Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Συρία: Tι θέλουν οι Κούρδοι της Συρίας;

Δημοσιεύτηκε στις

του Ignace Leverrier στη Le Monde

Δύο μήνες μετά την έναρξη του κινήματος διαμαρτυρίας στους δρόμους κατά της νομιμότητας του συριακού καθεστώτος, οι παρατηρητές σημειώνουν με αμηχανία την σιωπή και την απουσία της κουρδικής κοινότητας της Συρίας. 

Ορισμένες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στις Hassakeh, Καμισλι (Qamichli), Al Malikiyeh, Aïn Arab και άλλες πόλεις της Jazireh.
Όμως, η κοινότητα ως τέτοια, η οποία έχει επανειλημμένα αποδείξει στο παρελθόν την ικανότητά της να κινητοποιηθεί μαζικά, φαίνεται περισσότερο να επιμείνει σε θέση αναμονής, παρά να συμμετάσχει ενεργά στο κίνημα.

Οι διαδηλωτές και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που εξέφραζαν στο παρελθόν την ικανοποίησή τους για αυτήν την επιφυλακτικότητα, αρχίζουν να προβληματίζονται. 
Έκριναν λογικό ότι οι Κούρδοι δεν έπρεπε να συμμετέχουν χωρίς περιορισμό και σκέψη στην αντιπαράθεση: θα είχαν προσφέρει στο καθεστώς μια δικαιολογία για παραδειγματισμό, μέσω μιας επίθεσης με όλη την αγριότητα, όπως αποδείχτηκε αργότερα , κατά μιας κοινότητας συστηματικά ύποπτης από τις αρχές, γιατί μη αραβικής, να διέπεται από αποσχιστικά οράματα.
Αλλά ενώ η καταστολή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και η συνέχιση του κινήματος προϋποθέτει την συμμετοχή άλλων περιοχών και νέων πόλεων στη διαμαρτυρία, ανησυχούν σήμερα για τις επιφυλάξεις των Κούρδων και αναζητούν μια εξήγηση.
Η μαζική εισροή των Κούρδων στο κίνημα θα ήταν πράγματι ένα πολύ άσχημο νέο  για το συριακό καθεστώς. 
Διαδήλωση στο Καμισλί  
Στη Συρία η κουρδική κοινότητα θεωρείται, με απόσταση, αυτή που μπορεί να κινητοποιηθεί το ευκολότερο. 
Κακομεταχειρισμένη κατά τη διάρκεια της ένωσης με την Αίγυπτο (1958-1961), είδε την κατάσταση της να επιδεινωθεί περαιτέρω στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, το όνομα της οποίας και μόνο υπονοεί ότι δεν της ανήκει καμία θέση.  Περιθωριοποιημένοι στην πολιτική ζωή όπου κυριαρχείτο η ιδεολογία του αραβικού εθνικιστικού κόμματος Μπάαθ, οι Κούρδοι αποτελούν ένας λαός δεύτερης κατηγορίας. 
Οι συγκρούσεις μεταξύ αυτής της κοινότητας και της εξουσίας ήταν συχνές, και η καταστολή κατά κανόνα αιματηρή. 
Το μαρτυρολόγιο των συριακών Κούρδων περιέχει ένα μακρύ κατάλογο θυμάτων εγκλημάτων και κακοηθειών που αποδίδονται στις υπηρεσίες ασφαλείας η το στρατό. 
Το Φεβρουάριο του 2004, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ της ομάδας της κουρδικής πόλης της Καμισλί και εκείνης της αραβικής πόλης Ντέιρ Ελ-Ζουρ εκφυλίστηκε σε μάχη και στη συνέχεια σε ταραχές. 
Ενώ σχεδόν είκοσι άτομα έχασαν τη ζωή τους σε εκείνη την περίπτωση, σχεδόν σαράντα νέοι Κούρδοι κληρωτοί έχουν πεθάνει από τότε σε ύποπτες συνθήκες, σε μονάδες του στρατού, όπου υπηρετούσαν τη στρατιωτική θητεία τους, πιθανόν θύματα της εχθρότητας των συνομηλίκων τους ή των ιεραρχικών ανωτέρων τους.
Για να αποθαρρύνουν τους Κούρδους να ενταχθούν στις μαζικές διαδηλώσεις, το καθεστώς έντεινε τις πρωτοβουλίες και κινήσεις υπέρ αυτών.
Η πιο αξιοσημείωτη χρονολογείται στις 7 Απριλίου, όταν ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ εξέδωσε το νομοθετικό διάταγμα 49/2011, υπέρ των «αλλοδαπών της Hassakeh», με το οποίο ορίζει ότι «τους χορηγείται η συριακή υπηκοότητα».
Κάρτα αλλοδαπού ενός Σύρου Κούρδου
Ο όρος «αλλοδαποί της Hassakeh», απευθύνεται σε ένα μέρος των Κούρδων που ζουν στη Συρία, που ορίστηκαν μη-Σύριοι από τη μια μέρα στην άλλη, μετά την εξαιρετική απογραφή του μόνου κουρδικού πληθυσμού της Jazireh, στα βόρειο-ανατολικά της χώρας, που οργανώθηκε σε μία ημέρα μόνο τον Οκτώβριο του 1962. 
Στο τέλος αυτής της μέτρησης, οι Κούρδοι της περιοχής είχαν ταξινομηθεί σε 3 κατηγορίες. Κάποιοι δηλώθηκαν Σύριοι. Οι άλλοι, οι μη-Σύριοι, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: οι «αλλοδαποί», που ονομάστηκαν έτσι επειδή ήταν εγγεγραμμένοι στα μητρώα για τους αλλοδαπούς που κατοικούν στη Συρία, και τους «ξεχασμένους του ληξιαρχείου», που δεν καταγράφηκαν πουθενά. 
Η λογική της κατανομής αψηφά κάθε κατανόηση, αφού παιδιά της ίδιας οικογένειας έχουν καταγραφεί συχνά σε δύο διαφορετικές κατηγορίες και η εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας δεν λαμβάνεται υπόψη για την αναγνώριση της ιθαγένειας.
Έχοντας γίνει ξαφνικά «ξένοι» ή «ξεχασμένοι στα μητρώα», δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι έχασαν τα δικαιώματα που απολάμβαναν μέχρι τότε.
Η καθημερινή τους ζωή έγινε δύσκολη για τους πρώτους και κόλαση για τους τελευταίους: χωρίς ταυτότητα, διαβατήριο, χωρίς δικαίωμα να εγγραφούν στο σχολείο, χωρίς να επιτρέπεται να εργάζονται σε δημόσια υπηρεσία ή επιχείρηση, έξω από κάθε κοινωνική βοήθεια που παρέχεται από την κυβέρνηση σε ορισμένες κοινωνικές κατηγορίες.
Σήμερα, οι πρώτοι εκτιμώνται σε περίπου 250.000, οι δεύτεροι σε μερικές δεκάδες χιλιάδες.
Οι ενδιαφερόμενοι Κούρδοι από την προεδρική απόφαση, οι μόνο «ξένοι» λοιπόν, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για αυτό το μέτρο που καλούσαν με όλες τις ευχές τους για σχεδόν μισό αιώνα. 
Αλλά όταν παρουσιάστηκαν στα ληξιαρχεία, από τις 24 Απριλίου, απογοητεύθηκαν όταν  ενημερώθηκαν για τον κατάλογο των εγγράφων που πρέπει να προσκομίσουν για να υποβάλουν την αίτησή τους. 
Διαπίστωσαν ότι ενώ η αφαίρεση της συριακής εθνικότητας ήταν κάποτε ακέραια, τώρα, η επιστροφή της θα πάρει πολύ χρόνο, δεδομένου ότι όλες οι υπηρεσίες ασφάλειας θα πρέπει πρώτα να γνωμοδοτήσουν. 
Όσοι από αυτούς είχαν διακριθεί από την πολιτική και κοινωνική δράση τους κινδυνεύουν να παραμένουν στην ίδια κατάσταση.
Ωστόσο, στηριζόμενοι σε δηλώσεις ορισμένων υπευθύνων, είχαν καταλάβει ότι οι διαδικασίες θα ήταν απλές και ότι, σε αντάλλαγμα της παράδοσης του ατομικού βιβλιαρίου τους που φέρουν μαζί τους, θα έλαβαν επί τόπου τη Συριακή ιθαγένεια, χωρίς καμία δυσκολία.
Σε μια εποχή που η Συρία είναι το θέατρο ενός άνευ προηγουμένου κύματος διαμαρτυριών, η υπόθεση αυτή δείχνει, ότι ακόμη και στις χειρότερες στιγμές, οι αρχές της Συρίας δεν μπορούν να σταματήσουν τους δισταγμούς και να μετράνε με το στενότερο δυνατό μέτρο τις παραχωρήσεις τους. 
Γνωρίζουμε ότι δεν είναι στις συνήθειες τους, να αφήσουν κάτι εύκολα, ιδίως υπέρ μιας εθνοτικής μειονότητας για την οποία είναι πεπεισμένοι ότι οι φιλοδοξίες της για αυτονομία έχουν ενισχυθεί με την απροσδόκητη κατάσταση των ιρακινών αδελφών τους. 
Δεν ήταν αδέξιο, από την πλευρά τους, να δώσουν επιτέλους στους Κούρδους, σε αυτή ακριβώς τη στιγμή, αυτό που οι ενδιαφερόμενοι  περίμεναν τόσο καιρό. 
Όμως, ένα τέτοιο δώρο θα μπορούσε να φανεί πρόωρο για εκείνους που φοβούνται να στερηθούν τόσο γρήγορα από ένα μέσο πίεσης ή εκβιασμού που μπορούν να χρειαστούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Η προεδρική απόφαση για την αποκατάσταση της συριακής εθνικότητας ήρθε στη πραγματικότητα να στέφεται μια περίοδο κινήσεων της εξουσίας προς τους Κούρδους. 
Ανησυχώντας για τις διεκδικήσεις ενός μέρους του συριακού πληθυσμού που θέλει να ακολουθήσει τα βήματα των Αιγυπτίων και Τυνήσιων, το καθεστώς είχε αναλάβει, ήδη από το Φεβρουάριο, πρωτοβουλίες για να πείσει τους Κούρδους της Συρίας ότι δεν είχαν κανένα συμφέρον να ενταχτούν και να στηρίξουν το κίνημα. 
Διάφοροι ενδιάμεσοι τους είχαν ισχυριστεί ότι η εξουσία είχε πράγματι δεσμευτεί για την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους και τις εθνικές διεκδικήσεις τους.
Και για απόδειξη ότι αυτή τη φορά, δεν ήταν υποσχέσεις στον αέρα, όπως αυτές που είχαν προηγουμένως ακούσει από τα υψηλότερα κρατικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας και της Αντιπροέδρου Ναζα Αλ Ατάρ, η κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε, στις 21 Μαρτίου, ημέρα εορτασμού του Νεβρόζ , του κουρδικού νέου έτους.
Προσωπικότητες της συριακής κυβέρνησης
 στο Ναβρόζ 2011
Καθισμένοι σε σημεία που προορίζονται για τιμωμένους επισκέπτες, τα υψηλά στελέχη, ο κυβερνήτης της Hassakeh, ο γραμματέας του τοπικού γραφείου του κόμματος Μπάαθ, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, ο Αρχηγός της Στρατιωτικής Ασφάλειας… παρακολουθήσαν χωρίς να βγάλουν άχτι τους Εορτασμούς τους οποίους όμως, οι δυνάμεις ασφαλείας είχαν διαταγές, τα προηγούμενα χρόνια, να αποτρέψουν με τη βία αν χρειαζόταν, όπως έγινε το 2008, με μερικούς νεκρούς.
Ένα μήνα αργότερα, στις 20 Απριλίου, σε μια ακόμη κίνηση καλής θέλησης, οι συριακές αρχές έκλεισαν τα μάτια για  την επιστροφή στην Συρία ενός κορυφαίου Κούρδου πολιτικού, ο Σαλέχ Μουσλίμ Μοχάμεντ. 
Πρόεδρος του Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), ηγείται του συριακού παρακλαδιού του ΡΚΚ του Αμπντουλάχ Οτσαλάν που μετονομάστηκε.
 Κρατούμενος στη Συρία σε πολλές περιπτώσεις, ήταν σε φυγή στο Τζεμπελ Καντίλ, στο βόρειο Ιράκ για αρκετά χρόνια. 
Ο Σάλεχ Μουσλίμ Μοχάμεντ 
Την επομένη της επιστροφής του, που είχε φροντίσει να ανακοινωθεί από το τύπο, ο ίδιος έκανε μια συγκέντρωση που δεν απαγορεύτηκε ούτε διαταράχτηκε  από τις αρχές ασφάλειας, ενώ ο ενδιαφερόμενος ήταν στις λίστες των καταζητούμενων προσωπικοτήτων.
Αυτή η παθητικότητα μπορεί να εξηγηθεί μόνο από μια πολιτική απόφαση που ελήφθη στην κορυφή του κράτους. 
Έχει μερικούς λόγους.
Από τη μία πλευρά, είναι σύμφωνη με τις προσπάθειες από την εξουσία για να συγκρατήσουν τους Κούρδους, και αν δεν τους κερδίσει τελικά, τουλάχιστον να εξασφαλίσει την αμεροληψία τους στην Jazireh, και να της δώσει τον χρόνο να  μειώσει αλλού με βία το κίνημα της δυσαρέσκειας. 
Αν είναι πεπεισμένη για τη χρησιμότητα του πράγματος μια προσωπικότητα με τόση επιρροή στη Συρία όσο ο ηγέτης του PYD, ένα κόμμα του οποίου το βάρος είναι μοναδικό και πρωτεύον για το συριακό κουρδικό πληθυσμό, θα αποδειχθεί  πολύτιμο βοήθημα.
Από την άλλη πλευρά, οι Σύριοι έκαναν απολύτως σαφές στην τουρκική κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ότι δεν εκτιμούν καθόλου τα περιθώρια ελευθερίας που επιτρέπει η Τουρκία, όχι μόνο σε ορισμένα κινήματα της συριακής αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως στους Αδελφούς Μουσουλμάνους.
Αποκλεισμένους και καταδικασμένους σε θάνατο στη Συρία, τους επιτρέπει, μετά την άνοδο στην εξουσία του κυβερνώντος Κόμματος της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚΡ), να οργανώσουν στη Κωνσταντινούπολη συναντήσεις και συνέδρια. Σ αυτή τη πόλη έγινε στο τέλος του Ιουλίου 2010, η ανανέωση της ηγεσίας τους και η εκλογή του μηχανικού Mohammed Al Riyadh Chaqfeh ως γενικός ελεγκτής. 
Το συριακό μήνυμα είναι επομένως σαφές. 
Εάν οι Τούρκοι θέλουν να «παίξουν» με τους Αδελφούς, οι Σύριοι είναι σε θέση, αγνοώντας την παρουσία του Σαλέχ Μουσλίμ Μοχάμεντ, να χρησιμοποιήσουν πάλι τη κουρδική κάρτα προς όφελος τους. 
Και αυτό, παρά τις συμφωνίες των Αδάνων του 1998 και των μετέπειτων συμφωνιών για την άμυνα και την ασφάλεια που έχουν συναφθεί μεταξύ των δύο χωρών, που έθεταν σαν πρώτο στόχο την από κοινού καταπολέμηση των «τρομοκρατικών οργανώσεων», τον εξαφανισμό, από τις δύο πλευρές των συνόρων και, ενδεχομένως, από το ιρακινό Κουρδιστάν, του πρώην κόμματος του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.
Τι θα αποφασίσουν τελικά οι Κούρδοι; 
Θα εμπιστευτούν και πάλι ένα καθεστώς που συχνά τους υποσχέθηκε παραχωρήσεις χωρίς ποτέ να τις εφαρμόζει στην πράξη; 
Θα κρίνουν, παρά τις απροθυμίες του καθεστώτος σχετικά με το θέμα των «αλλοδαπών της Hassakeh», ότι αυτή τη φορά είναι σοβαρό  και πρόθυμο να κρατήσει τις δεσμεύσεις του; 
Θα εκλάβουν ως ένδειξη καλής θέλησης προς τη πλευρά τους το γεγονός ότι οι εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από τους ίδιους αντιμετωπίστηκαν από τις υπηρεσίες ασφαλείας και το στρατό με απαλό χέρι, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τη βιαιότητα που παρατηρείται αλλού; 
Κάποιοι στη Συρία το φοβούνται.
«Δεν θέλουμε υπηκοότητα. Θέλουμε ελευθερία και δημοκρατία»
Άλλοι πιστεύουν ότι οι Κούρδοι, που απατήθηκαν αμέτρητες φορές, δεν μπορούν πια να εμπιστεύονται την εξουσία. 
Αν επιφυλάσσονται μέχρι σήμερα να συμμετάσχουν μαζικά στο κίνημα διαμαρτυρίας, είναι επειδή ελπίζουν να ανακτηθούν, από μια εξουσία σε δυσκολία και έτοιμη να κάνει παραχωρήσεις, όλα αυτά που θα είναι έτοιμη ή θα αναγκαστεί να τους αναγνωρίσει ως «Κούρδους». 
Όταν αυτό γίνει, ή όταν θα διαπιστώσουν ότι τίποτα δεν έγινε, θα καθίσουν στο πλευρό των διαδηλωτών να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους στην ελευθερία και τη δημοκρατία, ως «Σύριοι».
Le Monde                     12.05.2011

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

Διεθνή

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.

Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.

Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.

Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.

Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.

Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.

Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις58 λεπτά πριν

Η σχέση ΕΕ–Ινδίας μπορεί να εξελιχθεί από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές σχέσεις των επόμενων δεκαετιών

Η πολιτική ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΕΕ–Ινδίας, σε συνδυασμό με την προώθηση μιας νέας Συνεργασίας Ασφάλειας...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;

Ο Ρούμπιο παρουσίασε την Αθήνα ως εταίρο που προσφέρει λύσεις στην άμυνα, την ενέργεια και τη διαχείριση των συνόρων

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή13 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

Δημοφιλή