Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ακόμα δεν υιοθετήσαμε την ΑΟΖ και χαρίζουμε, χωρίς ανταλλάγματα, κομμάτια της

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Ηρακλής Καλογεράκης

Με το προσχέδιο της διεθνούς πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών, μη αποκλειστικής χρήσης, εντός της θαλάσσιας ζώνης της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Ιόνιο, Δυτική Ελλάδα και νότια της Κρήτης, που αναρτήθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) για δημόσια διαβούλευση στις 7 Ιουνίου, εμφανίζεται χάρτης των περιοχών ερευνών για τα όρια των οποίων δεν ελήφθη υπόψη όλη η υφαλοκρηπίδα που δικαιούται η Γαύδος και η Μεσσηνία. Και δεν φτάνει αυτό αλλά απ’ ότι φαίνεται χαράξαμε τα όρια λαμβάνοντας αφετηρία την γραμμή βάσεως με την οποία η Λιβύη παράνομα κλείνει τον κόλπο της Σύρτης! Διπλό λάθος.


Αρχικά, επειδή αναφέρεται πως τα εξωτερικά όρια των περιοχών χαράχθηκαν με βάση την αρχή της «μέσης γραμμής/γραμμής ίσης αποστάσεως» μεταξύ όλων των εδαφών των εμπλεκομένων χωρών, στην οποία θα πραγματοποιηθούν οι σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, χαιρετήσαμε με ικανοποίηση την κίνηση αυτή αφού η περιοχή αντιστοιχεί μεν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη αλλά παρακάμφθηκε ο απευθείας προσδιορισμός της και αναφέρθηκε η “μέση απόσταση από τα ελληνικά εδάφη”. Ήταν πράγματι μια έξυπνη κίνηση!

Όμως, από μια προσεκτικότερη ματιά φαίνεται πως ούτε λίγο ούτε πολύ παραχωρούμε στην φίλη Λιβύη χωρίς ανταλλάγματα, περίπου 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης (φαίνεται με κόκκινο χρώμα στον χάρτη) που κατ’ αντιστοιχία είναι σαν να τους δίνουμε έκταση περίπου δύο φορές την έκταση της Κρήτης (Κρήτη-8.336 τχ).  Να σημειωθεί δε πως στην περιοχή αυτή, που από λάθος θέλω να πιστεύω δεν εμφανίσαμε, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως υπάρχουν λασποηφαίστεια κάτω από τα οποία κατά κανόνα υπάρχει και φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Επίσης εκεί τα βάθη θαλάσσης είναι σαφώς μικρότερα των γύρω περιοχών (2800 – 3000μ.  σε αντίθεση με τα 4.000 μ. που είναι νότια της Κρήτης). Αν η Λιβύη είχε συμφωνήσει το 2009 όταν είχαμε τις συνομιλίες για την χάραξη της ΑΟΖ, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Να θυμηθούμε πως τότε είχαμε αποδεχθεί να κλείσει ο κόλπος της Σύρτης αν αναγνώριζαν υφαλοκρηπίδα στην Γαύδο, πράγμα που δεν έγινε.

Το ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο, στην οποία ως φαίνεται από λάθος και εδώ τους δίδουμε έκταση περίπου 277 τ.χ., (φαίνεται με κίτρινο χρώμα στον χάρτη). Ως γνωστό, οι συνομιλίες που είχαμε το 2009 δεν κατέληξαν πουθενά επειδή δεν αναγνώριζαν, κατά παράβαση της Διεθνούς σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας που έχουν υπογράψει, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα στο Καστελόριζο.


Διερωτώμαι οι αρμόδιοι του ΥΠΕΚΑ δεν ήξεραν; Δεν ρώτησαν; Πως με τόση γενναιοδωρία προσάρτησαν στο σχέδιο τον σχετικό χάρτη;
Θεωρώ πως θέματα που άπτονται εθνικής κυριαρχίας πρέπει να συντονίζονται και με το Υπουργείο Εξωτερικών και με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Όταν δε πρόκειται για απεικόνιση σε ναυτικούς χάρτες μια συνεργασία με το ΓΕΝ/Υδρογραφική Υπηρεσία, είναι απαραίτητη.

Πιο εύκολα και ευχάριστα πάει κανείς στον προορισμό του αν έχει παρέα παρά μόνος του. Ελπίζω όταν αρχίσουν οι έρευνες να έχουν ειδοποιηθεί οι συναρμόδιοι για να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη εκτέλεση τους και η επίδειξη θέλησης να υπερασπιστούμε ότι μας ανήκει!

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί πως η συμφωνία με την Αλβανία για τον καθορισμό του “θαλάσσιου ορίου πολλαπλών χρήσεων” που ήταν αποτέλεσμα εργασιών δύο ετών και υπεγράφη το 2009, καταγγέλθηκε από την Αλβανική αντιπολίτευση στο Συνταγματικό δικαστήριο επειδή ως λέγεται αναγνωρίστηκε υφαλοκρηπίδα στην Ερεικούσσα και Οθωνούς, κάτι που θα αποτελούσε προηγούμενο σε πιθανή συμφωνία με την Τουρκία στο Αιγαίο και πως με τον τρόπο αυτό εκχωρήθηκαν από την Αλβανία στην Ελλάδα περίπου 200 τχ θαλάσσιας έκτασης.

Οι Αλβανοί λοιπόν έθεσαν θέμα, λίαν σημαντικό για μας, για 200 τ.χ. και το ΥΠΕΚΑ με ελαφρά την συνείδηση, χωρίς τη συνεργασία με κανένα αρμόδιο φορέα ή ενημέρωση του κοινοβουλίου, χαρίζει στην Λιβύη περίπου 15.000 τ.χ  και στην Αίγυπτο 277 τ.χ.  Με τι λογική και με τι ανταλλάγματα;


Θέλει δουλειά, πολύ δουλειά, όρεξη, συνεργασία και συντονισμό των διαφόρων συναρμόδιων φορέων και ειδικών για να επιτύχουμε!  Ας πιέσουμε τους Αλβανούς να σεβαστούν την υπογραφή που έβαλαν και τον κόπο τόσων ειδικών που επί δύο χρόνια πάσχιζαν να βρουν την χρυσή τομή.  Ως έχει γίνει γνωστό, για τη χάραξη του ορίου αυτού  χρησιμοποιήθηκαν  150 σημεία σε αντίθεση με το όριο Ελλάδος- Ιταλίας (1977) που χρησιμοποίησε μόλις 16 σημεία ή το όριο υφαλοκρηπίδας Ιταλίας-Αλβανίας που χρησιμοποίησε μόνο 17 σημεία. Η μέθοδος που ακολουθήσαμε κατά την οριοθέτηση ήταν αυτή της μέσης γραμμής δηλ. γραμμής ίσης αποστάσεως από τις ακτές των δύο χωρών, μια μέθοδο που αποτελεί την πάγια ελληνική θέση για τις θαλάσσιες οριοθετήσεις. Επίσης ακολουθήθηκε η φυσική ακτογραμμή των δύο χωρών, αφού όμως έκλεισαν (και αυτό αποτελεί σύννομη πρωτοτυπία) με ευθείες γραμμές όλοι οι κόλποι της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου και του Κόλπου της Κέρκυρας.

Ας πιέσουμε τη Λιβύη και την Αίγυπτο, έστω και τώρα που έχουν άλλα σοβαρότερα προβλήματα, να ξανασυζητήσουμε και να καταλήξουμε σε κάποια συμφωνία. Θα είναι προς το συμφέρον όλων μας!
Ελπίζουμε στο κείμενο της πρόσκλησης όταν αυτή δημοσιευτεί και γίνει παγκοσμίως γνωστή, να έχουν διορθωθεί τα λάθη αυτά.

Αν τώρα συνυπολογίσουμε τις παραπάνω αμέλειες με τις προδιαγραφές της ανακοίνωσης του ΥΠΕΚΑ, τότε ευλόγως γεννώνται τα παρακάτω ερωτήματα:
• Τι ακριβώς γίνεται; Θέλουμε ή δεν θέλουμε να βρούμε υδρογονάνθρακες;
• Θέλουμε να τους βρούμε τώρα ή αργότερα;
• Θέλουμε να τους βρει η πιο συμφέρουσα για το δημόσιο εταιρεία ή κάποια που εμείς θέλουμε ή που «κάποιοι;» μας επιβάλλουν;
• Θέλουμε να γίνουν αναπτυξιακά έργα στη χώρα μας που θα βάλουν σημαντικά χρήματα στα ταμεία μας και θα μειώσουν την ανεργία ή όχι;

Το κάθε «κράτος» που προκηρύσσει τέτοιου είδους διαγωνισμούς θα πρέπει να δίδει έμφαση στις εμπορικές διαπραγματεύσεις που θα κάνει για να μην ζημιωθεί και για να έχει τα μεγαλύτερα δυνατά οικονομικά οφέλη δηλαδή, στις λεπτομέρειες της συμφωνίας που άπτονται της διαθέσεως των στοιχείων που θα συλλεχθούν. Εξ όσων έχω ενημερωθεί από το διαδίκτυο, στην παγκόσμια αγορά τα κράτη δεν επιλέγουν «Μη αποκλειστικά σεισμικά» βάσει προδιαγραφών αλλά βάσει των «Εμπορικών όρων της σύμβασης» & της εμπορικής επιτυχίας προς τις εταιρείες. Άλλωστε υπάρχουν όχι πάνω από δέκα εταιρείες στον κόσμο που κάνουν αυτή τη δουλειά.

Θεωρώ πως οι προδιαγραφές και τα γεωφυσικά στοιχεία που αναφέρονται ως απαίτηση είναι της δεκαετίας του 70 και πως δεν ανιχνεύουν κοιτάσματα που είναι κάτω από τους «εβαπορίτες» (ιζηματογενή πετρώματα όπως π.χ. γύψος κ.α.), ένας ειδικός θα μας το επιβεβαιώσει!  Σε όλα τα συνέδρια σχετικά με το θέμα των υδρογονανθράκων και σε όλες τις σχετικές εκπομπές των τηλεοπτικών σταθμών, οι ειδικοί (πανεπιστημιακοί και στελέχη πετρελαϊκών εταιρειών) τονίζουν πως τα κοιτάσματα μας είναι κάτω από τους «εβαπορίτες». Εγώ το έμαθα, οι ειδικοί;
Ο καθηγητής/ερευνητής γεωλογίας του Πολυτεχνείου Κρήτης και συνεργάτης του Institute of National Resources of Canada, Αντώνης Φώσκολος σε όλες τις ομιλίες του, που έχω ακούσει, αναφέρει: «Ο δρόμος της αξιοποίησης πρέπει να ξεκινήσει με δισδιάστατες γεωφυσικές έρευνες, ήτοι ανακλάσεις υψηλής ευκρίνειας κάτω από τους «εβαπορίτες» και ακολούθως τρισδιάστατες όταν θα επιβεβαιωθούν τα κοιτάσματα». Γιατί εμείς μένουμε μόνο στις 2-D;

Εάν οι εταιρείες είναι ευχαριστημένες τι νόημα έχουν οι προδιαγραφές που κάποιος χωρίς εμπειρία και σύγχρονη τεχνογνωσία στο θέμα τους επιβάλλει; Γιατί μπαίνει σε λεπτομέρειες στο θέμα «πως θα κάνουν τη δουλειά τους»; Για να δείξει πως κάτι ξέρει ή για να φωτογραφίσει κάποιον; Νομίζω πως δεν βάζεις προδιαγραφές σ’ αυτόν που παίρνει όλο τον οικονομικό κίνδυνο γιατί έτσι τον περιορίζεις. Αν αυτός δηλ. έχει καλύτερες μεθόδους, συσκευές και δυνατότητες γιατί να τον περιορίσεις; Γιατί να του βάλεις να κάνει μόνο σεισμικά 2D ενώ μπορεί να κάνει και 3-D, 4-D ή Wide/multi-azimuth;

Τα “μη αποκλειστικά σεισμικά” είναι μεν δωρεάν αλλά ο κάθε «ανάδοχος» διαθέτει τις δικές του προδιαγραφές και μεθόδους για να μπορέσει να έχει την καλύτερη ποιότητα ώστε να μεγιστοποιήσει τις πωλήσεις των καταγραφών του προς τις Πετρελαϊκές Εταιρείες! Ο «Ανάδοχος» δεν παίρνει κανένα δικαίωμα Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων στις περιοχές που κάνει την έρευνα, απλά πουλάει την καλή ποιότητα των καταγραφών δηλαδή την πατέντα του.
Αφήνεις συνεπώς τις εταιρείες να κάνουν τη δουλειά τους η κάθε μία με την τεχνογνωσία και την εμπειρία που έχει και όχι με αυτά που υπαγορεύει κάποιος που δεν έχει καμία εμπειρία στο θέμα ή η εμπειρία του είναι παρωχημένη!
Ας ελπίσουμε πως απ΄εδώ και μπρός θα υπάρχει, καλή και αρμονική, συνεργασία μεταξύ όλων που ενδιαφέρονται και που θέλουν να δουν τον τόπο μας να ξεφεύγει από τα λάθη και παραλήψεις του παρελθόντος και να πηγαίνει μπροστά.

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή