιθυμίες τῆς νέας ναζιστικῆς Γερμανικῆς ἡγεσίας. Ἄν ἐπικρατήσουν στήν πατρίδα μας οἱ ὑποτελεῖς της….
Στήν κατοχή,
σέ κάποιους τοίχους γράφανε οἱ Ἕλληνες μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους: ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ! , ἀφοῦ πρῶτα τό εἶχαν γράψει στίς καρδιές τους. Ἔτσι καί τώρα, τό γράφουμε στό Ιντερνέτ, γιατί εἶναι γραμμένο στίς καρδιές μας, μαζί μέ τό “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ” .
——– ———- ————————–
ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΑ ΩΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ τοῦ
ἀνωτέρω ἄρθρου
Α) Ἑλληνικό
κείμενο
|
||||||||||
 Με τον τίτλο «περί του σχετικού τηςδημοκρατίας», η ιστοσελίδα germanforeignpolicy.com κάνει λόγο ακόμη και για πραξικόπημα προκειμένου να επιβληθεί ο έλεγχος στην Ελλάδα.
Ήδη από τις 21
Μαΐου, μόλις 15 μέρες μετά τις εκλογές, η ιστοσελίδα γράφει «η γερμανική ελίτ συζητά πολλαπλά σενάρια, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της άσκησης επιβολής προκειμένου να διασφαλιστεί ο έλεγχος στην Αθήνα, με την εγκαθίδρυση προτεκτοράτου ή την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων σε αυτή τη χώρα του ευρωπαϊκού νότου».
Όπως αναφέρεται,
ίσως το Βερολίνο χρειαστεί να προβεί σε πιο… σκληρά μέσα καθώς οι απειλές για εκδίωξη από το ευρώ φαίνεται να μην σωφρονίζουν την Ελλάδα.
Η ανάλυση κάνει λόγο
ακόμη και για πραξικόπημα στην Αθήνα. «Υπάρχει η απειλή η Ελλάδα να βυθιστεί ολοκληρωτικά στο χάος» αναφέρεται ενώ γίνεται αναφορά και σε σχετικές προειδοποιήσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Joseph Fischer. «Το σενάριο γίνεται όλο και πιο πιθανό όσο κατάσταση αποσταθεροποιείται» αναφέρεται.
Αξίζει να σημειωθεί
ότι η εν λόγω ιστοσελίδα ανήκει «σε μια ομάδα ανεξάρτητων δημοσιογράφων και κοινωνικών επιστημόνων που παρακολουθούν διαρκώς τις προσπάθειες της Γερμανίας να ανακτήσει το ισχυρό στάτους της στην οικονομική, στρατιωτική και πολιτική αρένα», όπως αυτοπροσδιορίζονται οι ίδιοι.
Τμήμα ειδήσεων
defencenet.g |
||||||||||
ATHEN/BERLINBericht) – Vor der Neuwahl in Griechenland debattieren die deutschen Eliten
unterschiedliche Gewaltszenarien zur Sicherung der Kontrolle über Athen.
Diskutiert werden neben der Errichtung eines Protektorats auch ein Putsch sowie
die Entsendung von “Schutztruppen” in den südeuropäischen Staat. Das
deutsche Spardiktat, das Griechenland in die Verelendung treibt, entfacht einen
immer stärkeren Widerstand in der Bevölkerung, der sich auf demokratischem Wege
nicht länger niederhalten zu lassen scheint. Die Bemühungen Berlins, die
Unterordnung Athens mit der Drohung zu erzwingen, Griechenland den Euro zu
nehmen, scheitern ebenso wie die Forderung der Bundesregierung, die griechische
Parlamentswahl mit einem Referendum über den Verbleib des Landes in der
Eurozone zu verbinden. Die Option, das Spardiktat zurückzunehmen und statt
seiner neue Wachstumsprogramme aufzulegen, wie es führende Ökonomen weltweit
fordern, weist Berlin kategorisch zurück – obwohl der Ausschluss Griechenlands
aus der Eurozone die gesamte Währung in den Abgrund zu reißen droht.
Neuwahl in Griechenland, die nach dem Scheitern aller Versuche zur
Regierungsbildung in der letzten Woche für den 17. Juni anberaumt worden ist,
zeichnet sich eine Mehrheit für diejenigen Kräfte ab, die das deutsche
Spardiktat dezidiert ablehnen. Selbst mit einer knappen Überzahl unter den
Abgeordneten ist es den drei Parteien, die zur Umsetzung der Austeritätsprogramme
bereit sind, nicht gelungen, eine Regierung zu bilden. Umfragen sagen jetzt
ihre Niederlage voraus. Berlin und Brüssel sehen ihre letzte Chance, einen
Meinungsumschwung zu erreichen, darin, die Tatsache zu nutzen, dass eine
Mehrheit der griechischen Bevölkerung den Euro behalten will. Bereits vor der
Ankündigung der Neuwahl erklärte Bundesfinanzminister Wolfgang Schäuble, die
Eurozone könne den Austritt Griechenlands problemlos verkraften. Jetzt
bestätigt EU-Handelskommissar Karel De Gucht, EU-Kommission und EZB bereiteten
sich bereits auf den Austritt vor. Zudem lässt sich der Chef der Eurogruppe,
Jean-Claude-Juncker, mit den Worten zitieren: “Wenn wir jetzt eine geheime
Abstimmung über den Verbleib Griechenlands in der Euro-Zone machen würden, dann
gäbe es eine überwältigende Mehrheit dagegen”. Die Neuwahl sei Athens “letzte Chance”;
ermögliche sie keine Mehrheit für die Spardiktate, “dann ist es
aus”.[1]
Respekt
Berlin offenbar Druck auf Athen ausgeübt, die Neuwahl mit einem Referendum über
den Verbleib Griechenlands in der Eurozone zu verbinden, um die Aussichten der
Austeritätsgegner zu mindern. Berichten zufolge hat Finanzminister Schäuble
dies bereits am letzten Montag auf dem Treffen der Euro-Finanzminister seinem
Amtskollegen aus Athen nahegelegt.[2] Unterstützt werde der Vorschlag, heißt
es, auch vom Vorsitzenden der CDU/CSU-Bundestagsfraktion, Volker Kauder
(“Jetzt wird in Europa Deutsch gesprochen” [3]). Wie ein Athener
Regierungssprecher bestätigt, hat Bundeskanzlerin Angela Merkel am Freitag den
griechischen Staatspräsidenten Karolos Papoulias gedrängt, den deutschen
Referendumsplan umzusetzen. Noch im November 2011 hatte Berlin den damaligen Ministerpräsidenten
Giorgos Papandreou schroff zurückgewiesen, als er mit demselben Vorschlag an
die Öffentlichkeit gegangen war; das führte zu seinem Sturz. Die offene
Einmischung der Bundesregierung stößt in Athen auf empörten Protest. Die
griechische Bevölkerung habe ein “Recht auf Respekt”, wird der Vorsitzende
der konservativen Nea Dimokratia, Antonis Samaras, zitiert. Berlin handele, als
ob es sich bei Griechenland “um ein Land unter Protektorat handele”,
urteilt der Vorsitzende der Oppositionspartei Syriza, Alexis Tsipras.[4]
Abweichen von dem brutalen Austeritätskurs, der Griechenland immer weiter in
den Ruin treibt (german-foreign-policy.com berichtete [5]), wird von Berlin
schroff zurückgewiesen – obwohl damit ein Zusammenbruch der gesamten Eurozone
näher rückt. Vor wenigen Tagen hat, keineswegs als erster, der Ökonom und
Nobelpreisträger Paul Krugman ein solches Szenario beschrieben. Bald,
“sehr wahrscheinlich im nächsten Monat”, werde Griechenland den
Euro-Austritt vollziehen, urteilt Krugman. Unmittelbar danach sei zumindest in
Spanien und Italien – aus Furcht, die beiden Länder könnten ebenfalls
ökonomisch kollabieren – mit einer umfassenden Kapitalflucht nach Deutschland
zu rechnen. Drastische Maßnahmen müssten folgen – Einschränkungen des
Geldtransfers oder neue Stützungsmaßnahmen für spanische und italienische
Banken, eventuell auch beides. Perspektivisch komme man jedoch nicht umhin, vor
allem der spanischen Wirtschaft mit Wachstumsprogrammen auf die Beine zu
helfen. Dies laufe auf den Strategiewechsel bei der Krisenbekämpfung hinaus,
den Berlin von Beginn an mit seiner ganzen Macht verhindert habe.
“Deutschland hat die Wahl”, erklärt Krugman: Entweder akzeptiere die
Bundesregierung den Kurswechsel, oder es stehe “das Ende des Euro”
bevor. Über die Zeitperspektiven der “Eurodämmerung” äußert Krugman:
“Wir sprechen von Monaten, nicht Jahren”.[6]
deutschen Eliten, die den von Krugman und von zahllosen weiteren Experten
außerhalb Deutschlands geforderten Kurswechsel weiterhin nicht in Betracht
ziehen [7], gehen nun dazu über, in aller Öffentlichkeit Gewaltszenarien zu
debattieren. Bereits zu Monatsbeginn hat der Direktor des prominenten Hamburger
WeltWirtschaftsInstituts, Thomas Straubhaar, in einem Zeitungsbeitrag
gefordert, ein Protektorat über Griechenland zu errichten – “unabhängig
vom Wahlergebnis”.[8] Bei dem Land handele es sich um einen “failed
state”, einen “gescheiterte(n) Staat”, der sich “nicht aus
eigener Kraft (…) zu einem Neuanfang zwingen” könne.[8] Athen benötige
“Unterstützung bei der Schaffung funktionsfähiger staatlicher
Strukturen”. Man müsse es deshalb “zu einem europäischen
Protektorat” machen. “In diesem Punkt ist die EU gefordert”,
behauptet Straubhaar: “Sie müsste Griechenland bei einer institutionellen
Modernisierung auf jeder Ebene, vor allem aber mit Verwaltungsangehörigen,
Steuerfachkräften und Finanzbeamten unterstützen.” Allerdings sei dabei
“Fingerspitzengefühl” nötig, “um nationalen Stolz, Eitelkeiten
und den Widerstand von Interessengruppen bei der Neugründung Griechenlands zu
überwinden.” Die Äußerungen beziehen sich auf eine
souveräne, mit Deutschland in EU und NATO verbündete Demokratie.
wird inzwischen auch über einen Staatsstreich in Athen. Griechenland drohe
vollständig im Chaos zu versinken, warnt ein langjähriger Weggefährte des
einstigen Berliner Außenministers Joseph Fischer, Daniel Cohn-Bendit, der für
Les Verts – das französische Pendant zu den deutschen Grünen – im
Europaparlament tätig ist. Cohn-Bendit erklärt umfangreiche auswärtige
Einmischung für unumgänglich: “Wenn man die Griechen alleine sich
durchwursteln lässt, riskiert man einen Militärputsch.”[9] Deutsche
Kommentatoren ziehen Parallelen zur Lage in der späten Weimarer Republik.
“Der Worst Case wäre im Falle Griechenlands der Rückfall in eine
Diktatur”, warnt etwa ein einflussreicher Kommentator: “Die
Wahrscheinlichkeit dieses Szenarios wächst mit dem Grad politischer
Instabilität.” Über den Zusammenhang einer möglichen Diktatur mit dem
Spardiktat aus Berlin heißt es in dem Kommentar: “Schon heute wirkt es so,
als ließe sich Merkels Sparpolitik auf den Straßen von Athen allenfalls noch
mit Waffengewalt durchsetzen.”[10]
Entsendung von Militär nach Griechenland hat letzte Woche erstmals eine
führende deutsche Tageszeitung thematisiert. Sollte das Land in den
Staatsbankrott treiben, dann wäre es als “‘failing state’ (…) weniger
denn je in der Lage”, seine Außengrenzen gegen Flüchtlinge abzuschotten,
hieß es in der Frankfurter Allgemeinen Zeitung. Erst vor kurzem habe die
EU-Kommission mitgeteilt, sie sehe sich ohnehin gezwungen, die EU-Grenztruppen,
die an der türkisch-griechischen Grenze die Abschottung der EU durchsetzen und
perfektionieren sollen, dort stationiert zu lassen. Sollte Athen “seine
Beamten nicht mehr oder nur noch in Drachmen bezahlen” können, dann
drohten “chaotische Zeiten”.[11] Das Land werde in diesem Fall
“womöglich von Unruhen erschüttert”. “Die Griechenlandhilfe
müsste dann nicht mehr aus Krediten, sondern aus einer Art humanitärer Nothilfe
bestehen”, urteilte die Zeitung im Leitkommentar auf ihrer Titelseite:
“An internationale Schutztruppen, wie sie weiter nördlich zur
Stabilisierung taumelnder Staaten stationiert sind, wird man hoffentlich nicht
denken müssen.”[12]
Informationen und Hintergründe zur deutschen Griechenland-Politik und ihren
Folgen finden Sie hier: Die Folgen des
Spardiktats, Ausgehöhlte
Demokratie,Wie im
Protektorat, Europa: Am Rande
des Abgrunds, aber deutsch (II), Nach dem Modell
der Treuhand, Verelendung made
in Germany und Das Antlitz der
Krise.
Rausschmiss; www.spiegel.de 19.05.2012
[3] s. dazu Jetzt wird
Deutsch gesprochen
[4] Griechische Empörung über Merkels angeblichen Referendums-Vorschlag;
www.faz.net 19.05.2012
[5] s. dazu Das Antlitz der
Krise
[6] Eurodämmerung; krugman.blogs.nytimes.com 13.05.2012
[7] s. dazu Die deutsche
Transferunion, Berlins
europäische Rezession, Verelendung made
in Germany und Tarnen und
täuschen
[8] Thomas Straubhaar: “Wir brauchen ein Protektorat”;
www.tagesspiegel.de 06.05.2012
[9] Daniel Cohn-Bendit: “Si on laisse les Grecs se débrouiller seuls, on
risque un coup d’Etat militaire”; www.lemonde.fr 10.05.2012
[10] Wolfgang Münchau: Willkommen in Weimar; www.spiegel.de 09.05.2012
[11] IWF friert Beziehungen zu Athen ein – Wahlkampf beginnt; Frankfurter
Allgemeine Zeitung 18.05.2012
[12] Griechenlands Schicksalswahl; Frankfurter Allgemeine Zeitung 18.05.2012
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή
Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...
FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!
Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...
Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...
350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους
Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας