Γενικά θέματα
ΝΕΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ (Π. Σγουρίδης)
Είναι δυνατόν να κινδυνεύει η Ελληνική Θράκη, όταν η Ελλάδα βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βρίσκεται στο ΝΑΤΟ και συμμετέχει σε ποικίλους διεθνείς οργανισμούς; Είναι δυνατόν;
Αντί απαντήσεως, θα σας περιγράψω κάποιες εμπειρίες μου:
Πρώτη εμπειρία: Το 1997 με προσκάλεσε ένας γυναικείος πολιτιστικός σύλλογος στην Άρτα. Τότε ήμουν Αντιπρόεδρος της Βουλής.
Στην εκδήλωση μίλησα για τα θέματα της Θράκης, την ανάπτυξη που χρειάζεται, ανέφερα για τη μειονότητα, ανέφερα για το Προξενείο, ανέφερα για τις παρεμβάσεις του, ανέφερα για τους κινδύνους και εξήγησα ότι οφείλουμε να πάρουμε ιδιαίτερα μέτρα και κίνητρα.
Στη συζήτηση που επακολούθησε, το μοτίβο ήταν ότι «κι εμείς εδώ στην Άρτα έχουμε αποβιομηχάνιση, κι εμείς εδώ στην Άρτα έχουμε ανεργία, κι εμείς εδώ στην Άρτα έχουμε υπανάπτυξη », ο νοών νοείτω!
Δεύτερη εμπειρία: Την ίδια χρονιά ως επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας για τις εκλογές που έγιναν στην εναπομείνασα Γιουγκοσλαβία, ήμουνα παρατηρητής του ΟΑΣΕ, όπου συνάντησα τον Πρόεδρο Μιλόσεβιτς.
Στη συνάντηση, εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι, ο Μιλόσεβιτς μιλούσε με έμφαση για το θέμα του Κοσσυφοπεδίου. Ότι, κινδυνεύει το Κοσσυφοπέδιο να αποσχισθεί από τη Σερβία και από τη Γιουγκοσλαβία. «Στο Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται η καρδιά της Σερβίας και δεν πρέπει να υπάρξει αποκοπή».
Ο συγχωρεμένος ο Τζιτζικώστας, ο οποίος συμμετείχε στην αντιπροσωπεία εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, μου είπε φεύγοντας: «Υπερβολικός δεν είναι; Είναι δυνατόν να συμβεί αυτό;»
Το 2008, ο σημερινός Πρόεδρος της Σερβίας, ο κ. Τάντιτς, οδήγησε την υπόθεση του Κοσσυφοπεδίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, η απόφαση του οποίου ήταν ότι το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί άλλη οντότητα. Χωρίς καμία αντίσταση εκ μέρους της Σερβίας, αυτή η απόφαση απεστάλη στον ΟΗΕ.
Τρίτη εμπειρία: Πρόσφατα παρουσίασα το βιβλίο του Άκη Κοσώνα «Το Πείραμα: Η Γιουγκοσλαβική εμπειρία και η διάλυση των Βαλκανίων».
Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα του βιβλίου είναι το εξής: οι συμμαχικές χώρες δεν κρίνονται ποτέ με τα ίδια μέτρα και σταθμά, αφού παρουσιάζουν εξορισμού διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Είμαστε σύμμαχος χώρα στο ΝΑΤΟ με τη Τουρκία, με το Βέλγιο και με άλλες χώρες αλλά δεν έχουμε το ίδιο βάρος.
Στο ίδιο βιβλίο, είχε μια συνέντευξη του ελληνοαμερικανού φημισμένου ιστορικού, καθηγητή Σπύρου Βρυώνη στο ΒΗΜΑ το 1993, που έλεγε: «Οι κακοί των Βαλκανίων σήμερα είναι οι Σέρβοι. Όμως στο βάθος είναι οι Έλληνες. Μια σταθερή χώρα με καλή οικονομία οδηγείται σταδιακά στην αποσταθεροποίηση!». Και συνεχίζει «Ήταν ήδη στα χαρτιά από τη διένεξη με την Τουρκία! Η Αμερική έχει μακροπρόθεσμους στόχους στην περιοχή των Βαλκανίων, αλλά προς το παρόν επικρατούν οι βραχυπρόθεσμοι».
Στο ρητορικό ερώτημα «κατά πόσον κινδυνεύει η Θράκη», απαντά προκλητικό δημοσίευμα στις 30/9/2010 πρωτοσέλιδο της Τουρκικής εφημερίδας Μιλλιέτ που λέει ότι «χάρτης αποκαλύφθηκε και μοιράστηκε στα σχολεία σε CD».
Το προκλητικότερο είναι ότι ο χάρτης που θεωρήθηκε σκανδαλώδης από τη Μιλλιέτ, παρουσιάζει να ανήκουν στην Τουρκία το Κιρκούκ, η Μοσούλη και το Αρμπιλ στο βόρειο Ιράκ καθώς και το Βατούμ στη Γεωργία. Δεν θεωρείται προκλητικός ο χάρτης για την εφημερίδα Μιλλιέτ που έχει συμπεριλάβει στην Τουρκία τη Δυτική Θράκη, τη Βόρεια Θράκη καθώς και τα νησιά Σάμο, Ρόδο και Λέσβο, ούτε επίσης για την προσάρτηση ολόκληρης της Αρμενίας. Γι΄αυτά δεν θεωρήθηκε προκλητικός ο χάρτης από τη Μιλλιέτ.
Η δική μου ανησυχία πηγάζει κυρίως γιατί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι απέναντί μας, έχουμε ένα σοβαρό κράτος, την Τουρκία, με ενιαίο κέντρο αποφάσεων, που επικαιροποιεί την τακτική της έναντι των παγίων στόχων της, τους οποίους διατηρεί σε οποιαδήποτε εκδοχή και αν βρίσκεται, είτε κεμαλική, είτε νεοθωμανική.
Δευτερευόντως, ανησυχώ γιατί εμείς είμαστε ένα κράτος ασυνεχές, ασυνεπές και αφελές με πολλαπλά κέντρα αποφάσεων.
Τί είναι ο νεοθωμανισμός;
Ο βασικός στόχος του κ. Ερντογάν είναι ότι προσπαθεί να συνδέσει το κομμένο νήμα του τέλους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το παρόν, παρακάμπτοντας την κοσμική περίοδο της Τουρκίας και σε ένα βαθμό το κεμαλισμό. Φορτώνοντας όμως έτσι τις γενοκτονίες των Αρμενίων, τις γενοκτονίες των Ποντίων, το Ελληνικό του 1921 και το Ελληνικό του 1955 στην περίοδο των Οθωμανών ή Νεοοθωμανών.
Ο νεοοθωμανισμός, λοιπόν, δεν είναι εκδήλωση νοσταλγίας της Άγκυρας για το παρελθόν, αλλά εργαλείο που εξυπηρετεί τις γραμμές της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας που είναι χαραγμένες στην πάντα επικαιροποιημένη Ερυθρά Βίβλο της Τουρκίας.
Η Ερυθρά Βίβλος πρωτοσυντάχθηκε το 1960 και έκτοτε αναθεωρήθηκε τέσσερις φορές . Η πρώτη αναθεώρηση έγινε επί της χούντας του Εβρέν. Η δεύτερη με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τη διάλυση των Βαλκανίων. Η τρίτη έγινε στα Ίμια και η τέταρτη την περίοδο του Ερντογάν.
Τώρα, αν αναρωτιέστε μήπως υπάρχει και καμία μπλέ Βίβλος στην Ελλάδα – δεν υπάρχει!
Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα νεοοθωμανισμού στη Θράκη: Προσφάτως, επ΄ ευκαιρία του μνημοσύνου του Σαδίκ επισκέφθηκε τη Θράκη ο Μπουλέντ Αρίντς. Ποιός είναι ο κ. Αρίντς; Είναι ο αντίστοιχος Πάγκαλος, ο Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης. Αφού επισκέφθηκε πολλές περιοχές, μαζί με το Πρόξενο, ανέβηκαν και στο Εχίνο. Αφού χαιρέτησαν ο Δήμαρχος, ο ψευδομουφτής κ.λ.π., ο βουλευτής Μάντατζη Τσετίν στο χαιρετισμό του, απεκάλεσε τον Εχίνο «Τσανακαλέ». Τόπο του Τουρκικού ηρωισμού. Παρεμπιπτόντως, η ωραία Σιμπέλ, η ανεξάρτητη υποψήφια Δήμαρχος Κομοτηνής μιλώντας στο Τυχηρό το αποκάλεσε «Τσανακαλέ» και γέμισε η Θράκη Τσανακαλέ εξ΄αιτίας του ότι τα κόμματα σκύβουν το κεφάλι για να πάρουν μια χούφτα ψήφους!
Κατόπιν μίλησε ο κ. Αρίντς και υπερτόνισε ότι «με τον πολιτισμό μας, με τον μουσουλμανισμό μας ζήσαμε επί αιώνες στα χώματα αυτά και θα συνεχίσουμε να ζούμε όπως και επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Από κάτω φώναζε το πλήθος: « Η Τουρκία είναι μεγάλη χώρα και πιο μεγάλη δεν υπάρχει», κλπ συνθήματα των Γκρίζων Λύκων.
Δεν είναι τυχαίο που μουσουλμάνοι βουλευτές μετά την τελευταία επίσκεψή τους στην Τουρκία και τις συναντήσεις που είχαν υψηλόβαθμους αξιωματούχους, δειλά – δειλά δημοσίως, αλλά και σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις αποδέχονται ότι όποιος θέλει να ονομάζεται Πομάκος ας το κάνει και αν θέλει να μιλάει τη γλώσσα του, όπως και οι Αθίγγανοι Ρομ, αρκεί να είναι κομμάτι της Τουρκικής μειονότητας.
Η Τουρκία με Πρωθυπουργό τον κ. Ερντογάν και Υπ. Εξωτερικών τον κ. Νταβούτογλου, με τη θεωρία του στρατηγικού βάθους, αξιοποιεί τον νεοοθωμανισμό για να εξαπατήσει τη Δύση, παίζοντας πάνω σε τρείς άξονες:
Ο πρώτος άξονας είναι ότι η Τουρκία είναι η πιο ισχυρή μουσουλμανική χώρα και μπορεί να γίνει γέφυρα στις άλλες μουσουλμανικές χώρες αλλά και στους Άραβες.
Ο δεύτερος άξονας είναι ότι, η ίδια βρίσκεται στο δρόμο για την επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων της με τους Κούρδους, με τους Αλεβίτες αλλά και με τα άλλα γειτονικά κράτη, Ελλάδα κ.λ.π. Τέλος,
Ο τρίτος άξονας είναι ότι, μπορεί να μεσολαβήσει ανάμεσα στη Δύση και στο Ιράν καθώς και στη Μέση Ανατολή με το Παλαιστινιακό.
Εμείς, ως χώρα, αν δεν θέλουμε να γίνουμε «γιουσουφάκια», καλούμαστε να αποκαλύπτουμε αυτές τις φαντασιώσεις της Τουρκίας σε κάθε διεθνή οργανισμό, σε κάθε διεθνές φόρουμ και επίσης σε όλες τις διεθνείς συναντήσεις.
Ο νεοφιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης έγραφε ότι, «όποιος δεν θέλει να γίνει φερέφωνο του ισχυρότερου δεν πρέπει να αναπαράγει την εικόνα που ο ισχυρός θέλει να προβάλει για τον εαυτό του».
Η τελευταία αναθεώρηση της Ερυθράς Βίβλου της Τουρκίας, που στις πάγιες επιδιώξεις της περιλαμβάνονται η Θράκη, το Αιγαίο και η Κύπρος, στοιχειοθετεί μια τακτική πάνω στους εξής άξονες: Ο πρώτος άξονας είναι: Ειρήνη. Ο δεύτερος είναι: χαλάρωση του casus belli και ο τρίτος: Τουρκία – Ευρωπαϊκή Ενωση.
Στο πίσω μέρος του μυαλού μας εμείς οι Ελληνες, παρόλα τα σκωτσέζικα ντούς στα οποία μας υποβάλλει η Τουρκία – και το πρόσφατο ήταν αυτό που είπε ο Νταβούτογλου ότι «αν η Ελλάδα δεν δεχθεί τη συνδιαχείριση στο Αιγαίο θα υποστεί τις συνέπειες της άρνησής της» ενώ την περίοδο ο Ερντογάν κάλεσε τον Ελληνα Πρωθυπουργό να επισκεφθεί την Τουρκία για να συμμετάσχει στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας – ανά πάσα στιγμή, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία είναι στους G20 και είναι 16η χώρα σε οικονομικό μέγεθος και ότι έχει διαταραχθεί προ πολλού η ισορροπία στο Αιγαίο. Το 7 προς 10 έχει πετάξει.
Στη Θράκη, η ειδοποιός διαφορά από τις άλλες επιδιώξεις της Τουρκίας είναι ότι, υπάρχει μια ευάριθμη μουσουλμανική – θρησκευτική δηλαδή – μειονότητα κατά τη Συνθήκη της Λωζάνης, που η Τουρκία θέλει να την καταστήσει εθνική δηλαδή Τουρκική και να τη μετατρέψει όσο το δυνατόν, κατά το δόγμα της Κύπρου σε κοινότητα, δηλαδή επιδιώκει την Κυπροποίηση της Θράκης.
Το παράδοξο είναι ότι: καλά οι Έλληνες μουσουλμάνοι, που αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι, προσβλέπουν στο Ελληνικό κράτος αφού σ΄αυτό ζουν και διεκδικούνται από την Τουρκία, όμως οι Έλληνες Αθίγγανοι – Ρομά και Πομάκοι που είναι λαοί χωρίς κράτη θα πρέπει όχι μόνο να προσβλέπουν στο Ελληνικό κράτος αλλά και να διεκδικούνται από αυτό. Δυστυχώς όχι μόνο δεν τους διεκδικήσαμε, αλλά τους χαρίσαμε στη σύμμαχο Τουρκία, επειδή οι Πομάκοι ομιλούν ένα γλωσσικό ιδίωμα που έχει βάση τη σλαβική. Και την εποχή εκείνη, που υπήρχε ακόμη το σύνορο με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, φοβηθήκαμε μήπως τους στείλουμε στην αγκαλιά του κομμουνισμού και τους στείλαμε στην αγκαλιά της Τουρκίας. Τους χαρίσαμε στην Τουρκία λόγω έλλειψης εθνικής στρατηγικής και λόγω κομματικών σκοπιμοτήτων.
Φοβόμαστε να πούμε τη λέξη Πομακοχώρια!! Μιλάμε για μουσουλμανοχώρια, για χωριά της ορεινής Ροδόπης και άλλες τέτοιες γελοιότητες. Ακόμα και με τη λογική της τουριστικής ανάπτυξης το brand name που θα έπρεπε να έχει η Θράκη είναι τα Πομακοχώρια, όπως τα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου. Ούτε και αυτό δεν κάναμε. Και δυστυχώς, όσοι από αυτούς τους ανθρώπους τάχθηκαν με την Ελληνική πολιτεία, όχι μόνον απομονώθηκαν από την κοινωνία τους, αλλά κυνηγήθηκαν και από το Ελληνικό κράτος. Για μια χούφτα μειονοτικές ψήφους, παίζουν οι εκάστοτε κυβερνώντες τη Θράκη στα ζάρια.
Προσπερνούν αδιάφορα το ότι ο προϋπολογισμός του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής είναι δεκαέξι εκατομμύρια ευρώ, που μοιράζονται σε ένα δίκτυο προπαγανδιστών και χαφιέδων, που όταν έρθει η ώρα των εκλογών, μαζί με τους ιμάμηδες, μπορούν να στείλουν το μήνυμα που θέλουν.
Βλέπουμε, σα να μη συμβαίνει τίποτε, τη διείσδυση των τουρκικών επιχειρήσεων στη Θράκη, με αγνώστου προέλευσης κεφάλαια. Συνδυάστε το, με αυτό που έλεγαν υποψήφιοι μουσουλμάνοι στις πρόσφατες εκλογές ότι, θα δημιουργήσουμε θέσεις για τα παιδιά μας, εμείς μπορούμε να τους δώσουμε δουλειά γιατί η Ελλάδα είναι μια «μπατιρισμένη»’ χώρα.
Και ενώ συμβαίνουν αυτά, δικοί μας πολιτικοί, τα δικά μας κυβερνητικά στελέχη, συναντώνται με το ψευδομουφτή, νομιμοποιώντας τον και μετά ως στρουθοκάμηλοι, κρυβόμαστε στην αυταπάτη ότι, δεν έγινε τίποτε και ότι, ξεγελάσαμε τους Τούρκους.
Γελιέστε, αν νομίζετε ότι ξεχάσθηκε η ανιστόρητη πρωτοβουλία του πρώην πρωθυπουργού, κ. Μητσοτάκη, όταν κάλεσε τον Ιούλιο του 1991 τον πρέσβη της Βουλγαρίας κ. Μπογτάνωφ και τον αναπληρωτή πρέσβη της Τουρκίας κ. Μπουλούκμπαση να τους ανακοινώσει την πρόταση περί τριμερούς αφοπλισμού της Θράκης. Και γελιέστε αν νομίζετε ότι, έπεσε στο κενό η αψυχολόγητη δήλωση του σημερινού πρωθυπουργού ότι «όταν χρωστάς κινδυνεύει η εθνική σου κυριαρχία».
Πρόσφατα, με το σχέδιο Καλλικράτης και στο πλαίσιο της ανάπτυξης των νομών Ροδόπης και Ξάνθης, είχαμε μια ευκαιρία και τη χάσαμε, να εκμηδενίσουμε την παρέμβαση του Τουρκικού προξενείου με την αρχιτεκτονική των δήμων. Αρκεί να δημιουργούσαμε τρείς δήμους στο νομό Ξάνθης και τρείς στο νομό Ροδόπης. Δημιουργήσαμε τέσσερις στον κάθε νομό, για να εξυπηρετήσουμε μικροκομματικές σκοπιμότητες, αλλά στην ουσία τις επιδιώξεις του Τουρκικού προξενείου
Όμως, ποτέ δε λείπουν οι ευκαιρίες. Θα ξαναβρεθούν, αρκεί να ξυπνήσουμε.
* Υπάρχει ελπίδα, επειδή οι Έλληνες μουσουλμάνοι, σέβονται την Ελληνική πολιτεία. Και όταν λέμε παρούσα, δεν εννοούμε αστυνόμευση αλλά δημιουργία ανάπτυξης, δουλειάς, εξυπηρέτησης.
* Υπάρχει ελπίδα αν μπορέσουμε να στήσουμε δημόσια εκπαιδευτήρια και νηπιαγωγεία δίπλα στα μειονοτικά και ας αφήσουμε τις οικογένειες των μουσουλμάνων να διαλέξουν. Σας πληροφορώ ότι, σε λίγα χρόνια θα είναι γεμάτα τα δημόσια σχολεία και τα ιδιωτικά θα κλείνουν.
* Υπάρχει ελπίδα, αν η διδασκαλία του Κορανίου γίνεται στα ελληνικά και όχι στα αραβικά ή στα τουρκικά, ώστε να ταυτίζει το μικρό παιδί το μουσουλμανισμό με την Τουρκία.
* Υπάρχει ελπίδα, αν απελευθερώσουμε τη μουσουλμάνα γυναίκα από τη σαρία και την καταπίεση. Τα περισσότερα ψυχοφάρμακα πουλιούνται στην Ξάνθη και στη Ροδόπη.
* Υπάρχει ελπίδα, αν αντικαταστήσουμε τους νόμιμους ξεπερασμένους – για να μην πω τίποτε άλλο – μουφτήδες με άλλους, που μπορούν να ξανακερδίσουν τη μειονότητα, απέναντι στους ψευδομουφτήδες. Οι μουφτήδες είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Και ως δημόσιοι υπάλληλοι, έχει λήξει η θητεία τους. Ήταν για μια δεκαετία από το 1990 και υπάρχουν άξιοι και μορφωμένοι ιερωμένοι.
* Υπάρχει ελπίδα αν οι χριστιανοί αποβάλλουν το μιθριδατισμό που τους επιβάλλουν τα κόμματα.
* Υπάρχει ελπίδα, αν οι Έλληνες πολίτες διεθνιστές και κοσμοπολίτες – για να μη δώσω άλλους χαρακτηρισμούς – εντός και εκτός Ελλάδας, καταλάβουν ότι ακέραιη η Ελλάδα μπορεί να παλέψει στον ωκεανό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Κολοβή, ποτέ!!
Ας συνειδητοποιήσουμε όλοι μας τι παίζεται στη Θράκη. http://www.styx.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία
Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή...
Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!
Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...
Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας